| dbpprop:abstract
|
- Cladistics is a form of biological systematics which classifies living organisms on the basis of shared ancestry. It can be distinguished from other taxonomic systems, such as phenetics, by its focus on evolutionary relationships; while other systems usually use morphological similarities to group similar species into genera, families and other higher level classification, cladistics tries to construct a tree representing the ancestry of organisms and species. Cladistics is also distinguished by its emphasis on objective, quantitative analysis, rather than subjective decisions that some other taxonomic systems rely upon
- Die Kladistik (von altgriechisch klados „Ast“, „Verästelung“) – ungenau auch oft mit phylogenetischer Systematik gleichgesetzt – ist eine Methode der biologischen Systematik innerhalb der Evolutionsbiologie. Sie wurde von dem deutschen Zoologen Willi Hennig in den 1950ern in ihren Grundzügen umrissen und in seinem Lehrbuch Phylogenetic Systematics 1966 beschrieben.
- La cladística (del grec κλάδος, klados = branca) o sistemàtica filogenètica és una branca de la biologia que defineix les relacions filogenètiques entre els organismes basant-se en similituds derivades, és a dir característiques evolutives noves compartides per un grup d'organismes no presents en d'altres. Per exemple, la presència de columna vertebral i ossos és una novetat evolutiva exclusiva dels vertebrats, i això els defineix com a grup. És la més important de les sistemàtiques filogenètiques, que estudien les relacions evolutives entre els organismes. La cladística és un mètode d'anàlisi rigorosa que utilitza les "propietats derivades compartides" dels organismes que s'estan estudiant. L'anàlisi cladístic forma la base de la majoria dels sistemes moderns de classificació biològica, que busquen agrupar als organismes per les seves relacions evolutives. En contrast, la fenètica agrupa els organismes basant-se en la seva similitud global, mentre que els enfocaments més tradicionals tendeixen a basar-se en caràcters clau. Willi Hennig (1913-1976) és considerat com el fundador de la cladística.
- Kladistika je způsob klasifikace organizmů, která je řadí v pořadí podle jejich větvení v evolučním stromu a nikoliv podle jejich morfologické podobnosti. Slovo kladistika je odvozeno od starého řeckého slova κλάδος, klados, tedy větev. Kladistická klasifikace (fylogenetická klasifikace) je tedy založena na principech odrážejících příbuznost organismů a jejich skupin. Výsledkem kladistické analýzy jsou stromy nazývané kladogramy.
- La cladística (del griego klados = rama) es una rama de la biología que define las relaciones evolutivas entre los organismos basándose en similitudes derivadas. Es la más importante de las sistemáticas filogenéticas, que estudian las relaciones evolutivas entre los organismos. La cladística es un método de análisis riguroso que utiliza las "propiedades derivadas compartidas" de los organismos que se están estudiando. El análisis cladístico forma la base de la mayoría de los sistemas modernos de clasificación biológica, que buscan agrupar a los organismos por sus relaciones evolutivas. En contraste, la fenética agrupa los organismos basándose en su similitud global, mientras que los enfoques más tradicionales tienden a basarse en caracteres clave. Willi Hennig (1913 - 1976) es ampliamente considerado como el fundador de la cladística.
- Fylogeneettinen systematiikka eli kladistiikka on evoluutiobiologiaan perustuva eliöiden tieteellinen luokittelu. Biologisen systematiikan tehtävänä on eliöiden nimeäminen ja luokittelu sekä eliömaailman monimuotoisuuden jäsentäminen. Systematiikka muodostaa pohjan kaikelle muulle biologiselle tutkimukselle. Systematiikassa on viime vuosikymmeninä tapahtunut kaksi suurta mullistusta. Fylogeneettinen systematiikka eli kladistiikka on uudistanut alan teoreettisen perustan. Lisäksi uusien molekyylisystematiikan menetelmien käyttöönotto on tarjonnut tutkijoitten käyttöön valtavan määrän uutta aineistoa. Molekyylisystematiikan menetelmät perustuvat DNA- ja RNA-sekvenssien analyyseihin sekä muuhun geneettiseen informaatioon. Kladistiikan eli fylogeneettinen systematiikan lähtökohtana on maailman eliöiden kuvaaminen, nimeäminen ja luokittelu siten, että luokittelu mahdollisimman tarkoin vastaa niiden evoluutiohistoriaa. Perinteisemmät systematiikat, kuten Linneauksen systematiikka, perustuivat suurelta osin lajien samankaltaisuuksiin ja morfologiseen analyysiin. Kladistiikka korostaa objektiivisten kvantitatiivisten analyysimenetelmien käyttöä luokittelun perustana.
