Concert pitch refers to the pitch reference to which a group of musical instruments are tuned for a performance. Concert pitch may vary from ensemble to ensemble, and has varied widely over musical history. This is also referred to as the reference frequency for "A" in an orchestra, the term "concert pitch" being used to indicate the difference between "written" and "sounding" notes in scores.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Kammerton ist der gemeinsame Ton, auf den die Instrumente einer Musikgruppe eingestimmt werden. „Kammer-“ bezieht sich auf die fürstlichen Privatgemächer, in denen früher musiziert wurde. Daher gibt es historisch betrachtet einen Gegensatz zwischen „Kammerton“ und „Kirchenton“ beziehungsweise „Chorton“, wobei Letzterer bis zu einem ganzen Ton höher war. Außerdem gab es noch den Cornettton und den Opernton. Diese Unterscheidung verlor sich nach 1800. Der seit 1939 in vielen Ländern gültige Standard-Kammerton ist festgelegt auf a = 440 Hz. In deutschen und österreichischen Sinfonieorchestern ist jedoch eine Einstimmung auf a = 443 Hz üblich, in der Schweiz auf a = 442 Hz. Die Höhe des Tones wird physikalisch als Frequenz dargestellt mit dem Maß 'Schwingungen pro Sekunde'; erst 1935 wurde die Benennung 'Hertz' und das Zeichen 'Hz' für diese Maßeinheit eingeführt, heute eine von der Zeiteinheit Sekunde abgeleitete SI-Einheit.
- De stemtoonhoogte is de toonhoogte van de kamertoon of diapason, in de muziektheorie a' genoemd terwijl de wetenschappelijke benaming A4 is. Internationaal is deze toonhoogte in het midden van de 20e eeuw vastgesteld op een frequentie van 440 Hz. Door middel van een stemvork is deze kamertoon beschikbaar voor het stemmen van een muziekinstrument. De stemtoon lag niet altijd vast. Soms leest men ergens dat de stemtoon door de eeuwen heen steeds hoger is komen te liggen, maar dat is slechts de helft van het verhaal. Er waren orgels die een hogere stemtoon hadden, en later lager gestemd werden. Kerkorgels verschilden enorm van stemtoon. In de loop van de tijd is die variatie steeds kleiner geworden. Naarmate mensen steeds mobieler werden, ontstond ook de behoefte aan meer compatibiliteit van instrumenten. Als men bijvoorbeeld een trompet meenam van de ene kerk naar de andere, bemerkte men dat dat instrument met het ene orgel wel samenklonk, maar met een ander orgel niet. Met de introductie van de trein werd de behoefte tot standaardiseren nog eens groter en tegelijk werd ook de meetapparatuur steeds beter, waardoor de mogelijkheid ontstond om een werkbare afspraak te maken. Het is daarom niet verwonderlijk dat de standaard van 440 Hz pas rond 1940 is ingevoerd. Deze ontwikkeling is te vergelijken met het invoeren van een standaardtijd op de klok. Overigens is de zogenaamde temperatuur van het stemmen weer een heel ander fenomeen, dat losstaat van de discussies die nog immer worden gevoerd over de hoogte van de stemtoon. 'Temperatuur' gaat over de onderlinge toonhoogteverhoudingen van de tonen binnen het octaaf. Sinds de Barok woedt hierover een hevige discussie. Deze discussie is door Prinses Amalia van Pruisen per koninklijk gebod beslecht. Sindsdien houdt men algemeen de gelijkzwevende temperatuur aan, een stemming die een compromis is die tussen alle andere compromissen in ligt. Dat Prinses Amalia zich zo door de discussie liet meevoeren, is niet verwonderlijk: ze was een leerling van Kirnberger, die weer een leerling was van Bach, en stond zodoende midden in deze polemiek. Sinds 1885 is voor wetenschappelijke toepassing vastgelegd dat de A4 een frequentie van 440 Hz hoort te hebben (standaard van een specifieke klankbron bij 20°C, zie onderstaande tabel). De meeste stemvorken worden dan ook op 440 Hz gemaakt. Door de industriële revolutie en later de elektronische revolutie, is de standaardisering van de stemtoon verder ingeburgerd geraakt in de hele wereld. Elektronische keyboards zijn vanwege hun klankrijkdom en speelbaarheid overal populair geworden en daarmee is de stemtoon van 440 Hz in de meest uiteenlopende muzieksoorten de standaard geworden.
