| dbpprop:abstract
|
- A Chinese character, also known as a Han character, is a logogram used in writing Chinese (hanzi), Japanese, less frequently Korean, and formerly Vietnamese, and other languages. Chinese characters are also known as sinographs, and the Chinese writing system as sinography. The number of Chinese characters contained in the Kangxi dictionary is approximately 47,035, although a large number of these are rarely used variants accumulated throughout history. Studies carried out in China have shown that full literacy in the Chinese language requires a knowledge of only between three and four thousand characters. In the Chinese writing system, the characters are morphosyllabic, each usually corresponding to a spoken syllable with a basic meaning. However, although Chinese words may be formed by characters with basic meanings, a majority of words in Mandarin Chinese require two or more characters to write (thus are poly-syllabic) but have meaning that is distinct from the characters they are made from. Cognates in the various Chinese languages/dialects which have the same or similar meaning but different pronunciations can be written with the same character. Chinese characters are also the world's longest continuously used writing system. Chinese characters have also been used and in some cases continue to be used in other languages, most significantly Japanese, Korean, and Vietnamese. Chinese characters are used both by meaning to represent native words, ignoring the Chinese pronunciation, and by meaning and sound, to represent Chinese loanwords. These foreign pronunciations of Chinese characters are known as Sinoxenic pronunciations, and have been useful in the reconstruction of Ancient Chinese.
- Die chinesischen Schriftzeichen sind die Zeichen der chinesischen Schrift. Ein chinesisches Schriftzeichen ist die graphemische Repräsentation einer Silbe der chinesischen Sprache. Chinesische Zeichen werden außerdem in der japanischen Schrift als Kanji, der koreanischen Schrift als Hanja und ehemals in der vietnamesischen Schrift als chữ Hán verwendet.
- L'escriptura xinesa està basada en l'ús dels signes propis anomenats caràcters xinesos. Aquest sistema d'escriptura, d'origen logogràfic i similar en aquest sentit als sistemes maia i egipci, és un dels trets més distintius de la cultura xinesa. Hi ha milers de caràcters que s'han utilitzat durant almenys tres mil anys com a forma escrita, i que van ser adoptats també per altres llengües asiàtiques, en particular el japonès, el coreà i el vietnamita. Aquestes dues últimes van abandonar quasi per complet l'ús de caràcters durant la segona meitat del segle XX, mentre que al Japó es continuen utilitzant els caràcters, que s'anomenen kanji.
- Čínské znaky je písemnou soustavou používanou pro zápis čínských jazyků, japonštiny, příležitostně korejštiny a v minulosti též vietnamštiny. Čínské písmo patří mezi starověká písma a je nejdéle soustavně používaným písmem na světě.
- Uno de los rasgos más distintivos de la cultura china es su sistema de escritura, de origen logográfico, similar en este sentido a los sistemas maya y egipcio. La escritura china consta de miles de símbolos, llamados caracteres, en chino hànzì (漢字 / 汉字), que se han utilizado durante al menos tres mil años como forma escrita de la lengua china. El sistema de escritura chino fue adoptado también por otras lenguas asiáticas, en particular el japonés, el coreano y el vietnamita. Estas dos últimas abandonaron casi por completo el uso de caracteres durante la segunda mitad del siglo XX, mientras que en Japón se continúan utilizando los caracteres, allí denominados kanji (漢字).
- Kiinan kielen kirjoitusjärjestelmä perustuu kirjaimista poiketen merkkeihin, jotka eivät merkitse pelkkää lausumista vaan sisältävät myös merkityksen. Merkkejä on yhteensä yli 40 000, joista yleisesti käytettyjä 6763. Perussanastoon kuuluu noin 1800 merkkiä, mutta merkkejä pitää tuntea 3000 pystyäkseen lukemaan tavallista sanomalehtitekstiä. Yliopistotutkinnon suorittanut kiinalainen osaa yleensä noin 9000 merkkiä. Merkkien muistamista helpottaa niiden piirtämiseen käytetty opiskelu, sillä pystyäkseen kirjoittamaan hyvää käsialaa jokainen merkki on opeteltava erikseen.
