| dbpprop:abstract
|
- 'Conservatism' refers to various political and social philosophies that support tradition and the status quo. However the term has been used by politicians and political commentators with a variety of meanings. The modern political term conservative was used by French politician Chateaubriand in 1819. In Western politics, the term conservatism often refers to the school of thought started by Edmund Burke and similar thinkers. Scholar R. J. White wrote: "To put conservatism in a bottle with a label is like trying to liquify the atmosphere ... The difficulty arises from the nature of the thing. For conservatism is less a political doctrine than a habit of mind, a mode of feeling, a way of living. " Russell Kirk considered conservatism "the negation of ideology". Conservative political parties have diverse views; the Liberal Democratic Party in Japan, the Republican Party in the United States, the Conservative Party in Britain, the Conservative Party in Canada, the Liberal Party of Australia, and the Bharatiya Janata Party in India are all considered major conservative parties with varying positions.
- Der Konservatismus – auch Konservativismus – (von lateinisch conservare „erhalten, bewahren“ oder auch „etwas in seinem Zusammenhang erhalten“) gehört neben dem Liberalismus und dem Sozialismus zu den drei großen politischen Strömungen, die sich im 18. und 19. Jahrhundert in Europa herausgebildet haben. Die Initialzündung für die Entstehung des Konservatismus gaben die Französische Revolution und das Erschrecken über die Terrorherrschaft von Robespierre und anderen Revolutionären. Gegen den Umsturz der bestehenden Verhältnisse und die damit verbundene Diktatur betont der Konservatismus die „gute und bewährte Ordnung“. Modernismus oder Progressismus (wissenschaftlich) sind die Gegenpole des Konservatismus. Seit den 1980-er Jahren wird differenziert zwischen Strukturkonservatismus und Wertkonservatismus. Strukturkonservatismus bezeichnet eine Weltanschauung, die eine politische oder organisatorische Ordnung gegen Kritik verteidigen und die in ihr begründete Verteilung von Macht und Ressourcen vor Veränderung schützen oder auch eine in der Vergangenheit entwickelte idealistische Ordnungsidee durchsetzen will. Diese Form des Konservatismus kann auch bei eher linken Gruppierungen auftreten, wenn etwa die SPD für den Erhalt des Steinkohlebergbaus eintrat und damit eine (schnelle) Strukturänderung im Ruhrgebiet verhinderte. Im Unterschied dazu betont der Wertkonservatismus bestimmte inhaltliche Positionen wie zum Beispiel die Bedeutung der traditionellen Familie. Um diese Werte durchzusetzen, ist man ggf. auch bereit, Strukturen zu verändern, etwa durch Änderung des Steuerrechts. Ideengeschichtlich (s.u. Ideen des Konservatismus) versteht man unter Konservatismus eher die Position des Wertkonservatismus. Der Konservatismus verlangt, die gegebene Position zu wahren, sofern das Neue nicht überwiegend als besser erkannt worden ist. Viele konservative Denker halten den folgenden Satz für treffend: „Konservatismus ist nicht ein Hängen an dem, was gestern war, sondern ein Leben aus dem, was immer gilt. “ (Dieser Satz wird sowohl Antoine de Rivarol als auch Albrecht Erich Günther zugeschrieben. ) Einfach ausgedrückt lautet der Grundsatz des klassischen Konservatismus: „Man ersetze Altes erst durch Neues, wenn sich das mögliche Neue als besser erwiesen hat. “
- El conservadorisme és un terme relativista usat per a descriure les ideologies polítiques que afavoreixen els valors tradicionals, es a dir, les costums i creences religioses, culturals o nacionals. Ja que cada cultura té diversos valors establerts, els conservadors en diferents cultures tenen diferents metes. Alguns conservadors intenten preservar l'statu quo, mentre que uns altres intenten tornar als valors d'una època anterior, l'statu quo anterior. En el context polític, es denomina conservadorisme a aquelles opinions i posicionaments, generalment de centre-dreta i dreta, que afavoreixen tradicions i que són adversos als canvis bruscos o radicals. En el social, els conservadors defensen valors familiars i religiosos. Generalment el conservadorisme s'associa al nacionalisme i el patriotisme. En el aspecte econòmic, els conservadors històricament es van posicionar com proteccionistes -en oposició al lliurecanvisme econòmic. Actualment aquesta associació és menys clara, ja que durant segle XX alguns dels partits conservadors van adoptar posicions liberals en fusionar-se amb partits d'aquesta tendència, aliats en la defensa de l'ordre soci-econòmic capitalista. Conseqüentment, en l'actualitat en el conservadorisme polític coexisteixen diverses postures sobre l'econòmic. Igualment, encara que molts conservadors contemporanis es defineixen com a partidaris de la democràcia, alguns altres conservadors proposen o defensen posicions monàrquiques. Així, ja que en general mentre alguns busquen mantenir les condicions presents d'altres busquen tornar a situacions anteriors, existeix una certa confusió -fins i tot dins d'una mateixa cultura política- sobre els qui serien, en un moment donat, "conservadors". Martin Blinkhorn, per exemple, pregunta: "Els qui són els conservadors a la Rússia d'aquests dies? són els estalinistes irredempts o els reformadors que han acceptat les visions polítiques de dreta dels conservadors moderns, tal com Margaret Thatcher".
