| dbpprop:abstract
|
- Charles the Bald (13 June 823 – 6 October 877), Holy Roman Emperor (875–877, as Charles II) and King of West Francia (840–877, as Charles II, with the borders of his land defined by the Treaty of Verdun, 843), was the youngest son of the Emperor Louis the Pious by his second wife Judith.
- Karl II. , auch Karl der Kahle, aus der Familie der Karolinger war westfränkischer König (843 bis 877) und Kaiser von 875 bis 877.
- Carles II el Calb, va ser el fill petit de l'emperador carolingi Lluís el Piadós. Va heredar la França Occidental el 840, i esdevingué el cinquè Emperador d'Occident, Rei d'Itàlia i comte de Provença el 875.
- Karel II. Holý byl zakladatelem a prvním králem Západofranské říše a na konci svého života také římským císařem. Karel II. pocházel z dynastie Karlovců, byl totiž nejmladším synem římského císaře Ludvíka I. Pobožného a jeho manželky Judity. Již od roku 829 měl v držení Alsasko, Burgundsko a Alemanii. Karel II. bojoval proti svému staršímu bratru Lotharovi, který se po smrti otce stal císařem. Na konci roku 842 uzavřel Karel II. se svým bratrem Ludvíkem tzv. Štrasburskou přísahu, kterou byla vytvořena aliance proti císaři. Vyvrcholením jejich odboje se stala o rok později Verdunská smlouva, díky které byla Franská říše rozdělena na tři království ovládané syny Ludvíka I. Pobožného. Ludvík II. tak získal východní část státu, Lothar I. Itálii a střední část původní Franské říše a Karel II. od té doby vládl v Západofranské říši. Během své vlády v Západofranské říši dlouhý čas Karel II. bojoval s Vikingy, kteří obsazovali nebo pustošili pobřeží říše. Často se usazovali v ústí velkých řek, odkud podnikali bojové výpravy. Během vlády Karla II. vynikly také nové knížecí rody. Druhou Karlovou manželkou se v roce 870 stala právě Richilda z Provence, jedna z příslušnic rodu Bosovců. V roce 870 Karel II. také rozšířil svoji říši o románskou část Lotharingie. Když v roce 875 zemřel jeho synovec, císař Ludvík II. (syn Lothara I. ), Karel II. vpadl do Říma, kde získal italskou královskou korunu a také titul římského císaře. O rok později se pokusil zaútočit na Východofranskou říši, útok ale nebyl úspěšný. Roku 877 Karel II. potvrdil šlechtě dědičnost jejich lén. Na podzim téhož roku zemřel.
- Carlos II de Francia, llamado el Calvo, fue rey de la Francia Occidentalis de 843 hasta 877 y Emperador romano de Occidente (Emperador carolingio) desde 875 a 877.
- Kaarle II Kaljupää oli frankkilais-roomalainen keisari. Hän sai hallittavakseen Länsi-Frankenin eli Ranskan ja myöhemmin länsiosan Lothringeniä. Hänestä tuli Italian kuningas ja keisari 875. Hänen vanhempansa olivat Ludvig Hurskas ja tämän neljäs puoliso keisarinna Judit. Hänen poikansa oli Ludvig Änkyttäjä. Kaarle Kaljupää ei ehkä sittenkään ollut todellisuudessa kalju. Lisänimi saattoi olla keskiaikaista huumoria. Historioitsijoiden mukaan hänellä todellisuudessa oli paksut hiukset ja runsas parta.
- Charles II dit le Chauve. Il est roi de Francie occidentale de 843 à 877, et empereur d'Occident de 875 à 877.
- II. (Kopasz) Károly, római császár és nyugati frank király volt a Karolingok dinasztiájából, I. Jámbor Lajos legkisebb fia, az egyedüli második feleségétől Judithtól. A „francia” királyok sorában viszont őt veszik „első” Károlynak, mint „első” nyugati frank királyt.
