Generally a chronicle is a historical account of facts and events ranged in chronological order. Typically, equal weight is given for historically important events and local events, the purpose being the recording of events that occurred, seen from the perspective of the chronicler. This is in contrast to a narrative or history, which sets selected events in a meaningful interpretive context and excludes those the author does not see as important.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Generally a chronicle is a historical account of facts and events ranged in chronological order. Typically, equal weight is given for historically important events and local events, the purpose being the recording of events that occurred, seen from the perspective of the chronicler. This is in contrast to a narrative or history, which sets selected events in a meaningful interpretive context and excludes those the author does not see as important. Scholars categorize the genre of chronicle into two subgroups: live chronicles, and dead chronicles. A dead chronicle is one where the author gathers his list of events up to the time of his writing, but does not record further events as they occur. A live chronicle is where one or more authors add to a chronicle in a regular fashion, recording contemporary events shortly after they occur. Because of the immediacy of the information, historians tend to value live chronicles, such as annals, over dead ones. "The chronicle is one of the quintessentially Christian forms of historical writing," Michael Kulikowsky has remarked. "The ultimate goal of this exercise is usually to place the events of human history in the framework of Christian time, to record the annual stages by which human history marches towards the Second Coming" This makes the Christian chroniclers particularly awake to wars, plagues and disasters. The term often refers to a book written by a chronicler in the Middle Ages describing historical events in a country, or the lives of a nobleman or a clergyman, although it is also applied to a record of public events. Various contemporary newspapers or other periodicals have adopted "chronicle" as part of their name. Various fictional stories have also adopted "chronicle" as part of their title, to give an impression of epic proportion to their stories. A chronicle which traces world history is called a Universal chronicle. Chronicles are the predecessors of modern "time lines" rather than analytical histories. They represent accounts, in prose or verse, of national or worldwide events over a considerable period of time, the lifetime of the individual chronicler and often several subsequent continuators. If the chronicles deal with events year by year, they are often called annals. Unlike the modern historian, most chroniclers tended to take their information as they found it, and made little attempt to separate fact from legend. The point-of-view of most chroniclers is highly localised, to the extent that many anonymous chroniclers can be sited in individual abbeys. The most important English chronicles are the Anglo-Saxon Chronicle, started under the patronage of King Alfred in the ninth century and continued until the twelfth century, and the Chronicles of England, Scotland and Ireland (1577-87) by Raphael Holinshed and other writers; the latter documents were important sources of materials for Elizabethan drama. It is impossible to say how many chronicles exist, as the many ambiguities in the definition of the genre make it impossible to draw clear distinctions of what should or should not be included. However, the Encyclopedia of the Medieval Chronicle, scheduled for publication in 2009, lists some 2600 items written between 300 and 1500 AD.
  • Eine Chronik ist eine geschichtliche Prosadarstellung, die die Ereignisse in zeitlicher Reihenfolge darstellt.
  • La crònica és una informació interpretada sobre fets actuals on es narra un esdeveniment passat, que es relaciona amb un d'actual. Les característiques de la crònica són molt semblants a les del reportatge periodístic, malgrat que a la crònica, l'autor o el periodista es presenta al text i manifesta la seua visió personal. El seu estil, per tant, es nota més que a altres gèneres periodístics on no tenen cabuda les valoracions, com ara la notícia.