- Konzervatismus nebo konzervativismus (z lat. conservare, uchovávat) je vedle liberalismu a socialismu jeden ze tří hlavních politických směrů. Jeho podstatou je důraz na řád a pořádek. Často je asociován s pravou částí politického spektra, je ovšem mnohem starší než toto politické dělení a v mnoha ohledech se mu vymyká. S liberalismem má konzervatismus společný důraz na soukromé vlastnictví, se socialismem důraz na hodnotu každého člověka ve společnosti, tedy sociální zabezpečení. Konzervatismus v relativním slova smyslu je označení ideologie, politické filozofie či hnutí, jejichž hlavní charakteristikou je otevřená tendence bránit se rychlým změnám a podporovat tradiční normy. Konzervativci jsou pak protějškem radikálů a revolucionářů.
- En el contexto político, se denomina conservadurismo o conservatismo a aquellas opiniones y posicionamientos, generalmente de centro-derecha y derecha, que favorecen tradiciones y que son adversos a los cambios bruscos o radicales. En lo social, los conservadores defienden valores familiares y religiosos. Generalmente el conservadurismo se asocia al nacionalismo y el patriotismo. En lo económico, los conservadores históricamente se posicionaron como proteccionistas —en oposición al librecambismo económico—. Actualmente esta asociación es menos clara, ya que durante siglo XX algunos de los partidos conservadores adoptaron posiciones liberales al fusionarse con partidos de esta tendencia, aliados en la defensa del orden socio-económico capitalista. Consecuentemente, en la actualidad en el conservadurismo político coexisten diversas posturas sobre lo económico Así, dado que en general mientras algunos buscan mantener las condiciones presentes otros buscan volver a situaciones anteriores, existe una cierta confusión —incluso dentro de una misma cultura política— acerca de quiénes serían, en un momento dado, “conservadores». Martin Blinkhorn, por ejemplo, pregunta: “¿Quiénes son los conservadores en la Rusia de estos días? ¿Son los estalinistas irredentos o los reformadores que han aceptado las visiones políticas de derecha de los conservadores modernos, tal como Margaret Thatcher?».
- Konservatismi on poliittinen, henkinen ja yhteisöllinen näkemys, joka pyrkii säilyttämään vallitsevia ja palauttamaan entisiä arvo- ja yhteiskuntajärjestelmän piirteitä.
- Le conservatisme est une philosophie politique qui est en faveur des valeurs traditionnelles et qui s'oppose au progressisme. Les cultures ayant chacune des valeurs différentes, les conservateurs selon leur culture ont des buts différents. Mais tous les conservateurs promeuvent la défense ou le retour à des valeurs établies (statu quo ante). Le terme vient de « conserver »; du latin conservare, « maintenir, observer (une loi, une coutume) » composé de servare « préserver, garder ». Bien que ce ne soit une idéologie en soi, le conservatisme est une philosophie politique dont les idées à défendre sont en grande partie liées à leur contexte d'existence. Il est défini en partie par son emphase de la tradition comme source de sagesse bien au-delà de ce qui peut être démontré ou explicitement établi. Il se fonde sur la conservation d´un ordre pré-établi, selon les conventions, chacun à sa place.
