| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein Staatskirchenvertrag ist ein Vertrag zwischen einem Staat und einer Religionsgemeinschaft. Soweit es sich um eine nicht-christliche Religionsgemeinschaft handelt, wird mitunter auch (mehrdeutig) von einem Staatsvertrag gesprochen (etwa Staatsvertrag zwischen der Bundesrepublik Deutschland und dem Zentralrat der Juden in Deutschland). Staatskirchenverträge mit der römisch-katholischen Kirche, genauer: mit dem Heiligen Stuhl, heißen Konkordate (lateinisch concordatum, „Vereinbarung, Vertrag“). Nach strengem römischem Sprachgebrauch schließt der Papst ein Konkordat nur mit einem katholischen Staatsoberhaupt, während die Verträge mit nicht-katholischen Regierungen Konventionen heißen. Staatskirchenverträge mit nicht-katholischen Religionsgemeinschaften, insbesondere mit evangelischen Kirchen, bezeichnet man dagegen als Kirchenverträge.
- Un concordato es un acuerdo entre la Iglesia Católica y un Estado para regular las relaciones entre ellos, en materias de mutuo interés.
- Konkordaatti eli valtiosopimus tarkoittaa valtion ja kirkon välistä sopimusta, vaikkakin sillä yleensä tarkoitetaan juuri valtion ja katolisen kirkon välistä sopimusta. Paikoin puhutaan myös paavin ja valtion välisestä sopimuksesta, koska yleensä juuri paavi solmii katolisen kirkon nimissä konkordaatin jonkin valtion kanssa. Nykyaikana eurooppalaisista valtiosta ainakin Puolalla, Saksalla ja Portugalilla on voimassa oleva konkordaatti katolisen kirkon kanssa. Erilaisia konkordaatteja olivat esimerkiksiksi Wormsin konkordaatti vuodelta 1122, Pius VII:n konkordaatti Napoleonin kanssa sekä Pius XII:n konkordaatti natsi-Saksan kanssa.
- Concordato è il nome dato ai trattati che la Santa Sede redige con gli altri stati; tipicamente sono degli accordi in cui si concedono alcuni interventi dello Stato nella gestione della Chiesa, quali il veto sulla nomina di vescovi o la restrizione di alcune libertà di culto, in cambio di privilegi economici (sussidi diretti o sostegno alle opere di culto) o particolari diritti per i fedeli laici o per il clero (quali la possibilità di obiezione di coscienza rispetto a leggi che impongano comportamenti contrari alla morale cattolica). Dopo il Concilio Vaticano II, e in particolare la sua approvazione di una Dichiarazione sulla Libertà Religiosa, questo tipo di accordo giuridico formale ha visto evolvere il suo spirito e i suoi contenuti. Storicamente la Santa Sede ha stipulato concordati con tutti gli stati che lo hanno concesso, anche con quelli più ostili verso i cattolici o la religione in generale. Alcuni dei concordati più celebri sono: Concordato di Worms tra papa Callisto II e l'imperatore del Sacro Romano Impero Enrico V, che conclude la lotta delle investiture Concordato di Bologna tra papa Leone X e Francesco I re di Francia Concordato del 1753 e Concordato del 16 marzo 1851 con il regno di Spagna Concordato del 1801 e Concordato del 1813 tra papa Pio VII e Napoleone imperatore dei Francesi Concordato del 3 agosto 1847 con lo zar di Russia, sostituito dal Concordato del 23 dicembre 1882 Concordato del 1855 tra papa Pio IX e l'imperatore d'Austria Francesco Giuseppe, sostituito in Austria dal concordato del 5 giugno 1933 Concordato del 10 febbraio 1925 con la Polonia, originato dalla riconquistata indipendenza di questa, sostituito dal concordato del 28 luglio 1993 il Concordato del 1929 parte dei Patti Lateranensi, stipulato da papa Pio XI con Benito Mussolini per il Regno d'Italia; riconosciuto dalla Repubblica Italiana, che l'ha sostituito con l'accordo di Villa Madama del 18 febbraio 1984, firmato dal cardinale Agostino Casaroli per papa Giovanni Paolo II e dal presidente del Consiglio Bettino Craxi (è invece rimasto in vigore il Trattato, che regola indipendenza e sovranità della Santa Sede in campo internazionale e la Convenzione) Concordato del Reich con il Terzo Reich di Adolf Hitler, che mise fine ai vari concordati stipulati con gli stati tedeschi a partire dal 1817 e che sarà gradualmente sostituito da accordi con i singoli Stati federali della Germania (Länder) nella Repubblica Federale Tedesca Concordato del 7 maggio 1940 con il Portogallo di Antonio de Oliveira Salazar, che sostituì il Concordato del 23 giugno 1886 e fu sostituito dal concordato del 18 maggio 2004 Concordato del 27 agosto 1953 con la Spagna di Francisco Franco, sostituito dai quattro accordi del 3 gennaio 1979 dopo il ritorno di questa alla monarchia costituzionale democratica La legislazione di alcuni stati, quali ad esempio la Francia in seguito alla Legge di Separazione del dicembre 1905, vieta di riconoscere concordati.
