| dbpedia-owl:abstract
|
- Clibanarius nennt man die überschwere Version eines Kataphrakten mit Ganzkörperpanzerung für Reiter und Pferd. Bereits in der Antike wurde die Bezeichnung irrtümlich auf das lateinische Wort clibanus („Ofen“) zurückgeführt; tatsächlich aber geht man in der Forschung heute davon aus, dass die Wurzel im mittelpersischen Wort crībān („eiserner Nackenschutz“) zu suchen ist. Die Clibanarii wurden zuerst von den iranischen Parthern und Sassaniden eingesetzt, dann von den Römern übernommen und in der Spätantike von den Byzantinern weiter perfektioniert. Folgt man den Argumentationen von Mariusz Mielczarek, so unterscheiden sich der Clibanarier vom Kataphrakten nicht durch seine Bewaffnung sondern durch die Kampfesweise. Beide seien zwar schwer gepanzert und mit dem contus bewaffnet gewesen, die Clibanarier wurden aber zusammen mit berittenen Bogenschützen in gemischten Verbänden eingesetzt während die Kataphrakten in geschlossenen -d. h. unvermischten - Einheiten operierten. Diese unterschiedlichen Vorgangsweisen wurden immer auf den jeweiligen Gegner abgestimmt. Sowohl die persischen als auch die byzantinischen Panzerreiter unterlagen im 7. Jahrhundert der viel wendigeren und leichten Kavallerie der Araberstämme.
- The Clibanarii or Klibanophoroi were a Sassanid Persian, late Roman and Byzantine military unit of heavy armored horsemen. Similar to the cataphracti, the horsemen themselves and their horses were fully armoured. There are several theories to the origins of this name, one being that the men were literally nicknamed “camp oven bearers” (due to the amount of armour they wore that the troops heat up very quickly in the heat of battle) or that the name is derived from Persian word griwbanwar or griva-pana-bara meaning "neck-guard wearer" The Clibanarii were used mostly by Eastern armies; for example, they were used by the Palmyrene Empire, and fought against the Roman cavalry at Immae and Emesa. Sassanids employed Clibanarii in their western armies, mainly against the Eastern Roman empire. They were more heavily armoured than their Byzantine counterparts. The Clibinarii cavalry of Shapur II is described by Greek historian Ammianus Marcellinus, a Roman staff officer who served in the army of Constantius II in Gaul and Persia, fought against the Persians under Julian the Apostate, and took part in the retreat of his successor Jovian, as: "All the companies were clad in iron, and all parts of their bodies were covered with thick plates, so fitted that the stiff-joints conformed with those of their limbs; and the forms of human faces were so skilfully fitted to their heads, that since their entire body was covered with metal, arrows that fell upon them could lodge only where they could see a little through tiny openings opposite the pupil of the eye, or where through the tip of their nose they were able to get a little breath. Of these some who were armed with pikes, stood so motionless that you would have thought them held fast by clamps of bronze. "The Persians opposed us serried bands of mail-clad horsemen in such close order that the gleam of moving bodies covered with closely fitting plates of iron dazzled the eyes of those who looked upon them, while the whole throng of horses was protected by coverings of leather."
- Los Clibanarii o Klibanophoroi (en griego, κλιβανοφόροι, los "portadores de hornos", de la palabra griega κλίβανος que significa "horno de campamento" u "horno metálico"), en singular clibanarius, fueron una unidad militar del imperio sasánida y del ejército romano tardío compuesta por caballería muy pesada. Eran similares a los catafractos, estando tanto los caballeros como los caballos equipados con una armadura completa. Existen diversas teorías sobre el origen de este nombre, una de las cuales considera que recibían literalmente el apodo de "portadores de hornos" debido a la gran cantidad de armadura que llevaban y que hacía que los soldados sufriesen mucho calor en el momento de la batalla. La otra teoría considera que el nombre deriva del persa griwbanwar o griva-pana-bara que significa "portador de protección del cuello". Los Clibanarii fueron unidades utilizadas sobre todo por los ejércitos orientales. Por ejemplo, fueron usados por el imperio de Palmira y lucharon contra la caballería romana en las batallas de Immae y Emesa. Los sasánidas emplearos estas unidades en sus ejércitos occidentales, en especial contra el imperio romano de oriente y estaban más acorazados que sus contrapartidas bizantinas. La caballería Clibanarii de Sapor II es descrita por el historiador griego Amiano Marcelino, un oficial romano que sirvió en el ejército de Constancio II en la Galia y en Persia y que luchó contra estos últimos a las órdenes de Juliano el Apóstata, tomando parte en la retirada de su sucesor Joviano. El autor los describe como sigue: Plantilla:Cita
- Clibanarius è un genere di crostacei decapodi della famiglia Diogenidae.
- Een Clibanarius (van Grieks Klibanophoros) is de zware vorm van een Kataphrakt met een pantsering voor paard en ruiter, die het hele lichaam bedekt. Clibanarii werden voor het eerst door de Parthen ingezet en daarna door de Sassaniden overgenomen. Ook de Romeinen en na hen de Byzantijnen namen de Clibanarii over en vervolmaakten het principe.