- A konzervativizmus szociális és politikai eszmerendszer. A szó a latin conservare-ből származik, jelentése megőrizni, megmenteni. Mindennapi szóhasználatban a status quo fenntartását jelenti. Politikai eszmerendszerként a francia forradalom után alakult ki, először a francia politikus Chateaubriand alkalmazta a kifejezést 1819-ben. Egyik legfontosabb alapvetésének Edmund Burke Töprengések a francia forradalomról című műve tekinthető. Russel Kirk a konzervativizmust az ideológia ellentéteként definiálta.
- Il conservatorismo è una corrente politica che, in linea con il tradizionalismo, diffida dei cambiamenti improvvisi (la cui massima espressione è il concetto di rivoluzione) e sostiene l'opportunità di preservare un determinato stato politico, sociale e religioso.
- 保守（ほしゅ、英: Conservatism）とは、政治思想のひとつ。対義語は革新だが、日本においては「保守＝conservatism」とは一概に言いがたいため、保守を革新の対義語として括るのは難しい。
- Het conservatisme is een politieke, ethische en culturele gezindheid die zich grondvest op de traditie. Het begrip "conservatisme" is afgeleid van het Latijnse conservare, dat "beschermen, in ongeschonden toestand bewaren" betekent. Het conservatisme is echter een breed begrip en kent vooral in Nederland een hoop verschillende betekenissen. Essentieel stelt het conservatisme zich kritisch op tegenover het idee van maakbaarheid van de samenleving, zoals dat leeft in de ideologieën van de moderniteit, liberalisme en socialisme. Over de inhoud van het politieke conservatisme zijn de meningen verdeeld. Doorgaans wordt echter de achttiende-eeuwse staatsman Edmund Burke gezien als de grondlegger van het conservatisme, toen hij zich afzette van de Franse Revolutie (in zijn Reflections on the French Revolution) en pleitte voor politici met de "dispositie te behouden en de vaardigheid te verbeteren". Toch komt het conservatisme in een hoop soorten en maten voor, en verschillen conservatieve bewegingen van land tot land. De Britse filosoof Roger Scruton stelt dat de grondslagen van het conservatisme liggen in autoriteit en trouw, constitutie en de staat, recht en vrijheid, eigendom en de autonome institutie. De politicoloog Andrew Heywood houdt het op zeven conservatieve uitgangspunten: traditie, pragmatisme, menselijke imperfectie, organicisme, hiërarchie, autoriteit en privé-eigendom. De Amerikaanse conservatieve denker Russell Kirk opperde dat het conservatisme geen religie en ook geen ideologie is, omdat ze geen heilig geschrift of een Das Kapital heeft. Het meest vooraanstaande conservatisme is het zogenoemde Angelsaksische of Burkeaanse conservatisme, dat vooral invloedrijk is in het Verenigd Koninkrijk en in de Verenigde Staten. De bekendste vertegenwoordiger van dit conservatisme in de vorige eeuw was Winston Churchill. Andere bekende conservatieven in deze traditie zijn onder meer Benjamin Disraeli en Margaret Thatcher. Ook mensen als Friedrich Hayek en Karl Popper worden soms onder dit conservatisme gerekend, al noemde de eerste zich bij voorkeur een "Old Whig" en stelde de laatste dat het conservatisme te veel verwant is aan het autoritarisme en een uiting is van "ethisch nihilisme". Het oude conservatisme in Frankrijk verschilde van het Angelsaksische conservatisme in de zin dat ze meer reactionair en autoritair was. Franse conservatieven als Joseph de Maistre en François René de Chateaubriand stonden achter het zogeheten Ancien Régime met diens standenmaatschappij en waren fel gekant tegen de Franse revolutie. De negentiende-eeuwse Franse socioloog Alexis de Tocqueville, die onderzoek deed naar het gemeenschapsleven in de Verenigde Staten, wordt evenwel beschouwd als een van de belangrijkste liberaal-conservatieve denkers. In Duitsland was het conservatisme radicaler dan in het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, en kende met de beweging van de Konservative Revolution representanten in Oswald Spengler en Martin Heidegger. Een bekende Duitse conservatief van voor de Konservative Revolution was Friedrich Julius Stahl, al beschouwen sommigen ook Friedrich Nietzsche als een vroege Duitse conservatief.