- Les sinogrammes, ou caractères chinois, sont les unités de l'écriture logographique chinoise han. L'effectif précis des sinogrammes existants est disputé. Les estimations vont de 40 000 à plus de 60 000 si on prend en considération leur nombre sur la durée totale d'existence de l'écriture chinoise (les 3/4 sont des variantes graphiques qui ne sont plus utilisées), le chinois courant requiert la connaissance de 3 000 à 5 000 sinogrammes et le japonais de 2 000 à 3 000. Le nombre de graphèmes (筆素 bǐ sù) par sinogramme est compris entre un (一,乙) et trente six (齉 Nàng) pour ce qui est de l'écriture simplifiée (簡體字 jiǎntǐzì) en usage en République Populaire de Chine et à Singapour. Taiwan et Hong Kong, quant à eux, utilisent toujours l'écriture que les occidentaux appellent « traditionnelle » et que les Chinois désignent par le terme 繁體字 fántǐzì qui signifie « écriture compliquée ».
- Un carattere cinese 汉字/漢字, pinyin hànzì è un logogramma usato nel sistema di scrittura del cinese, giapponese, a volte nel coreano, e in passato anche nel vietnamita. Un sistema di scrittura completo in caratteri cinesi apparve già 3200 anni fa, e questo lo rende forse il più antico sistema di scrittura tra quelli ancora utilizzati. Diversi segni risalenti all'epoca neolitica, datati fino al 7000 a.C. , sono stati rinvenuti nell'attuale Cina e sono considerati possibili precursori dei caratteri oggi usati, anche se fino ad oggi non è stato ancora stabilito un collegamento diretto tra i due sistemi. Il 4% circa dei caratteri cinesi deriva direttamente da singoli pittogrammi (象形字, xiàngxíngzì) e molto spesso al lettore odierno la relazione tra i due non appare necessariamente chiara. Il restante 96% è costituito dagli aggregati logici (会意,字, huìhìzì), caratteri combinati da più elementi che ne indicano il significato, e dai composti fonetici (形声字, xíng-shēngzì), caratteri composti da due elementi uno dei quali indica l'area semantica di appartenenza e l'altro la sua pronuncia, anche se questa è spesso solo simile a quella odierna a causa dei cambiamenti susseguitisi nel tempo e dalla differenza tra le lingue d'origine. I caratteri cinesi contenuti nel Dizionario Kangxi sono circa 47.035, anche se un gran numero di questi sono varianti di raro utilizzo accumulatesi nel corso dei secoli. In Cina la conoscenza di 2000 caratteri costituisce la soglia dell'alfabetizzazione. Tradizionalmente in Cina ad ogni carattere corrisponde un'unica sillaba. Molte parole in tutte le moderne varietà della lingua cinese sono polisillabiche e richiedono quindi la scrittura di due o più caratteri. Parole con una radice etimologica comune appartenenti a diverse lingue o dialetti cinesi con lo stesso (o simile) significato ma diversa pronuncia vengono scritte con lo stesso carattere. Inoltre, molti caratteri sono stati adottati in cinese con il significato che hanno assunto in giapponese o coreano per esprimere concetti propri di quelle civiltà, trascurandone totalmente la pronuncia. L'assenza di una stretta relazione tra pronuncia e scrittura dei caratteri ha così reso possibile il loro utilizzo in lingue tra loro molto diverse e senza altri punti di contatto. Proprio come le lettere dell'alfabeto latino hanno forme caratteristiche (con le minuscole che occupano un'area tondeggiante con tratti ascendenti e discendenti in alcune di esse), i caratteri cinesi occupano più o meno un'area quadrata. I caratteri costituiti da più elementi schiacciano queste parti tra loro in modo da mantenere una forma e una dimensione omogenee; questo è il caso soprattutto di caratteri scritti in stile Song (宋体, sòngtǐ). Per questo motivo i principianti spesso si esercitano in fogli con celle quadrate e i cinesi usano a volte il termine "caratteri quadrati" (方塊字, fāngkuàizì). La forma attuale di molti caratteri cinesi cambia in alcune culture. Nella Repubblica Popolare Cinese nel 1956 sono stati adottati i caratteri cinesi semplificati, ma i caratteri cinesi tradizionali sono ancora usati a Taiwan e Hong Kong. Il Giappone usa un insieme di caratteri meno drasticamente semplificati dal 1946, mentre la Corea ne ha limitato l'uso e il Vietnam li ha completamente aboliti a favore della scrittura con l'alfabeto latino. I caratteri cinesi sono noti anche come sinogrammi e il sistema di scrittura cinese come sinografia. Le lingue non cinesi che hanno adottato la sinografia, e attraverso l'ortografia un grande numero di prestiti dalla lingua cinese, sono note come sinoxeniche, indipendentemente dal fatto che l'uso dei caratteri continui o meno ai giorni nostri. Il termine non implica nessuna parentela linguistica con il cinese. Le maggiori lingue sinoxeniche sono generalmente considerate il giapponese, il coreano, il vietnamita e la lingua zhuang; in passato fecero parte di questa categoria anche le lingue tangut e jurchen.
