| dbpprop:abstract
|
- In physics, Compton scattering or the Compton effect is the decrease in energy of an X-ray or gamma ray photon, when it interacts with matter. Because of the change in photon energy, it is an inelastic scattering process. Inverse Compton scattering also exists, where the photon gains energy (decreasing in wavelength) upon interaction with matter. The amount the wavelength changes by is called the Compton shift. Although nuclear compton scattering exists, Compton scattering usually refers to the interaction involving only the electrons of an atom. The Compton effect was observed by Arthur Holly Compton in 1923 and further verified by his graduate student Y. H. Woo in the years following. Arthur Compton earned the 1927 Nobel Prize in Physics for the discovery. The effect is important because it demonstrates that light cannot be explained purely as a wave phenomenon. Thomson scattering, the classical theory of an electromagnetic wave scattered by charged particles, cannot explain low intensity shift in wavelength (Classically, light of sufficient intensity for the electric field to accelerate a charged particle to a relativistic speed will cause radiation-pressure recoil and an associated Doppler shift of the scattered light, but the effect would become arbitrarily small at sufficiently low light intensities regardless of wavelength.). Light must behave as if it consists of particles in order to explain the low-intensity Compton scattering. Compton's experiment convinced physicists that light can behave as a stream of particle-like objects (quanta) whose energy is proportional to the frequency. The interaction between electrons and high energy photons comparable to the rest energy of the electron (511 keV) results in the electron being given part of the energy (making it recoil), and a photon containing the remaining energy being emitted in a different direction from the original, so that the overall momentum of the system is conserved. If the photon still has enough energy left, the process may be repeated. In this scenario, the electron is treated as free or loosely bound. Experimental verification of momentum conservation in individual Compton scattering processes by Bothe and Geiger as well as by Compton and Simon has been important in disproving the BKS theory. If the photon is of lower energy, but still has sufficient energy (in general a few eV to a few keV, corresponding to visible light through soft X-rays), it can eject an electron from its host atom entirely (a process known as the photoelectric effect), instead of undergoing Compton scattering. Higher energy photons (1.022 MeV and above) may be able to bombard the nucleus and cause an electron and a positron to be formed, a process called pair production.
- Als Compton-Effekt bezeichnet man die Vergrößerung der Wellenlänge eines Photons bei der Streuung an einem Elektron oder einem anderen geladenen Teilchen. Dieser Streuprozess ist nach Arthur Compton benannt und heißt Compton-Streuung.
- En física, L' efecte Compton és el decreixement en energia d'un fotó raigs X o raigs gamma, quan interactua amb la materia. L'efecte Compton invers també existeix, en aquest cas el fotó guanya energia (decreix en longitud d'ona) a l'interactuar amb la matèria. Encara que la dispersió nuclear Compton existeix, normalment ens referim a dispersió Compton a la interacció en la que es relacionen només els electrons d'un àtom. L'efecte Compton va ser observat per Arthur Holly Compton al 1923 i posteriorment verificat per Y. H. Woo . Arthur Compton va guanyar el premi Nobel de física el 1927 per aquest descobriment. L'efecte és important ua que demostra que la llum no es pot explicar exclusivament com a una ona. La dispersió de Thomson, la teoria clàssica de l'ona electromagnètica dispersada per partícules carregades, no pot explicat el canvi en la longitud d'ona. La llum ha de comportar-se, doncs, com si es tractés de partícules per poder explicar l'efecte Compton. L'experiment de Compton va convèncer els físics que la llum es pot comportar com a partícules l'energia de les quals és proporcional a la freqüència. La interacció entre els electrons i els fotons d'alta energia produeix que l'electró cedeixi part de la seva energia (fent-lo retrocedir), i el fotó que conté l'energia romanent sigui emès en una direcció diferent de l'original, per a què el moment del sistema es conservi. Si el fotó encara té prou energia, el procés es pot repetir. En aquest cas, l'electró es tracta com a lliure. Si el fotó és de baixa energia, però encara té prou energia (en general uns pocs eV, al voltant de l'energia de la llum visible), pot ejectar l'electró del seu àtom hoste completament (un procés conegut com efecte fotoelèctric), en comptes de seguir l'efecte Compton.
