| dbpprop:abstract
|
- A chordophone is any musical instrument which makes sound by way of a vibrating string or strings stretched between two points. It is one of the four main divisions of instruments in the original Hornbostel-Sachs scheme of musical instrument classification. What many would call string instruments are classified as chordophones. Violins, guitars, lyres and harps are some examples. However, the word also embraces instruments that many westerners would hesitate to call string instruments, such as the musical bow and the piano (which, although sometimes called a string instrument, is also called a keyboard instrument and a percussion instrument). Hornbostel-Sachs divides chordophones into two main groups: instruments without a resonator that is an integral part of the instrument (which have the classification number 31); and instruments with such a resonator (which have the classification number 32). Most western instruments fall into the second group, but the piano and harpsichord fall into the first. Hornbostel and Sachs' criterion for determining which sub-group an instrument falls into is that if the resonator can be removed without destroying the instrument, then it is classified as 31. The idea that the piano's casing, which acts as a resonator, could be removed without destroying the instrument, may seem odd, but if the action and strings of the piano were taken out of its box, it could still be played. This is not true of the violin, because the string passes over a bridge located on the resonator box, so removing the resonator would mean the strings had no tension. Electric string instruments often have an electromagnetic pickup with which the sound can be amplified. The electric guitar is the most famous example, but there are new instruments like the overtone koto who make use of the new possibilities that pickups offer.
- Ein Saiteninstrument ist ein Musikinstrument, das zur Tonerzeugung Saiten verwendet, die in den allermeisten Fällen ihre Schwingungen auf einen den Klang verstärkenden Resonanzkörper übertragen. Verschiedene Tonhöhen werden entweder durch Abteilen der Saiten oder dadurch erreicht, dass für jeden Ton (mindestens) eine eigene Saite vorhanden ist. In jedem Fall gilt: je dünner, je kürzer und je straffer gespannt die jeweilige Saite ist, desto höher wird der resultierende Ton.
- Els cordòfons són, segons la classificació de Sachs-Hornbostel, instruments en els quals el so es produeix en posar-se en vibració unes cordes tibades entre dos punts i fixades sobre un suport. La freqüència de l'ona generada (i per tant la nota produïda) depèn de la longitud de la porció de corda que vibra, de la tensió de cada corda, del pes de la corda per unitat de longitud i del punt en què la corda és excitada. El timbre varia segons la forma de la caixa de ressonància.
- Chordofon je hudební nástroj, který vydává zvuk chvěním jedné nebo více strun napjatých mezi dvěma body. Hornbostel a Sachs je rozdělují do dvou hlavních skupin. Rozdíl mezi nimi je, že po odstranění rezonátoru u jednoduchých chordofonů by ještě mohly vydávat zvuk (například odstranění desky u klavíru); zatímco odstraněním rezonátoru u složených chordofonů by se vydávání zvuku zcela znemožnilo (například odstraněním trupu houslí).
- Los instrumentos de cuerda o cordófonos son instrumentos musicales que producen sonidos por medio de las vibraciones de una o más cuerdas, cuya vibración resuena en la caja de resonancia que tienen. Estas cuerdas están tensadas entre dos puntos del instrumento y se hacen sonar raspando o frotando la cuerda. Dentro de la orquesta clásica, se llama cuerdas al ensamble de instrumentos de cuerda frotada conformado por los grupos de violines (normalmente divididos en violines primeros y segundos), violas, violonchelos y contrabajos. Lo mismo sucede con la orquesta de cuerdas, que está conformada por los mismos instrumentos. De forma similar se habla de un trío, cuarteto o quinteto de cuerdas, cuando se trata de agrupaciones de violín, viola y violonchelo; 2 violines, viola y violonchelo; o 2 violines, viola, violonchelo y contrabajo respectivamente.