- 漢字（かんじ）は、古代中国に発祥を持つ文字。中国語を表記するための伝統的な文字である。また古代において中国から日本へ伝えられ、その形態・機能を利用して日本語の表記にも使われている（これについては日本における漢字を参照）。
- Hanzi betekent letterlijk 'Chinees karakter' in het Standaardmandarijn, deze karakters worden gebruikt om de Chinese talen mee te schrijven. Hanzi, zijn onder te verdelen in traditionele en vereenvoudigde karakters. Chinese karakters worden vaak ingedeeld in 5 categorieën: ideogrammen (ideeweergave): 下 = onder, 上 = boven pictogrammen (beeldweergave): 月 = maan, 日 = zon samengestelde ideogrammen: 日+月 = 明 = helder fonogrammen (betekenisweergave via radicaal en fonetisch deel) vb: 女 (radicaal: ‘vrouw’ + 马 = 妈 ‘moeder’ uitleg: de radicaal geeft de betekenis weer het fonetisch element ‘ma’ geeft de uitspraak weer van het samengestelde karakter 妈 . leenkarakters: voor abstracte woorden neemt men een al bestaand karakter en diens uitspraak over vb: 象 wordt ook gebruikt voor “lijken/gelijken op” De meeste karakters die vandaag worden gebruikt zijn fonogrammen
- Kinesiske skrifttegn eller Hànzì er et sett på flere tusen fonetisk-piktografiske tegn som brukes for å skrive kinesisk, japansk, koreansk, og også eldre former for vietnamesisk. Tegnsettet er på koreansk og japansk kjent som hanja og kanji. Hvert enkelt tegn representerer én stavelse. 30% av tegnene i daglig bruk er enstavelsesord. Resten er flerstavelsesord hvor et tegnenes betydning avhenger av hvilke(t) tegn det står sammen med. De fleste ord krever to tegn for å uttrykkes. I tillegg til regionale varianter skilles det gjerne mellom to sett av tegn, ett tradisjonelt sett og ett forenklet sett som ofte har færre strøk pr. tegn. Det tradisjonelle settet brukes i dag på Taiwan og også i stor grad i Hong Kong, mens det forenklede settet offisielt er standarden i Fastlands-Kina, og blant kineserne i Singapore og Malaysia. På tross av at kinesisk talespråk er har like store indre forskjeller som forskjellene mellom enkelte europeiske språk, er Hànzì felles (med mindre unntak for kantonesisk). Dersom kinesere ikke er i stand til å snakke seg imellom, kan de ty til å skrive ned tegn i steden. Selv om lesningen til et enkelt tegn kan variere stort i ulike geografiske områder, vil en lett kunne plukke opp lydforandringen og dermed tilnærme seg den lokale dialekten tegn for tegn. Det kinesiske språket kan derfor sies å være forankret i hànzì (skriftspråket), ikke hànyǔ (talespråket).
