| dbpprop:abstract
|
- Collectivization in the Soviet Union was a policy pursued under Stalin between 1928 and 1940. The goal of this policy was to consolidate individual land and labour into collective farms. The Soviet leadership was confident that the replacement of individual peasant farms by kolkhozy would immediately increase the food supply for urban populations, the supply of raw materials for processing industry, and agricultural exports. Collectivization was thus regarded as the solution to the crisis of agricultural distribution (mainly in grain deliveries) that had developed since 1927. This problem became more acute as the Soviet Union pressed ahead with its ambitious industrialization program. Already in the early 1930s over 90% of agricultural land was "collectivized" as rural households entered collective farms with their land, livestock, and other assets. The sweeping collectivization often involved tremendous human and social costs while the issue of economic advantages of collective farms remains largely undecided. The idea of collective farms was seen by peasants as a revival of serfdom.
- Po utworzeniu ZSRR w 1922, początkowo powstawały dobrowolne komuny i zrzeszenia drobnotowarowych producentów rolnych, które tradycją i sposobami funkcjonowania nawiązywały do rosyjskich wspólnot wiejskich, zwanych obszczinami. Wprowadzony przez Lenina w 1921 program gospodarczy Nowej Polityki Ekonomicznej (NEP), przewidywał liberalizację polityki rolnej (odejście od planów nacjonalizacji rolnictwa oraz ograniczony udział kapitału zagranicznego). Od 1925 do 1928 rozpoczął się jednak proces odchodzenia od polityki NEP, zakończony w 1929 całkowitym zaniechaniem programu, przy jednoczesnym wzmocnieniu nacisku aparatu państwowego w zakresie ekonomicznym i administracyjnym, zmierzającym do procesu wymuszonego tworzenia kołchozów. W 1929 Józef Stalin rozpoczął politykę przymusowej kolektywizacji rolnictwa w ZSRR, mimo sprzeciwu części wpływowych polityków z Biura Politycznego KC WKP(b), zwłaszcza Nikołaja Bucharina i Aleksieja Rykowa (z tzw. prawicowej opozycji w partii bolszewickiej). Proces kolektywizacji przyspieszono w styczniu 1930, głównie w regionach o dużym poziomie produkcji zbożowej, stosując masowy terror wymierzony zwłaszcza w silnych ekonomicznie bogatych chłopów (w propagandzie sowieckiej określanych jako tzw. kułaków). Terror został następnie skierowany również w małorolnych i średniorolnych chłopów, których wraz z rodzinami wysyłano do łagrów lub deportowano na Syberię. W okresie 1930-1932 polityka ta wywołała masowy opór na wsi na obszarze całego ZSRR, zwłaszcza w rejonie północnego Kaukazu - gdzie władze komunistyczne spacyfikowały protesty, wysyłając w ten rejon oddziały bezpieczeństwa wewnętrznego OGPU i Armii Czerwonej które do 1932 zabiły ok. 1 miliona przeciwnych kolektywizacji ludzi W latach 1930-1933 kolektywizacja doprowadziła do załamania cyklu produkcyjnego w rolnictwie na Ukrainie, gdzie zwiększone kontyngenty żywnościowe nałożone na wieś i represje władz, spowodowały bojkot kołchozów sowieckich przez ukraińskich chłopów. W odwecie oddziały OGPU niszczyły gospodarstwa i zbiory, blokując dostawy żywności w rejony wiejskie, co w efekcie wywołało klęskę głodu. W czasie tzw. Wielkiego Głodu z lat 1932-1933, poniosło śmierć od 4,5 miliona do 7 milionów ludzi. W latach 1934 zakończono kolektywizację w ZSRR (europejska część Rosji, Białoruś i Ukraina) i 1938 (Daleki Wschód). Gospodarstwa przekształcone w państwowe nazywane były w Związku Radzieckim sowchozami, a w spółdzielcze kołchozami. Różnica była w praktyce semantyczna (istotą kolektywizacji było wywłaszczenie i przekształcenie rolników-gospodarzy w państwowych robotników rolnych - parobków). Przeciwników wprowadzanych przez Stalina zmian zsyłano do obozów koncentracyjnych GUŁag. Podczas kolektywizacji wszyscy chłopi na terenie ZSRR zostali zmuszeni do oddania swoich gospodarstw i inwentarza. Chłopi bronili się przed kolektywizacją niejednokrotnie z bronią w ręku, masowo wybijali zwierzęta gospodarskie. Kolektywizacja rolnictwa w ZSRR w efekcie doprowadziła do śmierci ok. 14,5 miliona ludzi, załamania produkcji rolnej, spadku liczebności zwierząt hodowlanych (w tym koni i trzody chlewnej o 50%, w okresie 1929-1933), wprowadzenia form racjonowania żywności, obniżenia stopy życiowej społeczeństwa o 40%. Dodatkowo pseudonaukowe teorie wdrażane od 1948 decyzjami KPZR, w szczególności tzw. łysenkizm, miały negatywny wpływ na rozwój rolnictwa w ZSRR i przyczyniły się do katastrofalnego stanu radzieckiej produkcji rolnej. W 1953, gdy umarł Józef Stalin, ilość produkowanego mięsa i warzyw w całym ZSRR była niższa niż za cara Mikołaja II. Dopiero pod koniec lat 50. rolnictwo w ZSRR osiągnęło poziom produkcji sprzed rewolucji październikowej roku 1917, jednak bez poprawy wydajności. W okresie 1940-1941 ZSRR narzucił kolektywizację zajętym krajom nadbałtyckim, które siłą zostały włączone do państwa sowieckiego a także Mołdawii. W tym okresie ZSRR przeprowadził również kolektywizację na wschodnich terenach II Rzeczypospolitej, zajętych w 1939 na mocy postanowień niemiecko-sowieckiego paktu Ribbentrop-Mołotow. Przymusowa kolektywizacja w wydaniu sowieckim różniła się istotnie od dobrowolnych form spółdzielczości rolnej, przynoszących wymierne efekty ekonomiczne.
