The Coffin Texts are a collection of ancient Egyptian funerary spells written on coffins beginning in the First Intermediate Period. They are partially derived from the earlier Pyramid Texts, reserved for royal use only, but contain substantial new material related to everyday desires, indicating a new target audience of common people. Ordinary Egyptians who could afford a coffin had access to these funerary spells and the pharaoh no longer had exclusive rights to an afterlife.

Property Value
dbo:abstract
  • نصوص التوابيت هي مجموعة من النصوص الجنائزية المصرية القديمة، والتي بدأ ظهورها مكتوبة على النعوش في بداية فترة الاضمحلال الأولى. استمدت تلك النصوص من نصوص الأهرام التي كانت للاستخدام الملكي فقط، حيث تم استبدال بعض كلماتها لتصلح لاستخدام عامة الناس، حيث أصبح في قدرة بعض عامة المصريين أن يتملّكوا توابيت ينقش عليها نصوص جنائزية، أي أن حق الحياة الآخرة لم يعد محصورًا على الفرعون. ترجع معظم تلك النصوص إلى عصر الدولة الوسطى. وأحيانًا كانت تلك النصوص تنقش على جدران المقابر والمسلات والبرديات وحتى على أقنعة المومياوات. (ar)
  • Los Textos de los Sarcófagos son escritos que contienen conjuros pintados o grabados en los sarcófagos y ataúdes (de ahí su nombre actual) del Antiguo Egipto, principalmente durante el Imperio Medio. Son un repertorio de fórmulas sagradas, ofrendas y rituales de inspiración solar y osiríaca cuya finalidad era ayudar al fallecido a protegerse de los peligros que pudiera encontrarse en el viaje por el otro mundo, la Duat, preservando así la inmortalidad del difunto. También contienen los métodos para poder alimentarse en la otra vida. Surgen a partir del primer periodo intermedio de Egipto (c. 2100 a. C.) y se desarrollan durante el Imperio Medio, cuando se cree que la nobleza consiguió el derecho utilizar los textos mágico-religiosos, que antes solo estaban reservados a los faraones. Su origen proviene -en parte- de los Textos de las Pirámides (c. 2350 a. C.) del Imperio Antiguo, época en que la inmortalidad y resurrección estaba limitada únicamente a la realeza, aunque incluyen muchos nuevos contenidos y creencias propias del Imperio Medio. El pueblo solo pudo acceder a las fórmulas sagradas a partir del Imperio Nuevo (c. 1500 a. C.) y esto dio lugar a los textos del denominado Libro de los Muertos. (es)
  • Sargtexte sind eine Sammlung religiöser Sprüche, die im ägyptischen Mittleren Reich meist auf den Innenseiten von Särgen hochstehender Personen angebracht waren. Viele dieser Texte haben sich aus den Pyramidentexten entwickelt, die jetzt aber auch auf den Sarginnenwänden angebracht wurden. Die Einteilung von Pyramiden- und Sargtexten ist eine moderne, während die Ägypter wohl eher die Funktionen einzelner Texte unterschieden. Eine spezielle Form sind die Fugeninschriften, die in den Fugen der Sargwände angebracht wurden. Sargtexte haben verschiedene Funktionen. Es handelt sich teilweise um Ritualtexte, die bei der Mumifizierung oder Bestattung gesprochen wurden. Einige Texte kümmern sich um den Schutz der Mumien oder enthalten auch Wegbeschreibungen der Unterwelt. Die ersten längeren religiösen Texte tauchen schon am Ende des Alten Reiches auf Särgen auf, sind aber besonders im Mittleren Reich beliebt. Am Ende der 12. Dynastie hört die Sitte auf, Särge mit langen Texten zu beschriften, wird dann in der 13. Dynastie wieder gebräuchlich, auch wenn aus dieser Phase viel weniger Texte erhalten sind. Im Neuen Reich kommt das Totenbuch auf, von dem viele Sprüche aus den Sargtexten stammen. Einzelne Sprüche wurden noch in der Spätzeit benutzt. (de)
