| dbpprop:abstract
|
- A colophon, in publishing can refer to: A brief description, usually located at the end of a book, describing production notes relevant to the edition A printer's mark or logotype
- Ein Kolophon (griech. κολοφων = Gipfel, Spitze) ist ein Text am Ende eines Buches, der Informationen über Ort, Zeit, Hersteller und Auftraggeber enthalten kann. Im Verlagswesen beschreibt es Details zur Produktion eines Buches.
- Le colophon désigne la note finale d'un manuscrit ou d'un livre imprimé, principalement pour les incunables. Le colophon tire l'origine de son nom de la cité grecque Colophon. On retrouve dans le colophon les indications suivantes : le nom de l’auteur; le titre de l’ouvrage; le nom de l’imprimeur ou de l’éditeur; le lieu et la date d’impression. Il peut s’agir également d’un dessin, d’un symbole et/ou d'une devise. Le colophon disparaît au profit de la page de titre, laquelle reprend les mêmes indications mais cette fois-ci en tête d'ouvrage. Le colophon moderne est appelé « achevé d’imprimer ».
- A kolofon görög eredetű szó (colophon); jelentése: csúcs, vég. A régi könyvek, kódexek, középkori kéziratok, sőt, modern könyvek végén elhelyezett hosszabb impresszum, az alábbi adatokat tartalmazhatja: a másoló (scriptor)/nyomdász/kiadó neve a másolás/nyomtatás/kiadás helye a másolás/nyomtatás/nyomtatás ideje a megrendelő neve a másoló (scriptor)/nyomdász/kiadó egyéb megjegyzései. Többnyire tölcséralakban szedték. Belőle alakult ki a könyvcím. A könyvtörténet fontos forrása is, hiszen belőle közel 220 könyvmásolót ismerünk név szerint a középkori Magyarországról. A modern könyvben a szövegtől elkülönült adatközlő rész a címlap hátoldalán vagy a könyv végén. Adattartalmát szabvány írja elő.
- In editoria, il colophon (o colofone) è una breve descrizione testuale, posta all'inizio o alla fine di un libro, riportante le note di produzione rilevanti per l'edizione (i diritti dell'opera, le sue varie edizioni, eccetera). Dal punto di vista bibliografico, i colofoni si avvicinano dunque più al frontespizio di un libro moderno. I colofoni più dettagliati sono una tipica caratteristica delle edizioni a tiratura limitata e delle stampe di editoria privata. Nella maggior parte dei casi il colofone è una descrizione del testo tipografico, spesso intitolata Una nota sul testo, che identifica i principali caratteri utilizzati riportandone i nomi, fornisce a volte una breve descrizione della storia del carattere tipografico e del tipo di inchiostro, della carta e del contenuto di cotone. In quei libri, non tutti, provvisti di colofoni, questi trovano solitamente posto o sulla stessa pagina delle informazioni sul diritto d'autore o sul retro del volume. Il termine deriva dal tardo latino "colophon", dal greco "κòλοφων" ("sommità", "cima" oppure "finitura"). Nell'antico Medio Oriente, gli scribi solitamente registravano le informazioni su tavolette d'argilla. Colofoni e frasi riportate (una sorta di estratti) li aiutavano ad organizzare ed identificare le tavolette ed a mantenere assieme le tavolette correlate. Il termine deriva dall'iscrizione su di una tavoletta aggiunta da uno scriba alla fine di un antico testo del Medio Oriente. Il colofone solitamente conteneva indicazioni su fatti relativi al testo come le persone ad esso associate (lo scriba, il possessore o il committente della tavoletta), i contenuti letterari (il titolo, una frase riportata), il numero delle righe), e l'occasione o lo scopo dell'opera. Per la sua posizione, il colofone è paragonabile allo spazio riservato alla firma ai nostri tempi. Nei primi libri stampati il colofone segue l'explicit (ossia la formula, il cui uso risale ai manoscritti medievali, che comprendeva le parole finali del testo, alla quale poi nel XV secolo si preferì la parola Finis.). A volte, la prima pagina di un manoscritto medievale riportava una subscriptio, ovvero una iscrizione indicante il luogo e/o la data di pubblicazione del libro e/o il nome dello scrivano o del committente cui faceva da specchio alla fine dell'opera il colofone, enunciante il medesimo contenuto della subscriptio. Un uso meno frequente del termine è riferito al marchio dello stampatore, o logotipo, pratica che ebbe origine nella stampa rinascimentale dove il frontespizio riportava il marchio dello stampatore (colophon) vicino al fondo della pagina, solitamente sopra il nome e la città dello stampatore. Anche alcune pagine Web hanno colofoni, che spesso contengono indicazioni sul linguaggio di marcatura o sui fogli di stile o riportano marchi che esplicitano la conformità agli standard di usabilità, ovvero collegamenti a siti di validazione dei primi.
