In publishing, a colophon is a brief statement containing information about the publication of a book such as the place of publication, the publisher, and the date of publication. A colophon may also be emblematic or pictorial in nature. Colophons were formerly printed at the ends of books, but in modern works they are usually located at the verso of the title-leaf.

Property Value
dbo:abstract
  • In publishing, a colophon is a brief statement containing information about the publication of a book such as the place of publication, the publisher, and the date of publication. A colophon may also be emblematic or pictorial in nature. Colophons were formerly printed at the ends of books, but in modern works they are usually located at the verso of the title-leaf. (en)
  • El colofón (en griego antiguo: κολoφών, ‘cumbre, cima, coronamiento’‘fin, término’)? es una anotación generalmente en la última página de un texto, donde se detallan los datos de la publicación tales como nombre y marca de la imprenta, nombre y domicilio del impresor, lugar, fecha (que consta del día, mes, año, santo del día, conmemoración o efemérides señalada) y tiraje. (es)
  • Ein Kolophon (griechisch κολοφών ‚Gipfel‘, ‚Spitze‘, ‚Schluss‘) oder eine Subskription (‚Nachschrift‘, vergleiche aber die gängigere Wortbedeutung von Subskription) ist ein Paratext-Element eines Buches, das in der Regel am Schluss der Handschrift oder des Druckwerks steht und Informationen unter anderem über Inhalt, Verfasser, Ort, Zeit, Hersteller, Auftraggeber und Produktionsdetails der Veröffentlichung enthält. (de)
  • Colophon désigne la note finale d'un manuscrit ou d'un incunable. (fr)
  • In editoria, il colophon (o colofone, dal tardo latino colophon, a sua volta derivante dal greco κολοφών, "sommità", "cima" oppure "finitura") è una breve descrizione testuale, posta all'inizio o alla fine di un libro, riportante le note di produzione rilevanti per l'edizione. I colofoni più dettagliati sono una tipica caratteristica delle edizioni a tiratura limitata e delle stampe di piccole case editrici. Nella maggior parte dei casi il colofone è una descrizione del testo tipografico, spesso intitolata Una nota sul testo, che identifica i principali caratteri utilizzati riportandone i nomi, fornisce a volte una breve descrizione della storia del carattere tipografico e del tipo d'inchiostro, della carta e del contenuto di cotone.Nei libri provvisti di colofone, questo trova solitamente posto o sulla stessa pagina delle informazioni sul diritto d'autore o sul retro del volume. (it)
  • 奥付(おくづけ)とは、書誌事項(詳細下記)が記述されている部分。一般に、本の本文が終わった後や巻末に設けられる。 (ja)
  • Het (de mag ook) colofon is een opsomming van de manier waarop een boek tot stand is gekomen. Het kan een opgave bevatten van een aantal technische gegevens van het boek: * de uitgever en de plaats waar deze gevestigd is * het jaar van uitgave * eventueel de vertaler * eventueel de illustrator * de drukker, soms ook de binder * het soort papier * het lettertype * de oplage Het begrip is ontleend aan het Griekse woord κολοφών (kolophoon), dat onder meer 'slotstuk' betekent. Een colofon bevindt zich dan ook meestal achter in het boek.Een aantal van de bovenstaande gegevens wordt soms ook tegenover of na de titelpagina van een boek opgenomen. Een dergelijke opsomming wordt overigens geen colofon genoemd, maar Impressum. Ook kranten en tijdschriften hebben vaak een colofon, waarin informatie staat over de medewerkers, redactie-adres, abonnementeninformatie e.d. (nl)
