| dbpedia-owl:abstract
|
- Unter Klassische Altertumswissenschaft, auch Klassische Altertumskunde versteht man seit Friedrich August Wolf spezifisch das Studium der griechisch-römischen Antike, also das Studium der Geschichte und Kultur des griechisch-römisch geprägten mediterranen Kulturraums bis etwa 600 n. Chr. Die Klassische Altertumswissenschaft umfasst folgende Spezialdisziplinen: Klassische Philologie Alte Geschichte Klassische Archäologie Als altertumskundliche Spezial- und Hilfswissenschaften gelten: Papyrologie Paläographie Epigraphik Numismatik Antike Rechtsgeschichte Altertumswissenschaft allgemein beziehungsweise der Plural Altertumswissenschaften bezeichnet dann die Gesamtheit der Disziplinen, die sich dem Studium der vorfeudalen Gesellschaften widmen. Das sind außer der klassischen Altertumswissenschaft auch Ur- und Frühgeschichte und die verschiedenen Zweige der Altorientalistik und die Ägyptologie und weitere kleinere Fächer.
- Classics (sometimes encompassing Classical Studies or Classical Civilization) is the branch of the Humanities comprising the languages, literature, philosophy, history, art, archaeology and other culture of the ancient Mediterranean world; especially Ancient Greece and Ancient Rome during Classical Antiquity (ca. BC 600 – AD 600). Initially, study of the Classics (the period's literature) was the principal study in the humanities.
- Die Klassik bezeichnet unter anderem eine Kunstepoche des antiken Griechenlands von 500 bis 380 v. Chr. Sie wird eingeteilt in: Frühe Klassik 500 bis 450 v. Chr. Reicher Stil 420 bis 380 v. Chr. Späte Klassik 380 bis 325 v. Chr. Die Epoche der Klassik entdeckt die Bewegung als wichtigstes Merkmal von Malerei und Plastik. Es sind viel mehr Standbilder aus der Klassik erhalten als aus der Archaik. Sie legen alle Prinzipien der Archaik ab und erscheinen in lebhafter Bewegung. Die Beschäftigung mit der tatsächlichen Erscheinung der Motive führt zu sehr natürlich wirkenden Kunstwerken. Der reiche Stil widmet sich mehr dem Tempelbau, ein Beispiel ist der Tempel des Apollon bei Bassae. Ein weiteres wichtiges Merkmal der Klassik ist die Spielbein-Standbein-Stellung (Kontrapost).
- Arte y cultura clásica es un conjunto de conceptos culturales de la civilización occidental que identifican como clásico lo grecorromano. Incluyen, en el ámbito de la literatura la literatura clásica o grecorromana, las distintas formas de la literatura griega y la literatura latina; y en el ámbito del arte, el arte clásico o grecorromano, considerado de forma amplia. En cambio, el uso del concepto pintura clásica, ante la escasez de restos de la pintura de la Antigua Grecia o de la pintura de la Antigua Roma, se extiende a las producciones pictóricas del renacimiento clásico, el clasicismo del siglo XVII o el academicismo posterior; lo que en el contexto cronológico del arte contemporáneo se opone estilíticamente al concepto de arte moderno. En música, los conceptos de música clásica (equivalente al de música culta) o clasicismo musical (el estilo de finales del XVIII y comienzos del XIX, que sigue al barroco y precede al romanticismo) no se refieren en ningún caso a la música de la Antigüedad. Entendida como civilización, también forman parte de la civilización clásica o greco-romana los demás rasgos de su cultura, creencias e incluso de su vida cotidiana, así como su economía, sociedad y organización política, militar y religiosa, especialmente las instituciones griegas y las instituciones romanas. Los límites temporales de la Antigüedad clásica son tan imprecisos como los de la edad que le corresponde: del Plantilla:AC al Plantilla:DC; o bien terminando en el Plantilla:DC; o bien comenzando en el Plantilla:AC. Personalizando en dos autores, la cultura clásica incluiría desde Homero hasta Apuleyo; en dos obras, desde el palacio de Cnosos hasta la Columna Trajana. Sus límites espaciales son los del mundo grecorromano. En Grecia, se reserva el nombre de periodo clásico al que se conoce como siglo de Pericles (de mediados del Plantilla:AC a mediados del Plantilla:AC, mientras que para Roma se hace lo propio desde los últimos siglos de la República Romana hasta los primeros siglos del Imperio Romano, con los Antoninos . En la periodización del Arte antiguo, específicamente para el arte occidental, se suele identificar el periodo pre-clásico, el periodo clásico y el periodo post-clásico .