- Comptonův jev (někdy také Comptonův rozptyl) je fyzikální děj, při kterém se po srážce elektromagnetického záření s atomy pevné látky mění vlnová délka záření v důsledku předání části své energie atomům nebo jejich elektronům. Experimentální důkaz tohoto jevu sloužil jako jeden ze základních argumentů pro vlnově-korpuskulární charakter světla a elektromagnetického záření celkově.
- El efecto Compton consiste en el aumento de la longitud de onda de un fotón de rayos X cuando choca con un electrón libre y pierde parte de su energía. La frecuencia o la longitud de onda de la radiación dispersada depende únicamente de la dirección de dispersión.
- Comptonin ilmiö tarkoittaa säteilyn epäelastista siroamista väliaineen elektronista. Se tunnetaan myös nimellä Comptonin sironta. Ilmiö on seuraus sähkömagneettisen säteilyn dualistisesta luonteesta. Käytännössä ilmiö tarkoittaa sähkömagnettisen säteilyn ja elektronin välillä tapahtuvaa vuorovaikutusta, jossa sähkömagneettisen säteilyn aallonpituus kasvaa, kun fotoni luovuttaa törmäyksessä osan energiastaan elektronille. Fotoni käyttäytyy siis kuin hiukkanen: klassisen teorian mukaan aallonpituuden ei pitäisi muuttua törmäyksessä. Ilmiön havaitsi Arthur H. Compton vuonna 1922. Hänelle myönnettiin ilmiön löytämisestä Nobelin palkinto viisi vuotta myöhemmin 1927. Comptonin ilmiölle voidaan johtaa kaava <math>\Delta\lambda = \frac{h}{m_ec}(1-\cos{\theta}), </math> missä <math> \Delta \lambda </math> on aallonpituuden muutos, <math>h</math> on Planckin vakio, <math>c </math> valon nopeus tyhjiössä, <math>m_e</math> elektronin lepomassa, ja <math> \theta </math> on sirontakulma eli röntgensäteen suunnan muutos. Käänteinen Comptonin sironta tarkoittaa tilannetta, jossa energiaa siirtyy nopeasti liikkuvalta elektronilta pienienergiaiselle fotonille. Ilmiö on havaittu galaksijoukkojen kuumassa kaasussa, joka vähentää kosmisen mikroaaltotaustan kirkkautta: kuuman kaasun nopeat elektronit nostavat mikroaallon energiaa niin, että tavallisesti tarkasteltavalla aallonpituuskaistalla kirkkaus vähenee. Tämä tunnetaan myös nimellä Sunyaevin-Zeldovichin -ilmiö.
- En physique, la diffusion Compton est la diffusion d'un photon sur une particule de matière, comme un électron. On appelle effet Compton plus spécifiquement l'augmentation de la longueur d'onde du photon par la diffusion. Ce dernier phénomène a été observé la première fois par Arthur Compton en 1923. L'expérience de Compton devint l'ultime observation qui convainquit tous les physiciens que la lumière peut se comporter comme un faisceau de particules dont l'énergie est proportionnelle à la fréquence (ou inversement à la longueur d'onde). Cet effet est important en physique car il a démontré que la lumière ne peut pas être uniquement décrite comme une onde, ni comme une particule.
- L'effetto Compton è un fenomeno fisico interpretabile come l'urto tra un fotone e un elettrone. Il fenomeno, osservato per la prima volta da Arthur Compton nel 1922, divenne ben presto uno dei risultati sperimentali decisivi in favore della descrizione quantistica della radiazione elettromagnetica.
