| dbpprop:abstract
|
- Constantine VII Porphyrogennetos or Porphyrogenitus, "the Purple-born", (September 2, 905 – November 9, 959) was the son of the Byzantine emperor Leo VI and his fourth wife Zoe Karbonopsina. He was also the nephew of the Emperor Alexander. He is famous for his four descriptive books, De Administrando Imperio, De Ceremoniis, De Thematibus and Vita Basilii. His nickname alludes to the Purple Room of the imperial palace, decorated with the stone porphyry, where legitimate children of reigning emperors were normally born. Constantine was also born in this room, although his mother Zoe had not been married to Leo at that time. Nevertheless, the epithet allowed him to underline his position as the legitimized son, as opposed to all others who claimed the throne during his lifetime. Sons born to a reigning Emperor held precedence in the Byzantine line of ascension over elder sons not born "in the purple".
- Konstantin VII. , genannt Konstantin Porphyrogennetos oder Porphyrogenitus (griechisch Κωνσταντίνος Ζ′ Πορφυρογέννητος ‚der Purpurgeborene‘, weil er als Sohn des Kaisers im Purpurgemach des kaiserlichen Palastes in Konstantinopel zur Welt kam; * 905 in Konstantinopel; † 9. November 959 ebenda), war der Sohn des byzantinischen Kaisers Leo VI. und dessen späterer vierter Frau Zoë Karvounopsina, Neffe des Mitregenten seines Vaters, Alexander. Von 913 bis 959 war er byzantinischer Kaiser. Berühmt wurde Konstantin vor allem wegen seiner Werke De Administrando Imperio und De Ceremoniis.
- Constantí VII (Flavi Porfirogènit Constantí en llatí Flavius Porphyrogenitus Constantinus, Πορφυρογέννητος), fou emperador bizantí del 911 al 959. Era fill de Lleó VI de Bizanci el filòsof, i de la seva quarta dona Zoe, i va néixer el 905. El seu sobrenom Porfirogènit Πορφυρογέννητος, que vol dir "nascut en la porpra" fou degut a que va néixer en un apartament del palau imperial anomenat πόρφυρα, en el que era confinada l'emperadriu. Va succeir al seu pare el 911 i va regnar sota regència del seu oncle patern Alexandre II de Bizanci, que ja era august, el qual va morir el 912, i el govern fou assolit per Romà I Lecapè, que va excloure a Constantí del govern, i el va limitar a un retirament honorari a palau. Roma I va governar fins el 944 quan fou deposat i exiliat pels seus fills i augusts Esteve Lecapè i Constantí Lecapè que esperaven ser reconeguts emperadors, però l'exèrcit i el poble van donar suport a Constantí que va sortir del seu retirament per agafar el poder, va detenir als colpistes i els va desterrar. Durant els anys de retirament havia estudiat molt però no per això fou un gran emperador. Tenia bones qualitats, com humanitat, amor a la justícia, sentit de l'ordre, passió per les arts i la literatura, però no tenia capacitat de comandament, i va donar càrrecs a moltes persones que no ho mereixien, encara que també va tenir ministres i generals competents. L'administració fou en general millor del que calia esperar. La guerra amb els àrabs de Síria fou victoriosa, dirigida per Lleó i Nicèfor els fills de Bardas Focas; a Ibèria es va reconèixer la supremacia bizantina, i es van concertar aliances amb petxenegs i búlgars. Ambaixadors del califa de Bagdad i del califa fatimita foren rebuts a palau, igual que de l'emperador germànic Otó el gran (l'ambaixador Luitprand va deixar escrita una relació de la seva ambaixada coneguda com Annales Luitpranli). Constantí va restaurar als propietaris d'hisendes que havien estat expropiats durant les revoltes i estaven en poder d'usurpadors o lladres, o de gent sense títol. Va morir enverinat pel