| dbpprop:abstract
|
- "Karl Johan" redirects here. See also Karl Johans gate, which is Oslo's main street. Charles XIV & III John, born Jean-Baptiste Bernadotte, later renamed Jean-Baptiste Jules Bernadotte (26 January 1763 – 8 March 1844) was King of Sweden (as Karl XIV Johan) and King of Norway (as Karl III Johan) from 1818 until his death. He was also the first Sovereign Prince of Pontecorvo, Italy. French by birth, Bernadotte served a long career in the French Army. He was appointed as a Marshal of France by Napoleon I, though the two had a turbulent relationship. His service to France ended in 1810, when he was elected the heir to the Swedish throne: the Swedish royal family was dying out because both the legitimate children of King Charles XIII had died in infancy.
- Karl XIV. Johann war französischer Kriegsminister, Marschall von Frankreich, Prince de Ponte Corvo, Oberbefehlshaber der alliierten Nordarmee gegen Napoléon sowie von 1818 bis 1844 als Karl XIV. Johann König von Schweden und als Karl III. Johann von Norwegen. Nach seinem Tod wurde er in der Stockholmer Riddarholmskyrkan beigesetzt.
- Carles XIV Joan de Suècia (Carles III Joan de Noruega), nascut amb el nom de Jean-Baptiste Bernadotte, fou un militar de l'Imperi Francès i des de 1818 fins a la seva mort rei de Suècia i de Noruega. Abans havia estat príncep sobirà de Ponte Corvo.
- Karel XIV. Jan, vlastním jménem Jean-Baptiste Bernadotte, byl francouzský ministr války, francouzský maršál, kníže de Pontecorvo a později v roce 1818 se stal králem Švédska a Norska. Panoval až do roku 1844. Je zakladatelem dodnes panující švédské dynastie Bernadotte.
- Carlos XIV Juan (Karl XIV Johan), nacido Jean-Baptiste Bernadotte, fue un militar del Imperio Francés, y desde el 5 de febrero de 1818, monarca de Suecia y Noruega.
- Kaarle XIV Juhana oli Ruotsin ja Norjan kuningas. Hän oli Napoleonin marsalkka ja alkuperäiseltä nimeltään Jean-Baptiste Jules Bernadotte. Vuonna 1810 ruotsalainen paroni Karl Otto Mörner tarjosi Bernadottelle Ruotsin kruunua. Bernadotte tiedusteli mielipidettä Napoleonilta ja suostui. Hänet valittiin kruununperijäksi 21. elokuuta 1810 ja kruunattiin 1818.
- Jean-Baptiste Jules Bernadotte, né le 26 janvier 1763 à Pau, en Béarn, mort le 8 mars 1844 à Stockholm, eut un destin singulier, passant, en l'espace de vingt-huit ans, d'un modeste grade de sous-officier français, en 1790, au rôle prestigieux, en 1818 de roi de Suède et de Norvège (sous les noms respectifs de Charles XIV Jean et Charles III Jean, après avoir été tour à tour, sous le Consulat et le Premier Empire, ambassadeur, ministre, général puis maréchal d'Empire.
