| dbpprop:abstract
|
- Constantine Ypsilanti, was the son of Alexander Ypsilanti. He had joined in a conspiracy to liberate Greece and, on its discovery, fled to Vienna, had been pardoned by the sultan and in 1799 appointed by him hospodar of Moldavia. Deposed in 1805, he escaped to St Petersburg, and in 1806, at the head of some 20,000 Russians, returned to Bucharest, where he set to work on a fresh attempt to liberate Greece. His plans were ruined by the peace of Tilsit; he retired to Russia, and died in Kiev. He left five sons, of whom two played a conspicuous part in the Greek War of Independence: Alexander and Demetrios.
- Constantin Ypsilántis . Prince Phanariote. Hospodar de Moldavie de 1799 à 1801 puis Hospodar de Valachie de 1802 à 1806. Il était l'aîné des fils du phanariote Alexandre Ypsilántis et de Catherine Mourousis. Il aurait eu le poète Rigas comme précepteur et ami à partir de 1774. En 1776, il quitta Constantinople pour aller compléter ses études en Allemagne. Grand Drogman de la Sublime Porte de 1796 à 1799, il participe à une conspiration pour libérer la Grèce. Lorsqu'elle fut découverte, il s'enfuit à Vienne. Pardonné par le sultan, il fut, par considération pour son père, nommé hospodar de Moldavie en 1799, puis de Valachie en 1802. La Russie, dont il avait brigué la protection, stipula pour lui qu'il resterait en fonctions pendant sept ans. Le sultan ayant voulu le révoquer malgré cette clause, il s'ensuivit une guerre : il s'enfuit en 1805 à Saint-Pétersbourg et, en 1806, à la tête de 20 000 Russes, il attaqua Bucarest au cours d'une nouvelle tentative de libérer la Grèce. La paix de Tilsit fit échouer son projet. Il se réfugia en Russie et mourut à Kiev. Il eut cinq fils dont deux jouèrent un rôle important dans la guerre d'indépendance grecque : Alexandre et Dimítrios.
- Constantijn Ypsilanti was de zoon van Alexander Ypsilanti. Hij was een etnisch Griekse heerser van Moldavië, en later ook van Walachije. In 1799 werd hij aangewezen tot hospodar van Moldavië. Een paar jaar later vluchtte hij naar Sint-Petersburg, en in 1806, aan de leiding van 20.000 Russische troepen, keerde hij terug naar Boekarest, waar hij plannen maakte om een poging te doen om Griekenland te bevrijden. Zijn plannen werden geruïneerd door de Vrede van Tilsit; hij keerde terug naar Rusland, en overleed later in Kiev. Hij had vijf zoons, waarvan twee een belangrijke rol speelde in de onafhankelijkheid van Griekenland: Alexander en Nicolaas.
- Konstantyn Ipsilanti (rum. Constantin Ipsilanti; zm. 1816) – hospodar Wołoszczyzny w latach 1802-1806 i 1806-1807 (jako Konstantyn VI) oraz hospodar Mołdawii w latach 1799-1801 (jako Konstantyn VII) z rodu Ipsilanti. Był synem hospodara wołoskiego i mołdawskiego Aleksandra Ipsilantiego, pochodził z rodziny Greków fanariockich. W 1799 został na krótko osadzony na tronie mołdawskim. Gdy w 1802 został zawarty układ turecko-rosyjski, na mocy którego hospodarowie mołdawscy i wołoscy mieli być wspólnie zatwierdzani przez oba mocarstwa na siedmioletnie okresy, właśnie Konstantyn został hospodarem Wołoszczyzny. Ufając w potęgę Rosji, zmierzał do uzależnienia Wołoszczyzny od Turcji, wskutek czego został odwołany przed upływem przewidzianej kadencji w 1806. Stało się to jedną z przyczyn wybuchu wojny rosyjsko-tureckiej. Konstantyn uciekł do Rosji, a następnie powrócił do Bukaresztu wraz z wojskiem rosyjskim; chciał wykorzystać wojnę do utworzenia niezależnego państwa rumuńskiego pod swoją absolutną władzą, jednak poróżnił się z bojarami i dowództwem rosyjskim i w efekcie wyjechał do Rosji. Jego syn Aleksander Ipsilanti, carski generał, był przywódcą stowarzyszenia Filiki Eteria i stał na czele powstania antytureckiego w 1821. Literatura J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.