  • Kronika (řecky chronos – čas, chronika – dějepisné knihy) je literární žánr vzniklý ve středověku, jedná se přitom o jeden z nejdůležitějších narativních historiografických pramenů. Oproti letopisům je kronika ve své formě složitější, často bývá označována za „košatější letopis“. Úlohou kroniky je chronologicky, tedy podle pořadí, v jakém se děj v časové ose odehrál, popsat jednotlivé historické události. Nejedná se však o systematickou vědeckou práci, tak, jak ji chápeme v moderní historiografii. Popis těchto událostí je sice méně stručný, než u letopisů, přesto bývá obvykle více strohý, především v porovnání s prameny hagiografickými. Široce se popisují příčiny a souvislosti, hodnotí se události a jejich aktéři. Jako historiografický pramen zprostředkovává poučení o historické paměti. Podle obsahu a formy se rozlišují: světové kroniky: popisující příběh od stvoření světa po současnost říšské kroniky: plynulý přechod ze světové kroniky národní kroniky: o počátcích národů biskupské, klášterní, řádové kroniky: o založení a dějinách biskupství, kláštera, řádu gesta (též činy): kroniky království, dějiny činů jejich představitelů dynastické, zemské kroniky, genealogie městské kroniky: zvláště u italských středověkých měst kroniky válečné a křížových výprav biografie a autobiografie cestovní zprávy sbírky exemper a knížecí zrcadla: poučení o dobré správě pro následovníky aristokrata Kroniky patří mezi první díla české literatury. Mezi významné kroniky (popř. letopisy) českého středověku patří: Kosmova kronika Kanovník vyšehradský Mnich sázavský Vincenciův letopis Jarlochův letopis Zbraslavská kronika Dalimilova kronika Kronika Františka Pražského Kronika kostela pražského Kronika Jana Marignoly Kronika Vavřince z Březové Cronica domus Sarensis (Kronika žďárského kláštera)
  • Una crónica es una obra literaria que narra hechos históricos en orden cronológico. La palabra crónica viene del latín chronica, que a su vez se deriva del griego kronika biblios, es decir, libros que siguen el orden del tiempo. En una crónica los hechos se narran según el orden temporal en que ocurrieron, a menudo por testigos presenciales o contemporáneos, ya sea en primera o en tercera persona. Se entiende por crónica la historia detallada de un país, de una localidad, de una época o de un hombre, o de un acontecimiento en general, escrita por un testigo ocular o por un contemporáneo que ha registrado sin comentarios todos los pormenores que ha visto, y aún todos los que le han sido transmitidos. Tales son por ejemplo, las crónicas latinas de Flodoart, canónigo de Reims, y de Guillermo de Naugis y las crónicas francesas de Froissart y de Monstrelet. De todos los países europeos acaso los más ricos en crónicas sean Francia, España, Italia e Inglaterra. En la crónica se utiliza un lenguaje sencillo, directo, muy personal y admite un lenguaje literario con uso reiterativo de adjetivos para hacer énfasis en las descripciones. Emplea verbos de acción y presenta referencias de espacio y tiempo. La crónica lleva cierto distanciamiento temporal a lo que se le llama escritos históricos. Por medio de las crónicas se pueden redactar escritos, tomando las opiniones de varias personas para saber si esto es cierto o no, como en el libro Crónica de una muerte anunciada escrito por Gabriel García Márquez. Las crónicas son también un género periodístico. Se las clasifica como "amarillas" o "blancas" según su contenido. Las "amarillas" tienen material más subjetivo y generalmente la voz autorizada es una persona o ciudadano común; las "blancas" usan material más objetivo y la voz autorizada es, generalmente, la autoridad, un profesional, etc.
  • Kronikka (kreikan sanasta χρόνος, aika) on aikakirja, johon on kirjattu historiallisia tapahtumia aikajärjestykseen. Kronikoita on laadittu jo antiikin aikoina, mutta tunnetuimmat kronikat ovat peräisin keskiajalta, ja ne kuuluvat aikansa tärkeimpiin historialähteisiin. Tunnettuja esimerkkejä ovat esimerkiksi Anglosaksien kronikka, Historia regum Britanniae ja Liivinmaan kronikka. Sukukronikka valottaa tapahtumia tietyn suvun piirissä ja sen ympäristössä. Nimitystä kronikka käytetään myös runomittaisesta leikillisestä tapahtumien tai henkilöiden esittelystä.
