| dbpedia-owl:abstract
|
- Ceolwulf (auch Ceolwulfus, Ceolulf, Ceoluulf, Ceolf, Ciolwulf; * um 700; † 15. Januar 764 in Lindisfarne) war in den Jahren 729 bis 737 König des angelsächsischen Königreiches Northumbria. Er gilt als Heiliger.
- Ceolwulf was king of Northumbria from 729 until 737, except for a short period in 731 or 732 when he was deposed, and quickly restored to power. Ceolwulf finally abdicated and entered the monastery at Lindisfarne. He was the "most glorious king" to whom Bede dedicated his Historia ecclesiastica gentis Anglorum. He was adopted as heir by his predecessor, and distant cousin, Osric. Ceolwulf was brother of Coenred and was the second of the Leodwaldings to rule Northumbria. With the extinction of the main line of the Eoppingas at the death of Osric (or, if Osric was not in fact of the direct line, even earlier, in 716, at the death of Osred son of Aldfrith), the kingdom of Northumbria entered into a long period of dynastic conflict and instability, which was only ended by the destruction of the kingdom by the Vikings in 867. As with Aldfrith, the Irish annals give Ceolwulf an Irish name, "Eóchaid son of Cuidin", and if Cuidin is a calque of Cuthwine, Eóchaid is no more obviously related to Ceolwulf than Flann is to Aldfrith. For this reason, it has been suggested that Ceolwulf had spent time in Ireland, perhaps studying to enter into religion. Be that as it may, his reign appears to have met with the approval of clerics such as Bede and William of Malmesbury. As said, Ceolwulf was deposed for a short period in the autumn of 731 or 732, but quickly restored. The details of the attempted coup are unclear. Bishop Acca of Hexham is said to have been driven from his seat, and Alric and Esc killed. Ceolwulf was succeeded by his first cousin Eadberht. His death is recorded in the winter of 764–765. He was later canonized, and his feast day is January 15.
- Ceolwulf est roi de Northumbrie de 729 à 737, excepté pendant une courte période de 731 à 732 durant laquelle il est déposé et rapidement restauré. Adopté comme son héritier par son prédécesseur Osric. En 737, il abdique et se fait moine à Lindisfarne, où il meurt le 15 janvier 765. Eadberht lui succède. C'est à lui que Bède le Vénérable dédie son Histoire ecclésiastique du peuple anglais.
- Dopo essere stato rimesso quasi subito sul trono, abdicò, entrando in monastero a Lindisfarne. Fu adottato come erede dal suo predecessore e lontano cugino Osric. Ceolwulf era fratello di Coenred e fu il secondo appartenente ai Leodwaldingi a regnare sulla Northumbria. Dopo l'estinzione della linea principale degli Eoppingi con la morte di Osric o (se quest'ultimo non apparteneva alla linea principale) di Osred figlio di Aldfrith, il regno entrò in un lungo periodo di conflitto e di instabilità, che terminò con la sua distruzione nell'867 da parte dei Vichinghi. Ceolwulf sarebbe stato deposto nell'autunno del 731 o del 732, ma fu rimesso poco dopo sul trono. Non si conoscono i dettagli di quanto accadde. A lui successe nel 737 il cugino Eadberht. Sarebbe morto nell'inverno del 764–765.