- Konservatisme, dannet av det latinske conservare («bevare»), er en samlebetegnelse for en rekke ideologiske eller politiske bevegelser som legger vekt på å bevare eksisterende verdier. Konservatismen bygger ikke på noen ideologi på samme måte som sosialisme eller liberalisme, men kjennetegnes som pragmatisk innrettet. Et kjent motto for konservative er «forandre for å bevare». Den politiske konservatismen oppstod som motstand mot den franske revolusjon. Det finnes idag en rekke retninger og tendenser innen konservatismen, som nasjonalkonservatisme, kristeligkonservatisme, kulturkonservatisme, verdikonservatisme og liberalkonservatisme. Overgangene mellom disse kan være flytende. I løpet av det sene 19. århundre og hele det 20. århundre var motstanden mot sosialisme og kommunisme grunnleggende for konservatismen. Ofte falt her konservative og liberale interesser sammen. Edmund Burke regnes som en av de fremste konservative teoretikere.
- Konserwatyzm (z łaciny conservare – zachowywać, dochować zmian), orientacja polityczna, która bazuje na hasłach obrony istniejącego porządku społeczno-gospodarczego oraz zachowywania i umacniania tradycyjnych wartości, takich jak: religia, naród, państwo, rodzina, hierarchia, autorytet, własność prywatna. Konserwatyści chcą obronić stary porządek ze względu na przekonanie o ewolucyjnym charakterze zmian społecznych. Konserwatyzm zrodził się na przełomie XVIII i XIX w. , był próbą przeciwstawienia się racjonalistycznej myśli oświeceniowej. Nowoczesny konserwatyzm stanowił reakcję na wydarzenia Rewolucji francuskiej. Za twórcę podstaw ideologicznych nurtu uważany jest Edmund Burke. Jako idea polityczna termin ten po raz pierwszy użyty został w 1820 r. przez zwolennika restauracji dynastii Burbonów, François René de Chateaubriand (1768–1848), który wydawał pismo "Konserwatysta". W znaczeniu politycznym konserwatyzm to termin odnoszący się do jednej z wielu filozofii lub ideologii politycznych, także na określenie opcji politycznej reprezentowanej przez wiele współczesnych partii politycznych (zwykle kojarzonych z prawicą).
- O conservadorismo (ou conservantismo) é um termo usado para descrever posições político-filosóficas, alinhadas com o tradicionalismo e a transformação gradual, que em geral se contrapõem a mudanças abruptas (cuja expressão máxima é o conceito de revolução) de determinado marco econômico e político-institucional ou no sistema de crenças, usos e costumes de uma sociedade. A base do conservadorismo é o pessimismo antropológico, a ideia de que o homem é naturalmente egoísta. Ao contrário dos progressistas, que consideram que o homem é naturalmente bom, racional e feliz e que é a sociedade que o torna mau e infeliz (e, portanto, para melhorar o homem, basta melhorar a sociedade), para os conservadores é a sociedade e os seus hábitos e tradições que moderam e limitam a sua perversidade natural. Assim, para os conservadores, o indivíduo só existe plenamente integrado numa sociedade e numa tradição – o indivíduo abstracto não existe: nós só somos o que somos em função da herança (material e cultural) que recebemos dos nossos antepassados (“Não são os indivíduos que formam a sociedade, mas a sociedade que forma os indivíduos”, diz Louis de Bonald). Esta submissão do indivíduo à sociedade, à primeira vista, poderia aproximar os conservadores dos socialistas e comunistas, mas, para os socialistas, a “sociedade” é entendida como um processo, um devir constante, enquanto para os conservadores, a “sociedade” deve basear-se na permanência de valores e na instituições. Para os conservadores, se os homens existem dentro de uma sociedade que "funciona", não faz sentido elaborar projetos de sociedade ideal. Assim, ao contrário das várias correntes liberais e socialistas, que têm todas elas uma concepção de sociedade, os conservadores defendem que cada povo deve viver segundo o modelo existente. Os conservadores consideram que o individualismo e o sonho da sociedade ideal pode levar ao anarquismo ou ao estatismo e ao Totalitarismo): para eles, o desaparecimento da sociedade existente