  • Au Moyen Âge, une chronique est un ouvrage, parfois écrit collectivement, relatant une série de faits chronologiquement. Le mot chronique vient du grec chronos qui veut dire temps (comme dans chronologie ou chronomètre). Les évêques et presque toutes les grandes abbayes perpétuent leurs chroniques qui relatent les faits importants dans l’ordre de leur succession, autrement dit chronologiquement. L’intérêt de ces chroniques, est de conserver la lignée des rois, des nobles, des abbés, surtout s’ils furent saints ou conquérants, afin de reconstituer les généalogies et de servir de « référence » à leurs descendants. Elles servent également à mémoriser les donations, achats, échanges, mises en usufruit des villas (centres agricoles), églises, chapelles ou parcelles de terres. Les chroniques ont également pour vocation de permettre la datation des événements, dans la mesure ou il n’existe pas de calendriers, sauf de très rares exceptions. Tout fait important est situé en fonction de l’année du règne d’un pape, d’un roi ou d’un empereur. Cette notation est fonction du lieu où la chronique est écrite. La rédaction de ces chroniques est confiée à un lettré de confiance, qui se fait un devoir d’embellir, de purifier et de sanctifier toutes les actions des personnages dont il relate les exploits. Sous ce jour, les annales ont aussi un rôle de propagande ou d’endoctrinement, car elles servent de livre d’heures aux membres de la cour et aux innombrables enfants des leudes qui y sont élevés. Compte tenu de ce coté partial, leur lecture se fait de nos jours avec une certaine circonspection. Ce d’autant, que certaines autorités royales ou pontificales ont parfois fait confectionner des faux pour soutenir leurs prétentions Un bon exemple est donné par : Les « Annales regni francorum » ou Annales Royales couvrant la période de 741 à 829, et entamées vers 791. Le « Liber Pontificalis », qui relate les grands événement de la vie des papes, sans interruption depuis le VIe siècle. Par contre la « Chronique de Frédégaire » est un écrit quelque peu atypique, car il émane de proches des Pippinides tels le Moine de Laon, Childebrand et son fils Nibelung, qui tous se sont succédé studieusement pour présenter d’une façon avantageuse la prise de pouvoir progressive de leur famille, et son ascension vers le titre suprême. La classique « Chronographie » de Théophane retrace l'histoire byzantine pour toute la période couvrant la période dite de la guerre des images 726-784 et 813-842. Il y avait donc également des chroniques byzantines. On trouve également des chroniques mozarabes en Espagne, et des chroniques islamiques concernant la vie des différents califes abbassides ou omeyyades. À cette époque existent également et très couramment des Annales, écrites dans le même but. D’ailleurs les noms se confondent fréquemment et les « Annales de Lorsch » qui couvrent la période de 785 à 803, sont habituellement qualifiées de chroniques.
  • La cronaca è una semplice forma di narrazione storica che segue il criterio cronologico, riportando gli eventi anno per anno senza dare un'analisi critica e valutativa dei fatti o prendere in considerazione cause, interferenze o ripercussioni degli eventi riportati. In questo genere letterario i fatti rilevanti hanno lo stesso peso di quelli secondari. Il termine spesso si riferisce a un libro scritto da un cronista nel Medio Evo che descrive eventi storici in un paese o le vite di nobili o uomini di chiesa, sebbene venga anche riferito al resoconto di eventi pubblici.
