Cerebral palsy (CP) is a group of permanent movement disorders that appear in early childhood. Signs and symptoms vary among people. Often, symptoms include poor coordination, stiff muscles, weak muscles, and tremors. There may be problems with sensation, vision, hearing, swallowing, and speaking. Often babies with cerebral palsy do not roll over, sit, crawl, or walk as early as other children their age. Difficulty with the ability to think or reason and seizures each occurs in about one third of people with CP. While the symptoms may get more noticeable over the first few years of life, the underlying problems do not worsen over time.

Property Value
dbo:abstract
  • Cerebral palsy (CP) is a group of permanent movement disorders that appear in early childhood. Signs and symptoms vary among people. Often, symptoms include poor coordination, stiff muscles, weak muscles, and tremors. There may be problems with sensation, vision, hearing, swallowing, and speaking. Often babies with cerebral palsy do not roll over, sit, crawl, or walk as early as other children their age. Difficulty with the ability to think or reason and seizures each occurs in about one third of people with CP. While the symptoms may get more noticeable over the first few years of life, the underlying problems do not worsen over time. Cerebral palsy is caused by abnormal development or damage to the parts of the brain that control movement, balance, and posture. Most often the problems occur during pregnancy; however, they may also occur during childbirth, or shortly after birth. Often the cause is unknown. Risk factors include preterm birth, being a twin, certain infections during pregnancy such as toxoplasmosis or rubella, exposure to methylmercury during pregnancy, a difficult delivery, and head trauma during the first few years of life, among others. About 2% of cases are believed to be due to an inherited genetic cause. A number of sub-types are classified based on the specific problems present. For example, those with stiff muscles have spastic cerebral palsy, those with poor coordination have ataxic cerebral palsy, and those with writhing movements have athetoid cerebral palsy. Diagnosis is based on the child's development over time. Blood tests and medical imaging may be used to rule out other possible causes. CP is partly preventable through immunization of the mother and efforts to prevent head injuries in children such as through improved safety. There is no cure for CP; however, supportive treatments, medications, and surgery may help many individuals. This may include physical therapy, occupational therapy, and speech therapy. Medications such as diazepam, baclofen, and botulinum toxin may help relax stiff muscles. Surgery may include lengthening muscles and cutting overly active nerves. Often external braces and other assistive technology are helpful. Some affected children can achieve near normal adult lives with appropriate treatment. While alternative medicines are frequently used there is no evidence to support their use. CP is the most common movement disorder in children. It occurs in about 2.1 per 1,000 live births. Cerebral palsy has been documented throughout history with the first known descriptions occurring in the work of Hippocrates in the 5th century BCE. Extensive study of the condition began in the 19th century by William John Little, after whom spastic diplegia was called "Little disease". William Osler first named it "cerebral palsy" from the German "zerebrale Kinderlähmung" (cerebral child-paralysis). A number of potential treatments are being examined, including stem cell therapy. However, more research is required to determine if it is effective and safe. (en)
