| dbpprop:abstract
|
- Clarence Napier Bruce, 3rd Baron Aberdare, GBE (2 August 1885 – 4 October 1957) was a British military officer, cricketer, tennis player, and also an excellent golfer. Bruce received his education at Winchester College and at New College, Oxford, and was admitted as a barrister into Inner Temple; however, when World War I broke out, he decided to enter the British Army. Lord Aberdare, who would rise to the substantive rank of captain (and would become an honorary colonel) in World War I, served variously in the Glamorgan Yeomanry, the 2nd Life Guards, the headquarters of the 61st (2nd South Midland) Division and in the Guards MG Regiment; in 1919, immediately after the armistice, he was promoted to captain. He served as the honorary colonel of the 77 (later 282) (Welsh) Heavy AA Brigade, RA from 1930 to 1952; during this period, he additionally served as major of the 11th Battalion, Surrey Home Guards during World War II. Between the two world wars, he was an active tennis player. Bruce was U.S.A. Amateur Champion in 1930 and of the British Isles in 1932 and 1938. He played eighteen times for Great Britain in the Bathurst Cup and six times won the Coupe de Paris. He carried off the M.C.C. Gold Prize on five occasions and nine times won the Silver Prize. Simultaneously, Aberdare played an active role in the organisation of the Olympics; he served on the International Olympic Committee, and on the organising committee of the 1948 Summer Olympics in London. He served in many physical education and sportsmen's clubs, and was also be a member of the New College Society. In 1948, he was created a Knight of the Order of St John of Jerusalem, and a Commander of the British Empire a year later. In 1954, he was additionally created a Knight Grand Cross of the British Empire. His death was caused by drowning after his car fell over a precipice in Yugoslavia into three feet of water in a river bed on 4 October 1957 at the age of 72.
- Clarence Napier Bruce, brytyjski arystokrata i sportowiec, syn Henry'ego Bruce'a, 2. barona Aberdare i Constance Beckett, córki Hamiltona Becketta. Wykształcenie odebrał w Winchester School, gdzie grał w uczelnianej drużynie krykieta i był jej kapitanem. Później uczył się na Uniwersytecie w Oksfordzie, gdzie w latach 1907-1908 grał w akademickiej drużynie krykieta, zdobywając 46 punktów. Grał również w golfa i tenisa. W tej ostatniej dyscyplinie zdobył w 1907 r. nagrodę w postaci srebrnej rakiety. W turnieju rozegranym w 1908 r. zajął trzecie miejsce. W 1911 r. rozpoczął praktykę adwokacką w Inner Temple. Bruce był utalentowanym sportowcem, ale rozwinięciu jego kariery przeszkodziła I wojna światowa. Bruce walczył w szeregach ochotników w Glamorgan, później był w sztabie 61 dywizjonu oraz regimentu karabinów maszynowych Gwardii (Guards Machine Guns Regiment). Wojnę ukończył w stopniu kapitana. W pierwszych miesiącach wojny zginął starszy brat Bruca, Henry. Tym samym Clarence został dziedzicem tytułu barona Aberdare. Od 1919 r. Bruce grał w krykieta reprezentując drużynę Middlesex, w której grał już dwukrotnie w 1908 r. Jego najlepszym sezonem był sezon 1925 r. , kiedy to zdobył 527 punktów w 19 występach. Swój najbardziej pamiętny mecz rozegrał 23 czerwca podczas meczu z drużyną Nottingham, kiedy to zdobył 103 punkty. Ten mecz jest uznawany za największy w historii krykietu w Middlesex. Karierę krykiecisty zakończył w 1929 r. Bruce był również dobrym golfiarzem i tenisistą. Wygrywał zawody amatorskie w 1922 i 1931 oraz 10-krotnie wygrywał turnieje debla. W 1932 r. został mistrzem Wysp Brytyjskich, pokonując J.C.F. Simpsona. Był również indywidualnym mistrzem Kanady w latach 1928 - 1930, a w późniejszych latach wygrywał turnieje deblowe