- Klibanariusze (gr. clibanarii lub clibinarii) - powstała około III wieku n.e. ciężkozbrojna jazda, używana w starożytności i średniowieczu przez Sasanidów, Rzymian i Bizantyjczyków. Zgodnie z większością przekazów, klibanariusze byli ciężko opancerzoną jazdą, przeznaczoną przede wszystkim do walki z innymi jeźdźcami. Ich taktyką miał być przeważnie szyk, w którym clibanarii stanowili ściany klina, wewnątrz którego znajdowała się współgrająca z nimi lekka jazda konnych łuczników. Szablon:Fakt Uzbrojenie zaczepne klibanariusza składało się z długiej (360 cm), dwuręcznej włóczni zwanej kontosem bądź kontarionem, miecza lub ciężkiej buławy i łuku refleksyjnego. Uzbrojenie ochronne stanowił hełm, mała okrągła tarcza (katafrakci rzadko jej używali), oraz kaftan z kolczugi zakrywający ciało od nadgarstków do kolan na który nakładano zbroję lamelkową, karacenową lub kaftan z pikowanej tkaniny. Osłoną nóg były pokryte kolczą plecionką spodnie dodatkowo wzmacniane, jak przedramiona, metalowymi obręczami. Zbroję wierzchowca stanowił pikowany lub ponaszywany płytkami z metalu, rogu czy kości kropierz. Często ograniczano się tu tylko do płytkowego napierśnika i naczółka osłaniającego nos, czoło i oczy konia. Dla porównania katafrakci służyli do walki z piechotą wroga, a co za tym idzie, posiadali dobrze opancerzone konie, chronione przed ciosami z dołu i rzadko używali tarcz. Atakowali w szyku prostym złożonym z kilku szeregów. W praktyce ten sam wyszkolony jeździec, mógł w zależności od potrzeby i rozłożenia szyku, walczyć zarówno jak klibanariusz i jak katafrakt. Dlatego tak często obie formacje są mylone nie tylko w źródłach, ale i w opracowaniach historycznych.
- Клибанарий — тяжелобронированный кавалерист в Древнем Риме и Византии, а позднее в Сасанидской империи. Также как и у катафрактов, бронёй был защищён не только всадник, но и лошадь. Часто термины «катафракт» и «клибанарий» употребляются как синонимы. Однако, Питер Коннолли указывает, что «катафракта следует отличать от клибанария, „человека-печки“, который был с головы до ног закован в сочетание пластинчатого и чешуйчатого доспеха». Катафрактами чаще называют наёмные кавалерийские подразделения римских войск, а клибанариями собственно римскую или персидскую тяжёлую кавалерию.
- Les clibanarii sont des cataphractaires dont les chevaux sont protégés par des bardes composées par des broignes du même type que celles dont les cavaliers sont couverts. Les clibanarii sont donc des cavaliers lourds. Leur tactique était la même que celle des cataphractaires.
|
| rdfs:comment
|
- Clibanarius è un genere di crostacei decapodi della famiglia Diogenidae.
- Een Clibanarius (van Grieks Klibanophoros) is de zware vorm van een Kataphrakt met een pantsering voor paard en ruiter, die het hele lichaam bedekt. Clibanarii werden voor het eerst door de Parthen ingezet en daarna door de Sassaniden overgenomen. Ook de Romeinen en na hen de Byzantijnen namen de Clibanarii over en vervolmaakten het principe.
- Clibanarius nennt man die überschwere Version eines Kataphrakten mit Ganzkörperpanzerung für Reiter und Pferd. Bereits in der Antike wurde die Bezeichnung irrtümlich auf das lateinische Wort clibanus („Ofen“) zurückgeführt; tatsächlich aber geht man in der Forschung heute davon aus, dass die Wurzel im mittelpersischen Wort crībān („eiserner Nackenschutz“) zu suchen ist.
- The Clibanarii or Klibanophoroi were a Sassanid Persian, late Roman and Byzantine military unit of heavy armored horsemen. Similar to the cataphracti, the horsemen themselves and their horses were fully armoured.
- Los Clibanarii o Klibanophoroi (en griego, κλιβανοφόροι, los "portadores de hornos", de la palabra griega κλίβανος que significa "horno de campamento" u "horno metálico"), en singular clibanarius, fueron una unidad militar del imperio sasánida y del ejército romano tardío compuesta por caballería muy pesada. Eran similares a los catafractos, estando tanto los caballeros como los caballos equipados con una armadura completa.
- Klibanariusze (gr. clibanarii lub clibinarii) - powstała około III wieku n.e. ciężkozbrojna jazda, używana w starożytności i średniowieczu przez Sasanidów, Rzymian i Bizantyjczyków. Zgodnie z większością przekazów, klibanariusze byli ciężko opancerzoną jazdą, przeznaczoną przede wszystkim do walki z innymi jeźdźcami. Ich taktyką miał być przeważnie szyk, w którym clibanarii stanowili ściany klina, wewnątrz którego znajdowała się współgrająca z nimi lekka jazda konnych łuczników.
- Клибанарий — тяжелобронированный кавалерист в Древнем Риме и Византии, а позднее в Сасанидской империи. Также как и у катафрактов, бронёй был защищён не только всадник, но и лошадь. Часто термины «катафракт» и «клибанарий» употребляются как синонимы. Однако, Питер Коннолли указывает, что «катафракта следует отличать от клибанария, „человека-печки“, который был с головы до ног закован в сочетание пластинчатого и чешуйчатого доспеха».
- Les clibanarii sont des cataphractaires dont les chevaux sont protégés par des bardes composées par des broignes du même type que celles dont les cavaliers sont couverts. Les clibanarii sont donc des cavaliers lourds. Leur tactique était la même que celle des cataphractaires.
|