- Jean Baptiste Bernadotte francia marsall, XIV. Károly János néven svéd, valamint III. Károly János néven norvég király 1818 és 1844 között, a Bernadotte uralkodóház alapítója. Francia kispolgári családból származott. Sikeresen harcolt a francia köztársaság és a napóleoni háborúkban. 1810-ben az idős és utód nélküli XIII. Károly svéd király örökösévé tették meg, mivel Svédország részt vett a Franciaország elleni háborúkban, de Napóleonnal szemben így is alulmaradt és a Riksdag félve Svédország esetleges francia megszállásától, Napóleon kegyeit keresve jelölte ki Bernadotte-ot. A marsall rövidesen már ténylegesen uralkodott a gyermektelen Károly helyett, de Napóleonnal cseppett sem volt felhőtlen a viszonya, mert Bernadotte nem nézte jó szemmel Napóleon hatalomra kerülését, császárrá választását még kevésbe. Napóleon nem bízott Bernadotteban és komolyan félt attól, hogy Svédország és Franciaország között ismét háború tör ki. 1812-ben csatlakozott a Napóleon elleni koalícióhoz. Napóleon első menyasszonyát, Désirée Claryt vette feleségül. Egyetlen fia született, Oszkár koronaherceg, a későbbi I. Oszkár király. Bernadotte rendelte el, hogy Svédország tartsa távol magát az európai ügyektől, mely semlegességi politikát a svédek azóta sem adták fel. Ezért a napóleoni háborúk jórészétől távolmaradtak a svédek, s nem csatlakoztak az Oroszország elleni támadáshoz sem. Viszont Napóleon megtörésére Bernadotte háborúba vezette a svédeket és kivette a részét népek csatájából. A szövetséges parancsnokok Széchenyi Istvánnal küldtek üzenetet Bernadottenak akkor, s a gróf jelentősen hozzájárult, hogy a svédek még időben csatlakozhattak a franciák elleni támadáshoz.
- カール14世ヨハン(スウェーデン語:Karl XIV Johan, 1763年1月26日 - 1844年3月8日)は、ベルナドッテ王朝初代のスウェーデン国王およびノルウェー国王(在位:1818年 - 1844年)。ノルウェー国王としての名はカール3世ヨハン。フランス革命・ナポレオン戦争期のフランスの軍人ジャン=バティスト・ジュール・ベルナドット(フランス語:Jean-Baptiste Jules Bernadotte)としても知られる。 なお、ベルナドッテ朝は、ナポレオン・ボナパルトによって造られた王朝の中で唯一現存している王家である。
- Jean-Baptiste Jules Bernadotte, Frans militair, was van 1818 tot 1844 als Karel XIV Johan koning van Zweden en als Karel III Johan koning van Noorwegen. Hij was de eerste heerser uit het huis Bernadotte dat tot op de dag van vandaag op de Zweedse troon zit.
- Karl XIV Johan, opprinnelig Jean Baptiste Bernadotte, var konge av Sverige og Norge fra 1818 frem til sin død. I den norske kongelisten er han Karl III Johan.
- Karol XIV Jan, nazwisko rodowe Bernadotte, później Jean Baptiste Jules Bernadotte - marszałek Francji w latach 1804–1811, książę Pontecorvo, od 1818-1844 król Szwecji (jako Karol XIV) i Norwegii (jako Karol III). Należał do masonerii. Wywodził się z drobnej burżuazji. Był synem prokuratora z Pau. Swą karierę wojskową rozpoczął już w armii królewskiej, w której dosłużył się stopnia sierżanta i adiutanta pułku. W okresie rewolucji francuskiej służył w wojsku i wykazywał się dobrze na powierzonych mu odcinkach. Najpierw został mianowany porucznikiem, a 18 lipca 1793 roku otrzymał awans na kapitana - co byłoby nie do osiągnięcia dla mieszczanina przed rewolucją. Stopień podpułkownika otrzymał 8 lutego 1794 roku drogą demokratycznego głosowania. Rewolucyjnym zwyczajem wybrali go żołnierze. Pułkownikiem został niebawem i służył pod rozkazami słynnego francuskiego generała Jeana-Baptiste Klébera. Generałem został ponieważ we właściwym momencie znajdował się we właściwym miejscu, i usłyszał jak polityk Antonie Saint-Just wypowiadał słowa: „republika wymaga od was, abyście jutro zwyciężyli. ” Bernadotte tak ustawił swoje oddziały nad rzeką Sambie, że jego skrzydło przyjęło na siebie i powstrzymało natarcie wojsk austriackich, a potem dobrze sprawił się w kolejnej bitwie pod Fleury 26 czerwca 1794. Podobno po bitwie serdecznie uściskał go sam Kléber i awansował