- 奥付（おくづけ）とは、書誌事項（詳細下記）が記述されている部分。一般に、本の本文が終わった後や巻末に設けられる。正しくは、奥附と書き、奥付は誤用である。が、「附」の字は常用漢字に含まれるのに「つく」の訓が入っておらず、止むを得ず「付」で代用することもある。これは、その書中における位置から付された名称であるが、その役割から付された名称として、刊記（かんき）とも称しているし、枠で囲んだ刊記は特に木記（もっき）と称していた。 また、奥書（おくがき）ということばもあるが、これは一般的には、写本の巻末に、筆写者がその本の来歴などを記録したものを指す。古写本などでは、写したもとの本の奥書も一緒に書写することもあり、本の伝来の研究に役立つことが多い。 これと決まった形式はなく、日本特有のものとされるが、『洋書目録法入門 つくり方編』によれば、「スラブ系およびラテン系諸国の出版物には、奥付をつける慣行があるが、和書ほど完備していない」そうである。 洋書の書誌事項は、タイトルページの次のページにあり、版ごとの出版社の権利関係を明示する役割を持っており、日本のものとは少し意味合いが違う。なお中世ヨーロッパにおいて、この場所にブックカースが書かれていることがあった。
- Het (de mag ook) colofon is een opsomming van de manier waarop een boek tot stand is gekomen. Het kan een opgave bevatten van een aantal gegevens: de uitgever en de plaats waar deze gevestigd is. het jaar van uitgave eventueel de vertaler eventueel de illustrator de drukker, soms ook de binder het soort papier het lettertype de oplage Het begrip is ontleend aan het Griekse woord κολοφων (kolophoon), dat onder meer slotstuk betekent. Een colofon bevindt zich dan ook meestal achterin het boek. Een aantal van de bovenstaande gegevens wordt soms ook naast of na de titelpagina van een boek opgenomen. Een dergelijke opsomming wordt overigens geen colofon genoemd. De vermelding van uitgever (of vroeger drukker) en diens vestigingsplaats wordt impressum genoemd. Ook kranten en tijdschriften hebben vaak een colofon, waarin informatie over de medewerkers, redactie-adres, abonnementeninformatie e.d. staat.
- En kolofon er en kort tekst i en avis, et tidsskrift eller en bok som angir detaljer omkring produksjon og utgivelse. Kolofonen kan inneholde opplysninger om tittel, navnet på forfatteren eller den ansvarlige redaktøren, om utgave, opplag, trykkeri, trykkested, trykkeår, forlag og ISBN-nummer. For en bok kan opplysningene også omfatte informasjon som skriftsnitt, skriftgrad/kegel, papirets gramvekt og papirtype. For tekniske eller vitenskapelige bøker tar man dessuten ofte med hvilken programvare som er brukt til å sette tekst og illustrasjoner. I en bok er kolofonen normalt plassert på en egen kolofonside foran eller bakerst i boken, gjerne på samme side som informasjonen om opphavsrett, for eksempel bak smusstittelen, det vil si på motsatt side av tittelsiden i boken. På en nettside er kolofonen plassert nederst på siden og inneholder som regel firmanavn, adresse, telefonnummer og e-postadresse til den som har lagt ut informasjonen eller presenterer seg der. Termen kolofon kommer fra gresk κολοφών som betyr «pinakkel», «topp» eller «avslutning».