- Constantin Ipsilanti, a fost domnitor în Moldova: 8 martie 1799 - 4 iulie 1801, octombrie 1806 - noiembrie 1806şi al Munteniei: 1 septembrie 1802 - august 1806. A mai fost administrator al Munteniei sub ocupaţia rusească: 27 decembrie 1806 - 31 mai 1807 şi 8-28 august 1807. A fost fiul lui Alexandru Vodă Ipsilanti şi tatăl lui Alexandru Ipsilanti Eteristul. Şi-a început cariera ca toţi fanarioţii, devenind dragoman al Porţii, pe vremea celei de-a doua domnii a tatălui său în Ţara Românească. Făcând în această calitate numeroase servicii Rusiei şi Angliei, adversarele Franţei, ajunge prin concursul acestora pe tronul Moldovei (1799). Nu se poate menţine mult timp, tocmai din cauza prea accentuatuli său rusofilism şi este destituit (1801). Reîntors la Constantinopol, continuă cu uneltirile şi casa sa ajunge cuibul agenţilor şi intrigilor moscovite, care căutau să-şi reântroneze omul lor. Convenţia ruso-turcă din 1802, a dat drept ruşilor să se amestece în numirea, menţinerea şi destituirea domnitorilor, prevăzându-se tot în interes moscovit şi fixarea domniilor pe o perioadă de 7 ani. În aceste condiţii, Constantin ajunge pe tronul Munteniei. La început, ca om al Rusiei, ia câteva măsuri salutare: îi recheamă pe exilaţi şi achită datoriile ţării la Constantinopol, cu scopul de a suprima marile dări. Însă, în curând pune noi dări care apasă ţara. Acestea precum şi marele incendiu al capitalei, groaznicele inundaţii din acea vreme, apoi jafurile pazvangiilor din Vidin, care au ameninţat chiar Bucureştiul, şi cheltuielile lui Vodă, determinate de jocurile politice externe: serbări şi daruri când ambasadorul rus trecea prin Bucureşti, când unor englezi, chiar şi ambasadorului şi consulului Franţei; întreţinea emisari-spioni în Europa pentru a i se raporta totul; alimentarea răscoalelor din Imperiul Otoman, pasvangii, sârbii, paşa din Rusciuc; risipa sfetnicilor săi, aventurieri francezi ca Gaspari, secătuiesc ţara. Cu tot tratatul din 1802 şi cu toată protecţia rusească, Poarta înţelege trădarea lui Constantin, care lucra ca Principatele române să intre sub influenţa rusească, îl destituie şi vrea să-l omoare. Deoarece Rusia şi Anglia protestează energic, Turcia îi dă pace însă nu-şi poate relua tronul pentru că din cauza relaţiilor tensionate ruso-turce, izbucneşte războiul. Numai după ce ruşii ocupă Principatele Române şi Bucureştiul în decembrie, Constantin revine la conducere, fiind însărcinat cu administrarea Moldovei. Pentru că ţara era sărăcită, iar ruşii cereau tot timpul bani, el se refugiază în 1809 la Sankt Petersburg, de unde nu se mai întoarce, murind în 1816.
- Константи́н Ипсила́нти — великий драгоман Порты в 1796—1799 гг. , господарь Молдовы в 1799—1802 и Валахии в 1802—1806. Член фанариотского аристократического рода Ипсиланти. Унаследовав убеждения отца, он продолжал его политику. Участвовал в заговоре с целью освобождения Греции от османского господства. Когда его замыслы были раскрыты турецкому правительству французским посланником Себастиани, Ипсиланти бежал в Россию, отделавшись лишь конфискацией имущества. Его попытки склонить императора Александра I к активной политике в пользу Греции не увенчались успехом; русские власти относились с крайней подозрительностью к его оживлённым сношениям с революционерами Балканского полуострова. В 1806 году во главе 20 тысячной русской армии вернулся в Бухарест. Тильзитский мир положил конец его планам по освобождению Греции. Константин Ипсиланти умер в Киеве, оставив после себя пять сыновей, двое из которых сыграли важную роль в войне за независимость Греции. Другой его сын Дмитрий был офицером русской службы.