- Pismo chińskie – sylabowe pismo logograficzne (ideograficzno-fonetyczne) stworzone najwcześniej 8 tys. lat temu, a najpóźniej 4,5 tys. lat temu w Chinach, zaadaptowane do zapisu innych języków Azji Wschodniej, obecnie przede wszystkim japońskiego, a w mniejszym stopniu także koreańskiego. W językach chińskich każdy znak tego pisma odpowiada jednej sylabie, dlatego nazywa się je także pismem logosylabowym lub monosylabowym. Przeważająca większość znaków ma również odrębne znaczenie jako wyraz lub morfem. Lekcja każdego z nich może się bardzo różnić w zależności od dialektu lub języka użytkownika, jednak jego znaczenie pozostaje na ogół niezmienne. Przykładowo, znak "człowiek" –, może być odczytany jako rén, yan4, jîn, lîn, lâng, hito, jin, nin, in albo nhân. Chińskie pismo jest systemem otwartym, co oznacza, że ciągle powstają nowe znaki. W XX wieku wymyślono np. odrębne znaki dla pierwiastków chemicznych. System nie posiada jednego, uznawanego powszechnie uporządkowania, którym cechują się alfabety (np. od Α do Ω), dlatego spotykany czasem termin alfabet chiński jest nieporozumieniem, chyba że chodzi o bopomofo. Chińskie pismo jest również systemem złożonym, w którym znak z reprezentowanym słowem może łączyć zasada semantyczna, fonetyczna albo obie naraz. Dlatego nazywanie go pismem ideograficznym lub pismem obrazkowym jest również nieporozumieniem. Pismo chińskie składa się z około 50 000 znaków, wypracowanych w toku długiej ewolucji. Znajomość tzw. tradycyjnego pisma chińskiego nadal pozwala odczytać starożytne teksty. W języku współczesnym ponad 95% objętości tekstów w codziennej prasie i popularnych książkach jest pisane przy użyciu 5-6 tysięcy najczęściej używanych znaków. Tyle wystarczy się nauczyć, żeby biegle czytać. Osobę, która zna mniej niż 2000 znaków uznaje się za analfabetę. Pismo obejmuje również własny system cyfr oraz pozwala na sinizację nazw obcych na zasadzie m. in. podobieństwa fonetycznego. Poczynając od końca lat 50. XX w. w Chinach Ludowych ok. 50% znaków zostało uproszczonych, co miało ułatwić ich naukę i przyczynić się do likwidacji analfabetyzmu. Uproszczone pismo chińskie przerwało jednak ewolucyjną ciągłość wielu znaków. Dobrze wykształceni ludzie nadal uczą się pisma tradycyjnego, które mimo reformy pełni w ChRL funkcję reprezentacyjną i jest używane na wizytówkach, szyldach, w malarstwie i kaligrafii. Ze względu na wielki szacunek, jakim otaczano w cesarskich Chinach zapisany papier i osoby posługujące się pismem, znaki chińskiego pisma na Zachodzie bywają – analogicznie do najstarszej formy pisma egipskiego – nazywane hieroglifami (święte znaki). We Francji jest używana nazwa "sinogramy" (chińskie znaki).
