The dates of the Classical period in Western music are generally accepted as approximately 1750 to 1825. However, the term classical music is used colloquially to describe a variety of Western musical styles from the ninth century to the present, and especially from the sixteenth or seventeenth to the nineteenth. This article is about the specific period from 1750 to 1825. The Classical period falls between the Baroque and the Romantic periods.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The dates of the Classical period in Western music are generally accepted as approximately 1750 to 1825. However, the term classical music is used colloquially to describe a variety of Western musical styles from the ninth century to the present, and especially from the sixteenth or seventeenth to the nineteenth. This article is about the specific period from 1750 to 1825. The Classical period falls between the Baroque and the Romantic periods. The best known composers from this period are Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart and Ludwig van Beethoven; other notable names include Luigi Boccherini, Mauro Giuliani, Fernando Sor, Muzio Clementi, Jan Ladislav Dussek, Carl Philipp Emanuel Bach, and Christoph Willibald Gluck. Beethoven is also sometimes regarded either as a Romantic composer or a composer who was part of the transition to the Romantic; Franz Schubert is also something of a transitional figure, as are Johann Nepomuk Hummel, Luigi Cherubini and Carl Maria von Weber. The period is sometimes referred to as the era of Viennese Classic or Classicism, since Wolfgang Amadeus Mozart, Joseph Haydn, and Ludwig van Beethoven all worked at some time in Vienna.
  • En la música occidental, el classicisme musical correspon aproximadament a la música composta entre els anys 1750 i el 1820, amb superposicions considerables als dos extrems amb la música dels períodes precedent, el barroc musical, i posterior, el romanticisme musical. El període clàssic se situa entre el Barroc i el Romanticisme. Els compositors més destacats són Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart i Ludwig van Beethoven, tot i que també posseeixen un gran renom autors com Luigi Boccherini, Muzio Clementi, Johann Ladislaus Dussek, Carl Philipp Emanuel Bach i Christoph Willibald Gluck. En determinades ocasions, Beethoven és considerat compositor romàntic o figura de transició al Romanticisme, com també Franz Schubert, Johann Nepomuk Hummel, Luigi Cherubini i Carl Maria von Weber. Classicisme Vienès és un altre terme llargament emprat per referir-se a aquesta època i que té el seu origen en el fet que, Mozart, Haydn, Beethoven i també Schubert, van treballar, en major o menor mesura, a la ciutat de Viena, constituint l'anomenada "Primera Escola de Viena". Però avui és clar que compositors d'arreu d'Europa, especialment de punts allunyats geogràciament i cultural de Viena van practicar un estil veritablement clàssic però ben poc vienès.
  • Období hudebního klasicismu se datuje zhruba mezi lety 1750 až 1820, v podstatě po dobu celého 18. století, především jeho druhé poloviny. Melodicky a harmonicky se snaží o ucelené a přehledné dílo. Oproti baroku a romantismu je klasicismus klidnější směr. Je ovlivněn racionalismem a návratem k antice. Orchestr byl obohacen o lesní roh, trubky, tympány a klarinet. Každý sloh se uskutečňuje více nebo méně plynule:zatím co jeden styl doznívá druhý vzniká. Vznikají i složité hudební formy: sonátová forma, sonáta, sonatina, symfonie, smyčcový kvartet Mezi nejvýznamnějsí představitele patří: Carl Philipp Emanuel Bach (1714-1788) Christoph Willibald Gluck (1714-1787) Jan Václav Stamic (1717-1757) Joseph Haydn (1732-1809) Luigi Boccherini (1743-1805) Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) Jan Ladislav Dusík (1760-1812) Ludwig van Beethoven (1770-1827) Franz Schubert (1797-1828)
  • Klassismi on länsimaisen taidemusiikin tyylikausi, joka sijoittuu noin vuosiin 1750–1820. Klassismin musiikille ovat tyypillisiä laulavat, jaksottuvat melodiat, joita säestettiin kevyillä harmonioilla. Klassismin aikana sävellysmuodoista saivat nykyisen muotonsa muun muassa sonaatti, sinfonia ja jousikvartetto. Barokin aikana syntyneen oopperan suosio jatkui, mutta aikaisemman mahtipontisen ja jäykän opera serian rinnalle kehittyi keveämpiä ja koomisempia oopperan lajeja kuten opera buffa. Klassismin loppupuolella musiikkielämän keskus siirtyi Wieniin, jossa ainakin uransa loppupuolella asuivat kaikki kolme merkittävintä aikakauden säveltäjää: Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart ja Ludwig van Beethoven. Tämän vuoksi aikakautta nimitetään usein myös wieniläisklassismiksi. Termillä klassinen musiikki tarkoitetaan usein koko länsimaisen taidemusiikin perinnettä. Tämä johtuu romantiikan aikana syntyneestä ajatuksesta taidemusiikin keskeisten historiallisten teosten kaanonista (taidemusiikin "klassikoista"), jotka aluksi koostuivat pääasiassa keskeisten klassismin ajan säveltäjien teoksista.
