Claude Louis Hector de Villars, Prince de Martigues, Marquis and Duc de Villars and Vicomte de Melun (8 May 1653 – 17 June 1734) was the last great general of Louis XIV of France and one of the most brilliant commanders in French military history, one of only six Marshals that have been promoted to Marshal General of France.

PropertyValue
dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
  • 118804618
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Claude Louis Hector de Villars, Prince de Martigues, Marquis and Duc de Villars and Vicomte de Melun (8 May 1653 – 17 June 1734) was the last great general of Louis XIV of France and one of the most brilliant commanders in French military history, one of only six Marshals that have been promoted to Marshal General of France.
  • Claude-Louis-Hector de Villars, prince de Martigues, marquis et duc de Villars et vicomte de Melun, Marschall von Frankreich, war einer der größten und berühmtesten Generale der französischen Geschichte und einer von nur vier Generalmarschällen von Frankreich.
  • Claude Louis Hector de Villars, Príncep de Martigues, Marquès i Duc de Villars i Vescomte de Melun fou l'últim gran general de Lluís XIV de França i un dels comandants més brillants en la història militar francesa: va ser un dels sis Mariscals de França que s'han promogut al grau de Mariscal General de França.
  • Claude Louis Hector de Villars byl poslední velký generál Ludvíka XIV. a jeden z nejlepších francouzských vojevůdců. Později získal titul generalissima.
  • Claude Louis Hector, Villarsin herttua oli Ranskan marsalkka ja vuodesta 1733 marsalkka-kenraali. Villars astui Ranskan armeijan palvelukseen vuonna 1671. Hän osallistui Ranskan-Hollannin sodassa Maastrichtin piiritykseen 1673 ja vuonna 1674 hän sai ratusväkirykmentin komennettavakseen ja everstin arvon. Ranskan-Hollannin sodan jälkeen Villars toimi diplomaattisissa tehtävissä Baijerissa, mutta yhdeksänvuotisen sodan sytyttyä hän palasi armeijan palvelukseen 1690. Hän komensi Flanderissa operoineen armeijan ratsuväkeä, mutta sodan loppupuolella hänet lähetettiin Wieniin, jälleen diplomaattina. Espanjan perimyssodan aikana Villars saavutti suurimmat menestyksensä: hän johti Ranskan armeijan voittoihin keisarillisista Käferholzissa (1702) ja Höchstädtissä (1703). Käferholzin voiton vuoksi hänet ylennettiin Ranskan marsalkaksi vuonna 1703. Ranskan jouduttua alakynteen sodassa, Villars sai johdettavakseen Pohjois-Ranskassa armeijan, jonka tehtävänä oli torjua liittokunnan armeijoiden eteneminen Ranskaan. 1712 Villars löi Eugen Savoijilaisen johtaman armeijan Denainin taistelussa, pysäyttäen vihollisen etenemisen Ranskaan. Puolan perimyssodan syttyessä Villars sai marsalkka-kenraalin arvon, mutta kuoli pian sodan sytyttyä vuonna 1734 Torinossa.
  • Claude Louis Hector duc de Villars est l'un des généraux les plus brillants du règne de Louis XIV.
  • Nacque da nobile famiglia, figlio di Pierre de Villars (1623 – 1698), diplomatico e Consigliere di Stato di Francia, e di Marie Gigault de Bellefonds (1624 – 1706), epistolografa francese.
