| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Chamaver waren ein westgermanischer Stamm, der schließlich in den Franken aufging. Ursprünglich scheinen sie nördlich der Lippe im rechtsrheinischen Raum gesiedelt zu haben, doch verlagerte sich ihr Stammsitz im 1. Jahrhundert v. Chr. offenbar. Ihr neues Siedlungsgebiet am Niederrhein, das einst den Brukterer gehört hatte, grenzte Tacitus zufolge im 1. Jahrhundert n. Chr. an die germanischen Stämme der Angrivarier und Dulgubnier. In spätantiken Quellen tauchen die Chamaver dann wieder auf. Die römischen Kaiser Constantius I. und Konstantin schlugen die Chamaver, die Mitte des 4. Jahrhunderts nach Westen auf römisches Territorium vorstießen. Sie wurden von Julian geschlagen und schlossen Frieden. Ende des 4. Jahrhunderts flammten die Kämpfe aber wieder auf, nachdem fränkische Stämme die Römer überfallen hatten. Darüber berichtet der Geschichtsschreiber Sulpicius Alexander in einem heute verlorenen Geschichtswerk, dessen Schilderungen aber von Gregor von Tours im 6. Jahrhundert verarbeitet wurden. 392 kam es demnach zu einer römischen Strafexpedition unter dem Kommando Arbogasts, der selbst Franke war, aber als römischer magister militum fungierte. Die Römer verwüsteten dabei das Gebiet der Chamaver. In den spätantiken Quellen wurden die Chamaver neben ihrer Eigenbezeichnung auch als Franken bezeichnet. Sie scheinen aber eine gewisse Eigenidentität bewahrt zu haben, bevor sie in späteren Quellen, so bei Gregor von Tours, nur noch als Franken bezeichnet wurden. Im frühen Mittelalter lebte ihr Name in der Bezeichnung Hamaland in der Region um Deventer fort. Eine auf das „Recht der Chamaver“ bezogene Rechtsaufzeichnung aus der Karolingerzeit ist als Lex Francorum Chamavorum überliefert.
- The Chamavi were a Germanic tribe of Late Antiquity and the European Dark Age. They first appear under that name in the 1st century AD Germania of Tacitus as a Germanic tribe that, for most of their history, existed along the North bank of the Lower Rhine in the region today called Hamaland after them, which is in the Gelderland province of the Netherlands. Tacitus locates them to the west of the Frisii.
- I Camavi furono una tribù germanica della tarda antichità e dei secoli bui. Il loro nome venne citato per la prima volta nel I secolo, nel De origine et situ Germanorum di Tacito, sotto forma di tribù germanica che, per buona parte della propria storia, abitò la riva settentrionale del basso Reno, nella regione oggi nota come Hamaland. Hamaland è la terra degli Hamavi, e per la precisione si trova nella provincia Olandese della Gheldria. Tacito (op. cit. 34) li posiziona ad occidente dei Frisoni.
- De Chamaven waren een Germaans volk, dat later tot het stamverband van de Franken werd gerekend. Het gebied dat zij bewoonden lag aan de rechteroever van de Rijn, ten oosten van de Friezen, tegenwoordig de Achterhoek en het district Grafschaft Bentheim in Nedersaksen. Hun naam leeft nog voort in de streek van Hamaland, tussen de Neder-Rijn en de IJssel. De Romeinse landkaart die bekendstaat als de Peutinger-kaart heeft rechts van de Rijn een inschrift wat gewoonlijk geïnterpreteerd wordt als: Hamavi qui et Franci, wat betekent: 'de Chamaven die ook Franken [zijn/worden genoemd]'. De Chamaven bevonden zich volgens Tacitus´ Germania ten westen van de Friezen. De Bructeren die daar eerder woonden zijn door de Chamaven vermoedelijk naar het zuiden verdreven. De Chamaven staan vermeld in de Notitia Dignitatum als een Romeinse legereenheid.
- Chamaver (Thamaver) En germansk folkstam som tillhörde den ingaevoniska folkgruppen som enligt Tacitus bebodde Nordsjökusten mellan Rhen och Elbe, norr om Teutoburgerskogen och floden Lippe. Chamaverna bodde söder om friserna i nuv. Holland. Chamaverna deltog förmodligen i anfallen mot romarna vid Rhen omkring Kr.f. De uppgick senare i de större germanfolken, troligen friserna.