- ファイル:KarlII monks. jpg シャルル禿頭王 シャルル2世（フランス語：Charles II le Chauve,823年6月13日 - 877年10月6日）は、西フランク王国（カロリング朝）の初代国王（在位：843年 - 877年）。「西ローマ皇帝」としてはカール2世（ドイツ語：Karl II der Kahle,在位：875年 - 877年）。ルートヴィヒ1世（フランス語ではルイ1世、敬虔王）の子で、ロタール1世とルートヴィヒ2世の弟。「禿頭王（禿頭帝）」（ドイツ語：der Kahle、フランス語：le Chauve）と呼ばれる。
- Karel de Kale was koning van West-Francië, het westelijk deel van het Frankische rijk. Karel de Kale werd geboren in Frankfurt aan de Main als jongste zoon van keizer Lodewijk de Vrome, de enige uit diens tweede huwelijk, met Judith van Beieren. Bij het Verdrag van Verdun erfde hij het westelijke gedeelte van het door zijn grootvader Karel de Grote opgebouwde Frankische rijk. Karels gebied lag ten westen van de rivieren Schelde, Maas, Saône en Rhône. Het werd omschreven als West-Francië of West-Frankenland. Daarmee wordt hij beschouwd als de eerste koning van Frankrijk, hoewel Hugo Capet daarvoor een gebruikelijker en ook juister keuze zou zijn, omdat er in Karels tijd nog niet echt sprake is van een Franse of Duitse nationale identiteit die de politiek bepaalt. Karels erfenis had hij niet zonder slag of stoot gekregen. Zijn halfbroers Lodewijk de Duitser en Lotharius I dienden na de dood van Lodewijk de Vrome in 840 te worden bestreden. In 842 sloot hij met Lodewijk de Duitser de Eed van Straatsburg tegen Lotharius. In 860 probeerde Karel de bezittingen van Lotharius' zoon Karel van Provence te veroveren, maar werd verslagen. Karel verwierf na de dood van Lotharius' opvolger, Lotharius II van Lotharingen, in 870 ook nog een deel van diens Middenrijk. Op 25 december 875 werd hij door paus Johannes VIII tot Rooms keizer gekroond en zou dat tot zijn dood in 877 blijven Karel de Kale huwde in 843 met Ermentrudis van Orléans en in 870 met Richildis, dochter van Bivinus van Metz, beiden uit Frankische huizen. Twee van zijn kinderen uit het eerste huwelijk overleefden hem: Lodewijk de Stamelaar, die hem opvolgde, en Judith van West-Francië. Judith werd rond Kerstmis 861 te Senlis geschaakt door de eerste graaf van Vlaanderen, Boudewijn I met de IJzeren Arm. Vermoedelijk vluchtten ze naar het Kasteel van Rumbeke, later via Lotharingen zelfs naar Rome. Hij huwde haar een jaar later te Auxerre, na tussenkomst van de paus, en legde daarmee de grondslag van het Graafschap Vlaanderen. In 864 vaardigde Karel het Edict van Pîtres uit.
- Karl II eller Karl den skallede var vestfrankisk konge 843-877 og tysk-romersk keiser fra 875-877. Han var yngste sønn av Ludvig den fromme fra dennes ekteskap med Judith og fikk i 829 hertugdømmet Schwaben. Ved traktaten i Verdun i 843 ble han konge over den vestlige delen av Karl den stores rike, fra Pyreneene til Schelde. Etter Lothar IIs død i 869 forsøkte han å skaffe seg herredømme over hele Lotharingien, men måtte 870 overlate den østlige delen av Lothringen til Ludvig II av Østfrankerrike. I 875 ble han konge av Italia og ble i Roma kronet til romersk keiser.
