| dbpprop:abstract
|
- Saint Columbanus was an Irish missionary notable for founding a number of monasteries on the European continent from around 590 in the Frankish and Italian kingdoms, most notably Luxeuil (in present-day France) and Bobbio (Italy), and stands as an exemplar of Irish missionary activity in early medieval Europe. He spread among the Franks a Celtic monastic rule and Celtic penitential practices for those repenting of sins, which emphasized private confession to a priest, followed by penances levied by the priest in reparation for the sin. He is also one of the earliest identifiable Hiberno-Latin writers.
- Columban von Luxeuil war ein irischer Wandermönch und Missionar. Er wird von Katholiken und orthodoxen Christen verehrt. Im Unterschied zum heiligen Kolumban, der Schottland missionierte, wird er als Columban von Luxeuil, Columban von Bobbio oder Columban der Jüngere bezeichnet.
- San Columbano fue un misionero irlandés destacado por su actividad misionera y evangelizadora durante la Alta Edad Media. También destaca por haber fundado numerosos monasterios en Europa, entre los que destacan los monasterios de Lexeuil (Francia) y Bobbio (Italia), aproximadamente en el año 590. Fue fundador de monasterios en Francia, Suiza e Italia, llevando a cabo una intensa labor misionera en lo que él llamó por vez primera «toda Europa» (totius Europae). Difundió entre los francos la regla monacal céltica, que enfatizaba la confesión privada y confidencial, seguida de la penitencia privada para los arrepentidos de sus pecados. En aquella época estos ritos eran públicos. Afincado en los reinos francos, tuvo serias diferencias con la Iglesia y nobleza francas, debiendo abandonar el reino en 612. Se trasladó a Suiza y luego a Lombardía, donde moriría en el monasterio de Bobbio fundado por él.
- Saint Colomban est un moine irlandais qui a évangélisé les populations campagnardes de Gaule, Allemands, d'Helvétie, et d'Italie. Il est fêté le 23 novembre car il est mort le jour de la présentation de Marie au Temple (21 novembre). Colomban, après avoir quitté l'Irlande, sillonne les Cornouailles anglaises, il aurait débarqué en Bretagne, à Saint-Coulomb près de Saint-Malo, dans les années 570 puis, entre 570 et 575, évangélisé la France, l'Allemagne, la Suisse, l'Autriche et l'Italie. Après les troubles apportés par les invasions germaniques, son œuvre évangélique en Europe occidentale fut capitale pour la conversion des populations germaniques, et la rechristianisation des campagnes. Ce « messager de Dieu » fascine encore ceux qui voient en lui un vecteur pour la promotion d'une Europe unie, aujourd'hui porteuse d'espoirs de paix et de fraternité entre les peuples. Des institutions religieuses se réclament de l'esprit de saint Colomban. Un réseau européen d'échanges, regroupant des hameaux et des villes, se tisse sur les traces de saint Colomban.
- Fájl:SaintColumbanus. jpg Szent Kolumbán ábrázolása középkori falfestményen Ifjabb Szent Kolumbán ír bencés szerzetes, misszionárius, író. Egy leinsteri előkelő család sarja volt. Szerzetesi hivatását fölismerve Cluain-Inisben Sinell apát tanítványa, majd egyházi tanulmányai végeztével a bangori kolostor szerzetese lett. 575 körül Comgallus apát 12 társával együtt az európai kontinensre küldte misszionálni, s így az armorikai partokon kötöttek ki. Gotrannus burgund uralkodótól kolostor céljára megkapták egy régi római erődítmény romjait Annegray-ban. Innen kiindulva alapították az újabb kolostorokat: 590 körül Luxeuilben, majd Fontaine-ben. 610 körül konfliktusba keveredett Theoderik austrasiai királlyal, aki visszaindította őket Írországba. Nantes-ban azonban sikerült megszökniük, és hosszas vándorlás végén a Bodeni-tónál, Brigantio közelében telepedtek meg, ahonnan a környék még pogány alemann és svév lakosságát evangelizálták. Amikor ez a vidék is Theoderik uralma alá került, a 70. évén túl járó Kolumbán társaival átkelt az Alpokon, és az ariánus Agilulf longobárd király megtérítésével próbálkozott. 