| dbpprop:abstract
|
- Charles Angélique François Huchet, Comte de la Bédoyère (1786-1815) was a French General under Emperor Napoleon I who was executed in 1815. Descended from an old Breton family, he entered the army in late 1806 as a Second Lieutenant, he served as an aide-de-camp to Marshal Lannes and then Prince Eugene, seeing active service in Spain, Italy, Germany, Russia and France, and being award the Legion of Honour and the Iron Crown. He was a Colonel commanding the 7th Regiment of the Line at Grenoble when Napoleon returned from exile in Elba and marched north to Paris. On the 8th March la Bédoyère and his regiment went over to Napoleon en masse. During the Waterloo campaign de la Bédoyère, now promoted to General de Brigade, and an aide-de-camp of the Emperor; was probably the officer sent with a message to d'Erlon's I Corps, then marching west to join Ney at Quatre Bras, to turn east to support the Emperor at Ligny. Ney was furious when he learned the corps was marching away from his battle and sent another order for it to return immediately to Quatre-Bras. As a result of these orders and counter-orders d'Erlon's 20,000 men, which could have sealed the fate of the Anglo-Dutch at Quatre-Bras or the Prussians at Ligny, spent the entire day marching back and forth without firing a shot. Two days later at the Battle of Waterloo de la Bédoyère was one of the last to leave the battlefield. Afterwards finding that he was not eligible for amnesty as he believed, he secretly travelled to Paris in order to see his wife before heading to Switzerland and exile, but was recognized and arrested. La Bédoyère was tried by a military court and condemned to death by firing squad, and this was confirmed and carried out at the plain of Grenelle on 19 August 1815. At his death he was aged only 29.
- Charles Angélique François Huchet de La Bédoyère war französischer Generalleutnant unter Napoléon Bonaparte. Er trat 1806 der Armee und nahm an den Feldzügen von 1806 bis 1812 als Adjutant des Marschall Jean Lannes, dann Joachim Murats teil. 1813 erhielt er von Napoleon den Befehl über das 112. Infanterieregiment, an dessen Spitze er bei Bautzen und bei Goldberg kämpfte. Bei Napoleons Rückkehr von Elba 1815 führte er diesem sein Regiment, welches in Grenoble stand, nach Vizille entgegen, zog mit ihm in Grenoble ein und erhielt den Grad eines Maréchal de Camp. Bald darauf wurde er zum Generalleutnant und Pair von Frankreich erhoben. Nach der Schlacht bei Waterloo eilte er nach Paris und sprach in der stürmischen Sitzung der Pairskammer vom 22. Juni mit besonderer Heftigkeit gegen die Bourbonen. Nach der Kapitulation von Paris folgte er der Armee hinter die Loire. Labédyoère war gerade im Begriff, nach Amerika auszuwandern, als er am 3. Juli in Paris verhaftet, von einem Kriegsgericht verurteilt und am 19. August standrechtlich erschossen wurde.
- Charles Angélique François Huchet hrabě de La Bédoyère byl francouzský generál v době prvního císařství. V roce 1806 vstoupil do armády a účastnil se všech tažení 1806 až 1812 jako pobočník maršála Lannese a po jeho smrti maršála Murata. V roce 1813 se stal velitelem 112. pěšího pluku, v jehož čele bojoval u Bautzen a u Goldbergu. Během restaurace se podřídil Bourbonům. Při Napoleonově návratu z Elby velel 7. pěšímu pluku v Grenoblu. Odvedl celý pluk vstříc Napoleonovi do Vizille, kde mu 8. března 1815 vzdal hold a vrátil se s Napoleonem do Grenoblu. Za to obdržel hodnost Maréchal de Camp. Brzy poté se stal generálporučíkem, hrabětem císařství a pairem Francie. Po bitvě u Waterloo spěchal do Paříže, kde na zasedání komory pairů 22. června 1815 s mimořádnou naléhavostí pronesl patetickou řeč proti Bourbonům. Po kapitulaci Paříže odešel s armádou za Loiru. Při přípravě k vycestování do Ameriky byl 3. července 1815 zatčen, 14. srpna válečným soudem odsouzen k trestu smrti a 19. srpna 1815 zastřelen. Jeho tělo bylo 22. srpna 1815 pohřbeno na hřbitově Pere Lachaise, kde spočívá dodnes. La Bedoyere patří k martyrům Napoleonské legendy. Jeho jméno je často zmiňováno v Marbotových pamětech, neboť byli kolegové ve štábu maršála Lannese.
