| dbpprop:abstract
|
- Esperanto's European character is purely accidental; however some features of Esperanto (and of some western languages) can be found in non-Western ones Esperanto is, ideally, the universal second language, replacing all other languages in inter-ethnic communication; pro-Esperanto arguments tend to assume a future situation of widespread Esperanto use in many situations where English is currently dominant The fina venko (final victory) of Esperanto, remains a strong tendency, besides the Raŭmismo ideology that considers the final victory a too remote goal Esperanto is a vehicle for a specific internationalist and humanitarian ideology Cultivation of an internal Esperanto culture is an important value for many Esperantists. By the mid-twentieth century, when Gode led the development of Interlingua, the ideals underlying Esperanto had come to seem naive. Influenced by Herder, Gode propounded a Romantic, anti-positivist view of language: languages are an aspect of the culture of a people, not an instrument to achieve a goal; an ideology cannot be attached to a language, except artificially. This implied, in his view, that a world language on the Esperanto model was either impossible or, worse, achievable only through totalitarian coercion. He was of the opinion that, unless imposed by force, a universal global language would presuppose a universal global culture, which does not currently exist and is not necessarily desirable. On the other hand, Gode saw another sort of international language—non-universal and non-culturally neutral—as being entirely possible.
- De opzet van dit artikel is een beeld te scheppen van de belangrijkste verschillen tussen Esperanto en Interlingua, twee kunsttalen die volledig verschillende benadering hebben gekozen met betrekking tot het scheppen van een internationale hulptaal. Zie voor meer informatie over deze beide hulptalen zelf, de desbetreffende artikelen, die hierboven gekoppeld zijn. Hoewel deze talen beiden geclassificeerd worden als IALs (International Auxiliary Languages, oftewel internationale hulptalen), is er een aanzienlijk verschil in de intellectuele basis van het Esperanto en Interlingua. Er kan gezegd worden dat beide talen een succesvolle toepassing van een bepaald soort IAL zijn. Er is echter in de gebruikersgemeenschap van beide talen een polemische traditie om de ene "concurrerende" hulptaal met de criteria van de andere te beoordelen . Toch zijn er, ondanks de verschillende achtergronden, overeenkomsten in het taalgebruik van beide gemeenschappen gevonden.
- Esperanto i interlingua są najbardziej typowymi reprezentantami dwóch szkół języków planowych - schematycznej i naturalistycznej. W ciągu dziesiątek lat ich istnienia podkreślone zostały rozmaite aspekty ich funkcjonowania - niektóre z typowych cech i zjawisk zostały zaprezentowane w poniższej tabeli.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