  • الشلل الدماغي أو الشلل المخي هو مصطلح جامع يشمل مجموعة من الأمراض غير المعدية والتي تسبب اعاقة بدنية تطور الإنسان.الشلل الدماغي (CP) هو مصطلح شامل يتضمن مجموعة من الحالات المرضية الحركية التي لا تتدهور وغير المعدية والتي تسبب عجز جسدي أثناء نمو الإنسان، وذلك في أجزاء مختلفة من الجسم مرتبطة بأداء الوظائف الحركية. وتشير كلمة cerebral إلى المخ؛ وهو الجزء المصاب من الدماغ (على الرغم من أن الخلل الحادث في أغلب الأحيان يتعلق بالاتصالات بين قشرة المخ وأجزاء الدماغ الأخرى مثل المخيخ). أما كلمة palsy، فتشير إلى الاعتلال المرتبط بالحركة. وينشأ الشلل الدماغي نتيجة للتلف الذي يحدث لمراكز التحكم في الحركة داخل الدماغ الذي لا يزال في مرحلة النمو، ويمكن أن يحدث ذلك أثناء الحمل أو أثناء الولادة أو بعد الولادة وحتى العام الثالث من عمر الطفل تقريبًا. ويصف الشلل الدماغي مجموعة من الاضطرابات المستديمة في تطور حركة الجسم ووضعه مما يسبب عجزًا في النشاط يرجع إلى اضطرابات لا تتطور إلى الأسوأ تعرض لها دماغ الجنين قبل أن يخرج إلى الدنيا أو دماغ الطفل الصغير وهو في سنوات عمره الأولى. وعادةً ما يصاحب اضطرابات الحركة التي تحدث لمريض الشلل الدماغي اضطرابات في الإحساس والإدراك الحسي والإدراك المعرفي والتواصل والسلوك. كذلك، يصاحب هذه الاضطرابات مرض الصرع وبعض المشكلات العضلية الهيكلية الثانوية. ولا يوجد علاج معروف لأي نوع من الأنواع المتعددة للشلل الدماغي أو لأنواعه الفرعية. وغالبًا ما يقتصر التدخل الطبي في حالة الإصابة بهذا المرض على الوقاية من حدوث المضاعفات التي تنتج عن تأثيرات الإصابة بالشلل الدماغي، ومحاولة علاج هذه المضاعفات في حالة حدوثها. وقد أوضحت إحدى الدراسات التي تم إجراؤها في عام 2003 أن التكلفة الاقتصادية المرتبطة بالإصابة بالشلل الدماغي في الولايات المتحدة هي 921،000 دولار أمريكي للفرد الواحد؛ ويتضمن ذلك الدخل المهدر نتيجةً للإصابة بهذا المرض. كما أوضحت دراسة أخرى أن معدل حدوث الإصابة بالمرض في ستة من الدول التي تم تقدير نسبة الإصابة فيها كان يتراوح ما بين 2.12 و2.45 لكل ألف مولود من المواليد الأحياء، الأمر الذي يكشف عن زيادة طفيفة في معدلات الإصابة بالمرض في السنوات الأخيرة. وقد ساعدت التطورات التي طرأت على مجال تمريض حديثي الولادة في الحد من أعداد المواليد المصابين بالشلل الدماغي. ومن ناحية أخرى، ازدادت أعداد المواليد ناقصي وزن الولادة بشدة؛ ويعتبر هؤلاء الأطفال هم الأكثر عرضةً للإصابة بالشلل الدماغي. (ar)
  • Unter dem Ausdruck infantile Zerebralparese oder Cerebralparese (von lat. cerebrum „Gehirn“ und griech. parese „Lähmung“, häufig abgekürzt ICP oder CP) im engeren Sinn, etwas allgemeiner auch cerebrale Bewegungsstörung genannt, versteht man Bewegungsstörungen, deren Ursache in einer frühkindlichen Hirnschädigung liegt. Die dadurch hervorgerufene Behinderung ist charakterisiert durch Störungen des Nervensystems und der Muskulatur im Bereich der willkürlichen Motorik. Am häufigsten sind spastische Mischformen und eine Muskelhypertonie, aber auch athetotische oder ataktische Formen kommen vor. (de)
  • La parálisis cerebral es un trastorno permanente y no progresivo que afecta a la psicomotricidad del paciente. En un nuevo consenso internacional, se propone como definición: “La parálisis cerebral describe un grupo de trastornos del desarrollo psicomotor, que causan una limitación de la actividad de la persona, atribuída a problemas en el desarrollo cerebral del feto o del niño. Los desórdenes psicomotrices de la parálisis cerebral están a menudo acompañados de problemas sensitivos, cognitivos, de comunicación y percepción, y en algunas ocasiones, de trastornos del comportamiento”. Las lesiones cerebrales de la PC ocurren desde el período fetal hasta la edad de 3 años. Los daños cerebrales después de la edad de 3 años hasta el