| dbpedia-owl:abstract
|
- El conservadorisme és un terme relativista utilitzat per a descriure les ideologies polítiques que afavoreixen els valors tradicionals, és a dir, els costums i creences religiosos, culturals o nacionals. Ja que cada cultura té diversos valors establerts, els conservadors en diferents cultures tenen diferents metes. Alguns conservadors intenten preservar l'statu quo, mentre que uns altres intenten tornar als valors d'una època anterior, l'statu quo anterior. En el context polític, es denomina conservadorisme a aquelles opinions i posicionaments, generalment de centre-dreta i dreta, que afavoreixen tradicions i que són adversos als canvis bruscos o radicals. En el social, els conservadors defensen valors familiars i religiosos. Generalment el conservadorisme s'associa al nacionalisme i el patriotisme. En el aspecte econòmic, els conservadors històricament es van posicionar com proteccionistes -en oposició al lliurecanvisme econòmic. Actualment aquesta associació és menys clara, ja que durant segle XX alguns dels partits conservadors van adoptar posicions liberals en fusionar-se amb partits d'aquesta tendència, aliats en la defensa de l'ordre soci-econòmic capitalista. Consegüentment, en l'actualitat en el conservadorisme polític coexisteixen diverses postures sobre l'econòmic. Igualment, encara que molts conservadors contemporanis es defineixen com a partidaris de la democràcia, alguns altres conservadors proposen o defensen posicions monàrquiques. Així, ja que en general mentre alguns busquen mantenir les condicions presents d'altres busquen tornar a situacions anteriors, existeix una certa confusió -fins i tot dins d'una mateixa cultura política- sobre els qui serien, en un moment donat, "conservadors". Martin Blinkhorn, per exemple, pregunta: "Els qui són els conservadors a la Rússia d'aquests dies? són els estalinistes irredempts o els reformadors que han acceptat les visions polítiques de dreta dels conservadors moderns, tal com Margaret Thatcher".
- Konzervatismus nebo konzervativismus (z lat. conservare, uchovávat) je vedle liberalismu a socialismu jednou ze tří hlavních politických ideologií. Během času se termín vyvíjel a získal celou řadu často odlišných významů. Obecně lze říci, že konzervatismus klade důraz na soukromé vlastnictví, hierarchizaci společnosti, řád, autoritu, tradice, vlast, rodinu, náboženství a morálku.
- Der Konservatismus (auch Konservativismus; von lat. conservare „erhalten, bewahren“ oder auch „etwas in seinem Zusammenhang erhalten“) ist – neben dem Liberalismus und dem Sozialismus – eine der drei großen politischen Ideologien bzw. Weltanschauungen, die sich im 18. und 19. Jahrhundert in Europa herausgebildet haben. Zum Konservatismus werden folgende Grundpositionen gerechnet: der Glaube an das Walten der göttlichen Vorsehung in der Geschichte und die Einsicht in die Unzulänglichkeit der menschlichen Vernunft die konkrete Anschauung und aus der Geschichte gewonnene Erfahrung im Unterschied zu abstrakter Systematik die Vielfalt des historisch Gewachsenen in der Gesellschaft im Unterschied zur uniformen Freiheit für alle Tradition in der Gestalt der unbewussten Weisheit der Ahnen Autorität mit Rücksicht auf die natürliche Ungleichheit der Menschen im Gegensatz zum egalitären Denken die Einheit von bürgerlicher Freiheit und Privateigentum In seiner Entstehung als politische Weltanschauung wurde der Konservatismus als Gegenbewegung zur Epoche der Aufklärung und den Ideen der Französischen Revolution beschrieben. Im Gegensatz dazu interpretiert Panajotis Kondylis in seiner Konservativismus-Studie den Konservatismus nicht mehr als bloße Gegenbewegung, sondern versteht sie als Reformulierung der Gedankenwelt der societas civilis .