- În Uniunea Sovietică, colectivizarea a fost o politică introdusă la sfârşitul celui de-al treilea deceniu al secolului trecut, o contopire a proprietăţilor funciare private şi a forţei de muncă individuală în cooperative numite ferme agricole colective şi ferme agricole de stat. Această politică avea ca scop creşterea producţiei agricole prin punerea agriculturii sub controlul statului. Avea, de asemenea, şi un important scop politic, ca un pas înainte către comunism, prin deposedarea culacilor de proprietăţile agricole şi funciare şi transferarea lor către pătura ţăranilor săraci colectivişti.
- Файл:442px-Kolkhozianos. jpg Советский агитплакат, 1930 г. Коллективиза́ция — процесс объединения единоличных крестьянских хозяйств в коллективные хозяйства. Проводилась в СССР в конце 1920-х — начале 1930-х гг. (решение о коллективизации было принято на XV съезде ВКП в 1927), в западных районах Украины, Белоруссии и Молдавии, в Эстонии, Латвии и Литве, а также в социалистических странах Восточной Европы и Азии — после Второй мировой войны, на Кубе — в 1960-е гг. Цель коллективизации — формирование социалистических производственных отношений в деревне, ликвидация мелкотоварного производства для разрешения хлебных затруднений и обеспечения страны необходимым количеством товарного зерна.
- Sovyetler Birliği kollektivizasyon politikasıdır. 1928 ve 1933 yılları arasında; kollektif çiftliklerde ve devlet çiftliklerinde toprak ve emeği güçlendirmek için yapılan çalışmalardır.
|
| rdfs:comment
|
- Collectivization in the Soviet Union was a policy pursued under Stalin between 1928 and 1940. The goal of this policy was to consolidate individual land and labour into collective farms. The Soviet leadership was confident that the replacement of individual peasant farms by kolkhozy would immediately increase the food supply for urban populations, the supply of raw materials for processing industry, and agricultural exports.
- Po utworzeniu ZSRR w 1922, początkowo powstawały dobrowolne komuny i zrzeszenia drobnotowarowych producentów rolnych, które tradycją i sposobami funkcjonowania nawiązywały do rosyjskich wspólnot wiejskich, zwanych obszczinami. Wprowadzony przez Lenina w 1921 program gospodarczy Nowej Polityki Ekonomicznej (NEP), przewidywał liberalizację polityki rolnej (odejście od planów nacjonalizacji rolnictwa oraz ograniczony udział kapitału zagranicznego).
- În Uniunea Sovietică, colectivizarea a fost o politică introdusă la sfârşitul celui de-al treilea deceniu al secolului trecut, o contopire a proprietăţilor funciare private şi a forţei de muncă individuală în cooperative numite ferme agricole colective şi ferme agricole de stat. Această politică avea ca scop creşterea producţiei agricole prin punerea agriculturii sub controlul statului.
- Файл:442px-Kolkhozianos. jpg Советский агитплакат, 1930 г. Коллективиза́ция — процесс объединения единоличных крестьянских хозяйств в коллективные хозяйства. Проводилась в СССР в конце 1920-х — начале 1930-х гг.
- Sovyetler Birliği kollektivizasyon politikasıdır. 1928 ve 1933 yılları arasında; kollektif çiftliklerde ve devlet çiftliklerinde toprak ve emeği güçlendirmek için yapılan çalışmalardır.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
