| dbpprop:abstract
|
- Within the area of corpus linguistics, collocation is defined as a sequence of words or terms which coöccur more often than would be expected by chance. Collocation comprises the restrictions on how words can be used together, for example which prepositions are used with particular verbs, or which verbs and nouns are used together. Collocations are examples of lexical units. Collocations should not be confused with idioms. Collocation extraction is a task that extracts collocations automatically from a corpus, using computational linguistics.
- Als Kollokation („Anordnung“, ursprünglich von lat. collocatio, als Fachbegriff jedoch von engl. collocation) bezeichnet man in der Linguistik das gehäufte benachbarte Auftreten von Wörtern: z. B. Buch – dick, Tag – hell, Jesus – Christentum. Wobei Katze – miauen eher Nichtsprachlich - Imitation(Klangbild) ist. Der Begriff der Kollokation wurde von John Rupert Firth (1890−1960) ohne klare Definition eingeführt; stattdessen führte er einige Beispiele an: One of the meanings of night is its collocability with dark and of dark, of course, collocation with night. Zu den Gründen für das häufige gemeinsame Auftreten der Wortpaare bzw. ihrer inhaltlichen Kombinierbarkeit gehören: enge semantische Beziehung, enger Zusammenhang des Sachverhalts, Phraseologie und Stereotype. Das Phänomen der Kollokation ist in der Linguistik auch unter Begriffen wie „wesenhafte Bedeutungsbeziehung“, „syntaktisches Bedeutungsfeld“ (Porzig) und „lexikalische Solidaritäten“ (Coseriu) bekannt. Aufgrund der unklaren Definition von Kollokation ist unter Umständen der Begriff Kookkurrenz vorzuziehen. Häufig ist nicht nur das gemeinsame Auftreten zweier Wörter zu beobachten, sondern darüber hinaus nehmen beide Wörter auch eine charakteristische Stellung im Satz zueinander ein: Während im genannten Beispiel „Tag – hell“ nicht klar ist, welches der beiden Wörter bei gemeinsamem Auftreten zuerst kommt und welches folgt, ist bei der Kollokation von Tag und helllicht mit hoher Wahrscheinlichkeit davon auszugehen, dass das Adjektiv helllicht an erster Stelle steht, da es praktisch nur in der festen Redewendung am helllichten Tag vorkommt, nicht aber als frei im Satz positionierbares Adjektiv. Kollokationen lassen sich heutzutage besonders effizient im Rahmen der linguistischen Datenverarbeitung an elektronisch vorliegenden, großen Textkorpora ermitteln. Hierbei kommen Methoden des Textmining zum Einsatz. Wikipedia selbst mit seinen Millionen Kollokationen und Kookkurrenzen bildet dabei online eine der größten Quellen. In der Werbung sind diese Verknüpfungen besonders wichtig, da positive Kollokationen den negativen vorzuziehen sind, z.B. Aura anstelle von Schatten oder in der Versicherungsbranche "Seniorenplan" anstelle der "Sterbegeldversicherung". Ein weiteres Abgrenzungsproblem ergibt sich zu den Synonymen. Google mit seinem Keyword Tool oder Keyword Crossing nutzen dabei Begriffe wie Kookkurrenz, Kollokation oder Synonym nicht technisch korrekt, meinen aber mit Kookkurrenz oder Synonym einen technischen Vorgang, der Begriffsvorschläge zu Werbezwecken durch Textanalyse hervorbringt. In die Bewertung der Kollokation fließen dann neben der aufgefundenen Nähe auch Klickpreise und Suchvolumen ein.
- Una col·locació és una construcció lèxica convencional, és a dir, està composta d'elements que poden funcionar independentment i que tenen significat autònom (a diferència d'una locució) però que acostumen a col·locar-se junts, formant expressions pròpies de l'idioma. Alguns exemples serien "estado de opinión" en castellà, "do the homework" en anglès o "prendre mesures" en català. Les col·locacions s'han d'ensenyar com un bloc unitari, tot i que a molts diccionaris no hi figurin perquè poden trencar-se per innovar estilísticament. Sovint han sorgit per l'ús de la metàfora o per la pèruda parcial de sentit d'un dels mots, que queda restringit a un context on apareix l'altre element de manera freqüent.
- Sousloví je ustálené slovní spojení, mající význam jediného slova. Ve větě vystupuje jako jeden celek, který nelze rozdělit na části, aniž by se ztratil původní význam.