- La cladistique, du grec ancien κλάδος (klados) signifiant « branche », est la classification hiérarchique des espèces basée sur la phylogénie ou l'évolution des ancêtres. La cladistique se distingue des autres méthodes taxonomiques car elle se concentre sur les relations évolutives des espèces plutôt que sur les similitudes morphologiques, qui peuvent converger. La cladistique est une méthode de reconstruction phylogénétique élaborée dans les années 1950 par l'entomologiste allemand Willi Hennig. La cladistique permet de représenter des diagrammes appelés cladogrammes qui représentent des arbres de l'évolution de la vie. Les données du séquençage de l'ADN et de l'ARN sont utilisées dans d'important travaux de cladistique. Des programmes informatique sont largement utilisées en cladistique, car la méthode de création d'un cladogramme est très complexe. En cladistique, les relations de parenté sont établies sur la base du partage des états dérivés des caractères, qu'on appelle « synapomorphies » (ou encore « homologies secondaires »), de façon à obtenir des groupes monophylétiques. Le principe de parcimonie est une règle essentielle de cette classification évolutive.
- La classification phylogénétique est un système de classification des êtres vivants. Elle tend à remplacer la classification traditionnelle en se basant uniquement sur les rapports de proximité évolutive entre espèces. L'œuvre de Willi Hennig Grundzüge einer Theorie der phylogenetischen Systematik (Fondements d'une théorie de la systématique phylogénétique), publiée en Allemagne en 1950, est à l'origine de la classification phylogénétique. Ayant traduit son livre en anglais en 1966 Hennig trouva un plus large auditoire et révolutionna ainsi toute la systématique à partir de la fin des années 1960.
- Fájl:Willi Hennig2. jpg Willi Hennig német biológus A kladisztika a rendszertanban a leszármazási mintázatokat feltáró módszertan, a filogenetikus rendszertan modern módszertana. Alapjait Emil Hans Willi Hennig (1913-1976) német entomológus fektette le az 1950-es években, aki a módszert filogenetikus szisztematikának nevezte. Módszerei a biológián kívül más történetiséggel foglalkozó tudományokban is számításba jöhetnek, például a nyelvészetben a nyelvek törzsfájának összeállításakor vagy egyes kéziratos anyagok történeti kialakulásának értékelésében. Besorolható a többváltozós módszerek közé, ám azoknál specializáltabb, mivel a matematikai alapokon kívül nagy súllyal esnek latba a kutató evolúcióról alkotott elképzelései: a numerikus taxonómiával ellentétben az egyes karakterek nem egyformán lényegesek, csak az evolúciós információt hordozókra van szükség, a többi csak zavarja az összképet. Az egyes tulajdonságok különböző állapotai sem egyformán lényegesek. Kimondható, hogy ha egy csoport evolúciója során egy tulajdonság eltűnik, akkor az igen kis valószínűséggel, vagy egyáltalán nem jelenhet meg újra, valamint hogy egy-egy különleges tulajdonság nem alakulhatott ki két evolúciós vonalon egymástól függetlenül. Látszik tehát, hogy sok múlik a rendszerező biológuson, annak evolúciós, és a konkrét csoportra alkalmazott speciális elképzelésein. A kladisztika a vizsgált objektumok jelenbéli állapotát tekintve igyekszik egy (valójában sohasem igazolható) múltbéli eseménysorozatot felderíteni. (Újabb irányzat a sztratokladisztika, amely megpróbálja figyelembe venni a rétegtani – időbeli sorrendiségre vonatkozó – információkat is.)
- La cladistica, o tassonomia cladistica, (dal greco klados = ramo), è un metodo di classificazione dei viventi, messo a punto da Willi Hennig, che si basa sul grado di parentela ovvero sulla distanza nel tempo dell'ultimo progenitore comune. È nota anche come sistematica filogenetica. In base al metodo di classificazione cladistica animali e piante vengono disposti in gruppi tassonomici monofiletici - i cladi - comprendenti un antenato comune e tutti i suoi discendenti. Le relazioni evolutive sono stabilite a partire dai caratteri condivisi, le omologie, presumendo che esse stiano ad indicare un antenato comune. Le strutture omologhe sono quelle che, in diversi organismi, hanno un'origine comune, anche se non necessariamente la stessa funzione. Ad esempio, i cheliceri dei chelicerati sono omologhi alle seconde antenne dei crostacei. Le omologie si contrappongono alle analogie (o omoplasie). Due caratteri sono analoghi quando non hanno un'origine comune ma condividono la stessa funzione. Ad esempio, le ali degli uccelli sono analoghe alle ali delle farfalle, anche se evoluzionisticamente sono due cose distinte. Lo studio cladistico si basa sull'identificazione delle omologie presenti in un gruppo in studio. Viene poi determinata la polarità di tali omologie, cioè si assume che gruppi di organismi di più recente parentela condividano caratteri omologhi derivati. Questi caratteri derivati si sono originati da una forma ancestrale di quei caratteri, presente prima delle diramazioni che hanno dato origine al gruppo di organismi in studio. Per stabilire quale sia la forma ancestrale e derivata di un carattere si identifica un outgroup, cioè una gruppo di organismi esterno al gruppo in studio, perché originato da un antenato più antico, ma più vicino evoluzionisticamente al gruppo in studio più di quanto sia qualunque altro gruppo esterno. Lo stato del carattere presente nell'outgroup viene considerato ancestrale mentre lo stato o gli stati dei caratteri presenti nel gruppo in studio vengono definiti caratteri derivati. La condivisione di "caratteri derivati" da parte di un gruppo di organismi viene detta sinapomorfia, e le sinapomorfie sono indice di monofilia, cioè portano ad considerare i membri di quel gruppo come derivati da un unico antenato comune. Per la cladistica solo i gruppi monofiletici, cioè organismi che condividono un antenato comune recente, possono essere elevati al rango di clade e costituire una categoria tassonomica. La classificazione si basa inoltre sull’assunto che due nuove specie si formino improvvisamente per separazione da un antenato comune anziché attraverso un graduale cambiamento evolutivo. Tali relazioni sono illustrate mediante diagrammi - i cladogrammi - formati da un sistema di ramificazioni dicotomiche. Ciascun punto di ramificazione rappresenta una divergenza da un antenato comune. Linee filetiche discendenti dallo stesso ramo si dicono gruppi monofiletici. Se tale gruppo non comprende tutti i discendenti del progenitore ancestrale verrà detto parafiletico. Una analisi cladistica si può basare su un'ampia varietà di dati, incluse le analisi di sequenza del DNA (cosiddetti "dati molecolari"), dati biochimici e dati morfologici.