- コンプトン効果（コンプトンこうか）は光（電磁波）の粒子性を示す現象のひとつである。1923年にアーサー・コンプトンによって確かめられた。 短波長のX線を物質にあてたとき、散乱してでてくる2次X線の波長が入射X線より大きくなるという現象である。 入射X線の波長と2次X線の関係は次のようになる。 <math>\lambda_s - \lambda_i = {h\over {mc}}(1-\cos \theta)</math> λs：2次X線波長 λi：入射X線波長 h：プランク定数 m：電子の質量 c：光速 θ：散乱角 すでにアインシュタインによる光量子仮説（1905年）から、光はhν（ν=c/λ）のエネルギーを持つ粒子（光子）としての性質を示すことが明らかになっていた。アインシュタインはさらに、光子はhν/cの運動量を持つと予想していたが、コンプトン効果の実験により、この予想を裏付ける結果が得られた。すなわち、コンプトン効果とはX線と電子との衝突により、X線のエネルギーの一部を電子に与えて、波長が変化する現象なのである。このようなターゲット(当たる対象)とのエネルギーのやり取りがある散乱のことをコンプトン散乱と呼ぶ。すなわち、非弾性散乱の一種である。
- Onder het Compton-effect verstaat men de toename in golflengte door energieverlies dat optreedt als fotonen van röntgen- en gammastraling (energieën van bijvoorbeeld 0,5 MeV tot 3,5 MeV) een interactie aangaan met elektronen in een materiaal. Deze verstrooiing van fotonen aan elektronen wordt ook in het algemeen Compton-effect of Comptonverstrooiing genoemd. Het effect is genoemd naar de ontdekker Arthur Holly Compton. Bij omgekeerde of inverse Comptonverstrooiing worden de elektronen juist aan fotonen verstrooid. Comptonverstrooiing aan atoomkernen is ook mogelijk, maar meestal doelt men op verstrooiing aan elektronen.
- Comptonspredning eller Comptoneffekten er innen fysikken en betegnelse på det som skjer når et foton vekselvirker med et løst bundet elektron. Effekten viser seg i energitapet som et røntgen- eller gammastrålefoton opplever når det kommer i kontakt med et objekt. Vanligvis snakker man i denne sammenheng kun om elektroner som er en del av atomer. Under kollisjonen mellom fotonet og et elektron, tar elektronet opp noe av energien selv og sender ut et nytt foton i en annen retning. På denne måten fortsetter altså fotonet, men med mindre energi, mens elektronet løsrives fra atomet og blir et sekundærelektron. Arthur Holly Compton gjorde denne observasjonen for første gang i 1923, noe han fikk Nobels Fysikkpris for i 1927. Viktigheten av denne observasjonen ligger i det faktum at det demonstrerer at lys ikke bare beveger seg i bølgeform (som vises med Thomsonspredning), men at det også beveger seg i partikkelform.