seu fill Romà II el 16 de novembre del 959. Estava casat amb Hel·lena amb la que va tenir a Romà II, a una filla de nom Teodora que es va casar amb Joan Zimisces, i a un tercer fill de nom desconegut. Va deixar escrit: Ἱστορικ? διήγησις τοῦ βίου καί πράξεων τοῦ Βασιλείου τοῦ ἀοιδίμου βασιλέως (Vita Basilii), la vida de Basili I Macedó, el seu avi Περί τῶν Θεμάτων, "De Thematibus" (El origen i significat del nom Δέμα com a nova denominació de les províncies) "De Administrando Imperio" escrit per donar a conèixer al seu fill l'estat de l'Imperi Βιβλίον Τακτικὸν, τάξιν περιέχον τῶν κατὰ Δάλατταν καὶ γῆν μαχομένων, normalment anomenat "Tactica" (Tàctica), un assaig en l'art de la guerra per terra i mar. Βιβλίον Στρατηγικὸν περὶ ἐθῶν διαφόρων ἐθνῶν normalment anomenat "Strategica" (Estratègia) un tractat sobre les formes de fer la guerra a les diferents nacions. Ἔκθεσις τῆς Βασιλείου Τάξεως "De Ceremoniis Aulae Byzantinae", un tractat sobre les cerimònies imperials. No ho va escriure ell mateix però va fer compilar algunes obres: "Collectanea et Excerpta Historico-Politica et Morali" de la que es conserven dos llibres, el 27è, Περὶ Πρεσβειῶν ("De Legationibus") i el 50è, Περὶ Ἀρετῆς καὶ Κακίας, "De Virtute et Vitio" Ἱππιατρικά, "De Medicina Veterinaria" Γεωπονικά, "De Re Rustica", atribuït a Bas Cassià Els annals de Theophanes foren continuats per ordre de Constantí que va induir també a Josep Genesi (Josephus Genesius) a escriure els seus annals entre Lleó l'Armeni i Basili Macedó.
- Konstantin VII. Porfyrogennetos (tzn. „v purpuru zrozený“) byl oficiálně byzantským císařem v letech 913–959. Učený císař se však více než vládnutí věnoval literární činnosti. Zpočátku za něj vládla regentská rada v čele s patriarchou Nikolaem Mystikem, v letech 920–944 jeho spolucísař a tchán Roman I. Lakapenos. Teprve po jeho smrti se Konstantin sám ujal vládních úkolů.
- Constantino VII Porfirogéneta, nacido en la púrpura, fue el hijo del Emperador bizantino León VI el Sabio y sobrino de Alejandro III. Obtuvo su sobrenombre como hijo legítimo (o, más precisamente, legitimado) de León VI, por haber nacido en la sala púrpura del palacio imperial de Constantinopla, destinada para el nacimiento de los herederos al trono imperial.
- Konstantinos VII Porfyrogennitos (purppurasyntynyt) oli Bysantin keisari 913—959. Hän oli Leo VI:n poika ja Aleksanteri III:n veljenpoika. Hänen lisänimensä tulee siitä että hänen isänsä oli hallitseva keisari ja että hän oli syntynyt keisarillisen palatsin erityisessä purppurahuoneessa. Hänen äitinsä Zoe Karvounopsina ei tosin ollut naimisissa Leon kanssa Konstantinoksen syntyessä. He menivät naimisiin vasta Konstantinoksen syntymän jälkeen. Konstantinoksen noustessa valtaistuimelle hän oli seitsemän vanha. Patriarkka Nikolas Mystikos toimi hallitsijana Konstantinoksen ollessa alaikäinen. Patriarkka joutui tekemään rauhansopimuksen bulgarien Simeon I:n kanssa. Tästä hyvästä keisarin äiti Zoe karkotti hänet Konstantinopolista. Zoe itse syrjäytettiin vuonna 919 ja tilalle astui Romanos I Lekapenos joka pakotti Konstantinoksen naimisiin oman tyttärensä Helenan kanssa. Romanos piti valtaa itsellään vuoteen 944 kun hänet syrjäytettiin ja Konstantinos sai lopulta vallan käsiinsä. Konstantinos yritti vallata takaisin Kreetan, mutta epäonnistui tässä yrityksessä kuten isänsä oli jo vuonna 911. Arabit saivat myös vallattua Bysantin alueita Italiassa, Syyriassa ja Armeniassa. Mutta kuuluisa kenraali Johannes Tzimiskes sai itäiset alueet vallattua takaisin. Kun Konstantinos kuoli vuonna 959 seurasi hänen poikansa Romanos II häntä valtaistuimella.
