| dbpedia-owl:abstract
|
- The Charyapada is a collection of 8th-12th century Vajrayana Buddhist caryagiti, or mystical poems from the tantric tradition in eastern India. Being caryagiti (songs of realization), the Charyapada were intended to be sung. These songs of realization were spontaneously composed verses that expressed a practitioner's experience of the enlightened state. Miranda Shaw describes how caryagiti were an element of the ritual gathering of practitioners in a tantric feast:The feast culminates in the performance of tantric dances and music that must never be disclosed to outsiders. The revelers may also improvise "songs of realization" (caryagiti) to express their heightened clarity and blissful raptures in spontaneous verse. A manuscript of this anthology was discovered in the early 20th century. It provides the early examples of the Assamese, Oriya and Bengali languages. The writers of the Charyapada, the Mahasiddhas or Siddhacharyas, belonged to the various regions of Assam, Bengal, Orissa and Bihar. A Tibetan translation of the Charyapada was also preserved in the Tibetan Buddhist canon. It is the earliest known example of Bengali poetry and for that matter Bengali literature. According to Bengali scholar Haraprasad Shastri (1853–1931), Charyapada is the collection of the oldest verses written in pre-Modern Bengali.
- Charya-sangene eller Charyapada eller Caryagiti er en samling av vajrayanabuddhistiske tekster fra ca 800-1200-tallet, skrevet i den tantriske tradisjonen i det østlige India. Tekstene omfatter 46 sanger og noen sangfragmenter, og manuskriptet ble funnet i det kongelige biblioteket i Kathmandu i 1907 og publisert i 1916. Sangene har både folkelige, erotiske og esoteriske trekk. De presenterer seg selv som «sanger om visdom og kunnskap om kroppen». De er ment å skulle framføres i en rituell sammenheng, sammen med dans. Festen skulle kulminere med en fremføring av tantrisk dans og musikk som var hemmelig for andre enn de innvidde. Deltagerne kunne fremføre improviserte 'sanger om erkjennelse' (caryagiti) for å gi uttrykk for sin nye innsikt. Tekstene er skrevet på assamesisk, oriya og bengali, og har utspring i Assam, Bengal, Orissa and Bihar. Et utvalg av tekstene er utgitt på norsk i antologien Bengalske sanger, 2005.
- Чарьяпада — свод мистических поэм жанра карьягити VIII-XII веков буддийского направленияВаджраяна. Жанр карьягити представляет собой песни о реализации, которые предназначены для песнопений. Эти песни слагались спонтанно и отражали опыт просветления практикующего. По описаниям Миранда Шо, праздник ганачакра включал в себя исполнение тантрических танцев и музыки, не демонстрируемых посторонним. Песни о реализации слагались в виде импровизации, отражая медитационное состояние. Манускрипт Чарьяпада был обнаружен в начала XX века в Непале, он представляет собой ранний образец литературы на ассамском, бенгальском и ория . Авторами Чарьяпады были махасиддхи из разных районов Ассама, Бенгалии, Ориссы и Бихара. В тибетском буддийском каноне сохранились также переводы Чарьяпады на тибетский. Бенгальский учёный Харапрасад Шастри (1853–1931) отмечал, что Чарьяпада является сборником самых старых стихотворений, написанных на языке, предшествующем современному бенгальскому.
|
| rdfs:comment
|
- The Charyapada is a collection of 8th-12th century Vajrayana Buddhist caryagiti, or mystical poems from the tantric tradition in eastern India. Being caryagiti (songs of realization), the Charyapada were intended to be sung. These songs of realization were spontaneously composed verses that expressed a practitioner's experience of the enlightened state.
- Charya-sangene eller Charyapada eller Caryagiti er en samling av vajrayanabuddhistiske tekster fra ca 800-1200-tallet, skrevet i den tantriske tradisjonen i det østlige India. Tekstene omfatter 46 sanger og noen sangfragmenter, og manuskriptet ble funnet i det kongelige biblioteket i Kathmandu i 1907 og publisert i 1916. Sangene har både folkelige, erotiske og esoteriske trekk. De presenterer seg selv som «sanger om visdom og kunnskap om kroppen».
- Чарьяпада — свод мистических поэм жанра карьягити VIII-XII веков буддийского направленияВаджраяна. Жанр карьягити представляет собой песни о реализации, которые предназначены для песнопений. Эти песни слагались спонтанно и отражали опыт просветления практикующего. По описаниям Миранда Шо, праздник ганачакра включал в себя исполнение тантрических танцев и музыки, не демонстрируемых посторонним. Песни о реализации слагались в виде импровизации, отражая медитационное состояние.
|