  • Claude Louis Hector de Villars – książę de Martigues, markiz i diuk de Villars, wicehrabia de Melun, dowódca i dyplomata francuski, ostatni z wielkich wodzów Ludwika XIV, Marszałek Francji. Syn dyplomaty, wstąpił do armii w 1671 i wziął udział w wojnie 1672-1678. Karierę militarną rozpoczął w lekkiej jeździe i w 1674 uzyskał stopień pułkownika w pułku rajtarów. Służył pod rozkazami najwybitniejszych wodzów, min. Turenne’a, Kondeusza Wielkiego i Luxembourga, wyróżniając się odwagą i męstwem. W 1687 awansowany do stopnia marechal de camp, który w armii francuskiej był najniższym stopniem generalskim. W 1687 udał się do Bawarii i wraz z elektorem walczył z Turkami. Wziął min. udział w zwycięskiej bitwie pod Mohaczem 12 sierpnia 1687. W 1690 powrócił do Francji, otrzymał dowództwo jazdy w armii we Flandrii i wziął udział w wojnie palatynackiej. W latach 1698-1701 Villars był ambasadorem w Wiedniu. Wraz z rozpoczęciem hiszpańskiej wojny sukcesyjnej powrócił do służby wojskowej. W 1702 r. wyruszył na kampanię w Niemczech i odniósł świetne zwycięstwo pod Friedlingen w Badenii, które przyniosło mu sławę i buławę marszałkowską. W kampanii 1703 odniósł kolejne zwycięstwo, tym razem pod Höchstädt w Bawarii. Następnie dotarł do Riedlingen nad Dunajem i zagroził samemu Wiedniowi, gdzie rozpoczęły się nawet przygotowania do ewakuacji cesarskiego dworu na wypadek spodziewanego upadku miasta. Jednakże, na skutek wycofania się sprzymierzeńca Francji – elektora Bawarii, do zdobycia Wiednia nie doszło. Rozgoryczony Villars złożył komendę i czasowo wycofał się z dowodzenia. W 1704, na czele dwudziestotysięcznej armii zwalczał powstanie kamizardów w Langwedocji. Za jego pacyfikację otrzymał Order Świętego Ducha oraz tytuł diuka. W latach 1705-1708 z powodzeniem kontynuował kampanie w Niemczech. W 1709 r. otrzymał dowództwo armii, która stawiała opór wojskom angielsko-cesarskim Johna Churchilla ks. Marlborough i ks. Eugeniusza Sabaudzkiego na granicy północnej. Jeszcze w tym samym roku doszło do walnej bitwy. Pod Malplaquet, mając 70 tys. żołnierzy i 80 armat, stawił czoła połączonym armiom ks. Marlborough i ks. Eugeniusza Sabaudzkiego (łącznie 80 tys. żołnierzy i 140 dział). W trakcie bitwy został ciężko ranny w kolano i zdał dowództwo na ręce marsz. Boufflersa, który zarządził odwrót. W bitwie zginęło 11 000 żołnierzy francuskich, jednakże równie wycieńczone siły sprzymierzone nie były w stanie podjąć pościgu. W sumie, bitwa ta uchroniła Francję przed inwazją aliantów. W kwietniu 1712 Ludwik XIV powierzył mu dowództwo kolejnej armii stacjonującej we Flandrii. 24 lipca 1712 Villars wziął rewanż na Eugeniuszu Sabaudzkim, zwyciężając pod Denain. Zwycięstwo to zażegnało niebezpieczeństwo klęski i umożliwiło negocjowanie honorowego pokoju. W nagrodę Ludwik XIV mianował Villarsa gubernatorem Prowansji oraz, jako pierwszego wojskowego – członkiem Akademii Francuskiej. W latach 1713-1714 Villars negocjował warunki traktatu pokojowego w Rastadt, kończącego hiszpańską wojnę sukcesyjną. W latach 1715-1723, podczas małoletniości Ludwika XV, był członkiem Rady Regencyjnej i głównym przeciwnikiem ówczesnego pierwszego ministra, kard. Guillaume Dubois. Od 1715 prezes rady wojennej, później od 1718 kanclerz państwa. W 1733 otrzymał, jako pierwszy po marszałku Turenne, tytuł Marechal-General des Armees. Brał jeszcze udział w wojnie o sukcesję polską, walczył w północnych Włoszech i podbił księstwo Mediolanu. Zmarł w Turynie, 17 czerwca 1734. Zostawił "Memoires" (wyd. przez Melchiora de Vogüe,, 5 tomów).
  • Файл:Claude Louis Hector duc de Villars. jpg Портрет маршала де Виллара кисти Иасента Риго. Эктор (Гектор) де Виллар — маркиз, потом герцог де Виллар, один из замечательнейших французских полководцев.