  • La Musique dite « Classique » recouvre par convention la musique écrite entre la mort de Johann Sebastian Bach soit 1750 et le début de la période romantique, soit les années 1820. Par extension, on appelle « musique classique » toute la musique savante européenne, de la musique de la Renaissance à la musique contemporaine. Il convient donc de bien dissocier la musique de style classique, dont les compositeurs phares sont Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig Van Beethoven et Christoph Willibald Gluck, et la musique classique opposée à la musique populaire, en Occident ou ailleurs (on parle de « Musique classique indienne », par exemple).
  • Il termine classicismo, applicato alla storia della musica europea, indica il periodo che segue il barocco e precede il romanticismo. La sua cronologia abbraccia un arco di circa settant'anni, tra la metà del XVIII secolo e gli anni immediatamente successivi al Congresso di Vienna (1814-15). Il classicismo presenta caratteristiche figurative come il Neoclassicismo ed ha strutture semplici ed ordinate che ne sottolineano l'armonia. Il polo del movimento classicista è la città di Vienna, tanto che si parla di classicismo viennese. I protagonisti di questa stagione sono Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart e Ludwig Van Beethoven. Loro contemporanei sono numerosi altri compositori di grande interesse, che in parecchi casi sarebbe ingiusto definire minori: tra questi Carl Philipp Emanuel Bach, Luigi Boccherini, Johann Baptist Vanhal, Michael Haydn, Carl Ditters von Dittersdorf, Joseph Martin Kraus, Giuseppe Sarti, Andrea Luchesi, Carl Stamitz, Hyacinthe Jadin, Luigi Cherubini e altri. L'estetica del classicismo tende alla razionalità del discorso e all'equilibrio tra le sue parti, che nella musica strumentale si traduce nell'adozione dello schema noto come forma sonata. Nell'opera i cantanti sono meno liberi di improvvisare virtuosismi, mentre i compositori aspirano ad un perfetto equilibrio fra musica e dramma. In questo periodo le orchestre si arricchiscono di numerosi strumenti. Il clavicembalo è progressivamente sostituito dal fortepiano, in cui il controllo delle dinamiche consente una maggiore espressività.
  • 古典派音楽（こてんはおんがく）は、クラシック音楽の歴史において、1730年代から1810年代まで続いた時期の芸術音楽の総称である。
  • Het classicisme is een periode in de muziekgeschiedenis van grofweg 1750 (de dood van Johann Sebastian Bach) tot 1810. Het classicisme volgt op de Barok en wordt op zijn beurt gevolgd door de romantiek. De wortels van het classicisme liggen in de empfindsame stijl, de galante stijl en de Sturm und Drang-periode. Het classicisme rekent eigenlijk af met de barokperiode door afnemend gebruik van contrapuntische technieken, en door de opkomst van de homofone zetting, waarin een melodie voornamelijk door akkoorden wordt begeleid. De loutere uitdrukking van de melodie, en het gebruik van de harmonie louter als ondersteuning van die uitdrukking (in plaats van een complex meerstemmig weefsel waarin harmonie veeleer het gevolg is van de samenklank van diverse stemmen) is kenmerkend voor het classicisme. Aan de periode van het classicisme ontleent de klassieke muziek haar naam. Binnen de muziekgeschiedenis is zij echter zeer kort, en omvat hoofdzakelijk de werken van Wolfgang Amadeus Mozart en Joseph Haydn. Soms worden ook de vroege werken van Ludwig van Beethoven hiertoe gerekend. Een van de belangrijkste vernieuwingen, oorspronkelijk afkomstig uit de zogenoemde Mannheimer Schule, is het integrale gebruik van tekens om de dynamiek te noteren (zoals p voor zacht en f voor luid). Voorts blijft de muziek hoofdzakelijk tonaal, maar kent een grote verandering, langzamerhand wordt het contrapunt vervangen door de harmonie en begint de pianoforte aan een sterke opmars, ze maakt de weg vrij voor de triomftocht van de piano. In de periode van het classicisme ontstaan nieuwe vormen: de sonatevorm, de symfonie; en nieuwe bezettingen: het strijkkwartet en het (dan nog kleine) symfonieorkest.