- Caracteres chineses ou caracteres Han são ideogramas originários da língua chinesa e foram incorporadas pela língua japonesa, língua coreana. Os caracteres chineses foram usados também na Coréia do Norte até 1949 e no Vietnã até o começo do século XX. Os caracteres chineses são chamados de hànzì em mandarim, de kanji em japonês, de hanja ou hanmun em coreano e hán tư em vietnamita. Em chinês, cada palavra é composta de um ou mais caracteres chineses, cada caracter é lido como uma sílaba. No japonês cada caracter chinês pode ser lido de diversas maneiras. As línguas japonesa, coreana e vietnamita não são linguisticamente muito próximas a língua chinesa, por isso foram feitas adaptações quanto a forma de usar os caracteres. O significado dos caracteres chineses podem inclusive variar em diferentes línguas. Um exemplo é o caso dos ideogramas que representam "papel higiênico" em chinês que significam "carta" em japonês. Existem dicionários de chinês, como o Zhonghua Zihai, que listam até 80 mil caracteres, porém esse número é exagerado pela inclusão de variantes raramente usadas e caracteres obscuros. Outros dicionários como o Kangxi listam cerca de 40.000 caracteres. Escrita chinesa Caligrafia chinesa Caracteres chineses - caligrafia, ordem dos traços, origem e etimologia Dicionário chinês-português
- Fişier:Hanzi. svg „Caracter chinez” în chineza tradiţională (stânga) şi în chineza simplificată (dreapta). Caracterele chineze (chineză 漢字 — variantă tradiţională, 汉字 — variantă simplificată, hànzì — romanizarea pinyin) sunt logogramele folosite în limbile chineză, japoneză, uneori coreeană şi în trecut vietnameză. Dicţionarul Kangxi menţionează mai mult decât 47 de mii de semne, dar multe dintre ele sunt deja învechite, rar folosite sau derivate ale altor caractere, iar conform cercetărilor conduse în China, se poate citi totul în chineză recunoscând aproximativ trei sau patru mii de semne. În sistemul de scriere chinez, caracterele sunt morfosilabice, ceea ce înseamnă că de obicei corespund la o silabă vorbită cu semnificaţie de bază. Totuşi, deşi cuvintele în chineza mandarină pot să fiu compuse de caractere cu semnificaţia de bază, majoritatea lor necesită două sau mai multe semne pentru a fi scrise şi nu poartă însemnarea care ar rezulta din interpretarea caracterelor. Cuvintele înrudite în dialectele chineze care poartă aceeaşi însemnare dar nu neapărat pronunţia pot să fiu reprezentate de acelaşi caracer în toate. În plus, multe dintre semne au fost adaptate de japoneză şi coreeană pentru a reprezenta atât împrumuturi chinezeşti cât şi cuvintele native, neglijând modul de pronunţare al lor (spre exemplu japoneză 光 hikari, chineză 光 guāng — „lumină”).
- Китайское письмо́ уже несколько тысяч лет является единственным общепринятым способом записи [[китайский язык|китайского языка. Знаки китайского письма также широко используются в [[Японский язык#Японская письменность|японском и [[Хангыль|корейском письме (там они называются [[кандзи и [[ханчча, соответственно). До [[1945 года китайское письмо использовалось также для записи [[вьетнамский язык|вьетнамского языка ([[тьы-ном|хан ты). В контексте [[интернационализация|интернационализации, письменности, основанные на китайской, называют CJK (англ. Chinese, Japanese, Korean) или CJKV (с добавлением англ. Vietnamese). Возраст китайской письменности постоянно уточняется. Недавно обнаруженные надписи на панцирях [[черепаха|черепахи, напоминающие по начертанию древнейшие китайские иероглифы, относят к VI тыс. до н. э. , что ещё древнее, чем [[шумерская [[письменность. Китайскую письменность обычно называют [[иероглифической или идеографической. Она радикально отличается от [[алфавитной тем, что каждому знаку приписано какое-то значение (не только фонетическое), и число знаков очень велико (десятки тысяч). [[Image:Map-Chinese Characters. png|right|thumb|390px| Темно-зелёный: Страны, официально или преимущественно использующие традиционные иероглифы (Тайвань, Гонконг, Макао) Зелёный: Малайзия ‒ страна, официально использующая упрощённые иероглифы при частом употреблении традиционных иероглифов Светло-зелёный: Страны, официально использующие упрощённые иероглифы (Материковый Китай, Сингапур) Жёлтый: Страны, некогда ранее в своей истории использовавшие иероглифы, но в данное время их уже не использующие (Вьетнам, Северная Корея, Монголия)
- Kinesiska tecken är det skriftsystem som används för att skriva kinesiska hanzi och japanska, och som tidigare använts även för vietnamesiska och koreanska. Det är tecknens ursprung som logogram som gör det möjligt att återge inte bara flertalet, ibland mycket olika, kinesiska dialekter utan även helt andra talade språks betydelser. Tecknen skrevs ursprungligen i kolumner från höger till vänster, men skrivs numera ofta i rader från vänster till höger; båda skrivsätten anses dock vara korrekta och i till exempel tidningstext kan man se dem blandade.