- Ceolwulf z Nortumbrii, Ceolf, Ceoluulf, Ceolwulf wæs Cuþaing, Ciowulf - władca anglosaskiego królestwa Nortumbrii w latach 729-737, który abdykował by wstąpić do klasztoru benedyktynów na Lindisfarne; święty kościoła katolickiego i anglikańskiego. Ceolwulf był przedstawicielem rodu Leodwaldingów, wywodzących się od Ocga, który od lat rywalizował o władzę w Nortumbrii z potomkami Etelfryda. Obie gałęzie rodu wywodziły się od założyciela dynastii, Idy, ale Ocga był młodszym z braci i drugim w kolejce do tronu. Jego ojcem był Cuthwine. Brat Ceolwulfa, Cenred, władał już Nortumbrią w latach 716-718, lecz po jego śmierci tron powrócił w ręce potomków Etelfryda w osobie Osrica. Osric nie miał następcy, więc, aby zapobiec eskalacji konfliktu dynastycznego, w 729 roku wyznaczył na swego sukcesora właśnie Ceolwulfa. Początki panowania Ceolwulfa nie były dla niego łatwe. W 731 został w niejasnych okolicznościach obalony, pojmany i uwięziony w klasztorze na wyspie Lindisfarne. Jednakże jeszcze w tym samym roku powrócił na tron. Z faktu, iż wkrótce po tych wydarzeniach biskup Hexam Acca został usunięty ze swojej diecezji, historycy wnioskują, że był w jakiś sposób zamieszany w spisek przeciw królowi. Niewiele jest znanych szczegółów panowania Ceolwulfa. Wiadomo, że jego wysiłek podjęty w celu walki z oznakami rozpadu Nortumbrii był wysiłkiem bezowocnym. Znany jest głównie z tego, że cieszył się znacznym poparciem ze strony duchowieństwa i sam był wielkim zwolennikiem edukacji i kościoła oraz wielkim dobroczyńcą klasztorów. Beda Czcigodny poświęcił mu dzieło swojego życia - kronikę Historia ecclesiastica gentis Anglorum. W 737 roku Ceolwulf zdecydował się abdykować. Na swego następcę wyznaczył kuzyna, Edberta (Eadberht). Wstąpił tym razem już dobrowolnie do klasztoru Lindisfarne. Jeszcze jako król wzbogacił ów klasztor w liczne dary, a mnisi byli mu wdzięczni za uzyskane z Watykanu pozwolenie na spożywanie przez zakonników wina i piwa, czego dotąd im nie było wolno. Zmarł 15 stycznia 764. Pochowany został w kościele na Lindisfarne, przy grobie św. Kutberta. Został uznany za świętego. Dniem jego wspomnienia liturgicznego jest 15 stycznia. Obecnie jego relikwie znajdują się m. in. w Norham i Durham. Przypisy ↑ ↑
- Кеолвулф Святой — король Нортумбрии, правил в 729—737 годах.
|
| rdfs:comment
|
- Ceolwulf (auch Ceolwulfus, Ceolulf, Ceoluulf, Ceolf, Ciolwulf; * um 700; † 15. Januar 764 in Lindisfarne) war in den Jahren 729 bis 737 König des angelsächsischen Königreiches Northumbria. Er gilt als Heiliger.
- Ceolwulf was king of Northumbria from 729 until 737, except for a short period in 731 or 732 when he was deposed, and quickly restored to power. Ceolwulf finally abdicated and entered the monastery at Lindisfarne. He was the "most glorious king" to whom Bede dedicated his Historia ecclesiastica gentis Anglorum. He was adopted as heir by his predecessor, and distant cousin, Osric. Ceolwulf was brother of Coenred and was the second of the Leodwaldings to rule Northumbria.
- Ceolwulf est roi de Northumbrie de 729 à 737, excepté pendant une courte période de 731 à 732 durant laquelle il est déposé et rapidement restauré. Adopté comme son héritier par son prédécesseur Osric. En 737, il abdique et se fait moine à Lindisfarne, où il meurt le 15 janvier 765. Eadberht lui succède. C'est à lui que Bède le Vénérable dédie son Histoire ecclésiastique du peuple anglais.
- Dopo essere stato rimesso quasi subito sul trono, abdicò, entrando in monastero a Lindisfarne. Fu adottato come erede dal suo predecessore e lontano cugino Osric. Ceolwulf era fratello di Coenred e fu il secondo appartenente ai Leodwaldingi a regnare sulla Northumbria.
- Ceolwulf z Nortumbrii, Ceolf, Ceoluulf, Ceolwulf wæs Cuþaing, Ciowulf - władca anglosaskiego królestwa Nortumbrii w latach 729-737, który abdykował by wstąpić do klasztoru benedyktynów na Lindisfarne; święty kościoła katolickiego i anglikańskiego. Ceolwulf był przedstawicielem rodu Leodwaldingów, wywodzących się od Ocga, który od lat rywalizował o władzę w Nortumbrii z potomkami Etelfryda.
- Кеолвулф Святой — король Нортумбрии, правил в 729—737 годах.
|