  • Les Textes des Sarcophages ou Textes des Cercueils (anglais : Coffin Texts ; abrév. CT) sont un corpus de textes funéraires rédigés en hiéroglyphes cursifs sur certains sarcophages du Moyen Empire. Ils résultent d'une extension des rites funéraires jusque-là réservés au roi, et d'une utilisation des Textes des Pyramides, auxquels s'ajoutent de nouvelles formules. Il s'agit de formules « magiques » destinées à préserver le mort, lors de son voyage vers l'au-delà, de la faim, de la soif et de tous dangers potentiels. On en a recensé au total près de mille cent quatre-vingt-cinq unités ou chapitres. Certaines comportent un titre écrit à l'encre rouge. La longueur de ces formules est très variable : si certaines ne sont qu'une simple phrase, d'autres forment de véritables paragraphes avec introduction et conclusion. Dans l'impossibilité d'inscrire tous les textes sur un sarcophage, le propriétaire du tombeau choisit les extraits qu'il souhaite y faire figurer. Plusieurs de ces textes figurent dans le Livre des Morts. (fr)
  • The Coffin Texts are a collection of ancient Egyptian funerary spells written on coffins beginning in the First Intermediate Period. They are partially derived from the earlier Pyramid Texts, reserved for royal use only, but contain substantial new material related to everyday desires, indicating a new target audience of common people. Ordinary Egyptians who could afford a coffin had access to these funerary spells and the pharaoh no longer had exclusive rights to an afterlife. As the modern name of this collection of some 1,185 spells implies, they were mostly inscribed on Middle Kingdom coffins. They were also sometimes written on tomb walls, stelae, canopic chests, papyri and mummy masks. Due to the limited writing surfaces of some of these objects, the spells were often abbreviated, giving rise to long and short versions, some of which were later copied in the Book of the Dead. (en)
  • I testi dei sarcofagi sono formule funerarie, riportanti rituali magico-religiosi, scritte principalmente su sarcofagi prodotti tra il Primo periodo intermedio (2180 - 2055 a.C.) e la fine del Medio Regno (2055 - 1650 a.C.). (it)
  • Tegen het einde van het Oude Rijk kwamen de Sarcofaagteksten als funerair genre op, en vervingen veel van de oudere Piramideteksten, hoewel ook spreuken uit de Piramideteksten tot aan de Late periode in gebruik bleven. De Sarcofaagteksten worden vooral gevonden op de kisten van de nomarchen (lokale machthebbers) die tijdens het Middenrijk gevestigd waren in Assioet, Beni Hassan, Deir el-Bersha, el-Lisht en Meir. Het meest prominente centrum, waar de meeste Sarcofaagteksten gevonden zijn, is Deir el-Bersha, de begraafplaats van de stad Hermopolis Magna, stad van de god Thot. Aan het einde van het Middenrijk kwam de traditie van Sarcofaagteksten tot een einde, waar het genre getransformeerd werd tot het nieuwe corpus dat Dodenboek genoemd wordt. De Sarcofaagteksten komen met name voor op de kisten van hoge ambtenaren, maar verschijnen eveneens op de wanden van het graf, op stelae, op canopenkisten, mummiemaskers en papyri. De belangrijkste wetenschappelijke publicatie van de Sarcofaagteksten is die van de Nederlandse Egyptoloog Adriaan de Buck, die de in totaal 1185 spreuken tussen 1935 en 1961 in 7 boekdelen publiceerde. De eerste complete Engelse vertaling van de teksten werd tussen 1973 en 1978 gepubliceerd door de Egyptoloog Raymond O. Faulkner. De spreuken zijn geschreven in het Middel-Egyptisch, de taal van het Middenrijk. Verder zijn de spreuken in verticale kolommen, in cursieve hiëroglyfen of vroeg-hiëratisch geschreven, een variant van hiëroglyfisch die vooral werd gebruikt op houten kisten en papyrus. In tegenstelling tot de Piramideteksten worden de Sarcofaagteksten geïllustreerd met vignetten en gedetailleerde plattegronden van gebieden en plaatsen in het hiernamaals, zoals het Boek van de twee wegen en het Offerveld. In tegenstelling tot de Piramideteksten, die oorspronkelijk exclusief voor de koning waren, stonden de Sarcofaagteksten ter beschikking aan alle