612-ben megalapította a bobbiói monostort, rövidesen - 615. november 23-án - itt halt meg. Igen nagy hatást gyakorolt kortársaira, akik számos csodát tulajdonítottak neki. Az általa képviselt szerzetesi szellem jegyében születtek Gallia területén Solégnac (632), Fontenelle, Corbie, Saint-Omer, Saint-Bertin, Remiremont stb. monostorok. Regulája idővel feloldódott a benedeki regulában. Jelentős tevékenységet fejtett ki a korabeli tudomány és irodalom terjesztésében. Elvei, illetve a kelta egyház védelmében uralkodókkal, püspökökkel is szembeszállt. Írói tevékenysége is jelentős, munkáit latin nyelven alkotta. Műveire sok szerző, illetve kézirat utal, több helyen is található utalás a metrum Columbani-ra és egy libellus Columbani című kötetre, amely feltehetőleg költeményeket tartalmazott. Művei közül kevés maradt fenn, illetve a neki tulajdonított iratok szerzősége sem mindig bizonyítható egyértelműen. Írásai javarészt a kolostori életre vonatkoznak, a Regula sancti Columbani abbatis és a Poenitentiale című műve, valamint szerzetesekhez írott levelei szabályokat és előírásokat tartalmaznak. Levelei kiemelik sokoldalú műveltségét, a latin nyelv és a Biblia mély ismeretéről tanúskodnak, valamint jelzik a klasszikus római irodalomban való jártasságát. Költeményei latin klasszikusokra épülő moralizáló epigrammák. Életének történetét Jónás bobbiói apát készítette el a 7. század első felében Vita sancti Columbani címmel. Ereklyéit a bobbiói templom kriptájában őrzik. Ünnepe a katolikus egyházban: november 23.
- È conosciuto anche con altri nomi, impropri e più rari, quali san Colombano di Luxeuil (in Francia) o san Colombano di Bobbio o san Columba il Vecchio. In gaelico è chiamato Colum. Tramite le sue numerose fondazioni contribuì alla diffusione in Europa del monachesimo irlandese. Stabilì una regola monastica che in seguito si assimilò a quella benedettina e fu definitivamente abrogata anche formalmente nel 1448 da papa Niccolò V. Introdusse con il Paenitentiale l'uso della confessione privata in sostituzione di quella pubblica per il sacramento della penitenza. Papa Benedetto XVI lo ha definito "santo europeo". Infatti, San Colombano stesso scrive in una lettera che gli europei devono essere un unico popolo, un "corpo solo" che viene unito da radici cristiane in cui le barriere etniche e culturali vanno superate; inoltre usa per la prima volta l'espressione latina "totius Europae". È santo patrono dei motociclisti.
- Sint-Columbanus was een Ierse abt, missionaris en stichter van verscheidene kloosters op het Europese vasteland, waaronder die van Marmoutier in de Elzas. Hij kreeg zijn opleiding in het klooster van Bangor, waar hij ook dertig jaar lang onderricht gaf. In 591 vertrok hij met twaalf metgezellen, onder wie Gallus, Columbinus en Deicola, naar Frankrijk, waar hij de abdij van Luxeuil en Fontaines stichtte. Hij schreef voor deze gemeenschappen strenge kloosterregels (Regula monachorum en Regula coenobialis) en een poenitentiale (boeteboek). Deze regels zijn in de 9e eeuw door de regel van Benedictus vervangen. Omdat hij de zedeloosheid aan het hof aan de kaak stelde, werd hij in 610 door koningin Brunhilde van Austrasië uit Bourgondië weggejaagd. Na een omzwerving door Zwitserland kwam hij in 614 in Italië terecht, waar hij het klooster van Bobbio stichtte. Daar overleed hij in 615. Columbanus kwam in conflict met sommige bisschoppen over de berekening van de Paasdatum omdat hij vasthield aan de methode die gebruikelijk was in het Keltische christendom. Als Ierse missionaris op het vasteland heeft hij een aanzienlijke invloed gehad op de godsdienstige en culturele ontwikkeling van West-Europa. De heilige Columbanus moet worden onderscheiden van zijn tijdgenoot Columba, de stichter van de abdij op het eiland Iona en missionaris bij de Picten in Schotland.