  • 年代記（ねんだいき）とは、出来事や事件を年ごとに記述した歴史書のこと。 ヨーロッパでは重要な出来事や事件に関して詳細に記すChronicle（クロニクル）と記述が簡単でより年表に近い形式のAnnals（アナリス/アナール）に分かれる。 古代から中世にかけて、天地創造から筆を起こし、人類の歴史を年を追って記述したものがあり、特に世界年代記という（12世紀、オットーの『二国年代記』など）。 同時代の具体的な事件を連ねていく年代記が13世紀頃から盛んになった（イングランドの修道院で書き継がれていった『大年代記』や、フロワサールの年代記など）。宗教者だけでなく、一般人も書くようになった。 日本においても同様の書物が作られたが、歴代の天皇名を見出しとして年号の下に出来事や事件を簡略的に記すなど、日本独特の記述方法が用いられている。日本現存最古のものは11世紀のもの（春日若宮社社家千鳥家所蔵『皇代記』）であるが、『続日本紀』には「年代暦」という書物が存在していたことに触れられており（大宝元年3月甲午（21日）条・同8月丁未（7日）条）、8世紀には年代記が存在していたと考えられている。なお、『宋史』日本伝には984年に宋に留学した東大寺の奝然が太宗に職員令と「王年代記」と呼ばれた年代記を献上したと記されている。
  • Een kroniek is een verhaal van of boek met chronologisch geordende gedenkwaardige en/of historische feiten. In de moderne literatuur is het beroemdste voorbeeld van een kroniek Crónica de una muerte anunciada uit 1981 van Gabriel García Márquez. Ook Moses Isegawa gaf een specimen van het genre met zijn in het Engels geschreven, maar eerst in het Nederlands verschenen Abessijnse kronieken (1998). De benaming kroniek of kronieken wordt ook vaak gebruikt als aanduiding van een dag-tot-dag-relaas dat geen literaire pretentie heeft. Kronieken is verder de naam van twee bijbelboeken, namelijk I en II Kronieken. Nederlandstalige voorbeelden van kronieken uit de middeleeuwen zijn de Rijmkroniek van Melis Stoke en de Rijmkroniek van Vlaanderen.
  • En krønike er en oversikt over historiske fakta i kronologisk orden. Sjangren var spesielt utbredt i middelalderen. Den kan dekke en spesiell historisk periode, et områdes eller en folkegruppes historie eller en institusjons historie. Det er to hovedtyper: Døde krøniker og levende krøniker. I døde krøniker har forfatteren nedtegnet hendelser fram til et gitt tidspunkt, som ofte vil være nær tidspunktet hvor han skrev krøniken, men det blir ikke lagt til nye hendelser. I en levende krønike blir det lagt til hendelser etterhvert som de skjer, og ofte vil en ny forfatter ta over når de forrige faller fra. De levende krønikene er ofte svært gode kilder til samtidens forståelse av hendelser. En krønike er ofte skrevet i form av annaler, det vil si korte henvisninger til hendelser innenfor de enkelte år.
  • Kronika – wyraz pochodzenia greckiego (chronika od rzeczownika chronos), faktograficzny opis wydarzeń w układzie chronologicznym. Również utwór dziejopisarski o charakterze literackim, typowy dla średniowiecza. Kronika nie zawiera analizy tych wydarzeń, może jednak zawierać podsumowania oraz komentarz autora. Wydarzenia te najczęściej dotyczą życia państwa, instytucji, organizacji itp. Zapis tych wydarzeń może odbywać się na bieżąco, w miarę ich dziania się, lub później. Kroniki zaliczane są do utworów epickich, często łączą ze sobą cechy powieści, legendy oraz baśni. Najsłynniejszymi polskimi kronikarzami są: Gall Anonim, Jan Długosz, Wincenty Kadłubek, Janko z Czarnkowa, Maciej Miechowita, Maciej Stryjkowski i Władysław z Gielniowa. Istotne dla poznania dawnych dziejów Polski są także kroniki takie jak czeska Kronika Kosmasa, ruska kronika Powieść minionych lat autorstwa Nestora z Kijowa i kronika Thietmara. Obecnie kroniką nazywa się także odmianę felietonu, cykliczny utwór publicystyczno-dziennikarski, rejestrujący bieżące wydarzenia społeczno-obyczajowe, kulturalne, towarzyskie wraz z odautorskim komentarzem. W Polsce kroniki stały się popularne w XIX wieku, pisali je m. in. Bolesław Prus i Antoni Słonimski.
  • Uma crónica ou crônica é uma narração, segundo a ordem temporal. O termo é atribuído, por exemplo, aos noticiários dos jornais, comentários literários ou científicos, que preenchem periodicamente as páginas de um jornal.