- 分岐学（ぶんきがく、）とは、系統学の手法のひとつ。分岐論、あるいは分類学のひとつの方法あるいは立場として分岐分類学ともいう。 分岐学は、ドイツの昆虫学者ヘニッヒ(Willi Hennig)により、1950年に提唱された。 いくつかの種に共通する形質を捜し、それらを共通する祖先から受け継いだ形質と仮定し、分岐のツリー図を作成する。この図を分岐図（Cladogram）という。 実際には複数の形質を用いて統計処理し、最節約な（想定される分岐回数がなるべく少ない）ものを最も確からしい分岐図として採用する。 現代では分子分岐学（分子系統学）の手法も発展し、各分野で盛んに利用されている。
- Cladistiek of cladisme is een methode van analyseren die gebruikt wordt in de systematiek van biologie. Het woord is afgeleid van het Griekse klados = "tak". Dit omdat de cladistiek zeer veel met (stam)bomen werkt. Cladisme is een van de vormen van systematiek die evolutionaire relaties tussen organismen proberen te bepalen. Dit is anders dan bij de klassieke taxonomie waarbij alleen gekeken wordt naar overeenkomst in morfologie. Fylogenetische systematiek kwam op na het baanbrekende werk van Darwin. De eerste fylogenetische systemen verschenen eind negentiende eeuw. Cladistiek verscheen in het midden van de twintigste eeuw en verschilt hierin van andere fylogenetische benaderingen, zoals de evolutionaire systematiek, dat alleen monofyletische groepen worden opgenomen, zogenaamde clades die alle soorten omvatten die afstammen van een bepaalde voorouder. Afgewezen worden dus zowel parafyletische groepen — dat zijn groepen die wel alle directe afstammelingen van de laatste gemeenschappelijke voorouder bevatten, maar niet sommige latere afstammelingen — als polyfyletische groepen: groepen die niet alle directe afstammelingen van de voorouder omvatten. Voor het bepalen van welke soorten tot een bepaalde clade behoren, zijn alleen gedeelde, afgeleide overeenkomsten tussen soorten, de zogeheten "synapomorfieën", relevant. Dit betekent dat een kenmerk dat gedeeld wordt door twee of meer taxa alleen van enig belang is als het niet in de voorouders van de laatste gemeenschappelijke voorouder aanwezig was maar pas in die voorouder ontstaan is — en dus een afgeleid kenmerk van die voorouder vormt. Overeenkomsten die later dan de laatste gemeenschappelijke voorouder ontstonden wijzen niet op een bijzondere verwantschap: vogels en zoogdieren zijn beide warmbloedig maar hun laatste gemeenschappelijke voorouder was dit niet; de overeenkomst is het gevolg van convergente evolutie. Kenmerken die al eerder ontstonden dan de laatste gemeenschappelijke voorouder duiden ook niet op een bijzondere verwantschap: apen en hagedissen hebben beide een staart en zijn nauwer aan elkaar verwant dan aan salamanders; maar de staart wijst daar niet op want de salamanders hebben die ook als homoloog orgaan. De cladistische methode bestaat uit een analyse van de morfologie waarbij zoveel mogelijk eigenschappen van de te vergelijken soorten bepaald worden. Bij een klein aantal soorten en weinig eigenschappen, lukt dit nog handmatig. Bij grotere gegevensverzamelingen wordt dit al gauw onpraktisch. Tegenwoordig worden cladistische analyses daarom voor een groot deel door computerprogramma's uitgevoerd. Dit wordt in de hand gewerkt doordat sinds de jaren tachtig steeds vaker DNA-sequenties (zogeheten "moleculaire data") gebruikt worden, wat leidt tot zeer uitvoerige datasets. De computer berekent die stambomen die het minste aantal "stappen" (veranderingen in vorm) vergen om alle onderzochte soorten in een evolutionair verband te brengen en dus het waarschijnlijkst zijn. Zo'n stamboom heet een cladogram (of kladogram). Elk cladogram moet altijd bezien worden in het licht van de data die eraan ten grondslag liggen. Een andere dataset voor dezelfde organismen zal allicht leiden tot een ander cladogram. Een omstreden kwestie is de vraag óf en in hoeverre de cladistiek uitdrukking behoort te vinden in de taxonomische classificatie. Sommige cladisten willen alleen