- Constantin VII Porphyrogénète, né en septembre 905 à Constantinople, mort le 9 novembre 959 à Constantinople, est empereur byzantin de 913 jusqu’à sa mort, bien qu’il n'exerce effectivement le pouvoir qu’à partir de 944. Il appartient à la dynastie macédonienne. Constantin est le fils de l’empereur Léon VI le Sage et de sa maîtresse Zoé Carbonopsina. L’empereur n’ayant pas d’autre fils, il épouse Zoé, en quatrième mariage, en violation autant des règles de l’Église que du Code des lois qu'il avait lui-même promulgué et qui prohibait toute union au-delà de la deuxième. Pour l'Église orthodoxe, en effet, le premier mariage revêt un caractère sacré; à la mort de l'épouse, un second mariage est autorisé afin de permettre la perpétuation de la famille; le troisième et a fortiori le quatrième mariages sont considérés comme des fornications et condamnés, les enfants issus de ces unions étant regardés comme illégitimes. Issu d'une quatrième union, Constantin est donc regardé comme illégitime.
- Fájl:Follis-Constantine VII and Zoe-sb1758. jpg Kónsztantinosz és anyja, Zóé Karbonopszina egy follison VII. (Bíborbanszületett) Konstantin a Bizánci Birodalom császára, a Makedón-dinasztia negyedik tagja, VI. (Bölcs) Leó és negyedik felesége, Zóé Karbonopszina gyermeke volt. Bár már apjától megkapta a társcsászári rangot, amit nagybátyja, III. Alexandrosz rövid uralkodása alatt is megtartott, zsenge kora miatt sokáig nem vett részt a politikában. Az ügyeket sokáig hivatalosan is tehetséges apósa, Rómanosz Lekapénosz vezette helyette. Konstantint írói munkásságáról ismerjük elsősorban: művei értékes történelmi források.
- Fu basileus dei romei dal 11 maggio 912 fino alla sua morte.
- コンスタンティノス7世“ポルフュロゲネトス”（：Κωνσταντίνος Ζʹ ὁ Πορφυρογέννητος, Kōnstantinos VII ho Porphyrogennētos, 905年？ - 959年11月9日）は、東ローマ帝国マケドニア王朝の皇帝（在位：913年 - 920年、944年 - 959年 共同皇帝：920年 - 944年 ）。「ポルフュロゲネトス」は「緋色の産室生まれ（皇帝の嫡子）」を意味するあだ名（後述）。帝国史上随一の文人皇帝で、「マケドニア朝ルネサンス」と呼ばれるビザンティン文化の黄金時代を築いた。中世ギリシア語読みでは「コンスタンディノス7世“ポルフィロエニトス”」となる。
- Constantijn VII Porphyrogennitos (de in het purper geborene) was van 913 tot 957 keizer van het Byzantijnse Rijk. Nadat zijn schoonvader en regent Romanos Lekapenos door diens zoons Stephanos en Constantijn (VIII) was afgezet 944 probeerden zij Constantijn ook aan de kant te schuiven. Als zoon van Leo VI was hij de legitieme troonopvolger, die in naam zelfs al 31 jaar keizer was. Hij had er genoeg van aan de kant gezet te worden en zond zijn rivalen in ballingschap. Constantijn was eerder een geleerde dan een heerser. Hij liet veel staatszaken aan zijn veel ambitieuzere vrouw Helena Lekapena over en wijdde zich aan de studie van het roemrijke verleden. Hij schreef zelf een aantal uitstekende historische verhandelingen en stimuleerde allerlei intellectuele activiteiten in zijn hoofdstad. Zijn interesse was eerder encyclopedisch dan creatief, maar het Byzantijnse onderwijs had veel aan hem te danken. Hij kondigde in 947 een wet af die de boeren tegen de 'machtigen' beschermden die hun hun land afpakten. Ook het bezit van soldaten werd geregeld. Aan de noordgrens met Bulgarije heerste vrede, al moesten de Magyaren een aantal keren geweerd worden. Byzantium kon zich voornamelijk op de Arabieren concentreren, hoewel Constantijn daar weinig blijvende resultaten bereikte, voor een deel door grove fouten van zijn generaal Gongylas. Het Byzantijnse hof onderhield in zijn tijd bijzonder levendige diplomatieke betrekkingen met een groot aantal andere regeringen, zoals met de Kalief Abd-er-Rahman III in Cordova in Spanje, verschillende onderling vijandige Arabische staten en Otto de Grote. In 957 kwam de Russische prinses Olga van Kiev, die de naam Helena aannam als haar doopnaam, persoonlijk op bezoek. Dit legde de grondslag voor bijzonder goede betrekkingen met deze groeiende macht in het voorheen zo barbaarse noorden. Constantijn stierf op 9 november 959 en liet de troon na aan zijn zoon Romanos II.