- Kolofon (gr. κολοφών kolophōn = szczyt, czynność ostatecznie kończąca pracę) – w książkach rękopiśmiennych, a także pierwszych drukowanych była to informacja umieszczana na końcu książki, opisująca okoliczności powstania danego egzemplarza - kto i kiedy wykonał, na czyje polecenie, za czyjego panowania, wyrażająca zadowolenie z zakończonego trudu pisarskiego, często wyrażona wierszem okolicznościowym, pobożnym, poważnym bądź trywialnym itp. Z czasem z kolofonu wyodrębniła się współczesna postać informacji wydawniczo-drukarskich w postaci metryki książki i tym samym kolofon stał się zbędny. Nadal jednak bywa stosowany przez niektórych autorów. Obecnie w kolofonie można podawać np. nazwy oprogramowania użytego do składu tekstu, nazwy użytych fontów komputerowych itp. , a nawet nazwiska osób, które w jakiś pośredni sposób przyczyniły się do powstania książki, wspomagały lub inspirowały autora, a nie ma dla nich miejsca w informacjach na stronie redakcyjnej książki.
- O colofon ou colofão designa a nota final de um manuscrito ou de um livro impresso, principalmente dos incunábulos. O colofon retira o seu nome da cidade grega Colofon. Encontra-se normalmente em um colofon as seguintes informações: o nome do autor do livro; o título da obra; o nome do impressor e/ou do editor; o lugar e a data da impressão. Também são encontrados desenhos, símbolos ou uma divisa. O colofon desapareceu em razão da página de rosto, já que esta contém as mesmas informações na abertura da obra.
- Kolofon (av grek. κολοφών "topp", "spets", "det yttersta", "slutet"), benämning på den slutskrift i en äldre bok som innehåller uppgifter om bokens titel, författarens och tryckarens namn m.m. Ur inkunabelns kolofon utvecklades titelsidan. Kolofonen återkom i slutet av 1800-talet och början av 1900-talet, och förekommer i viss utsträckning än idag, ofta innehållande produktionstekniska upplysningar. I moderna publikationer kan kolofonen även placeras precis i början av publikationen, oftast efter titelsidan.
- Kolofon, bir kitabın genellikle başlık sayfasında bulunan matbaa amblemi ve kitapla ilgili açıklamalardır. Yunanca 'zirve, son nokta' veya 'son rötuşlar' anlamına gelen kolophon kelimesinden gelmektedir. Kolofon genellikle kitapta kullanılan yazı karakterlerini, kâğıt ve mürekkep türünü, ciltleme yöntemini ve malzemelerini içerir. Teknik kitaplarda, kitabın hazırlanışında kullanılan yazılımlar da kolofon kısmında bulunabilir. Daha detaylı kolofonlar kitabın "sınırlı sayıda üretildiği" veya "özel basım olduğu" gibi detayları da içerirler. Kolofon genelde telif durumunun belirtildiği sayfaya basılır ancak bazen arka kapakta da bulunabilir. Bazı eski kitaplarda, kitap metni bittikten hemen sonra basıldığı da görülür. Bazı durumlarda sadece basımevinin amblemine veya kitap rafta iken görünen ince kenarına kolofon dendiği de olur. Kolofonun kullanımı çok eskilere dayanır. Asur, Babil ve Kenan Ülkesi gibi yakın doğu ülkelerinde kitapların veya yazılı tabletlerin sonuna metnin kim tarafından, kimin emriyle, neden, nerede, ne zaman, ne şekilde yazıldığına dair bilgiler; ve kelime adedi, kitaptaki slogan veya özlü söz eklenirdi.
|
| rdfs:comment
|
- A colophon, in publishing can refer to: A brief description, usually located at the end of a book, describing production notes relevant to the edition A printer's mark or logotype
- Ein Kolophon (griech. κολοφων = Gipfel, Spitze) ist ein Text am Ende eines Buches, der Informationen über Ort, Zeit, Hersteller und Auftraggeber enthalten kann. Im Verlagswesen beschreibt es Details zur Produktion eines Buches.