- コンコルダートあるいは政教条約（せいきょうじょうやく）は、ラテン語の Concordatum（コンコルダトゥム）に由来する歴史用語で、カトリック教会の代表者であるローマ教皇と国家の間に国際法の形式に準じて結ばれる条約のこと。
- Een concordaat is de algemene benaming voor een bilaterale overeenkomst die gesloten wordt tussen de Heilige Stoel (waarmee bedoeld wordt het centrale bestuur van de Katholieke Kerk, nl. de paus samen met de Curie) enerzijds en een bepaalde staat anderzijds waardoor hun wederzijdse betrekkingen inzake alle voor beide partijen belangrijke zaken geregeld wordt. Vele landen, waaronder Frankrijk, Italië (cf. de zgn. Verdragen van Lateranen), Spanje, Polen en Oostenrijk, hebben een concordaat met de Heilige Stoel. Belangrijke concordaten waren: het Concordaat van Worms het Concordaat van 15 juli 1801 de Verdragen van Lateranen het Concordaat van Rome
- Konkordat (av latin concordare, «komme overens») er en betegnelse på tosidige avtaler mellom stater og paven. Det blir også brukt om avtaler sluttet mellom enkeltstater og paven. Konkordater har til formål å regulere forholdet mellom kirke og stat innenfor en stats territorium. Vanligvis er konkordatene avtaler mellom parter som anerkjenner hverandre som likeverdige. Et kjent eksempel på et konkordat er Wormskonkordatet i 1122 mellom den tysk-romerske keiser Henrik V og pave Callistus II. Her fikk keiseren retten til å være til stede ved valg av biskoper og abbeder. I tilfeller der valgkollegiet ikke greide å finne en kandidat, kunne keiseren bestemme hvem som skulle bli innsatt. Fra Norge er Sættargjerden i Tønsberg et eksempel på et konkordat. Det mest konkordatet fra nyere tid Lateranoverenskomsten. Det er tre teorier om konkordatenes rettskarakter: Privilegieteorien gir uttrykk for det som kalles et ultramontant syn på pavens makt. Det er bare paven, i kraft av å være plenitudo potestatis, maktfullkommen, som kan slutte konkordat. Alle de rettigheter staten eller kirken i ett land får, er dermed pavelige privilegier. Det er bare paven som kan si opp slike avtaler. Legalteorien står i motsetning til privilegieteorien. Siden staten har suverenitet på eget område, kan det ikke finnes noe som den lovgivende makt ikke kan forhindre. Et konkordat er således ikke en folkerettslig avtale mellom to likeverdige partnere, men en regulering av forholdene innenlands som fyrsten er i besittelse av og som han må ha fullstendig kontroll over. Kontraktteorien innebærer at kirken og staten er likeverdige partnere, og konkordatene er gjensidig bindende. Ingen av partene kan ensidig si opp konkordatet. Dette synet er påvirket av privatrettslig avtalerett og folkerettslig tankegang. Det kan hevdes at i Sættargjerden i Tønsberg er det kontraktteorien som dominerer.
- Konkordat – umowa międzynarodowa zawierana między państwem a Stolicą Apostolską, regulująca sprawy interesujące obie strony (pozycja Kościoła katolickiego w danym państwie, kwestie własności, nauczania religii, ważności małżeństw sakramentalnych, wpływu władz państwowych na obsadę stolic biskupich itp.). Ponadto nazwa konkordat używana jest również jako nazwa techniczna na oznaczenie jakiejkolwiek umowy dwustronnej pomiędzy władzą kościelną i państwową. Nazwa pochodzi z języka łacińskiego, od concordare - zgadzać się. Historycznie używano również innych nazw na oznaczenie tego rodzaju umów: concordia, pactum, pax, concordata, conventio, modus vivendi. Ze względu na zakres regulowanych spraw, konkordaty można podzielić na: konkordaty całościowe - określające podstawowe zasady relacji oraz regulujące szeroki zakres spraw interesujący państwo i Kościół konkordaty parcjalne - regulujące wybrane zagadnienia w stosunkach państwa i Kościoła Konkordat, mimo że jest zawierany ze Stolicą Apostolską i dotyczy spraw katolików, to najczęściej jest także podstawą do przyznania wyznawcom innych religii takich samych uprawnień jak te zapisane w konkordacie, np. małżeństwa kościelne wszystkich legalnych wyznań w Polsce są traktowane na równi z małżeństwami zawieranymi w urzędach stanu cywilnego, o ile przewidują to właściwe ustawySzablon:Fakt. W Polsce obecnie obowiązuje konkordat z 1993 roku.
