Charles of Blois (Blois, 1319 – 29 September 1364), claimed the title Duke of Brittany, from 1341 to his death. Charles is the son of Guy I of Blois-Châtillon, count of Blois, by Margaret of Valois, a sister of king Philip VI of France. He was a devout man, who took piety to the extreme of mortifying his own flesh. It is said that he placed pebbles in his shoes, wore ropes tight with knots near his flesh and confessed every night in fear of sleeping in a state of sin.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Karl von Blois, genannt der Selige war durch Ehe Herzog von Bretagne, Graf von Penthièvre und Goëllo, sowie Vizegraf von Limoges. Er war ein jüngerer Sohn des Grafen Guido I. von Blois und der Margarethe von Valois. Väterlicherseits gehörte er der alten Adelsfamilie Châtillon an, mütterlicherseits war er ein Neffe König Philipps VI. von Frankreich. Von seinem Vater erbte er bei dessen Tod 1342 die Herrschaft Guise. Er heiratete 1337 Johanna von Dreux. Diese war seit dem Tod ihres Vaters Guido von Penthièvre 1331 als dessen Alleinerbin Gräfin von Penthièvre und Goëllo. Karl regierte die Grafschaften fortan aus ihrem Recht. Johanna war außerdem die Nichte und potenzielle Erbin des Herzogs Johann III. von Bretagne. Als Letzterer 1341 ohne direkte Nachkommen starb, erbte Johanna von ihm die Vizegrafschaft Limoges und das Herzogtum Bretagne. Bevor Karl und Johanna das Herzogtum in Besitz nehmen konnten, erhob jedoch auch ein Halbbruder des verstorbenen Herzogs, Johann von Montfort, Ansprüche auf das Herzogtum. Während Karl und Johanna die französische Krone auf ihrer Seite hatten, genoss Johann die Unterstützung Englands, woraus sich ein über mehr als 20 Jahre hinziehender Krieg entwickelte, der Bretonische Erbfolgekrieg (1341–1364). Trotz seiner Frömmigkeit zögerte Karl nicht, nach der Belagerung von Quimper die Ermordung von 2000 Einwohnern zu befehlen. Nach anfänglichen Erfolgen konnte er seine Herrschaft vor allem in der östlichen Bretagne behaupten, während jedoch der Westen um Brest und Hennebont von der Montfort-Partei und den Engländern gehalten werden konnte. 1347 geriet Karl in der Schlacht von La Roche-Derrien in englische Gefangenschaft die er im Tower von London verbrachte. Als er neun Jahre später gegen ein Lösegeld von einer halben Million Ecus freikam, nahm er den Krieg gegen die Montforts, d.h. inzwischen Johann V. , wieder auf, fiel aber 1364 in der Schlacht von Auray, was das Ende des Krieges und den Sieg der Montforts bedeutete. Er galt als strenggläubiger Mann, der die Frömmigkeit bis zur Selbstgeißelung trieb. Ihm wurde nachgesagt, er habe Kieselsteine in den Schuhen, trage geknotete Seile direkt auf der Haut und beichte jeden Abend aus Angst in Sünde schlafen zu gehen. Er war ein kriegserfahrener Heerführer, der seine Soldaten durch seinen religiösen Eifer antrieb. Wegen seiner Frömmigkeit wurde er heiliggesprochen, was aber auf Einspruch Herzog Johanns V. durch Papst Gregor XI. zurückgenommen wurde.
