The Coffin Texts are a collection of ancient Egyptian funerary spells written on coffins beginning in the First Intermediate Period. The texts are derived in part from the earlier pyramid texts, reserved for royal use only, but they contain substantial new material related to everyday desires that reflects the fact that the texts were now used by the common people.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Sargtexte ist die moderne Bezeichnung religiöser Texte, die im ägyptischen Mittleren Reich meist auf den Innenseiten von Särgen hochstehender Personen angebracht worden sind. Viele dieser Texte haben sich aus den Pyramidentexten entwickelt, die jetzt aber auch auf den Sarginnenwänden angebracht wurden. Die Einteilung von Pyramiden- und Sargtexten ist eine moderne, während die Ägypter wohl eher die Funktionen einzelner Texte unterschieden. Eine spezielle Form sind die Fugeninschriften, die in den Fugen der Sargwände angebracht wurden. Sargtexte haben verschiedene Funktionen. Es handelt sich teilweise um Rituale, die bei der Mumifizierung oder Bestattung gesprochen wurden. Einige Texte kümmern sich um den Schutz der Mumien oder enthalten auch Wegbeschreibungen der Unterwelt. Die ersten längeren religiösen Texte tauchen schon am Ende des Alten Reiches auf Särgen auf, sind aber besonders im Mittleren Reich beliebt. Am Ende der 12. Dynastie hört die Sitte auf, Särge mit langen Texten zu beschriften, wird dann in der 13. Dynastie wieder gebräuchlich, auch wenn aus dieser Phase viel weniger Texte erhalten sind. Im Neuen Reich kommt das Totenbuch auf, von dem viele Sprüche aus den Sargtexten stammen. Einzelne Sprüche wurden noch in der Spätzeit benutzt.
  • The Coffin Texts are a collection of ancient Egyptian funerary spells written on coffins beginning in the First Intermediate Period. The texts are derived in part from the earlier pyramid texts, reserved for royal use only, but they contain substantial new material related to everyday desires that reflects the fact that the texts were now used by the common people. Ordinary Egyptians who could afford to have a coffin had access to these funerary spells and the pharaoh no longer had exclusive rights to the afterlife. As the modern name of this collection of some 1,185 spells implies, the texts are mostly found on Middle Kingdom coffins. However they are sometimes inscribed on tomb walls, stelae, canopic chests, papyri and even mummy masks. Due to the limited writing surfaces of some of these objects, the collection was often abbreviated, and this gave rise to long and short versions of some of the spells, a number of which were later copied in the Book of the Dead.
  • Tegen het einde van het Oude Rijk kwamen de Sarcofaagteksten als funerair genre op, en vervingen veel van de oudere Piramideteksten, hoewel ook spreuken uit de Piramideteksten tot aan de Late periode in gebruik bleven. De Sarcofaagteksten worden vooral gevonden op de kisten van de nomarchen (lokale machthebbers) die tijdens het Middenrijk gevestigd waren in Assioet, Beni Hassan, Deir el-Bersha, el-Lisht en Meir. Het meest prominente centrum, waar de meeste Sarcofaagteksten gevonden zijn, is Deir el-Bersha, de begraafplaats van de stad Hermopolis Magna, stad van de god Thot. Aan het einde van het Middenrijk kwam de traditie van Sarcofaagteksten tot een einde, waar het genre getransformeerd werd tot het nieuwe corpus dat Dodenboek genoemd wordt. De Sarcofaagteksten komen met name voor op de kisten van hoge ambtenaren, maar verschijnen eveneens op de wanden van het graf, op stelae, op canopenkisten, mummiemaskers en papyri. De belangrijkste wetenschappelijke publicatie van de Sarcofaagteksten is die van de Nederlandse Egyptoloog Adriaan de Buck, die de in totaal 1185 spreuken tussen 1935 en 1961 in 7 boekdelen publiceerde. De eerste complete Engelse vertaling van de teksten werd tussen 1973 en 1978 gepubliceerd door de Egyptoloog Raymond O. Faulkner. De spreuken zijn geschreven in het Middel-Egyptisch, de taal van het Middenrijk. Verder zijn de spreuken in verticale kolommen, in cursieve hiëroglyfen of vroeg-hiëratisch geschreven, een variant van hiëroglyfisch die vooral werd gebruikt op houten kisten en papyrus. In tegenstelling tot