pode gerar um vazio que a ser preenchido pela máquina estatal. Há conservadores que se aproximam do tradicionalismo, por exemplo quando se opõem à representação política individualista, baseada no princípio “um homem, um voto”, baseando-se no reconhecimento exclusivo do Estado e do Indivíduo, e ignorando os corpos intermédios. Em alternativa ao sufrágio igualitário, directo e universal, os tradicionalistas têm lutado por sistemas de representação de grupos (e não dos indivíduos), defendo representações não ideológicas, como a representação municipal ou sindical, o mesmo número de deputados por região (independentemente da população), etc. Hoje em dia, porém, os conservadores tendem sobretudo a defender o que está, como a defesa dos lordes hereditários pelos conservadores britânicos, ou do Colégio Eleitoral (em que o presidente é, formalmente, eleito pelos estados e não pelos indivíduos) pelos conservadores norte-americanos. Além disso, nota-se numa certa tendência conservadora que define “bom governo” como “governo que tem coragem para tomar medidas impopulares”.
- Conservatorismul este o doctrină politică apărută ca o reacţie la liberalism. Avându-şi originea în celebrul dicton al contelui Falkland ("Atunci când nu este necesar să schimbi ceva, este necesar să nu schimbi nimic"), conservatorismul a fost fundamentat ca doctrină politică de către gânditorul Edmund Burke. Principalele elemente ale gândirii conservatoare sunt: 1. Omul ca fiinţă eminamente religioasă, întruchipare a raţiunii, a instinctului şi a emoţiei, iar religia - element fundamental al societăţii civile. 2. Comunitatea ca element teleologic anterior individului. 3. Drepturile ca urmare firească a obligaţiilor individuale. 4. Răul considerat înrădăcinat în fiinţa umană şi nu în instituţiile statale. 5. Inegalitatea umană (nu şi din punct de vedere moral, însă) ca urmare a organizării sociale complexe.
- Консервати́зм — идеологическая приверженность традиционным ценностям и порядкам, социальным или религиозным доктринам. В политике — направление, отстаивающее ценность государственного и общественного порядка, неприятия «радикальных» реформ и экстремизма. Во внешней политике ставка на укрепление безопасности, применение военной силы, поддержку традиционных союзников, во внешнеэкономических отношениях — протекционизм. В консерватизме главной ценностью принимается сохранение традиций общества, его институтов, верований и даже «предрассудков», хотя при этом не отвергается развитие общества, если оно является постепенным, эволюционным. Допускает неравенство, как свойство общества. Одна из главных черт консерватизма — неприятие революционных изменений. В качестве идеологии сформировалось как реакция на «ужасы Французской революции». Противостоит либерализму, требующему экономических свобод и социализму, требующему социального равенства. В список основателей консерватизма, помимо Бёрка, входят француз, иезуит Жозеф де Местра (1753-1821)и австрийский канцлер Клеменс Меттерних (1773-1859) Следует отличать от ретроградства как от стремления вспять и враждебности к нововведениям и от традиционализма. Современный консерватизм иногда оказывается даже более гибким и подвижным чем другие политические течения. Реформы Рейгана в США, реформы Тэтчер в Великобритании.
- Konservatism (av latinets conservare, bevara) är benämningen på en politisk idétradition som har sitt moderna ursprung hos den irländska filosofen Edmund Burke och hans kritik av den franska revolutionen och de idéer som den stod för. Själva begreppet konservatism myntades av den franska politikern François-René de Chateaubriand genom hans tidskrift Le Conservateur. Konservatism är definitionsmässigt höger på den politiska höger-vänsterskalan. Detta härrör från placeringen av delegaterna i Frankrikes nationalförsamling efter revolutionen. Ibland används begreppet konservatism inte för att beteckna de politiska idéer som Edmund Burke stod utan för att beskrivningen en generell vilja att bevara status quo. Denna så kallade strukturkonservatism ska inte sammanblandas med den politiska konservatismen.