- Karol II Łysy - król zachodniofrankijski od 843, król Italii od 876, cesarz rzymski od 875, syn Ludwika I Pobożnego (778-840), pierwszy z dynastii Karolingów francuskich. Ludwik I Pobożny na rok przed swą śmiercią dokonał podziału Cesarstwa Franków pomiędzy swych trzech synów: Lotara, Ludwika i Karola. Kierując się zasadą majoratu jeszcze za życia ustanowił najstarszego syna Lotara cesarzem, obaj pozostali mieli być tylko królami. Jednak gdy umarł, oni sami, po długich targach i kompromisach, dokonali ostatecznego podziału Królestwa i władzy, zawierając w 843 r. tzw. Traktat z Verdun. Był on proklamacją zgody trzech braci i miał gwarantować ich współpracę i wzajemną pomoc. Koronacja Karola II odbyła się w Orleanie. Faktycznie traktat stał się zaczynem trwałego podziału jednolitego państwa Franków Karola I Wielkiego na przyszłe państwa narodowe. Z cesarstwa Karolingów wyłoniły się trzy królestwa: zachodnich Franków, które objął Karol II Łysy, wschodnich Franków, przejęte przez Ludwika Niemieckiego i środkowe, rozciągające się wąskim pasem od Morza Północnego po Rzym w Italii. To środkowe królestwo przydzielone zostało Lotarowi I, który otrzymał godność cesarza. Ale po jego śmierci w 855 r. zostało dodatkowo podzielone na trzy części między jego synów. Tak więc w miejsce jednego dużego, zwartego i silnego cesarstwa Karola Wielkiego w 40 lat po jego śmierci istniało na jego terytorium pięć królestw. Były to jakby zalążki późniejszych terytoriów Francji, Niemiec oraz Niderlandów, Szwajcarii i Włoch. W państwie zachodniofrankijskim Karola II Łysego, od początku jego powstania, nie było wewnętrznej zwartości. Poszczególne hrabstwa buntowały się i dążyły do jak największej niezależności od króla, zaś celtycka Bretania na północy i wizygocka Akwitania na południu w ogóle stanowiły oddzielne księstwa. Karol Łysy mozolnie budował swój dwór królewski, otaczał się ludźmi kultury, filozofami, pisarzami, poetami, sam określany był jako król-filozof. W wyniku dynastycznych ruchów na mocy porozumienia w Meerssen część dziedzictwa Lotara I, dostała się Ludwikowi Niemieckiemu, zaś Karol przejął część Lotaryngii. Ale po śmierci Ludwika Niemieckiego w 875 r. Italia przypadła Karolowi i został on, przy wsparciu papieża Jana VIII, cesarzem rzymskim. W ten sposób zarysowała się jakby możliwość ponownego scalenia wszystkich królestw frankijskich w jedną całość. Nie byli tym wszakże zainteresowani możnowładcy, rządzący w poszczególnych hrabstwach. Jednak największą przeszkodą stały się wyniszczające najazdy Saracenów na Italię, Wikingów na północne i zachodnie wybrzeża zachodniej Frankonii i Madziarów od wschodu, z obszarów Panonii nad Dunajem. Gdy Karol Łysy organizował wojskową wyprawę do Italii przeciwko Saracenom, odmówiła mu wsparcia część baronów zachodniofrankijskich i Karolingowie niemieccy, którzy wtedy zajęli całą Lotaryngię. W trakcie ekspedycji w Italii w 877 r. Karol II Łysy zmarł. Cesarzem po nim został Karol Otyły, który przejął też całą Italię. Królem zachodnofrankijskim został syn Karola Łysego, Ludwik II Jąkała.
