| dbpedia-owl:abstract
|
- El carisma es considera una qualitat de la personalitat que atreu els altres i els fa més receptius a les pròpies idees, és una barreja de caràcter, influència i habilitats socials. En determinants moviments religiosos es considera un atribut diví que fa possible els grans líders, tot i que en llenguatge comú s'aplica a persones persuasives i simpàtiques amb encant. El terme va ser introduït per Max Weber, en les seves teories del poder, per explicar com un cert magnetisme personal esdevenia la font de legitimitat del lideraratge de grups.
- Charisma (řec. χάρισμα obdarování, projev přízně) je zvláštní dar nebo rys osobní přitažlivosti a kouzla. Původně náboženský pojem se používá i ve společenských vědách, v managementu a podobně. Odtud charismatický, opírající se o takové mimořádné schopnosti, vyzařující charisma.
- Der Ausdruck Charisma findet sich ursprünglich vor allem in der jüdisch-christlichen Tradition und bezeichnet dort die von Gott dem Menschen geschenkten Güter, wobei durch das Wort das Wohlwollen als Motivation der Gabe betont wird. Der Ausdruck wird dann vor allem bei Paulus für die nichtmateriellen Güter verwendet. In der Religionswissenschaft wird der Begriff einerseits für die Begabung oder Befähigung zum Empfang von Offenbarungen, Inspirationen oder Erleuchtungen verwendet, anderseits – verbunden mit religiöser Devianz und Innovation – für die Schaffung einer eigenen von einer bestimmten Gruppe anerkannten numinosen Autorität. Im Management gilt das Konzept der Transformationalen Führung als eine Möglichkeit, diesen Begriff in der Praxis zu operationalisieren und bei der Entwicklung von Führungskompetenzen im Rahmen der Führungskräfteentwicklung anzuwenden. In der Soziologie bezeichnet es eine der drei Formen von Herrschaft. An diese Bedeutung schließt sich auch die alltagssprachliche Verwendung des Begriffs an, die unter dem „Charisma“ eines Menschen dessen gewinnende „Ausstrahlung“ bezeichnet.
- The term charisma (pl. charismata, adj. charismatic; from the Greek χάρισμα, meaning "favor given" or "gift of grace") has two senses: 1) compelling attractiveness or charm that can inspire devotion in others, 2) a divinely conferred power or talent. For some theological usages the term is rendered charism, with a meaning the same as sense 2. Since the 1950s, the term has become widely used, with varying meanings, in religion, the social sciences, the media, and throughout Western societies. This article describes the theological and personality senses of the definition of charisma, the history of the term, and 21st century uses of both senses in particular sectors of society.
- El carisma (de la palabra griega χάρισμα /jarisma/, de χαρίζεσθαι, agradar, hacer favores) es la capacidad de ciertas personas de motivar y suscitar la admiración de sus seguidores gracias a una supuesta cualidad de "magnetismo personal".