- Charles Angélique François Huchet de La Bédoyère, né à Paris en 1786, d'une famille de magistrats, militaire français. Il entra fort jeune dans la carrière des armes, et fut simple soldat, puis officier dans les gendarmes d'ordonnance, puis devint aide-de-camp du prince Eugène de Beauharnais. Après avoir servi avec distinction en Espagne, dans la campagne de Russie, d'Allemagne en 1813 et de France en 1814, il fut nommé, en 1813 par Napoléon 1 colonel . Lors du retour de l'île d'Elbe, La Bédoyère fut le premier colonel de l'armée qui abandonna les drapeaux du roi pour passer sous ceux de l'Empereur. Napoléon se montra reconnaissant, il le créa maréchal-de-camp, puis lieutenant-général, puis Pair de France, puis enfin son aide-de-camp. Le général La Bédoyère se distingua à la bataille de Waterloo. Dans la séance du 23 juin 1815, à la Chambre des pairs, il demanda la proclamation de Napoléon II, sans laquelle, ajouta-t-il, l'abdication de Napoléon I est nulle, « II y a des traîtres parmi les Pairs, dit-il encore, depuis dix ans on n'a entendu au Luxembourg que des voix basses ! » Le président le rappela à l'ordre et Masséna lui dit : « Jeune homme, vous vous oubliez. »
- シャルル・ド・ラ・ベドワイエール（Charles Angélique François Huchet de La Bédoyère, 1786年4月17日 - 1815年8月19日）はフランス第一帝政期の軍人。 1786年、パリで治安判事の家族に生まれた。軍人としてはランヌ元帥の下で戦い、ナポレオン1世の養子ウジェーヌ・ド・ボアルネの副官も務めた。半島戦争、1812年ロシア戦役、1813年ドイツ戦役及び1814年フランス戦役を戦う。ルイ18世治世下では第7歩兵連隊長を務める。1815年、エルバ島を脱出したナポレオン1世を、最初に連隊を率いて迎えた指揮官である。6月18日のワーテルローの戦いにもナポレオンの副官として参加。 ワーテルロー敗戦後の王党派による白色テロ期に、アメリカへ亡命するためのパスポートを手に入れたが、妻と幼子に別れを告げるためにパリに居た8月2日に逮捕され、軍法会議で審理される。反逆罪で死刑とされた。8月19日にグルネル平原で銃殺された。最期まで端然たる態度であったと伝わる。 ナポレオン言行録の遺書によると、10万フランを遺児に支払うとされていた。
- Charles de la Bédoyère, voluit Charles Angélique François Huchet, Comte de la Bédoyère was een Frans officier die op zijn 29e jaar al generaal was. Hij behoorde tijdens de Slag bij Waterloo op 18 jini 1815 tot de staf van keizer Napoleon. De aristocraat uit een oude Bretonse familie nam dienst in 1806. In de jaren voor Waterloo was hij adjudant van Maarschalk Lannes en Prins Eugène de Beauharnais. Hij vocht in Spanje, Italië, Duitsland, Rusland, en voor de poorten van Parijs in 1813. De keizer maakte hem ridder in het Legioen van Eer en in de Orde van de IJzeren Kroon. In 1813 werd hij, na Napoleons eerste abdicatie officier in het leger van de Franse Koning Lodewijk XVI. Hij werd als kolonel in commando van 7e regiment van de lijn (infanterie) met Maarschalk Ney naar het Zuiden van Frankrijk gestuurd om Napoleon die van Elba was teruggekeerd te arresteren. Het regiment liep bij Grenoble en masse over naar de oude keizer. Charles de la Bédoyère was de eerste Franse kolonel die naar Napoleon overliep. Bij Waterloo was Charles de la Bédoyère brigadegeneraal en aide-de-camp (stafofficier) van de keizer. Waarschijnlijk was het de door de la Bédoyère overgebrachte order die Maarschalk Jean-Baptiste Drouet d'Erlon's Ie legerkorps, van haar westelijke koers deed afwijken. Zo konden zij zich niet op tijd met Maarschalk Ney verenigen bij Quatre Bras. Ze kwamen ook te laat om aan het oostelijk front de troepen van de keizer te versterken in de slag bij Ligny omdat de woedende Ney het bevel dat de la Bédoyère had overgebracht liet opvolgen door een order om naar het oosten te marcheren. De 20000 man vochten door deze zinloze manoeuvres in geen van de drie veldslagen. Charles de la Bédoyère bleef tot 25 juni in de omgeving van Waterloo. Op 23 juni 1815 kwam het Franse Hogerhuis, de "Chambre des pairs"bijeen om te beraden over de opvolging van de van de troon vervallen verklaarde Napoleon I. Charles de la Bédoyère was als Graaf van het Keizerrijk lid van deze vergadering. Hij nam het woord en eiste dat de jonge Koning van Rome zou worden uitgeroepen als keizer Napoleon II, dat zou de logische consequentie van het aftreden van Napoleon I zijn. Daarop sprak hij over "verraders in het midden van de Pairs" en merkte hij op dat deze vergadering in het Luxembourg al tien jaar "geen oprechte stem was gehoord. De voorzitter van de Kamer van Pairs, Maarschalk Masséna, een man die veel aan Napoleon te danken had maar hem niet trouw bleef ontnam hem het woord met de woorden "Jonge man, u vergeet uw plaats!. Toen hij vernam dat de keizer in Parijs was afgezet en naar de Atlantische kust was gevlucht poogde Charles de la Bédoyère naar het neutrale en voor aanhangers van Napoleon veilige Zwitserland te vluchten. Toen hij zijn vrouw en zoontje in Parijs opzocht werd Charles de la Bédoyère herkend en gearresteerd. Een militair gerechtshof, onderdeel van wat de reactionaire seconde Terreur Blanche oftewel Terreur légale werd genoemd, veroordeelde hem tot de doodstraf. De koning die Charles de la Bédoyères verraad bij Grenoble niet kon of wilde vergeven verleende geen gratie en Charles de la Bédoyère werd op 19 augustus 1815 op de vlakte van Grenelle gefusilleerd. In de film Waterloo werd hij uitgebeeld door de acteur 29 jaar oude Phillipe Forquet Vicomte de Dorne.
