| dbpprop:abstract
|
- Conformity is the process by which an individual's attitudes, beliefs, and behaviors are influenced by other people. This influence occurs in both small groups and society as a whole, and it may be the result of subtle unconscious influences, or direct and overt social pressure. Conformity also occurs by the "implied presence" of others, or when other people are not actually present. For example, people tend to follow the norms of society when eating or watching television, even when they are at home by themselves. People often conform from a desire to achieve a sense of security within a group—typically a group that is of a similar age, culture, religion, or educational status. Any unwillingness to conform carries with it the very real risk of social rejection. In this respect, conformity can be seen as a safe means of avoiding bullying or deflecting criticism from peers. Conformity is often associated with adolescence and youth culture, but it affects humans of all ages. Although peer pressure may be viewed as a negative trait, conformity can have either good or bad effects depending on the situation. Peer pressure leading to drug or alcohol abuse is harmful, but driving safely on the correct side of the road is a beneficial example of conformity. Conformity influences the formation and maintenance of social norms and allows society to function smoothly and predictably. Because conformity is a group phenomenon, such factors as group size, unanimity, cohesion, status, prior commitment, and public opinion all help to determine the level of conformity an individual will display.
- Von Konformität oder Konformismus wird in verschiedenen Bedeutungen zu unterschiedlichen Bezügen gesprochen. Der Begriff bezeichnet die Übereinstimmung einer Person oder manchmal auch einer Sache mit den Normen eines Kontextes. Das kann ein gesellschaftlicher, ein inhaltlicher oder ein ethischer Kontext sein. „Konformismus“ bezeichnet mit kritischem Beiklang eine Haltung, die sich im Lebensvollzug und in der Entscheidungsfindung überdurchschnittlich stark an den Normen und Meinungen der Mehrheit der Gesellschaft beziehungsweise der Bezugsgruppe orientiert. Eine Tendenz zum Konformismus kann einerseits im inneren Bedürfnis nach einem Gefühl der Zugehörigkeit und der Sehnsucht nach Integration durch Assimilation wurzeln, andererseits in äußerem Konformitätsdruck der umgebenden Gesellschaft oder der Bezugsgruppe. Der Gegensatz dazu ist Nonkonformismus oder auch Individualismus. Hierbei strebt das Individuum vergleichsweise stark eigene selbständige Entscheidungen an. Individualismus ist dabei ein vielschichtiger Begriff, der neben der Bedeutung im Gegensatz zu Konformismus auch ein Gedankensystem bezeichnet, dessen Gegensatz Kollektivismus ist.
- Konformita nebo konformismus (z lat. con-formis, shodného tvaru, podoby) je přizpůsobení se převažujícím či dominantním názorům, požadavkům, normám skupiny či společnosti v níž člověk žije, a potlačení projevů vlastních. Různí autoři se shodují v tom, že určitá míra konformity je jedním z logických důsledků socializace a je podmínkou pro bezkonfliktní fungování společnosti. Nadměrná konformita ovšem vede k potlačení vlastní individuality, k povrchnímu přijímání společenských rolí, případně k nezodpovědnosti. Bývá například spojována s byrokracií. Opakem konformity je antikonformita, záměrné vystupování proti normám společnosti, které se může jevit jako zásadovost, ale i nepružnost, nepřizpůsobivost, a které může přerůst až v revoltu. Objevuje se nejčastěji u mladých lidí, připisuje se někdy umělcům, výjimečným i marginálním osobnostem. Silný antikonformismus může přerůst až v deviantní chování. Střed mezi konformitou a antikonformitou tvoří nonkonformita. Člověk jedná s ohledem na normy své společnosti, ale podle vlastího rozumu. Vše si řádně rozmyslí, ohlíží se na důsledky svého jednání, bere v potaz několik úhlů pohledu.