- Karisma on ihmisen olemuksen vaikuttavuutta ja mukaansatempaavaisuutta. Sana on etymologisesti johdettu kreikan kielisestä sanasta "kharisma" (lahja/suosio jumalilta/jumaluuksilta). Kristinuskon traditiossa sanalla tarkoitetaan yhtä armolahjaa. Karisma viittaa tiettyjen ihmisten harvinaiseen luonteenpiirteeseen, joka on yhdistelmä erityisen suurta viehättävyyttä sekä "magneettista" persoonaa ja/tai ulkonäköä. Lisäksi kyseisellä henkilöllä on synnynnäinen ja hyvin vakuuttava tapa olla yhteydessä kanssaihmisiinsä. Sanaa karisma käytetään siis yleensä kuvailemaan yksilön vaivatonta kykyä viehättää ihmisiä tai vaikuttaa heihin. Se viittaa erityisesti ihmisiin, jotka vetävät helposti huomiota ja ihailua (tai jopa vihaa, jos karisma on negatiivista) puoleensa. Termiä itsessään on vaikea kuvailla ja muita siihen liittyviä sanoja ovat viehkeys, ylenpalttisuus, mielentyyneys, mystiikka, positiivinen energia, viehätysvoima ja sähköisyys. Yleensä yksilössä pitää olla monia näistä ominaisuuksista, jotta häntä pidettäisiin yleisesti hyvin karismaattisena. Karisma on katsojan silmissä. Sama henkilö voi toisen mielestä olla karismaattinen, toisen mielestä ei. Sama henkilö voi myös olla toisen mielestä karismaattinen ja ihailtava, toisen mielestä karismaattinen ja vastenmielinen. Esimerkiksi presidentti Kekkonen oli tästä ilmiöstä tyypillinen esimerkki. Karismaattisuus ei myöskään välttämättä merkitse viehättävää tai kaunista ulkomuotoa; usein juuri päinvastoin. Sanontahan kuuluu, että naiset rakastuvat renttuihin; ehkä juuri omanlaisensa karisman vuoksi. Humphrey Bogart oli karkeakäytöksinen, ei välttämättä viehättävä rooleissaan, mutta useimpien mielestä varmaankin karismaattinen. Hitlerkään ei ollut kovin sympaattinen eikä viehättävä mutta sai karismaattisella esiintymisellään kansalaisensa toivottomaan taistoon. Edellisessä kappaleessa todetut määritelmät ovatkin vain yksi mahdollinen karisman perusta, mutta usein karisma on 'sisäistä vetovoimaa', jota on mahdoton määritellä.
- Le charisme est la qualité d'une personne qui séduit, influence, voire fascine les autres par ses discours, ses attitudes, son tempérament, ses actions. Un charisme puissant, c'est-à-dire fascinant, trouble et neutralise le jugement d'autrui ; c'est pourquoi on peut si aisément diriger, voire manipuler, les autres quand on a du charisme. Le charisme est souvent un don naturel ou une façon d'être, mais il est possible de travailler sur soi pour le développer. Le charisme est aussi lié à la confiance en soi, la personnalité, l'intérieur de la personne. Le terme, d'origine grecque, a d'abord été employé en théologie ; χαρισμα (kharisma) est une faveur (une grâce, un don) accordée par l'Esprit-Saint à un individu ou à un groupe. Il a été introduit en sociologie en 1912 par Ernst Troeltsch pour désigner la domination basée sur l’autorité de type charismatique au sein d’un groupe religieux minoritaire (notion de secte). Une autorité « charismatique » est une façon de diriger les gens en prenant l'ascendant sur eux au moyen de son charisme. Concernant la capacité de certains à mener des groupes en jouant sur les aspects émotionnels, on parle de « leader charismatique » ou « chef charismatique » ou "leadership"... D'après le sociologue Max Weber, le charisme est "la croyance en la qualité extraordinaire [... ... ] d'un personnage, qui est, pour ainsi dire, doué de forces ou de caractères surnaturels ou surhumains ou tout au moins en dehors de la vie quotidienne, inaccessible au commun des mortels ; ou encore qui est considéré comme envoyé par Dieu ou comme un exemple, et en conséquence considéré comme un « chef »."
- Il termine carisma denota, in psicologia, la capacità di esercitare una forte influenza su altre persone. Similmente al termine adoperato in senso religioso dal cattolicesimo, deriva dalla parola di lingua greca χάρισμα, charisma, a sua volta derivata dal sostantivo χάρις, cháris, ovvero grazia. Assume, in entrambi i casi, il significato di dono. È assimilabile alla cosiddetta aura, l'alone di leggenda e mistero che ha avvolto diversi personaggi storici del passato. Il termine carismatico è stato attribuito e viene tuttora attribuito a persone - sovente leader politici o statisti in genere - che abbiano segnato in qualche modo la storia per la loro capacità di radunare attorno a sé una massa critica capace di sconvolgere il corso degli eventi. Carisma è anche attribuito a diverse personalità del mondo dell'arte e dello spettacolo che hanno segnato in qualche modo il mondo della cultura.