- Konstantin VII Porphyrogennetos eller Porphyrogenitus, «den lillafødte» (gresk: Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητος, Kōnstantinos VII Porphyrogennētos, var sønn av den bysantinske herskeren Leo VI og hans fjerde kone Zoe Karbonopsina. Han var også nevøen til herskeren Alexander. Han er kjent for sine to deskriptive bøker, De Administrando Imperio og De Ceremoniis. Konstantin VIIs kallenavn, «den lillafødte», kommer av «Det lilla rommet» i keiserpalasset, som var dekorert med rombeporfyr, hvor barn av herskeren vanligvis ble født. Konstantin ble også født i dette rommet, selv om mora hans Zoe ikke var gift med Leo på det tidspunktet.
- Konstantyn VII Porfirogeneta, (łac. Constantinus Porphyrogennetus, gr. Konstantinos Porphyrogennetos, Κωνσταντίνος Ζ' ο Πορφυρογέννητος) – cesarz bizantyjski. Przydomek Porfirogeneta oznacza "zrodzony w purpurze". Konstantyn był synem cesarza Leona VI, pochodzącym z nielegalnego związku z Zoe Karbonopsiną, co stanowiło podstawę do negowania jego praw do tronu. Już w roku 913, jako siedmioletnie dziecko, został ogłoszony współrządzącym cesarzem wraz ze stryjem Aleksandrem. Po śmierci cesarza Aleksandra w wieku siedmiu lat Konstantyn otrzymał tron, jednak z powodu młodego wieku nie mógł samodzielnie sprawować rządów. Regentem został patriarcha Mikołaj I Mistyk. W tym czasie prowadzona była wojna Bizancjum z Bułgarią, którą władał w tym czasie Symeon I Wielki. Mikołaj Mistyk zawarł pokój z Symeonem, nadając mu nawet tytuł basileusa i obiecując ożenić małoletniego Konstantyna z córką Symeona. Cena jaką Bizancjum płaciło za pokój była niezwykle wysoka i stało się to przyczyną szybkiego upadku regenta. Na czele nowego rządu stanęła matka Konstantyna, Zoe Karbonopsina. Nowa władczyni odmówiła potwierdzenia układów zawartych z Symeonem i uznała jego koronację za nieważną. To stało się przyczyną nowej wojny z Bułgarami. Od klęski Bizantyjczyków uratował drungarios floty cesarskiej, Roman I Lekapen, który w 920 roku zdobył dla siebie tron cesarski zostając uprzednio teściem młodego Konstantyna VII. Konstantyn został faktycznie odsunięty od władzy i niemal całkowicie poświęcił się działalności literackiej. Samodzielne rządy objął Konstatntyn dopiero w 945 roku, kiedy to doszło do konfliktu między synami Lekapena. Interesował się naukami przyrodniczymi, historią, literaturą i sztuką. Przypisuje mu się autorstwo 4 dzieł: De thematibus (O temach) Vita Basilii (Żywot cesarza Bazylego I) De administrando imperio (O zarządzaniu państwem) De cerimonnis aulae byzantinae (O ceremoniach dworu cesarskiego) Trzecie z nich jest jednym z trzech źródeł pisanych na temat istnienia organizacji plemiennej Wiślan.
- Constantino VII Porfirogentos, ("o Nascido na Púrpura") foi um Imperador Bizantino da Dinastia Macedônica, reinou de 913 a 959.
- Fişier:Follis-Constantine VII and Zoe-sb1758. jpg Constantin şi mama sa Zoe Constantin VII Porfirogenet Nobilul, a fost împărat bizantin între 913 şi 959 (între 920 şi 945, doar cu titlul, fără funcţie în stat), fiul lui Leon VI Filozoful şi al Zoei Karbonopsina.