- Kolumban Młodszy, opat, misjonarz, uznawany przez Kościół katolicki świętym. Jeden z pomniejszych patronów Irlandii. Zapoczątkował działalność misyjną Kościoła iryjskiego w Europie. Kodyfikator prawa klasztornego iryjskiego. Znany głównie pod łacińskim imieniem Columbanus wytworzonym z celtyckiego Koloman (znaczy Pustelnik) i skojarzenia z nim łacińskiego Columba, czyli Gołębica. Kolumban pochodził z rodziny o niskim statusie społecznym. Pod wpływem pewnej pustelniczki postanowił poświęcić życie dość popularnej wtedy praktyce pielgrzymowania z miłości do Chrystusa (peregrinatio pro Christi amore). Opuścił rodzinę (matka miała się rzucić przed nim byle by tylko został) i udał się na nauki. Przez pewien czas studiował Pismo Święte pod okiem Sinilisa na Cleenish Island skąd udał się do klasztoru w Bangor, w którym przewodził święty Comgall, założyciel tegoż klasztoru. Tamże Kolumban, gdy otrzymał święcenia został przełożonym szkoły klasztornej. Powstały też wtedy jego pierwsze pisma jak: komentarz do Księgi Psalmów (zaginiony), a także (jak się przypuszcza) reguła zakonna i księga pokutna, zbiory bardzo surowych przepisów/kar dla mnichów. Za zgodą świętego Comgalla opuścił Irlandię około 591 W tym czasie klasztory Kolumbana, choć wsparte przez władzę, cierpiały niedostatki w zaopatrzeniu. Jedno ze zdarzeń doskonale obrazuje jak ważne było w życiu zakonu piwo, w którego sprawach miała działać nawet opatrzność boska. Wedle żywotów Kolumbana jeden z mnichów miał zapomnieć o tym, że zostawił otwarty szpunt nad kuflem w piwnicy ponieważ w czasie tej czynności wezwał go opat (czyli Kolumban). Jednakże opatrzność nie pozwoliła piwu się rozlać tworząc nad kuflem gigantyczną koronę z piany i dzięki temu ratując mnicha przed karą za marnotrawstwo. Egzystencja klasztorna jednak przebiegała bez większych problemów a znaczenie Kolumbana wzrastało z każdym rokiem. Jednak przyszły dla Kolumbana czasy trudniejsze, których - nota bene - sam był autorem poprzez swoją zawziętość i upór. Możemy to zauważyć na przykładzie ustalania daty Świąt Wielkanocy (iryjski system różnił się od rzymskiego) czego dowodem są listy świętego do papieży Grzegorza I i Bonifacego IV a także surowość przepisów jego reguł. Poparcie królewskie stracił Kolumban z powodu odmowy błogosławieństw dla synów Teodoryka II pochodzących z nieprawego łoża. W 610 roku król zdecydował o deportacji świętego z powrotem do Irlandii. Kolumban uciekł jednak straży w czasie wykonywania wyroku (dokonał cudu) i udał się do Neustrii na dwór Chlotara II, któremu przepowiedział zjednoczenie w jego ręku państwa frankijskiego w 613 roku. Stamtąd udał się do Bregencji nad Jeziorem Bodeńskim gdzie, pod opieką króla Austrazji, Teudeberta II, ewangelizował Alemanów. Źródła mówią, że miał także rozmyślać o misji wśród Słowian. Z okresem alemańskim wiążą się też cuda. Warta wspomnienia jest opowieść o tym jak święty napotkał pogańskie zgromadzenie, na którym tańczono wokół wielkiej beczki piwa. Beczka ta miała być darem dla boga Wodana. Kolumban usłyszawszy to, zdenerwował się i dmuchnął na beczkę roztrzaskując ją w ten sposób. Ludzie, którzy nie przestraszyli się "piwnego deszczu" mieli się nawrócić. Gdy Teudebert II zmarł w 612 roku, Austrazję przejął Teodoryk II, wspomniany król Burgundii. Tak więc Kolumban pozostawił ewangelizację Alemanii świętemu Gallowi i udał się do Agilufa, ariańskiego króla Longobardii, który wziął go pod opiekę. W północnych Włoszech trwał wtedy konflikt religijny - ze świętym król wiązał nadzieje na uporządkowanie tego stanu. Król przejawiał także chęci zmiany wiary. Miejsce na Klasztor otrzymał Kolumban w Bobbio gdzie dopełnił swoich dni. Misje kolumbańskie przyniosły do Europy iryjskie pismo i zachowane w Irlandii dzieła starożytne. Z misjami tymi wiązało się powstawanie skryptoriów i tym samym bibliotek - jak np. w Bobbio - słynących ze swych wielkich zbiorów. Zakładane także były w klasztorach szkoły. Typowo ascetyczny charakter monastyriów kolumbańskich trafiał do ówczesnego przekonania; reguły i księga pokutna autorstwa Kolumbana nie działały odstraszająco a raczej przyciągały nowych ludzi (tym samym denerwując biskupów); trafiały w ówczesne nurty. Jednakże po śmierci świętego kontrowersje co do iryjskiego spojrzenia na katolicyzm wzięły górę. Już w 623 poczęły się protesty mnichów i to w samym Luxeuil. Charakterystyczne, że były to protesty głównie mnichów pochodzenia galijskiego. Zaczęto więc regułę kolumbańską łagodzić aż w ogóle zniesiono ją w 817 na synodzie w Akwizgranie i wprowadzono do klasztorów kolumbańskich regułę świętego Benedykta. Samego Kolumbana uznano uczniem tegoż świętego (!). Kult Kolumbana osiągnął spore znaczenie lokalne w średniowieczu i na początku czasów nowożytnych w rejonach przyległych do jego ostatniej fundacji w Bobbio. Zahamowanie rozwoju jego kultu łączy się z wprowadzeniem do klasztorów przezeń założonych reguły świętego Benedykta. Wzywany jest w razie potrzeby obrony przed powodziami i chorobami psychicznymi. Często przedstawiany jako opat z pastorałem, brodaty mnich z księga lub eremita z niedźwiedziem. Świętego wspominamy 23 listopada.