- Antiikintutkimus on tieteidenvälinen tutkimusala, jonka kohteena ovat antiikin historia ja kulttuuri niiden kaikissa ilmenemismuodoissa. Antiikilla tarkoitetaan tässä yhteydessä yleensä niin sanottua klassista antiikkia eli antiikin Kreikkaa ja Roomaa sekä näiden kulttuurien vaikutuspiiriin joutuneita alueita keskiajan kynnykselle asti. Antiikintutkimuksen monista haaroista kaksi on perustavaa laatua: klassillinen filologia eli antiikin ajalta säilyneiden tekstien sekä muinaiskreikan ja latinan kielten tutkimus klassillinen arkeologia eli antiikin ajalta säilyneiden materiaalisten jäänteiden kuten rakennusten raunioiden tai erilaisten esineiden tutkimus Klassillinen filologia ja klassillinen arkeologia voidaan puolestaan jakaa erilaisiin alatieteisiin, jotka toisinaan kuuluvat jollakin tapaa sekä filologiaan että arkeologiaan; esimerkiksi papyrologian ja epigrafiikan tutkimuskohteet eivät ole ainoastaan tekstejä, joiden sisältöä voidaan tutkia, vaan myös esineitä, joiden ulkonaisia ominaisuuksia voidaan tutkia. Klassillisen filologian ja klassillisen arkeologian saavuttamille tuloksille rakentuvat muut antiikkiin liittyvät tieteenalat, kuten yleinen antiikin historia (joka usein luetaan antiikintutkimuksen päähaaroihin klassillisen filologian ja klassillisen arkeologian ohella) tai erikoistuneemmat alat kuten antiikin sotahistoria, antiikin sosiaalihistoria, antiikin kirjallisuushistoria, antiikin filosofian historia yms.
- 西洋古典学（せいようこてんがく）とは、古典ギリシア語、ラテン語で書かれた西洋の古典とされる文献を扱う学問の総称。その性質上、哲学、文学、歴史学、新約聖書学などの一部を含む。 主に、「古典古代」と呼ばれる時代にギリシア・ローマ地域で書かれた文献を研究対象とするが、古代ギリシア語、ラテン語は影響範囲が広く、またラテン語は近代まで使用されたため、研究対象となる文献の作られた地域は、それにとどまらない。 英語では、Classics もしくは Classical Philology と称する。
- In de klassieke zin van het woord betekent de klassieken de studie van de taal, literatuur, geschiedenis, kunstvormen en andere aspecten van de oude Grieken en het oude Rome in de Klassieke oudheid. Griekenland in de Oudheid Griekse taal Griekse mythologie Griekse literatuur Griekse geschiedenis Griekse architectuur Griekse geneeskunde Rome in de Oudheid Latijn Romeinse mythologie Latijnse literatuur Rhetorica Post-klassieke wetenschap Humanisme Filologie Klassieken kan ook (gewoonlijk in non-academische context) klassieke literatuur in de zin van afzonderlijke klassiek geworden boeken betekenen.
- Klassisk (latin classicus, av classis, klasse) er en betegnelse for noe som tilhører den greske eller romerske antikken eller sprer lys over dette, eller som søker sine forbilder i antikken. I kunsthistorien betegner ordet klassisk kunsten i antikkens Grekenland og Roma, samt i videre betydning kunst som slutter seg til den antikke. Se også klassisk musikk.