de Piramideteksten worden de Sarcofaagteksten geïllustreerd met vignetten en gedetailleerde plattegronden van gebieden en plaatsen in het hiernamaals, zoals het Boek van de twee wegen en het Offerveld. In tegenstelling tot de Piramideteksten, die oorspronkelijk exclusief voor de koning waren, stonden de Sarcofaagteksten ter beschikking aan alle overledenen, waardoor zij eveneens deel konden nemen aan het leven in het hiernamaals. De belangrijkste groep mensen die de Sarcogaafteksten op hun kisten liet aanbrengen waren de nomarchen en hun families. De teksten en afbeeldingen op de kist verzekerden de overledene van het voortbestaan in het hiernamaals, bescherming en toelating tot de cyclus van de zonneloop. Transformatie-spreuken verzekerden de overledene van zijn opstijgen naar de hemel in de vorm van een vogel, of van het transformeren van de overledene tot een godheid, tot vuur, tot graan, tot een kind of tot een krokodil. Het meest gebruikte amulet hierbij was de scarabee, het hiëroglyfische symbool voor 'transformatie'. Een nieuw motief in de Sarcofaagteksten was het verenigd worden met gliefde familieleden in het hiernamaals. Verder werd het concept van het Dodenoordeel geïntroduceerd, waarbij het hart van de dode gewogen werd en de dode afhankelijk van het licht zijn (weinig/geen zonde) of zwaar zijn (veel zonde) van het hart wel of niet werd toegelaten tot het rijk van Osiris.
  • Los Textos de los Sarcófagos son escritos que contienen conjuros pintados o grabados en los sarcófagos del Antiguo Egipto, de ahí su nombre actual. Son un repertorio de fórmulas sagradas, ofrendas y rituales de inspiración solar y osiríaca cuya finalidad era ayudar al fallecido a protegerse de los peligros que pudiera encontrarse en el viaje por el otro mundo, la Duat, preservando así la inmortalidad del difunto. También contienen los métodos para poder alimentarse en la otra vida. Surgen a partir del primer periodo intermedio de Egipto (c. 2100 a.  C. ) y se desarrollan durante el Imperio Medio, cuando la nobleza consiguió el derecho a ser sepultada en sarcófagos y utilizar los textos mágicos que antes solo estaban reservados a los faraones. Su origen proviene de los Textos de las Pirámides (c. 2350 a.  C. ) del Imperio Antiguo, época en que la inmortalidad y resurrección estaba limitada únicamente a la realeza, aunque incluyen nuevos contenidos y creencias propias del Imperio Medio. El pueblo solo pudo acceder a las fórmulas sagradas a partir del Imperio Nuevo (c. 1500 a.  C. ) y esto dio lugar a los textos del denominado Libro de los Muertos.
  • Textos dos Sarcófagos é a designação moderna atribuída a textos de carácter funerário produzidos na civilização do Antigo Egipto a partir do Primeiro Período Intermediário, mas sobretudo durante o Império Médio. Em resultado da desagregação do poder político no final do Império Antigo e das alterações culturais produzidas, a hipótese de gozar uma vida no Além deixou de estar reservada à realeza, alargando-se aos funcionários e, progressivamente, a toda a população egípcia. Os Textos dos Sarcófagos, dos quais se conhecem mais de mil fórmulas, visavam proteger o defunto no Além e prover as suas necessidades. Foram inscritos na sua maioria em escrita hieroglífica cursiva no interior das paredes internas de sarcófagos de madeira rectangulares (o que explica a designação de "Textos dos Sarcófagos"), embora também se conheçam inscrições realizadas em vasos canópicos, estelas, paredes dos túmulos e papiros. Os textos retomam e adaptam as fórmulas dos Textos das Pirâmides, textos gravados no interior das pirâmides de reis da V, VI, VII e VIII dinastias. Contudo, verificam-se algumas novidades como a possibilidade do defunto assumir várias formas, bem como de regressar à terra para visitar os seus entes queridos. Enquanto que os Textos das Pirâmides apresentam a possibilidade do defunto se juntar ao deus solar Ré, os Textos dos Sarcófagos favorecem a união com Osíris. Saliente-se ainda que o acesso a uma vida no Além está sujeito a ter levado uma vida marcada pela prática de um comportamento justo. Os Textos das Pirâmides e os Textos dos Sarcófagos foram as principais fontes para o chamado "Livro dos Mortos", popular no Império Novo.