monofyletische groepen in de classificatie opnemen, maar dat wordt niet door alle taxonomen aanvaard. Andere cladisten menen dat classificatie geen wetenschappelijke activiteit is en dat hun eigen project alleen moet gaan over het toetsen van mogelijke afstammingsverwantschappen zonder zich druk te maken om de formele indeling in allerlei rangen. Een belangrijke verschil tussen de klassieke Linneaanse classificatie en de cladistiek is dat de eerste een hiërarchische ordening zoekt terwijl de andere alleen de afstammingslijnen aan het licht wil brengen. In de thans meest gangbare benadering die is gebaseerd op min of meer regelmatige mutaties in bepaalde DNA-sequenties is de afstand tussen de claden uitsluitend de weerslag van de tijd die is verlopen sinds de scheiding, zonder de direct waarneembare veranderingen aan de taxa mee te wegen. Veranderingen in gedrag, bouw, fysiologie en ecologie zijn veeleer het gevolg van selectiedruk dan van tijdverloop. R.K. Brumitt verwoordde de bezwaren als volgt: Linneaanse classificatie zonder parafyletische taxa is logisch ondenkbaar. Ieder monofyletisch genus in een Linneaanse classificatie stamt onvermijdelijk af van iets in een ander genus, die dan dus parafyletisch wordt. Evenzo moet een monotypische familie afstammen van een soort in een geslacht in een andere familie. Als parafyletische taxa niet mogen bestaan, waar komen genera en families dan vandaan? (... ) Linneaanse classificatie zonder parafyletische taxa is onzinnig. Hennigs voorstel om parafyletic taxa te elimineren was gebaseerd op de fout niet in te zien dat het verschil tussen de Linneaanse hiërarchie, waarin alle taxa deel uitmaken van het hogere taxon, en een fylogenetische hiërarchie waarin dat niet het geval is en de lagere niveaus niet equivalent zijn aan de hogere. Anders gesteld: alle soorten van een genus zijn het genus, maar alle afstammelingen van een voorouder zijn niet die voorouder. Linneaanse en clasistieke indelingen vullen elkaar aan. Polyfyletische taxa van hogere rang dan soort behoren ook in een Linneaanse classificatie niet voor te komen en het cladistisch onderzoek levert reeds veel infomatie om dit soort onvolkomenheden te herstellen. Een minder controversiële vraag is of elke clade die door de analyse ontdekt wordt dan ook werkelijk een naam moet krijgen. Omdat een cladogram zeer veel clades kan bevatten, probeert men een keuze te maken door alleen namen te geven aan relevante relaties tussen interessante soorten. Dit maakt de naamgeving stabieler en geeft wat richting aan de theorievorming. Het vormt ook een subjectief element binnen een methode die poogt juist zo objectief mogelijk te zijn. De naamgeving geschiedt doordat een clade gedefinieerd wordt door óf synapomorfieën als indicaties van afstamming, óf pure afstamming, óf een combinatie van beide. De tweede methode wordt steeds meer gebruikelijk. Definities hebben dan de vorm: "clade K is de groep omvattende de laatste gemeenschappelijke voorouder van soorten X en Y en al zijn afstammelingen" (nodeclade genaamd vanwege het "knooppunt" dat de voorouder vormt) of "clade K is de groep omvattende soort X en alle soorten die nauwer verwant zijn aan soort X dan aan soort Y" (stemclade genaamd omdat een afgesplitste aftakking gedefinieerd wordt). Hoewel dit niet strikt noodzakelijk is voor het hanteren van de cladistische methode, pleegt men hierbij om principiële of praktische redenen de oude rangonderscheidingen van de taxonomie achterwege te laten, met uitzondering van de geslachts- en soortnamen omdat deze beiden gebruikt worden om een soort mee te identificeren. De entomoloog Willi Hennig wordt algemeen beschouwd als de "vader" van de cladistiek.