  • Charles of Blois (Blois, 1319 – 29 September 1364), claimed the title Duke of Brittany, from 1341 to his death. Charles is the son of Guy I of Blois-Châtillon, count of Blois, by Margaret of Valois, a sister of king Philip VI of France. He was a devout man, who took piety to the extreme of mortifying his own flesh. It is said that he placed pebbles in his shoes, wore ropes tight with knots near his flesh and confessed every night in fear of sleeping in a state of sin. He was nevertheless an accomplished military leader, who inspired loyalty by his religious fervour. On 4 June 1337 in Paris, he married Joanna the Lame, heiress and niece of duke John III. Together, Charles and Joanna fought the House of Montfort in the Breton War of Succession (1341–1364), with the support of the crown of France. Despite his piety, Charles did not hesitate in ordering the massacre of 2000 civilians after the siege of Quimper. After initial successes, Charles was taken prisoner by the English in 1347. Thomas Dagworth was the official captor of Charles of Blois. He was released nine years afterwards against a ransom of about half a million ecús, and resumed the war against the Montforts. Charles died in the Battle of Auray which determined the end of the war and the victory of the Montforts. He was canonized as saint for his devotion to religion, but the process was made null by Pope Gregory XI by request of Duke John V of Brittany. Subsequently, in 1904, he was beatified. By his marriage to Joanna, he had five children: John I of Blois-Châtillon (1340–1404) Guy Henry (d. 1400) Marie (1345–1404), Lady of Guise, married in 1360 Louis I of Naples Marguerite, married in 1351 Charles de la Cerda (d. 1354)
  • Carlos de Blois fue barón de Mayenne, señor de Guisa y, por matrimonio, conde de Penthièvre y duque de Bretaña. Se le venera como beato por la iglesia católica y es conocido como Carlos el Santo.
  • Karel van Blois was de tweede zoon van Guy I van Blois en Margaretha van Valois. In 1337 huwde hij in Parijs met Johanna van Penthièvre. In de huwelijksvoorwaarden was bepaald dat hij tevens de kinderloze Jan III van Bretagne zou opvolgen. Hierdoor ontstond de bloedige Bretonse successieoorlog met Jan van Montfort, een halfbroer van Jan III. Karel kreeg hierbij de steun van zijn neef Filips IV van Frankrijk, terwijl Jan van Montfort door de Engelsen wordt gesteund. In 1327 neemt hij Quimper in, maar in 1347 wordt hij gevangengenomen door de Engelsen en opgesloten in de Tower van Londen. Karel komt pas na 10 jaar vrij, na betaling van een hoog losgeld, dat bij zijn overlijden nog niet volledig was afbetaald. Karel sneuvelt tenslotte in de slag bij Auray in 1364. Hij had vijf kinderen: Jan I van Châtillon (1340-1404), graaf van Penthièvre, Guy, als gijzelaar in Engeland overleden, Hendrik (-1440) Maria (1345-1404), in 1360 gehuwd met Lodewijk I van Anjou (1339-1384) Margaretha, in 1351 gehuwd met graaf Karel van Angoulême (-1354).
  • Karol de Blois, książę Bretanii w prawach swojej żony Joanny, młodszy syn Gwidona I, hrabiego Blois, i Małgorzaty, córki Karola I, hrabiego de Valois. Siostrzeniec króla Francji Filipa VI. 4 czerwca 1337 r. w Paryżu poślubił Joannę, hrabinę de Penthievre, córkę Gwidona de Penthievre, i Joanny, córki Henryka IV, pana d'Avaugour. Karol i Joanna mieli razem trzech synów i dwie córki: Maria, pani de Guise, żona Ludwika I, księcia Andegawenii Jan I, hrabia de Penthievre Gwidon Henryk Małgorzata, żona Karola de la Cerda Karol był człowiekiem dewocyjnie pobożnym. Często umartwiał swoje ciało, nawet włożył sobie do butów kamienie. Co wieczór spowiadał się, gdyż nie chciał spać w grzechu. Poza tym Karol był zapalonym rycerzem. Małżeństwo z Joanną dało mu prawa do księstwa Bretanii (ojciec