  • Letopiseţul era o scriere cu caracter istoric, în care înregistrarea evenimentelor se făcea cronologic. Cele mai cunoscute letopiseţe româneşti sunt: Letopiseţul anonim al Moldovei Letopiseţul de la Bistriţa Letopiseţul de la Putna
  • Хроника (от греч. Χρόνος — время) 1. Запись исторических событий в хронологической последовательности, один из основных видов средневековых исторических сочинений (русские летописи; «Хроники» Р. Холиншеда). 2. Литературный жанр — повествовательного или драматического произведения, излагающего исторически достопримечательные события в их временной последовательности, а также повести о частной жизни, использующие приёмы хроникального повествования («Семейная хроника» С. Т. Аксакова). 3. Газетно-журнальный жанр — краткое сообщение о факте. 4. Хроники — название библейских 1-й и 2-й книг Паралипоменон в западной традиции. Хроника, как историческое произведение, впервые была создана в Византии. Историческая концепция таких произведений была самым тесным образом свя­зана с церковным мировоззрением и делала византийские политические грёзы о едином мировом государстве частью их церковного учения. Как правило, хроники начинают своё повествование с основания мира. Переводы хронографов в основном производились в Болгарии. Следует отметить, что переводы не всегда адекватны оригиналу, часто имеют место быть сокращения текста. На Руси в XI—XII веках переводные хроники получили широчайшее распространение, самые известные из них: «Хроника Георгия Амартла», «Хроника Георгия Синкелла», «Хроника Иоана Малалы». Сохранились лишь в компилятивных памятниках, так, например, «Ельницкий летописец» является компиляцией «Хроники Георгия Амартла», «Хроники Иоана Малалы» и оригинальных исторических произведений житийного характера (о княгине Ольге, о варягах-мучениках и др). Хроники, создававшиеся на Руси, назывались хронографами. С конца XII века в Ливонии хроники являются важнейшими историческими источниками по истории стран Восточной Прибалтики вплоть до начала XVIII века. Самые известные: «Хроника Ливонии» Генриха Латвийского (1-я половина XIII в. ), «Рифмованная хроника» (конец XIII в. ), «Новая рифмованная хроника» Б. Гёнеке (середина XIV в.)
  • En krönika är en litterär genre, där ett faktiskt händelseförlopp refereras och kommenteras kronologiskt, skrivet antingen på vers eller prosa. Ordet krönika kommer från det grekiska ordet chronika, tid, etymologiskt besläktat med "kronologi". Historiska krönikor skiljer sig från nationalepos och historiska romaner genom ett strikt krav på återgivandet av faktiska händelser, och man kan alltså anklaga en krönikör för att ljuga. Frågan om en texts subjektivitet är med andra ord inte relevant för bedömningen om huruvida den ska klassificeras som en krönika eller inte; graden av objektiv återgivning av ett händelseförlopp bestämmer dess kvalitet som referat. En god krönika bör givetvis framställa upphovsmannens personliga åsikter om dessa händelser, i annat fall är det ett rent referat. Det är ovanligt att en krönika redogör för det referade händelseförloppets kontext. Den mest kända svenska krönikan är Erikskrönikan som är skriven tidigast 1322 men troligen högst några år efter det. I denna krönika nämns Stockholm för första gången. Erikskrönikan är omtalat partisk. Krönikor är alltjämt en levande genre, främst inom journalistiken, där ordet dock vanligen avser en löst sammanhållen serie tidskommenterande artiklar av en kolumnist eller gästkrönikör. Också mer fullständiga eller översiktliga rapporter med kommentarer om aktuella händelser kallas krönikor, eller årsböcker.