overledenen, waardoor zij eveneens deel konden nemen aan het leven in het hiernamaals. De belangrijkste groep mensen die de Sarcogaafteksten op hun kisten liet aanbrengen waren de nomarchen en hun families. De teksten en afbeeldingen op de kist verzekerden de overledene van het voortbestaan in het hiernamaals, bescherming en toelating tot de cyclus van de zonneloop. Transformatie-spreuken verzekerden de overledene van zijn opstijgen naar de hemel in de vorm van een vogel, of van het transformeren van de overledene tot een godheid, tot vuur, tot graan, tot een kind of tot een krokodil. Het meest gebruikte amulet hierbij was de scarabee, het hiëroglyfische symbool voor 'transformatie'. Een nieuw motief in de Sarcofaagteksten was het verenigd worden met gliefde familieleden in het hiernamaals. Verder werd het concept van het Dodenoordeel geïntroduceerd, waarbij het hart van de dode gewogen werd en de dode afhankelijk van het licht zijn (weinig/geen zonde) of zwaar zijn (veel zonde) van het hart wel of niet werd toegelaten tot het rijk van Osiris. (nl)
  • Textos dos Sarcófagos é a designação moderna atribuída a textos de carácter funerário produzidos na civilização do Antigo Egipto a partir do Primeiro Período Intermediário, mas sobretudo durante o Império Médio. Em resultado da desagregação do poder político no final do Império Antigo e das alterações culturais produzidas, a hipótese de gozar uma vida no Além deixou de estar reservada à realeza, alargando-se aos funcionários e, progressivamente, a toda a população egípcia. Os Textos dos Sarcófagos, dos quais se conhecem mais de mil fórmulas, visavam proteger o defunto no Além e prover as suas necessidades. Foram inscritos na sua maioria em escrita hieroglífica cursiva no interior das paredes internas de sarcófagos de madeira rectangulares (o que explica a designação de "Textos dos Sarcófagos"), embora também se conheçam inscrições realizadas em vasos canópicos, estelas, paredes dos túmulos e papiros. Os textos retomam e adaptam as fórmulas dos Textos das Pirâmides, textos gravados no interior das pirâmides de reis da V, VI, VII e VIII dinastias. Contudo, verificam-se algumas novidades como a possibilidade do defunto assumir várias formas, bem como de regressar à terra para visitar os seus entes queridos. Enquanto que os Textos das Pirâmides apresentam a possibilidade do defunto se juntar ao deus solar Ré, os Textos dos Sarcófagos favorecem a união com Osíris. Saliente-se ainda que o acesso a uma vida no Além está sujeito a ter levado uma vida marcada pela prática de um comportamento justo. Os Textos das Pirâmides e os Textos dos Sarcófagos foram as principais fontes para o chamado "Livro dos Mortos", popular no Império Novo. (pt)
  • Teksty Sarkofagów (Księga Sarkofagów) – zbiór staroegipskich, religijnych tekstów magicznych, związanych z kultem zmarłych. Ich trzonem były zasadniczo przeredagowane, wzbogacone i opracowane literacko Teksty Piramid. Teksty Sarkofagów stanowiły ich dalszą ewolucję, dostępną już dla zwykłych śmiertelników, a nie tylko dla faraona, jak w przypadku samych Tekstów Piramid. Najstarsze Teksty Sarkofagów znane są z czasów VI dynastii (XXII w. p.n.e.) czyli z okresu Starego Państwa. Powszechnie stosowano je w Pierwszym Okresie Przejściowym, kiedy zastąpiły one zupełnie Teksty Piramid, i w Średnim Państwie, w którym to okresie były powoli zastępowane przez spisywane na papirusie Księgi umarłych. Teksty Sarkofagów tworzone były w klasycznym języku egipskim. Zapisywano je kursywą hieroglificzną i kopiowano na ścianach wewnętrznych sarkofagów skrzyniowych należących do dostojników, nawet niższego szczebla, jeszcze w czasach Średniego Państwa. Pojawiły się tam także malarskie ilustracje wybranych fragmentów tekstów. Magiczne teksty miały pomóc zmarłemu w wędrówce przez podziemny świat, aby