- thumb|300px|Schemat zjawiska Comptona Zjawisko Comptona, rozpraszanie komptonowskie - zjawisko rozpraszania promieniowania X (rentgenowskiego) i promieniowania gamma, czyli promieniowania elektromagnetycznego o dużej częstotliwości, na swobodnych lub słabo związanych elektronach, w wyniku którego następuje zwiększenie długości fali promieniowania. Za słabo związany uważamy przy tym elektron, którego energia wiązania w atomie, cząsteczce lub sieci krystalicznej jest znacznie niższa, niż energia padającego fotonu. Zjawisko przebiega w tym przypadku praktycznie tak samo, jak dla elektronu swobodnego. Zwiększenie długości fali rozproszonego fotonu, zwane przesunięciem Comptona, zależy od kąta rozproszenia fotonu zgodnie ze wzorem <math>\ \Delta\lambda=\lambda'-\lambda=\lambda_C(1-\cos\theta) gdzie <math>\Delta\lambda\, – zmiana długości fali fotonu, (przesunięcie Comptona) <math>\theta\, – kąt rozproszenia fotonu, <math>\lambda_C=h/m_ec=(2{,}4263102175\pm0{,}0000000033)\times 10^{-12}\,\mathrm{m} – stała, tzw. komptonowska długość fali elektronu, <math>h\, – stała Plancka, <math>m_e\, – masa spoczynkowa elektronu, <math>c\, – prędkość światła, <math>\lambda^\prime\, – długość fali rozproszonej, <math>\lambda\, – długość fali padającej. Zatem zmiana długości fali nie zależy od jej początkowej długości. Oznacza to, że względna zmiana zależy od długości fali padającego promieniowania. Maksymalna zmiana długości fali <math>\Delta\lambda\approx0{,}5\cdot 10^{-11}\,\mathrm{m} występuje dla kąta <math>\theta=180^\circ (rozproszenie wsteczne). I tak na przykład dla światła widzialnego, od długości rzędu <math>0{,}5\cdot 10^{-6}\,\mathrm{m} względna zmiana długości fali w tym wypadku wynosi około 0,001%, efekt jest więc bardzo słaby. Jednak dla promieniowania o długości fali <math>0{,}6\cdot 10^{-12}\,\mathrm{m}, co odpowiada energii fotonów około 1 MeV, oznacza to niemal dziesięciokrotny wzrost długości fali. Wzór na przesunięcie długości fali można przekształcić w wyrażenie na energię fotonu po rozproszeniu <math>E^\prime={hc\over\lambda^\prime}= \frac{E}{1+{E\over m_ec^2}(1-\cos\theta)}, gdzie <math>E\, jest energią fotonu padającego (przed rozproszeniem).
- Em Física, Efeito Compton ou o Espalhamento de Compton, é a diminuição de energia de um fóton de raio-X ou de raio gama, quando ele interage com a matéria. Espalhamento Inverso de Compton também existe, onde o fóton ganha energia (diminuindo o comprimento de onda) pela interação com a matéria. O comprimento de onda aumentado no total é denominado variação de Compton. Entretanto, o espalhamento nuclear de Compton existe, que é a interação envolvendo apenas elétrons de um átomo. O Efeito Compton foi observado por Arthur Holly Compton em 1923, pelo qual fez ele receber o Prêmio Nobel de Física em 1927. O efeito é importante porque ele demonstra que a luz não pode ser explicada meramente como um fenômeno ondulatório. O espalhamento de Thomson, a clássica teoria de partículas carregadas espalhadas por uma onda eletromagnética, não pode explicar alguma variação no comprimento de onda. A luz deve agir como se ela consistisse de partículas como condição para explicar o espalhamento de Compton. O experimento de Compton convenceu físicos que a luz pode agir como uma corrente de partículas cuja energia é proporcional à frequência. A interação entre a alta energia dos fótons e elétrons resulta no elétron recebendo parte da energia (fazendo-o recuar), e um fóton contendo a energia restante sendo emitida numa direção diferente da original, sempre conservando o momentum total do sistema. Se o fóton ainda possui bastante energia, o processo pode ser repetido.. O espalhamento de Compton ocorre em todos os materiais e predominantemente com fótons de média-energia (entre 0.5 e 3.5 MeV). Ele é também observado com fótons de alta-energia; fótons de luz visível ou de frequências mais altas, por exemplo, possuem energia suficiente para expelir os elétrons saltados do átomo.
