Christian monasticism is a practice that began to develop early in the history of the Church, modeled upon scriptural examples and ideals, including those in the Old Testament, but not mandated as an institution in the scriptures. It has come to be regulated by religious rules (e.g. the Rule of St Basil, the Rule of St Benedict) and, in modern times, the Church law of the respective Christian denominations that have forms of monastic living.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Christian monasticism is a practice that began to develop early in the history of the Church, modeled upon scriptural examples and ideals, including those in the Old Testament, but not mandated as an institution in the scriptures. It has come to be regulated by religious rules (e.g. the Rule of St Basil, the Rule of St Benedict) and, in modern times, the Church law of the respective Christian denominations that have forms of monastic living. Those living the monastic life are known by the generic terms monks (men) and nuns (women). In modern English, they are also known by the gender-neutral term "monastics. " Monastics generally dwell in a monastery (monks) or a convent (nuns), whether they live there in a community, or alone.
  • Křesťanské mnišství je způsob hledání Boha, způsob života, jenž má pomoci jedinci získat bližší vztah a blíže následovat příklad Ježíše Krista než je prakticky možné pro křesťana žijícího obyčejný život. Je považováno za povolání od Boha. Křesťané, jež se cítí povoláni pro mnišství, tak činí o své svobodné vůli, po dlouhé, důkladné úvaze. Křesťanské mnišství mělo v historii enormní význam pro vývoj celé západní civilizace. Hrálo klíčovou úlohu v šíření a udržování křesťanství, v uchovávání a rozšiřování antické a středověké vzdělanosti i v budování především středověkého technologického a vědeckého pokroku.
  • Le monachisme chrétien prend son essor dès l'Antiquité et persiste toujours actuellement, bien que cette forme de vie religieuse ne soit nulle part préconisée dans la Bible. Les moines et moniales, au sein d'un ordre monastique suivent en général une règle, dont la plus ancienne est la règle de saint Augustin, et la plus répandue la règle de saint Benoît qui connaît de multiples variantes. La vie monastique, le plus souvent au sein d'un monastère ou d'un couvent, qui peut être une abbaye lorsqu'il est dirigé par un abbé, varie entre formes cénobitiques (en communauté) et érémitisme.
  • Monastycyzm chrześcijański - forma życia religijnego, oparta o wspólnoty, która wyłoniła się z ruchu anachoreckiego (pustelniczego) w Egipcie oraz Syrii w IV wieku. Kiedy ruch pustelników przybrał masowy charakter pustelnicy zaczęli wybierać spośród swojego grona "ojców", którzy kierowali ich pracą duchową. Wspólnie żyjący eremici stanowili etap pośredni do wykształcenia zdyscyplinowanej wspólnoty cenobickiej, której członkowie oddzielnie sypiali (w tzw. celach), ale wspólnie pracowali, spożywali posiłki oraz modlili się. Pierwsze takie wspólnoty założyli w Egipcie święty Antoni Wielki, zwany Ojcem Wszystkich Mnichów, oraz Pachomiusz, który spisał pierwszą regułę zakonną (na której duży wpływ wywarła żołnierska przeszłość Pachomiusza). Podobne wspólnoty powstały w Syrii koło Antiochii oraz w Palestynie. Na język łaciński regułę Pachomiusza przetłumaczył św. Hieronim, który wkrótce założył w okolicach Betlejem dwa klasztory: męski i żeński. Wkrótce idea monastyczna rozprzestrzeniła się na ziemie Imperium Rzymskiego i powstało wiele wspólnot. W kościele wschodnim najważniejszą reformę przeprowadził św. Bazyli Wielki i jego reguła jest podstawą większości prawosławnych wspólnot mniszych. W kościele zachodnim podstawową regułą monastyczną stała się reguły św. Augustyna oraz św. Benedykta. W okresie wczesnego średniowiecza duże znaczenie miały klasztory iryjskie, które były ważnymi ośrodkami cywilizacji. Później ich rolę przejęli benedyktyni oraz cystersi. Nadmierne zeświecczenie mnichów, spowodowane tym, że byli jedynymi osobami wykształconymi we wczesnośredniowiecznej Europie spowodowało reakcję (tzw. reforma cluniacka w XIII wieku): ograniczono kontakty mnichów ze światem zewnętrznym i wstęp do klasztorów świeckich. Poza ograniczenia takiej formy monastycyzmu wychodziły nowo powstające zakony żebrzące (mendykanckie): franciszkanie, dominikanie, karmelici, augustianie i inni, w których mnisi nie rezygnowali ze służby duszpasterskiej poza klasztorem. Zakony te odegrały także ogromną rolę w powstaniu średniowiecznych uniwersytetów oraz wydały wielu średniowiecznych uczonych: m. in. franciszkanów św. Bonawenturę, Rogera Bacona i Dunsa Szkota, czy dominikanów Alberta Wielkiego i św. Tomasza z Akwinu. Udział wielu zakonników w reformacji spowodował kryzys życia zakonnego i zamknięcie wielu klasztorów. Powstała wtedy nowa forma życia zakonnego, odciążonego od obowiązków liturgicznych i ograniczeń zakonników: księża zakonni. Najbardziej znanym zakonem tej formy są jezuici. Wspólnoty mnisze żeńskie powstały w IV wieku, ale aż do XVII wieku miały prawie wyłącznie kontemplacyjny charakter: poświęcały się modlitwie oraz pracom domowym. Pierwszym zgromadzeniem zajmujące się pracą czynną: pielęgnowaniem chorych oraz nauczaniem dzieci były szarytki, założone przez św. Wincentego. Zakonnicy wstępując do klasztoru po okresie nowicjatu składają śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa (ponadto np. benedyktyni składają ślub stałości miejsca, a jezuici osobistego posłuszeństwa papieżowi). Zobacz też: Zakony i zgromadzenia zakonne
  • См. также: Монашество.