- Conformidad es el grado hasta el cual los miembros de un grupo social cambiarán su comportamiento, opiniones y actitudes para encajar con las opiniones del grupo. Un grupo puede influenciar a sus miembros por medio de procesos subconscientes o a través de una manifiesta presión de pares sobre los individuos. El tamaño del grupo, la unanimidad, cohesión social, estatus social, compromiso previo y opinión pública, ayudan a determinar el nivel de conformidad que un individuo reflejará hacia su grupo.
- Konformisuus on sosiaalipsykologian ilmiö, jolla tarkoitetaan yksilön mukautumista enemmistön mielipiteeseen, arvoihin tai käyttäytymiseen. Esimerkkinä konformistisesta ilmiöstä on pidetty esimerkiksi muotia. Solomon Asch on tutkinut konformisuutta kokeella, jossa kuuden valekoehenkilön sekaan laitettiin yksi oikea koehenkilö. Koehenkilöille näytettiin janaa, ja sen rinnalla kolmea muuta janaa. Yksi janoista oli selvästi yhtä pitkä kuin ensimmäinen jana. Koehenkilöiltä kysyttiin, mikä viivoista on yhtä pitkä ensimmäisen kanssa. Tulokseksi saatiin, että 33% oikeista koehenkilöistä vastasivat väärin, kun valekoehenkilöt vastasivat väärin, koska koehenkilö mukautui konformisuuden periaatteen mukaan enemmistön mielipiteeseen.
- A szociálpszichológiában a konformitás annak a mértéke, hogy a csoport tagjai mennyire hajlandóak megváltoztatni viselkedésüket, nézeteiket és attitűdjüket, hogy azok jobban illeszkedjenek a csoportéhoz. A csoport tudatalatti folyamatok és explicit csoportnyomás révén tudja befolyásolni saját tagjait.
- Konformizm (pot. ulegający wpływom) (łac. conformo - nadaję kształt) – w psychologii społecznej to zmiana zachowania na skutek rzeczywistego, bądź wyobrażonego wpływu innych ludzi. Podporządkowanie się wartościom, poglądom, zasadom i normom postępowania obowiązującym w danej grupie społecznej. W tym rozumieniu jest to zmiana związana z faktem, że członek grupy miał początkowo inne zdanie czy inaczej się zachowywał niż grupa, a następnie je zmienił w kierunku zgodnym z oczekiwaniami grupy. Konformizm według Stanisława Miki to również zgodność, zbieżność istniejąca między członkami grupy, jeśli chodzi o zachowania, normy i postawy. Jako przeciwieństwo zachowania konformistycznego podawany jest nonkonformizm lub antykonformizm. W socjologii jest to jeden ze sposobów dostosowania jednostki społecznej. W ujęciu Roberta Mertona oznacza zgodę na realizację celów społecznych grupy przy pomocy społecznie uznawanych środków lub, w szerszym znaczeniu, realizacje norm społecznych i wartości danej grupy odniesienia. Odejście od zachowań konformistycznych określane jest w ujęciu Mertona jako dewiacja społeczna. Zachowania konformistyczne w grupach są wskaźnikiem dużej spójności tych grup. W latach 50. XX wieku opublikowane zostały badania Solomona Ascha, z których wynikało, że na konformizm jednostki duży wpływ mają inni członkowie grupy. W dalszych badaniach ustalono, że niektóre jednostki mają większą, a nawet trwałą skłonność poddawania się autorytetom. Określone zostały one jako osobowości autorytarne, jednostki zewnątrzsterowne w przeciwieństwie do wewnątrzsterownych nonkonformistów nie poddających się w łatwy sposób wpływom autorytetów. Na zachowania konformistyczne przede wszystkim ma wpływ ukształtowana w toku socjalizacji osobowość jednostki, lecz również typ relacji społecznych, w których jednostka uczestniczy, struktura grupy, istniejący w niej system aksjonormatywny czy rodzaj zadania które realizuje jednostka w