| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Klerus (altertüml. auch Klerisei, Clerisei) ist die Gesamtheit der Angehörigen des Priesterstandes (Kleriker). Das Wort stammt aus dem Griechischen (κλήρος = Los, Anteil, Erbteil) und wurde Lateinisch zu clerus; es entspricht dem mlat. clericia und dem mhd. pfafheit. Das entsprechende Adjektiv lautet klerikal. Der Ausdruck bezieht sich vornehmlich auf das christliche Priestertum, wird manchmal aber auch auf Verhältnisse außerhalb des Christentums übertragen und etwa für Kultdiener oder Geistliche anderer Religionen verwandt. Prinzipiell lässt sich von Klerus jedoch eigentlich nur dann reden, wenn es innerhalb einer religiösen Gemeinschaft eine Gruppe deutlich von den übrigen Gläubigen abgehobener Amtsträger mit priesterlichen oder zumindest vergleichbaren Funktionen gibt, was beispielsweise in den meisten protestantischen christlichen Kirchen nicht oder nur eingeschränkt der Fall ist. Im allgemeinen Sinn spricht man auch von den Angehörigen des geistlichen Standes oder der Geistlichkeit.
- George Carey, Archbishop of Canterbury (1991–2002), Jonathan Sacks, Chief Rabbi, Mustafa Ceric, Grand Mufti of Bosnia, Jim Wallis, Sojournes, USA. 2009 World Economic Forum in Davos, Switzerland. ]] "Cleric" redirects here. For other uses, see Cleric (disambiguation) Clergy is the generic term used to describe the formal religious leadership within a given religion. A clergyman, churchman or cleric is a member of the clergy, especially one who is a priest, preacher, pastor, or other religious professional. Depending on the religion, clergy usually take care of the ritual aspects of the religious life, teach or otherwise help in spreading the religion's doctrine and practices. They often deal with events such as childbirth, baptism, circumcision, coming of age ceremonies and death. In Christianity there is a wide range of formal and informal clergy positions, including deacons, priests, bishops, and ministers. In Shiaa Islam, religious leaders are usually known as imams or ayatollahs.
- Clero es el nombre colectivo que engloba de forma general a los que han sido ordenados en el servicio religioso, sacerdotes y diáconos. El nombre individual es clérigo.
- Papisto on yhteiskunnallinen sääty, joka vaikuttaa yhteiskunnassa uskonnon tai yhteisesti tunnustetun arvojärjestelmän kautta. Pappissäädyn merkitys on vaihdellut suuresti historian aikana, mutta käytännössä papistoa on esiintynyt kaikissa yhteiskunnissa. Papisto oli osa aristokratiaa erioikeuksiensa vuoksi, jotka perustuivat verotukseen ja vaikutusvaltaan. Alkujaan papiston ja uskonnollisen eliitin valta lienee ollut epämuodollista, mutta nykyään se on monissa yhteiskunnissa muodollista. 1500- ja 1600-luvulla, uskonpuhdistus antoi mahdollisuuden pappien avioitua, jonka myötä kasvoikin huomattava pappissääty. Sukunimilaki velvoitti jokaisen papiksi opiskelleen ottamaan itselleen latinan- tai kreikankielisen sukunimen, joka perustui papin kotipaikkaan tai taloon. Sosiologisessa mielessä teologisen papiston aseman ovat voneet ottaa esimerkiski jonkin yhteiskunnallisen ideologian edustusmiehet. Papiston edustajista on käytetty esimerkiksi nimityksiä pappi, imaami, rabbi, oraakkeli, poppamies ja šamaani. Kleerus on termi, jolla viitataan hengelliseen säätyyn. Evankelisessa kirkossa ei kleerusta pidetä erillisenä säätynä vaan se korostaa kaikkien kristittyjen hengellistä pappeutta. Roomalais-katolinen kirkko erottaa jyrkästi kleeruksen ja maallikot. Ortodoksisessa kirkossa erotetaan kleerus ja maallikot, mutta ei yhtä jyrkästi kuin katolisessa kirkossa.
- Il clero è quella parte di fedeli che, nell'ambito di una religione, ha un ruolo distinto e spesso direttivo o anche semplicemente retribuito. Il termine è sorto originariamente nel Cristianesimo, ma può essere applicato a quasi tutte le religioni organizzate.
- 聖職者（せいしょくしゃ）とは、宗教上重要な地位に就いている人間のことである。また比喩的には、教職など、一部の清廉高潔とされる職業に従事している人間を指す場合もある。
- Een geestelijke is iemand die, vaak door een bepaalde religieuze wijding, de bevoegdheid heeft gekregen om godsdienstonderricht te geven en/of bepaalde gewijde handelingen te verrichten en/of religieuze bestuursfuncties uit te oefenen. Het geheel van geestelijken van een bepaalde geestelijke groepering of een land wordt aangeduid met de term clerus of geestelijkheid.