  • 修道的禁慾主義是起因於反對教會逐漸世俗化,在3,4世紀時興起。而更早的潛伏因素是在君士坦丁大帝統一教會及羅馬帝國前,因基督教的寬柔政策,所以教會水準偏低、基督徒素質不齊。當時一些人走出來,注重屬靈生活,退居大漠。『隱士』的希臘文是「沙漠」、『修士』的希臘文是「獨自」,此二詞成為敬虔的象徵。他們持守貧窮、聖潔、順服的誓言,每天祈禱、工作,有些甚至向外傳福音。 「獨修」是最初修道的形式,獨修者會到曠野修道,他們就被稱為「隱士」。聖安東尼被視為第一位修士。因為他這樣的行為,吸引了許多的人仿效。突然之間,這樣的修道方式如浪潮湧起。這當中有一位隱士,西門·斯泰萊特(Simeon Stylites)在修道當中,因為有太多民眾因為景仰而前去拜訪、觀望,他倍感困擾。最後,他不得不移到一根柱樑之上繼續他的修道,這樣過了三十年。其間透過他的門徒以吊籃遞食物給他吃。後來,修道的形式從獨修轉而發展成為團修的形式。這是由一位修士,帕科繆(Pachomius)所開始的。他建立了有管理有規律的團體生活方式,讓修士們一同起居、勞動和崇拜。讓修道者不再是各過各的、各做各的。這樣的改革大大的幫助修士生活中可能會變成懶散、怪異的危險。
dbpprop:catholicismProperty
  • collapsed
dbpprop:cleanup
  • May 2008
dbpprop:copyedit
  • Dec 2007
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:introrewrite
  • May 2008
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:romanCatholicTheologyProperty
  • collapsed
dbpprop:seeAlsoProperty
  • Eastern Orthodox monks
  • Monk Monasticism_in_Eastern_Christianity
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Christian monasticism is a practice that began to develop early in the history of the Church, modeled upon scriptural examples and ideals, including those in the Old Testament, but not mandated as an institution in the scriptures. It has come to be regulated by religious rules (e.g. the Rule of St Basil, the Rule of St Benedict) and, in modern times, the Church law of the respective Christian denominations that have forms of monastic living.
  • Křesťanské mnišství je způsob hledání Boha, způsob života, jenž má pomoci jedinci získat bližší vztah a blíže následovat příklad Ježíše Krista než je prakticky možné pro křesťana žijícího obyčejný život. Je považováno za povolání od Boha. Křesťané, jež se cítí povoláni pro mnišství, tak činí o své svobodné vůli, po dlouhé, důkladné úvaze. Křesťanské mnišství mělo v historii enormní význam pro vývoj celé západní civilizace.
  • Le monachisme chrétien prend son essor dès l'Antiquité et persiste toujours actuellement, bien que cette forme de vie religieuse ne soit nulle part préconisée dans la Bible. Les moines et moniales, au sein d'un ordre monastique suivent en général une règle, dont la plus ancienne est la règle de saint Augustin, et la plus répandue la règle de saint Benoît qui connaît de multiples variantes.
  • Monastycyzm chrześcijański - forma życia religijnego, oparta o wspólnoty, która wyłoniła się z ruchu anachoreckiego (pustelniczego) w Egipcie oraz Syrii w IV wieku. Kiedy ruch pustelników przybrał masowy charakter pustelnicy zaczęli wybierać spośród swojego grona "ojców", którzy kierowali ich pracą duchową. Wspólnie żyjący eremici stanowili etap pośredni do wykształcenia zdyscyplinowanej wspólnoty cenobickiej, której członkowie oddzielnie sypiali (w tzw.
  • См. также: Монашество.
rdfs:label
  • Christian monasticism
  • Křesťanské mnišství
  • Monachisme chrétien
  • Monastycyzm chrześcijański
  • История возникновения христианского монашества
  • 修道運動
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of