- Muhafazakârlık, var olan durumu koruma amacını güden düşünce tarzı. Toplumun değişmesine karşı direnç gösteren, toplumsal-kültürel değerlerin korunmasını savunan sağ kanat siyasi ideoloji. Muhafazakârlığın değişime karşı direniş olarak tanımlanması, özellikle değişim isteyen sol ideolojiler tarafından eleştirilir. Muhafazakârlık bir sağ ideolojidir. Muhafazakârlığın var olan kazanımları ve değerleri korumak şeklinde bir yanı da vardır. Bu açıdan bakıldığında, herkes, solcular dahil, istedikleri toplumsal düzen gerçekleştiğinde muhafazakârlaşabilirler. Nitekim Sovyetler Birliği'ndeki solcu rejime karşı olanlar bu rejimi muhafazakârlaşmakla suçladılar. Muhafazakârlık taraftarları, toplumların zamanla geçirdikleri evrim sonucu bir tür "bilgelik" biriktirdiğini, bu bilgeliğin toplum düzeninde, kültürde kendisini açığa vurduğunu, özenle korunması gerektiğini savunurlar. Bu nedenle, muhafazakârlık, bir anda büyük değişiklikler yapmayı hedefleyen devrimciliğin karşıtıdır. Muhafazakârlık değişime tümüyle karşı değildir. Sadece devrimsel değişimlere, topyekün toplum planlarına karşıdır. Radikal, "seçkin" bir grup entellektüelin bir araya gelerek toplum düzenini bir anda değiştirecek devasa planlarını uygulamaya koymaları, muhafazakârlığa aykırıdır. Bu açıdan, muhafazakârlık çoğunluk yanlısıdır ve demokratik bir toplumun temel ideolojilerinden biri olduğu savunulur. Muhafazakârlık, akla şüpheyle yaklaşır. Kendi aklının sesini dinleyerek başka insanların hayatları üzerinde kalıcı bir etki yaratmaya çalışan düşünürleri eleştirir. Muhafazakârlara göre akıl farklı sonuçlara varabilmektedir ve bir bireyin toplum üzerinde keyfi değişiklikler yaratma isteklerine araç olmamalıdır. Toplum düzeni asırların deneyimlerinin süzülerek gelen bir evrimleşme sonucu oluşmalıdır. Muhafazakârlık aklın siyasi sorunlar karşısında kullanımına karşı değildir, fakat toplumun tümünü etkileyecek planların, çoğunluğun isteğine aykırı olmalarına karşın akılcılık (rasyonalizm) kullanılarak meşrulaştırılmasına karşıdır. Muhafazakârlığı sistemli bir düşünce olarak ilk savunan kişi, İngiliz filozof Edmund Burke olmuştur. Burke, Fransız Devrimi zamanında yaşamış, devrime karşıt bir düşünürdü. O sırada İngiliz devlet adamları arasında Fransız Devrimi'nin İngiltere'ye yayılacağı endişesi yaygındı. Burke, devrimsel mücadeleye karşı sistemli bir ideoloji oluşturarak, fikirsel alanda Fransız Devrimi'ne karşı bir mücadele başlattı. Muhafazakârlık İngiltere ve ABD gibi sanayileşmiş demokratik toplumlarda yayıldığı gibi, Osmanlı İmparatorluğu, Çin İmparatorluğu gibi içine kapalı gelenekçi ülkelerde de siyasi iktidarları etkiledi. bu konuda Türkiye'de yapılmış akademik çalışmalrdan biri; yazar Üzeyir Tekin: Eser adı; Ak Parti'ninin Muhafazakar ve Demokrat Kimliği çalışmasına bkz.
