Jean Baptiste Charles Henri Hector, Comte d'Estaing (24 November 1729 – 28 April 1794) was a French general, and admiral, in the American Revolutionary War, who was killed during the Reign of Terror.

PropertyValue
dbpedia-owl:MilitaryPerson/allegiance
dbpedia-owl:MilitaryPerson/battles
dbpedia-owl:MilitaryPerson/branch
dbpedia-owl:MilitaryPerson/militaryRank
dbpedia-owl:Person/birthDate
  • 1729-11-24 (xsd:date)
dbpedia-owl:Person/deathDate
  • 1794-04-28 (xsd:date)
dbpedia-owl:allegiance
dbpedia-owl:battles
dbpedia-owl:birthDate
  • 1729-11-24 (xsd:date)
dbpedia-owl:branch
dbpedia-owl:deathDate
  • 1794-04-28 (xsd:date)
dbpedia-owl:militaryRank
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • Jean Baptiste Charles Henri Hector, Comte d'Estaing (24 November 1729 – 28 April 1794) was a French general, and admiral, in the American Revolutionary War, who was killed during the Reign of Terror.
  • Jean-Baptiste Charles Henri Hector, comte d’Estaing war ein französischer Marineoffizier und Admiral während des Siebenjährigen Krieges und dem Amerikanischen Unabhängigkeitskrieges.
  • Charles Henri, comte d’Estaing, né au château de Ravel le 24 novembre 1729 et mort guillotiné à Paris le 28 avril 1794, est un vice-amiral français.
  • Jean Baptiste Charles Henri Hector d'Estaing var en fransk admiral. Han var født i slottet Codignat i Ravel i Auvergne. Han gikk inn i hæren som oberst i infanteriet og var med grev de Lally i 1757 til Ostindia som brigadegeneral. I 1759 ble han tatt til fange i beleiringen av Madras, men ble løslatt på vilkår. Før ratifiseringen av utvekslingen av ham, gikk han inn i tjeneste hos det franske østindiakompaniet og (med to fartøyer) ødela de britiske fabrikkene i Sumatra og Persiagulfen. På vei tilbake til Frankrike i 1760 falt han ved et uhell i hendene på engelskmennene. Han ble kastet i fengsel i Portsmouth siden han hadde brutt sine løslatingsbetingelser, men da anklagen ikke kunne bevises, ble han kort tid etterpå løslatt. I 1763 ble han utropt til generalløytnant i marinen og ble forfremmet til viseadmiral i 1777. Et år senere forlot han Toulon i ledelsen for en flåte på tolv linjeskip og fjorten fregatter for å støtte de amerikanske koloniene mot Storbritannia. Han seilte den 13. april og la Richard Howe under blokade mellom den 11. og 22. juli ved Sandy Hook, men klarte ikke å angripe ham, selv om han hadde en overlegen styrke. Sammen med de amerikanske generalene, planla han et angrep på Newport i Rhode Island som tvang britene til å ødelegge noen krigsfartøyer som var i havnen. Men før det koordinerte angrepet kunne finne sted, satte han til sjøs igjen mot den britiske marinen under lord Howe, da en voldelig storm tvang de to flåtene fra hverandre før trefningen kunne finne sted. Mange av hans fartøyer ble så skadet at han måtte seile til Boston for reparasjoner. Han seilte så til Karibia den 4. november. Etter et fånyttes forsøk på å ta tilbake St. Lucia fra admiral Barrington, erobret han St. Vincent og Grenada. 6. juli 1779 kjempet han et uavgjort slag med admiral Byron som trakk seg tilbake til St. Christopher. Selv om Hector hadde en overlegen styrke, ville han ikke angripe engelskmennene på veien, men seilte direkte til Savannah. Alle hans forsøk, samt forsøkene til amerikanerne, på å ta byen, ble slått tilbake, og han ble tvunget til å trekke seg tilbake. Han returnerte til Frankrike i 1780, men han falt i unåde ved hoffet. Tre år senere fikk han derimot kommandoen over den fransk-spanske flåten som ble satt sammen foran Cádiz, men fredsavtalen ble signert og ingen operasjoner ble satt i verk. Fra da av konsentrerte han seg om politikk. Han ble først gjort til spansk adelsmann og i 1787 valgt til adelsforsamlingen i Frankrike. Da den franske revolusjon brøt ut, likte han de nye idéene. Han ble utnevnt til nasjonalvakt ved Versailles i 1789 og valgt til admiral av nasjonalforsamlingen i 1792. Selv om han var for nasjonal reform, forble han lojal mot kongefamilien og forsvarte Marie Antoinette som vitne i hennes rettssak i 1793. På grunn av dette og noen vennlige brev som han hadde utvekslet med dronningen, ble han selv ført for retten og sendt til giljotinen 28. april 1794. I sine rolige tider skrev han et dikt, Le Rêve (1755), tragedien Les Thermopyles (1789) og en bok om koloniene.