  • Kolofon (stgr. κολοφών kolophōn "szczyt, wierzchołek; zwieńczenie pracy") – formuła umieszczona na końcu średniowiecznej książki rękopiśmiennej, zawierająca explicit z tytułem dzieła, datację, imię pisarza, czasem jego funkcję (np. praesbiter, organista itp.) i pochodzenie, a nieraz także inne informacje dotyczące okoliczności powstania danego egzemplarza, np. na czyje polecenie czy za czyjego panowania powstał. Uzupełnieniem kolofonu bywały niekiedy osobiste wynurzenia pisarza, zwykle w formie wierszowanej (o charakterze okolicznościowym, pobożnym, poważnym bądź trywialnym itp), najczęściej wyrażające zadowolenie z powodu ukończonego trudu pisarskiego. Kolofon rozwinął się w późnym średniowieczu ze zwięzłej formuły explicitu. Zwykle był wyróżniany przez pisarza graficznie (np. inną barwą inkaustu lub większymi literami). W przypadku książki drukowanej kolofonem nazywana jest metryka wydawnicza, w najstarszych drukach obejmująca imię i nazwisko autora dzieła, tytuł, miejsce druku, nazwisko drukarza/nakładcy i datę. W XV i XVI wieku kolofon występował jeszcze na końcu książki (podobnie jak w rękopisach), przy czym w XVI w. eksponowany był często na osobnej stronie. Następnie informacje zawarte w kolofonie zostały przeniesione na kartę tytułową. Współcześnie kolofon jest odmianą metryki drukarskiej, zamieszczanej na końcu druku w formie notatki informacyjnej podającej nazwę drukarni, nr zamówienia, wysokość nakładu, nr zezwolenia na druk i inne dane. Kolofon może występować razem z metryką wydawniczą. Obecnie w kolofonie można podawać np. nazwy oprogramowania użytego do składu tekstu, nazwy użytych fontów komputerowych itp., a nawet nazwiska osób, które w jakiś pośredni sposób przyczyniły się do powstania książki, wspomagały lub inspirowały autora, a nie ma dla nich miejsca w informacjach na stronie redakcyjnej książki. (pl)
  • O cólofon ou colofão designa a nota final de um manuscrito ou de um livro impresso, principalmente dos incunábulos. O termo "colophon" deriva do Latim colophon, que por sua vez deriva do Grego κολοφων ("cume", "topo", ou "final"). Não deve ser confundido com a antiga cidade grega de Cólofon, situada na ásia menor, a partir da qual o termo colofónia, ou resina retirou o nome. Encontra-se normalmente em um cólofon as seguintes informações: * o nome do autor do livro; * o título da obra; * o nome do impressor e/ou do editor; * o lugar e a data da impressão. Também são encontrados desenhos, símbolos ou uma divisa. O cólofon desapareceu em razão da página de rosto, já que esta contém as mesmas informações na abertura da obra. As palavras “fim” ou “finis”, e também “Laus Deos” (“Deus seja louvado”), após a conclusão de um texto, podem também ser consideradas colofões. (pt)
  • 扉頁是書籍中印有书名、版次、作者、出版社、出版年份等信息的书页,通常被放置在封面内的第一页或前几页中;有的书籍的扉页用印有该书出版社注册商标的水印防伪纸印制,作为防伪标志。 (zh)
  • Колофо́н (от др.-греч. κολοφών, κολοφῶνος — «вершина, завершение, венец») — текст на последней странице рукописной или старинной печатной книги, в котором сообщаются данные об авторе, времени и месте создания этого произведения. Колофонами называют также аналогичную информацию на старинных китайских свитках, персидских миниатюрах и древних стенных росписях. Первые колофоны содержали шумерские клинописные таблички. В советской и современной российской книге роль колофона выполняет последняя страница с выпускными данными. (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageID
  • 241268 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 737034018 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • In publishing, a colophon is a brief statement containing information about the publication of a book such as the place of publication, the publisher, and the date of publication. A colophon may also be emblematic or pictorial in nature. Colophons were formerly printed at the ends of books, but in modern works they are usually located at the verso of the title-leaf. (en)
  • El colofón (en griego antiguo: κολoφών, ‘cumbre, cima, coronamiento’‘fin, término’)? es una anotación generalmente en la última página de un texto, donde se detallan los datos de la publicación tales como nombre y marca de la imprenta, nombre y domicilio del impresor, lugar, fecha (que consta del día, mes, año, santo del día, conmemoración o efemérides señalada) y tiraje. (es)