- Presteskap, geistlighet, kleresi, Clericus eller Clerus er en betegnelse på det formelle lederskapet innenfor en religion, spesielt innen kristendommen. Ordet kleresi kommer fra gresk κληρος (kliros), som i metaforisk forstand betyr «arv». De som tilhører kleresiet kan kalles klerikere eller klerker. Organiseringen av presteskapet, hvilke oppgaver de utfører og deres status i forhold til andre troende varierer mellom de forskjellige religioner. De er vanligvis ansvarlige for ritualer ved livets milepæler, som for eksempel dåp, omskjærelse, konfirmasjon, ektevigsel og begravelse. I norsk middelalder var det de geistlige som forvaltet skriftkulturen. Etter som kongemakten fant det tjenlig å skrive ned lover, eiendomsfortegnelser o.l. , ble prester rekruttert også til annen skriving enn den religiøse. Etter hvert ble ordet prest (norrønt prestr) brukt om en skrivefør person i sin alminnelighet.
- Duchowieństwo, także kler - część społeczeństwa danego kraju będąca kapłanami określonego Kościoła. Pojęcie stanu duchownego powstało w prawie wyznaniowym, które zazwyczaj odróżnia duchowieństwo, czyli kler, od wiernych, czyli laikatu (gr. laos 'lud'). W Kościele katolickim duchownym jest ten, który przyjął święcenia lub został ordynowany, czyli diakon, prezbiter i biskup. Zakonnicy, którzy nie przyjęli świeceń kapłańskich, określani są poprawnie jako osoby konsekrowane. Tak więc osoba zakonna może być osobą konsekrowaną nie należącą do stanu duchownego lub należeć do obu tych stanów jednocześnie. Z tego punktu widzenia rozróżnia się duchowieństwo zakonne (osoby duchowne, które złożyły równocześnie śluby zakonne) i świeckie (osoby duchowne, które nie złożyły ślubów zakonnych). Osobami konsekrowanymi są także członkowie instytutów świeckich, którzy jednak z definicji - jako konsekrowane osoby świeckie - nie mogą być osobami duchownymi.
- Clero, designa o conjunto de sacerdotes (ou clérigos ou ainda ministros sagrados) responsável por um culto religioso.
- Prästerskapet utgörs av en religions eller ett samfunds präster.
- Духове́нство — собирательный термин для обозначения общественного сословия, социальной прослойки, лиц или социальной группы, состоящей из профессиональных служителей той или иной религии. Иногда применяется только к монотеистическим религиям.
- Med kleresi avses det kristna prästerskapet i sin vidaste betydelse. För romersk-katolsk och ortodox del betyder det att den hör till kleresiet som mottagit den klerikala tonsuren eller någon av de lägre vigningarna.
- 圣职人员，又称神职人员，指在宗教机构中，担任宗教性职务的人员。大多數宗教都有圣职人员，虽然名称各异。
- Prästeståndet kan syfta på: Första ståndet, representanter utsedda bland det andliga frälset med representationsrätt till ständernas riksmöten i europeisk historia Prästeståndet i Sverige, representanter utsedda ur det svenska ofrälse prästeskapet med representationsrätt vid Sveriges ståndsriksdagar mellan 1544 och 1866 Prästeståndet i Finland, representanter utsedda ur det finländska ofrälse prästeskapet med representationsrätt vid Finlands lantdagar mellan 1809 och 1906 Representanter från det andliga frälset ur de första och andra riksständernas kollegier vid det tyskromerska rikets riksdagar
- Le clergé est le terme qui désigne les différentes institutions d'une religion. Il n'y a donc pas un clergé mais plusieurs clergés, en fonction des différentes religions, confessions ou mouvances religieuses. Le mot, en ancien français clergié, provient du latin ecclésiastique clericatus, forgé sur clericus qui signifie « homme d’église » (en grec klêrikos). Il désignait alors l’ensemble des « ecclésiastiques » d’une église, d’un pays, d’une ville.
|
| rdfs:comment
|
- Clero es el nombre colectivo que engloba de forma general a los que han sido ordenados en el servicio religioso, sacerdotes y diáconos. El nombre individual es clérigo.
- Il clero è quella parte di fedeli che, nell'ambito di una religione, ha un ruolo distinto e spesso direttivo o anche semplicemente retribuito. Il termine è sorto originariamente nel Cristianesimo, ma può essere applicato a quasi tutte le religioni organizzate.