- Kladystyka, systematyka kladystyczna, systematyka filogenetyczna – sposób klasyfikacji oparty wyłącznie na pokrewieństwie. Kladystyka jako dziedzina nauki wyodrębniła się z systematyki organizmów żywych, ale obecnie jej metody bywają stosowane również w stosunku do języków czy memów. Podstawowym pojęciem w kladystyce jest klad, czyli zbiór organizmów mających wspólnego przodka. W ujęciu ortodoksyjnym klady rozdzielają się dychotomicznie, tworząc drzewo dychotomiczne. W praktyce rzadko udaje się udowodnić realność takich rozgałęzień ze względu na powszechne w ewolucji zjawisko radiacji adaptacyjnej. W klasycznej systematyce grupy organizmów mogą być: monofiletyczne – dla każdych dwóch członków grupy zawarci są wszyscy ich wspólni przodkowie, dla każdego członka zawarci są wszyscy jego potomkowie. Np. ssaki. parafiletyczne – dla każdych dwóch członków zawarci są wszyscy ich wspólni przodkowie, jednak nie wszyscy potomkowie niektórych członków należą do grupy. Np. gady, ponieważ ptaki są potomkami organizmów zaliczanych do gadów, lecz same nie są zaliczane do gadów. polifiletyczne – istnieje dwóch członków grupy, których wspólny przodek jest poza grupą. Np. "stałocieplne kręgowce latające" – nietoperze i ptaki mają oczywiście wspólnego przodka, który żył gdzieś w późnej erze paleozoicznej, jednak nie jest on zaliczany do "stałocieplnych kręgowców latających". W kladystyce nie dopuszcza się grup polifiletycznych ani parafiletycznych, co jest postulatem skądinąd słusznym, ale trudnym do realizacji w praktyce – prowadzi do systematyki nadmiernie rozbudowanej, rewolucyjnie niezgodnej z dotychczasowo przyjętą, a więc mało użytecznej w praktyce. Kladystyka stanowi teoretyczną podstawę współczesnej systematyki, ale praktyka często jest za nią daleko w tyle. Dla większego zrozumienia klady czasem się oznacza nazwami taksonów klasycznej systematyki np. rząd, rodzina (dotyczy to również wielu artykułów w wikipedii) uzupełnione często o klady pośrednie np. dodatkowy klad między rzędem i rodziną. W teoretycznej kladystyce liczba rozdzieleń kladów może być nieograniczona w przeciwieństwie do klasycznej systematyki gdzie taksomy są przypisane do odpowiednich kategorii systematycznych. Klady siostrzane, czyli dwa najbliżej spokrewnione, charakteryzują się pewnymi cechami, które dzieli się na plezjomorficzne (powstałe przed rozdzieleniem) i apomorficzne (powstałe po rozdzieleniu). Nazw "prymitywne" i "postępowe", które znaczą właściwie to samo, lecz były często nadużywane, lepiej unikać.
- A Cladística é um método de análise das relações evolutivas entre grupos de seres vivos, de modo a obter a sua "genealogia". Foi Willi Hennig, nascido em Dürrhennersdorf a 20 de Abril de 1913, quem desenvolveu as idéias que levariam à criação da Cladística, apresentando-as de forma sumária na sua obra "Grundzüge einer Theorie der Phylogenetischen Systematik" (Hennig, 1950). Usada pelos investigadores há mais de 50 anos, só nos últimos vinte se tornou popular e utilizada de forma quase universal. A Cladística se assenta no princípio fundamental de que os organismos devem ser classificados de acordo com as suas relações evolutivas e que a forma de descobrir essas relações é analisando aquilo que se designa como caracteres ancestrais (“primitivos”) e caracteres derivados (“evoluídos”). Ela se diferencia das outras correntes de sistemática por usar apenas caracteres derivados (apomórficos) que ocorrem em mais de um grupo - ou seja, estados primitivos de caracteres (plesiomorfias) não podem ser usados para definir grupos, e caracteres derivados que ocorrem em um único grupo (autapomorfias) não entram na análise. Uma das dificuldades é identificar qual é efetivamente o estado plesio- e apomófrfico de um caracter, e isso pode ser feito de duas formas principais: inferindo diretamente, por dados paleontológicos, sobre o estado primitivo, ou usando na análise um grupo-irm"ao externo (outgroup), próximo aos grupos estudados mas ainda assim claramente distinto deles. Por exemplo, as briófitas poderiam ser usadas como grupo externo em uma análise cladística de pteridófitas, gimnospermas e angiospermas. Os caracteres ancestrais são as características dos seres vivos que todos os elementos de um dado grupo possuem. Por exemplo, o carácter “quatro membros” é ancestral nos mamíferos, os quais herdaram este carácter do seu ancestral comum (possivelmente um proto – mamífero ou, alternativamente, um réptil semelhante a um mamífero). No entanto, estes caracteres ancestrais não são úteis na análise das relações dos organismos de um determinado grupo já que, se se tentar elaborar uma análise dos mamíferos, esse carácter não nos servirá de nada se procuramos saber qual espécie se relaciona com qual. Para os biólogos que utilizam a cladística esses caracteres designam-se plesiomórficos e quando esse carácter é partilhado por todos os membros do grupo a que pertencem, designam-se simplesiomórfico. Quanto aos caracteres