- カリスマ（ギリシア語: Χάρισμα、ドイツ語: Charisma）とは、預言者・呪術師・英雄などに見られる超自然的・超人間的な資質のことを指す。この資質を持つ者による支配を、ドイツの社会学者マックス・ヴェーバーは「カリスマ的支配」と呼び、支配の三類型の一つとした。
- 카리스마(Charisma)는 다른 사람을 매료시키고 영향을 끼치는 능력을 가리킨다. 카리스마를 뜻하는 영어인 Charisma는 "재능", "신의 축복"을 뜻하는 그리스어의 Kharisma로부터 유래하였다. 카리스마란 말은 사람들의 관심 및 존경, 혹은 반대로 작용할 경우는 혐오감을 쉽게 끌어내는 특성을 가리키며, 이는 인격이나 외모 혹은 둘 다의 작용으로 인한 것이다. 가톨릭 등의 기독교에서 카리스마는 성령이 내리는 특별한 은혜, 예를 들면 예언, 영(靈)의 식별, 기적 등을 이르는 말로 사용된다.
- Charisma is een sterke persoonlijke aantrekkingskracht die iemand uitoefent op andere mensen, die wordt ervaren als een bepaalde uitstraling. Charismatische persoonlijkheden kunnen volksmassa's in beweging brengen, ten goede of ten kwade. We spreken dan van charismatisch gezag, dat volgens de socioloog Max Weber één van de drie vormen van gezag is. Charismatische politici krijgen nog wel eens het verwijt populistisch te zijn.
- Karisma (fra gresk χάρισμα, «gave» eller «hellige gunst», fra kharizesthai, «å begunst, å favorisere», fra kharis, «gunst») referer til et sjelden trekk i bestemte menneskelige personligheter som kan beskrives som ekstrem sjarme og en magnetisk tiltrekning, eller en medfødt opptreden som viser en mektig og sofistikert evne til å kommunisere på flere plan. Selv om det er svært vanskelig, kanskje umulig, å definere karisma nøyaktig (grunnet en mangel på vidt aksepterte kriteria) er det ofte benyttet for å beskrive en personlighet som ofte synes å ha en tilsynelatende «overnaturlig» evne til å sjarmere, lede, overtale, inspirere og/eller påvirke andre mennesker. Karisma referer spesielt til en kvalitet hos bestemt mennesker som lett trekker til seg oppmerksomhet og beundring (eller til og med hat om karismaen er negativ) fra andre grunnet en «magnetisk» kvalitet i ens personlighet eller opptreden. Tilsvarende begreper eller fraser som slekter på karisma er eksaltasjon, ynde, mystikk, positiv energi, joie de vivre (livskraft), ekstrem sjarme, personlig tiltrekning, personlig appell, forlokkende, og andre. Vanligvis må flere av disse spesifikk kvaliteter være tilstede hos et menneske for å bli betraktet som karismatisk av andre. Til tross for sterke følelser som karismatiske mennesker ofte fremkaller hos andre, viser karismatiske mennesker selv ofte uvanlig beherskelse, ro, trygghet, selvsikkerhet, dominans, autoritet og fokus, og har bortimot alltid en særdeles god kommunikasjon eller taleferdigheter som kanskje overskygger for andre personlige mangler. Til tross for at etymologi i ordet («hellige gunst» = være begunstiget) antyder at karisma ikke kan bli lært, er det antatt at karisma er en serie med egenskaper som kan bli lært. Innenfor ledelse og organisasjonsstruktur, og spesielt transformasjonsledelse, er karisma et positivt benyttet begrep. Med karismatisk leder mener Max Weber en leder som har høy status blant sine ansatte, er spesielt begavet og har eksemplariske personlige kvaliteter. Forfatterne H.M. Trice og J. M Beyer (1986) har lagt fram fem punkter som man kan finne i de tradisjonelle begrepene om karisma: 1) Det er en person med spesielle evner og egenskaper, 2) Forutsetningen for karismatisk ledelse er en krise, 3) en radikal løsning på krisen må foreligge, 4) det er tilhengere som er tiltrukket av en person som de mener har spesielle evner og 5) det foreligger bekreftelse på personens begavelse gjennom gjentatt suksess. I de senere år har man ikke lenger lagt vekt på at det må foreligge en krise for at man skal kunne være en karismatisk leder. Overfor ulike religiøse sekter blir karismatisk ofte benyttet som et negativ begrep og beskriver karismatisk-religiøse møter hvor man kan en oppleve