  • Тексты Саркофагов — коллекция древнеегипетских погребальных заклинаний, высеченных на поверхности саркофагов. Впервые данные надписи появились во времена Первого переходного периода. Эти тексты частично позаимствованы из более ранних источников, таких как Тексты пирамид, но в отличие от них Тексты саркофагов содержат существенно новые материалы, связанные с повседневными нуждами человека. Это говорит о том, что данные тексты использовались не только королевской знатью, но и простыми богатыми людьми. Теперь простые египтяне могли позволить себе изготовление саркофага с подобными погребальными заклинаниями. Отныне не только фараоны имели право на загробную жизнь, но и простые египтяне. Большая часть текстов написанных на саркофагах относится к периоду Среднего Царства. Однако иногда подобные надписи встречаются на стенах гробниц, на поверхности сундуков, канопов, в папирусах и даже на масках мумий. Из-за ограниченности поверхности, на которую наносились тексты, они часто подвергались сокращению, что в свою очередь привело к появлению сокращённой и полной версии подобных заклинаний, некоторые из которых, позднее были скопированы в Книгу мёртвых.
  • Teksty Sarkofagów (Księga Sarkofagów) - zbiór staroegipskich, religijnych tekstów magicznych, związanych z kultem zmarłych. Ich trzonem były zasadniczo przeredagowane, wzbogacone i opracowane literacko Teksty Piramid. Teksty Sarkofagów stanowiły ich dalszą ewolucję, dostępną już dla zwykłych śmiertelników, a nie tylko dla faraona, jak w przypadku samych Tekstów Piramid. Najstarsze Teksty Sarkofagów znane są z czasów VI dynastii czyli z okresu Starego Państwa. Powszechnie stosowano je w Pierwszym Okresie Przejściowym, kiedy zastąpiły one zupełnie Teksty Piramid, i w Średnim Państwie, w którym to okresie były powoli zastępowane przez spisywane na papirusie Księgi Umarłych. Teksty Sarkofagów tworzone były w klasycznym języku egipskim. Zapisywano je kursywą hieroglificzną i kopiowano na ścianach wewnętrznych sarkofagów skrzyniowych należących do dostojników, nawet niższego szczebla, jeszcze w czasach Średniego Państwa. Pojawiły się tam także malarskie ilustracje wybranych fragmentów tekstów. Magiczne teksty miały pomóc zmarłemu w wędrówce przez podziemny świat, aby uniknął on pragnienia i głodu oraz rozlicznych niebezpieczeństw, czyhających nań w zaświatach. Miały też pozwolić mu na przybranie odpowiednich kształtów oraz umożliwić odnalezienie minionego życia i swoich bliskich oraz dostanie się do raju. Zawierały zaklęcia sachu, które miały pozwolić na powstanie ach – idealnej, duchowej istoty, ostatecznej formy, w jakiej mieli egzystować zmarli, przebywający wraz z bogami. Zawierały także teksty literackie oraz partie dotyczące mitycznych przypadków precedensowych, na które może powołać się zmarły dla zapewnienia sobie szczęśliwego bytu w zaświatach. Znajdują się tam, ujęte w formę dialogu, legendy o pochodzeniu i triumfie bogów oraz komentarze do mitologicznych wydarzeń. Teksty grupowano według określonej tematyki i zgodnie z nią nadawano im wspólne tytuły. Teksty Sarkofagów stanowią doskonałe źródło dla poznania wierzeń starożytnych Egipcjan i mitologii staroegipskiej.
  • Les Textes des Sarcophages ou Textes des Cercueils sont un corpus de textes funéraires rédigés en hiéroglyphes cursifs sur certains sarcophages du Moyen Empire. Ils résultent d'une extension des rites funéraires jusque-là réservés au roi, et d'une utilisation des Textes des Pyramides, auxquels s'ajoutent de nouvelles formules. Il s'agit de formules « magiques » destinées à préserver le mort, lors de son voyage vers l'au-delà, de la faim, de la soif et de tous dangers potentiels. On en a recensé au total près de mille cent quatre-vingt-cinq unités ou chapitres. Certaines comportent un titre écrit à l'encre rouge. La longueur de ces formules est très variable : si certaines ne sont qu'une simple phrase, d'autres forment de véritables paragraphes avec introduction et conclusion. Dans l'impossibilité d'inscrire tous les textes sur un sarcophage, le propriétaire du tombeau choisit les extraits qu'il souhaite y faire figurer. Plusieurs de ces textes figurent dans le Livre des morts des Anciens Égyptiens.