- Fichier:Europa Germanen 50 n Chr-fr. svg Répartition des peuples germaniques au Modèle:Ier siècle ap. J. -C. Les Chamaves sont un peuple de Germanie antérieurement établis dans le Hamaland actuel entre la Lippe et l'Yssel, ils occupèrent au Modèle:IVe siècle les terres basses de la Hollande, au nord du Rhin. Des Chamaves lètes ont pu tant qu'à eux s'établir sous foedus dans le pays d'Amous au sud de la Saône, notamment près de Biarne et de Dole par exemple à la fin du IIIe siècle. Leur vrai nom serait Hamaves, les Romains rajoutant souvent un C devant les H. Le mot ham viendrait du germanique haimaz ou home en anglais, hameau en français. Ham signifierait colonie de hameau, ou hameau. Les Hamaves seraient les hommes des hameaux ou des colonies de hameaux, ou des colons (settlers). D'après Ferdinand Lot, la tribu englobait les Francs Saliens à l'origine, et elle s'établit au Modèle:S- dans le Veluwe et le Sallant en Hollande, délaissés par les Francs Saliens. Le général romain Arbogast aurait été le fils du roi Chamave Nebigast, enlevé comme otage par Julien et les Romains, et confié à son parent Flavius Bauto, maître de la milice et consul en 385. (Michel Rouche)
|
| rdfs:comment
|
- The Chamavi were a Germanic tribe of Late Antiquity and the European Dark Age. They first appear under that name in the 1st century AD Germania of Tacitus as a Germanic tribe that, for most of their history, existed along the North bank of the Lower Rhine in the region today called Hamaland after them, which is in the Gelderland province of the Netherlands. Tacitus locates them to the west of the Frisii.
- Chamaver (Thamaver) En germansk folkstam som tillhörde den ingaevoniska folkgruppen som enligt Tacitus bebodde Nordsjökusten mellan Rhen och Elbe, norr om Teutoburgerskogen och floden Lippe. Chamaverna bodde söder om friserna i nuv. Holland. Chamaverna deltog förmodligen i anfallen mot romarna vid Rhen omkring Kr.f. De uppgick senare i de större germanfolken, troligen friserna.
- Die Chamaver waren ein westgermanischer Stamm, der schließlich in den Franken aufging. Ursprünglich scheinen sie nördlich der Lippe im rechtsrheinischen Raum gesiedelt zu haben, doch verlagerte sich ihr Stammsitz im 1. Jahrhundert v. Chr. offenbar. Ihr neues Siedlungsgebiet am Niederrhein, das einst den Brukterer gehört hatte, grenzte Tacitus zufolge im 1. Jahrhundert n. Chr. an die germanischen Stämme der Angrivarier und Dulgubnier. In spätantiken Quellen tauchen die Chamaver dann wieder auf.
- I Camavi furono una tribù germanica della tarda antichità e dei secoli bui. Il loro nome venne citato per la prima volta nel I secolo, nel De origine et situ Germanorum di Tacito, sotto forma di tribù germanica che, per buona parte della propria storia, abitò la riva settentrionale del basso Reno, nella regione oggi nota come Hamaland. Hamaland è la terra degli Hamavi, e per la precisione si trova nella provincia Olandese della Gheldria. Tacito (op. cit.
- De Chamaven waren een Germaans volk, dat later tot het stamverband van de Franken werd gerekend. Het gebied dat zij bewoonden lag aan de rechteroever van de Rijn, ten oosten van de Friezen, tegenwoordig de Achterhoek en het district Grafschaft Bentheim in Nedersaksen. Hun naam leeft nog voort in de streek van Hamaland, tussen de Neder-Rijn en de IJssel.
- Fichier:Europa Germanen 50 n Chr-fr. svg Répartition des peuples germaniques au Modèle:Ier siècle ap. J. -C. Les Chamaves sont un peuple de Germanie antérieurement établis dans le Hamaland actuel entre la Lippe et l'Yssel, ils occupèrent au Modèle:IVe siècle les terres basses de la Hollande, au nord du Rhin. Des Chamaves lètes ont pu tant qu'à eux s'établir sous foedus dans le pays d'Amous au sud de la Saône, notamment près de Biarne et de Dole par exemple à la fin du IIIe siècle.
|