In astronomy and navigation, the celestial sphere is an imaginary sphere of arbitrarily large radius, concentric with Earth. All objects in the observer's sky can be thought of as projected upon the inside surface of the celestial sphere, as if it were the underside of a dome or a hemispherical screen. The celestial sphere is a practical tool for spherical astronomy, allowing observers to plot positions of objects in the sky when their distances are unknown or unimportant.

Property Value
dbo:abstract
  • In astronomy and navigation, the celestial sphere is an imaginary sphere of arbitrarily large radius, concentric with Earth. All objects in the observer's sky can be thought of as projected upon the inside surface of the celestial sphere, as if it were the underside of a dome or a hemispherical screen. The celestial sphere is a practical tool for spherical astronomy, allowing observers to plot positions of objects in the sky when their distances are unknown or unimportant. (en)
  • القبة السماوية أو الكرة السماوية في علم الفلك وعلم الفلك الكروي هي كرة تخيلها الإنسان بنصف قطر لا متناهٍ ومتحدة المركز مع الأرض ويدوران حول نفس المحور.فلو تخيلت نفسك واقفا على الأرض على خط طول ٤٥° وداخل هذه القبة فما فوقك هو سمت الرأس وما تحتك هو النظير.وكلاهما نقاط وهمية على القبة السماوية.بينهما توجد دائرة عظمى تدعى دائرة خط الأفق.حيث يمكنك رؤية كل ما هو فوق هذا الخط.أما ما تحته فلا يمكن رؤيته.وعلى هذه القبة يوجد كذلك القطب السماوي الجنوبي والقطب السماوي الشمالي وبين القطبين يكون المستوى الاستوائي.على نحو مشابه الأرض حيث القطب الشمالي والقطب الجنوبي وبينهما خط الاستواء.والقطب السماوي الشمالي يقع في كوكبة الدب الأصغر ليس ببعيد عن نجم الشمال.أما القطب السماوي الجنوبي فيقع ضمن كوكية الثمن.والدائرة التي تصل بين النقاط الأربعة سمت الرأس والنظير والقطب السماوي الشمالي والقطب السماوي الجنوبي تسمى دائرة خط الزوال.وتتقاطع دائرة خط الزوال مع دائرة خط الأفق في نقطتين اثنتين.وهما نقطتا الشمال الجنوب بالنسبة لسكان الأرض.آما تقاطع دائرة خط الأفق مع مستوى الاستواء فينتج عنه نقطتا الشرق الغرب.أما التقاطع بين دائرة خط الزوال ومستوى الاستواء فينتج عنه ميل عن سمت الرأس بزاوية تساوي خط العرض.فإذا نظر شخص واقف فوق خط الأفق فسوف يتمكن من رؤية نجم الشمال آوالقطب السماوي الشمالي لكنه لن يتمكن من رؤية القطب السماوي الجنوبي.وعندما يهبط النجم تحت خط الأفق يقال غرب وعندما يصعد فوق خط الأفق يقال له أشرق.وحين يكون ميل النجم صفر فهذا يدل على يشرق تماما من الشرق ويغرب تمام من الغرب.أما إذا كان ميل النجم +٩٠° فهو نجم أبدي الظهور للناظر من شمال الكرة الأرضية وأبدي الغياب للناظر من جنوب الكرة الأرضية.أما إذا كان ميل النجم -٩٠° فهو أبدي الغياب للناظر من شمال الكرة الأرضية وأبدي الظهور للناظر من جنوب الكرة الأرضية. (ar)
  • Die scheinbare Himmelskugel ist eine gedachte Hohlkugel mit sehr großem Durchmesser, die als geozentrische Himmelskugel die Erde, als topozentrische den Beobachter umgibt. Mathematisch entspricht sie einer Einheitskugel und dient als Rechenfläche für Koordinaten in der Astronomie und Geodäsie. Für einen irdischen Beobachter erscheinen alle Gestirne in der gleichen Entfernung, weshalb schon früh die Vorstellung einer riesigen Himmelskugel entstand. Sie wird auch Himmelssphäre oder Firmament genannt, was sich vom antiken Weltmodell der Sphären ableitet: An eine der durchsichtigen, sich drehenden Kristallsphären des Himmels dachte man sich die Sterne „angeheftet“ (lateinisch firmamentum, „Befestigungsmittel“). (de)
  • La esfera celeste o bóveda celeste es una esfera ideal, sin radio definido, concéntrica con el globo terrestre, en la cual aparentemente se mueven los astros. Permite representar las direcciones en que se hallan los objetos celestes; así es como el ángulo formado por dos direcciones será representado por un arco de círculo mayor sobre esa esfera. Teóricamente se considera que el de la Tierra es el Eje del mundo (el de rotación de la esfera celeste), y que el ojo del observador es coincidente con el centro de la Tierra. Es un modelo que constituye uno de los conceptos fundamentales de la astronomía, especialmente para poder representar las observaciones celestes. (es)