- Carlos II, o Calvo (Charles le Chauve) nasceu em Frankfurt-am-Main no dia 13 de junho de 823, e faleceu no dia 6 de outubro de 877. Rei da França entre os anos de 869 e 875, foi também Imperador do Sacro Império Romano-Germânico, de 875 a 877. Dito o Calvo, pois tinha os cabelos ralos, era filho de Luís I, o Piedoso e de Judith da Baviera, sua segunda esposa. Depois de seu nascimento, seu pai, o Imperador, quis distribuir seus Estados entre os três filhos que tivera em seu primeiro casamento, e a necessidade de rever essa partilha em função do menino Carlos, dentro da desordem que resultou a péssima situação política da França, depois da usurpação de Pepino, o Breve. Um dos filhos do primeiro casamento de Luís, o Piedoso havia morrido, e esse doou a Carlos II a Aquitânia, sem consultar os demais filhos, o que causou a divisão da família real. Assim, depois da morte de seu pai, Carlos II se uniu a Luís, o Germânico para combater Lotário I, seu irmão mais velho, que queria excluí-los da partilha, e forçá-los a reconhecer a sua supremacia política. Eles se bateram na batalha de Fontenay, uma luta tão sangrenta, que os nobres declararam que em virtude dos acontecimentos, doravante não tinham mais nenhum compromisso com seu soberanos, pois esses não estavam agindo em defesa do Estado, e que dali em diante, os soldados não se reportariam mais diretamente ao monarca, senão a seus senhores, que tratavam de consolidar seu regime feudal. Como resultado da batalha de Fontenay, ocorrida no dia 25 de junho de 842, o Império foi repartido entre os três irmãos, tendo Carlos II herdado a França. Alguns anos mais tarde, em 869, eles voltaram a se reunir para repartir a herança deixada por Lotário que falecera, o que envolveu a interferência do Papa Adriano II. O Papa escreveu a Carlos II, uma mensagem que marcava um vivo ressentimento por não ter sido escutado na sucessão de Lotário, declarando o Rei como perjuro, como vingativo e como pai desnaturado. Carlos rebateu com firmeza, declarando que os Reis da França jamais seriam submissos ao Papa, pois eram esses que deviam submissão ao Rei. Carlos II deixou um único filho varão, que seria conhecido como Luís II, o Gago, que o sucederia. Carlos II o Calvo morreu no ano de 877. Juramentos de Estrasburgo
- Carol al II-lea cel Pleşuv, fiul lui Ludovic cel Pios, a purtat din 829 titlul de dux Alemanniae, în 843 a moştenit partea vestică (aprox. teritoriul de Franţei de astăzi) a Imperiului Carolingian, iar în pe 25 decembrie 875 a fost încoronat la Roma ca împărat al Sfântului Imperiu Roman A fost aşadar: rege al Franciei de Apus şi împărat al Occidentului. A fost cel mai mic fiu al lui Ludovic cel Pios, care la rândul său a fost fiul împăratului Carol cel Mare. Mama sa a fost Judith de Bavaria, cea de-a doua soţie a lui Ludovic cel Pios. În 840, la moartea lui Ludovic I cel Pios, războiul între fii care şi-au împărţit vastul imperiu al lui Carol cel Mare a început imediat. În 843, prin Tratatul de la Verdun Imperiul Carolingian a împărţit definitiv între cei trei: Carol cel Pleşuv a primit Francia Occidentală Ludovic Germanul a primit Francia Răsăriteană sau Sfântul Imperiu Roman Lothar a primit Francia de Mijloc, de la Marea Nordului până în Italia Perioada de la 856 până la 861 este epoca invaziilor normande. În 869 după moartea lui Lothar al II-lea, fiului lui Lothar I, provincia Lotharingia este partajată între Franţa şi Germania. În 875, Ludovic II, fiul lui Lothar a murit. Carol al II-lea a devenit Împărat al Occidentului.
- Файл:KarlII monks. jpg Карл Лысый на престоле приветствует монахов, принесших ему рукопись. Миниатюра из рукописи, хранящейся в Национальной библиотеке, Париж Карл II Лы́сый — первый король Западно-Франкского королевства, король Швабии, король Аквитании, король Италии, император Запада. Из династии Каролингов. Карл, младший сын Людовика I Благочестивого от его второй жены Юдифи, родился 13 июня 823 г.
- Karl II, Karl den skallige, född 823, död 877, romersk kejsare 875, västfrankisk kung 843, kung av Akvitanien 848, kung av Lotharingia 869-870, kung av Italien 876. Han var son till Ludvig den fromme, far till Ludvig den stammande och far till Judith som var gift med Baldwin I av Flandern.
- Dazlak Karl (İngilizce: Charles the Bald, Kutsal Roma İmparatoru ve Batı Fransa kralı, İmparator Dindar Ludwig ve onun eşi Judith'in en genç oğulları.