- Conservatism (Latin: conservare, "to preserve") is a political and social philosophy that promotes the maintenance of traditional institutions and supports, at the most, minimal and gradual change in society. Some conservatives seek to preserve things as they are, emphasizing stability and continuity, while others oppose modernism and seek a return to "the way things were". The first established use of the term in a political context was by François-René de Chateaubriand in 1819, following the French Revolution. The term, historically associated with right-wing politics, has since been used to describe a wide range of views. Edmund Burke, an Anglo-Irish politician who served in the British House of Commons and opposed the French Revolution, is credited as one of the founders of conservativism in Great Britain. According to Hailsham, a former chairman of the British Conservative Party, "Conservatism is not so much a philosophy as an attitude, a constant force, performing a timeless function in the development of a free society, and corresponding to a deep and permanent requirement of human nature itself."
- En Política, se denomina conservadurismo al conjunto de doctrinas, corrientes, opiniones y posicionamientos, generalmente de centro-derecha y derecha, que favorecen tradiciones y que son adversos a los cambios políticos, sociales o económicos radicales, oponiéndose al progresismo. En lo social, los conservadores defienden valores familiares y religiosos. Generalmente el conservadurismo se asocia al nacionalismo y el patriotismo. En lo económico, los conservadores históricamente se posicionaron como proteccionistas en oposición al librecambismo económico. Actualmente esta asociación es menos clara, ya que durante siglo XX algunos de los partidos conservadores adoptaron posiciones liberales al fusionarse con partidos de esta tendencia, aliados en la defensa del sistema socio-económico capitalista. Consecuentemente, en la actualidad en el conservadurismo político coexisten diversas posturas sobre lo económico. Así, dado que dentro de la misma corriente, mientras algunos buscan mantener las condiciones presentes o un progreso paulatino dentro de un orden social heredado, otros buscan volver a situaciones anteriores, por lo que existe una cierta confusión —incluso dentro de la misma cultura política— acerca de quiénes serían, en un momento dado, conservadores. Martín Blinkhorn, por ejemplo, pregunta: "¿Quiénes son los conservadores en la Rusia de estos días? ¿Son los estalinistas irredentos o los reformadores que han aceptado las visiones políticas de derecha de los conservadores modernos, tal como Margaret Thatcher?". Inversamente, se ha alegado que el conservadurismo moderno a menudo se disuelve en una forma de liberalismo, encarando la paradoja de que, lo que es llamado conservadurismo, en un sentido importante, no es conservadurismo " ... en su compromiso con el progreso, la derecha persigue prosperidad económica y poder nacional a desmedro de las preocupaciones tradicionales por la autoridad y la comunidad, perdiendo de vista algunos puntos centrales de la visión conservadora: autoridad, deber y sentido de lugar, lo que lleva a pensar que estos son tiempos de angustia para ser conservador. En las palabras de Chris Patten, quien fue uno de los políticos conservadores más importantes en el gobierno de Margaret Thatcher: ¿Cómo deberíamos definir el papel del Estado sin asumir que el Estado mismo debe hacerlo todo? ¿Cómo restauramos un argumento acerca de valores al debate político, usualmente es sólo acerca de costos y beneficios utilitarios? ¿Cómo haremos que los jóvenes se interesen por la política, dado la forma que la presente generación de dirigentes ha desprestigiado lo que una vez fue una carrera honorable? Por lo general, el conservadurismo no afecta a los avances tecnológicos y científicos, salvo las facciones más extremistas.
- Le conservatisme est une philosophie politique qui est en faveur des valeurs traditionnelles et qui s'oppose au progressisme ainsi qu'au courant réactionnaire. Les cultures ayant chacune des valeurs différentes, les conservateurs selon leur culture ont des buts différents. Mais tous les conservateurs promeuvent la défense ou le retour à des valeurs établies (statu quo ante). Pour Michael Freeden le conservatisme croit seulement en un changement limité de ce qui est naturel ou organique aussi, pour lui, l'ordre social est indépendant de la volonté humaine. Le terme vient de « conserver » ; du latin conservare, « maintenir, observer (une loi, une coutume) » composé de servare « préserver, garder ». Bien que ce ne soit une idéologie en soi, le conservatisme est une philosophie politique dont les idées à défendre sont en grande partie liées à leur contexte d'existence. Il est défini en partie par son emphase de la tradition comme source de sagesse bien au-delà de ce qui peut être démontré ou explicitement établi. Il se fonde sur la conservation d´un ordre préétabli, selon les conventions, chacun à sa place.