Joanny był młodszym bratem Jana III). Po bezpotomnej śmierci tamtejszego księcia Jana III w 1341 r. Karol i Joanna wystąpili z pretensjami do księstwa. Poparł ich wuj Karola, Filip VI Francuski. Był to początkowy okres wojny stuletniej, więc swojego kandydata mieli również Anglicy. Był nim młodszy brat Jana III i Gwidona, Jan de Montfort. Wojna o sukcesję bretońską rozpoczęła się od sukcesów Montforta, teraz już księcia Jana IV. W ciągu kilku miesięcy opanował on prawie całą Bretanię. Wtedy do kontrakcji przystąpił Karol zajmując większość księstwa. W 1342 r. pokonał Jana pod Champtoceaux. Jego konkurent do władzy dostał się wkrótce do niewoli. W 1343 r. został z niej wypuszczony i kontynuował wojnę z Karolem. W 1344 r. Karol obległ miasto Quimper. Pobożność Karola nie przeszkodziła mu dokonać masakry ok. 2000 mieszkańców Quimper po zdobyciu miasta. W 1345 r. Jan uciekł do Anglii. Powrócił kilka miesięcy później i obległ Quimper. Karol przerwał jednak oblężenie i zmusił Jana od odwrotu. Jan IV zmarł 16 września 1345 r. Jego pretensje odziedziczył jego 4-letni synek, Jan V, w imieniu którego wojnę prowadziła jego matka, Joanna Flandryjska. Kolejne lata to okres drobnych bitew i potyczek, które nie przynosiły trwałego sukcesu żadnej ze stron. W 1347 r. w bitwie pod La Roche-Derrien Karol dostał się do angielskiej niewoli, skąd został wykupiony w 1356 r. za sumę pół miliona ecú. Był więziony w Tower of London. Wolność odzyskał 10 sierpnia 1356 r. Po odzyskaniu wolności kontynuował on wojnę z Janem V. Do decydującej bitwy doszło 29 września 1364 r. pod Auray. Wspierani przez Anglików stronnicy Jana V odnieśli zwycięstwo. Karol został zabity przez angielskiego żołnierza wbrew przedbitewnym rozkazom, które nakazywały brać wodzów przeciwnika żywcem. Za swoją pobożność Karol został rychło kanonizowany, ale proces kanonizacyjny został unieważniony przez papieża Grzegorza XI na żądanie księcia Jana V.
  • Carlos de Châtillon de Blois foi barão de Meyenne, senhor de Guise e, por casamento, conde de Penthièvre e duque da Bretanha. É considerado beato pela Igreja Católica Romana.
  • Карл де Блуа-Шатийон, также называемый блаженным Карлом Блуасским — герцог Бретонский с 1341 года, сеньор де Гиз с 1342 года, сын Ги I де Шатийона, графа де Блуа и Маргариты Валуа, сестры Филиппа VI Валуа. Происходил из дома Шатийон.
  • 夏尔·德·布卢瓦，（法语：Template:Lang，Template:Bd） ，1341年开始任布列塔尼公爵。 布卢瓦伯爵布卢瓦-沙蒂永的居伊一世之子，母亲瓦卢瓦的玛格丽(Margaret of Valois)是腓力六世的姐姐。他是一个虔诚的男子，曾虔诚到了极端的窝心割肉。有人说，他把卵石放在他的鞋里，帮了绳子紧随着海里附近，他每晚的血肉供述都在恐惧中入睡，宽恕一国的罪过。然而，他是一位军事领袖，人民的忠诚激励着他的宗教狂热。 1337年6月4日在巴黎和布列塔尼公爵约翰三世的继承人和外甥女让娜(Joanna the Lame)结婚，在布列塔尼继承战争中(1341-1364)和蒙福尔家族交战，查理由法国国王腓力六世支持，英格兰国王支持孟福尔的约翰，很快孟福尔的约翰被腓力與查理俘虜，約翰的妻子死守亨尼朋（Hennebont）堡壘，英格兰国王爱德华三世親自領軍到布列塔尼助戰，雙方於1343年1月簽定Malestroit停戰協議。 1364年欧赖战役中查理战死。死后他因他献身宗教，被册封为圣人，但这一进程布列塔尼公爵约翰五世要求后被罗马教皇格雷戈里十一世宣布无效。在1904年，他被宣福(beatified)。
  • Karl av Blois, född 1319, död 29 september 1364 var hertig av Bretagne från 1341 till sin död. Karl var son till Guy I av Blois-Châtillon, greve av Blois, och Margareta av Valois, en syster till Filip VI av Frankrike. Han var en extremt troende man och ansågs vara en framstående militär ledare. Den 4 juni 1337 äktade han Johanna av Penthièvre, arvtagare och brorsdotter till hertig Johan III. Karl slogs mot huset Montfort under bretonska tronföljdskriget (1341-1364) med stöd av den Franska kronan. Huset Montfort var allierat med England. Efter några tidiga framgångar blev Karl tillfångatagen av engelsmännen 1347. Han släpptes efter nio år i fångenskap till följd av att ha betalat en lösesumma på ca en halv miljon ecús och fortsatte då sitt krig mot Montfort. Karl dog i slaget vid Auray och detta fastställde Montforts seger i kriget. Under sitt giftermål med Johanna fick Karl fem barn.