  • Claude Louis Hector de Villars, född 8 maj 1653, död 17 juni 1734, var en fransk militär, marskalk och senare generalmarskalk. Han deltog i det pfalziska tronföljdskriget och var även Frankrikes ambassadör i Wien. Hans mest kända instatser kom dock under spanska tronföljdskriget, då han vann slagen vid Friedlingen och Höchstädt. Han förlorade dock slaget vid Malplaquet, men vann slaget vid Denain, krigets största slag med 225 000 deltagande soldater. Denain var hans största och vikitigaste seger. Han är en av Frankrikes mest kända militärer genom tiderna. Mellan 1714 och 1734 var han ledamot av Franska akademien, stol 18.
  • Claude Louis Hector de Villars, Prince de Martigues, Marquis and Duc de Villars and Vicomte de Melun XIV. Louis dönemi Fransasının son generalidir. Fransız askeri tarihinin en ünlü ve en parlak generallerinden olan Villars Fransa'nın altı mareşalinden biri olup, Marshal General of France ünvanına sahiptir.
  • 克洛德·路易·赫克托尔·德·维拉尔，马蒂格亲王，公爵维拉尔侯爵和公爵和默伦子爵（Claude Louis Hector de Villars, Prince de Martigues, Marquis and Duc de Villars and Vicomte de Melun，1653年5月8日－1734年6月17日），大同盟戰爭和西班牙王位繼承戰爭期間，法國國王路易十四的主要將領之一，戰功最卓著的法国元帅。 维拉尔诞生于穆兰（Moulins），一个著名但贫穷的家庭，他的父亲是外交官皮埃尔·德·维拉尔。1671年他进入法国军队，1673年围困马斯特里赫特期间，法国-荷兰战争和西尼菲之战(Battle of Seneffe)血战一年后，他被提升为外地梅斯特德坎普骑兵团上校团长。1687年晋升准将（maréchal de camp）。1690年指挥佛兰德的骑兵军队，大同盟戰爭结束后他到维也纳任大使。 西班牙王位繼承戰爭期間的弗里德林根战役（Friedlingen)（1702年）和伊赫施塔特战役（Hochstadt)（1703年）和结束德南战役（1712）三战使他名垂不朽。弗里德林根战役击败奥地利军队，为他晋升为法国元帅，并出任驻德法军司令，接著在德國戰役（1705～1708）中仍獲得勝利，1705年被封为公爵。维拉尔公爵的光荣始于1709年，西班牙王位繼承戰爭期間在法国显然最无助时，他指挥的主要军队在北部边疆馬爾普拉凱抗击萨伏依的欧根亲王和马尔博罗公爵指挥的联军，在饥荒的冬季，他和士兵共吃可怜的口粮，战役开始后老元帅博弗勒（Marshal Boufflers）自愿担任他下属，马尔普拉凯战役中维拉尔严重受伤（左膝盖被打穿，昏倒醒来后成了终身残废。），但使馬博羅公爵遭受極為慘重的傷亡，他告诉国王：“如果是请上帝给您陛下的敌人又是这样的胜利，敌人他们是注定毁灭。”（"If it please God to give your majesty's enemies another such victory, they are ruined. "）。 马尔普拉凯战役英奥联军损失惨重，这一胜利挽救了法国，尽管战争拖了一年，在马尔博罗公爵和他的英军撤出营地回国后，第三年（1712年）维拉尔在德南战役中终于击败萨伏依的欧根亲王，攻占莱茵河畔的兰道（Landau），迫使欧根亲王签订了拉斯塔特条约（Treaty of Rastatt）。
dbpprop:article
  • Claude Louis Hector de Villars, Prince de Martignes, marquis and duc de Villars and vicomte de Melun
dbpprop:commonsProperty
  • Claude Louis Hector de Villars
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:url
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Claude Louis Hector de Villars, Prince de Martigues, Marquis and Duc de Villars and Vicomte de Melun (8 May 1653 – 17 June 1734) was the last great general of Louis XIV of France and one of the most brilliant commanders in French military history, one of only six Marshals that have been promoted to Marshal General of France.