go na generała brygady na polu bitwy. Był jednym z generałów, którzy nie poparli zamachu stanu 18 brumaire'a i przez pewien czas usiłował nawet zawiązać spisek wojskowy w celu obalenia władzy Napoleona Bonapartego jako Pierwszego Konsula. Jego żona, Dezyderia, była szwagierką Józefa Bonapartego, a także, przez pewien czas, narzeczoną Napoleona Bonapartego. Do stopnia marszałka został nominowany 19 maja 1804. W 1805 objął komendę nad I Korpusem Wielkiej Armii. W 1806 Napoleon nadał mu tytuł diuka utworzonego księstwa Pontecorvo. W 1810 adoptowany przez króla Szwecji Karola XIII, 21 sierpnia t.r. został ogłoszony następcą tronu Szwecji. W 1812 doprowadził do sojuszu z Rosją, w 1813 dowodził Armią Północną koalicji antynapoleońskiej (szwedzkim korpusem) na terenie Niemiec. Wstąpił na tron w 1818. Z osobą Bernadotte wiąże się pewna anegdota związana z jego czynnym udziałem w Rewolucji Francuskiej. Walczył w niej po stronie Republiki jako zaciekły przeciwnik monarchów. Według anegdoty służba dziwiła się często, dlaczego kąpiący się król tak szczelnie zamyka drzwi. Gdy umarł, okazało się, że z czasów Rewolucji pozostał mu na piersi tatuaż "Mort aux rois!" (śmierć królom!). Żadne źródła historyczne nie potwierdzają jednak tej historii.
- Carlos XIV ou Carlos XIV João, foi marechal de França, rei da Suécia e da Noruega (como Carlos III João) de 1818 a 1844. Distinguiu-se nas guerras da Revolução Francesa e do Império, foi feito marechal em 1804 e príncipe de Pontecorvo em 1806. Aliou-se à Rússia contra a França e uniu as coroas da Suécia e da Noruega. Jean Baptiste Bernadotte nasceu no seio de uma família da classe média francesa, e ingressou muito jovem no serviço militar. Corria o ano de 1780 e Bernadotte, colocado na Córsega, rapidamente se viu envolvido na comoção da Revolução Francesa. Eram tempos difíceis, propícios a que uma carreira militar entrasse em ascensão meteórica - em 1794 ele já era general de divisão. O seu ódio à monarquia era tanto que inseriu o nome de Jules – de Júlio César, um dos ídolos do espírito revolucionário - entre os nomes próprios de Jean e Baptiste. Nesta época teria também feito tatuar no peito com uma frase que permaneceria escondida até a sua morte. Em 1797, Bernadotte deixou o Exército do Reno e foi apoiar a campanha de Itália de Napoleão Bonaparte. Depois das campanhas vitoriosas de Theiningen e de Tagliamento, ocupou em 1798 o cargo de embaixador francês em Viena – um cargo de que se viu obrigado a abdicar quando, inflamado pelo fervor patriótico, resolveu hastear a polêmica bandeira tricolor da Revolução Francesa no topo do edifício da embaixada. Foi também em 1798 que Bernadotte se casou com Desirée Clary, a filha de um comerciante de sedas de Marselha. Desirée era, contudo, uma mulher com passado perigoso: não só era a antiga noiva de Napoleão Bonaparte, como era também a irmã da esposa de José Bonaparte, irmão de Napoleão, futuro rei de Espanha. Apesar de ter uma relação atribulada com Napoleão, o Diretório nomeou-o para Ministro da Guerra, cargo que exerceu durante pouco mais de 3 meses. Datam dessa altura as suas divergências pessoais para com Napoleão: Bernadotte não apoiou sequer o golpe de estado bonapartista do 18 de Brumário, algo que não o impediu, no entanto, de ser nomeado comandante do exército da Vendeia até 1801. Com a constituição do Império Francês, Jean Bernadotte tornou-se um dos 18 marechais de França, ocupando o cargo de governador de Hanover em 1804 e 1805 – é nesta altura que a sua conduta protetora para com alguns nobres suecos, prisioneiros da guerra com a Dinamarca, se faz notar, naquilo que seria um acto com grandes repercussões tanto para o seu futuro como para o da Europa. Em Dezembro de 1805, participou com glória na