- A arte e cultura clássicas, muitas vezes denominadas como Antiguidade Clássica, constituem o estilo artístico e cultura predominantes na Grécia Antiga entre os séculos VI e IV a.C. e a sua herança continuada pelos diversos períodos político-culturais da Roma Antiga. Na Antiga Grécia, o estilo clássico veio substituir o arcaico, que era baseado na tradição religiosa pré-democrática e que tinha por característica imagens geometrizadas e pouco naturalistas. Com o advento de uma sociedade mais laica e ligada ao pensamento filosófico, os artistas tiveram que buscar uma solução que ligasse o divino (pois a arte ainda era encomendada para representar deuses e motivos religiosos) ao humano (novo campo de interesse ligado à política democrática da pólis e de pensadores como os sofistas e os filósofos, preocupados em compreender a relação entre o homem e o universo). Nesse contexto, construíram uma estética naturalista mas idealizada, baseada em cânones que eram a média das características físicas das pessoas mais belas. Na Antiguidade greco-romana não se vislumbrava qualquer diferenciação entre arte e técnica, o mesmo é dizer, entre artista e artesão. A teknê grega, bem como a ars latina referiam-se não só a uma habilidade, a um saber fazer, a uma espécie de conhecimento técnico, mas também ao trabalho, à profissão, ao desempenho de uma tarefa. O técnico era aquele que executava um trabalho, fazendo-o com uma espécie de perfeição ou estilo, em virtude de possuir o conhecimento e a compreensão dos princípios envolvidos no desempenho. Sempre associada ao trabalho dos artesãos, a arte era susceptível de ser aprendida e aperfeiçoada, até se tornar uma competência especial na produção de um objecto. Por não resultarem apenas de uma competência ou mestria obtidas por aprendizagem, mas sobretudo do bafejo de um talento pessoal, a composição musical e a poesia não faziam parte da arte, era emocionalista. Predominaram na época os nus masculinos e a representação de atletas, como o Hermes e Dionísio de Praxíteles ou o Discóbolo. Fídias foi um grande expoente da arte do período, supervisionando o entalhe das esculturas que adornavam o frontão do Partenon, em Atenas. Chegaram à posteridade principalmente exemplares de escultura, mas Plínio, o Velho cita diversos exemplos de pinturas desse período. O mármore e o bronze eram os materiais preferidos, e foi nessa época que foi criada a técnica de moldagem em bronze chamada cera perdida. Os conceitos de arte e cultura clássicos incluem a literatura clássica ou greco-romana: as diversas formas da literatura grega e a literatura latina; e no âmbito da arte não apenas as denominadas belas artes, mas também todas as artes menores (estendendo-se por vezes a toda a cultura material). Também formam parte da civilização clássica ou civilização greco-romana as demais manifestações da sua cultura, crenças e a vivência cultural da vida quotidiana, a economia, sociedade e organização política, militar e religiosa.
- Антикове́дение — наука о древней Греции и Риме. В континентальной Европе известна также под названием «классическая филология», но так как многие относили филологию преимущественно к изучению языков и литературы, термин «классическая филология» приобрёл двоякий смысл. В XIX веке немецкими учёными была создана концепция «науки о древности», объединявшая различные аспекты изучения древнего мира, такие дисциплины как собственно классическая филология, история древнего мира, классическая археология, папирология, эпиграфика, нумизматика и история права. Хронологически антиковедение охватывает период от второго тысячелетия до новой эры до середины первого тысячелетия новой эры; географически — район наибольшего распространения эллинистических и римских завоеваний и сфер влияния.
- För tidskriften Klassiker, se Klassiker (tidskrift) Klassisk är en beteckning för något som tillhör den grekiska eller romerska antiken eller är avsedd att sprida ljus över denna eller som söker sina förebilder i antiken (klassisk bildning). I konsthistorien betecknar klassisk konsten i antikens Grekland och Rom, samt i vidare mening konst som ansluter sig till den antika. I vidsträckt bemärkelse betyder klassisk mönstergill, av bestående värde, ypperlig. Den klassiska perioden är i Greklands historia tidsperioden från 480 f. Kr. till 323 f. Kr.. Denna period brukar kallas den gyllene eran i grekisk konst och arkitektur. Se vidare klassisk grekisk konst. Ordet classicus betecknade i det gamla Rom en romersk medborgare inom den första och inflytelserikaste bland de sex klasser, som kung Servius Tullius indelat det romerska borgerskapet i. Redan grammatikern Aulus Gellius använder dock uttrycket classicus scriptor i betydelsen författare av framstående rang. Under renässansen kallade man vissa grekiska och romerska författare som man särskilt uppskattade för klassiska. Senare utsträcktes begreppet även till respekterade författare i senare tid. Eftersom renässansens uppfattning att den antika kulturen är oöverträffad och mönsterbildande har levt kvar till senare tid har ordet klassisk fortfarande bibetydelsen av ”antik” (i motsats mot ”modern”). Men liksom grekerna på Perikles tid hade en särskilt respekterad litteraturperiod och romarna fick en sådan under Augustus har även flera moderna folks litteratur haft en blomstringstid, en så kallad klassisk period. En nation brukar kalla en sådan periods mest betydande författare för sina klassiker eller sina klassiska författare. Men även andra framstående författare som för sin tid skapat nytt av bestående värde blir betecknade som klassiker. Ordet klassiker används också om verk som nått en sådan status.