período adulto pueden manifestarse como PC, pero, por definición, estas lesiones no son PC. Hay autores que recomiendan, en determinados casos, no establecer el diagnóstico de PC hasta los 5 años de edad. La incidencia de esta condición en países desarrollados es de aproximadamente 2 – 2,5 por cada mil nacimientos. Esta incidencia no ha bajado en los últimos 60 años a pesar de los avances médicos como la monitorización de las constantes vitales de los fetos. La Parálisis cerebral no tiene cura conocida; la intervención médica aparece como una ayuda. Estos tratamientos para el desarrollo personal del paciente se introducen en su vida diaria durante toda la vida. La parálisis cerebral es un término que agrupa un grupo de diferentes condiciones. Hay que tener en cuenta que no hay dos personas con parálisis cerebral con las mismas características o el mismo diagnóstico. La Parálisis cerebral está dividida en cuatro tipos, que describen los problemas de movilidad que presentan. Esta división refleja el área del cerebro que está dañada. Las cuatro clasificaciones son: espástica, atetoide, atáxica, mixta. (es)
  • L'infirmité motrice cérébrale (IMC) a été définie en 1955 par le professeur Guy Tardieu comme étant une infirmité motrice due à des lésions survenues durant la période périnatale. Les sujets souffrant d'affections neurologiques dégénératives ou de retards moteurs liés à une déficience intellectuelle ne peuvent donc pas être considérés comme IMC. Il s'agit d'un état pathologique (non évolutif) non héréditaire comportant diverses atteintes neurologiques. Une cause exacte n'est pas toujours retrouvée mais elle est liée à la prématurité, l'hypoxie périnatale, les traumatismes cérébraux et l'ictère néonatal. Le degré d'atteinte neurologique est sévère dans un tiers des cas et modéré dans un sixième des cas. (fr)
  • La paralisi cerebrale infantile è un disturbo persistente, ma non progressivo della postura e del movimento, dovuto ad alterazioni della funzione cerebrale infantile prima che il sistema nervoso centrale abbia completato il suo sviluppo. (it)
  • Een hersenverlamming of diplegia spastica infantilis is een stoornis die wordt veroorzaakt door schade aan de hersenen tijdens of vóór geboorte. Een hersenverlamming gaat vaak vergezeld van slechte coördinatie, moeite met praten en moeite met leren. Hersenverlamming is één van de meest voorkomende aandoeningen die door pediatrische neurologen worden bestudeerd. Een belangrijk probleem dat door zowel werkers in de gezondheidszorg als ouders wordt onderkend is dat er geen absolute definitie van hersenverlamming bestaat. Veel mensen uit de gezondheidszorg zouden hersenverlamming omschrijven als een afwijking van de motorische functies (in tegenstelling de tot geestelijke functies) die op vroege leeftijd, gewoonlijk voor of tijdens het eerste levensjaar, wordt opgelopen, en die toe te schrijven is aan een niet-progressief hersenletsel. De motorische functie is het vermogen bewegingen uit te voeren en te controleren. Een hersenletsel is afwijking in de hersenstructuur of -functie. Het gebruik van de term niet-progressief betekent dat het letsel geen doorgaande verslechtering van de hersenfunctie veroorzaakt. Hersenverlamming treedt op bij ongeveer 1 tot 3 per duizend levendgeborenen. (nl)
  • 脳性麻痺(のうせいまひ、英: Cerebral palsy, CP)とは、受精から生後4週までの間に、何らかの原因で受けた脳の損傷によって引き起こされる運動機能の障害をさす症候群である。 (ja)