- São Columbano, monge e missionário irlandês, conhecido pela fundação de inúmeros mosteiros pela Europa. Seguidor da regra do seu conterrâneo São Columba, dirigiu-se ao continente a fim de o evangelizar cerca do ano 590, onde, a partir de então fundou diversos mosteiros nos reinos francos, começando por Luxeuil logo nesse ano. Como cristão celta que era, espalhou pela França o uso dos penitenciais tarifados, destinados a castigar pecados conforme a sua gravidade - uma prática que era incomum ainda na Europa, pois a confissão não era auricular, e a penitência era geralmente colectiva; porém, é graças aos seus esforços que se desenvolve a confissão privada e a importância de um exame de consciência prévio. Devido à sua itinerância permanente, desorganizando até as dioceses preexistentes e entrando em conflito aberto com os bispos locais e com os soberanos merovíngios (mormente devido à data da celebração da Páscoa, já que o calendário celta estava ligado a São João Evangelista, e o calendário romano a São Pedro e a São Paulo, tendo como tal datas distintas para as comemorações litúrgicas), Columbano deslocou-se para Itália dos Lombardos em 612, onde tentou a conversão do seu reino (Teodolinda, a esposa do rei lombardo Agilolfo, era já católica, e através desse expediente tentou Columbano converter o soberano, e por conseguinte, o seu reino, no que não foi bem sucedido; contudo, pôde aí estabelecer o mais importante mosteiro fundado por si - a abadia de Bobbio, em que Umberto Eco se baseou para escrever o seu romance, "O Nome da Rosa". Aí faleceu em 615.
- Файл:Brugnato-IMG 0141. JPG Фреска с изображением св. Колумбана в соборе лигурийского Бруньято Колумбан — ирландский монах, просветитель, проповедник-миссионер в странах Западной Европы. С группой монахов в 591 г. покинул Ирландию (тогдашний центр распространения христианства и церковной образованности на Западе) и отправился на континент. Основал там ряд монастырей: в Бургундии, Нейстрии, Австразии и Лангобардском королевстве. Только в Северной Франции им было основано четыре монастыря. Из-за конфликта с королевой Брунгильдой был изгнан из Нанта и оказался в Германии, где вёл проповедническую деятельность. В 612 г. Колумбан основал в Северной Италии один из самых знаменитых монастырей — монастырь Боббио, превратившийся впоследствии в крупный научный центр. Вместе с учениками Галлом и Сигибертом Колумбан вёл просветительскую деятельность, способствовавшую сохранению античных традиций и становлению духовных и светских школ. Он написал монашеские уставы, книгу покаяний, проповеди, комментарии к псалмам, ряд стихов и писем. Согласно христианской религии, св. Колумбан является покровителем байкеров, к его помощи обращаются также в случае наводнений.
- Columbanus, född 540 i Navan, död 23 november 615 i Bobbio, var en irisk munk och helgon. Columbanus, vars namn betyder "den vita duvan", drog efter 30 års verksamhet på Irland till Gallien tillsammans med tolv följeslagare. Där grundade han klostret Luxeuil. Han skrev en munkregel och även botböcker i de iriska klostrens stränt asketiska anda. Men på grund av konflikter med den lokala kyrkan måste han lämna Luxeuil omkring 600. En orsak till konflikten var irernas avvikande datum för påskfirandet. Columbanus drog vidare till Italien; hans lärjunge Gall grundade på vägen klostret Sankt Gallen i Alperna. Columbanus grundade i Norditalien klostret Bobbio. Med tiden övergick de columbanska klostren till benediktinregeln, men vidareförde många av de iriska traditionerna. Columbanus firas den 21 november.
|
| rdfs:comment
|
- Saint Columbanus was an Irish missionary notable for founding a number of monasteries on the European continent from around 590 in the Frankish and Italian kingdoms, most notably Luxeuil (in present-day France) and Bobbio (Italy), and stands as an exemplar of Irish missionary activity in early medieval Europe.