- Классическая литература — корпус произведений, считающихся образцовыми для той или иной эпохи. Понятие классики в литературе складывается в три последних столетия античности: оно обозначало определённую категорию писателей, которые по не всегда ясным причинам (в силу древности или авторитета в глазах просвещённых людей) считались достойными служить образцами и наставниками во всём, что касается владения словом и получения знаний. Первым классическим автором безусловно считался Гомер. «Одиссея» и «Иллиада» уже в классический период развития Греции (V в. до н. э. ) считались недостижимой драматической вершиной (понятие "драмы" у древних греков было практически тождественно понятию литературы в целом). В V—VIII веках н. э. сложился канонический список auctores, обладающих auctoritas, — текстов, определявших нормы и теории, что передавались в процессе обучения. Канон этот не был абсолютно незыблемым; однако в разных школах он варьируется минимально, и ядро его остаётся постоянным. По мере приближения к XIV веку возникает тенденция к расширению списка. Наряду с поэтами и прозаиками эпохи Августа в эти перечни включаются писатели более поздних эпох, а также представители язычества и христианства IV, V, а иногда и VI и VIII веков. Все эти «авторы» служат общим, как бы обезличенным достоянием; их постоянно цитируют, им подражают, их разрезают на сентенции, к ним сочиняют глоссы. Современный смысл понятие "классическая литература" уходит корнями в Эпоху Возрождения, когда в процессе секуляризации европейской культуры писатели обратили своё внимание на античных авторов. Результатом этого явилась эпоха классицизма в литературе, во время которой писатели подражали греческим драматургам, прежде всего Эсхилу, Софоклу и Эврипиду. Канон классической драмы описан в работе Николя Буало «Поэтическое искусство». С тех пор в узком смысле слова "классическая литература" означает всю античную литературу. В широком смысле слова понятие "классический" стало употребляться по отношению к любому произведению, которое задало канон для своего жанра. Так появилась классика романтизма, классика модернизма, классика массового романа, и так далее.
- 西洋古典學 是人文学科的一個分支, 包括語言學, 文學, 哲學, 歷史學, 藝術, 考古学和古代地中海世界--尤其是古希臘和古羅馬的古典時期(西元前600年 - 西元後600年)--的其他文化研究. 最初, 古典學 (文學或文獻) 的研究曾經是人文学科的主要研究. 英語稱Classics或Classical Philology。 日本語稱西洋古典学（音せいようこてんがく）。 主要以古希臘、古羅馬時代（古典古代；古典時代）古希臘、古羅馬地域的希臘語、拉丁語文献為研究對象。 用古希臘語、通用希臘語、拉丁語這些古典語文寫的文獻（不論古代或現代）都是研究對象（包括哲学、文学、史学、聖經學等），希臘、羅馬文化影響很深很遠很廣很大，現代都還有人用拉丁文寫作。 奧克蘭大學、牛津大學、劍橋大學、哈佛大學、耶魯大學、德克薩斯州大學奧斯汀分校、約翰·霍普金斯大學、倫敦大學、柏林大學、海德堡大學、哥廷根大學、耶拿大學、特里爾大學、巴塞爾大學、弗萊堡大學、慕尼黑大學、巴黎大學、莫斯科大學、東京大學等許多大學都設有古典學專業。 中國西洋古典學研究者有羅念生、水建馥、王以鑄、陳洪文、王煥生、陳中梅（以上中國社會科學院）、周作人、楊憲益、吳永泉、張竹明等。
- La littérature de l’Antiquité occidentale se compose principalement des littératures grecque et romaine. En effet, les Égyptiens et les Hébreux n’écrivaient que des textes fonctionnels ou sacrés. Il n’existe pas non plus de littérature gauloise, les Celtes de cette époque, pour des raisons de tabou religieux principalement, n’ayant laissé que peu de textes.
|
| rdfs:comment
|
- Classics (sometimes encompassing Classical Studies or Classical Civilization) is the branch of the Humanities comprising the languages, literature, philosophy, history, art, archaeology and other culture of the ancient Mediterranean world; especially Ancient Greece and Ancient Rome during Classical Antiquity (ca. BC 600 – AD 600). Initially, study of the Classics (the period's literature) was the principal study in the humanities.
- 西洋古典学（せいようこてんがく）とは、古典ギリシア語、ラテン語で書かれた西洋の古典とされる文献を扱う学問の総称。その性質上、哲学、文学、歴史学、新約聖書学などの一部を含む。 主に、「古典古代」と呼ばれる時代にギリシア・ローマ地域で書かれた文献を研究対象とするが、古代ギリシア語、ラテン語は影響範囲が広く、またラテン語は近代まで使用されたため、研究対象となる文献の作られた地域は、それにとどまらない。 英語では、Classics もしくは Classical Philology と称する。
- Klassisk (latin classicus, av classis, klasse) er en betegnelse for noe som tilhører den greske eller romerske antikken eller sprer lys over dette, eller som søker sine forbilder i antikken. I kunsthistorien betegner ordet klassisk kunsten i antikkens Grekenland og Roma, samt i videre betydning kunst som slutter seg til den antikke. Se også klassisk musikk.