- En Lexicología y Fraseología se designa con el término colocación a un tipo concreto de unidad fraseológica que no es ni locución o lexía simple ni enunciado fraseológico o lexía textual. El término fue usado por vez primera por J. R. Firth en 1957 y se ha usado frecuentemente en la lexicología inglesa de Halliday. Designa combinaciones frecuentes de unidades léxicas fijadas en la norma o una combinación de palabras que se distingue por su alta frecuencia de uso, como cierre hermético, maraña inextricable, desear ardientemente, negar categóricamente etcétera; esto motiva que este tipo de construcciones se cataloguen como unidades semi-idiomáticas. Se diferencian de las unidades fraseológicas en que responden a pautas de formación gramaticales y su significado es composicional, esto es, se deduce de los significados de los elementos combinados. Son unidades léxicas que han sido fijadas en la norma y en sustancia son fraseologismos que se encuentran a mitad de camino entre las combinaciones libres y las fijas, porque sus elementos se pueden dislocar e intercambiar y en general su significado es claro y desentrañable, si bien en ciertos casos tienen significado de conjunto: "Dinero negro, mercado negro ("ilegal")". Los paradigmas o modelos de colocación más usados en español son: Sustantivo + preposición + sustantivo: derecho de veto, puntos de venta, punto de encuentro, punto de vista, fondos de inversión, tipos de interés, plan de pensiones, plan de choque, estado de opinión, creación de empleo. Sustantivo + adjetivo: renta fija/variable, poder adquisitivo, sector público, población activa, urna digital, masa salarial, dispositivo policial, venta directa, retribución variable, mandos intermedios, atención primaria, mercado negro, deuda pública, sector puntero. Verbo + (artículo) + sustantivo: desatarse una polémica, tomar cuerpo, zanjar la polémica, tomar medidas, plantear problemas. Verbo + preposición + sustantivo: llevar a cabo, poner en marcha, poner en cuestión, ponerse de acuerdo, poner de manifiesto. Las siguientes estructuras son patrones menos productivos que los anteriores: Sustantivo + sustantivo: Paquete bomba, capital riesgo, carga fiscal. Adjetivo + sustantivo: Nueva economía, bajo consumo.
- En linguistique, une collocation est une cooccurrence privilégiée, une association habituelle d'un mot à un autre au sein d'une phrase, un rapprochement de termes qui, sans être fixe, n'est pas pour autant fortuit, comme : « voix suave », « courir vite », « entrainer des conséquences ». Lorsque la collocation n'autorise aucune variation de ses éléments, on parle aussi d'« expression » ou de « locution figée », qui peut aboutir à transformer l'expression en unité lexicale: on parle alors de lexicalisation . La collocation intéresse les linguistes, car elle manifeste une relation potentielle entre les mots d'une langue, indépendamment du locuteur.
- 連語(れんご、英語Collocation)は一般に、複数の単語からなるが、まとまった形で単語と同様に用いられる言語表現をいう。言語学ではいくつかの異なる意味で用いられる用語である。 (1)広い意味では慣用句も含まれるが、通常は文脈によらず一定の意味を持つ一連の語を慣用句と呼び、それ以外の文法的機能などを示すものを連語と呼ぶ。たとえば次のような例がある。 てはならない・なければならない ことができる かもしれない に違いない によって における のために 英語では次のようなものがこれに当たる be going to(近接未来) out of「から外へ」 not…any longer「もう…ない」 for the sake of「のために」 (2)コーパス言語学では、有意に高い確率で共起する語の組み合わせを「連語」という。これには(1)の意味の「連語」や一部の慣用句などを含みうるが、別の概念である。 (3)ソヴィエト・ロシア言語学でいうсловосочетание(語結合)の訳語として「連語」を用いることがある。
- In de taalkunde wordt de term collocatie in de lexicologie en de corpuslinguïstiek gebruikt. Verschillende taalkundigen gebruiken het echter op verschillende manieren, maar het gaat wel steeds om kleine min of meer vaste woordgroepen en zinsdelen ofwel constituenten.