- Карл II Ли́сий Верденський договір 843 року закріпив за Карлом II Західно-Франксько королівство. Карл II приєднав до королівства частину Лотарингії за Мерсенським договором 870 року. Безуспішно прагнув призупинити розпад держави на окремі незалежні феодальні сеньйорії. Після смерті імператора Людовіка II в 875 році, Карл II добився від римського Папи титула імператора та короля Італії. Діти — Людовік II
- 秃头查理 Charles le Chauve（823年6月13日－877年10月5日），加洛林王朝的西法兰克国王（843年—877年在位），法兰克帝国皇帝（称查理二世，875年起）。 秃头查理为查理大帝之孙，是法兰克皇帝路易一世的第四子，生于美因河畔法兰克福。他的母亲是路易一世的第二个妻子巴伐利亚的尤迪丝。 查理那野心勃勃的母亲为了给自己唯一的儿子争取一块领地而积极活动。在她的怂恿下，路易一世赐给查理一块单独的封地（开始是阿勒曼尼亚，后来是比利牛斯山和默兹之间的地区），但这损害了查理两位异母兄弟洛泰尔和日耳曼人路易的利益。洛泰尔和路易联合起来反抗他们的父亲，引发了一场最终使法兰克帝国分裂的内战。秃头查理和他的兄弟们长期作战，最后在843年签订凡尔登条约结束了战争。三人将帝国瓜分；秃头查理获得了帝国的西部，从那时开始这片领土逐渐与帝国的东部走上了不同的发展道路，形成了日后的法国。 虽然秃头查理挫败了他的兄弟们的企图，但他并非是一个强有力的统治者。西法兰克的大封建领主完全不听国王号令。更大的危险来自北欧的诺曼人，他们对法国沿岸地区造成了持久的威胁。诺曼人没遇到什么抵抗便洗劫了法国的一些地方，秃头查理向诺曼人交付赎金以使其停止海盗行为的方法根本不能满足他们的贪婪。 在洛泰尔的儿子路易二世皇帝于875年去世后，作为加洛林王朝成员中的最年长者，秃头查理继承了皇帝的称号。他得到了教皇若望八世的加冕。在查理于877年去世后，帝位一直虚悬到了881年。
|
| rdfs:comment
|
- Charles the Bald (13 June 823 – 6 October 877), Holy Roman Emperor (875–877, as Charles II) and King of West Francia (840–877, as Charles II, with the borders of his land defined by the Treaty of Verdun, 843), was the youngest son of the Emperor Louis the Pious by his second wife Judith.
- Karl II. , auch Karl der Kahle, aus der Familie der Karolinger war westfränkischer König (843 bis 877) und Kaiser von 875 bis 877.
- Carles II el Calb, va ser el fill petit de l'emperador carolingi Lluís el Piadós. Va heredar la França Occidental el 840, i esdevingué el cinquè Emperador d'Occident, Rei d'Itàlia i comte de Provença el 875.
- Karel II. Holý byl zakladatelem a prvním králem Západofranské říše a na konci svého života také římským císařem. Karel II. pocházel z dynastie Karlovců, byl totiž nejmladším synem římského císaře Ludvíka I. Pobožného a jeho manželky Judity. Již od roku 829 měl v držení Alsasko, Burgundsko a Alemanii. Karel II. bojoval proti svému staršímu bratru Lotharovi, který se po smrti otce stal císařem. Na konci roku 842 uzavřel Karel II.
- Carlos II de Francia, llamado el Calvo, fue rey de la Francia Occidentalis de 843 hasta 877 y Emperador romano de Occidente (Emperador carolingio) desde 875 a 877.
- Kaarle II Kaljupää oli frankkilais-roomalainen keisari. Hän sai hallittavakseen Länsi-Frankenin eli Ranskan ja myöhemmin länsiosan Lothringeniä. Hänestä tuli Italian kuningas ja keisari 875. Hänen vanhempansa olivat Ludvig Hurskas ja tämän neljäs puoliso keisarinna Judit. Hänen poikansa oli Ludvig Änkyttäjä. Kaarle Kaljupää ei ehkä sittenkään ollut todellisuudessa kalju. Lisänimi saattoi olla keskiaikaista huumoria.