- A konzervativizmus szociális és politikai eszmerendszer. A szó a latin conservare-ből származik, jelentése megőrizni, megmenteni. Mindennapi szóhasználatban a status quo fenntartását jelenti. Politikai eszmerendszerként a francia forradalom után alakult ki, először a francia politikus Chateaubriand alkalmazta a kifejezést 1819-ben. Egyik legfontosabb alapvetésének Edmund Burke Töprengések a francia forradalomról című műve tekinthető. Russel Kirk a konzervativizmust az ideológia ellentéteként definiálta.
- Il conservatorismo è una corrente politico-culturale dalle fisionomie diverse a seconda dei contesti nazionali. In polemica con la Rivoluzione francese, «i conservatori avversano i progetti utopistici di società perfette e i mutamenti troppo radicali, credono nella libertà individuale e nel mercato, sono severi in tema di ordine e legalità e nutrono un particolare rispetto per la tradizione, la famiglia e la religione».
- 保守（ほしゅ、英: conservative）、あるいは保守主義（ほしゅしゅぎ、ラテン語: conservare、英: conservatism）とは、古くからの習慣・制度・考え方などを尊重し、急激な改革に反対すること。対義語は革新若しくは進歩主義。
- 보수주의(保守主義)는 관습적인 어떤 것, 즉 '전통'을 굳게 지키고 그 기반으로 변화에 점진적으로 적응하는 정치이념을 말한다. 가치로서의 보수는 현상 유지(status quo)를 하거나, 점진적인 변화를 꾀하거나 하는 등 다양한 의미를 지니고 있다. 보수주의는 보수적 가치를 추구하는 수많은 방법 중의 하나일 뿐이다. 그래서 여타 다른 보수적 가치를 추구하는 방식들, 과거로의 회귀를 추구하는 반동주의와 현상을 유지하려는 수구파와는 구별이 필요하다. 그리고 보수주의의 의미도 지역과 문화에 따라서 달라진다.
- Het conservatisme is een politieke, ethische en culturele gezindheid die zich grondvest op de traditie. Het begrip "conservatisme" is afgeleid van het Latijnse conservare, dat "beschermen, in ongeschonden toestand bewaren" betekent. Het conservatisme is echter een breed begrip en kent vooral in Nederland veel verschillende betekenissen. Essentieel stelt het conservatisme zich kritisch op tegenover het idee van maakbaarheid van de samenleving, zoals dat leeft in de ideologieën van de moderniteit, liberalisme en socialisme. Over de inhoud van het politieke conservatisme zijn de meningen verdeeld. Doorgaans wordt echter de achttiende-eeuwse staatsman Edmund Burke gezien als de grondlegger van het conservatisme, toen hij zich afzette tegen de Franse Revolutie (in zijn Reflections on the French Revolution) en pleitte voor politici met de "dispositie te behouden en de vaardigheid te verbeteren". Toch komt het conservatisme in een hoop soorten en maten voor, en verschillen conservatieve bewegingen van land tot land. De Britse filosoof Roger Scruton stelt dat de grondslagen van het conservatisme liggen in autoriteit en trouw, constitutie en de staat, recht en vrijheid, eigendom en de autonome institutie. De politicoloog Andrew Heywood houdt het op zeven conservatieve uitgangspunten: traditie, pragmatisme, menselijke imperfectie, organicisme, hiërarchie, autoriteit en privé-eigendom. De Amerikaanse conservatieve denker Russell Kirk opperde dat het conservatisme geen religie en ook geen ideologie is, omdat ze geen heilig geschrift of een Das Kapital heeft. Het meest vooraanstaande conservatisme is het zogenoemde Angelsaksische of Burkeaanse conservatisme, dat vooral invloedrijk is in het Verenigd Koninkrijk en in de Verenigde Staten. De bekendste vertegenwoordiger van dit conservatisme in de 20e eeuw was Winston Churchill. Andere bekende conservatieven in deze traditie zijn onder meer