- Шарль Анжелик Юше Лабедуайер — французский дворянин, граф, военачальник, принимавший участие в войнах 1806—1813 и 1815 г. После первого отречения Наполеона (1813) Лабедуайер снова вступил в армию; когда император вернулся с Эльбы, Лабедуайер примкнул к нему со своим полком и был возведён в пэры Франции. Сражался в битве при Ватерлоо, затем поспешил в Париж, где, на заседании палаты пэров 22 июня резко возражал против Бурбонов. После второй Реставрации намеревался бежать в Америку, но приехав в Париж, чтобы проститься с семьёй, был арестован, осуждён военным судом и расстрелян.
|
| rdfs:comment
|
- Charles Angélique François Huchet, Comte de la Bédoyère (1786-1815) was a French General under Emperor Napoleon I who was executed in 1815. Descended from an old Breton family, he entered the army in late 1806 as a Second Lieutenant, he served as an aide-de-camp to Marshal Lannes and then Prince Eugene, seeing active service in Spain, Italy, Germany, Russia and France, and being award the Legion of Honour and the Iron Crown.
- Charles Angélique François Huchet de La Bédoyère war französischer Generalleutnant unter Napoléon Bonaparte. Er trat 1806 der Armee und nahm an den Feldzügen von 1806 bis 1812 als Adjutant des Marschall Jean Lannes, dann Joachim Murats teil. 1813 erhielt er von Napoleon den Befehl über das 112. Infanterieregiment, an dessen Spitze er bei Bautzen und bei Goldberg kämpfte.
- Charles Angélique François Huchet hrabě de La Bédoyère byl francouzský generál v době prvního císařství. V roce 1806 vstoupil do armády a účastnil se všech tažení 1806 až 1812 jako pobočník maršála Lannese a po jeho smrti maršála Murata. V roce 1813 se stal velitelem 112. pěšího pluku, v jehož čele bojoval u Bautzen a u Goldbergu. Během restaurace se podřídil Bourbonům. Při Napoleonově návratu z Elby velel 7. pěšímu pluku v Grenoblu.
- Charles Angélique François Huchet de La Bédoyère, né à Paris en 1786, d'une famille de magistrats, militaire français. Il entra fort jeune dans la carrière des armes, et fut simple soldat, puis officier dans les gendarmes d'ordonnance, puis devint aide-de-camp du prince Eugène de Beauharnais. Après avoir servi avec distinction en Espagne, dans la campagne de Russie, d'Allemagne en 1813 et de France en 1814, il fut nommé, en 1813 par Napoléon 1 colonel .
- Charles de la Bédoyère, voluit Charles Angélique François Huchet, Comte de la Bédoyère was een Frans officier die op zijn 29e jaar al generaal was. Hij behoorde tijdens de Slag bij Waterloo op 18 jini 1815 tot de staf van keizer Napoleon. De aristocraat uit een oude Bretonse familie nam dienst in 1806. In de jaren voor Waterloo was hij adjudant van Maarschalk Lannes en Prins Eugène de Beauharnais. Hij vocht in Spanje, Italië, Duitsland, Rusland, en voor de poorten van Parijs in 1813.
- Шарль Анжелик Юше Лабедуайер — французский дворянин, граф, военачальник, принимавший участие в войнах 1806—1813 и 1815 г.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