- Kielisoittimet eli kordofonit ovat soittimia, joissa ääni syntyy kaikukopan ylle pingotetuista kielistä. Jos kielisoittimet jaetaan soittotavan perusteella, kuuluvat niihin kielisoittimet, sorminta- eli näppäilysoittimet ja osa kosketinsoittimista, kuten piano. Kieli voidaan saada värähtelemään näppäilemällä sormella tai plektralla kuten kitarassa, vetämällä jousella yli kielten kuten viulua ja selloa soitettaessa, tai ääni voi syntyä mekaanisen vasaran iskusta kieleen kuten pianoa soitettaessa. Cembalossa ja virginaalissa ääni syntyy, kun koskettimen ohjaama pieni kynsi näppää kieltä. Monet tutkijat ja säveltäjät, kuten Jean Sibelius sanovat, että piano on lyömäsoitin. Tämä on määrittelykysymys; kieliä pianon sisällä kuitenkin on. On myös sävellyksiä joissa käsi laitetaan flyygelin sisään ja kieliä näppäillään.
- Un instrument à cordes, aussi appelé cordophone, est un instrument de musique dans lequel le son est produit par la vibration d'une ou plusieurs cordes. Ces vibrations sont calculées afin d’obtenir une fréquence précise, qui est elle-même amplifiée par le corps de l’instrument. Les cordes ont subi de nombreuses évolutions, dues notamment à la technologie disponible au moment de la fabrication de l’instrument (fibres végétales pour les civilisations primitives, fibres synthétiques, nylon, actuellement), mais aussi à la situation géographique (crin de cheval en Asie, en soie en Extrême-Orient…). Afin d’améliorer l’élasticité, les luthiers entourent la corde d’un fil d’acier, puis, pour améliorer la solidité, ils décident de l’entourer d’un fil de métal (cuivre, fer, …). Il existe 4 modes de jeu principaux (hors modes contemporains) sur les cordophones : par pincement des cordes, avec les doigts, un plectre (ou médiator), des onglets ou un mécanisme par frappement avec des baguettes ou de petits marteaux (comme pour le piano) par frottement avec un archet (la viola de braccio, le violon…) avec des cordes à vides (cordes sympathiques, viole d’amour). L'histoire des instruments à cordes est vieille de plusieurs milliers d'années. Au départ, l'instrument n'avait probablement qu'une seule corde, et ce n'est qu'au fil des siècles que ce type d'instrument s'est perfectionné. Dès l'Égypte ancienne, on connaissait les joueurs de harpe, au Moyen Âge, les ménestriers s'accompagnaient au luth, etc.
- I cordofoni (comunemente detti strumenti a corda) sono strumenti musicali che producono il suono attraverso le vibrazioni prodotte dalle corde di cui sono dotati. Gli strumenti cordofoni hanno solitamente una cassa armonica con la funzione di amplificare il suono, una tastiera che consente di determinare l'altezza della nota da eseguire, il ponte che consente di ancorare le corde sullo strumento e i piroli (bischeri) o le chiavette o le meccaniche (a seconda del tipo di strumento) con cui può essere regolata la tensione delle corde, allo scopo di accordare lo strumento. Per realizzare le corde si utilizza l'acciaio, il bronzo, il nichel, il nylon o budelli di animali. I primi cordofoni vennero costruiti nella preistoria: veniva tesa una corda fra le estremità di un'asta di legno flessibile, formando una struttura molto simile a quella di un arco, tanto che si pensa che inizialmente venissero utilizzati gli stessi archi da caccia. Soltanto in seguito lo strumento venne dotato di una cassa armonica ottenuta da noci di cocco svuotate, altra frutta dal rivestimento duro, ma anche zucche tagliate a metà o altri oggetti che si prestassero ad amplificare il suono prodotto dal pizzicamento delle corde o dallo sfregamento di queste con un altro arco di dimensioni ridotte, abbozzo del moderno archetto.
- 弦楽器（げんがっき）（絃楽器とも）とは、弦に何らかの刺激を与えることによって得られる弦の振動を音とする楽器の総称である。弦の振動を得るために、弦とそれを張力をもって張っておく装置を備え、多くの場合は得られた音を共鳴させて音を拡大するための装置を持つ。 楽器分類学では弦鳴楽器と呼ぶ。
- Een snaarinstrument of chordofoon is een muziekinstrument waarbij het geluid veroorzaakt wordt door het trillen van snaren. In het algemeen wordt het geluid van de trillende snaar ondersteund door een klankkast of resonator. Snaarinstrumenten kunnen ingedeeld worden op basis van de constructie en de speelwijze. Verder is er een onderverdeling te maken in akoestische instrumenten en elektrische instrumenten die gebruik maken van elektrische pick-ups.