- Konstantios Ypsilantis, född 1760, död 1816, var hospodar i Moldavien och Valakiet. Han tillhörde en grekisk fanariotfamilj vars medlemmar sedan slutet av 1700-talet försökte befria Grekland från det Osmanska riket. Han var son till Alexandros Ypsilantis d. ä. Konstantios Ypsilantis var hospodar i Moldavien 1799, i Valakiet 1802. Han var misstänkt för högförräderi och flydde 1806 till Transsylvanien och därifrån till Ryssland. Där upprättade han en armé med vilken han anlände till Rumänien. Freden i Tilsit 1807 omöjliggjorde emellertid alla hans planer.
|
| rdfs:comment
|
- Constantine Ypsilanti, was the son of Alexander Ypsilanti. He had joined in a conspiracy to liberate Greece and, on its discovery, fled to Vienna, had been pardoned by the sultan and in 1799 appointed by him hospodar of Moldavia. Deposed in 1805, he escaped to St Petersburg, and in 1806, at the head of some 20,000 Russians, returned to Bucharest, where he set to work on a fresh attempt to liberate Greece. His plans were ruined by the peace of Tilsit; he retired to Russia, and died in Kiev.
- Constantin Ypsilántis . Prince Phanariote. Hospodar de Moldavie de 1799 à 1801 puis Hospodar de Valachie de 1802 à 1806. Il était l'aîné des fils du phanariote Alexandre Ypsilántis et de Catherine Mourousis. Il aurait eu le poète Rigas comme précepteur et ami à partir de 1774. En 1776, il quitta Constantinople pour aller compléter ses études en Allemagne. Grand Drogman de la Sublime Porte de 1796 à 1799, il participe à une conspiration pour libérer la Grèce.
- Constantijn Ypsilanti was de zoon van Alexander Ypsilanti. Hij was een etnisch Griekse heerser van Moldavië, en later ook van Walachije. In 1799 werd hij aangewezen tot hospodar van Moldavië. Een paar jaar later vluchtte hij naar Sint-Petersburg, en in 1806, aan de leiding van 20.000 Russische troepen, keerde hij terug naar Boekarest, waar hij plannen maakte om een poging te doen om Griekenland te bevrijden.
- Konstantyn Ipsilanti (rum. Constantin Ipsilanti; zm. 1816) – hospodar Wołoszczyzny w latach 1802-1806 i 1806-1807 (jako Konstantyn VI) oraz hospodar Mołdawii w latach 1799-1801 (jako Konstantyn VII) z rodu Ipsilanti. Był synem hospodara wołoskiego i mołdawskiego Aleksandra Ipsilantiego, pochodził z rodziny Greków fanariockich. W 1799 został na krótko osadzony na tronie mołdawskim.
- Constantin Ipsilanti, a fost domnitor în Moldova: 8 martie 1799 - 4 iulie 1801, octombrie 1806 - noiembrie 1806şi al Munteniei: 1 septembrie 1802 - august 1806. A mai fost administrator al Munteniei sub ocupaţia rusească: 27 decembrie 1806 - 31 mai 1807 şi 8-28 august 1807. A fost fiul lui Alexandru Vodă Ipsilanti şi tatăl lui Alexandru Ipsilanti Eteristul.
- Константи́н Ипсила́нти — великий драгоман Порты в 1796—1799 гг. , господарь Молдовы в 1799—1802 и Валахии в 1802—1806. Член фанариотского аристократического рода Ипсиланти. Унаследовав убеждения отца, он продолжал его политику.
- Konstantios Ypsilantis, född 1760, död 1816, var hospodar i Moldavien och Valakiet. Han tillhörde en grekisk fanariotfamilj vars medlemmar sedan slutet av 1700-talet försökte befria Grekland från det Osmanska riket. Han var son till Alexandros Ypsilantis d. ä. Konstantios Ypsilantis var hospodar i Moldavien 1799, i Valakiet 1802. Han var misstänkt för högförräderi och flydde 1806 till Transsylvanien och därifrån till Ryssland.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