  • Mózgowe porażenie dziecięce (MPD, łac. paralysis cerebralis infantium, ang. cerebral palsy) - zespół objawów określający różnorodne zaburzenia ruchu i postawy, wynikające z trwałego, niepostępującego uszkodzenia mózgu we wczesnym stadium rozwoju dziecka. Najczęstsze problemy dotyczą koordynacji ruchowej, różnego stopnia sztywności lub wiotkości mięśni, przełykaniem pokarmów, mówieniem. Jako objawy wyróżnić można jeszcze w niektórych przypadkach obecność drgawek, problemy ze wzrokiem i słuchem. Często dzieci z MPD nabywają zdolności do obracania się, siadania, pełzania i chodzenia w późniejszym wieku niż ich zdrowi rówieśnicy. U około jednej trzeciej dzieci dochodzi do napadów epileptycznych. Symptomy choroby mogą stać się bardziej widoczne w miarę starzenia się organizmu, nie oznacza to jednak, że choroba postępuje. Mózgowe porażenie dziecięce jest spowodowane nieprawidłowościami w rozwoju mózgu lub uszkodzeniem tych jego części, które są odpowiedzialne za koordynację wzrokowo-ruchową, równowagę i postawę. Najczęściej pierwsze sygnały występują już w fazie prenatalnej, aczkolwiek mogą mieć miejsce w fazie perinatalnej i postnatalnej. Przyczyna problemów często jest nieznana. Czynniki ryzyka to przedterminowa ciąża, ciąża wielopłodowa, niektóre infekcje przebyte podczas ciąży, takie jak toksoplazmoza, różyczka, ekspozycja na metylortęć, oraz uraz głowy przebyty w czasie pierwszych kilku lat życia i inne. Dziecięce porażenie mózgowe dzieci się na cztery postacie, w zależności od objawów chorego. Nadmierne napięcie mięśniowe to rodzaj spastyczny mózgowego porażenia dziecięcego (postać piramidowa), problemy z koordynacją ruchową, niezborność - ataksję (postać móżdżkowa), natomiast jeśli dziecko wykazuje mimowolne, nieskoordynowane ruchy kończyn górnych niezależne od jego woli, wtedy należy mówić o atetozie. Diagnoza medyczna jest stawiana na podstawie poszczególnych etapów rozwoju dziecka. Badania krwi oraz diagnostyka obrazowa mogą być wykorzystywane, by wykluczyć inne przyczyny. Około 2% przypadków z czterokończynowego porażenia mózgowego ma przyczynę w uwarunkowaniach genetycznych. Dziecięcemu porażeniu mózgowemu można częściowo zapobiec poprzez immunizację matki oraz dzięki ostrożności, by zapobiec urazom głowy dziecka. Choroba jest nieuleczalna, aczkolwiek w wielu przypadkach pomóc może korzystanie z rehabilitacji polegającej na fizjoterapii i terapii logopedycznej a także przyjmowanie leków, takich jak diazepam, baklofen, botulina (znana również jako jad kiełbasiany) - których właściwości mogą obniżyć nadmiernie napięte mięśnie. Pomóc mogą również zabiegi operacyjne, w których wydłuża się mięśnie lub skraca się nerwy nadmiernie wzmożone; stosowane są również ortezy i inne technologie asystujące. Dzieci, które mają zapewnioną odpowiednią rehabilitację mogą w przyszłości prowadzić dorosłe życie podobnie jak zdrowi ludzie. Czasami jest stosowana medycyna naturalna - nie ma jednak naukowych dowodów, że jest ona skuteczna. Mózgowe porażenie dziecięce jest najczęstszym zaburzeniem ruchu u dzieci - występuje w około 2.1 na 1000 żywych urodzeń. Po raz pierwszy chorobę opisał Hipokrates, w V wieku przed naszą erą, natomiast obszerne badania rozpoczął w XIX wieku John_William_Little, stąd inna nazwa choroby - choroba Little’a. Obecnie (na początku XXI wieku) badane są potencjalne metody leczenia, w tym leczenie komórkami macierzystymi. (pl)