- En kordofon er ethvert musikkinstrument som lager lyd først og fremst ved hjelp av en vibrerende streng eller strenger oppspent mellom to punkter. Det er en av de fire hovedinndelingene av instrumenter i det originale Hornbostel-Sachs-systemet for klassifisering av musikkinstrumenter. Det som de fleste vesterlendinger vil kalle strengeinstrumenter er klassifisert som kordofoner, for eksempel fioliner, gitarer, lyrer og harper. Begrepet omfatter imidlertid også instrumenter som mange fra vesten ville nøle med å kalle strengeinstrumenter, slik som spilledåsen og pianoet (som, selv om det ofte blir kalt et strengeinstrument, også kalles et tangentinstrument og et slagverkinstrument). Hornbostel-Sachs deler kordofoner inn i to hovedgrupper: instrumenter uten en resonator som er en integrert del av instrumentet (som har klassifiseringsnummeret 31), og instrumenter med en slik resonator (som har klassifiseringsnummer 32). De fleste vestlige instrumenter kommer i den andre gruppen, men pianet og cembaloen kommer i den første gruppen. Hornbostel og Sachs' kriterium for å avgjøre hvilken undergruppe instrumentet faller inn i er om resonatoren kan tas bort uten å ødelegge instrumentet, og da er det klassifisert med nummer 31. Tanken om at pianoets kasse, som fungerer som en slags resonator, kan fjernes uten å ødelegge instrumentet, kan virke merkelig, med dersom verket og strengene ble tatt ut av boksen sin, ville man stadig kunne spille på det. Dette er ikke tilfelle med en fiolin, fordi strengen passerer over en bru som er lokalisert på resonnansboksen, slik at fjerning av resonatoren her ville bety at strengene ble slakke.
- Chordofony (strunowe instrumenty muzyczne) - grupa instrumentów muzycznych w systematyce instrumentologicznej opracowanej przez Carla Sachsa oraz Ericha M. von Hornbostela, w których wibratorem (źródłem dźwięku) jest drgająca struna. Instrumenty strunowe dzielą się na: instrumenty smyczkowe, np. skrzypce instrumenty szarpane, np. gitara instrumenty młoteczkowe, np. fortepian Instrumenty strunowe należą do najstarszych instrumentów muzycznych. Prawdopodobnie prototypem instrumentów strunowych był łuk z drgającą cięciwą. Najstarszy znany wizerunek instrumentu strunowego pochodzi z malunków odkrytych we francuskich jaskiniach. Przedstawiają one mężczyznę grającego na jednostrunowym instrumencie za pomocą smyczka. W celu wzmacniania dźwięku takiego rodzaju instrumentów początkowo używano ust, a potem innych komór rezonansowych o naturalnym pochodzeniu. Pierwsze instrumenty strunowe przypominające współczesne odpowiedniki z grupy szarpanych powstały na Bliskim Wschodzie już w trzecim tysiącleciu p.n.e. , skąd w wyniku ekspansji kulturowej dotarły także do Europy. Droga rozwojowa tych instrumentów prowadzi przez dodanie rezonatorów, zwiększenie ilości strun i odkrycie możliwości ich skracania.
- Instrumentos de cordas são instrumentos musicais cuja fonte primária de som é a vibração de uma corda tensionada quando beliscada, percutida ou friccionada. Na classificação Hornbostel-Sachs, bastante utilizada atualmente, estes instrumentos representam a classe dos cordofones identificada pelos códigos iniciados pelo número 3. Os instrumentos de cordas são importantes na história da música ocidental pois foi com um instrumento constituído de uma única corda, o monocórdio, que os filósofos e matemáticos da escola pitagórica descobriram todos os princípios matemáticos que regem os intervalos, escalas e a harmonia, dando origem ao estudo da teoria musical há mais de seis mil anos.