  • I testi dei sarcofagi sono formule funerarie, riportanti rituali magico-religiosi, scritte principalmente su sarcofagi prodotti tra il Primo periodo intermedio e la fine del Medio Regno. Erano destinate a garantire al defunto la rinascita e il favore degli dei. Derivati dai più arcaici Testi delle piramidi, sepolture riservate solamente al sovrano ed ai membri della sua famiglia, si differenziano da quest'ultimi perché sono scritti su sarcofagi lignei ed esprimono, dell'essere umano, desideri e timori. Sono considerati testi transitori per la successiva evoluzione nel Libro dei morti. Dopo il travagliato Primo periodo intermedio, la comparsa di questi Testi annunciò il risveglio, della civiltà egizia, da un lungo periodo di oscurantismo spirituale e di anarchia dovuto alle lotte sociali e politiche che iniziate alla fine dell'Antico Regno ebbero notevole influsso sulla religione e sui riti. Al sovrano, dal potere sempre più debole, si contrapposero i governatori sempre più ricchi e potenti; questo dualismo portò al crollo economico dell'Egitto e alla democratizzazione dei rituali funebri. Quest'ultimo sviluppo sembrò più legato alla speculazione religiosa che ad autentico rinnovamento perché consentì ai nobili ed ai semplici cittadini di aspirare alla rinascita, ma solo se potevano permettersi le sontuose e onerose spese funerarie. Nacquero nel Medio Regno nuovi principi religiosi come l'uguaglianza degli uomini davanti alla divinità, l'eguale possibilità per tutti di rinascere e la colpa. Per aiutare il defunto a superare gli ostacoli del cammino verso l'Aldilà furono trascritti sui sarcofagi, come in un manuale, i regali e dogmatici Testi delle piramidi. Questi furono copiati anche sui papiri che venivano deposti insieme alla salma affinché le formule magiche fossero ancor più vicine al defunto e quindi più potenti. Il sarcofago, che nei testi egizi si chiamava neb ankh ossia possessore di vita, era ovviamente elemento indispensabile nel rituale funebre poiché doveva proteggere le spoglie mortali per l'eternità. Il coperchio rappresentava il cielo, il fondo era la terra e i lati indicavano i quattro punti cardinali. Il defunto giaceva con la testa a nord, il volto rivolto verso oriente ove il sole nasceva rigenerato e in corrispondenza degli occhi erano disegnati, sul sarcofago, due udjat che gli consentivano di guardare all'esterno, per non perdere il contatto con il mondo reale. Esso era, come madre della rinascita, identificato nella dea Nut, così come recita la formula 44, dei Testi dei sarcofagi, declamata dal sacerdote celebrante il rito funebre: Io ti ho racchiuso tra le braccia di tua madre Nut Moltissimi sarcofagi sono andati perduti per deperimento del legno, perché rubati o bruciati dai profanatori di tombe. I più noti sono: Sarcofago di Cnumhotep in legno del Medio Regno. Le formule invocavano offerte funerarie al defunto, richieste di protezioni divine e appaiono per la prima volta gli udjat. Vi era dipinta una Falsa porta all'esterno del sarcofago che permetteva al ba del defunto di uscire e l'insieme dei geroglifici riproduce l'abitazione che servirà al defunto nell'Aldilà mentre tutte le formule mirano ad assicurare una vita piacevole nel Duat Sarcofago di Mereru che è forse quello meglio decorato perché gli splendidi geroglifici azzurri sono disegnati con cura e molto simili, nello stile, a quelli dei Testi delle piramidi. Sarcofago di Iger risalente alla XII dinastia. È interamente decorato e scritto in ieratico con il colore nero, per imitare il papiro, ma in caso di formule particolarmente significative veniva usato il colore rosso. Elenca, nel testo, una gran quantità di beni accessori necessari al defunto per poter vivere nell'Aldilà e raffigura un gran numero di portatori con scorte di acqua e cibo. Risulta quindi evidente che i dipinti e i testi riguardino quasi esclusivamente il defunto, a differenza dei dogmatici Testi delle piramidi che trattavano principalmente di divinità. Sarcofagi di El Bersha località famosa per la loro