Benjamin Disraeli en Margaret Thatcher. Ook mensen als Friedrich Hayek en Karl Popper worden soms onder dit conservatisme gerekend, al noemde de eerste zich bij voorkeur een "Old Whig" en stelde de laatste dat het conservatisme te veel verwant is aan het autoritarisme en een uiting is van "ethisch nihilisme". Het oude conservatisme in Frankrijk verschilde van het Angelsaksische conservatisme in de zin dat ze meer reactionair en autoritair was. Franse conservatieven als Joseph de Maistre en François René de Chateaubriand stonden achter het zogeheten Ancien Régime met diens standenmaatschappij en waren fel gekant tegen de Franse Revolutie. De negentiende-eeuwse Franse socioloog Alexis de Tocqueville, die onderzoek deed naar het gemeenschapsleven in de Verenigde Staten, wordt evenwel beschouwd als een van de belangrijkste liberaal-conservatieve denkers. In Duitsland was het conservatisme radicaler dan in het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, en kende met de beweging van de Konservative Revolution representanten in Oswald Spengler en Martin Heidegger. Een bekende Duitse conservatief van voor de Konservative Revolution was Friedrich Julius Stahl, al beschouwen sommigen ook Friedrich Nietzsche als een vroege Duitse conservatief.
- Konservatisme (fra latin conservare, «å bevare») er en samlebetegnelse for politiske og sosiale filosofier som ønsker å bevare eksisterende verdier og institusjoner i samfunnet, og som samtidig mener at endringer skal skje gradvis. Konservatismen bygger ikke på noen klar ideologi på samme måte som sosialismen eller liberalismen. Det er et stort spenn mellom ulike typer konservative, slik at disses felles ideal begrenser seg til et stabilt samfunnssystem. Andre ideer som er utbredte blant konservative er frihet under ansvar, tradisjon, normer, naturrett, sosial orden, hierarki og privat eiendomsrett. Konservatismen har ingen tidløse svar, idet den stadig må fornyes for å være tilpasset dagens samfunn, og er derfor, ifølge Lars Roar Langslet, også realistisk og empirisk orientert. Torbjørn Røe Isaksen har oppsummert det slik: «Fordi konservatismen tar utgangspunkt i det reelt eksisterende samfunn, ikke utopier eller abstraksjoner, kan det hevdes at det slett ikke er en ideologi i normal forstand. » Den politiske konservatismen oppstod som motstand mot Den franske revolusjon, og Edmund Burkes verk Betraktninger over revolusjonen i Frankrike gjør at Burke ofte regnes som «konservatismens far». Mange ser også på filosofene Aristoteles og Konfucius som tidlige konservative. Ifølge Torbjørn Røe Isaksen har også teoretikere som Adam Smith, Samuel Taylor Coleridge, Alexis de Tocqueville, F.A. Hayek og Joseph de Maistre formet den moderne konservatismen. Det finnes i dag en rekke retninger og tendenser innen konservatismen, som nasjonalkonservatisme, kristendemokrati, kulturkonservatisme, verdikonservatisme, sosialkonservatisme og liberalkonservatisme. Overgangene mellom disse kan være flytende, og begrepene kan ha ulik betydning avhengig av tid og sted, for eksempel mellom Europa og USA. Konservative ideologier betraktes som en del av den politiske høyresiden. Et kjent motto for konservative er «forandre for å bevare», som også skiller de fleste konservative fra reaksjonære.