uniknął on pragnienia i głodu oraz rozlicznych niebezpieczeństw, czyhających nań w zaświatach. Miały też pozwolić mu na przybranie odpowiednich kształtów oraz umożliwić odnalezienie minionego życia i swoich bliskich oraz dostanie się do raju (Pola Jaru). Zawierały zaklęcia sachu, które miały pozwolić na powstanie ach – idealnej, duchowej istoty, ostatecznej formy, w jakiej mieli egzystować zmarli, przebywający wraz z bogami. Zawierały także teksty literackie oraz partie dotyczące mitycznych przypadków precedensowych, na które może powołać się zmarły dla zapewnienia sobie szczęśliwego bytu w zaświatach. Znajdują się tam, ujęte w formę dialogu, legendy o pochodzeniu i triumfie bogów oraz komentarze do mitologicznych wydarzeń. Teksty grupowano według określonej tematyki i zgodnie z nią nadawano im wspólne tytuły. Teksty Sarkofagów stanowią doskonałe źródło dla poznania wierzeń starożytnych Egipcjan i mitologii staroegipskiej. (pl)
  • Тексты Саркофагов — коллекция древнеегипетских погребальных заклинаний, высеченных на поверхности саркофагов. Впервые данные надписи появились во времена Первого переходного периода. Эти тексты частично позаимствованы из более ранних источников, таких как Тексты пирамид, но в отличие от них Тексты саркофагов содержат существенно новые материалы, связанные с повседневными нуждами человека. Это говорит о том, что данные тексты использовались не только королевской знатью, но и простыми богатыми людьми. Теперь простые египтяне могли позволить себе изготовление саркофага с подобными погребальными заклинаниями. Отныне не только фараоны имели право на загробную жизнь, но и простые египтяне. Большая часть текстов написанных на саркофагах относится к периоду Среднего Царства. Однако иногда подобные надписи встречаются на стенах гробниц, на поверхности сундуков, канопов, в папирусах и даже на масках мумий. Из-за ограниченности поверхности, на которую наносились тексты, они часто подвергались сокращению, что в свою очередь привело к появлению сокращённой и полной версии подобных заклинаний, некоторые из которых, позднее были скопированы в Книгу мёртвых. (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1713556 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 743224921 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • نصوص التوابيت هي مجموعة من النصوص الجنائزية المصرية القديمة، والتي بدأ ظهورها مكتوبة على النعوش في بداية فترة الاضمحلال الأولى. استمدت تلك النصوص من نصوص الأهرام التي كانت للاستخدام الملكي فقط، حيث تم استبدال بعض كلماتها لتصلح لاستخدام عامة الناس، حيث أصبح في قدرة بعض عامة المصريين أن يتملّكوا توابيت ينقش عليها نصوص جنائزية، أي أن حق الحياة الآخرة لم يعد محصورًا على الفرعون. ترجع معظم تلك النصوص إلى عصر الدولة الوسطى. وأحيانًا كانت تلك النصوص تنقش على جدران المقابر والمسلات والبرديات وحتى على أقنعة المومياوات. (ar)
  • I testi dei sarcofagi sono formule funerarie, riportanti rituali magico-religiosi, scritte principalmente su sarcofagi prodotti tra il Primo periodo intermedio (2180 - 2055 a.C.) e la fine del Medio Regno (2055 - 1650 a.C.). (it)
  • The Coffin Texts are a collection of ancient Egyptian funerary spells written on coffins beginning in the First Intermediate Period. They are partially derived from the earlier Pyramid Texts, reserved for royal use only, but contain substantial new material related to everyday desires, indicating a new target audience of common people. Ordinary Egyptians who could afford a coffin had access to these funerary spells and the pharaoh no longer had exclusive rights to an afterlife. (en)
  • Sargtexte sind eine Sammlung religiöser Sprüche, die im ägyptischen Mittleren Reich meist auf den Innenseiten von Särgen hochstehender Personen angebracht waren. Viele dieser Texte haben sich aus den Pyramidentexten entwickelt, die jetzt aber auch auf den Sarginnenwänden angebracht wurden. Die Einteilung von Pyramiden- und Sargtexten ist eine moderne, während die Ägypter wohl eher die Funktionen einzelner Texte unterschieden. Eine spezielle Form sind die Fugeninschriften, die in den Fugen der Sargwände angebracht wurden. (de)
