| dbpprop:abstract
|
- Colon classification (CC) is a system of library classification developed by S. R. Ranganathan. It was the first ever faceted (or analytico-synthetic) classification. The first edition was published in 1933. Since then six more editions have been published. It is especially used in libraries in India. Its name "Colon classification" comes from the use of colons to separate facets in class numbers. However, many other classification schemes, some of which are completely unrelated, also use colons and other punctuation in various functions. They should not be confused with Colon classification. As an example, the subject "research in the cure of tuberculosis of lungs by x-ray conducted in India in 1950" results in a call number L,45;421:6;253:f.44'N5 The components of this call number represent Medicine,Lungs;Tuberculosis:Treatment;X-ray:Research. India'1950
- Die Colon-Klassifikation (CC) ist eine auf S. R. Ranganathan zurückgehende Klassifikation, die insbesondere auf die Klassifikation von kleinen Artikeln (Zeitungen, Zeitschriften) ausgerichtet ist. Die erste Version der CC wurde 1933 veröffentlicht. Die aktuelle siebente Version wurde 1972 herausgegeben. Bei der Notation der CC spielen der Doppelpunkt und andere Interpunktionszeichen eine wichtige Rolle, daher der Name.
- La Clasificación Colonada, Clasificación Facetada o Clasificación de Ranganathan es un sistema de clasificación en Bibliotecología
- La colon classification è uno schema analitico-sintetico, elaborato nel 1933 dal bibliotecario indiano (ex professore di matematica) Shiyali Ramarita Ranganathan. È molto diffusa in India per biblioteche pubbliche e di ricerca; in occidente non è applicata in alcuna biblioteca, ma molti sistemi di classificazione hanno tentato di recepirne gli insegnamenti. La colon classification racchiude l’intero universo di conoscenze in quaranta discipline o campi di studio, corrispondenti alle classi principali dello schema; la notazione è mista di numeri, lettere latine o greche e speciali operatori di calcolo (ad esempio z =generalia, 2 =library science, AZ =mathematics, NX =literature and languages, Σ =social science). In ognuna delle classi della colon classification, hanno notazione propria solo i soggetti isolati, semplici, uniti tra loro in gruppi omogenei, mentre i soggetti composti non vengono enumerati. I nuclei di concetti affini, individuati all’interno di ciascuna classe, sono denominati faccette; all’interno di ogni faccetta, tutti i concetti isolati (foci) avranno in comune una particolare caratteristica. Dovendo classificare un soggetto composto occorre, individuata la classe principale, analizzarlo in parti elementari, ricercare attraverso gli indici delle tavole le notazioni dei singoli elementi e, in fine, ricombinarli, in base alle reciproche relazioni, per riformare il soggetto composto espresso in linguaggio notazionale colon classification. Per evitare una "fuga all’infinito" del numero delle possibili relazioni, Ranganathan ha ridotto a cinque categorie fondamentali i concetti isolati, applicabili a qualsiasi area del sapere: Personality (personalità o entità o cosa), Matter (materia o materiale o proprietà), Energy (energia o processo, operazione, azione), Space (spazio), Time (tempo). La formula di combinazione di tali categorie è riassunta nell’abbreviazione PMEST. Tutte le faccette hanno un loro indicatore costituito da un segno di punteggiatura: P; M; E; S (. ); T (‘). L’ordine di citazione è PMEST. Per esempio, per il soggetto "classificazione bibliografica negli USA nel XX secolo" la notazione sarebbe: 2:51.73’N [2=classe principale (library science) 5 (classification) E, 73 (USA) S, N (XX secolo) T; mancano le categorie P e M.
- コロン分類法 (CC)は ランガナタンが作成した分類法で、 ファセット分類法のひとつ。 特に、インドの図書館でよく用いられている。 「コロン分類法」という名前は、分類記号をコロンで区切ったところからきている。 しかし、他の多くの分類法では、コロンなどの記号を他の機能としてつかっているので、それらをコロン分類法と混乱すべきではない。 たとえば、「1950年にインドに伝えられたX線による肺結核治療の研究」という主題は以下の分類記号で表される。 L,45;421:6;253:f.44'N5 分類記号をことばで表すと 医学,肺;結核:治療;X線:研究. インド'1950年 となる。
- Klasyfikacja Dwukropkowa (Colon Classification) – stworzona w 1933 r. przez Shiyali Ramamrita Ranganathana, profesora katedry księgoznawstwa w Delhi. Nazwa jego klasyfikacji pochodzi od dwukropka, będącego jedynym elementem łączącym symbole w pierwszej wersji KD. Ówczesna wersja obejmowała 32 działy główne ułożone wg ewolucyjnej koncepcji wiedzy od nauk przyrodniczych począwszy a skończywszy na naukach społecznych. Druga wersja, uzupełniona i zmieniona, ukazała się w latach 50. XX w. wprowadzając już 42 następujące działy: z Generalia 1 Wiedza ogólnie 2 Bibliotekarstwo 3 Nauka o książce 4 Dziennikarstwo A Nauki przyrodnicze AZ Nauki matematyczne B Matematyka BZ Nauki fizyczne C Fizyka D Inżynieria E Chemia F Technologia G Biologia H Geologia HZ Górnictwo I Botanika J Rolnictwo K Zoologia KZ Hodowla zwierząt L Medycyna LZ Farmakognozja M Nauki stosowane Doświadczenia duchowe i mistycyzm MZ Nauki humanistyczne i społeczne MZA Nauki humanistyczne N Sztuki piękne NX Literatura i język O Literatura P Językoznawstwo Q Religia R Filozofia S Psychologia Nauki społeczne T Wychowanie U Geografia V Historia W Nauki polityczne X Ekonomika Y Socjologia YX Praca społeczna Z Prawo KD jest pierwszą klasyfikacją fasetową (o strukturze polihierarchicznej), jedyną wśród klasyfikacji uniwersalnych. Oprócz podziału treści piśmiennictwa według klas głównych opartych na klasyfikacji nauk, wprowadza drugi podział na pięć kategorii ontologicznych pojęć szczegółowych (zwanych izolatami) składających się na tematy dokumentów: P – Personality (Indywiduum): kategoria oznaczająca pojęcia posiadające cechy indywidualne, oznaczana przecinkiem M – Matter (Materia): kategoria materiału i własności, oznaczana średnikiem E – Energy (Energia): kategoria procesów i działań, oznaczana dwukropkiem S – Space (Przestrzeń): kategoria miejsca, lokalizacji przestrzennej, oznaczana kropką (. ) T – Time (Czas): kategoria czasu, lokalizacji chronologicznej, oznaczana apostrofem (') Izolaty należące do tej samej kategorii wyodrębnionej w ramach tej samej klasy dziedzinowej tworzą tzw. fasety (podkategorie), np. w kategorii P (Indywiduum) w klasie D (Technika) wyodrębniona jest faseta 3 Budynki obejmująca pojęcia odpowiadające różnym typom budynków i ich elementów konstrukcyjnych. Klasyfikacja Ranganathana wymaga od opracowującego szczegółowej analizy treści dokumentów. Technika tworzenia symboli powoduje, że KDR jest bardziej skomplikowana od innych klasyfikacji. Poza bibliotekami indyjskimi, niektóre orientalistyczne biblioteki angielskie korzystają z tej klasyfikacji, która jest ciągle zmieniana. Po smierci twórcy, nad doskonaleniem KDR czuwa Ośrodek Badań i Szkolenia w Zakresie Dokumentacji (Documentation Research and Training Center) w Bangalore.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