- Çin yazı karakterleri, günümüzde Çince, Japonca ve Korecenin yazılmasında kullanılan simgesel grafikler ya da logogramlardır. Bunlara Mandarin Çincesinde hànzì, Japoncada kanji, Korecede hanja ya da hanmun, Vietnamcada ise hán tự ya da chữ nho adı verilir. Çin yazısının ilk örnekleri Çin'in Shang Hanedanlığı dönemine, yaklaşık MÖ 1600 yıllarına ait Fal Yazıtlarıdır. Çin karakteri daha sonra Çin dışında Doğu ve Güney Asya'da Kore, Vietnam ve Japonya'da kullanılmaya başlanmıştır. 20. yüzyılda Kuzey Kore ve Vietnam, Çin karakterini kullanmayı tamamıyla bırakmışlardır. Bugün Güney Kore ve Japonya'da ise bu ülkeler kendi yazım sistemlerini geliştirmiş olmalarına karşın Çin karakteri hâlâ kısmen kullanılmaktadır. Çin yazı karakterler alfabeden farklı olarak ses belirtmek için kullanılmaz; bir tür resim yazısından türemiştir. Bu nedenle farklı dillerde değişik seslerle okunabilir; ancak anlam değişmez. Bu özelliği trafik işaretlerine benzetilebilir. Örneğin, DUR işareti farklı ülkelerde farklı şekillerde okunsa da (Stop, Halt, Arrete) anlamı hep aynıdır. Bu sayede, Çincenin yüzlerce farklı lehçesini konuşan Çinliler için tarih boyunca iletişimi kolaylaştıran bir araç olmuştur. Söz dizimi olarak Çinceden tamamen farklı dilleri konuşan Japonlar ve Koreliler ise temel dilbilgisi kurallarını öğrendikten sonra Çince Budist yazmalar gibi belgeleri okuyabilmişlerdir. Bu yönüyle Çin karakteri Uzakdoğu'da kültürel alışverişin temel taşıdır. Çin'de 1956 yılından sonra Basitleştirilmiş Karakterler kullanılmaya başlanmıştır. Buna karşılık Tayvan, Hong Kong ve Macau'da hâlen Geleneksel Karakterler kullanılmaktadır.
- Китайська писемність — стародавній і загальновживаний спосіб запису китайської мови. Знаки китайської писемності, відомі як китайські ієрогліфи . Вони широко використовуються не лише в Китаї, але також в японській і корейській писемності, а до 1945 року вживалися на письмі у В'єтнамі. У контексті інтернаціоналізації, писемності, що засновані на китайській, називають CJK (Chinese, Japanese, Korean) або CJKV (з додаванням Vietnamese). Вік китайської писемності постійно уточнюється. Останні дослідження датують появу китайської ієрогліфики 8 тисячоліттям до Р. Х.. Китайські ієрогліфи упорядковані за логосилабічним принципом, а не абетковим. Кожний знак є односилабічним словом, так званою логограмою, або односилабічною складовою певного слова. Ієрогліф або ієроглфічна комбінація позначають фізичні об'єкти, абстрактні поняття або вимову. Кількість китайських ієрогліфів згідно з китайським класичним словником Кансі складає 47 035 знаків. Більше половини з них є архаїзмами і у сучасній китайській мові не вживається. Зазвичай, освічений китаєць повинен знати 4 — 5 тисяч ієроглфів. У 20 столітті китайська писемність пережила розкол через політичний розкол самого Китаю на КНР і Республіку Китай. В останній використовують традиційну систему письма, а в першій — спрощену. Окрім ієрогліфів існує також спеціальна латиниця для фонетичної передачі китайської мови.