- Unter Klassische Altertumswissenschaft, auch Klassische Altertumskunde versteht man seit Friedrich August Wolf spezifisch das Studium der griechisch-römischen Antike, also das Studium der Geschichte und Kultur des griechisch-römisch geprägten mediterranen Kulturraums bis etwa 600 n. Chr.
- Die Klassik bezeichnet unter anderem eine Kunstepoche des antiken Griechenlands von 500 bis 380 v. Chr. Sie wird eingeteilt in: Frühe Klassik 500 bis 450 v. Chr. Reicher Stil 420 bis 380 v. Chr. Späte Klassik 380 bis 325 v. Chr. Die Epoche der Klassik entdeckt die Bewegung als wichtigstes Merkmal von Malerei und Plastik. Es sind viel mehr Standbilder aus der Klassik erhalten als aus der Archaik. Sie legen alle Prinzipien der Archaik ab und erscheinen in lebhafter Bewegung.
- Arte y cultura clásica es un conjunto de conceptos culturales de la civilización occidental que identifican como clásico lo grecorromano. Incluyen, en el ámbito de la literatura la literatura clásica o grecorromana, las distintas formas de la literatura griega y la literatura latina; y en el ámbito del arte, el arte clásico o grecorromano, considerado de forma amplia.
- Antiikintutkimus on tieteidenvälinen tutkimusala, jonka kohteena ovat antiikin historia ja kulttuuri niiden kaikissa ilmenemismuodoissa. Antiikilla tarkoitetaan tässä yhteydessä yleensä niin sanottua klassista antiikkia eli antiikin Kreikkaa ja Roomaa sekä näiden kulttuurien vaikutuspiiriin joutuneita alueita keskiajan kynnykselle asti.
- In de klassieke zin van het woord betekent de klassieken de studie van de taal, literatuur, geschiedenis, kunstvormen en andere aspecten van de oude Grieken en het oude Rome in de Klassieke oudheid.
- A arte e cultura clássicas, muitas vezes denominadas como Antiguidade Clássica, constituem o estilo artístico e cultura predominantes na Grécia Antiga entre os séculos VI e IV a.C. e a sua herança continuada pelos diversos períodos político-culturais da Roma Antiga. Na Antiga Grécia, o estilo clássico veio substituir o arcaico, que era baseado na tradição religiosa pré-democrática e que tinha por característica imagens geometrizadas e pouco naturalistas.
- Антикове́дение — наука о древней Греции и Риме. В континентальной Европе известна также под названием «классическая филология», но так как многие относили филологию преимущественно к изучению языков и литературы, термин «классическая филология» приобрёл двоякий смысл.
- För tidskriften Klassiker, se Klassiker (tidskrift) Klassisk är en beteckning för något som tillhör den grekiska eller romerska antiken eller är avsedd att sprida ljus över denna eller som söker sina förebilder i antiken (klassisk bildning). I konsthistorien betecknar klassisk konsten i antikens Grekland och Rom, samt i vidare mening konst som ansluter sig till den antika. I vidsträckt bemärkelse betyder klassisk mönstergill, av bestående värde, ypperlig.
- Классическая литература — корпус произведений, считающихся образцовыми для той или иной эпохи. Понятие классики в литературе складывается в три последних столетия античности: оно обозначало определённую категорию писателей, которые по не всегда ясным причинам (в силу древности или авторитета в глазах просвещённых людей) считались достойными служить образцами и наставниками во всём, что касается владения словом и получения знаний. Первым классическим автором безусловно считался Гомер.
- 西洋古典學 是人文学科的一個分支, 包括語言學, 文學, 哲學, 歷史學, 藝術, 考古学和古代地中海世界--尤其是古希臘和古羅馬的古典時期(西元前600年 - 西元後600年)--的其他文化研究. 最初, 古典學 (文學或文獻) 的研究曾經是人文学科的主要研究.
- La littérature de l’Antiquité occidentale se compose principalement des littératures grecque et romaine. En effet, les Égyptiens et les Hébreux n’écrivaient que des textes fonctionnels ou sacrés. Il n’existe pas non plus de littérature gauloise, les Celtes de cette époque, pour des raisons de tabou religieux principalement, n’ayant laissé que peu de textes.
|