- Dá-se o nome de concordata ao tratado internacional celebrado entre a Santa Sé e um Estado, usualmente com a finalidade de assegurar direitos dos Católicos ou da Igreja Católica naquele Estado. Muitas foram assinadas quanto os Estados se laicizaram, como forma de garantir direitos para a Igreja e permitir sua existência em tais países. Do ponto de vista histórico, também se dava o nome de concordata ao acordo entre o Papa e um soberano, a qual vinculava o papado e o Estado governado pelo soberano.
- A concordat is an agreement between the Holy See of the Catholic Church and a sovereign state on religious matters. This often includes both recognition and privileges for the Catholic Church in a particular country. Privileges might include exemptions from certain legal matters and processes, and issues such as taxation as well as the right of a state to influence the selection of bishops within its territory. The Council of Constance proclaimed the Concordat to be the regular form of governing relations between the Papacy and foreign kingdoms. Although for a time after the Second Vatican Council, which ended in 1965, the term 'concordat' was dropped, it reappeared with the Polish Concordat of 1993 and the Portuguese Concordat of 2004. A different model of relations between the Vatican and various states is still evolving (see e.g. Petkoff 2007) in the wake of the Second Vatican Council's Declaration on Religious Liberty, Dignitatis Humanae.
- Konkordat (av latin concordare, "komma överens") är i vanlig bemärkelse ett avtal mellan de högsta myndigheterna i stat och kyrka rörande förhållandet dem emellan inom det genom avtalet berörda området antingen principiellt och i alla avseenden eller i vissa närmare angivna fall. Det mest kända konkordatet är Lateranfördraget. Anmärkas bör dock, att även underordnade kyrkliga myndigheter, nämligen stiftsbiskoparna, kan ingå avtal med statsmyndigheterna ifråga om sina stift, som faller under begreppet konkordat. För första gången användes ordet konkordat om de på konciliet i Konstanz av kurian (påvestolen) med de fem nationerna träffade överenskommelserna (capitula concordata) om provisoriska reformåtgärder. Sedan förekommer ordet ofta. De under 1800-talet avslutade konkordaten betecknar sig emellertid själva såsom konventioner. De moderna konkordaten har form av folkrättsliga fördrag, avslutade genom befullmäktigade ombud, och de i desamma stadgade bestämmelserna publiceras, sedan ratifikationerna utväxlats, av kontrahenterna som stats-, respektive kyrkolag.
- Конкорда́т (от средневекого лат. concordatum — соглашение) — договор между папой римским как главой Римско-католической церкви и каким-либо государством, регулирующий правовое положение Римско-католической церкви в данном государстве и его отношения со Святым Престолом. Конкорда́т — также одна из процедур связанных с банкротством по законодательству Бельгии. Бельгийское законодательство предусматривает две основные процедуры в связи с несостоятельностью — банкротство и конкордат, который также называется судебным компромиссным соглашением. При процедуре конкордата должник сохраняет за собой полномочия по управлению и распоряжению имуществом. В помощь должнику, помимо прочего, при разработке плана санации назначается один или несколько администраторов («commissaires au sursis»), которые отчитываются перед судьей.
- En matière politico-religieuse, un concordat est un traité signé entre le Saint-Siège et un État particulier (ou entre un souverain et le pape pour l'Europe pré-moderne) dans le but de définir les domaines respectifs et clarifier les relations entre l'Eglise et les autorités civiles du pays signataire (ou concordataire). Selon la situation politique du pays, et selon l'état de ses relations avec le Vatican, le concordat peut comporter des clauses libérales et d'autres plus restrictives. Le Concile Vatican II, et surtout sa déclaration sur la liberté religieuse Dignitatis humanae, les concordats doivent s'en inspirer. En matière économique, on parle également de concordat pour une entreprise. Quand celle-ci se trouve en difficulté, on peut sous certaines conditions lui accorder une période pour se redresser. En droit suisse, un concordat intercantonal est un accord conclu entre plusieurs cantons pour légiférer sur un plan régional dans un domaine donné. Exemple : le concordat du 18 octobre 1996 sur les entreprises de sécurité.
|
| rdfs:comment
|
- Un concordato es un acuerdo entre la Iglesia Católica y un Estado para regular las relaciones entre ellos, en materias de mutuo interés.