  • La sphère céleste est la notion d'astronomie sphérique telle qu'elle se présente immédiatement aux yeux d'un observateur isolé. Incapable de déterminer les distances qui le séparent des astres, il imagine qu'ils sont situés sur la surface d'une sphère. C'est une sphère imaginaire, de rayon arbitraire et dont le centre est l'origine du système de coordonnées célestes de référence considéré. Les positions des objets célestes ainsi que, le cas échéant, leurs trajectoires apparentes dans le ciel, sont marquées sur la surface interne (concave) de la sphère. Sur Terre, la partie visible de la sphère céleste, c'est-à-dire l'hémisphère surplombant l'observateur isolé, est couramment désignée par le terme voûte céleste. Ce concept d'astronomie sphérique, hérité avec le géocentrisme depuis l'Antiquité, permet de se figurer collés sur une sphère tous les astres tels qu'on les voit depuis la Terre. Il est ainsi possible de les situer facilement dans le ciel, en leur attribuant des coordonnées indépendantes de leur distances réelles avec la Terre. Bien que cette modélisation formelle de l'univers soit fondamentalement fausse, les rapports de distances entre les objets célestes sont si grands qu'ils permettent à cette modélisation sphérique centrée sur l'observateur d'être pour l'Humanité l'outil cartographique de référence le plus indispensable à l'astronomie de position. En fonction de la position de l'observateur, on peut distinguer par exemple : * la sphère céleste géocentrique, dont le centre est la Terre ; * la sphère céleste héliocentrique, dont le centre est le Soleil. (fr)
  • La sfera celeste è una sfera immaginaria di raggio arbitrario sulla cui superficie sono proiettati tutti gli astri. La sfera celeste si dice geocentrica, se ha per centro il centro della terra, locale, se ha per centro l'occhio dell'osservatore, eliocentrica, se ha per centro il Sole. L'origine di tale arbitrarietà del raggio sta nel fatto che oltre una certa distanza non siamo più in grado di valutare visivamente la lontananza dei corpi, per cui gli astri ci sembrano tutti alla stessa distanza. (it)
  • 天球(てんきゅう、celestial sphere)とは、惑星や恒星がその上に張り付き運動すると考えられた地球を中心として取り巻く球体のこと。また、位置天文学において地球から見える天体の方向を表すために無限遠の距離にある仮想の球面上の点も天球と呼ぶ。 (ja)
  • In de astronomie en de navigatie is de hemelbol of hemelsfeer een denkbeeldige roterende bol met een gigantische straal die concentrisch is met de Aarde en tegen de achtergrond waarvan de hemellichamen worden waargenomen. Van alle voorwerpen in het heelal kan worden gedacht dat zij liggen op deze bol. Men spreekt over de hemelevenaar, de noordelijke hemelpool en zuidelijke hemelpool als respectievelijk de evenaar, de noordpool en de zuidpool van de hemelbol. Dit zijn de projecties van de evenaar, noordpool en zuidpool van de Aarde op de hemelbol. Alleen het deel van de hemelbol dat boven de horizon uitkomt is zichtbaar, dit wordt de hemelkoepel genoemd. Door de draaiing van de aarde is dit steeds een ander deel, afhankelijk van de positie op de aarde kunnen sommige delen altijd zichtbaar zijn en sommige delen nooit. De hemelbol moet niet verward worden met de galactische hemelbol, die gecentreerd is op de Zon, en waarvan de polen in het verlengde staan van de draaiingsas van de Zon. (nl)
  • Sfera niebieska (firmament, sklepienie niebieskie) – abstrakcyjna sfera o nieokreślonym promieniu otaczająca obserwatora znajdującego się na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem. Dawniej wierzono, że sfera niebieska jest rzeczywistą kopułą, dziś wiadomo, że jest to tylko złudzenie optyczne, a sformułowanie to jest używane jedynie w zwrotach językowych, jak np.: * widoczny na sferze niebieskiej = widoczny na niebie * ruch na sferze niebieskiej = zmiana kąta pod jakim widzimy dany obiekt Sfera niebieska jest złudzeniem, wynikającym z ograniczonej możliwości percepcji odległości przez człowieka, które to umiejętności nie sięgają dalej niż klasyczny zasięg widnokręgu (kilkanaście km). Wszystkie obiekty jakie postrzegamy na niebie jawią się więc nam jako tak samo dalekie, układają się więc w naszym wyobrażeniu na powierzchni sfery, której środkiem jest obserwator. Wbrew licznym schematom, znajdowanym nawet w podręcznikach szkolnych, środkiem sfery niebieskiej nie jest środek Ziemi. Wirtualne przenoszenie środka sfery niebieskiej do środka Ziemi jest dopuszczalne tylko przy niektórych zagadnieniach, w których rozmiar Ziemi jest nieistotny, np. przy pomiarach czasu. Ze sferą niebieską związane jest pojęcie gwiazdozbioru jako skupiska gwiazd na sferze niebieskiej. W rzeczywistości gwiazdy te nie muszą wcale leżeć blisko siebie w przestrzeni, są jedynie widoczne w niewielkiej odległości kątowej. Spotykane niekiedy w literaturze lub doniesieniach prasowych sformułowania określające, bądź sugerujące istnienie odległości do gwiazdozbioru są zupełnie błędne. (pl)