undre, helbredelser, mirakler, hyl, skrik, usammenhengende tale, kommandobesvimelser ved symbol-berøring, hypnotiske repetisjoner og suggererende ord, hysterisk og ukontrollert latter, målløshet, opprakte armer samt ekstatisk adferd. Grunnet de sterke følelsene blir det karismatiske i religionen sett på som en form for forførelse eller en overmannende, emsjonell rusfølelse slik at de som deltar lar seg lett bevege til noe de ellers kanskje ikke ville ha gått med på. Karismatiske møter er det like gjerne situasjonen og virkemidlene enn nødvendigvis enkeltpersoner som gjør begrepet relevant.
- Charyzma – termin zaczerpnięty z teologii, gdzie określał jednostki obdarowane łaską boską, “darem bożym”, obecnie rozumiany jest jako: Atrybut, osobista cecha jednostki, wyjątkowa jakość jej przypisywana, coś, co ktoś posiada lub jest w to wyposażony. Charyzmę utożsamia się z wszelkiego rodzaju osobistymi cechami jednostki, które czynią ją wyjątkową na tle reszty społeczności. Relacja między liderem a jego zwolennikami, czyli wpływ, jaki ma ten pierwszy na drugich. Jest to zdolność lidera do wywierania bardzo wyraźnego wpływu na normatywną orientację innych członków wspólnoty. W efekcie ukształtowania się tej relacji powinny ulec transformacji wartości czy też przekonania akceptowane przez zwolenników, a nie tylko ich zachowania. Lider zostaje uznany za charyzmatycznego, gdyż po pierwsze, ma określoną misję do wypełnienia, a po drugie, w sposób spontaniczny zostają uznane przez zwolenników jego wyjątkowe cechy, zdolności czy właściwości. Uznanie to opiera się na irracjonalnych odczuciach i emocjach, dla których punktem odniesienia są cechy czy zdolności lidera postrzegane na podobieństwo boskiego stygmatu. Termin charyzma jest używany w odniesieniu do lidera i cech, w jakie został on wyposażony czy które posiada, nie nawiązując do celów, do jakich on zmierza, czy motywów, jakimi się kieruje. Władza lidera nie jest ograniczona normami prawnymi, opiera się na jego autorytecie, a wsparta jest wąską grupą ludzi osobiście przez lidera wybranych. Konkretne znaczenie terminowi charyzma, a właściwie panowaniu charyzmatycznemu nadał socjolog niemiecki Max Weber. Stwierdził on, iż istnieją trzy typy panowania: tradycyjne, legalne, charyzmatyczne. To ostatnie cechuje się niestabilnością. Ma ono charakter przejściowy i niejednokrotnie pozostaje wytworem zmian społecznych o charakterze rewolucyjnym. Z czasem może nastąpić zjawisko „spowszednienia” charyzmy i przekształcenia się panowania charyzmatycznego w jeden z dwóch pozostałych typów panowania. „Stan kolektywnego zagrożenia” sprzyja pojawieniu się przywództwa charyzmatycznego. Psychologiczny stan społeczeństwa jako całości staje się kluczem do zrozumienia mechanizmu tego procesu, którego widocznym efektem jest pojawienie się nowego katalogu wartości czy nowych form kolektywnej identyfikacji. Władza oparta na charyzmie ma tendencję stawania się niedemokratyczną, gdyż liderzy żądają uznania swych właściwości i wcale nie muszą reprezentować interesów czy opinii swych zwolenników. Ten typ władzy ma charakter przejściowy i personalny. Z reguły trudno znaleźć następcę dla charyzmatycznego lidera i w efekcie następuje powrót do zwykłego, zinstytucjonalizowanego stylu kierowania społecznością. W nauce o polityce często używane jest pojęcie charyzmy sytuacyjnej. Nie ma ona nic wspólnego z mesjanistycznymi właściwościami liderów charyzmatycznych, choć może wywołać charyzmatyczną reakcję. W tym przypadku na plan pierwszy przy ocenie lidera wysuwają się cele oraz motywy, jakimi się kieruje, a nie jego cechy osobowościowe. Społeczeństwa, które znalazły się w sytuacji kryzysowej, są szczególnie skłonne do postrzegania lidera politycznego jako osoby o niespotykanych kwalifikacjach. Lojalność wynika z faktu oferowania przez niego programu ocalenia społecznego czy nowej wizji społeczeństwa. Tego typu charyzma była bardzo istotnym elementem stylu kierowania państwem w przypadku Konrada Adenauera w Niemczech, de Gaulle'a we Francji czy A. de Gasperiego we Włoszech. Przypisy