- 聖職者（せいしょくしゃ）とは、宗教上重要な地位に就いている人間のことである。また比喩的には、教職など、一部の清廉高潔とされる職業に従事している人間を指す場合もある。
- Een geestelijke is iemand die, vaak door een bepaalde religieuze wijding, de bevoegdheid heeft gekregen om godsdienstonderricht te geven en/of bepaalde gewijde handelingen te verrichten en/of religieuze bestuursfuncties uit te oefenen. Het geheel van geestelijken van een bepaalde geestelijke groepering of een land wordt aangeduid met de term clerus of geestelijkheid.
- Clero, designa o conjunto de sacerdotes (ou clérigos ou ainda ministros sagrados) responsável por um culto religioso.
- Prästerskapet utgörs av en religions eller ett samfunds präster.
- Духове́нство — собирательный термин для обозначения общественного сословия, социальной прослойки, лиц или социальной группы, состоящей из профессиональных служителей той или иной религии. Иногда применяется только к монотеистическим религиям.
- Med kleresi avses det kristna prästerskapet i sin vidaste betydelse. För romersk-katolsk och ortodox del betyder det att den hör till kleresiet som mottagit den klerikala tonsuren eller någon av de lägre vigningarna.
- 圣职人员，又称神职人员，指在宗教机构中，担任宗教性职务的人员。大多數宗教都有圣职人员，虽然名称各异。
- Prästeståndet kan syfta på: Första ståndet, representanter utsedda bland det andliga frälset med representationsrätt till ständernas riksmöten i europeisk historia Prästeståndet i Sverige, representanter utsedda ur det svenska ofrälse prästeskapet med representationsrätt vid Sveriges ståndsriksdagar mellan 1544 och 1866 Prästeståndet i Finland, representanter utsedda ur det finländska ofrälse prästeskapet med representationsrätt vid Finlands lantdagar mellan 1809 och 1906 Representanter från det andliga frälset ur de första och andra riksständernas kollegier vid det tyskromerska rikets riksdagar
- Der Klerus (altertüml. auch Klerisei, Clerisei) ist die Gesamtheit der Angehörigen des Priesterstandes (Kleriker). Das Wort stammt aus dem Griechischen (κλήρος = Los, Anteil, Erbteil) und wurde Lateinisch zu clerus; es entspricht dem mlat. clericia und dem mhd. pfafheit. Das entsprechende Adjektiv lautet klerikal.
- George Carey, Archbishop of Canterbury (1991–2002), Jonathan Sacks, Chief Rabbi, Mustafa Ceric, Grand Mufti of Bosnia, Jim Wallis, Sojournes, USA. 2009 World Economic Forum in Davos, Switzerland. ]] "Cleric" redirects here. For other uses, see Cleric (disambiguation) Clergy is the generic term used to describe the formal religious leadership within a given religion.
- Papisto on yhteiskunnallinen sääty, joka vaikuttaa yhteiskunnassa uskonnon tai yhteisesti tunnustetun arvojärjestelmän kautta. Pappissäädyn merkitys on vaihdellut suuresti historian aikana, mutta käytännössä papistoa on esiintynyt kaikissa yhteiskunnissa. Papisto oli osa aristokratiaa erioikeuksiensa vuoksi, jotka perustuivat verotukseen ja vaikutusvaltaan. Alkujaan papiston ja uskonnollisen eliitin valta lienee ollut epämuodollista, mutta nykyään se on monissa yhteiskunnissa muodollista.
- Presteskap, geistlighet, kleresi, Clericus eller Clerus er en betegnelse på det formelle lederskapet innenfor en religion, spesielt innen kristendommen. Ordet kleresi kommer fra gresk κληρος (kliros), som i metaforisk forstand betyr «arv». De som tilhører kleresiet kan kalles klerikere eller klerker. Organiseringen av presteskapet, hvilke oppgaver de utfører og deres status i forhold til andre troende varierer mellom de forskjellige religioner.
- Duchowieństwo, także kler - część społeczeństwa danego kraju będąca kapłanami określonego Kościoła. Pojęcie stanu duchownego powstało w prawie wyznaniowym, które zazwyczaj odróżnia duchowieństwo, czyli kler, od wiernych, czyli laikatu (gr. laos 'lud'). W Kościele katolickim duchownym jest ten, który przyjął święcenia lub został ordynowany, czyli diakon, prezbiter i biskup. Zakonnicy, którzy nie przyjęli świeceń kapłańskich, określani są poprawnie jako osoby konsekrowane.
- Le clergé est le terme qui désigne les différentes institutions d'une religion. Il n'y a donc pas un clergé mais plusieurs clergés, en fonction des différentes religions, confessions ou mouvances religieuses. Le mot, en ancien français clergié, provient du latin ecclésiastique clericatus, forgé sur clericus qui signifie « homme d’église » (en grec klêrikos). Il désignait alors l’ensemble des « ecclésiastiques » d’une église, d’un pays, d’une ville.
|