- Konserwatyzm (conservare – zachowywać, dochować zmian) − ideologia, która bazuje na hasłach obrony porządku społeczno-gospodarczego oraz zachowywania i umacniania tradycyjnych wartości, takich jak: religia, naród, państwo, rodzina, hierarchia, autorytet, własność prywatna. Konserwatyści chcą obronić stary porządek ze względu na przekonanie o ewolucyjnym charakterze zmian społecznych. Konserwatyzm zrodził się na przełomie XVIII i XIX w. , był próbą przeciwstawienia się racjonalistycznej myśli oświeceniowej. Nowoczesny konserwatyzm stanowił reakcję na wydarzenia rewolucji francuskiej. Za twórcę podstaw ideologicznych nurtu uważany jest Edmund Burke. Jako idea polityczna termin ten po raz pierwszy użyty został w 1820 r. przez zwolennika restauracji dynastii Burbonów, François-René de Chateaubriand (1768–1848), który wydawał pismo „Konserwatysta”. W znaczeniu politycznym konserwatyzm to termin odnoszący się do jednej z wielu filozofii lub ideologii politycznych, także na określenie opcji politycznej reprezentowanej przez wiele współczesnych partii politycznych (zwykle kojarzonych z prawicą).
- O conservadorismo ou conservantismo é um termo usado para descrever posições político-filosóficas, alinhadas com o tradicionalismo e a transformação gradual, que em geral se contrapõem a mudanças abruptas (cuja expressão máxima é o conceito de revolução) de determinado marco econômico e político-institucional ou no sistema de crenças, usos e costumes de uma sociedade.
- Консервати́зм — идеологическая приверженность традиционным ценностям и порядкам, социальным или религиозным доктринам. В политике — направление, отстаивающее ценность государственного и общественного порядка, неприятия «радикальных» реформ и экстремизма. Во внешней политике — ставка на укрепление безопасности, применение военной силы, поддержку традиционных союзников, во внешнеэкономических отношениях — протекционизм. В консерватизме главной ценностью принимается сохранение традиций общества, его институтов, верований и даже «предрассудков». В качестве идеологии сформировалось как реакция на «ужасы Французской революции». Противостоит либерализму, требующему экономических свобод, и социализму, требующему социального равенства. Помимо Бёрка, огромный вклад в оформление консерватизма внесли французский иезуит Жозеф де Местр (1753—1821) и австрийский канцлер Клемент Меттерних (1773—1859). Следует отличать от ретроградства как от стремления вспять и враждебности к нововведениям, и от традиционализма. Современный консерватизм иногда оказывается даже более гибким и подвижным, чем другие политические течения. Примеры — реформы Рейгана в США, реформы Тэтчер в Великобритании.
- "Konservativ" hänvisar hit. Se konservativt fält för det fysikaliska begreppet. Den här artikeln ingår iserien om Konservatism. Ideologier Socialkonservatism Kulturkonservatism Liberalkonservatism Nykonservatism Neokonservatism Paleokonservatism Radikalkonservatism Värdekonservatism Kristen höger Lundakonservatism Nationalkonservatism Stockkonservatism Partier Konservativa partier International Democrat Union Europeiska folkpartiet Konservatism (av latinets conservare, bevara) är en politisk idétradition som har sitt moderna ursprung hos den irländska filosofen Edmund Burke och hans kritik av den franska revolutionen och de idéer som den stod för. Själva begreppet konservatism myntades av den franske politikern och författaren François-René de Chateaubriand. Konservatism betraktas vanligen som höger på den politiska höger-vänsterskalan, med en betoning på politisk ordning, kontinuitet och stabilitet över förment underordnade sociala och ekonomiska faktorer. Detta härrör från placeringen av delegaterna i Frankrikes nationalförsamling under och efter revolutionen, där anhängarna av monarkin och av ett mer (traditionellt) auktoritärt styrelseskick satt till höger i kammaren. Ibland används begreppet konservatism för att beskriva en generell vilja att bevara status quo. Denna så kallade strukturkonservatism skall dock inte sammanblandas med ideologisk/politisk konservatism som menar att det finns vissa absoluta värden eller givna institutioner som man bör värna om.