  • Літо́пис — історико-літературний твір у Київській Русі, пізніше в Україні, Росії та Білорусі, в якому оповідь велася за роками. Назва походить від структури літопису, де статті починались зі слів «в літо». Літописи — важливі пам'ятки літератури, цінні джерела для дослідження слов'янської історії з давніх часів до XVIII століття включно. У них розповідається про походження східних слов’ян, зародження у них державної влади, про політичні, економічні та культурні взаємини між собою та з іншими народами, тощо. Велике значення літописи мають для вивчення історії української літературної мови. Мова більшості літописів книжна, близька до народнорозмовної.
  • 编年体是以历史事件发生的时间为顺序，来编撰、记述历史的一种方式。以编年体纪录的历史称为编年史，这种记录历史的方式最早起源于中国。比较著名的编年体史书有：中國的《春秋》、《竹書紀年》、《資治通鑑》、《續資治通鑒》、《明通鑑》等，以及日本的正史六國史，《日本書紀》、《續日本紀》、《日本後紀》、《續日本後紀》、《日本文德天皇實錄》、《日本三代實錄》等，越南的正史《欽定越史通鑑綱目》等。而《史记》等中国官方正史“二十四史”，则是以纪传体的形式记述的。 劉知幾《史通》曾說：“至於賢士貞女，高才俊德，事當沖要者，必盱衡而備言，在沉冥者，不枉道而詳說。如絳縣之老、杞梁之妻，或以酬晉卿而獲記，或以對齊君而見錄，其有賢如柳惠、仁若顏回，終不得彰其名氏、顯其言行。故論其細也，則纖芥無遺，語其粗也，則丘山是棄。此其所以為短也。”
dbpprop:hasPhotoCollection
rdf:type
rdfs:comment
  • Generally a chronicle is a historical account of facts and events ranged in chronological order. Typically, equal weight is given for historically important events and local events, the purpose being the recording of events that occurred, seen from the perspective of the chronicler. This is in contrast to a narrative or history, which sets selected events in a meaningful interpretive context and excludes those the author does not see as important.
  • Eine Chronik ist eine geschichtliche Prosadarstellung, die die Ereignisse in zeitlicher Reihenfolge darstellt.
  • La crònica és una informació interpretada sobre fets actuals on es narra un esdeveniment passat, que es relaciona amb un d'actual. Les característiques de la crònica són molt semblants a les del reportatge periodístic, malgrat que a la crònica, l'autor o el periodista es presenta al text i manifesta la seua visió personal. El seu estil, per tant, es nota més que a altres gèneres periodístics on no tenen cabuda les valoracions, com ara la notícia.
  • Kronika (řecky chronos – čas, chronika – dějepisné knihy) je literární žánr vzniklý ve středověku, jedná se přitom o jeden z nejdůležitějších narativních historiografických pramenů. Oproti letopisům je kronika ve své formě složitější, často bývá označována za „košatější letopis“. Úlohou kroniky je chronologicky, tedy podle pořadí, v jakém se děj v časové ose odehrál, popsat jednotlivé historické události.
  • Una crónica es una obra literaria que narra hechos históricos en orden cronológico. La palabra crónica viene del latín chronica, que a su vez se deriva del griego kronika biblios, es decir, libros que siguen el orden del tiempo. En una crónica los hechos se narran según el orden temporal en que ocurrieron, a menudo por testigos presenciales o contemporáneos, ya sea en primera o en tercera persona.
  • Kronikka (kreikan sanasta χρόνος, aika) on aikakirja, johon on kirjattu historiallisia tapahtumia aikajärjestykseen. Kronikoita on laadittu jo antiikin aikoina, mutta tunnetuimmat kronikat ovat peräisin keskiajalta, ja ne kuuluvat aikansa tärkeimpiin historialähteisiin. Tunnettuja esimerkkejä ovat esimerkiksi Anglosaksien kronikka, Historia regum Britanniae ja Liivinmaan kronikka. Sukukronikka valottaa tapahtumia tietyn suvun piirissä ja sen ympäristössä.