- O conceito colocação é utilizado em linguística com dois sentidos diferentes: a combinação frequente, preferencial ou usual de palavras (nomeadamente substantivo + adjectivo e verbo + substantivo); ou b) combinação aparentemente livre de palavras, gerada a partir das regras da língua, mas onde actua qualquer tipo de restrição lexical determinada pela norma. Na primeira acepção, o termo foi usado pela primeira vez por J. R. Firth em 1957 e é usado frequentemente na lexicologia inglesa de Halliday. Designa combinações frequentes de unidades lexicais fixadas na norma ou uma combinação de palavras que se distingue pela sua alta frequência de uso, como desejar ardentemente, etc. , o que motiva que este tipo de construções seja catalogado como sendo unidades semi-idiomáticas. Na segunda acepção, uma colocação (ou semi-frasema) AB (ódio mortal, amor cego, por exemplo) é uma combinação de duas ou mais palavras A (ódio, amor) e B (mortal, cego), cujo significado inclui o significado da palavra A (‘ódio‘, ‘amor‘) mais um significado ‘C’. O novo significado da combinação é ‘A + C’ (e não ‘A + B’), de tal maneira que a palavra B (mortal, cego) exprime ‘C’ (‘intenso’) e não ‘B’ (‘que causa ou pode causar a morte’). Este termo B não é seleccionado livremente: *ódio cego, *amor mortal, *amor letal, *felicidade mortal.
- 词语搭配(Collocation),也简称为搭配,是一种语言学现象。语料库语言学对词语搭配的定义是,两个词出现的次数比偶然的多。 词语搭配这个词的定义在语言学界中是最受争论的之一。 词语搭配在机器翻译等任务中能有所应用。 ==用于搭配提取的公式
|
| rdfs:comment
|
- Within the area of corpus linguistics, collocation is defined as a sequence of words or terms which coöccur more often than would be expected by chance. Collocation comprises the restrictions on how words can be used together, for example which prepositions are used with particular verbs, or which verbs and nouns are used together. Collocations are examples of lexical units. Collocations should not be confused with idioms.
- Als Kollokation („Anordnung“, ursprünglich von lat. collocatio, als Fachbegriff jedoch von engl. collocation) bezeichnet man in der Linguistik das gehäufte benachbarte Auftreten von Wörtern: z. B. Buch – dick, Tag – hell, Jesus – Christentum. Wobei Katze – miauen eher Nichtsprachlich - Imitation(Klangbild) ist.
- Una col·locació és una construcció lèxica convencional, és a dir, està composta d'elements que poden funcionar independentment i que tenen significat autònom (a diferència d'una locució) però que acostumen a col·locar-se junts, formant expressions pròpies de l'idioma. Alguns exemples serien "estado de opinión" en castellà, "do the homework" en anglès o "prendre mesures" en català.
- Sousloví je ustálené slovní spojení, mající význam jediného slova. Ve větě vystupuje jako jeden celek, který nelze rozdělit na části, aniž by se ztratil původní význam.
- En Lexicología y Fraseología se designa con el término colocación a un tipo concreto de unidad fraseológica que no es ni locución o lexía simple ni enunciado fraseológico o lexía textual. El término fue usado por vez primera por J. R. Firth en 1957 y se ha usado frecuentemente en la lexicología inglesa de Halliday.
- En linguistique, une collocation est une cooccurrence privilégiée, une association habituelle d'un mot à un autre au sein d'une phrase, un rapprochement de termes qui, sans être fixe, n'est pas pour autant fortuit, comme : « voix suave », « courir vite », « entrainer des conséquences ».
- In de taalkunde wordt de term collocatie in de lexicologie en de corpuslinguïstiek gebruikt. Verschillende taalkundigen gebruiken het echter op verschillende manieren, maar het gaat wel steeds om kleine min of meer vaste woordgroepen en zinsdelen ofwel constituenten.
- O conceito colocação é utilizado em linguística com dois sentidos diferentes: a combinação frequente, preferencial ou usual de palavras (nomeadamente substantivo + adjectivo e verbo + substantivo); ou b) combinação aparentemente livre de palavras, gerada a partir das regras da língua, mas onde actua qualquer tipo de restrição lexical determinada pela norma. Na primeira acepção, o termo foi usado pela primeira vez por J. R.
- 词语搭配(Collocation),也简称为搭配,是一种语言学现象。语料库语言学对词语搭配的定义是,两个词出现的次数比偶然的多。 词语搭配这个词的定义在语言学界中是最受争论的之一。 词语搭配在机器翻译等任务中能有所应用。 ==用于搭配提取的公式
|