- Columban von Luxeuil war ein irischer Wandermönch und Missionar. Er wird von Katholiken und orthodoxen Christen verehrt. Im Unterschied zum heiligen Kolumban, der Schottland missionierte, wird er als Columban von Luxeuil, Columban von Bobbio oder Columban der Jüngere bezeichnet.
- San Columbano fue un misionero irlandés destacado por su actividad misionera y evangelizadora durante la Alta Edad Media. También destaca por haber fundado numerosos monasterios en Europa, entre los que destacan los monasterios de Lexeuil (Francia) y Bobbio (Italia), aproximadamente en el año 590. Fue fundador de monasterios en Francia, Suiza e Italia, llevando a cabo una intensa labor misionera en lo que él llamó por vez primera «toda Europa» (totius Europae).
- Saint Colomban est un moine irlandais qui a évangélisé les populations campagnardes de Gaule, Allemands, d'Helvétie, et d'Italie. Il est fêté le 23 novembre car il est mort le jour de la présentation de Marie au Temple (21 novembre).
- Fájl:SaintColumbanus. jpg Szent Kolumbán ábrázolása középkori falfestményen Ifjabb Szent Kolumbán ír bencés szerzetes, misszionárius, író. Egy leinsteri előkelő család sarja volt. Szerzetesi hivatását fölismerve Cluain-Inisben Sinell apát tanítványa, majd egyházi tanulmányai végeztével a bangori kolostor szerzetese lett. 575 körül Comgallus apát 12 társával együtt az európai kontinensre küldte misszionálni, s így az armorikai partokon kötöttek ki.
- È conosciuto anche con altri nomi, impropri e più rari, quali san Colombano di Luxeuil (in Francia) o san Colombano di Bobbio o san Columba il Vecchio. In gaelico è chiamato Colum. Tramite le sue numerose fondazioni contribuì alla diffusione in Europa del monachesimo irlandese. Stabilì una regola monastica che in seguito si assimilò a quella benedettina e fu definitivamente abrogata anche formalmente nel 1448 da papa Niccolò V.
- Sint-Columbanus was een Ierse abt, missionaris en stichter van verscheidene kloosters op het Europese vasteland, waaronder die van Marmoutier in de Elzas. Hij kreeg zijn opleiding in het klooster van Bangor, waar hij ook dertig jaar lang onderricht gaf. In 591 vertrok hij met twaalf metgezellen, onder wie Gallus, Columbinus en Deicola, naar Frankrijk, waar hij de abdij van Luxeuil en Fontaines stichtte.
- Kolumban Młodszy, opat, misjonarz, uznawany przez Kościół katolicki świętym. Jeden z pomniejszych patronów Irlandii. Zapoczątkował działalność misyjną Kościoła iryjskiego w Europie. Kodyfikator prawa klasztornego iryjskiego. Znany głównie pod łacińskim imieniem Columbanus wytworzonym z celtyckiego Koloman (znaczy Pustelnik) i skojarzenia z nim łacińskiego Columba, czyli Gołębica. Kolumban pochodził z rodziny o niskim statusie społecznym.
- São Columbano, monge e missionário irlandês, conhecido pela fundação de inúmeros mosteiros pela Europa. Seguidor da regra do seu conterrâneo São Columba, dirigiu-se ao continente a fim de o evangelizar cerca do ano 590, onde, a partir de então fundou diversos mosteiros nos reinos francos, começando por Luxeuil logo nesse ano.
- Файл:Brugnato-IMG 0141. JPG Фреска с изображением св. Колумбана в соборе лигурийского Бруньято Колумбан — ирландский монах, просветитель, проповедник-миссионер в странах Западной Европы. С группой монахов в 591 г.
- Columbanus, född 540 i Navan, död 23 november 615 i Bobbio, var en irisk munk och helgon. Columbanus, vars namn betyder "den vita duvan", drog efter 30 års verksamhet på Irland till Gallien tillsammans med tolv följeslagare. Där grundade han klostret Luxeuil. Han skrev en munkregel och även botböcker i de iriska klostrens stränt asketiska anda. Men på grund av konflikter med den lokala kyrkan måste han lämna Luxeuil omkring 600.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