- Carisma (do grego khárisma,atos, graça; favor, benefício, através do latim charísma,àtis, dom da natureza, graça divina) tem dois sentidos:
- Харизма [от др. -греч. χάρισμα — «милость, дар»] — приписывание или признание за личностью набора таких свойств, черт и качеств, которые обеспечивают преклонение перед ней её последователей, их безоговорочное доверие и безусловную веру в ее неограниченные возможности. Это наделённость (по мнению определённого круга приверженцев или последователей) какого-либо лица, института, символа или совокупности действий свойствами исключительности, выделенности, сверхъестественности, непогрешимости или святости. Качество харизмы традиционно полагается не столько приобретаемым, сколько даруемым природой либо «потусторонними», мистическими силами. Обычно под харизмой понимают эмоционально-психические способности человека, благодаря которым его оценивают как одарённого особыми качествами и способного оказывать эффективное влияние на людей.
- Karisma är ett försvenskat grekiskt ord, vars ursprungliga betydelse är en tydlig manifestation av nåd (charis), ett konkret resultat av nåden. Denna ursprungligen kristna term har dock anammats inom andra områden och numera används ordet oftast i betydelsen "personlig utstrålning". En person som är karismatisk har lätt att få med sig människor, han eller hon får god kontakt med sina åhörare och är övertygande. Karisma som ett sätt att utöva makt har studerats kanske mest utförligt av den tyske sociologen, Max Weber.
- Хари́зма — особливий позитивний вплив, який пояснюється властивостями особистості керівника, сугестора, його здатністю знаходити однодумців. Хари́зма (грец. χάρισμα, «милість, божественний дар, благодать»)— в сучасному широкому використанні якісь невизначені виняткові властивості, якими наділений лідер в групі своїх прихильників, шанувальників. Властива пророкам, царям, політикам, полководцям, керівникам тощо. Зазвичай під харизмою розуміють емоційно-психічні здібності особи, завдяки яким його оцінюють як обдарованого особливими якостями і здатного робити ефективний вплив на інших.
- 神化領袖魅力有兩個意思：1. 強大的感召力能吸引一批人爲之奉獻自己的一切。2. 權力和才能被神聖化。 在宗教神學中，通常僅指第二個意義。1950年代以來，“神化領袖魅力”又被廣泛用於宗教、社會學、媒體中，意思也因不同領域而有了些變化。
- The term charisma (pl. charismata, adj. charismatic) has two senses: 1) compelling attractiveness or charm that can inspire devotion in others, 2) a divinely conferred power or talent. For some theological usages the term is rendered charism, with a meaning the same as sense 2. Since the 1950s, the term has become widely used, with varying meanings, in religion, the social sciences, the media, and throughout Western societies. This article describes the theological and personality senses of the definition of charisma, the history of the term, and 21st century uses of both senses in particular sectors of society.
|
| rdfs:comment
|
- El carisma es considera una qualitat de la personalitat que atreu els altres i els fa més receptius a les pròpies idees, és una barreja de caràcter, influència i habilitats socials. En determinants moviments religiosos es considera un atribut diví que fa possible els grans líders, tot i que en llenguatge comú s'aplica a persones persuasives i simpàtiques amb encant.