  • Paralisia cerebral ou encefalopatia crônica não progressiva é uma lesão de uma ou mais partes do cérebro,não é uma doença e sim um quadro ou estado patológico, pois nesse caso a lesão é irreversível. Essa patologia designa um grupo de afecções do SNC da infância que não têm caráter progressivo e que apresenta clinicamente distúrbios da motricidade, isto é, alterações do movimento, da postura, do equilíbrio, da coordenação com presença variável de movimentos involuntários. Ela é definida como patologia ligada a diferentes causas e caracterizada, principalmente, por rigidez muscular (J. PED. 2002). Sabe-se que o desenvolvimento do cérebro tem início logo após a concepção e continua após o nascimento, qualquer fator agressivo ao cérebro, seja antes, durante ou após o parto, prejudicará a função da área cerebral lesada, algumas alterações poderão ser permanente caracterizando uma lesão não progressiva (LEITE,2004). A lesão interfere no desenvolvimento ordenado, que em crianças normais, durante o primeiro ano de vida, apresentam inicialmente uma exuberância de motoneurônios a que passam por uma dimunuição gradual, reduzindo assim, a intensidade da resposta reflexa que sofre alterações durante o desenvolvimento. Resultando, na modulação inadequada dos reflexos e das reações de endireitamento, que são importantes no desenvolvimento do controle tônico e postural. (MORIOTO,2004) (pt)
  • Детские церебральные параличи — термин, объединяющий группу хронических непрогрессирующих симптомокомплексов двигательных нарушений, вторичных по отношению к поражениям или аномалиям головного мозга, возникающим в перинатальном (околородовом) периоде. Отмечается ложное прогрессирование по мере роста ребёнка. Примерно у 30-50 % людей с ДЦП наблюдается нарушение интеллекта. Затруднения в мышлении и умственной деятельности более распространены среди пациентов со спастической квадриплегией чем среди страдающих от других видов церебрального паралича. Повреждение мозга может повлиять также на освоение родного языка и речи. ДЦП не является наследственным заболеванием. Но при этом показано, что некоторые генетические факторы участвуют в развитии заболевания (примерно в 14 % случаев). Кроме того определённую сложность представляет существование множества ДЦП-подобных заболеваний. Причина любых церебральных параличей — патология в коре, подкорковых областях, в капсулах или стволе головного мозга. Заболеваемость оценивается в размере 2 случаев на 1000 новорожденных. Принципиальное отличие ДЦП от других параличей — во времени возникновения и связанном с этим нарушении редукции позотонических рефлексов, характерных для новорождённых. Термин «детский церебральный паралич» не следует смешивать с термином «детский паралич» — устаревшим обозначением последствий эпидемического полиомиелита. (ru)
  • 腦麻痺(Cerebral palsy,簡稱CP),又稱腦性麻痺,形容的是在幼年早期出現的永久性運動障礙統稱,徵兆與症狀都因人而異。常見的運動性傷害包括肌肉協調性差、肌肉僵直、肌無力、吞嚥及說話困難,以及顫抖等症狀;同時患者也可能會有觸覺、視覺,及聽覺等感官損失。通常患有腦性麻痺的嬰孩不會如相同年紀的幼兒般,會有翻身、端坐、爬行或走路的能力。三分之一罹患腦性麻痺的病人,可能會有認知障礙或是癲癇。雖然這些症狀可能在出生初期就開始出現,但上述的原發性病徵並不會因為年紀增長而變得更嚴重。 腦性麻痺是因腦部發育異常或腦部用來控制移動、平衡和姿勢的部位受損所導致。這些問題最常出現在懷孕時,然而也可能出現在生產或剛生產完的時候,病因大多不明。風險因子包括早產、本身是雙胞胎、懷孕時感染特定疾病如弓蟲症或風疹,懷孕時暴露在甲基汞中、分娩困難及出生前幾年受到頭部創傷等等,約2%的案例據信是因遺傳導致。我們可以根據出現特定的病徵分類一些亞型。舉例來說,有僵硬肌肉的病人得的是痙攣性腦性麻痺,協調能力差的是運動失調性腦性麻痺,有扭曲動作的是徐動性腦性麻痺。診斷結果根據孩童隨時間的發育而定。血液檢驗及醫學影像可用來排除其他可能的病因。 腦性麻痺其實是可以藉由讓孕婦接受疫苗注射來進行預防,而避免幼兒腦部受傷也是可達到預防效果。目前沒有可完全治癒腦性麻痺的方法,但支持性療法、藥物治療以及手術可多少給予不同病況的患者協助。物理治療、職能治療與言語治療都是會考慮使用的醫療手段。藥物如地西泮、貝可芬,和肉毒桿菌素等能幫助紓緩緊繃的肌肉會進行的手術包含延長肌肉與切除過度活躍的神經。在很多時候,外矯型器與其他輔具皆是病人的好幫手。只要經過適當的治療,部分的病童可以擁有接近正常成年人的生活常常會有患者選擇使用替代療法,但這些療程都沒有任何研究可支持他們的實用性。 腦性麻痺是孩童中最常見的運動失調症。每1000個新生兒約有2.1個會得到這種病。腦性麻痺從古典時期就有歷史紀錄,最早的描述記錄在西元前5世紀希波克拉底的作品中。對此種疾病症狀的廣泛研究從19世紀的William John Little開始,痙攣性雙癱也由他的名字命名為「Little disease」。William Osler則最早將該病命名為「腦性孩童麻痺」(zerebrale Kinderlähmung)現在正在檢視一些可能的治療方式,包括幹細胞療法。然而這種療法安全性及效果仍需更多研究。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 50605 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 745028133 (xsd:integer)
dbp:caption
  • A child with cerebral palsy.