  • Wienerklassisismen er symfonisk musikk fra andre halvdel av 1700-tallet med sentrum for komponister i Wien i Østerrike.
  • Klasycyzm – okres w rozwoju muzyki pomiędzy barokiem a romantyzmem. Styl klasycystyczny w muzyce ujawnił się w drugiej połowie XVIII wieku. Trwał w latach 1750—1820 (daty umowne). Termin „klasyczny” znaczy „doskonały” (łac. classicus – doskonały). Po barokowym bogactwie formalnym i upodobaniu do kontrastów zwrócono się ponownie w stronę wzorów klasycznych, to znaczy w kierunku przejrzystości, symetrii i równowagi w stosowaniu środków artystycznych. Muzykę okresu klasycyzmu w Europie nazywamy „muzyką klasyczną”. Kompozytorzy odeszli od skomplikowanych technik polifonicznych, preferując znacznie bardziej klarowną pod względem strukturalnym muzykę homofoniczną. Najczęściej używane przez nich formy to rondo, wariacje i sonata, z tego względu nazwane później formami klasycznymi. Wielkim centrum muzyki klasycznej stał się Wiedeń, dzięki tworzącym tam trzem wybitnym kompozytorom: Haydnowi, Mozartowi oraz Beethovenowi. Nazywamy ich klasykami wiedeńskimi. Stworzyli oni wiele ważnych, nowatorskich na owe czasy kompozycji. Do cech muzyki okresu klasycyzmu należą także: rezygnacja z basso continuo (partie instrumentów harmonicznych są precyzyjnie zapisane) i rozkwit muzyki instrumentalnej. Najpopularniejszymi gatunkami muzycznymi uprawianymi w klasycyzmie były: opera sonata symfonia koncert rondo wariacja W klasycyzmie skład instrumentalny orkiestry symfonicznej został rozbudowany o klarnety, puzony oraz flet piccolo.
  • Музыкой периода классицизма или музыкой классицизма, называют период в развитии европейской музыки приблизительно между 1730 и 1820 годами (см. «Временные рамки периодов развития классической музыки» для более подробного освещения вопросов, связанных с выделением этих рамок). Понятие классицизма в музыке устойчиво ассоциируется с творчеством Гайдна, Моцарта и Бетховена, называемых венскими классиками и определивших направление дальнейшего развития музыкальной композиции. Понятие «музыка классицизма» не следует путать с понятием «классическая музыка», имеющим более общее значение как музыки прошлого, выдержавшей испытание временем. Эстетика классицизма основывалась на убеждении в разумности и гармоничности мироустройства, что проявилось в внимании к сбалансированности частей произведения, тщательной отделке деталей, разработке основных канонов музыкальной формы. Именно в этот период окончательно сформировалась сонатная форма, основанная на разработке и противопоставлении двух контрастных тем, определился классических состав частей сонаты и симфонии. В период классицизма появляется струнный квартет состоящий из двух скрипок, альта и виолончели, значительно расширяется состав оркестра.
  • 古典主义音乐指的是1730－1820年这一段时间的欧洲主流音乐，其接触代表者是维也纳古典乐派。此乐派两位最著名的作曲家是海顿和莫扎特。 古典主义音乐承繼著巴洛克音樂的发展，是欧洲音乐史上的一种音乐风格或者一个时代。這個時代出現了多樂章的交響曲、獨奏協奏曲、弦樂四重奏、多樂章奏鳴曲等等體裁。而奏鳴曲式和輪旋曲式成為古典時期和浪漫時期最常見的曲式，影響之深遠直至二十世紀。樂團編制比巴洛克時期增大，樂團由指揮帶領逐漸變成一種常規。現代鋼琴在古典時期出現，逐漸取代了大鍵琴的地位。 隨著法國大革命對社會造成的衝擊，作曲家的生計也受到影響，由最初依賴宮廷、教會供養轉變為獨立的經營者。
dbpprop:cname
  • various classical composers
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:id
  • Classical_composers
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • The dates of the Classical period in Western music are generally accepted as approximately 1750 to 1825. However, the term classical music is used colloquially to describe a variety of Western musical styles from the ninth century to the present, and especially from the sixteenth or seventeenth to the nineteenth. This article is about the specific period from 1750 to 1825. The Classical period falls between the Baroque and the Romantic periods.