- În fizică, efectul Compton sau împrăştierea Compton reprezintă scăderea energiei a unui foton de raze X sau gama, la înteracţiunea acestuia cu materia. Există şi împrăştierea Compton inversă, unde fotonului îi creşte energia (scăzându-i lungimea de undă) la interacţiunea cu materia. Cantitatea cu care se măreşte lungimea de undă se numeşte deplasare Compton. Deşi există şi împrăştiere Compton nucleară, efectul Compton se referă de regulă la interacţiunea care implică doar electronii unui atom. Efectul Compton a fost descoperit de Arthur Holly Compton în 1923 şi ulterior verificat de studentul său Y. H. Woo în anii care au urmat. Arthur Compton a primit pentru această descoperire Premiul Nobel pentru Fizică în 1927. Importanţa efectului constă în faptul că demonstrează că lumina nu poate fi explicată doar ca fenomen ondulatoriu. Împrăştierea Thomson, teoria clasică a undelor electromagnetice împrăştiate de particule cu sarcină, nu poate explica nicio modificare a lungimii de undă. Pentru a explica împrăştierea Compton, lumina trebuie să se comporte ca şi cum ar fi compusă din particule. Experimentul lui Compton a convins fizicienii că lumina se poate comporta ca un flux de particule a cărui energie este proporţională cu frecvenţa radiaţiei. Interacţiunea între electroni şi fotoni de mare energie are ca rezultat primirea de către electron a unei părţi din energie, şi emiterea unui foton care conţine restul de energie într-o direcţie diferită de cea a originalului, astfel încât impulsul total al sistemului să se conserve. Dacă fotonul mai are suficientă energie, procesul poate fi repetat. Dacă fotonul are suficientă energie (în general câţiva eV, în preajma energiei fotonilor din domeniul luminii vizibile), poate elibera complet un electron de pe orbita atomică (proces cunoscut sub numele de efect fotoelectric).
- Файл:Compton-scattering. svg Иллюстрация к эффекту Комптона. Эффект Комптона (Комптон-эффект) — явление изменения длины волны электромагнитного излучения вследствие рассеивания его электронами. Обнаружен американским физиком Артуром Комптоном в 1923 году для рентгеновского излучения. В 1927 Комптон получил за это открытие Нобелевскую премию по физике. При рассеянии фотона на покоящемся электроне частоты фотона <math>\ \nu</math> и <math>\ \nu'</math> (до и после рассеяния соответственно) связаны соотношением: <math>\nu'=\nu\;{1\over {1 + {h\nu\over {m_ec^2}}(1-\cos\alpha)}},</math> где <math>\ \alpha</math> — угол рассеяния (угол между направлениями распространения фотона до и после рассеяния). Перейдя к длинам волн: <math>\ \lambda'-\lambda=\lambda_k(1-\cos\alpha),</math> где <math>\lambda_k={h\over {m_ec}}</math> — комптоновская длина волны электрона. Для электрона <math>\lambda_k=2,4263 \cdot 10^{-12}</math> м. Уменьшение энергии фотона после комптоновского рассеяния называется комптоновским сдвигом. В классической электродинамике рассеяние электромагнитной волны на заряде не сопровождается уменьшением её частоты. Объяснить эффект Комптона невозможно в рамках классической электродинамики. С точки зрения классической физики электромагнитная волна является непрерывным объектом и в результате рассеяния на свободных электронах изменять свою длину волны не должна. Эффект Комптона является прямым доказательством квантования электромагнитной волны, другими словами подтверждает существование фотона. Эффект Комптона является ещё одним доказательством справедливости корпускулярно-волнового дуализма микрочастиц.
- Comptonspridning avser spridning av en foton mot en elektron, där fotonen förlorar energi. Om fotonens energi är oförändrat, talar man om Thomsonspridning. Comptonspridning visar att fotoner har rörelsemängd. Även vid lägre energier är det enklast att lösa ekvationerna för bevarande av energi och rörelsemängd om man använder relativistiska formler. Ännu intressantare blir läget, om/när elektronen rör på sig - i det fallet kan energi föras över till fotonen och processen kallas invers Comptonspridning. Den processen är en viktig mekanism inom högenergiastrofysik.