- コンコルダートあるいは政教条約（せいきょうじょうやく）は、ラテン語の Concordatum（コンコルダトゥム）に由来する歴史用語で、カトリック教会の代表者であるローマ教皇と国家の間に国際法の形式に準じて結ばれる条約のこと。
- Ein Staatskirchenvertrag ist ein Vertrag zwischen einem Staat und einer Religionsgemeinschaft. Soweit es sich um eine nicht-christliche Religionsgemeinschaft handelt, wird mitunter auch (mehrdeutig) von einem Staatsvertrag gesprochen (etwa Staatsvertrag zwischen der Bundesrepublik Deutschland und dem Zentralrat der Juden in Deutschland).
- Konkordaatti eli valtiosopimus tarkoittaa valtion ja kirkon välistä sopimusta, vaikkakin sillä yleensä tarkoitetaan juuri valtion ja katolisen kirkon välistä sopimusta. Paikoin puhutaan myös paavin ja valtion välisestä sopimuksesta, koska yleensä juuri paavi solmii katolisen kirkon nimissä konkordaatin jonkin valtion kanssa. Nykyaikana eurooppalaisista valtiosta ainakin Puolalla, Saksalla ja Portugalilla on voimassa oleva konkordaatti katolisen kirkon kanssa.
- Concordato è il nome dato ai trattati che la Santa Sede redige con gli altri stati; tipicamente sono degli accordi in cui si concedono alcuni interventi dello Stato nella gestione della Chiesa, quali il veto sulla nomina di vescovi o la restrizione di alcune libertà di culto, in cambio di privilegi economici (sussidi diretti o sostegno alle opere di culto) o particolari diritti per i fedeli laici o per il clero (quali la possibilità di obiezione di coscienza rispetto a leggi che impongano comportamenti contrari alla morale cattolica).
- Een concordaat is de algemene benaming voor een bilaterale overeenkomst die gesloten wordt tussen de Heilige Stoel (waarmee bedoeld wordt het centrale bestuur van de Katholieke Kerk, nl. de paus samen met de Curie) enerzijds en een bepaalde staat anderzijds waardoor hun wederzijdse betrekkingen inzake alle voor beide partijen belangrijke zaken geregeld wordt. Vele landen, waaronder Frankrijk, Italië (cf. de zgn.
- Konkordat – umowa międzynarodowa zawierana między państwem a Stolicą Apostolską, regulująca sprawy interesujące obie strony (pozycja Kościoła katolickiego w danym państwie, kwestie własności, nauczania religii, ważności małżeństw sakramentalnych, wpływu władz państwowych na obsadę stolic biskupich itp.). Ponadto nazwa konkordat używana jest również jako nazwa techniczna na oznaczenie jakiejkolwiek umowy dwustronnej pomiędzy władzą kościelną i państwową.
- Konkordat (av latin concordare, «komme overens») er en betegnelse på tosidige avtaler mellom stater og paven. Det blir også brukt om avtaler sluttet mellom enkeltstater og paven. Konkordater har til formål å regulere forholdet mellom kirke og stat innenfor en stats territorium. Vanligvis er konkordatene avtaler mellom parter som anerkjenner hverandre som likeverdige. Et kjent eksempel på et konkordat er Wormskonkordatet i 1122 mellom den tysk-romerske keiser Henrik V og pave Callistus II.
- Dá-se o nome de concordata ao tratado internacional celebrado entre a Santa Sé e um Estado, usualmente com a finalidade de assegurar direitos dos Católicos ou da Igreja Católica naquele Estado. Muitas foram assinadas quanto os Estados se laicizaram, como forma de garantir direitos para a Igreja e permitir sua existência em tais países.
- Konkordat (av latin concordare, "komma överens") är i vanlig bemärkelse ett avtal mellan de högsta myndigheterna i stat och kyrka rörande förhållandet dem emellan inom det genom avtalet berörda området antingen principiellt och i alla avseenden eller i vissa närmare angivna fall. Det mest kända konkordatet är Lateranfördraget.
- Конкорда́т (от средневекого лат. concordatum — соглашение) — договор между папой римским как главой Римско-католической церкви и каким-либо государством, регулирующий правовое положение Римско-католической церкви в данном государстве и его отношения со Святым Престолом. Конкорда́т — также одна из процедур связанных с банкротством по законодательству Бельгии.
- A concordat is an agreement between the Holy See of the Catholic Church and a sovereign state on religious matters. This often includes both recognition and privileges for the Catholic Church in a particular country. Privileges might include exemptions from certain legal matters and processes, and issues such as taxation as well as the right of a state to influence the selection of bishops within its territory.
- En matière politico-religieuse, un concordat est un traité signé entre le Saint-Siège et un État particulier (ou entre un souverain et le pape pour l'Europe pré-moderne) dans le but de définir les domaines respectifs et clarifier les relations entre l'Eglise et les autorités civiles du pays signataire (ou concordataire). Selon la situation politique du pays, et selon l'état de ses relations avec le Vatican, le concordat peut comporter des clauses libérales et d'autres plus restrictives.
|