- Консервати́зм — визначення ідейно-політичних, ідеологічних і культурних течій, що спираються на ідею традиції та спадкоємності в соціальному та культурному житті. Для консерватизму характерні прихильність до існуючих та установлених соціальних систем і норм, «скептичне» сприйняття ідей рівності людей, неприйняття революцій та радикальних реформ, обстоювання еволюційного органічного, максимально повільного розвитку. Ідеологічно консерватизм протистоїть як лібералізму, так і соціалізму. Вперше термін «консерватизм» вжив у 1891 році французький політик Франсуа-Рене де Шатобріан. У західній політиці консерватизмом часто називають школу мислення, започатковану Едмундом Берком, Бональдом та подібними мислителями. Погляди консервативних партій в світі дуже різні. Основними консервативними політичними силами в своїх країнах вважаються ліберально-демократична партія Японії, Республіканська партія США, Консервативна партія Великої Британії, Ліберальна партія Австралії. Світогляд і політика всіх цих партій сильно різняться.
- Chủ nghĩa bảo thủ là các luận thuyết triết học chính trị ủng hộ truyền thống và sự thay đổi từ từ, trong đó truyền thống là các niềm tin hoặc tập quán tôn giáo, văn hóa hoặc dân tộc. Do các nền văn hóa khác nhau có các giá trị khác nhau, những người theo chủ nghĩa bảo thủ tại các văn hóa khác nhau có các mục tiêu không giống nhau. Một số người tìm cách bảo tồn trạng thái hiện tại (status quo) hoặc tìm cách cải tạo xã hội một cách từ từ, trong khi những người khác muốn quay lại với các giá trị trong quá khứ. Nguồn gốc của chủ nghĩa bảo thủ bắt nguồn tự sự chống đối lại chủ nghĩa tự do (khi đó họ xem là cực đoan), được phát triển thành hai xu hướng. Xu hướng ở Pháp muốn quay lại thời kỳ trước cách mạng Pháp, và hay được xem là phản động - phản lại một sự chuyển động tất yếu- xu hướng này về sau lụi tàn. Xu hướng ở Anh có tính ôn hòa hơn, và sau là nền tảng của chủ nghĩa bảo thủ hiện đại. Sự phát triển của chủ nghĩa bảo thủ là một nguyên nhân ra đời các nhà nước quân chủ lập hiến ở nhiều nước, nơi tồn tại một chế độ quân chủ hình thức với một nền dân chủ. Những người bảo thủ thường coi trọng sự đoàn kết dân tộc và hay khêu gợi lòng yêu nước, cũng như các giá trị văn hóa dân tộc. Họ tin tưởng vào một chính quyền của những người có tài sản và trí thức, và mở rộng các quyền dân chủ trên cơ sở bảo đảm trật tự xã hội và tiệm tiến. Những người theo chủ nghĩa bảo thủ ủng hộ cho tư hữu và chủ nghĩa tư bản. Ngày nay, chủ nghĩa bảo thủ được coi là thuộc cánh hữu. Chủ nghĩa bảo thủ có nhiều sự phân hóa thành các trường phái khác nhau, và do các quốc gia có hoàn cảnh khác nhau nên những người bảo thủ các nước khác nhau về đường lối.
- 保守主义（Conservatism）在不同的语境下，或者不同的历史阶段，拥有不同的含义，但它们都有類似的本質：是一種強調既有價值或現狀的政治哲學。保守主义一般是相对激进而言的，而不是相对进步而言的。保守主义并不反对进步，只是反对激进的进步，宁愿采取比较稳妥的方式。其特色為重視已建立之體制並試圖加以維護，並且尊重傳統，視傳統為不同時代所累積的智慧結晶。此一政治立場通常反對自由主義與社會主義。 在部分西方國家，尤其是英美兩國，現代的保守主義政黨通常傾向於小政府、自由市場的經濟架構、以及在政治意識形態上（有時候是軍事的）對抗極權主義政權以及共產主義政權，以捍衛他們的保守價值不受威脅。
|
| rdfs:comment
|
- El conservadorisme és un terme relativista utilitzat per a descriure les ideologies polítiques que afavoreixen els valors tradicionals, és a dir, els costums i creences religiosos, culturals o nacionals. Ja que cada cultura té diversos valors establerts, els conservadors en diferents cultures tenen diferents metes. Alguns conservadors intenten preservar l'statu quo, mentre que uns altres intenten tornar als valors d'una època anterior, l'statu quo anterior.