  • Claude-Louis-Hector de Villars, prince de Martigues, marquis et duc de Villars et vicomte de Melun, Marschall von Frankreich, war einer der größten und berühmtesten Generale der französischen Geschichte und einer von nur vier Generalmarschällen von Frankreich.
  • Claude Louis Hector de Villars, Príncep de Martigues, Marquès i Duc de Villars i Vescomte de Melun fou l'últim gran general de Lluís XIV de França i un dels comandants més brillants en la història militar francesa: va ser un dels sis Mariscals de França que s'han promogut al grau de Mariscal General de França.
  • Claude Louis Hector de Villars byl poslední velký generál Ludvíka XIV. a jeden z nejlepších francouzských vojevůdců. Později získal titul generalissima.
  • Claude Louis Hector, Villarsin herttua oli Ranskan marsalkka ja vuodesta 1733 marsalkka-kenraali. Villars astui Ranskan armeijan palvelukseen vuonna 1671. Hän osallistui Ranskan-Hollannin sodassa Maastrichtin piiritykseen 1673 ja vuonna 1674 hän sai ratusväkirykmentin komennettavakseen ja everstin arvon. Ranskan-Hollannin sodan jälkeen Villars toimi diplomaattisissa tehtävissä Baijerissa, mutta yhdeksänvuotisen sodan sytyttyä hän palasi armeijan palvelukseen 1690.
  • Claude Louis Hector duc de Villars est l'un des généraux les plus brillants du règne de Louis XIV.
  • Nacque da nobile famiglia, figlio di Pierre de Villars (1623 – 1698), diplomatico e Consigliere di Stato di Francia, e di Marie Gigault de Bellefonds (1624 – 1706), epistolografa francese.
  • Claude Louis Hector de Villars – książę de Martigues, markiz i diuk de Villars, wicehrabia de Melun, dowódca i dyplomata francuski, ostatni z wielkich wodzów Ludwika XIV, Marszałek Francji. Syn dyplomaty, wstąpił do armii w 1671 i wziął udział w wojnie 1672-1678. Karierę militarną rozpoczął w lekkiej jeździe i w 1674 uzyskał stopień pułkownika w pułku rajtarów. Służył pod rozkazami najwybitniejszych wodzów, min.
  • Файл:Claude Louis Hector duc de Villars. jpg Портрет маршала де Виллара кисти Иасента Риго. Эктор (Гектор) де Виллар — маркиз, потом герцог де Виллар, один из замечательнейших французских полководцев.
  • Claude Louis Hector de Villars, född 8 maj 1653, död 17 juni 1734, var en fransk militär, marskalk och senare generalmarskalk. Han deltog i det pfalziska tronföljdskriget och var även Frankrikes ambassadör i Wien. Hans mest kända instatser kom dock under spanska tronföljdskriget, då han vann slagen vid Friedlingen och Höchstädt. Han förlorade dock slaget vid Malplaquet, men vann slaget vid Denain, krigets största slag med 225 000 deltagande soldater.
  • Claude Louis Hector de Villars, Prince de Martigues, Marquis and Duc de Villars and Vicomte de Melun XIV. Louis dönemi Fransasının son generalidir. Fransız askeri tarihinin en ünlü ve en parlak generallerinden olan Villars Fransa'nın altı mareşalinden biri olup, Marshal General of France ünvanına sahiptir.
rdfs:label
  • Claude Louis Hector de Villars
  • Claude-Louis-Hector de Villars
  • Claude Louis Hector de Villars
  • Claude de Villars
  • Claude Villars
  • Claude Louis Hector de Villars
  • Claude Louis Hector de Villars
  • Claude de Villars
  • Виллар, Клод Луи Гектор
  • Claude Louis Hector de Villars
  • Claude Louis Hector de Villars
  • 克洛德·路易·赫克托尔·德·维拉尔
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of