w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Był mistrzem Stanów w tenisa w 1930 r. oraz mistrzem Anglii w 1932 i 1938 r. W turniejach tenisowych M.C.C. zdobywał regularnie złote lub srebrne medale. Znany był ze świetnej taktyki. W 1938 r. pokonał młodszego od siebie L. Leesa, mistrza od pięciu lat, 3-2 w półfinale, dwukrotnie przełamując set przeciwnika. Był również 6-krotnym zwycięzcą Coupe de Paris. W późniejszych latach napisał kilka podręczników do gry w tenisa. Po śmierci ojca w 1929 r. odziedziczył tytuł barona Aberdare i zasiadł w Izbie Lordów. Rozpoczął też aktywniejszy udział w życiu publicznym kraju. W latach 1931-1946 był członkiem Miners' Welfare Committee, którą to nominację zawdzięczał wieloletnim powiązaniom swojej rodziny z południowowalijskimi kopalniami. Wspierał również organizacje młodzieżowe, będąc od 1943 r. przewodniczącym National Association of Boys' Clubs. Kolejną organizacją w której aktywnie uczestniczył był Queen's Institute of District Nursing, którego został przewodniczącym w 1944 r. W lutym 1937 r. Oliver Stanley ogłosił powstanie Narodowej Rady Doradczej Rozwoju Fizycznego, której Aberdare był do 1939 r. przewodniczącym. Aberdare sprawdził się na tym stanowisku: był sprawnym organizatorem, stanowczym i skromnym. W 1938 r. wygłosił mowę, w której stwierdził, że jego największym marzeniem było danie każdemu szansy uczynienia z ciała instrumentu duszy. W Walii kontynuował rodzinne tradycje wspierania Uniwersytetu Walijskiego. Był również przewodniczącym Narodowej Walijskiej Szkoły Medycznej. W 1953 r. otrzymał tytuł honorowego doktora prawa. W 1948 r. został przeorem walijskiego przeoratu Zakonu Św. Jana Jerozolimskiego. Podczas II wojny światowej służył w Home Guards i był honorowym pułkownikiem 77 ciężkiej brygady walijskiej. W 1949 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Imperium Brytyjskiego, zaś w 1954 r. Krzyżem Wielkim tegoż Orderu. W 1931 r. Aberdare dołączył do komitetu wykonawczego MKOl. Był obserwatorem olimpiad w Los Angeles, Berlinie, Londynie, Helsinkach i Melbourne. W 1957 r. , wracając ze spotkania komitetu w Sofii, zginął w wypadku samochodowym na terenie Jugosławii. Jego pogrzeb odbył się 8 października 1957 r. w Mountain Ash w hrabstwie Glamorgan. 12 grudnia 1912 r. poślubił Margaret Bethune Black, córkę Adama Blacka i Mary Smith, córki Jamesa Smitha. Clarence i Margaret mieli razem dwóch synów i dwie córki: Morys George Lyndhurst Bruce, 4. baron Aberdare Nigel Henry Clarence Bruce, ożenił się z Catherine Wolfe, ma dzieci Rosalind Louise Balfour Bruce, żona Benjamina Heywooda, ma dzieci Gwyneth Margaret Bruce, żona Robina Andrew, ma dzieci 12 września 1957 r. poślubił Griseldę Harriet Violet Finettę Georginę Hervey, córkę Dudleya Herveya i Griseldy Campbell, córki pułkownika Edwarda Campbella, 2. baroneta.
|
| rdfs:comment
|
- Clarence Napier Bruce, 3rd Baron Aberdare, GBE (2 August 1885 – 4 October 1957) was a British military officer, cricketer, tennis player, and also an excellent golfer. Bruce received his education at Winchester College and at New College, Oxford, and was admitted as a barrister into Inner Temple; however, when World War I broke out, he decided to enter the British Army.
- Clarence Napier Bruce, brytyjski arystokrata i sportowiec, syn Henry'ego Bruce'a, 2. barona Aberdare i Constance Beckett, córki Hamiltona Becketta. Wykształcenie odebrał w Winchester School, gdzie grał w uczelnianej drużynie krykieta i był jej kapitanem. Później uczył się na Uniwersytecie w Oksfordzie, gdzie w latach 1907-1908 grał w akademickiej drużynie krykieta, zdobywając 46 punktów. Grał również w golfa i tenisa. W tej ostatniej dyscyplinie zdobył w 1907 r.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