grupie, sposób sankcjonowania działań czy formy kontroli społecznej. Na jednostkę jest wywierana silniejsza presja wobec zachowań konformistycznych w grupach, które próbują kontrolować większą część jej życia, w szczególności są to wymieniane przez Ervinga Goffmana instytucje totalne. Osobowości autorytarne i związane z nimi zachowania konformistyczne występują częściej w społeczeństwach, w których dominuje władza totalitarna, w społeczeństwach demokratycznych częściej tolerowane są odstępstwa od konformizmu. Opisuje się różne poziomy głębokości konformizmu: Uleganie. Gdy istnieje wyraźny konflikt między przekonaniem jednostki a presją grupy, w wyniku którego jednostka podporządkowuje się grupie, to ulega. Uleganie pojawia się jedynie wtedy, gdy grupa nacisku jest fizycznie obecna. Gdy grupa znika, jednostka wraca do swoich uprzednich przekonań czy zachowań. Motywem takiego zachowania jest zwykle lęk przed odrzuceniem przez grupę lub lęk przed karą. Nie kradnę, bo mnie złapią lub uznają za złodzieja. Identyfikacja Gdy jednostce zależy, aby być podobnym do jakiejś grupy lub jakiejś osoby (jednostka identyfikuje się z tą grupą), to jej zachowania dopasowują się do wyobrażeń o tej jednostce. Na przykład, zależy mi na tym, aby mnie oceniano jako osobę inteligentną - zachowuję się tak jak wyobrażam sobie, że zachowuje się osoba inteligentna. Identyfikacja jest głębszą formą konformizmu, dopasowanie do grupy pojawia się bowiem nawet przy fizycznej nieobecności grupy. Nie kradnę, bo inteligentne osoby nie kradną. Gdy grupa zmienia swoje zdanie, ja także je zmieniam. Introjekcja. Najgłębsza forma konformizmu, polega na uznaniu pewnych norm i wartości za własne. Nie kradnę, bo to jest złe. Jeśli grupa zniknie lub zmieni swoje zapatrywania, ja mimo to dalej zachowuję się zgodnie ze zinternalizowaną normą. Introjekcja jest jednym z zadań socjalizacji.
- Conformidade é um processo pelo qual as crenças ou comportamentos das pessoas são influenciados por outros dentro do grupo. As pessoas podem ser influenciadas através de processos sutis, mesmo inconscientes, ou por pressão social direta e aberta. A conformidade pode exercer efeitos bons ou maus sobre as pessoas, desde dirigir do lado certo da estrada até o abuso de drogas ou álcool. A conformidade é um comportamento de grupo. Numerosos fatores, tais como tamanho do grupo, unanimidade, coesão, status, compromisso anterior e opinião pública ajudam a determinar o nível de conformidade que um indivíduo refletirá em direção ao seu grupo. A conformidade influencia a formação e manutenção de normas sociais.
- Conformitatea este tendinţa membrilor unui grup să îşi schimbe opiniile, percepţiile şi comportamentul sub influenţa normelor grupului din care face parte.
- Конформизм (от поздне лат. conformis — «подобный», «сообразный») — термин, обозначающий пассивное, некритичное принятие господствующего порядка, норм, ценностей, традиций, законов и т. д. Проявляется в изменении поведения и установок в соответствии с изменением позиции большинства или самого большинства. Выделяют внешний конформизм, внутренний конформизм. Нонконформизм можно рассматривать как форму конформизма. В бытовом использовании слова «конформизм», «конформный» имеют, чаще всего, отрицательную окраску, акцентирующую внимание на негативной роли конформизма. Из-за образующейся ложной дилеммы, нонконформизму часто приписывают отсутствие негативных качеств, свойственных для конформизма, и положительные качества, отсутствующие у конформизма.