- Константи́н VII Багряноро́дный (Порфироро́дный, Порфироге́нет, греч. Κωνσταντίνος Ζ' ο Πορφυρογέννητος) — византийский император из Македонской династии номинально с 913 года, фактически с 945 года. Константин VII — один из образованнейших людей своей эпохи, покровитель и издатель компилятивных сборников (энциклопедий), автор сочинений «О фемах», «О церемониях», «Об управлении империей», являющихся важнейшими источниками для изучения истории Византии, Киевской Руси и других стран. В «О церемониях», он, в частности, описывает визит княгини Ольги в Константинополь в 957 году. Девятая глава «Об управлении империей» (трактат написан около 950 года) содержит известное (хоть и краткое) описание экономического и политического устройства Руси. Файл:Follis-Constantine VII and Zoe-sb1758. jpg Константин Багрянородный и Зоя Карбонопсина, византийская монета. Константин был сыном Льва VI и Зои Карбонопсина, четвертой жены императора. Четвертый брак не дозволялся церковью и родившийся ребенок считался незаконнорожденным, хотя и был единственным сыном Льва VI. Лишь в январе 906 года Константин был крещен, а в апреле того же года против воли патриарха Николая Мистика Лев и Зоя были обвенчаны. Прозвище Багрянородный происходит от Багряного (Порфирного) зала в императорском дворце, где и родился Константин. В 911 году Лев VI короновал Константина и обеспечил ему трон, однако в 912 году император умер и власть принял его брат Александр. Однако и он умер через год, оставив 7-летнего Константина под опекой регентов. В 920 году власть узурпировал Роман I Лакапин, провозглашенный соправителем. Еще в 919 году он женил на Багрянородном свою дочь Елену. Константин оказался отстранен от реальной власти и посвятил себя самообразованию и наукам. Наконец, в 944 году Романа I свергли его сыновья, надеясь править самостоятельно, однако это вызвало народные волнения, которые утихли лишь когда императором провозгласили Константина. Через 40 дней их сослали в монастырь. В своей политике Константин выражал интересы столичного чиновничества, выступал против центробежных тенденций провинциальной знати. Активизировал военные действия против арабов. Начало оказалось неудачным, в 949 году посланное на завоевание Крита войско было разбито. Византийские армии форсировали Евфрат в 952 году, однако затем были отброшены. Завоевания на востоке были восстановлены благодаря Никифору Фоке и Иоанну Цимисхию. Высшим достижением ромейского оружия стало взятие Самосаты в 958 году. Константин назначил на должность «паракимомена» (1-го министра) евнуха Василия Лекапена (сына свергнутого императора Романа), который приобрёл огромное влияние и сохранял его при последующих императорах. Константин умер в 959 году, по некоторым сведениям он был отравлен сыном Романом.
- Konstantin VII Porfyrogennetos, född 905 i Konstantinopel, död 9 november 959 i Konstantinopel, var bysantinsk kejsare 913-959. Han var far till Romanos II. Konstantin, som var son till kejsar Leo VI, erhöll 913 tronen efter sin farbror Alexander och hade 920-944 till samkejsare Romanos I Lekapenos. Konstantin utmärkte sig för lärdom samt som beskyddare av vetenskap och konst. Själv författade han, åtminstone delvis, en levnadsbeskrivning över sin farfar, kejsar Basileios I, en skrift om rikets styrelse, De Administrando Imperio, som även innehöll notiser om främmande folkslag i öster och norr (bland annat en skildring av ryssarnas färdväg utför Dnjepr till Konstantinopel, av vikt för historien om ryska rikets ursprung, och beskrivningar av vikingarna och deras förehavanden i österled), vidare en framställning av ceremoniordningen vid bysantinska hovet samt ett krigsvetenskapligt arbete. Han föranledde även utgivandet av flera samlingsverk av allmännyttigt innehåll, bland annat om medicin, veterinärmedicin och jordbruk.
