| dbpprop:abstract
|
- The centerfold of a magazine refers to a gatefolded spread, usually a portrait such as a pin-up or a nude, inserted in the middle of the publication, or to the model featured in the portrait. In saddle-stitched magazines (as opposed to those that are perfect-bound), the centerfold does not have any blank space cutting through the image. The term was coined by Hugh Hefner, founder of Playboy magazine. The success of the first issue of Playboy has been attributed in large part to its centerfold: a nude of Marilyn Monroe. The advent of monthly centerfolds gave the pin-up a new respectability, and helped to sanitize the notion of "sexiness". Being featured as a centerfold could lead to film roles for models, and still occasionally does today. Early on, Hefner required Playboy centerfolds to be portrayed in a very specific way, telling photographers in a 1956 memo that the "model must be in a natural setting engaged in some activity 'like reading, writing, mixing a drink'... [and]... should have a 'healthy, intelligent, American look—a young lady that looks like she might be a very efficient secretary or an undergrad at Vassar. '" Hefner later said that the ideal centerfold is one in which "a situation is suggested, the presence of someone not in the picture"; the goal was to transform "a straight pinup into an intimate interlude, something personal and special. " Though the term has become linked in the public consciousness with erotic material or models, many other magazines such as Life, Time and National Geographic have published fold-out spreads on other subjects.
- Een centerfold is de naam voor de middelste twee bladzijden van een tijdschrift, als die bladzijden samen één afbeelding weergeven. Die afbeelding kan bijvoorbeeld een kalender, een afbeelding, een schema, een tijdbalk, zijn, maar meestal is het een foto, vaak van prikkelende of erotische aard. Vaak is de centerfold ook nog uitvouwbaar, zodat zelfs een groter formaat dan de spread mogelijk wordt.
- Rozkładówka – dwie środkowe strony publikacji poligraficznej w oprawie zeszytowej, czyli oprawie szytej przez środek grzbietu. W tym typie oprawy każda para stron widzących jest widoczna w całości, bez strat na klej i bez utrudnień widoczności wynikających z ugięcia kart w okolicy grzbietu, co jest wadą oprawy klejonej. Rozkładówka to jedyne strony widzące, które są jednocześnie parą drukarską, co stwarza szereg możliwości. Przede wszystkim w sposób absolutnie dokładny widoczny jest zadruk obu stron, bez strat (choć zwykle minimalnych), które towarzyszą falcowaniu innych stron. W rozkładówce falc jest widoczny jako ślad biegnący przez środek arkusza, nie jest on jednak, w odróżnieniu od innych stron, granicą widoczności zadruku, gdyż w rozkładówce obraz po falcu płynnie przechodzi na stronę sąsiednią. Drugą zaletą rozkładówki jest możliwość wyjęcia jej z publikacji po odgięciu zszywek. Stąd rozkładówki wykorzystuje się zwykle do prezentacji najatrakcyjniejszych materiałów ilustracyjnych, układając je jednocześnie na obu kolumnach czyli przez rozwarcie. Rozkładówki służą często również do publikowania plansz, rysunków technicznych, plakatów itp. , które zainteresowany czytelnik może łatwo wypiąć z wkładu stron. Funkcjonalne zalety rozkładówki mogą być wykorzystane również w innych sprzyjających temu zastosowaniu parach drukarskich, jak tylne strony rozkładówki, kolejne arkusze stron leżących bezpośrednio pod rozkładówką, oraz strony okładki – czwarta z pierwszą. W dziennikarstwie rozkładówka nie musi oznaczać najbardziej wewnętrzej pary drukarskiej gazety. Materiał dziennikarski może okazać się obszerny lub nośny na tyle, że warto oddać mu dwie kolumny, ale szkoda nań rozkładówki. Wtedy można umieścić go na tzw. sztucznej rozkładówce, czyli po prostu dwóch sąsiednich stronach gazety. Konsekwencje są znaczne. Niewymagający czytelnik nie widzi różnicy między rozkładówką a sztuczną rozkładówką - widzi obszerny, nośny materiał. Oczywiście tylko wtedy, gdy rozkładówka nie ma charakteru użytkowego, czyli nie warto jej wypinać z wydania. Jednocześnie waga materiału wzrasta. Innymi słowy: sztuczna rozkładówka to trochę mniej niż rozkładówka, ale trochę więcej niż czołówka. I dużo więcej niż czołówka podbita podwałem lub reklamą. Sztuczne rozkładówki najczęściej pojawiają się w brukowych tabloidach. Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu DTP.
- Utvikningsbilder var ursprungligen studiofotografier på lättklädda kvinnor som trycktes i herrtidskrifter på dubbla ark, så de kunde "vikas ut" ur tidningen. Idag har begreppet utvidgats, och kan omfatta de flesta typer av detaljerade fotografier av kvinnor och män som publicerats i tidskrifter, på webben eller i något annat medium. Till skillnad från pornografiska bilder brukar inte utvikningsbilderna visa blottade könsorgan. Idag används uttrycket mest som nedsättande benämning av dem som vill skada den "utvikta" personens anseende och framställa vederbörande som omoralisk.
|
| rdfs:comment
|
- The centerfold of a magazine refers to a gatefolded spread, usually a portrait such as a pin-up or a nude, inserted in the middle of the publication, or to the model featured in the portrait. In saddle-stitched magazines (as opposed to those that are perfect-bound), the centerfold does not have any blank space cutting through the image. The term was coined by Hugh Hefner, founder of Playboy magazine.
- Een centerfold is de naam voor de middelste twee bladzijden van een tijdschrift, als die bladzijden samen één afbeelding weergeven. Die afbeelding kan bijvoorbeeld een kalender, een afbeelding, een schema, een tijdbalk, zijn, maar meestal is het een foto, vaak van prikkelende of erotische aard. Vaak is de centerfold ook nog uitvouwbaar, zodat zelfs een groter formaat dan de spread mogelijk wordt.
- Rozkładówka – dwie środkowe strony publikacji poligraficznej w oprawie zeszytowej, czyli oprawie szytej przez środek grzbietu. W tym typie oprawy każda para stron widzących jest widoczna w całości, bez strat na klej i bez utrudnień widoczności wynikających z ugięcia kart w okolicy grzbietu, co jest wadą oprawy klejonej. Rozkładówka to jedyne strony widzące, które są jednocześnie parą drukarską, co stwarza szereg możliwości.
- Utvikningsbilder var ursprungligen studiofotografier på lättklädda kvinnor som trycktes i herrtidskrifter på dubbla ark, så de kunde "vikas ut" ur tidningen. Idag har begreppet utvidgats, och kan omfatta de flesta typer av detaljerade fotografier av kvinnor och män som publicerats i tidskrifter, på webben eller i något annat medium. Till skillnad från pornografiska bilder brukar inte utvikningsbilderna visa blottade könsorgan.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