produzione, avevano rappresentata la mappa degli inferi con i suoi pericoli e i testi consigliavano il modo per superarli. Sarcofago di Senbi (trattasi in realtà di tre sarcofagi appartenenti a tre individui diversi, chiamati Senbi e seppelliti nella medesima tomba). Presenta una ricca decorazione a facciata di palazzo, gli udjat, la porta di accesso e la seguente citazione: Le offerte necessarie: migliaia di buoi e di uccelli e ogni cosa buona e pura per il ka del venerato, il governatore Senbi, giustificato. Sarcofago di Khuy che reca sul lato destro, accanto agli udjat, la sua immagine con il suo cane, evidentemente così tanto amato da ritenerlo indispensabile nella futura rinascita. Inoltre reca scritta la formula dell'offerta hotep di nesu ossia un'offerta che il re concede. Questa veniva usata spesso perché solo il sovrano poteva fare offerte alle divinità. Così egli chiedeva ad Osiride di garantire per l'eternità al Ka del defunto i beni necessari per la sua seconda vita. Un comune esempio di formula può essere questo (tratto dalla stele conservata al British Museum di Londra BM EA 558 ḥtp-di-nsw 3sir nb ḏdw nṯr ˁ3 nb 3bḏwUn'offerta che il re da a Osiride, il signore Djedu, il grande dio, il signore di Abydos di=f prt-ḫrw t ḥnḳt k3 3pd šs mnḫtaffinché egli possa fare un'offerta di pane, birra, bovini, uccelli, di alabastro, abiti ḫt nb nfr wˁb ˁnḫt nṯr ime di ogni cosa buona e pura di cui vive un dio n ḳ3 n im3ḫ ḳyper il ka del venerato Key Nell'insieme sono più di mille formule che costituiscono una vera e propria guida per raggiungere l'Amenti, attraverso il quale "colui che appartiene a Osiride", cioè il defunto, accedeva alle stelle con "quelli che non muoiono" ove l'anima rinasceva in uno stato divino nei Campi di Iaru . Si invocano le divinità protettrici dei morti tra le quali Osiride, Iside, Nefti, Anubi, Neith, Geb, Apopi e la sopracitata Nut. Anche i figli di Horo, protettori dei vasi canopi, erano invocati affinché al defunto non mancasse nulla dei beni necessari alla nuova vita. Nell'elenco delle offerte, vi era anche il gioco del senet che rappresentava il legame tra la morte, come defunto che gioca, e la vita, come avversario vivente. Altri argomenti dei Testi, oltre le formule rituali, sono: l'ascesa al cielo del Ba sotto forma di uccello il pericolo di rinascere, invece che tra le stelle, in oggetti o animali Apopi e la sua guerra contro il sole il giudizio del ba o psicostasia cosmogonia campi di Iaru o di Hetep, paradiso dell'abbondanza la storia di Osiride punto da una pulce la storia di Horo e del maiale il Libro delle due vie Nei testi più usati il defunto si rivolgeva ai visitatori vantando i suoi meriti, augurandosi di rimanere vivo nella loro memoria e in caso di visitatori non graditi, come i profanatori, vi era un elenco di maledizioni. Altre formule parlano delle confessione negativa ossia l'elenco delle colpe non commesse dal defunto e che si svilupperà, poi, nei sacri papiri del Nuovo Regno. Riti e magie, pur contando sempre molto, lasciarono quindi spazio alle virtù del defunto e forse gli Egizi cominciarono a capire che, nel dubbio sulla riuscita dei rituali magici, forse era meglio avere dalla propria parte, al momento del trapasso, anche i meriti di una vita ben spesa.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 1713556 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageInLinkCount
  • 61 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutLinkCount
  • 39 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 539669044 (xsd:integer)
dbpprop:hasPhotoCollection
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Tegen het einde van het Oude Rijk kwamen de Sarcofaagteksten als funerair genre op, en vervingen veel van de oudere Piramideteksten, hoewel ook spreuken uit de Piramideteksten tot aan de Late periode in gebruik bleven. De Sarcofaagteksten worden vooral gevonden op de kisten van de nomarchen (lokale machthebbers) die tijdens het Middenrijk gevestigd waren in Assioet, Beni Hassan, Deir el-Bersha, el-Lisht en Meir.