- Костянтин VII Багрянородний, або Порфірородний, чи Порфірогенет (грец. Κωνσταντίνος Ζ Πορφυρογέννητος — народжений у багрянці, грецькою — у порфірі, тобто у «царському палаці», 17 або 18 травня 905 — 9 листопада 959) — візантійський імператор з Македонської династії. Автор творів, що містять важливі відомості про русько-візантійські відносини 10 століття. Син Лева VI, його співправитель з з 908 р. До лютого 945 фактично був усунений від управління державою Романом І Лекапіном, який узурпував у 920 всю владу і проголосив себе співправителем. За його правління внаслідок походів князя Ігоря 941, 944 р. було укладено торговий договір з Київською Руссю, 957 р. Константинополь відвідала княгиня Ольга. Вів боротьбу проти арабів у Месопотамії і Пн. Сірії. Автор кількох творів «Про феми», «Про церемонії візантійського двору», «Про управління імперією». Його трактат «Про управління імперією» (складений в 943—953) містить багато цікавих відомостей про слов'ян і печенігів, географію та історію Київської Русі. Володимир Січинський у книжці «Чужинці про Україну» наводить уривок: «Човни що приходять до Царгороду з далекої Руси, себто з Немогарди, де сидів Свендостлав, син Інгоря, князя Руси, з замка Милиниски, й із Телючи, і Цернигоги і з Висегроди. Всі ото вони ідуть вниз рікою Дніпром і звертаються до замку Кіоава, званого Самватас. А їх підвладні Славяни, звані Кривитеїни та Ленцаніни й інші Славяни під час зими вирубують в горах дерево на човни, і обробивши, як прийде час, як розстане лід, спускають їх в близькі озера. І як спустять в ріку Дніпро, йдуть тією рікою і приходять в Кіову; витягнувши, виставляють човни й спродують Руси. А Русь купує самі кадуби і розламавши давні однодеревні (човни), беруть з них весла, уключини (до весел) і інший припас і споряжають (нові). »
- 君士坦丁七世（Porphyrogennetos，生于紫室者，905年9月2日－959年11月9日），拜占庭帝国皇帝，913年至959年在位（其中920年至945年与罗曼努斯一世为同朝君主）。 君士坦丁七世是利奥六世和佐伊皇后之子，亚历山大外甥，因为其出生于皇宫的紫室之中，故此获得了外号Porphyrogennetos，以示其血统尊贵。君士坦丁七世以热心学术研究闻名，著有《帝国行政论》（De Administrando Imperio）、《典仪论》（De Ceremoniis）等著作。
|
| rdfs:comment
|
- Constantine VII Porphyrogennetos or Porphyrogenitus, "the Purple-born", (September 2, 905 – November 9, 959) was the son of the Byzantine emperor Leo VI and his fourth wife Zoe Karbonopsina. He was also the nephew of the Emperor Alexander. He is famous for his four descriptive books, De Administrando Imperio, De Ceremoniis, De Thematibus and Vita Basilii.
- Konstantin VII. , genannt Konstantin Porphyrogennetos oder Porphyrogenitus (griechisch Κωνσταντίνος Ζ′ Πορφυρογέννητος ‚der Purpurgeborene‘, weil er als Sohn des Kaisers im Purpurgemach des kaiserlichen Palastes in Konstantinopel zur Welt kam; * 905 in Konstantinopel; † 9. November 959 ebenda), war der Sohn des byzantinischen Kaisers Leo VI. und dessen späterer vierter Frau Zoë Karvounopsina, Neffe des Mitregenten seines Vaters, Alexander.
- Constantí VII (Flavi Porfirogènit Constantí en llatí Flavius Porphyrogenitus Constantinus, Πορφυρογέννητος), fou emperador bizantí del 911 al 959. Era fill de Lleó VI de Bizanci el filòsof, i de la seva quarta dona Zoe, i va néixer el 905. El seu sobrenom Porfirogènit Πορφυρογέννητος, que vol dir "nascut en la porpra" fou degut a que va néixer en un apartament del palau imperial anomenat πόρφυρα, en el que era confinada l'emperadriu.
- Konstantin VII. Porfyrogennetos (tzn. „v purpuru zrozený“) byl oficiálně byzantským císařem v letech 913–959. Učený císař se však více než vládnutí věnoval literární činnosti. Zpočátku za něj vládla regentská rada v čele s patriarchou Nikolaem Mystikem, v letech 920–944 jeho spolucísař a tchán Roman I. Lakapenos. Teprve po jeho smrti se Konstantin sám ujal vládních úkolů.
- Constantino VII Porfirogéneta, nacido en la púrpura, fue el hijo del Emperador bizantino León VI el Sabio y sobrino de Alejandro III. Obtuvo su sobrenombre como hijo legítimo (o, más precisamente, legitimado) de León VI, por haber nacido en la sala púrpura del palacio imperial de Constantinopla, destinada para el nacimiento de los herederos al trono imperial.
- Konstantinos VII Porfyrogennitos (purppurasyntynyt) oli Bysantin keisari 913—959. Hän oli Leo VI:n poika ja Aleksanteri III:n veljenpoika. Hänen lisänimensä tulee siitä että hänen isänsä oli hallitseva keisari ja että hän oli syntynyt keisarillisen palatsin erityisessä purppurahuoneessa. Hänen äitinsä Zoe Karvounopsina ei tosin ollut naimisissa Leon kanssa Konstantinoksen syntyessä. He menivät naimisiin vasta Konstantinoksen syntymän jälkeen.