batalha de Austerlitz – foi agraciado com o título de Príncipe de Ponte-Corvo – combateu ao lado de Napoleão durante a campanha da Polônia em 1807, dando-lhe a vitória em Eylau mas sofrendo a desonra nas campanhas da Prússia: falha com a participação do seu exército na batalha de Jena, sendo até desautorizado pelo Imperador. Cada vez mais agastado com o Imperador, regressou então a Paris onde recebeu ordens para defender a Holanda dos ingleses. Entretanto mais ao norte, a Suécia perdia em 1809 metade do seu território – toda a província oriental do reino, no que é hoje a Finlândia. O grande responsável por esta perda, o rei sueco Gustavo IV Adolfo da Suécia foi então deposto por um golpe de estado, sendo substituído pelo seu tio, que passou a reinar sob o nome de Carlos XIII da Suécia. Carlos XIII não tinha descendentes: urgia, pois, encontrar um sucessor. A Dieta sueca procurou então um pretendente que fosse, simultaneamente alguém popular e versado nas artes marciais, alguém que, no fundo, conseguisse unir o povo contra o inimigo russo que batia às portas de Estocolmo. Foi então que o barão Karl Mörner, um emissário sueco em França, propôs a Bernadotte, por sua própria iniciativa, a aceitação do trono sueco – uma proposta que causou tanto espanto a Napoleão que este pensou tratar-se de uma proposta provinda da mente fantasiosa de um lunático. E não foi só Napoleão a pensar que Mörner enlouquecera: a Dieta sueca pensou o mesmo e tratou de fazer prender o Barão assim que este entrou na Suécia. No entanto, a carruagem estava já em andamento: a candidatura de Bernadotte caiu no gosto dos suecos e o Marechal acabou por ser eleito Príncipe da Coroa Sueca a 21 de Agosto de 1810. A partir daí, tudo foi muito rápido: Bernadotte entrou na Suécia a 2 de Novembro e a 5 de Novembro recebeu a vassalagem do Riksdag dos Estados, sendo adoptado pelo rei Carlos XIII sob o nome de Carlos João. Aproveitando a doença do rei e as dissensões comuns dos Estados suecos, Bernadotte renegou o catolicismo e converteu-se ao luteranismo, iniciando então uma série de hábeis manobras diplomáticas e políticas: anexou a Noruega e declarou guerra à Inglaterra. Mais tarde, pensou melhor e acabou por se aliar com esta e com a Prússia numa coligação contra o próprio país em que nasceu. Aproveitando ao máximo o conhecimento que adquirira a serviço de Napoleão, o antigo Marechal de França bateu sucessivamente dois dos seus antigos camaradas de armas do exército napoleónico: o Marechal Oudinot, em Gross-Beeren, em Agosto de 1813 e o Marechal Ney, no mês seguinte, em Dennewitz. Em 1814, Bernadotte invadiu a Holanda, a Bélgica e a França, seu país natal, à cabeça do Exército do Norte. Com a Europa pacificada e a França derrotada, Bernadotte só teve que esperar que Carlos XIII morresse, o que aconteceu em 1818. Da crisálida do antigo sargento, alcunhado "Belle Jambe" pelo militares do Exército francês, surge então a borboleta real de Carlos João Júlio Batista Bernadotte – ou Carlos XIV João, rei da Suécia, ou ainda Carlos III, rei da Noruega. Dele, e através do seu filho, Oscar I da Suécia descende, em linha direta, a atual família real sueca, bem como muitos outros membros da realeza européia, algo que é facilmente atestado por quem examinar atentamente as Armas Reais da Suécia: no centro, sumido mas destacado, está o escudo dos Bernadotte e nele, sob a insígnia dos Wasa, está a bandeira tricolor da Revolução Francesa. Mas a tricolor não foi o único legado de Bernadotte à Suécia. Quando morreu, em 8 de Março de 1844, tornou-se finalmente público o teor da tatuagem que o Rei dos Suecos e dos Noruegueses trazia gravada no peito desde os seus tempos de revolucionário jacobino: "Mort aux rois" (Morte aos reis, em francês).