- Charisma (řec. χάρισμα obdarování, projev přízně) je zvláštní dar nebo rys osobní přitažlivosti a kouzla. Původně náboženský pojem se používá i ve společenských vědách, v managementu a podobně. Odtud charismatický, opírající se o takové mimořádné schopnosti, vyzařující charisma.
- Der Ausdruck Charisma findet sich ursprünglich vor allem in der jüdisch-christlichen Tradition und bezeichnet dort die von Gott dem Menschen geschenkten Güter, wobei durch das Wort das Wohlwollen als Motivation der Gabe betont wird. Der Ausdruck wird dann vor allem bei Paulus für die nichtmateriellen Güter verwendet.
- The term charisma (pl. charismata, adj. charismatic; from the Greek χάρισμα, meaning "favor given" or "gift of grace") has two senses: 1) compelling attractiveness or charm that can inspire devotion in others, 2) a divinely conferred power or talent. For some theological usages the term is rendered charism, with a meaning the same as sense 2. Since the 1950s, the term has become widely used, with varying meanings, in religion, the social sciences, the media, and throughout Western societies.
- El carisma (de la palabra griega χάρισμα /jarisma/, de χαρίζεσθαι, agradar, hacer favores) es la capacidad de ciertas personas de motivar y suscitar la admiración de sus seguidores gracias a una supuesta cualidad de "magnetismo personal".
- Karisma on ihmisen olemuksen vaikuttavuutta ja mukaansatempaavaisuutta. Sana on etymologisesti johdettu kreikan kielisestä sanasta "kharisma" (lahja/suosio jumalilta/jumaluuksilta). Kristinuskon traditiossa sanalla tarkoitetaan yhtä armolahjaa. Karisma viittaa tiettyjen ihmisten harvinaiseen luonteenpiirteeseen, joka on yhdistelmä erityisen suurta viehättävyyttä sekä "magneettista" persoonaa ja/tai ulkonäköä.
- Le charisme est la qualité d'une personne qui séduit, influence, voire fascine les autres par ses discours, ses attitudes, son tempérament, ses actions. Un charisme puissant, c'est-à-dire fascinant, trouble et neutralise le jugement d'autrui ; c'est pourquoi on peut si aisément diriger, voire manipuler, les autres quand on a du charisme. Le charisme est souvent un don naturel ou une façon d'être, mais il est possible de travailler sur soi pour le développer.
- Il termine carisma denota, in psicologia, la capacità di esercitare una forte influenza su altre persone. Similmente al termine adoperato in senso religioso dal cattolicesimo, deriva dalla parola di lingua greca χάρισμα, charisma, a sua volta derivata dal sostantivo χάρις, cháris, ovvero grazia. Assume, in entrambi i casi, il significato di dono. È assimilabile alla cosiddetta aura, l'alone di leggenda e mistero che ha avvolto diversi personaggi storici del passato.