  • Los Textos de los Sarcófagos son escritos que contienen conjuros pintados o grabados en los sarcófagos y ataúdes (de ahí su nombre actual) del Antiguo Egipto, principalmente durante el Imperio Medio. Son un repertorio de fórmulas sagradas, ofrendas y rituales de inspiración solar y osiríaca cuya finalidad era ayudar al fallecido a protegerse de los peligros que pudiera encontrarse en el viaje por el otro mundo, la Duat, preservando así la inmortalidad del difunto. También contienen los métodos para poder alimentarse en la otra vida. (es)
  • Les Textes des Sarcophages ou Textes des Cercueils (anglais : Coffin Texts ; abrév. CT) sont un corpus de textes funéraires rédigés en hiéroglyphes cursifs sur certains sarcophages du Moyen Empire. Ils résultent d'une extension des rites funéraires jusque-là réservés au roi, et d'une utilisation des Textes des Pyramides, auxquels s'ajoutent de nouvelles formules. Il s'agit de formules « magiques » destinées à préserver le mort, lors de son voyage vers l'au-delà, de la faim, de la soif et de tous dangers potentiels. On en a recensé au total près de mille cent quatre-vingt-cinq unités ou chapitres. Certaines comportent un titre écrit à l'encre rouge. La longueur de ces formules est très variable : si certaines ne sont qu'une simple phrase, d'autres forment de véritables paragraphes avec intr (fr)
  • Tegen het einde van het Oude Rijk kwamen de Sarcofaagteksten als funerair genre op, en vervingen veel van de oudere Piramideteksten, hoewel ook spreuken uit de Piramideteksten tot aan de Late periode in gebruik bleven. (nl)
  • Teksty Sarkofagów (Księga Sarkofagów) – zbiór staroegipskich, religijnych tekstów magicznych, związanych z kultem zmarłych. Ich trzonem były zasadniczo przeredagowane, wzbogacone i opracowane literacko Teksty Piramid. Teksty Sarkofagów stanowiły ich dalszą ewolucję, dostępną już dla zwykłych śmiertelników, a nie tylko dla faraona, jak w przypadku samych Tekstów Piramid. Teksty Sarkofagów stanowią doskonałe źródło dla poznania wierzeń starożytnych Egipcjan i mitologii staroegipskiej. (pl)
  • Textos dos Sarcófagos é a designação moderna atribuída a textos de carácter funerário produzidos na civilização do Antigo Egipto a partir do Primeiro Período Intermediário, mas sobretudo durante o Império Médio. Os Textos das Pirâmides e os Textos dos Sarcófagos foram as principais fontes para o chamado "Livro dos Mortos", popular no Império Novo. (pt)
  • Тексты Саркофагов — коллекция древнеегипетских погребальных заклинаний, высеченных на поверхности саркофагов. Впервые данные надписи появились во времена Первого переходного периода. Эти тексты частично позаимствованы из более ранних источников, таких как Тексты пирамид, но в отличие от них Тексты саркофагов содержат существенно новые материалы, связанные с повседневными нуждами человека. Это говорит о том, что данные тексты использовались не только королевской знатью, но и простыми богатыми людьми. Теперь простые египтяне могли позволить себе изготовление саркофага с подобными погребальными заклинаниями. Отныне не только фараоны имели право на загробную жизнь, но и простые египтяне. (ru)
rdfs:label
  • نصوص التوابيت (ar)
  • Sargtexte (de)
  • Coffin Texts (en)
  • Textos de los sarcófagos (es)
  • Textes des sarcophages (fr)
  • Testi dei sarcofagi (it)
  • Sarcofaagteksten (nl)
  • Teksty Sarkofagów (pl)
  • Textos dos Sarcófagos (pt)
  • Тексты Саркофагов (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:associatedBand of
is dbo:associatedMusicalArtist of
is foaf:primaryTopic of