  • The Coffin Texts are a collection of ancient Egyptian funerary spells written on coffins beginning in the First Intermediate Period. The texts are derived in part from the earlier pyramid texts, reserved for royal use only, but they contain substantial new material related to everyday desires that reflects the fact that the texts were now used by the common people.
  • Sargtexte ist die moderne Bezeichnung religiöser Texte, die im ägyptischen Mittleren Reich meist auf den Innenseiten von Särgen hochstehender Personen angebracht worden sind. Viele dieser Texte haben sich aus den Pyramidentexten entwickelt, die jetzt aber auch auf den Sarginnenwänden angebracht wurden. Die Einteilung von Pyramiden- und Sargtexten ist eine moderne, während die Ägypter wohl eher die Funktionen einzelner Texte unterschieden.
  • Teksty Sarkofagów (Księga Sarkofagów) - zbiór staroegipskich, religijnych tekstów magicznych, związanych z kultem zmarłych. Ich trzonem były zasadniczo przeredagowane, wzbogacone i opracowane literacko Teksty Piramid. Teksty Sarkofagów stanowiły ich dalszą ewolucję, dostępną już dla zwykłych śmiertelników, a nie tylko dla faraona, jak w przypadku samych Tekstów Piramid. Najstarsze Teksty Sarkofagów znane są z czasów VI dynastii czyli z okresu Starego Państwa.
  • I testi dei sarcofagi sono formule funerarie, riportanti rituali magico-religiosi, scritte principalmente su sarcofagi prodotti tra il Primo periodo intermedio e la fine del Medio Regno. Erano destinate a garantire al defunto la rinascita e il favore degli dei.
  • Textos dos Sarcófagos é a designação moderna atribuída a textos de carácter funerário produzidos na civilização do Antigo Egipto a partir do Primeiro Período Intermediário, mas sobretudo durante o Império Médio. Em resultado da desagregação do poder político no final do Império Antigo e das alterações culturais produzidas, a hipótese de gozar uma vida no Além deixou de estar reservada à realeza, alargando-se aos funcionários e, progressivamente, a toda a população egípcia.
  • Los Textos de los Sarcófagos son escritos que contienen conjuros pintados o grabados en los sarcófagos del Antiguo Egipto, de ahí su nombre actual. Son un repertorio de fórmulas sagradas, ofrendas y rituales de inspiración solar y osiríaca cuya finalidad era ayudar al fallecido a protegerse de los peligros que pudiera encontrarse en el viaje por el otro mundo, la Duat, preservando así la inmortalidad del difunto. También contienen los métodos para poder alimentarse en la otra vida.
  • Тексты Саркофагов — коллекция древнеегипетских погребальных заклинаний, высеченных на поверхности саркофагов. Впервые данные надписи появились во времена Первого переходного периода. Эти тексты частично позаимствованы из более ранних источников, таких как Тексты пирамид, но в отличие от них Тексты саркофагов содержат существенно новые материалы, связанные с повседневными нуждами человека.
  • Les Textes des Sarcophages ou Textes des Cercueils sont un corpus de textes funéraires rédigés en hiéroglyphes cursifs sur certains sarcophages du Moyen Empire. Ils résultent d'une extension des rites funéraires jusque-là réservés au roi, et d'une utilisation des Textes des Pyramides, auxquels s'ajoutent de nouvelles formules. Il s'agit de formules « magiques » destinées à préserver le mort, lors de son voyage vers l'au-delà, de la faim, de la soif et de tous dangers potentiels.
rdfs:label
  • Sargtexte
  • Coffin Texts
  • Textos de los Sarcófagos
  • Textes des sarcophages
  • Testi dei sarcofagi
  • Sarcofaagteksten
  • Teksty Sarkofagów
  • Textos dos Sarcófagos
  • Тексты Саркофагов
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:associatedBand of
is dbpedia-owl:associatedMusicalArtist of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:associatedActs of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of