- 漢字,亦稱中文字、中国字、國字,是漢字文化圈廣泛使用的一種文字，屬於表意文字的詞素音節文字，漢字為上古時代的華夏族人所發明創製並作改進，目前确切歷史可追溯至約公元前1300年商朝的甲骨文。再到秦朝的小篆，發展至漢朝才被取名為「漢字」，至唐代楷書為今日所用的手寫字體標準。汉字是迄今为止连续使用时间最长的主要文字，也是上古时期各大文字体系中唯一传承至今的文字，期間東亞諸國都有一定程度地自行創製漢字。相较而言，古埃及、古巴比伦、古印度文字都早已消亡，所以有學者認為漢字是維繫中國南北長期處於統一狀態的關鍵元素之一，亦有學者將漢字列為中國第五大發明。 中國歷代皆以漢字為主要官方文字，現時分別為中華民國與中華人民共和國定為國家規範用字。漢字在古代已發展至高度完備的水準，不單中國使用，在很長時期內還充當東亞地區唯一的國際交流文字，二十世紀前都是日本、朝鲜、越南等國家官方的書面規範文字。 現代漢字，在中文體系大致分成繁體中文與簡體中文兩個體系。前者主要用於香港、澳門以及台灣地區，而後者主要用於中國大陸以及新加坡、馬來西亞等東南亞國家，一般來講，繁簡兩個體系的使用者都能在短期內適應並能看懂另一體系的文字，並無太大的溝通障礙。日本和韩国則是另行各自製定了官方的漢字使用規範，而漢字在越南和朝鲜已不再具有官方規範地位。
|
| rdfs:comment
|
- A Chinese character, also known as a Han character, is a logogram used in writing Chinese (hanzi), Japanese, less frequently Korean, and formerly Vietnamese, and other languages. Chinese characters are also known as sinographs, and the Chinese writing system as sinography. The number of Chinese characters contained in the Kangxi dictionary is approximately 47,035, although a large number of these are rarely used variants accumulated throughout history.
- Die chinesischen Schriftzeichen sind die Zeichen der chinesischen Schrift. Ein chinesisches Schriftzeichen ist die graphemische Repräsentation einer Silbe der chinesischen Sprache. Chinesische Zeichen werden außerdem in der japanischen Schrift als Kanji, der koreanischen Schrift als Hanja und ehemals in der vietnamesischen Schrift als chữ Hán verwendet.
- L'escriptura xinesa està basada en l'ús dels signes propis anomenats caràcters xinesos. Aquest sistema d'escriptura, d'origen logogràfic i similar en aquest sentit als sistemes maia i egipci, és un dels trets més distintius de la cultura xinesa. Hi ha milers de caràcters que s'han utilitzat durant almenys tres mil anys com a forma escrita, i que van ser adoptats també per altres llengües asiàtiques, en particular el japonès, el coreà i el vietnamita.
- Čínské znaky je písemnou soustavou používanou pro zápis čínských jazyků, japonštiny, příležitostně korejštiny a v minulosti též vietnamštiny. Čínské písmo patří mezi starověká písma a je nejdéle soustavně používaným písmem na světě.
- Uno de los rasgos más distintivos de la cultura china es su sistema de escritura, de origen logográfico, similar en este sentido a los sistemas maya y egipcio. La escritura china consta de miles de símbolos, llamados caracteres, en chino hànzì (漢字 / 汉字), que se han utilizado durante al menos tres mil años como forma escrita de la lengua china. El sistema de escritura chino fue adoptado también por otras lenguas asiáticas, en particular el japonés, el coreano y el vietnamita.
- Kiinan kielen kirjoitusjärjestelmä perustuu kirjaimista poiketen merkkeihin, jotka eivät merkitse pelkkää lausumista vaan sisältävät myös merkityksen. Merkkejä on yhteensä yli 40 000, joista yleisesti käytettyjä 6763. Perussanastoon kuuluu noin 1800 merkkiä, mutta merkkejä pitää tuntea 3000 pystyäkseen lukemaan tavallista sanomalehtitekstiä. Yliopistotutkinnon suorittanut kiinalainen osaa yleensä noin 9000 merkkiä.
- Les sinogrammes, ou caractères chinois, sont les unités de l'écriture logographique chinoise han. L'effectif précis des sinogrammes existants est disputé. Les estimations vont de 40 000 à plus de 60 000 si on prend en considération leur nombre sur la durée totale d'existence de l'écriture chinoise (les 3/4 sont des variantes graphiques qui ne sont plus utilisées), le chinois courant requiert la connaissance de 3 000 à 5 000 sinogrammes et le japonais de 2 000 à 3 000.