  • Charles de Blois, aussi appelé Blois ou bienheureux Charles de Blois, né en 1319 à Blois, mort le Modèle:Date à Auray. Fils de, comte de Blois et de Marguerite de Valois, sœur de Philippe de Valois. Il fut baron de Mayenne, seigneur de Guise et par mariage comte baillistre de Penthièvre, et duc baillistre de Bretagne. Il a été béatifié.
dbpedia-owl:activeYearsEndYear
  • 1364-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:activeYearsStartYear
  • 1341-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:deathDate
  • 1364-09-29 (xsd:date)
dbpedia-owl:parent
dbpedia-owl:predecessor
dbpedia-owl:spouse
dbpedia-owl:successor
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:title
  • Duke of Brittany
dbpprop:after
dbpprop:before
dbpprop:birthDate
  • c. 1319
dbpprop:dateOfBirth
  • 1319 (xsd:integer)
dbpprop:dateOfDeath
  • 29 (xsd:integer)
dbpprop:deathDate
  • 29 (xsd:integer)
dbpprop:father
dbpprop:house
dbpprop:imgw
  • 240 (xsd:integer)
dbpprop:issue
  • Prince Henry
  • Prince Guy
  • John I of Blois-Châtillon
  • Princess Marguerite, Countess of Angoulême
  • Princess Marie, Lady of Guise
dbpprop:mother
dbpprop:name
  • Charles of Blois
  • Charles, , Duke Of Brittany
dbpprop:predecessor
dbpprop:reign
  • 30 (xsd:integer)
dbpprop:spouse
dbpprop:succession
dbpprop:successor
dbpprop:title
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:years
  • 1337 (xsd:integer)
  • 1341 (xsd:integer)
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Carlos de Blois fue barón de Mayenne, señor de Guisa y, por matrimonio, conde de Penthièvre y duque de Bretaña. Se le venera como beato por la iglesia católica y es conocido como Carlos el Santo.
  • Carlos de Châtillon de Blois foi barão de Meyenne, senhor de Guise e, por casamento, conde de Penthièvre e duque da Bretanha. É considerado beato pela Igreja Católica Romana.
  • Карл де Блуа-Шатийон, также называемый блаженным Карлом Блуасским — герцог Бретонский с 1341 года, сеньор де Гиз с 1342 года, сын Ги I де Шатийона, графа де Блуа и Маргариты Валуа, сестры Филиппа VI Валуа. Происходил из дома Шатийон.