- Charles II dit le Chauve. Il est roi de Francie occidentale de 843 à 877, et empereur d'Occident de 875 à 877.
- II. (Kopasz) Károly, római császár és nyugati frank király volt a Karolingok dinasztiájából, I. Jámbor Lajos legkisebb fia, az egyedüli második feleségétől Judithtól. A „francia” királyok sorában viszont őt veszik „első” Károlynak, mint „első” nyugati frank királyt.
- ファイル:KarlII monks.
- Karel de Kale was koning van West-Francië, het westelijk deel van het Frankische rijk. Karel de Kale werd geboren in Frankfurt aan de Main als jongste zoon van keizer Lodewijk de Vrome, de enige uit diens tweede huwelijk, met Judith van Beieren. Bij het Verdrag van Verdun erfde hij het westelijke gedeelte van het door zijn grootvader Karel de Grote opgebouwde Frankische rijk. Karels gebied lag ten westen van de rivieren Schelde, Maas, Saône en Rhône.
- Karl II eller Karl den skallede var vestfrankisk konge 843-877 og tysk-romersk keiser fra 875-877. Han var yngste sønn av Ludvig den fromme fra dennes ekteskap med Judith og fikk i 829 hertugdømmet Schwaben. Ved traktaten i Verdun i 843 ble han konge over den vestlige delen av Karl den stores rike, fra Pyreneene til Schelde.
- Karol II Łysy - król zachodniofrankijski od 843, król Italii od 876, cesarz rzymski od 875, syn Ludwika I Pobożnego (778-840), pierwszy z dynastii Karolingów francuskich. Ludwik I Pobożny na rok przed swą śmiercią dokonał podziału Cesarstwa Franków pomiędzy swych trzech synów: Lotara, Ludwika i Karola. Kierując się zasadą majoratu jeszcze za życia ustanowił najstarszego syna Lotara cesarzem, obaj pozostali mieli być tylko królami.
- Carlos II, o Calvo (Charles le Chauve) nasceu em Frankfurt-am-Main no dia 13 de junho de 823, e faleceu no dia 6 de outubro de 877. Rei da França entre os anos de 869 e 875, foi também Imperador do Sacro Império Romano-Germânico, de 875 a 877. Dito o Calvo, pois tinha os cabelos ralos, era filho de Luís I, o Piedoso e de Judith da Baviera, sua segunda esposa.
- Carol al II-lea cel Pleşuv, fiul lui Ludovic cel Pios, a purtat din 829 titlul de dux Alemanniae, în 843 a moştenit partea vestică (aprox. teritoriul de Franţei de astăzi) a Imperiului Carolingian, iar în pe 25 decembrie 875 a fost încoronat la Roma ca împărat al Sfântului Imperiu Roman A fost aşadar: rege al Franciei de Apus şi împărat al Occidentului. A fost cel mai mic fiu al lui Ludovic cel Pios, care la rândul său a fost fiul împăratului Carol cel Mare.
- Файл:KarlII monks. jpg Карл Лысый на престоле приветствует монахов, принесших ему рукопись.
- Karl II, Karl den skallige, född 823, död 877, romersk kejsare 875, västfrankisk kung 843, kung av Akvitanien 848, kung av Lotharingia 869-870, kung av Italien 876. Han var son till Ludvig den fromme, far till Ludvig den stammande och far till Judith som var gift med Baldwin I av Flandern.
- Dazlak Karl (İngilizce: Charles the Bald, Kutsal Roma İmparatoru ve Batı Fransa kralı, İmparator Dindar Ludwig ve onun eşi Judith'in en genç oğulları.
- Карл II Ли́сий Верденський договір 843 року закріпив за Карлом II Західно-Франксько королівство. Карл II приєднав до королівства частину Лотарингії за Мерсенським договором 870 року. Безуспішно прагнув призупинити розпад держави на окремі незалежні феодальні сеньйорії.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