- Un instrument cu coarde (nu corzi) este alcătuit dintr-o cutie de rezonanţă şi un număr de coarde întinse deasupra sau în interiorul ei. Conform sistemului Sachs-Hornbostel, instrumentul cu coarde se mai numeşte (instrument) cordofon. Un grup de astfel de instrumente mai poate fi numit doar coarde (denumirea este folosită cel mai frecvent în legătură cu instrumentele de acest fel care intră în orchestra simfonică – vioara, viola, violoncelul şi contrabasul).
- Струнный музыкальный инструмент — это музыкальный инструмент, в котором источником звука являются колебания струн. В системе Хорнбостеля — Закса они называются хордофонами. Типичными представителями струнных интрументов являются скрипка, виолончель, альт, контрабас, арфа и гитара, гусли, балалайка и домра.
- Kordofon, vetenskaplig terminologi för stränginstrument, musikinstrument bestående av strängar spända över en resonanslåda.
- Стру́нні музичні інструменти - музичні інструменти, джерелом звуку яких є вібруюча струна. Звук струни підсилюється корпусом інструменту, який виготовляють як правило з деревини. В класифікації Е. М. фон Хорнбостела i К. Закса струнні інструменти називаються хордофонами. Струнні інструменти поділяються на: * щипко́ві - струна вщипується пальцем або спеціальним приладом. До щипкових відносяться: арфа, клавесин, лютня, бандура, торбан, балалайка та ін. смичко́ві - звук видобувається за допомогою смичку́ уда́рні - по струні вдаряють паличками або молоточками. Струнні інструменти належать до найстародавніших музичних інструментів. Найстаріший відомий взірець прадавніх струнних знайдено у французьких печерах, де був намальований чоловік, який грає на інструменті з однією струною за допомогою смичка. Перші відповідники сучасних щипкових інструментів виникли на Близькому Сході ще в 3 тисячолітті до н. е. , звідки поширились в Європу.
- 弦樂器是指以弦振動而發出聲音的樂器之總稱。
|
| rdfs:comment
|
- A chordophone is any musical instrument which makes sound by way of a vibrating string or strings stretched between two points. It is one of the four main divisions of instruments in the original Hornbostel-Sachs scheme of musical instrument classification. What many would call string instruments are classified as chordophones. Violins, guitars, lyres and harps are some examples.
- Ein Saiteninstrument ist ein Musikinstrument, das zur Tonerzeugung Saiten verwendet, die in den allermeisten Fällen ihre Schwingungen auf einen den Klang verstärkenden Resonanzkörper übertragen. Verschiedene Tonhöhen werden entweder durch Abteilen der Saiten oder dadurch erreicht, dass für jeden Ton (mindestens) eine eigene Saite vorhanden ist. In jedem Fall gilt: je dünner, je kürzer und je straffer gespannt die jeweilige Saite ist, desto höher wird der resultierende Ton.
- Els cordòfons són, segons la classificació de Sachs-Hornbostel, instruments en els quals el so es produeix en posar-se en vibració unes cordes tibades entre dos punts i fixades sobre un suport. La freqüència de l'ona generada (i per tant la nota produïda) depèn de la longitud de la porció de corda que vibra, de la tensió de cada corda, del pes de la corda per unitat de longitud i del punt en què la corda és excitada. El timbre varia segons la forma de la caixa de ressonància.
- Chordofon je hudební nástroj, který vydává zvuk chvěním jedné nebo více strun napjatých mezi dvěma body. Hornbostel a Sachs je rozdělují do dvou hlavních skupin. Rozdíl mezi nimi je, že po odstranění rezonátoru u jednoduchých chordofonů by ještě mohly vydávat zvuk (například odstranění desky u klavíru); zatímco odstraněním rezonátoru u složených chordofonů by se vydávání zvuku zcela znemožnilo (například odstraněním trupu houslí).
- Los instrumentos de cuerda o cordófonos son instrumentos musicales que producen sonidos por medio de las vibraciones de una o más cuerdas, cuya vibración resuena en la caja de resonancia que tienen. Estas cuerdas están tensadas entre dos puntos del instrumento y se hacen sonar raspando o frotando la cuerda.