- Файл:Compton-effekt1. png Схематичне зображення розсіювання фотона на електроні зовнішньої оболонки атома Комптонівське розсіювання - явище непружного розсіювання фотонів на вільних заряджених частинках, наприклад, електронах. При копмтонівському розсіюванні фотон віддає частину своєї енергії зарядженій частиніці. Як наслідок змінюється його власна енергія, а отже, довжина хвилі. Явище непружного розсіяння рентгенівських і гамма-променів на електронах відкрив у 1923 р. Артур Комптон, за що отримав Нобелівську премію у 1927 р. При неружному розсіюванні фотона на зарядженій частинці повинні виконуватися закон збереження енергії і закон збереження імпульсу. Ці обмеження роблять неможливим таке розсіювання для квантів електромагнітного поля з малою частотою. Зміна довжини хвилі фотона при комптонівському розсіюванні на непорушному вільному електроні може бути обрахована за фомулою <math> \lambda^\prime - \lambda = \Lambda (1 - \cos \theta) </math>, де θ - кут розсіювання, а величина <math> \Lambda = \frac{h}{m_e c} </math> називається комптонівською довжиною хвилі (<math>m_e </math> - маса електрона, <math>h </math> - стала Планка, c - швидкість світла) й є сталою для кожного типу зарядженої частинки. Енергія, втрачена фотоном при комптонівському розсіюванні, передається електрону. В результаті виникає високоенергетичний електрон віддачі. Комптонівське розсіювання є основним каналом розсіювання електромагнітних хвиль на речовині в області енергій від 0,5 до 3 MеВ.
- 物理学中，康普顿散射或康普顿效应(compton effect)，是指当X射线或伽马射线的光子跟物质相互作用，因失去能量而导致波长变长的现象。相应的还存在逆康普顿效应——光子获得能量引起波长变短。 这一波长变化的幅度被称为康普顿偏移。 康普顿效应通常只指物质电子云与光子的相互作用，但还有物质原子核与光子的相互作用——核康普顿效应存在。
|
| rdfs:comment
|
- In physics, Compton scattering or the Compton effect is the decrease in energy of an X-ray or gamma ray photon, when it interacts with matter. Because of the change in photon energy, it is an inelastic scattering process. Inverse Compton scattering also exists, where the photon gains energy (decreasing in wavelength) upon interaction with matter. The amount the wavelength changes by is called the Compton shift.
- Als Compton-Effekt bezeichnet man die Vergrößerung der Wellenlänge eines Photons bei der Streuung an einem Elektron oder einem anderen geladenen Teilchen. Dieser Streuprozess ist nach Arthur Compton benannt und heißt Compton-Streuung.
- En física, L' efecte Compton és el decreixement en energia d'un fotó raigs X o raigs gamma, quan interactua amb la materia. L'efecte Compton invers també existeix, en aquest cas el fotó guanya energia (decreix en longitud d'ona) a l'interactuar amb la matèria. Encara que la dispersió nuclear Compton existeix, normalment ens referim a dispersió Compton a la interacció en la que es relacionen només els electrons d'un àtom.
- Comptonův jev (někdy také Comptonův rozptyl) je fyzikální děj, při kterém se po srážce elektromagnetického záření s atomy pevné látky mění vlnová délka záření v důsledku předání části své energie atomům nebo jejich elektronům. Experimentální důkaz tohoto jevu sloužil jako jeden ze základních argumentů pro vlnově-korpuskulární charakter světla a elektromagnetického záření celkově.
- El efecto Compton consiste en el aumento de la longitud de onda de un fotón de rayos X cuando choca con un electrón libre y pierde parte de su energía. La frecuencia o la longitud de onda de la radiación dispersada depende únicamente de la dirección de dispersión.
- Comptonin ilmiö tarkoittaa säteilyn epäelastista siroamista väliaineen elektronista. Se tunnetaan myös nimellä Comptonin sironta. Ilmiö on seuraus sähkömagneettisen säteilyn dualistisesta luonteesta. Käytännössä ilmiö tarkoittaa sähkömagnettisen säteilyn ja elektronin välillä tapahtuvaa vuorovaikutusta, jossa sähkömagneettisen säteilyn aallonpituus kasvaa, kun fotoni luovuttaa törmäyksessä osan energiastaan elektronille.