- Carol al XIV-lea Ioan, francez prin naştere, pe numele său adevărat Jean-Baptiste Bernadotte (26 ianuarie 1763 - 8 martie 1844) a fost rege al Norvegiei şi Suediei, prinţ suveran de Pontecorvo, general şi Mareşal al Primului Imperiu Francez. Este fondatorul actualei dinastii ce se află pe tronul Suediei. Înrolat în 1780, promovează rapid sub comanda generalului Kléber, în armata Rinului, devenind general de brigadă pe 29 iunie 1794 şi general de divizie pe 23 octombrie, acelaşi an. Participă la campania din Italia din 1797, sub ordinele generalului Napoleon Bonaparte. Din februarie până în aprilie 1798 este ambasador al Franţei la Viena şi ministru de război din 3 iulie până în 14 septembrie 1799. Refractar la început, se raliază în cele din urmă lui Bonaparte, după lovitura de stat din 9 noiembrie 1799. Se căsătoreşte cu Desirée Clary, sora soţiei lui Joseph Bonaparte şi în acelaşi timp fostă logodnică a lui Napoleon Bonaparte, fapt ce îl aduce în graţiile Primului Consul. Desirée şi Carol vor avea un singur copil, Oscar I al Suediei. Aflat la conducerea Armatei de Vest, Bernadotte cade victimă unei conspiraţii menite să îl compromită, dar beneficiază de susţinerea unor politicieni influenţi, fapt ce îi salvează cariera. În 1804 devine Mareşal al Franţei, alături de alţi 13 generali, pe prima listă; în 1806, Împăratul îi oferă şi titlul de prinţ de Pontecorvo. Cu toate acestea, Bernadotte nu străluceşte defel pe câmpul de bătălie, ci, dimpotrivă, înşiruie o serie de greşeli grave: este singurul mareşal prezent care nu se remarcă la Bătălia de la Austerlitz; rămâne inactiv la Auerstaedt, lăsându-l pe Davout să se bată singur; soseşte abia după sfârşitul bătăliei de la Eylau iar la Wagram îşi conduce catastrofal trupele, abandonând în plus şi poziţia strategică de la Aderklaa. În urma acestor fapte, este demis chiar în timpul bătăliei; cu toate acestea, primeşte comanda armatei din Ţările de Jos, având misiunea simplă de a preveni debarcarea britanicilor. În 1810, în urma morţii fără succesor a regelui Suediei, Bernadotte este ales rege al Suediei, de către Statele Generale de la Oerebo, cu acordul lui Napoleon. Cu toate acestea, proaspătul suveran suedez nu intervine împotriva Rusiei în 1812 iar din 1813 alege să lupte împotriva ţării sale de origine, în campania din Saxa. Câştigă două victorii, împotriva lui Oudinot la Gross Beeren şi împotriva lui Ney la Dennewitz. Are apoi o contribuţie semnificativă la înfrângerea lui Napoleon la Leipzig dar apoi refuză să intre cu armata sa în Franţa. Deşi se pare că ar fi dorit acest lucru, nu reuşeşte să îi succeadă lui Napoleon pe tronul Franţei, dar anexează Norvegia, în urma unui război cu Danemarca. Bernadotte este unul din puţinii mareşali ai Primului Imperiu Francez al căror nume nu este purtat astăzi de nici un bulevard sau stradă din Paris. În exil pe insula Sfânta Elena, Napoleon a regretat faptul că a i-a dat ocazia lui Bernadotte să „ofere inamicilor noştri cheia politicii noastre, a tacticii armatelor noastre”. Se pare că, la moartea sa, survenită în 1844, s-a descoperit că Bernadotte avea tatuate pe piept cuvintele: „Moarte regilor!”. Descendentul său, Carol XVI Gustav ocupă tronul Suediei şi în zilele noastre.