dbp:colwidth
  • 30 (xsd:integer)
dbp:diseasesdb
  • 2232 (xsd:integer)
dbp:emedicinesubj
  • neuro
dbp:emedicinetopic
  • 533 (xsd:integer)
dbp:field
dbp:icd
  • 343 (xsd:integer)
  • G80
dbp:medlineplus
  • 716 (xsd:integer)
dbp:meshid
  • D002547
dbp:name
  • Cerebral palsy
dbp:omim
  • 603513 (xsd:integer)
dbp:wordnet_type
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Unter dem Ausdruck infantile Zerebralparese oder Cerebralparese (von lat. cerebrum „Gehirn“ und griech. parese „Lähmung“, häufig abgekürzt ICP oder CP) im engeren Sinn, etwas allgemeiner auch cerebrale Bewegungsstörung genannt, versteht man Bewegungsstörungen, deren Ursache in einer frühkindlichen Hirnschädigung liegt. Die dadurch hervorgerufene Behinderung ist charakterisiert durch Störungen des Nervensystems und der Muskulatur im Bereich der willkürlichen Motorik. Am häufigsten sind spastische Mischformen und eine Muskelhypertonie, aber auch athetotische oder ataktische Formen kommen vor. (de)
  • La paralisi cerebrale infantile è un disturbo persistente, ma non progressivo della postura e del movimento, dovuto ad alterazioni della funzione cerebrale infantile prima che il sistema nervoso centrale abbia completato il suo sviluppo. (it)
  • 脳性麻痺(のうせいまひ、英: Cerebral palsy, CP)とは、受精から生後4週までの間に、何らかの原因で受けた脳の損傷によって引き起こされる運動機能の障害をさす症候群である。 (ja)
  • Cerebral palsy (CP) is a group of permanent movement disorders that appear in early childhood. Signs and symptoms vary among people. Often, symptoms include poor coordination, stiff muscles, weak muscles, and tremors. There may be problems with sensation, vision, hearing, swallowing, and speaking. Often babies with cerebral palsy do not roll over, sit, crawl, or walk as early as other children their age. Difficulty with the ability to think or reason and seizures each occurs in about one third of people with CP. While the symptoms may get more noticeable over the first few years of life, the underlying problems do not worsen over time. (en)
  • الشلل الدماغي أو الشلل المخي هو مصطلح جامع يشمل مجموعة من الأمراض غير المعدية والتي تسبب اعاقة بدنية تطور الإنسان.الشلل الدماغي (CP) هو مصطلح شامل يتضمن مجموعة من الحالات المرضية الحركية التي لا تتدهور وغير المعدية والتي تسبب عجز جسدي أثناء نمو الإنسان، وذلك في أجزاء مختلفة من الجسم مرتبطة بأداء الوظائف الحركية. ولا يوجد علاج معروف لأي نوع من الأنواع المتعددة للشلل الدماغي أو لأنواعه الفرعية. وغالبًا ما يقتصر التدخل الطبي في حالة الإصابة بهذا المرض على الوقاية من حدوث المضاعفات التي تنتج عن تأثيرات الإصابة بالشلل الدماغي، ومحاولة علاج هذه المضاعفات في حالة حدوثها. (ar)
  • La parálisis cerebral es un trastorno permanente y no progresivo que afecta a la psicomotricidad del paciente. En un nuevo consenso internacional, se propone como definición: “La parálisis cerebral describe un grupo de trastornos del desarrollo psicomotor, que causan una limitación de la actividad de la persona, atribuída a problemas en el desarrollo cerebral del feto o del niño. Los desórdenes psicomotrices de la parálisis cerebral están a menudo acompañados de problemas sensitivos, cognitivos, de comunicación y percepción, y en algunas ocasiones, de trastornos del comportamiento”. Las lesiones cerebrales de la PC ocurren desde el período fetal hasta la edad de 3 años. Los daños cerebrales después de la edad de 3 años hasta el período adulto pueden manifestarse como PC, pero, por definici (es)
  • L'infirmité motrice cérébrale (IMC) a été définie en 1955 par le professeur Guy Tardieu comme étant une infirmité motrice due à des lésions survenues durant la période périnatale. Les sujets souffrant d'affections neurologiques dégénératives ou de retards moteurs liés à une déficience intellectuelle ne peuvent donc pas être considérés comme IMC. (fr)