derivados (“evoluídos”, etc. ) designam-se apomorfias e, se pertencem apenas ao grupo a ser estudado, denominam-se autapomorfias. Por exemplo, o carácter obrigatório “bípede” (deslocação sobre dois membros) é uma característica dos hominídeos (Homem), que não é partilhada com os demais primatas, tratando-se de uma autapomorfia. Se, por outro lado, o carácter derivado serve para unir dois grupos, designa-se como sinapomórfico como é o caso do carácter “perda de cauda” que une o grupo do Homem com o grupo dos Grandes Macacos. Esta sinapomorfia distingue o Homem e os Grandes Macacos do grupo parente mais próximo, o dos Macacos. Um grupo definido por um conjunto de sinapomorfias (estados derivados de caracteres que ocorrem em todos os membros do grupo) é considerado monofilético, ou seja, inclui todos os descendentes de um ancestral comum. Já um grupo que pode ser definido apenas por um conjunto de características plesio- e apomórficas é considerado parafilético, e inclui alguns, mas não todos os descendentes de um ancestral comum. Um exemplo disso são as gimnospermas, que podem ser definidas pela presença de sementes e ausência de características de angiospermas. Finalmente, um grupo polifilético é aquele no qual diferentes membros descendendem de um diferente ancestral. Clado Árvore filogenética La Sociedad Willi Hennig Tree of Life Web Project Filogenetica. org: Plataforma de divulgación para la comunidad filogenética en Español
- Кладистика (от др. -греч. κλάδος — ветвь) — наиболее влиятельное направление филогенетической систематики. Характерные особенности кладистической практики состоят в использовании так называемого кладистического анализа (строгой схемы аргументации при реконструкции родственных отношений между таксонами), строгом понимании монофилии и требовании взаимно-однозначного соответствия между реконструированной филогенией и иерархической классификацией. Кладистический анализ — основа большинства принятых в настоящее время биологических классификаций, построенных с учетом родственных отношений между живыми организмами. Кладистике противостоят фенетика, основанная на количественной оценке так называемого общего сходства, и так называемая эволюционная таксономия, признающая ценность выяснения родственных отношений, но не требующая строгого соответствия системы и филогении (в частности, это выражается в признании права на существование в системе парафилетических групп). Кладистика основана на идеях немецкого энтомолога и систематика Вилли Хеннига (1913—1976), изложенных в его работах 1950—1960-х гг. , однако название кладистика было впервые использовано только в конце 1960-х критиками этого направления филогенетической систематики, а современные формализованные процедуры были разработаны только в 1970-е гг. его последователями в США.
- Kladistik, även fylogenetisk systematik, är en vetenskaplig metod som används främst vid studier av evolutionära frågeställningar om släktskap och utveckling av arter och egenskaper inom biologin. Kladistik används även inom exempelvis lingvistik, sociologi och arkeologi för att organisera jämförande data. Kladistiken skiljer sig från äldre taxonomiska metoder genom att den fokuserar på evolutionära samband snarare än alla likheter hos organismer, och genom att den bygger på utnyttjande av kvantitativ analys. Kladistiken används främst vid rekonstruktioner av fylogenier, det vill säga hypoteser om släktskap mellan olika organismer. Normalt används datorprogram som stöd vid dessa analyser. Resultatet av en kladistisk analys presenteras i form av ett kladogram, som också kallas fylogenetiskt träd eller helt enkelt släktträd. Namnet kladistik är härlett från grekiskans κλάδος, klados, som betyder gren.
- Kladistik canlılar arasında kalıtsal benzerliklere dayalı evrimsel ilişkileri belirleyen bir biyoloji dalıdır. Canlılar arasında evrimsel ilişkileri inceleyen çok sayıda filogenetik sistematik öğretilerinden en ünlüsüdür. Kladistik, inceleme konusu yapılan canlıların sinapomorflar olarak da adlandırılan ortak kalıtsal özellikleri kullanılarak yürütülen, çok titiz bir analiz yöntemidir. Kladistik analiz, canlıları evrimsel ilişkilerine göre gruplamayı amaçlayan, birçok çağdaş biyolojik sınıflandırma düzenlemeleri için temel oluşturmaktadır. Buna karşılık, fenetik canlıları dış benzerliklerine göre gruplamaktadır, ancak geleneksel olarak bu yöntemin benimsenmesi kısıtlı sayıda anahtar karakterlere bağlı kalma eğilimini doğurmaktadır. Kladistik terimi eski Yunanca κλάδος, klados, "dal" sözcüğünden türetilmiştir. Kladistik bir analizin sonucu olarak, canlı gruplar arasındaki kalıtsal bağlara ilişkin farklı kuramları gösteren kladogramlar çizilir. Kladistik analizde kullanılacak veri miktarı ve niteliği araştırmacının isteğine bağlı olarak değişiklik gösterebilmektedir. Günümüz sistematik çalışmalarında, morfoloji, biyokimya, moleküler biyoloji alanlarına ait konuları içine alan çok çeşitli bilgilere yer verilmektedir.