- Жан Бати́ст Жюль Бернадо́т — маршал Франции, участник революционных и наполеоновских войн, князь Понте-Корво, впоследствии король Швеции и Норвегии, основатель династии Бернадотов.
- Karl XIV Johan, född Jean Bernadotte 26 januari 1763, död 8 mars 1844, var kung av Sverige och Norge från 1818, i Norge under regentnamnet Karl III Johan. Han gifte sig den 16 augusti 1798 med Désirée Clary, sedermera svensk drottning under namnet Desideria, svägerska till Napoleons bror Joseph Bonaparte. Vid ankomsten till Sverige 1810 som furste av Ponte Corvo hade hans fullständiga namn utvecklats till Jean Baptiste Jules (Johannes Döparen Julius), och namnet Karl fick han då efter adoptivfadern.
- 让-巴蒂斯特·贝尔纳多特(Jean-Baptiste Bernadotte,1763年1月26日-1844年3月8日),生于法国波城,1804年晋封法国元帅,1810年被选为瑞典王储,1818年分別以卡尔十四世·约翰(Karl XIV Johan)和卡爾三世·約翰(Karl III Johan)的名号加冕为瑞典国王与挪威国王,在位至1844年去世。
|
| rdfs:comment
|
- "Karl Johan" redirects here. See also Karl Johans gate, which is Oslo's main street. Charles XIV & III John, born Jean-Baptiste Bernadotte, later renamed Jean-Baptiste Jules Bernadotte (26 January 1763 – 8 March 1844) was King of Sweden (as Karl XIV Johan) and King of Norway (as Karl III Johan) from 1818 until his death. He was also the first Sovereign Prince of Pontecorvo, Italy. French by birth, Bernadotte served a long career in the French Army.
- Karl XIV. Johann war französischer Kriegsminister, Marschall von Frankreich, Prince de Ponte Corvo, Oberbefehlshaber der alliierten Nordarmee gegen Napoléon sowie von 1818 bis 1844 als Karl XIV. Johann König von Schweden und als Karl III. Johann von Norwegen. Nach seinem Tod wurde er in der Stockholmer Riddarholmskyrkan beigesetzt.
- Carles XIV Joan de Suècia (Carles III Joan de Noruega), nascut amb el nom de Jean-Baptiste Bernadotte, fou un militar de l'Imperi Francès i des de 1818 fins a la seva mort rei de Suècia i de Noruega. Abans havia estat príncep sobirà de Ponte Corvo.
- Karel XIV. Jan, vlastním jménem Jean-Baptiste Bernadotte, byl francouzský ministr války, francouzský maršál, kníže de Pontecorvo a později v roce 1818 se stal králem Švédska a Norska. Panoval až do roku 1844. Je zakladatelem dodnes panující švédské dynastie Bernadotte.
- Carlos XIV Juan (Karl XIV Johan), nacido Jean-Baptiste Bernadotte, fue un militar del Imperio Francés, y desde el 5 de febrero de 1818, monarca de Suecia y Noruega.
- Kaarle XIV Juhana oli Ruotsin ja Norjan kuningas. Hän oli Napoleonin marsalkka ja alkuperäiseltä nimeltään Jean-Baptiste Jules Bernadotte. Vuonna 1810 ruotsalainen paroni Karl Otto Mörner tarjosi Bernadottelle Ruotsin kruunua. Bernadotte tiedusteli mielipidettä Napoleonilta ja suostui. Hänet valittiin kruununperijäksi 21. elokuuta 1810 ja kruunattiin 1818.