- Un carattere cinese 汉字/漢字, pinyin hànzì è un logogramma usato nel sistema di scrittura del cinese, giapponese, a volte nel coreano, e in passato anche nel vietnamita. Un sistema di scrittura completo in caratteri cinesi apparve già 3200 anni fa, e questo lo rende forse il più antico sistema di scrittura tra quelli ancora utilizzati. Diversi segni risalenti all'epoca neolitica, datati fino al 7000 a.C.
- 漢字（かんじ）は、古代中国に発祥を持つ文字。中国語を表記するための伝統的な文字である。また古代において中国から日本へ伝えられ、その形態・機能を利用して日本語の表記にも使われている（これについては日本における漢字を参照）。
- Hanzi betekent letterlijk 'Chinees karakter' in het Standaardmandarijn, deze karakters worden gebruikt om de Chinese talen mee te schrijven. Hanzi, zijn onder te verdelen in traditionele en vereenvoudigde karakters.
- Kinesiske skrifttegn eller Hànzì er et sett på flere tusen fonetisk-piktografiske tegn som brukes for å skrive kinesisk, japansk, koreansk, og også eldre former for vietnamesisk. Tegnsettet er på koreansk og japansk kjent som hanja og kanji. Hvert enkelt tegn representerer én stavelse. 30% av tegnene i daglig bruk er enstavelsesord. Resten er flerstavelsesord hvor et tegnenes betydning avhenger av hvilke(t) tegn det står sammen med. De fleste ord krever to tegn for å uttrykkes.
- Pismo chińskie – sylabowe pismo logograficzne (ideograficzno-fonetyczne) stworzone najwcześniej 8 tys. lat temu, a najpóźniej 4,5 tys. lat temu w Chinach, zaadaptowane do zapisu innych języków Azji Wschodniej, obecnie przede wszystkim japońskiego, a w mniejszym stopniu także koreańskiego. W językach chińskich każdy znak tego pisma odpowiada jednej sylabie, dlatego nazywa się je także pismem logosylabowym lub monosylabowym.
- Caracteres chineses ou caracteres Han são ideogramas originários da língua chinesa e foram incorporadas pela língua japonesa, língua coreana. Os caracteres chineses foram usados também na Coréia do Norte até 1949 e no Vietnã até o começo do século XX. Os caracteres chineses são chamados de hànzì em mandarim, de kanji em japonês, de hanja ou hanmun em coreano e hán tư em vietnamita.
- Fişier:Hanzi. svg „Caracter chinez” în chineza tradiţională (stânga) şi în chineza simplificată (dreapta). Caracterele chineze (chineză 漢字 — variantă tradiţională, 汉字 — variantă simplificată, hànzì — romanizarea pinyin) sunt logogramele folosite în limbile chineză, japoneză, uneori coreeană şi în trecut vietnameză.
- Китайское письмо́ уже несколько тысяч лет является единственным общепринятым способом записи [[китайский язык|китайского языка.
- Kinesiska tecken är det skriftsystem som används för att skriva kinesiska hanzi och japanska, och som tidigare använts även för vietnamesiska och koreanska. Det är tecknens ursprung som logogram som gör det möjligt att återge inte bara flertalet, ibland mycket olika, kinesiska dialekter utan även helt andra talade språks betydelser.
- Çin yazı karakterleri, günümüzde Çince, Japonca ve Korecenin yazılmasında kullanılan simgesel grafikler ya da logogramlardır. Bunlara Mandarin Çincesinde hànzì, Japoncada kanji, Korecede hanja ya da hanmun, Vietnamcada ise hán tự ya da chữ nho adı verilir. Çin yazısının ilk örnekleri Çin'in Shang Hanedanlığı dönemine, yaklaşık MÖ 1600 yıllarına ait Fal Yazıtlarıdır.
- Китайська писемність — стародавній і загальновживаний спосіб запису китайської мови. Знаки китайської писемності, відомі як китайські ієрогліфи .
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