- Kielisoittimet eli kordofonit ovat soittimia, joissa ääni syntyy kaikukopan ylle pingotetuista kielistä. Jos kielisoittimet jaetaan soittotavan perusteella, kuuluvat niihin kielisoittimet, sorminta- eli näppäilysoittimet ja osa kosketinsoittimista, kuten piano.
- Un instrument à cordes, aussi appelé cordophone, est un instrument de musique dans lequel le son est produit par la vibration d'une ou plusieurs cordes. Ces vibrations sont calculées afin d’obtenir une fréquence précise, qui est elle-même amplifiée par le corps de l’instrument.
- I cordofoni (comunemente detti strumenti a corda) sono strumenti musicali che producono il suono attraverso le vibrazioni prodotte dalle corde di cui sono dotati.
- 弦楽器（げんがっき）（絃楽器とも）とは、弦に何らかの刺激を与えることによって得られる弦の振動を音とする楽器の総称である。弦の振動を得るために、弦とそれを張力をもって張っておく装置を備え、多くの場合は得られた音を共鳴させて音を拡大するための装置を持つ。 楽器分類学では弦鳴楽器と呼ぶ。
- Een snaarinstrument of chordofoon is een muziekinstrument waarbij het geluid veroorzaakt wordt door het trillen van snaren. In het algemeen wordt het geluid van de trillende snaar ondersteund door een klankkast of resonator. Snaarinstrumenten kunnen ingedeeld worden op basis van de constructie en de speelwijze. Verder is er een onderverdeling te maken in akoestische instrumenten en elektrische instrumenten die gebruik maken van elektrische pick-ups.
- En kordofon er ethvert musikkinstrument som lager lyd først og fremst ved hjelp av en vibrerende streng eller strenger oppspent mellom to punkter. Det er en av de fire hovedinndelingene av instrumenter i det originale Hornbostel-Sachs-systemet for klassifisering av musikkinstrumenter. Det som de fleste vesterlendinger vil kalle strengeinstrumenter er klassifisert som kordofoner, for eksempel fioliner, gitarer, lyrer og harper.
- Chordofony (strunowe instrumenty muzyczne) - grupa instrumentów muzycznych w systematyce instrumentologicznej opracowanej przez Carla Sachsa oraz Ericha M. von Hornbostela, w których wibratorem (źródłem dźwięku) jest drgająca struna. Instrumenty strunowe dzielą się na: instrumenty smyczkowe, np. skrzypce instrumenty szarpane, np. gitara instrumenty młoteczkowe, np. fortepian Instrumenty strunowe należą do najstarszych instrumentów muzycznych.
- Instrumentos de cordas são instrumentos musicais cuja fonte primária de som é a vibração de uma corda tensionada quando beliscada, percutida ou friccionada. Na classificação Hornbostel-Sachs, bastante utilizada atualmente, estes instrumentos representam a classe dos cordofones identificada pelos códigos iniciados pelo número 3.
- Un instrument cu coarde (nu corzi) este alcătuit dintr-o cutie de rezonanţă şi un număr de coarde întinse deasupra sau în interiorul ei. Conform sistemului Sachs-Hornbostel, instrumentul cu coarde se mai numeşte (instrument) cordofon. Un grup de astfel de instrumente mai poate fi numit doar coarde (denumirea este folosită cel mai frecvent în legătură cu instrumentele de acest fel care intră în orchestra simfonică – vioara, viola, violoncelul şi contrabasul).
- Струнный музыкальный инструмент — это музыкальный инструмент, в котором источником звука являются колебания струн. В системе Хорнбостеля — Закса они называются хордофонами.
- Kordofon, vetenskaplig terminologi för stränginstrument, musikinstrument bestående av strängar spända över en resonanslåda.
- Стру́нні музичні інструменти - музичні інструменти, джерелом звуку яких є вібруюча струна. Звук струни підсилюється корпусом інструменту, який виготовляють як правило з деревини. В класифікації Е. М. фон Хорнбостела i К. Закса струнні інструменти називаються хордофонами.
- 弦樂器是指以弦振動而發出聲音的樂器之總稱。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