- Консервати́зм, визначення ідейно-політичних, ідеологічних і культурних течій, що спираються на ідею традиції та спадкоємності в соціальному та культурному житті. Для консерватизму характерні прихильність до існуючих та усталених соціальних систем і норм, "скептичне" сприйняття ідей рівності людей, неприйняття революцій та радикальних реформ, обстоювання еволюційного органічного, максимально повільного розвитку. Ідеологічно консерватизм протистоїть як лібералізму, так і соціалізму. Вперше термін «консерватизм» вжив у 1891 році французький політик Шатобріан. В західній політиці консерватизмом часто називають школу мислення, започатковану Едмундом Берком та подібними мислителями. Погляди консервативних партій в світі дуже різні. Основними консервативними політичними силами в своїх країнах вважаються ліберально-демократична партія Японії, Республіканська партія США, Консервативна партія Великої Британії, Ліберальна партія Австралії. Світогляд і політика всіх цих партій сильно різняться.
- 保守主义（Conservatism）在不同的语境下，或者不同的历史阶段，拥有不同的含义，但它们都有類似的本質：是一種強調既有價值或現狀的政治哲學。保守主义一般是相对激进而言的，而不是相对进步而言的。保守主义并不反对进步，只是反对激进的进步，宁愿采取比较稳妥的方式。 在西方民主國家，尤其是英美兩國，現代的保守主義政黨通常傾向於小政府、自由市場的經濟架構、以及在政治意識形態上（有時候是軍事的）對抗共產主義以及極權主義政權，以捍衛他們的保守價值不受威脅。
|
| rdfs:comment
|
- 'Conservatism' refers to various political and social philosophies that support tradition and the status quo. However the term has been used by politicians and political commentators with a variety of meanings. The modern political term conservative was used by French politician Chateaubriand in 1819. In Western politics, the term conservatism often refers to the school of thought started by Edmund Burke and similar thinkers. Scholar R. J.
- Der Konservatismus – auch Konservativismus – (von lateinisch conservare „erhalten, bewahren“ oder auch „etwas in seinem Zusammenhang erhalten“) gehört neben dem Liberalismus und dem Sozialismus zu den drei großen politischen Strömungen, die sich im 18. und 19. Jahrhundert in Europa herausgebildet haben.
- El conservadorisme és un terme relativista usat per a descriure les ideologies polítiques que afavoreixen els valors tradicionals, es a dir, les costums i creences religioses, culturals o nacionals. Ja que cada cultura té diversos valors establerts, els conservadors en diferents cultures tenen diferents metes. Alguns conservadors intenten preservar l'statu quo, mentre que uns altres intenten tornar als valors d'una època anterior, l'statu quo anterior.
- Konzervatismus nebo konzervativismus (z lat. conservare, uchovávat) je vedle liberalismu a socialismu jeden ze tří hlavních politických směrů. Jeho podstatou je důraz na řád a pořádek. Často je asociován s pravou částí politického spektra, je ovšem mnohem starší než toto politické dělení a v mnoha ohledech se mu vymyká.
- En el contexto político, se denomina conservadurismo o conservatismo a aquellas opiniones y posicionamientos, generalmente de centro-derecha y derecha, que favorecen tradiciones y que son adversos a los cambios bruscos o radicales. En lo social, los conservadores defienden valores familiares y religiosos. Generalmente el conservadurismo se asocia al nacionalismo y el patriotismo.
- Konservatismi on poliittinen, henkinen ja yhteisöllinen näkemys, joka pyrkii säilyttämään vallitsevia ja palauttamaan entisiä arvo- ja yhteiskuntajärjestelmän piirteitä.
- Le conservatisme est une philosophie politique qui est en faveur des valeurs traditionnelles et qui s'oppose au progressisme. Les cultures ayant chacune des valeurs différentes, les conservateurs selon leur culture ont des buts différents. Mais tous les conservateurs promeuvent la défense ou le retour à des valeurs établies (statu quo ante). Le terme vient de « conserver »; du latin conservare, « maintenir, observer (une loi, une coutume) » composé de servare « préserver, garder ».
- A konzervativizmus szociális és politikai eszmerendszer. A szó a latin conservare-ből származik, jelentése megőrizni, megmenteni. Mindennapi szóhasználatban a status quo fenntartását jelenti. Politikai eszmerendszerként a francia forradalom után alakult ki, először a francia politikus Chateaubriand alkalmazta a kifejezést 1819-ben. Egyik legfontosabb alapvetésének Edmund Burke Töprengések a francia forradalomról című műve tekinthető.