- Jean-Baptiste Jules Bernadotte, né le 26 janvier 1763 à Pau, en Béarn, mort le 8 mars 1844 à Stockholm, eut un destin singulier, passant, en l'espace de vingt-huit ans, d'un modeste grade de sous-officier français, en 1790, au rôle prestigieux, en 1818 de roi de Suède et de Norvège (sous les noms respectifs de Charles XIV Jean et Charles III Jean, après avoir été tour à tour, sous le Consulat et le Premier Empire, ambassadeur, ministre, général puis maréchal d'Empire.
- Jean Baptiste Bernadotte francia marsall, XIV. Károly János néven svéd, valamint III. Károly János néven norvég király 1818 és 1844 között, a Bernadotte uralkodóház alapítója. Francia kispolgári családból származott. Sikeresen harcolt a francia köztársaság és a napóleoni háborúkban. 1810-ben az idős és utód nélküli XIII.
- Jean-Baptiste Jules Bernadotte, Frans militair, was van 1818 tot 1844 als Karel XIV Johan koning van Zweden en als Karel III Johan koning van Noorwegen. Hij was de eerste heerser uit het huis Bernadotte dat tot op de dag van vandaag op de Zweedse troon zit.
- Karl XIV Johan, opprinnelig Jean Baptiste Bernadotte, var konge av Sverige og Norge fra 1818 frem til sin død. I den norske kongelisten er han Karl III Johan.
- Karol XIV Jan, nazwisko rodowe Bernadotte, później Jean Baptiste Jules Bernadotte - marszałek Francji w latach 1804–1811, książę Pontecorvo, od 1818-1844 król Szwecji (jako Karol XIV) i Norwegii (jako Karol III). Należał do masonerii. Wywodził się z drobnej burżuazji. Był synem prokuratora z Pau. Swą karierę wojskową rozpoczął już w armii królewskiej, w której dosłużył się stopnia sierżanta i adiutanta pułku.
- Carlos XIV ou Carlos XIV João, foi marechal de França, rei da Suécia e da Noruega (como Carlos III João) de 1818 a 1844. Distinguiu-se nas guerras da Revolução Francesa e do Império, foi feito marechal em 1804 e príncipe de Pontecorvo em 1806. Aliou-se à Rússia contra a França e uniu as coroas da Suécia e da Noruega. Jean Baptiste Bernadotte nasceu no seio de uma família da classe média francesa, e ingressou muito jovem no serviço militar.
- Carol al XIV-lea Ioan, francez prin naştere, pe numele său adevărat Jean-Baptiste Bernadotte (26 ianuarie 1763 - 8 martie 1844) a fost rege al Norvegiei şi Suediei, prinţ suveran de Pontecorvo, general şi Mareşal al Primului Imperiu Francez. Este fondatorul actualei dinastii ce se află pe tronul Suediei.
- Жан Бати́ст Жюль Бернадо́т — маршал Франции, участник революционных и наполеоновских войн, князь Понте-Корво, впоследствии король Швеции и Норвегии, основатель династии Бернадотов.
- Karl XIV Johan, född Jean Bernadotte 26 januari 1763, död 8 mars 1844, var kung av Sverige och Norge från 1818, i Norge under regentnamnet Karl III Johan. Han gifte sig den 16 augusti 1798 med Désirée Clary, sedermera svensk drottning under namnet Desideria, svägerska till Napoleons bror Joseph Bonaparte.
- 让-巴蒂斯特·贝尔纳多特(Jean-Baptiste Bernadotte,1763年1月26日-1844年3月8日),生于法国波城,1804年晋封法国元帅,1810年被选为瑞典王储,1818年分別以卡尔十四世·约翰(Karl XIV Johan)和卡爾三世·約翰(Karl III Johan)的名号加冕为瑞典国王与挪威国王,在位至1844年去世。
|