- Constantin VII Porphyrogénète, né en septembre 905 à Constantinople, mort le 9 novembre 959 à Constantinople, est empereur byzantin de 913 jusqu’à sa mort, bien qu’il n'exerce effectivement le pouvoir qu’à partir de 944. Il appartient à la dynastie macédonienne. Constantin est le fils de l’empereur Léon VI le Sage et de sa maîtresse Zoé Carbonopsina.
- Fájl:Follis-Constantine VII and Zoe-sb1758. jpg Kónsztantinosz és anyja, Zóé Karbonopszina egy follison VII. (Bíborbanszületett) Konstantin a Bizánci Birodalom császára, a Makedón-dinasztia negyedik tagja, VI. (Bölcs) Leó és negyedik felesége, Zóé Karbonopszina gyermeke volt. Bár már apjától megkapta a társcsászári rangot, amit nagybátyja, III. Alexandrosz rövid uralkodása alatt is megtartott, zsenge kora miatt sokáig nem vett részt a politikában.
- Fu basileus dei romei dal 11 maggio 912 fino alla sua morte.
- Constantijn VII Porphyrogennitos (de in het purper geborene) was van 913 tot 957 keizer van het Byzantijnse Rijk. Nadat zijn schoonvader en regent Romanos Lekapenos door diens zoons Stephanos en Constantijn (VIII) was afgezet 944 probeerden zij Constantijn ook aan de kant te schuiven. Als zoon van Leo VI was hij de legitieme troonopvolger, die in naam zelfs al 31 jaar keizer was. Hij had er genoeg van aan de kant gezet te worden en zond zijn rivalen in ballingschap.
- Konstantin VII Porphyrogennetos eller Porphyrogenitus, «den lillafødte» (gresk: Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητος, Kōnstantinos VII Porphyrogennētos, var sønn av den bysantinske herskeren Leo VI og hans fjerde kone Zoe Karbonopsina. Han var også nevøen til herskeren Alexander. Han er kjent for sine to deskriptive bøker, De Administrando Imperio og De Ceremoniis.
- Konstantyn VII Porfirogeneta, (łac. Constantinus Porphyrogennetus, gr. Konstantinos Porphyrogennetos, Κωνσταντίνος Ζ' ο Πορφυρογέννητος) – cesarz bizantyjski. Przydomek Porfirogeneta oznacza "zrodzony w purpurze". Konstantyn był synem cesarza Leona VI, pochodzącym z nielegalnego związku z Zoe Karbonopsiną, co stanowiło podstawę do negowania jego praw do tronu.
- Constantino VII Porfirogentos, ("o Nascido na Púrpura") foi um Imperador Bizantino da Dinastia Macedônica, reinou de 913 a 959.
- Fişier:Follis-Constantine VII and Zoe-sb1758. jpg Constantin şi mama sa Zoe Constantin VII Porfirogenet Nobilul, a fost împărat bizantin între 913 şi 959 (între 920 şi 945, doar cu titlul, fără funcţie în stat), fiul lui Leon VI Filozoful şi al Zoei Karbonopsina.
- Константи́н VII Багряноро́дный (Порфироро́дный, Порфироге́нет, греч. Κωνσταντίνος Ζ' ο Πορφυρογέννητος) — византийский император из Македонской династии номинально с 913 года, фактически с 945 года.
- Konstantin VII Porfyrogennetos, född 905 i Konstantinopel, död 9 november 959 i Konstantinopel, var bysantinsk kejsare 913-959. Han var far till Romanos II. Konstantin, som var son till kejsar Leo VI, erhöll 913 tronen efter sin farbror Alexander och hade 920-944 till samkejsare Romanos I Lekapenos. Konstantin utmärkte sig för lärdom samt som beskyddare av vetenskap och konst.
- Костянтин VII Багрянородний, або Порфірородний, чи Порфірогенет (грец. Κωνσταντίνος Ζ Πορφυρογέννητος — народжений у багрянці, грецькою — у порфірі, тобто у «царському палаці», 17 або 18 травня 905 — 9 листопада 959) — візантійський імператор з Македонської династії.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