- カリスマ（ギリシア語: Χάρισμα、ドイツ語: Charisma）とは、預言者・呪術師・英雄などに見られる超自然的・超人間的な資質のことを指す。この資質を持つ者による支配を、ドイツの社会学者マックス・ヴェーバーは「カリスマ的支配」と呼び、支配の三類型の一つとした。
- 카리스마(Charisma)는 다른 사람을 매료시키고 영향을 끼치는 능력을 가리킨다. 카리스마를 뜻하는 영어인 Charisma는 "재능", "신의 축복"을 뜻하는 그리스어의 Kharisma로부터 유래하였다. 카리스마란 말은 사람들의 관심 및 존경, 혹은 반대로 작용할 경우는 혐오감을 쉽게 끌어내는 특성을 가리키며, 이는 인격이나 외모 혹은 둘 다의 작용으로 인한 것이다. 가톨릭 등의 기독교에서 카리스마는 성령이 내리는 특별한 은혜, 예를 들면 예언, 영(靈)의 식별, 기적 등을 이르는 말로 사용된다.
- Charisma is een sterke persoonlijke aantrekkingskracht die iemand uitoefent op andere mensen, die wordt ervaren als een bepaalde uitstraling. Charismatische persoonlijkheden kunnen volksmassa's in beweging brengen, ten goede of ten kwade. We spreken dan van charismatisch gezag, dat volgens de socioloog Max Weber één van de drie vormen van gezag is. Charismatische politici krijgen nog wel eens het verwijt populistisch te zijn.
- Karisma (fra gresk χάρισμα, «gave» eller «hellige gunst», fra kharizesthai, «å begunst, å favorisere», fra kharis, «gunst») referer til et sjelden trekk i bestemte menneskelige personligheter som kan beskrives som ekstrem sjarme og en magnetisk tiltrekning, eller en medfødt opptreden som viser en mektig og sofistikert evne til å kommunisere på flere plan.
- Charyzma – termin zaczerpnięty z teologii, gdzie określał jednostki obdarowane łaską boską, “darem bożym”, obecnie rozumiany jest jako: Atrybut, osobista cecha jednostki, wyjątkowa jakość jej przypisywana, coś, co ktoś posiada lub jest w to wyposażony. Charyzmę utożsamia się z wszelkiego rodzaju osobistymi cechami jednostki, które czynią ją wyjątkową na tle reszty społeczności. Relacja między liderem a jego zwolennikami, czyli wpływ, jaki ma ten pierwszy na drugich.
- Carisma (do grego khárisma,atos, graça; favor, benefício, através do latim charísma,àtis, dom da natureza, graça divina) tem dois sentidos:
- Харизма [от др. -греч. χάρισμα — «милость, дар»] — приписывание или признание за личностью набора таких свойств, черт и качеств, которые обеспечивают преклонение перед ней её последователей, их безоговорочное доверие и безусловную веру в ее неограниченные возможности.
- Karisma är ett försvenskat grekiskt ord, vars ursprungliga betydelse är en tydlig manifestation av nåd (charis), ett konkret resultat av nåden. Denna ursprungligen kristna term har dock anammats inom andra områden och numera används ordet oftast i betydelsen "personlig utstrålning". En person som är karismatisk har lätt att få med sig människor, han eller hon får god kontakt med sina åhörare och är övertygande.
- Хари́зма — особливий позитивний вплив, який пояснюється властивостями особистості керівника, сугестора, його здатністю знаходити однодумців. Хари́зма (грец. χάρισμα, «милість, божественний дар, благодать»)— в сучасному широкому використанні якісь невизначені виняткові властивості, якими наділений лідер в групі своїх прихильників, шанувальників. Властива пророкам, царям, політикам, полководцям, керівникам тощо.
- 神化領袖魅力有兩個意思：1. 強大的感召力能吸引一批人爲之奉獻自己的一切。2. 權力和才能被神聖化。 在宗教神學中，通常僅指第二個意義。1950年代以來，“神化領袖魅力”又被廣泛用於宗教、社會學、媒體中，意思也因不同領域而有了些變化。
- The term charisma (pl. charismata, adj. charismatic) has two senses: 1) compelling attractiveness or charm that can inspire devotion in others, 2) a divinely conferred power or talent. For some theological usages the term is rendered charism, with a meaning the same as sense 2. Since the 1950s, the term has become widely used, with varying meanings, in religion, the social sciences, the media, and throughout Western societies.
|