  • Jean Baptiste Charles Henri Hector, hrabia d'Estaing - admirał francuski. Mający świetne arystokratyczne pochodzenie D'Estaing początkowo robił karierę w armii lądowej, zostając od razu pułkownikiem, a już w roku 1757 generałem brygady. W wojnie siedmioletniej walczył w Indiach, i został wzięty do brytyjskiej niewoli podczas oblężenia Madrasu w roku 1759. Zwolniony na słowo honoru, że nie będzie walczył na terytorium Indii, wyekwipował na własny koszt dwa okręty i we wrześniu 1759 roku wyruszył w 22 miesięczny korsarski rejs, w trakcie którego przemierzył cały Ocean Indyjski od Zatoki Perskiej po Sumatrę, paląc brytyjskie faktorie i niszcząc napotkane statki. W spragnionej jakiegokolwiek morskiego sukcesu Francji D'Estaing został obwołany bohaterem, i w roku 1761 otrzymał etat kontradmiralski. Podczas wojny siedmioletniej D'Estaing nie wyruszył już do walki, jednak dzięki umiejętnym zabiegom na dworze w roku 1777 specjalnie dla niego utworzono trzeci etat admiralski - obok tradycyjnych admirałów Atlantyku i Morza Śródziemnego D'Estaing został tytularnym dowódcą sił morskich w Azji i Ameryce - Viceamiral d'Asie et d'Amerique. Tytuł ten zaczął mieć powiązanie z rzeczywistością kiedy w kwietniu 1778 roku D'Estaing z 12 liniowcami opuścił Tulon w celu wspomożenia amerykańskiej rewolucji, a następnie udania się na Antyle. W dniach 12 i 13 sierpnia 1778 roku D'Estaing stoczył na wysokości Rhode Island bitwę z siłami adm. Richarda Howe'a, nie dała ona jednak rozstrzygnięcia, ponieważ drugiego dnia walki obie floty zostały rozproszone przez sztorm. Następnie francuski admirał udał się na Antyle, gdzie we wrześniu nie zdołał zapobiec upadkowi wyspy Saint Lucia, jednak na przełomie 1778 i 1779 roku opanował praktycznie nie bronione wyspy Sint Maarten, Saint Barthélemy i Saint Vincent, a 4 lipca 1779 roku, wzmocniony w międzyczasie do 24 liniowców, zdobył Barbados. Dwa dni później D'Estaing stoczył zwycięską bitwę ze spóźnioną brytyjską odsieczą dowodzoną przez kontradmirała Johna Byrona, w której zadowolił się jednak jedynie odparciem ataku nieprzyjaciela, który błędnie szacował wielkośċ francuskiej floty, opieszałością i niezdecydowaniem swojego pościgu zaprzepaszczając szanse na zniszczenie czterech pozbawionych masztów nieprzyjacielskich liniowców. Po tejże bitwie D'Estaing udał się na wody amerykańskie, gdzie wspólnie z Waszyngtonem próbował odebrać brytyjczykom Savannah. Mimo początkowego sukcesu w postaci opanowania nieprzyjacielskiego liniowca i fregaty, natarcie przeprowadzone 9 października zakończyło się dużymi stratami (zginął w nim m. in. Kazimierz Pułaski), tak że ranny i zniechęcony D'Estaing zdecydował się wracaċ do Tulonu. Jego długa amerykańska kampania przyniosła zatem w sumie ograniczone sukcesy, co było spowodowane przede wszystkim ostrożnością admirała, który, chociaż osobiście odważny, nie bez racji nie był zbyt pewny swoich czysto morskich kwalifikacji. D'Estaing nie wziął udziału w dalszych etapach wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, i zajął się polityką. W roku 1787 został wybrany do Zgromadzenia Notabli, a jego akceptacja dla ideałów rewolucji była jednym z powodów dla których w roku 1792 Zgromadzenie Narodowe wybrało go admirałem Francji. Bedąc lojalnym wobec rewolucji, D'Estaing chciał też jednak być lojalnym wobec monarchii. W czasie procesu królowej Marii Antoniny nie wahał się zeznawać na jej korzyść, co w połączeniu z odnalezieniem przyjaznych listów jakie wymieniał z królową było dla zaciekle antyrojalistycznych jakobinów wystarczającym powodem do zaprowadzenia go pod gilotynę. Prowadzony na miejsce egzekucji powiedział: "Poślijcie moją głowę Anglikom, drogo wam za nia zapłacą".
dbpprop:allegiance
dbpprop:battles
dbpprop:branch
dbpprop:caption
  • Bust by Jean-Pierre-Victor Huguenin, on display at the Musée national de la Marine
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:name
  • Charles Hector, comte d'Estaing
dbpprop:rank
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • Jean Baptiste Charles Henri Hector, Comte d'Estaing (24 November 1729 – 28 April 1794) was a French general, and admiral, in the American Revolutionary War, who was killed during the Reign of Terror.
  • Jean-Baptiste Charles Henri Hector, comte d’Estaing war ein französischer Marineoffizier und Admiral während des Siebenjährigen Krieges und dem Amerikanischen Unabhängigkeitskrieges.
  • Charles Henri, comte d’Estaing, né au château de Ravel le 24 novembre 1729 et mort guillotiné à Paris le 28 avril 1794, est un vice-amiral français.
  • Jean Baptiste Charles Henri Hector d'Estaing var en fransk admiral. Han var født i slottet Codignat i Ravel i Auvergne. Han gikk inn i hæren som oberst i infanteriet og var med grev de Lally i 1757 til Ostindia som brigadegeneral. I 1759 ble han tatt til fange i beleiringen av Madras, men ble løslatt på vilkår. Før ratifiseringen av utvekslingen av ham, gikk han inn i tjeneste hos det franske østindiakompaniet og (med to fartøyer) ødela de britiske fabrikkene i Sumatra og Persiagulfen.
  • Jean Baptiste Charles Henri Hector, hrabia d'Estaing - admirał francuski. Mający świetne arystokratyczne pochodzenie D'Estaing początkowo robił karierę w armii lądowej, zostając od razu pułkownikiem, a już w roku 1757 generałem brygady. W wojnie siedmioletniej walczył w Indiach, i został wzięty do brytyjskiej niewoli podczas oblężenia Madrasu w roku 1759.
rdfs:label
  • Charles Hector, comte d'Estaing
  • Charles Henri d’Estaing
  • Charles Henri d'Estaing
  • Charles Hector
  • Charles Henri d'Estaing
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Charles Hector, comte d'Estaing
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander of
is dbpedia-owl:commander of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:redirect of