- Kammertonen er den tonen som instrumentene i en instrumentgruppe blir stemt etter, nemlig enstrøken a som noteres «a'». Ved en internasjonal stemmetonekonferanse i 1939 ble tonehøyden for kammertonen fastlagt til å klinge med en frekvens på 440 Hz, dette ble senere tatt opp som standard ISO 16. Den klassiske metoden for å angi kammertonen, er ved å bruke en stemmegaffel, eller alternativt en stemmefløyte. I moderne tid vinner elektroniske stemmeapparater stadig større innpass.
- Concert pitch refers to the pitch reference to which a group of musical instruments are tuned for a performance. Concert pitch may vary from ensemble to ensemble, and has varied widely over musical history. This is also referred to as the reference frequency for "A" in an orchestra, the term "concert pitch" being used to indicate the difference between "written" and "sounding" notes in scores. To avoid ambiguity when referring to pitches on transposing instruments, the term concert pitch is here used to refer to the pitch on a non-transposing instrument. In the literature this is also called international standard pitch. Music for transposing instruments is transposed into different keys from non-transposing instruments—for example, playing a written C on a B♭ clarinet or trumpet produces a non-transposing instrument's B♭. This pitch is referred to as "concert B♭".
- Normalton är en fastlagd frekvens för stämning av musikinstrument. Vanligtvis fastslår man frekvensen hos tonen Mall:Ton till 440 hertz. Historiskt har man stämt musikinstrument både högre och lägre än vad som nu kallas normalton. År 1859 bestämde man sig i Frankrike för stämma efter a 435 Hz och detta värde accepterades också av andra länder vid en internationell konferens i Wien år 1885. Vid en internationell konferens 1939 rekommenderdes 440 Hz, vilket senare togs upp i den internationella standarden ISO-16 . Idag används normalt stämning där a ligger mellan cirka 435-445 Hz, men vid framförande av till exempel barockmusik på tidstrogna instrument avviker man från detta.
|
| dbpprop:filename
| |
| dbpprop:title
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dcterms:subject
| |
| rdfs:comment
|
- Kammertonen er den tonen som instrumentene i en instrumentgruppe blir stemt etter, nemlig enstrøken a som noteres «a'». Ved en internasjonal stemmetonekonferanse i 1939 ble tonehøyden for kammertonen fastlagt til å klinge med en frekvens på 440 Hz, dette ble senere tatt opp som standard ISO 16. Den klassiske metoden for å angi kammertonen, er ved å bruke en stemmegaffel, eller alternativt en stemmefløyte. I moderne tid vinner elektroniske stemmeapparater stadig større innpass.
- Der Kammerton ist der gemeinsame Ton, auf den die Instrumente einer Musikgruppe eingestimmt werden. „Kammer-“ bezieht sich auf die fürstlichen Privatgemächer, in denen früher musiziert wurde. Daher gibt es historisch betrachtet einen Gegensatz zwischen „Kammerton“ und „Kirchenton“ beziehungsweise „Chorton“, wobei Letzterer bis zu einem ganzen Ton höher war. Außerdem gab es noch den Cornettton und den Opernton. Diese Unterscheidung verlor sich nach 1800.
- De stemtoonhoogte is de toonhoogte van de kamertoon of diapason, in de muziektheorie a' genoemd terwijl de wetenschappelijke benaming A4 is. Internationaal is deze toonhoogte in het midden van de 20e eeuw vastgesteld op een frequentie van 440 Hz. Door middel van een stemvork is deze kamertoon beschikbaar voor het stemmen van een muziekinstrument. De stemtoon lag niet altijd vast.
- Normalton är en fastlagd frekvens för stämning av musikinstrument. Vanligtvis fastslår man frekvensen hos tonen Mall:Ton till 440 hertz. Historiskt har man stämt musikinstrument både högre och lägre än vad som nu kallas normalton. År 1859 bestämde man sig i Frankrike för stämma efter a 435 Hz och detta värde accepterades också av andra länder vid en internationell konferens i Wien år 1885.
- Concert pitch refers to the pitch reference to which a group of musical instruments are tuned for a performance. Concert pitch may vary from ensemble to ensemble, and has varied widely over musical history. This is also referred to as the reference frequency for "A" in an orchestra, the term "concert pitch" being used to indicate the difference between "written" and "sounding" notes in scores.
|
| rdfs:label
|
- Kammerton
- Concert pitch
- Stemtoonhoogte
- Kammertonen
- Normalton
|
| owl:sameAs
| |
| foaf:page
| |
| is dbpedia-owl:wikiPageRedirects
of | |
| is owl:sameAs
of | |
| is foaf:primaryTopic
of | |