  • Een hersenverlamming of diplegia spastica infantilis is een stoornis die wordt veroorzaakt door schade aan de hersenen tijdens of vóór geboorte. Een hersenverlamming gaat vaak vergezeld van slechte coördinatie, moeite met praten en moeite met leren. De motorische functie is het vermogen bewegingen uit te voeren en te controleren. Een hersenletsel is afwijking in de hersenstructuur of -functie. Het gebruik van de term niet-progressief betekent dat het letsel geen doorgaande verslechtering van de hersenfunctie veroorzaakt. (nl)
  • Mózgowe porażenie dziecięce (MPD, łac. paralysis cerebralis infantium, ang. cerebral palsy) - zespół objawów określający różnorodne zaburzenia ruchu i postawy, wynikające z trwałego, niepostępującego uszkodzenia mózgu we wczesnym stadium rozwoju dziecka. Najczęstsze problemy dotyczą koordynacji ruchowej, różnego stopnia sztywności lub wiotkości mięśni, przełykaniem pokarmów, mówieniem. Jako objawy wyróżnić można jeszcze w niektórych przypadkach obecność drgawek, problemy ze wzrokiem i słuchem. Często dzieci z MPD nabywają zdolności do obracania się, siadania, pełzania i chodzenia w późniejszym wieku niż ich zdrowi rówieśnicy. U około jednej trzeciej dzieci dochodzi do napadów epileptycznych. Symptomy choroby mogą stać się bardziej widoczne w miarę starzenia się organizmu, nie oznacza to je (pl)
  • Paralisia cerebral ou encefalopatia crônica não progressiva é uma lesão de uma ou mais partes do cérebro,não é uma doença e sim um quadro ou estado patológico, pois nesse caso a lesão é irreversível. Essa patologia designa um grupo de afecções do SNC da infância que não têm caráter progressivo e que apresenta clinicamente distúrbios da motricidade, isto é, alterações do movimento, da postura, do equilíbrio, da coordenação com presença variável de movimentos involuntários. Ela é definida como patologia ligada a diferentes causas e caracterizada, principalmente, por rigidez muscular (J. PED. 2002). Sabe-se que o desenvolvimento do cérebro tem início logo após a concepção e continua após o nascimento, qualquer fator agressivo ao cérebro, seja antes, durante ou após o parto, prejudicará a funç (pt)
  • Детские церебральные параличи — термин, объединяющий группу хронических непрогрессирующих симптомокомплексов двигательных нарушений, вторичных по отношению к поражениям или аномалиям головного мозга, возникающим в перинатальном (околородовом) периоде. Отмечается ложное прогрессирование по мере роста ребёнка. Примерно у 30-50 % людей с ДЦП наблюдается нарушение интеллекта. Затруднения в мышлении и умственной деятельности более распространены среди пациентов со спастической квадриплегией чем среди страдающих от других видов церебрального паралича. Повреждение мозга может повлиять также на освоение родного языка и речи. ДЦП не является наследственным заболеванием. Но при этом показано, что некоторые генетические факторы участвуют в развитии заболевания (примерно в 14 % случаев). Кроме того оп (ru)
  • 腦麻痺(Cerebral palsy,簡稱CP),又稱腦性麻痺,形容的是在幼年早期出現的永久性運動障礙統稱,徵兆與症狀都因人而異。常見的運動性傷害包括肌肉協調性差、肌肉僵直、肌無力、吞嚥及說話困難,以及顫抖等症狀;同時患者也可能會有觸覺、視覺,及聽覺等感官損失。通常患有腦性麻痺的嬰孩不會如相同年紀的幼兒般,會有翻身、端坐、爬行或走路的能力。三分之一罹患腦性麻痺的病人,可能會有認知障礙或是癲癇。雖然這些症狀可能在出生初期就開始出現,但上述的原發性病徵並不會因為年紀增長而變得更嚴重。 腦性麻痺是因腦部發育異常或腦部用來控制移動、平衡和姿勢的部位受損所導致。這些問題最常出現在懷孕時,然而也可能出現在生產或剛生產完的時候,病因大多不明。風險因子包括早產、本身是雙胞胎、懷孕時感染特定疾病如弓蟲症或風疹,懷孕時暴露在甲基汞中、分娩困難及出生前幾年受到頭部創傷等等,約2%的案例據信是因遺傳導致。我們可以根據出現特定的病徵分類一些亞型。舉例來說,有僵硬肌肉的病人得的是痙攣性腦性麻痺,協調能力差的是運動失調性腦性麻痺,有扭曲動作的是徐動性腦性麻痺。診斷結果根據孩童隨時間的發育而定。血液檢驗及醫學影像可用來排除其他可能的病因。 (zh)
rdfs:label
  • Cerebral palsy (en)
  • شلل دماغي (ar)
  • Infantile Zerebralparese (de)
  • Parálisis cerebral (es)
  • Infirmité motrice cérébrale (fr)
  • Paralisi cerebrale infantile (it)
  • 脳性麻痺 (ja)
  • Hersenverlamming (nl)
  • Mózgowe porażenie dziecięce (pl)
  • Paralisia cerebral (pt)
  • Детский церебральный паралич (ru)
  • 腦麻痺 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:knownFor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:disability of
is foaf:primaryTopic of