- Konzervatismus nebo konzervativismus (z lat. conservare, uchovávat) je vedle liberalismu a socialismu jednou ze tří hlavních politických ideologií. Během času se termín vyvíjel a získal celou řadu často odlišných významů. Obecně lze říci, že konzervatismus klade důraz na soukromé vlastnictví, hierarchizaci společnosti, řád, autoritu, tradice, vlast, rodinu, náboženství a morálku.
- Der Konservatismus (auch Konservativismus; von lat. conservare „erhalten, bewahren“ oder auch „etwas in seinem Zusammenhang erhalten“) ist – neben dem Liberalismus und dem Sozialismus – eine der drei großen politischen Ideologien bzw. Weltanschauungen, die sich im 18. und 19. Jahrhundert in Europa herausgebildet haben.
- Conservatism (Latin: conservare, "to preserve") is a political and social philosophy that promotes the maintenance of traditional institutions and supports, at the most, minimal and gradual change in society. Some conservatives seek to preserve things as they are, emphasizing stability and continuity, while others oppose modernism and seek a return to "the way things were".
- En Política, se denomina conservadurismo al conjunto de doctrinas, corrientes, opiniones y posicionamientos, generalmente de centro-derecha y derecha, que favorecen tradiciones y que son adversos a los cambios políticos, sociales o económicos radicales, oponiéndose al progresismo. En lo social, los conservadores defienden valores familiares y religiosos. Generalmente el conservadurismo se asocia al nacionalismo y el patriotismo.
- Le conservatisme est une philosophie politique qui est en faveur des valeurs traditionnelles et qui s'oppose au progressisme ainsi qu'au courant réactionnaire. Les cultures ayant chacune des valeurs différentes, les conservateurs selon leur culture ont des buts différents. Mais tous les conservateurs promeuvent la défense ou le retour à des valeurs établies (statu quo ante).
- A konzervativizmus szociális és politikai eszmerendszer. A szó a latin conservare-ből származik, jelentése megőrizni, megmenteni. Mindennapi szóhasználatban a status quo fenntartását jelenti. Politikai eszmerendszerként a francia forradalom után alakult ki, először a francia politikus Chateaubriand alkalmazta a kifejezést 1819-ben. Egyik legfontosabb alapvetésének Edmund Burke Töprengések a francia forradalomról című műve tekinthető.
- Il conservatorismo è una corrente politico-culturale dalle fisionomie diverse a seconda dei contesti nazionali. In polemica con la Rivoluzione francese, «i conservatori avversano i progetti utopistici di società perfette e i mutamenti troppo radicali, credono nella libertà individuale e nel mercato, sono severi in tema di ordine e legalità e nutrono un particolare rispetto per la tradizione, la famiglia e la religione».
- 保守（ほしゅ、英: conservative）、あるいは保守主義（ほしゅしゅぎ、ラテン語: conservare、英: conservatism）とは、古くからの習慣・制度・考え方などを尊重し、急激な改革に反対すること。対義語は革新若しくは進歩主義。
- 보수주의(保守主義)는 관습적인 어떤 것, 즉 '전통'을 굳게 지키고 그 기반으로 변화에 점진적으로 적응하는 정치이념을 말한다. 가치로서의 보수는 현상 유지(status quo)를 하거나, 점진적인 변화를 꾀하거나 하는 등 다양한 의미를 지니고 있다. 보수주의는 보수적 가치를 추구하는 수많은 방법 중의 하나일 뿐이다. 그래서 여타 다른 보수적 가치를 추구하는 방식들, 과거로의 회귀를 추구하는 반동주의와 현상을 유지하려는 수구파와는 구별이 필요하다. 그리고 보수주의의 의미도 지역과 문화에 따라서 달라진다.