- Приклад кладограми, що показує взаємовідносини між різними групами комах Кладистика (від дав. -гр. κλάδος — гілка) — спеціальний підхід до біологічної класифікації, в рамках якого організми впорядковуються виключно на підґрунті того, в якому порядку вони відгалужувались від еволюційного дерева, незважаючи на їхню морфологічну подібність (визначення згідно Luria et al. , 1981). Засновником та автором найбільшого внеску в дисципліну є німецький ентомолог Вільям Хеннінг, котрий називав її «філогенетичною систематикою» (Henning, 1979), хоча зараз останній термін має більш широке значення. Зараз кладистика все більше розглядається в якості основоного підходу біологічної класифікації, і всі сучасні класифікаційні системи у той чи іншій мірі включають інформацію, отриману за допомогою цього підходу. Результатом кладистичного аналізу походження таксону є спеціальні діаграми, що називаються «кладограмами», які віддзеркалюють гіпотетичні родинні зв'язки. Кладистичний аналіз може ґрунтуватись на матеріалі різного об'єму, доступному для конкретного дослідника. Сучасна кладистична систематика, в основному, базується на аналізі послідовностей ДНК (так звані «молекулярні дані»), біохімічних та морфологічних даних. У кладограмі всі таксони розташовані на кінцях гілок, і кожне розгалуження є двійковим. Два таксони, розділені одним розгалуженням, називаються сестринськими таксонами або сестринськими групами. Кожна частина загального дерева, незалежно від того, налічує вона один або кілька тисяч таксонів, називається «клада». Природна група включає всі організми будь-якої клади, котрі мають спільного унікального попередника (такого, що не є попередником ніякого більше організму в діаграмі) цієї клади. Кожна клада характеризується набором ознак, притаманних її членам, але відсутніх у інших форм, від яких вона походить. Ці ознаки клади називаються «синапоморфії» (спільні риси). Наприклад, затверділа передня пара крил є синапоморфіями жуків, а кільцеве листоутворення (або розвертання вайїв) є синапоморфією папоротей.
- 支序分類學（英語：Cladistics）又稱親緣分支分類學，是一種生物分類的哲學，其指只依據演化樹分支的順序，而不參考形態上的相似性來排列物種。此一學派的主要貢獻者一般認為是德國昆蟲學家威利·漢寧根，他稱此為種系發生系統學。 分支研究的最終結果是由被稱之為「分支圖」的樹狀關係圖來描繪出其假定的關係。 現代的系統學研究會收集各方面的資料，包括DNA序列、生化數據和形態學上的數據等。 在一個「分支圖」中，所有的生物體都如同一片樹葉，且每個內節點理想上都是二元（有兩條分歧）的，在此一分歧點兩端的分類群即稱為「旁系分類群」或「旁系群」。每一枝幹，不論其包含了上萬種類別或只有一種類別，都被稱做是一個分支。一個自然的類群應該會有包含在任一分支裡的所有生物體，這個分支會有著屬於此一分支的唯一祖先（一個不會是此一分支外的其他生命體的祖先）。每一分支都會有一些只共同出現在分支內每一個成員上，而不會出現在其他生命體上的特徵。這些特徵稱之為衍徵。例如，堅硬的前翅（鞘翅）是鞘翅目的衍徵，而幼葉卷疊式－由卷曲的幼芽舒展成叶子則是蕨類植物的衍徵。
|
| rdfs:comment
|
- Cladistics is a form of biological systematics which classifies living organisms on the basis of shared ancestry. It can be distinguished from other taxonomic systems, such as phenetics, by its focus on evolutionary relationships; while other systems usually use morphological similarities to group similar species into genera, families and other higher level classification, cladistics tries to construct a tree representing the ancestry of organisms and species.
- Die Kladistik (von altgriechisch klados „Ast“, „Verästelung“) – ungenau auch oft mit phylogenetischer Systematik gleichgesetzt – ist eine Methode der biologischen Systematik innerhalb der Evolutionsbiologie. Sie wurde von dem deutschen Zoologen Willi Hennig in den 1950ern in ihren Grundzügen umrissen und in seinem Lehrbuch Phylogenetic Systematics 1966 beschrieben.
- La cladística (del grec κλάδος, klados = branca) o sistemàtica filogenètica és una branca de la biologia que defineix les relacions filogenètiques entre els organismes basant-se en similituds derivades, és a dir característiques evolutives noves compartides per un grup d'organismes no presents en d'altres. Per exemple, la presència de columna vertebral i ossos és una novetat evolutiva exclusiva dels vertebrats, i això els defineix com a grup.
- Kladistika je způsob klasifikace organizmů, která je řadí v pořadí podle jejich větvení v evolučním stromu a nikoliv podle jejich morfologické podobnosti. Slovo kladistika je odvozeno od starého řeckého slova κλάδος, klados, tedy větev. Kladistická klasifikace (fylogenetická klasifikace) je tedy založena na principech odrážejících příbuznost organismů a jejich skupin. Výsledkem kladistické analýzy jsou stromy nazývané kladogramy.