- Конформíзм - (від пізньо лат. conformis — «подібний», «схожий») — морально-політичний термін, що означає пристосування, пасивне приняття існуючого стану речей, законів, пануючих думок і т. д. Конформізм означає відсутність власної позиції, безпринципне і некритичне наслідування певній моделі, що володіє найбільшою силою тиску (думка більшості, визнаний авторитет, традиція). Конформізм, як один із основних видів девіантної поведінки виділив Роберт Мертон.
|
| rdfs:comment
|
- Conformity is the process by which an individual's attitudes, beliefs, and behaviors are influenced by other people. This influence occurs in both small groups and society as a whole, and it may be the result of subtle unconscious influences, or direct and overt social pressure. Conformity also occurs by the "implied presence" of others, or when other people are not actually present.
- Von Konformität oder Konformismus wird in verschiedenen Bedeutungen zu unterschiedlichen Bezügen gesprochen. Der Begriff bezeichnet die Übereinstimmung einer Person oder manchmal auch einer Sache mit den Normen eines Kontextes. Das kann ein gesellschaftlicher, ein inhaltlicher oder ein ethischer Kontext sein.
- Konformita nebo konformismus (z lat. con-formis, shodného tvaru, podoby) je přizpůsobení se převažujícím či dominantním názorům, požadavkům, normám skupiny či společnosti v níž člověk žije, a potlačení projevů vlastních. Různí autoři se shodují v tom, že určitá míra konformity je jedním z logických důsledků socializace a je podmínkou pro bezkonfliktní fungování společnosti.
- Conformidad es el grado hasta el cual los miembros de un grupo social cambiarán su comportamiento, opiniones y actitudes para encajar con las opiniones del grupo. Un grupo puede influenciar a sus miembros por medio de procesos subconscientes o a través de una manifiesta presión de pares sobre los individuos.
- Konformisuus on sosiaalipsykologian ilmiö, jolla tarkoitetaan yksilön mukautumista enemmistön mielipiteeseen, arvoihin tai käyttäytymiseen. Esimerkkinä konformistisesta ilmiöstä on pidetty esimerkiksi muotia. Solomon Asch on tutkinut konformisuutta kokeella, jossa kuuden valekoehenkilön sekaan laitettiin yksi oikea koehenkilö. Koehenkilöille näytettiin janaa, ja sen rinnalla kolmea muuta janaa. Yksi janoista oli selvästi yhtä pitkä kuin ensimmäinen jana.
- A szociálpszichológiában a konformitás annak a mértéke, hogy a csoport tagjai mennyire hajlandóak megváltoztatni viselkedésüket, nézeteiket és attitűdjüket, hogy azok jobban illeszkedjenek a csoportéhoz. A csoport tudatalatti folyamatok és explicit csoportnyomás révén tudja befolyásolni saját tagjait.
- Konformizm (pot. ulegający wpływom) (łac. conformo - nadaję kształt) – w psychologii społecznej to zmiana zachowania na skutek rzeczywistego, bądź wyobrażonego wpływu innych ludzi. Podporządkowanie się wartościom, poglądom, zasadom i normom postępowania obowiązującym w danej grupie społecznej.
- Conformidade é um processo pelo qual as crenças ou comportamentos das pessoas são influenciados por outros dentro do grupo. As pessoas podem ser influenciadas através de processos sutis, mesmo inconscientes, ou por pressão social direta e aberta. A conformidade pode exercer efeitos bons ou maus sobre as pessoas, desde dirigir do lado certo da estrada até o abuso de drogas ou álcool. A conformidade é um comportamento de grupo.
- Conformitatea este tendinţa membrilor unui grup să îşi schimbe opiniile, percepţiile şi comportamentul sub influenţa normelor grupului din care face parte.
- Конформизм (от поздне лат. conformis — «подобный», «сообразный») — термин, обозначающий пассивное, некритичное принятие господствующего порядка, норм, ценностей, традиций, законов и т. д.
- Конформíзм - (від пізньо лат. conformis — «подібний», «схожий») — морально-політичний термін, що означає пристосування, пасивне приняття існуючого стану речей, законів, пануючих думок і т. д.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