- Het conservatisme is een politieke, ethische en culturele gezindheid die zich grondvest op de traditie. Het begrip "conservatisme" is afgeleid van het Latijnse conservare, dat "beschermen, in ongeschonden toestand bewaren" betekent. Het conservatisme is echter een breed begrip en kent vooral in Nederland veel verschillende betekenissen.
- Konservatisme (fra latin conservare, «å bevare») er en samlebetegnelse for politiske og sosiale filosofier som ønsker å bevare eksisterende verdier og institusjoner i samfunnet, og som samtidig mener at endringer skal skje gradvis. Konservatismen bygger ikke på noen klar ideologi på samme måte som sosialismen eller liberalismen. Det er et stort spenn mellom ulike typer konservative, slik at disses felles ideal begrenser seg til et stabilt samfunnssystem.
- Konserwatyzm (conservare – zachowywać, dochować zmian) − ideologia, która bazuje na hasłach obrony porządku społeczno-gospodarczego oraz zachowywania i umacniania tradycyjnych wartości, takich jak: religia, naród, państwo, rodzina, hierarchia, autorytet, własność prywatna. Konserwatyści chcą obronić stary porządek ze względu na przekonanie o ewolucyjnym charakterze zmian społecznych. Konserwatyzm zrodził się na przełomie XVIII i XIX w.
- O conservadorismo ou conservantismo é um termo usado para descrever posições político-filosóficas, alinhadas com o tradicionalismo e a transformação gradual, que em geral se contrapõem a mudanças abruptas (cuja expressão máxima é o conceito de revolução) de determinado marco econômico e político-institucional ou no sistema de crenças, usos e costumes de uma sociedade.
- Консервати́зм — идеологическая приверженность традиционным ценностям и порядкам, социальным или религиозным доктринам. В политике — направление, отстаивающее ценность государственного и общественного порядка, неприятия «радикальных» реформ и экстремизма. Во внешней политике — ставка на укрепление безопасности, применение военной силы, поддержку традиционных союзников, во внешнеэкономических отношениях — протекционизм.
- "Konservativ" hänvisar hit. Se konservativt fält för det fysikaliska begreppet. Den här artikeln ingår iserien om Konservatism.
- Консервати́зм — визначення ідейно-політичних, ідеологічних і культурних течій, що спираються на ідею традиції та спадкоємності в соціальному та культурному житті. Для консерватизму характерні прихильність до існуючих та установлених соціальних систем і норм, «скептичне» сприйняття ідей рівності людей, неприйняття революцій та радикальних реформ, обстоювання еволюційного органічного, максимально повільного розвитку. Ідеологічно консерватизм протистоїть як лібералізму, так і соціалізму.
- Chủ nghĩa bảo thủ là các luận thuyết triết học chính trị ủng hộ truyền thống và sự thay đổi từ từ, trong đó truyền thống là các niềm tin hoặc tập quán tôn giáo, văn hóa hoặc dân tộc. Do các nền văn hóa khác nhau có các giá trị khác nhau, những người theo chủ nghĩa bảo thủ tại các văn hóa khác nhau có các mục tiêu không giống nhau.
- 保守主义（Conservatism）在不同的语境下，或者不同的历史阶段，拥有不同的含义，但它们都有類似的本質：是一種強調既有價值或現狀的政治哲學。保守主义一般是相对激进而言的，而不是相对进步而言的。保守主义并不反对进步，只是反对激进的进步，宁愿采取比较稳妥的方式。其特色為重視已建立之體制並試圖加以維護，並且尊重傳統，視傳統為不同時代所累積的智慧結晶。此一政治立場通常反對自由主義與社會主義。 在部分西方國家，尤其是英美兩國，現代的保守主義政黨通常傾向於小政府、自由市場的經濟架構、以及在政治意識形態上（有時候是軍事的）對抗極權主義政權以及共產主義政權，以捍衛他們的保守價值不受威脅。
|