  • Ein Kolophon (griechisch κολοφών ‚Gipfel‘, ‚Spitze‘, ‚Schluss‘) oder eine Subskription (‚Nachschrift‘, vergleiche aber die gängigere Wortbedeutung von Subskription) ist ein Paratext-Element eines Buches, das in der Regel am Schluss der Handschrift oder des Druckwerks steht und Informationen unter anderem über Inhalt, Verfasser, Ort, Zeit, Hersteller, Auftraggeber und Produktionsdetails der Veröffentlichung enthält. (de)
  • Colophon désigne la note finale d'un manuscrit ou d'un incunable. (fr)
  • 奥付(おくづけ)とは、書誌事項(詳細下記)が記述されている部分。一般に、本の本文が終わった後や巻末に設けられる。 (ja)
  • 扉頁是書籍中印有书名、版次、作者、出版社、出版年份等信息的书页,通常被放置在封面内的第一页或前几页中;有的书籍的扉页用印有该书出版社注册商标的水印防伪纸印制,作为防伪标志。 (zh)
  • Колофо́н (от др.-греч. κολοφών, κολοφῶνος — «вершина, завершение, венец») — текст на последней странице рукописной или старинной печатной книги, в котором сообщаются данные об авторе, времени и месте создания этого произведения. Колофонами называют также аналогичную информацию на старинных китайских свитках, персидских миниатюрах и древних стенных росписях. Первые колофоны содержали шумерские клинописные таблички. В советской и современной российской книге роль колофона выполняет последняя страница с выпускными данными. (ru)
  • In editoria, il colophon (o colofone, dal tardo latino colophon, a sua volta derivante dal greco κολοφών, "sommità", "cima" oppure "finitura") è una breve descrizione testuale, posta all'inizio o alla fine di un libro, riportante le note di produzione rilevanti per l'edizione. (it)
  • Het (de mag ook) colofon is een opsomming van de manier waarop een boek tot stand is gekomen. Het kan een opgave bevatten van een aantal technische gegevens van het boek: * de uitgever en de plaats waar deze gevestigd is * het jaar van uitgave * eventueel de vertaler * eventueel de illustrator * de drukker, soms ook de binder * het soort papier * het lettertype * de oplage Ook kranten en tijdschriften hebben vaak een colofon, waarin informatie staat over de medewerkers, redactie-adres, abonnementeninformatie e.d. (nl)
  • Kolofon (stgr. κολοφών kolophōn "szczyt, wierzchołek; zwieńczenie pracy") – formuła umieszczona na końcu średniowiecznej książki rękopiśmiennej, zawierająca explicit z tytułem dzieła, datację, imię pisarza, czasem jego funkcję (np. praesbiter, organista itp.) i pochodzenie, a nieraz także inne informacje dotyczące okoliczności powstania danego egzemplarza, np. na czyje polecenie czy za czyjego panowania powstał. Uzupełnieniem kolofonu bywały niekiedy osobiste wynurzenia pisarza, zwykle w formie wierszowanej (o charakterze okolicznościowym, pobożnym, poważnym bądź trywialnym itp), najczęściej wyrażające zadowolenie z powodu ukończonego trudu pisarskiego. Kolofon rozwinął się w późnym średniowieczu ze zwięzłej formuły explicitu. Zwykle był wyróżniany przez pisarza graficznie (np. inną barwą (pl)
  • O cólofon ou colofão designa a nota final de um manuscrito ou de um livro impresso, principalmente dos incunábulos. O termo "colophon" deriva do Latim colophon, que por sua vez deriva do Grego κολοφων ("cume", "topo", ou "final"). Não deve ser confundido com a antiga cidade grega de Cólofon, situada na ásia menor, a partir da qual o termo colofónia, ou resina retirou o nome. Encontra-se normalmente em um cólofon as seguintes informações: * o nome do autor do livro; * o título da obra; * o nome do impressor e/ou do editor; * o lugar e a data da impressão. (pt)
rdfs:label
  • Colophon (publishing) (en)
  • Kolophon (Schriftstück) (de)
  • Colofón (es)
  • Colophon (livre) (fr)
  • Colophon (it)
  • 奥付 (ja)
  • Colofon (nl)
  • Kolofon (pl)
  • Cólofon (tipografia) (pt)
  • Колофон (часть книги) (ru)
  • 扉页 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of