- Il conservatorismo è una corrente politica che, in linea con il tradizionalismo, diffida dei cambiamenti improvvisi (la cui massima espressione è il concetto di rivoluzione) e sostiene l'opportunità di preservare un determinato stato politico, sociale e religioso.
- 保守（ほしゅ、英: Conservatism）とは、政治思想のひとつ。対義語は革新だが、日本においては「保守＝conservatism」とは一概に言いがたいため、保守を革新の対義語として括るのは難しい。
- Het conservatisme is een politieke, ethische en culturele gezindheid die zich grondvest op de traditie. Het begrip "conservatisme" is afgeleid van het Latijnse conservare, dat "beschermen, in ongeschonden toestand bewaren" betekent. Het conservatisme is echter een breed begrip en kent vooral in Nederland een hoop verschillende betekenissen.
- Konservatisme, dannet av det latinske conservare («bevare»), er en samlebetegnelse for en rekke ideologiske eller politiske bevegelser som legger vekt på å bevare eksisterende verdier. Konservatismen bygger ikke på noen ideologi på samme måte som sosialisme eller liberalisme, men kjennetegnes som pragmatisk innrettet. Et kjent motto for konservative er «forandre for å bevare». Den politiske konservatismen oppstod som motstand mot den franske revolusjon.
- Konserwatyzm (z łaciny conservare – zachowywać, dochować zmian), orientacja polityczna, która bazuje na hasłach obrony istniejącego porządku społeczno-gospodarczego oraz zachowywania i umacniania tradycyjnych wartości, takich jak: religia, naród, państwo, rodzina, hierarchia, autorytet, własność prywatna. Konserwatyści chcą obronić stary porządek ze względu na przekonanie o ewolucyjnym charakterze zmian społecznych. Konserwatyzm zrodził się na przełomie XVIII i XIX w.
- O conservadorismo (ou conservantismo) é um termo usado para descrever posições político-filosóficas, alinhadas com o tradicionalismo e a transformação gradual, que em geral se contrapõem a mudanças abruptas (cuja expressão máxima é o conceito de revolução) de determinado marco econômico e político-institucional ou no sistema de crenças, usos e costumes de uma sociedade. A base do conservadorismo é o pessimismo antropológico, a ideia de que o homem é naturalmente egoísta.
- Conservatorismul este o doctrină politică apărută ca o reacţie la liberalism. Avându-şi originea în celebrul dicton al contelui Falkland ("Atunci când nu este necesar să schimbi ceva, este necesar să nu schimbi nimic"), conservatorismul a fost fundamentat ca doctrină politică de către gânditorul Edmund Burke. Principalele elemente ale gândirii conservatoare sunt: 1.
- Консервати́зм — идеологическая приверженность традиционным ценностям и порядкам, социальным или религиозным доктринам. В политике — направление, отстаивающее ценность государственного и общественного порядка, неприятия «радикальных» реформ и экстремизма.
- Konservatism (av latinets conservare, bevara) är benämningen på en politisk idétradition som har sitt moderna ursprung hos den irländska filosofen Edmund Burke och hans kritik av den franska revolutionen och de idéer som den stod för. Själva begreppet konservatism myntades av den franska politikern François-René de Chateaubriand genom hans tidskrift Le Conservateur. Konservatism är definitionsmässigt höger på den politiska höger-vänsterskalan.
- Muhafazakârlık, var olan durumu koruma amacını güden düşünce tarzı. Toplumun değişmesine karşı direnç gösteren, toplumsal-kültürel değerlerin korunmasını savunan sağ kanat siyasi ideoloji. Muhafazakârlığın değişime karşı direniş olarak tanımlanması, özellikle değişim isteyen sol ideolojiler tarafından eleştirilir. Muhafazakârlık bir sağ ideolojidir. Muhafazakârlığın var olan kazanımları ve değerleri korumak şeklinde bir yanı da vardır.
- Консервати́зм, визначення ідейно-політичних, ідеологічних і культурних течій, що спираються на ідею традиції та спадкоємності в соціальному та культурному житті.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