  • Au Moyen Âge, une chronique est un ouvrage, parfois écrit collectivement, relatant une série de faits chronologiquement. Le mot chronique vient du grec chronos qui veut dire temps (comme dans chronologie ou chronomètre). Les évêques et presque toutes les grandes abbayes perpétuent leurs chroniques qui relatent les faits importants dans l’ordre de leur succession, autrement dit chronologiquement.
  • La cronaca è una semplice forma di narrazione storica che segue il criterio cronologico, riportando gli eventi anno per anno senza dare un'analisi critica e valutativa dei fatti o prendere in considerazione cause, interferenze o ripercussioni degli eventi riportati. In questo genere letterario i fatti rilevanti hanno lo stesso peso di quelli secondari.
  • Een kroniek is een verhaal van of boek met chronologisch geordende gedenkwaardige en/of historische feiten. In de moderne literatuur is het beroemdste voorbeeld van een kroniek Crónica de una muerte anunciada uit 1981 van Gabriel García Márquez. Ook Moses Isegawa gaf een specimen van het genre met zijn in het Engels geschreven, maar eerst in het Nederlands verschenen Abessijnse kronieken (1998).
  • En krønike er en oversikt over historiske fakta i kronologisk orden. Sjangren var spesielt utbredt i middelalderen. Den kan dekke en spesiell historisk periode, et områdes eller en folkegruppes historie eller en institusjons historie. Det er to hovedtyper: Døde krøniker og levende krøniker. I døde krøniker har forfatteren nedtegnet hendelser fram til et gitt tidspunkt, som ofte vil være nær tidspunktet hvor han skrev krøniken, men det blir ikke lagt til nye hendelser.
  • Kronika – wyraz pochodzenia greckiego (chronika od rzeczownika chronos), faktograficzny opis wydarzeń w układzie chronologicznym. Również utwór dziejopisarski o charakterze literackim, typowy dla średniowiecza. Kronika nie zawiera analizy tych wydarzeń, może jednak zawierać podsumowania oraz komentarz autora. Wydarzenia te najczęściej dotyczą życia państwa, instytucji, organizacji itp.
  • Uma crónica ou crônica é uma narração, segundo a ordem temporal. O termo é atribuído, por exemplo, aos noticiários dos jornais, comentários literários ou científicos, que preenchem periodicamente as páginas de um jornal.
  • Letopiseţul era o scriere cu caracter istoric, în care înregistrarea evenimentelor se făcea cronologic. Cele mai cunoscute letopiseţe româneşti sunt: Letopiseţul anonim al Moldovei Letopiseţul de la Bistriţa Letopiseţul de la Putna
  • Хроника (от греч. Χρόνος — время) 1. Запись исторических событий в хронологической последовательности, один из основных видов средневековых исторических сочинений (русские летописи; «Хроники» Р. Холиншеда). 2.
  • En krönika är en litterär genre, där ett faktiskt händelseförlopp refereras och kommenteras kronologiskt, skrivet antingen på vers eller prosa. Ordet krönika kommer från det grekiska ordet chronika, tid, etymologiskt besläktat med "kronologi". Historiska krönikor skiljer sig från nationalepos och historiska romaner genom ett strikt krav på återgivandet av faktiska händelser, och man kan alltså anklaga en krönikör för att ljuga.
  • Літо́пис — історико-літературний твір у Київській Русі, пізніше в Україні, Росії та Білорусі, в якому оповідь велася за роками. Назва походить від структури літопису, де статті починались зі слів «в літо».
rdfs:label
  • Chronicle
  • Chronik
  • Crònica
  • Kronika
  • Crónica
  • Kronikka
  • Chronique médiévale
  • Cronaca (genere letterario)
  • 年代記
  • Kroniek
  • Krønike
  • Kronika
  • Crónica
  • Letopiseţ
  • Хроники
  • Krönika
  • Літописи
  • 编年体
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpedia-owl:Person/influencedBy of
is dbpedia-owl:Person/occupation of
is dbpedia-owl:influencedBy of
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:influences of
is dbpprop:occupation of
is dbpprop:redirect of