- La cladística (del griego klados = rama) es una rama de la biología que define las relaciones evolutivas entre los organismos basándose en similitudes derivadas. Es la más importante de las sistemáticas filogenéticas, que estudian las relaciones evolutivas entre los organismos. La cladística es un método de análisis riguroso que utiliza las "propiedades derivadas compartidas" de los organismos que se están estudiando.
- Fylogeneettinen systematiikka eli kladistiikka on evoluutiobiologiaan perustuva eliöiden tieteellinen luokittelu. Biologisen systematiikan tehtävänä on eliöiden nimeäminen ja luokittelu sekä eliömaailman monimuotoisuuden jäsentäminen. Systematiikka muodostaa pohjan kaikelle muulle biologiselle tutkimukselle. Systematiikassa on viime vuosikymmeninä tapahtunut kaksi suurta mullistusta. Fylogeneettinen systematiikka eli kladistiikka on uudistanut alan teoreettisen perustan.
- La cladistique, du grec ancien κλάδος (klados) signifiant « branche », est la classification hiérarchique des espèces basée sur la phylogénie ou l'évolution des ancêtres. La cladistique se distingue des autres méthodes taxonomiques car elle se concentre sur les relations évolutives des espèces plutôt que sur les similitudes morphologiques, qui peuvent converger.
- La classification phylogénétique est un système de classification des êtres vivants. Elle tend à remplacer la classification traditionnelle en se basant uniquement sur les rapports de proximité évolutive entre espèces. L'œuvre de Willi Hennig Grundzüge einer Theorie der phylogenetischen Systematik (Fondements d'une théorie de la systématique phylogénétique), publiée en Allemagne en 1950, est à l'origine de la classification phylogénétique.
- Fájl:Willi Hennig2. jpg Willi Hennig német biológus A kladisztika a rendszertanban a leszármazási mintázatokat feltáró módszertan, a filogenetikus rendszertan modern módszertana. Alapjait Emil Hans Willi Hennig (1913-1976) német entomológus fektette le az 1950-es években, aki a módszert filogenetikus szisztematikának nevezte.
- La cladistica, o tassonomia cladistica, (dal greco klados = ramo), è un metodo di classificazione dei viventi, messo a punto da Willi Hennig, che si basa sul grado di parentela ovvero sulla distanza nel tempo dell'ultimo progenitore comune. È nota anche come sistematica filogenetica. In base al metodo di classificazione cladistica animali e piante vengono disposti in gruppi tassonomici monofiletici - i cladi - comprendenti un antenato comune e tutti i suoi discendenti.
- Cladistiek of cladisme is een methode van analyseren die gebruikt wordt in de systematiek van biologie. Het woord is afgeleid van het Griekse klados = "tak". Dit omdat de cladistiek zeer veel met (stam)bomen werkt. Cladisme is een van de vormen van systematiek die evolutionaire relaties tussen organismen proberen te bepalen. Dit is anders dan bij de klassieke taxonomie waarbij alleen gekeken wordt naar overeenkomst in morfologie.
- Kladystyka, systematyka kladystyczna, systematyka filogenetyczna – sposób klasyfikacji oparty wyłącznie na pokrewieństwie. Kladystyka jako dziedzina nauki wyodrębniła się z systematyki organizmów żywych, ale obecnie jej metody bywają stosowane również w stosunku do języków czy memów. Podstawowym pojęciem w kladystyce jest klad, czyli zbiór organizmów mających wspólnego przodka. W ujęciu ortodoksyjnym klady rozdzielają się dychotomicznie, tworząc drzewo dychotomiczne.
- A Cladística é um método de análise das relações evolutivas entre grupos de seres vivos, de modo a obter a sua "genealogia". Foi Willi Hennig, nascido em Dürrhennersdorf a 20 de Abril de 1913, quem desenvolveu as idéias que levariam à criação da Cladística, apresentando-as de forma sumária na sua obra "Grundzüge einer Theorie der Phylogenetischen Systematik" (Hennig, 1950).
- Кладистика (от др. -греч. κλάδος — ветвь) — наиболее влиятельное направление филогенетической систематики.
- Kladistik, även fylogenetisk systematik, är en vetenskaplig metod som används främst vid studier av evolutionära frågeställningar om släktskap och utveckling av arter och egenskaper inom biologin. Kladistik används även inom exempelvis lingvistik, sociologi och arkeologi för att organisera jämförande data.
- Kladistik canlılar arasında kalıtsal benzerliklere dayalı evrimsel ilişkileri belirleyen bir biyoloji dalıdır. Canlılar arasında evrimsel ilişkileri inceleyen çok sayıda filogenetik sistematik öğretilerinden en ünlüsüdür. Kladistik, inceleme konusu yapılan canlıların sinapomorflar olarak da adlandırılan ortak kalıtsal özellikleri kullanılarak yürütülen, çok titiz bir analiz yöntemidir.
- Приклад кладограми, що показує взаємовідносини між різними групами комах Кладистика (від дав. -гр.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