  • En la música occidental, el classicisme musical correspon aproximadament a la música composta entre els anys 1750 i el 1820, amb superposicions considerables als dos extrems amb la música dels períodes precedent, el barroc musical, i posterior, el romanticisme musical. El període clàssic se situa entre el Barroc i el Romanticisme.
  • Období hudebního klasicismu se datuje zhruba mezi lety 1750 až 1820, v podstatě po dobu celého 18. století, především jeho druhé poloviny. Melodicky a harmonicky se snaží o ucelené a přehledné dílo. Oproti baroku a romantismu je klasicismus klidnější směr. Je ovlivněn racionalismem a návratem k antice. Orchestr byl obohacen o lesní roh, trubky, tympány a klarinet. Každý sloh se uskutečňuje více nebo méně plynule:zatím co jeden styl doznívá druhý vzniká.
  • Klassismi on länsimaisen taidemusiikin tyylikausi, joka sijoittuu noin vuosiin 1750–1820. Klassismin musiikille ovat tyypillisiä laulavat, jaksottuvat melodiat, joita säestettiin kevyillä harmonioilla. Klassismin aikana sävellysmuodoista saivat nykyisen muotonsa muun muassa sonaatti, sinfonia ja jousikvartetto.
  • La Musique dite « Classique » recouvre par convention la musique écrite entre la mort de Johann Sebastian Bach soit 1750 et le début de la période romantique, soit les années 1820. Par extension, on appelle « musique classique » toute la musique savante européenne, de la musique de la Renaissance à la musique contemporaine.
  • Il termine classicismo, applicato alla storia della musica europea, indica il periodo che segue il barocco e precede il romanticismo. La sua cronologia abbraccia un arco di circa settant'anni, tra la metà del XVIII secolo e gli anni immediatamente successivi al Congresso di Vienna (1814-15). Il classicismo presenta caratteristiche figurative come il Neoclassicismo ed ha strutture semplici ed ordinate che ne sottolineano l'armonia.
  • 古典派音楽（こてんはおんがく）は、クラシック音楽の歴史において、1730年代から1810年代まで続いた時期の芸術音楽の総称である。
  • Het classicisme is een periode in de muziekgeschiedenis van grofweg 1750 (de dood van Johann Sebastian Bach) tot 1810. Het classicisme volgt op de Barok en wordt op zijn beurt gevolgd door de romantiek. De wortels van het classicisme liggen in de empfindsame stijl, de galante stijl en de Sturm und Drang-periode.
  • Wienerklassisismen er symfonisk musikk fra andre halvdel av 1700-tallet med sentrum for komponister i Wien i Østerrike.
  • Klasycyzm – okres w rozwoju muzyki pomiędzy barokiem a romantyzmem. Styl klasycystyczny w muzyce ujawnił się w drugiej połowie XVIII wieku. Trwał w latach 1750—1820 (daty umowne). Termin „klasyczny” znaczy „doskonały” (łac. classicus – doskonały). Po barokowym bogactwie formalnym i upodobaniu do kontrastów zwrócono się ponownie w stronę wzorów klasycznych, to znaczy w kierunku przejrzystości, symetrii i równowagi w stosowaniu środków artystycznych.
  • Музыкой периода классицизма или музыкой классицизма, называют период в развитии европейской музыки приблизительно между 1730 и 1820 годами (см.
rdfs:label
  • Classical period (music)
  • Classicisme musical
  • Klasicismus (hudba)
  • Klassismin musiikki
  • Musique de la période classique
  • Classicismo (musica)
  • 古典派音楽
  • Classicisme (muziek)
  • Wienerklassisismen
  • Klasycyzm w muzyce
  • Музыка периода классицизма
  • 古典主义音乐
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpedia-owl:Artist/genre of
is dbpedia-owl:MusicGenre/stylisticOrigin of
is dbpedia-owl:genre of
is dbpedia-owl:stylisticOrigin of
is dbpprop:genre of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:stylisticOrigins of