- En physique, la diffusion Compton est la diffusion d'un photon sur une particule de matière, comme un électron. On appelle effet Compton plus spécifiquement l'augmentation de la longueur d'onde du photon par la diffusion. Ce dernier phénomène a été observé la première fois par Arthur Compton en 1923.
- L'effetto Compton è un fenomeno fisico interpretabile come l'urto tra un fotone e un elettrone. Il fenomeno, osservato per la prima volta da Arthur Compton nel 1922, divenne ben presto uno dei risultati sperimentali decisivi in favore della descrizione quantistica della radiazione elettromagnetica.
- Onder het Compton-effect verstaat men de toename in golflengte door energieverlies dat optreedt als fotonen van röntgen- en gammastraling (energieën van bijvoorbeeld 0,5 MeV tot 3,5 MeV) een interactie aangaan met elektronen in een materiaal. Deze verstrooiing van fotonen aan elektronen wordt ook in het algemeen Compton-effect of Comptonverstrooiing genoemd. Het effect is genoemd naar de ontdekker Arthur Holly Compton.
- Comptonspredning eller Comptoneffekten er innen fysikken en betegnelse på det som skjer når et foton vekselvirker med et løst bundet elektron. Effekten viser seg i energitapet som et røntgen- eller gammastrålefoton opplever når det kommer i kontakt med et objekt. Vanligvis snakker man i denne sammenheng kun om elektroner som er en del av atomer. Under kollisjonen mellom fotonet og et elektron, tar elektronet opp noe av energien selv og sender ut et nytt foton i en annen retning.
- thumb|300px|Schemat zjawiska Comptona Zjawisko Comptona, rozpraszanie komptonowskie - zjawisko rozpraszania promieniowania X (rentgenowskiego) i promieniowania gamma, czyli promieniowania elektromagnetycznego o dużej częstotliwości, na swobodnych lub słabo związanych elektronach, w wyniku którego następuje zwiększenie długości fali promieniowania.
- Em Física, Efeito Compton ou o Espalhamento de Compton, é a diminuição de energia de um fóton de raio-X ou de raio gama, quando ele interage com a matéria. Espalhamento Inverso de Compton também existe, onde o fóton ganha energia (diminuindo o comprimento de onda) pela interação com a matéria. O comprimento de onda aumentado no total é denominado variação de Compton.
- În fizică, efectul Compton sau împrăştierea Compton reprezintă scăderea energiei a unui foton de raze X sau gama, la înteracţiunea acestuia cu materia. Există şi împrăştierea Compton inversă, unde fotonului îi creşte energia (scăzându-i lungimea de undă) la interacţiunea cu materia. Cantitatea cu care se măreşte lungimea de undă se numeşte deplasare Compton.
- Файл:Compton-scattering. svg Иллюстрация к эффекту Комптона. Эффект Комптона (Комптон-эффект) — явление изменения длины волны электромагнитного излучения вследствие рассеивания его электронами.
- Comptonspridning avser spridning av en foton mot en elektron, där fotonen förlorar energi. Om fotonens energi är oförändrat, talar man om Thomsonspridning. Comptonspridning visar att fotoner har rörelsemängd. Även vid lägre energier är det enklast att lösa ekvationerna för bevarande av energi och rörelsemängd om man använder relativistiska formler.
- Файл:Compton-effekt1. png Схематичне зображення розсіювання фотона на електроні зовнішньої оболонки атома Комптонівське розсіювання - явище непружного розсіювання фотонів на вільних заряджених частинках, наприклад, електронах.
- 物理学中，康普顿散射或康普顿效应(compton effect)，是指当X射线或伽马射线的光子跟物质相互作用，因失去能量而导致波长变长的现象。相应的还存在逆康普顿效应——光子获得能量引起波长变短。 这一波长变化的幅度被称为康普顿偏移。 康普顿效应通常只指物质电子云与光子的相互作用，但还有物质原子核与光子的相互作用——核康普顿效应存在。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