- Le colophon désigne la note finale d'un manuscrit ou d'un livre imprimé, principalement pour les incunables. Le colophon tire l'origine de son nom de la cité grecque Colophon. On retrouve dans le colophon les indications suivantes : le nom de l’auteur; le titre de l’ouvrage; le nom de l’imprimeur ou de l’éditeur; le lieu et la date d’impression. Il peut s’agir également d’un dessin, d’un symbole et/ou d'une devise.
- A kolofon görög eredetű szó (colophon); jelentése: csúcs, vég. A régi könyvek, kódexek, középkori kéziratok, sőt, modern könyvek végén elhelyezett hosszabb impresszum, az alábbi adatokat tartalmazhatja: a másoló (scriptor)/nyomdász/kiadó neve a másolás/nyomtatás/kiadás helye a másolás/nyomtatás/nyomtatás ideje a megrendelő neve a másoló (scriptor)/nyomdász/kiadó egyéb megjegyzései. Többnyire tölcséralakban szedték. Belőle alakult ki a könyvcím.
- In editoria, il colophon (o colofone) è una breve descrizione testuale, posta all'inizio o alla fine di un libro, riportante le note di produzione rilevanti per l'edizione (i diritti dell'opera, le sue varie edizioni, eccetera). Dal punto di vista bibliografico, i colofoni si avvicinano dunque più al frontespizio di un libro moderno. I colofoni più dettagliati sono una tipica caratteristica delle edizioni a tiratura limitata e delle stampe di editoria privata.
- Het (de mag ook) colofon is een opsomming van de manier waarop een boek tot stand is gekomen. Het kan een opgave bevatten van een aantal gegevens: de uitgever en de plaats waar deze gevestigd is. het jaar van uitgave eventueel de vertaler eventueel de illustrator de drukker, soms ook de binder het soort papier het lettertype de oplage Het begrip is ontleend aan het Griekse woord κολοφων (kolophoon), dat onder meer slotstuk betekent.
- En kolofon er en kort tekst i en avis, et tidsskrift eller en bok som angir detaljer omkring produksjon og utgivelse. Kolofonen kan inneholde opplysninger om tittel, navnet på forfatteren eller den ansvarlige redaktøren, om utgave, opplag, trykkeri, trykkested, trykkeår, forlag og ISBN-nummer. For en bok kan opplysningene også omfatte informasjon som skriftsnitt, skriftgrad/kegel, papirets gramvekt og papirtype.
- Kolofon (gr. κολοφών kolophōn = szczyt, czynność ostatecznie kończąca pracę) – w książkach rękopiśmiennych, a także pierwszych drukowanych była to informacja umieszczana na końcu książki, opisująca okoliczności powstania danego egzemplarza - kto i kiedy wykonał, na czyje polecenie, za czyjego panowania, wyrażająca zadowolenie z zakończonego trudu pisarskiego, często wyrażona wierszem okolicznościowym, pobożnym, poważnym bądź trywialnym itp.
- O colofon ou colofão designa a nota final de um manuscrito ou de um livro impresso, principalmente dos incunábulos. O colofon retira o seu nome da cidade grega Colofon. Encontra-se normalmente em um colofon as seguintes informações: o nome do autor do livro; o título da obra; o nome do impressor e/ou do editor; o lugar e a data da impressão. Também são encontrados desenhos, símbolos ou uma divisa.
- Kolofon (av grek. κολοφών "topp", "spets", "det yttersta", "slutet"), benämning på den slutskrift i en äldre bok som innehåller uppgifter om bokens titel, författarens och tryckarens namn m.m. Ur inkunabelns kolofon utvecklades titelsidan. Kolofonen återkom i slutet av 1800-talet och början av 1900-talet, och förekommer i viss utsträckning än idag, ofta innehållande produktionstekniska upplysningar.
- Kolofon, bir kitabın genellikle başlık sayfasında bulunan matbaa amblemi ve kitapla ilgili açıklamalardır. Yunanca 'zirve, son nokta' veya 'son rötuşlar' anlamına gelen kolophon kelimesinden gelmektedir. Kolofon genellikle kitapta kullanılan yazı karakterlerini, kâğıt ve mürekkep türünü, ciltleme yöntemini ve malzemelerini içerir. Teknik kitaplarda, kitabın hazırlanışında kullanılan yazılımlar da kolofon kısmında bulunabilir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