  • 夏尔·德·布卢瓦，（法语：Template:Lang，Template:Bd） ，1341年开始任布列塔尼公爵。 布卢瓦伯爵布卢瓦-沙蒂永的居伊一世之子，母亲瓦卢瓦的玛格丽(Margaret of Valois)是腓力六世的姐姐。他是一个虔诚的男子，曾虔诚到了极端的窝心割肉。有人说，他把卵石放在他的鞋里，帮了绳子紧随着海里附近，他每晚的血肉供述都在恐惧中入睡，宽恕一国的罪过。然而，他是一位军事领袖，人民的忠诚激励着他的宗教狂热。 1337年6月4日在巴黎和布列塔尼公爵约翰三世的继承人和外甥女让娜(Joanna the Lame)结婚，在布列塔尼继承战争中(1341-1364)和蒙福尔家族交战，查理由法国国王腓力六世支持，英格兰国王支持孟福尔的约翰，很快孟福尔的约翰被腓力與查理俘虜，約翰的妻子死守亨尼朋（Hennebont）堡壘，英格兰国王爱德华三世親自領軍到布列塔尼助戰，雙方於1343年1月簽定Malestroit停戰協議。 1364年欧赖战役中查理战死。死后他因他献身宗教，被册封为圣人，但这一进程布列塔尼公爵约翰五世要求后被罗马教皇格雷戈里十一世宣布无效。在1904年，他被宣福(beatified)。
  • Karl von Blois, genannt der Selige war durch Ehe Herzog von Bretagne, Graf von Penthièvre und Goëllo, sowie Vizegraf von Limoges. Er war ein jüngerer Sohn des Grafen Guido I. von Blois und der Margarethe von Valois. Väterlicherseits gehörte er der alten Adelsfamilie Châtillon an, mütterlicherseits war er ein Neffe König Philipps VI. von Frankreich. Von seinem Vater erbte er bei dessen Tod 1342 die Herrschaft Guise. Er heiratete 1337 Johanna von Dreux.
  • Charles of Blois (Blois, 1319 – 29 September 1364), claimed the title Duke of Brittany, from 1341 to his death. Charles is the son of Guy I of Blois-Châtillon, count of Blois, by Margaret of Valois, a sister of king Philip VI of France. He was a devout man, who took piety to the extreme of mortifying his own flesh. It is said that he placed pebbles in his shoes, wore ropes tight with knots near his flesh and confessed every night in fear of sleeping in a state of sin.
  • Karel van Blois was de tweede zoon van Guy I van Blois en Margaretha van Valois. In 1337 huwde hij in Parijs met Johanna van Penthièvre. In de huwelijksvoorwaarden was bepaald dat hij tevens de kinderloze Jan III van Bretagne zou opvolgen. Hierdoor ontstond de bloedige Bretonse successieoorlog met Jan van Montfort, een halfbroer van Jan III. Karel kreeg hierbij de steun van zijn neef Filips IV van Frankrijk, terwijl Jan van Montfort door de Engelsen wordt gesteund.
  • Karol de Blois, książę Bretanii w prawach swojej żony Joanny, młodszy syn Gwidona I, hrabiego Blois, i Małgorzaty, córki Karola I, hrabiego de Valois. Siostrzeniec króla Francji Filipa VI. 4 czerwca 1337 r. w Paryżu poślubił Joannę, hrabinę de Penthievre, córkę Gwidona de Penthievre, i Joanny, córki Henryka IV, pana d'Avaugour.
  • Karl av Blois, född 1319, död 29 september 1364 var hertig av Bretagne från 1341 till sin död. Karl var son till Guy I av Blois-Châtillon, greve av Blois, och Margareta av Valois, en syster till Filip VI av Frankrike. Han var en extremt troende man och ansågs vara en framstående militär ledare. Den 4 juni 1337 äktade han Johanna av Penthièvre, arvtagare och brorsdotter till hertig Johan III.
  • Charles de Blois, aussi appelé Blois ou bienheureux Charles de Blois, né en 1319 à Blois, mort le Modèle:Date à Auray. Fils de, comte de Blois et de Marguerite de Valois, sœur de Philippe de Valois. Il fut baron de Mayenne, seigneur de Guise et par mariage comte baillistre de Penthièvre, et duc baillistre de Bretagne. Il a été béatifié.
rdfs:label
  • Karl (Bretagne)
  • Charles I, Duke of Brittany
  • Charles de Blois
  • Carlos de Blois
  • Karel van Blois
  • Karol de Blois
  • Carlos I, Duque da Bretanha
  • Карл (герцог Бретани)
  • Karl av Blois
  • 夏尔·德·布卢瓦
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:name
  • Charles of Blois
  • Charles, , Duke Of Brittany
foaf:page
is dbpedia-owl:commander of
is dbpedia-owl:spouse of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:spouse of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of