  • Em astronomia e navegação, a esfera celeste, incluindo a meia esfera do dia e da noite, é a própria abóbada celeste que vemos no céu. Visto de qualquer posição, forma-se uma esfera de raio indefinido e concêntrico com as coordenadas da Terra. Todos os objetos visíveis no céu podem ser então representados como projeções na abóbada celeste. Do mesmo modo, são projetados na esfera celeste o Polo Norte, o Polo Sul e o Equador terrestres, formando respetivamente os polos celestiais e o equador celeste. Em astronomia temos a "esfera celeste", que pode ser considerada como um globo fictício de raio indefinido, cujo centro radial é o olho do observador. Na esfera celeste os pontos das posições aparentes dos astros, independentemente de suas distâncias, marcam esta superfície hipotética. Esta superfície, onde aparentemente as estrelas estão fixadas, gira em torno de uma linha chamada de PP', denominada de linha do eixo do mundo, ou linha dos polos. Perpendicular a este eixo existe uma superfície circular plana denominada EE', que é definida como o "Equador Celeste". Observando-se a superfície circular do ponto de vista do hemisfério norte do plano equatorial e imprimindo-se um movimento no sentido horário no círculo equatorial, temos um eixo ZZ', que é vertical ao lugar onde se encontra o observador, a qual é chamada de Zênite (Z, ao norte) e Nadir (Z', ao sul). Esta linha vertical é atravessada por um plano perpendicular que é chamado de horizonte celeste. As retas PP' e ZZ' formam um plano chamado de "plano meridiano do lugar". A direção OS é o sul e a direção ON é o norte. Perpendicularmente ou na horizontal temos uma linha chamada de "linha leste-oeste". Portanto, quando o observador olha para o norte tem o Leste à sua direita e o oeste à esquerda. Muitas das civilizações antigas acreditavam que as estrelas estavam equidistantes da Terra e que a esfera celeste existia na realidade como o "local" onde elas estavam posicionadas. O firmamento, o suposto firme dos antigos, não tem existência real, é portanto uma ilusão de óptica. No entanto, apesar de incorreto, este modelo é uma útil abstração. Na verdade, tudo o que vemos no céu está de tal modo distante que as posições relativas e inclusive os movimentos são impossíveis de determinar apenas por observação visual, o que tornava correta a abstração. E visto que as distâncias são também indeterminadas, apenas necessitamos de saber a inclinação de um ponto relativo à superfície da terra para o conseguirmos projetar no céu. Desta forma, o modelo da esfera celestial com as estrelas fixas é uma ferramenta muito útil no campo da orientação espacial (Navegação astronômica). É de certa maneira o telescópio que põe termo à ilusão do firmamento. À medida que a terra roda em torno do seu eixo, os objetos na esfera celestial parecem rodar em torno dos polos celestiais. Por exemplo, o Sol parece surgir todos os dias a Leste e desaparecer a oeste, da mesma forma que as estrelas, os planetas e a Lua. Como a Terra gira de oeste para leste, a esfera celestial aparenta girar de leste para oeste. Algumas estrelas localizadas suficientemente perto dos polos celestiais parecem não se deslocar e apenas flutuar sobre o horizonte - são as chamadas estrelas circumpolares. Através da projeção do equador, a esfera celestial está dividida em hemisfério celestial norte e hemisfério celestial sul. Da mesma forma, podem ser projetados os trópicos de Câncer e Capricórnio e os polos Norte e Sul. (pt)
  • Небе́сная сфе́ра — воображаемая сфера произвольного радиуса, на которую проецируются небесные тела: служит для решения различных астрометрических задач. За центр небесной сферы принимают глаз наблюдателя; при этом наблюдатель может находиться как на поверхности Земли, так и в других точках пространства (например, он может быть отнесён к центру Земли). Для наземного наблюдателя вращение небесной сферы воспроизводит суточное движение светил на небе. Каждому небесному светилу соответствует точка небесной сферы, в которой её пересекает прямая, соединяющая центр сферы с центром светила. При изучении положений и видимых движений светил на небесной сфере выбирают ту или иную систему сферических координат. Расчёты положений светил на небесной сфере производятся с помощью небесной механики и сферической тригонометрии и составляют предмет сферической астрономии. (ru)
  • 天球(英語:Celestial sphere),是在天文學和導航上想出的一個與地球同圓心,並有相同的自轉軸,半徑無限大的球。天空中所有的物體都可以當成投影在天球上的物件。地球的赤道和地理極點投射到天球上,就是天球赤道和天極。天球是位置天文學上很實用的工具。 在亞里斯多德和托勒密的模型,天球想像成實際的物體,而不僅僅是一個幾何的投影(參見天球模型)。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 48239 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 722543640 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • In astronomy and navigation, the celestial sphere is an imaginary sphere of arbitrarily large radius, concentric with Earth. All objects in the observer's sky can be thought of as projected upon the inside surface of the celestial sphere, as if it were the underside of a dome or a hemispherical screen. The celestial sphere is a practical tool for spherical astronomy, allowing observers to plot positions of objects in the sky when their distances are unknown or unimportant. (en)
  • La sfera celeste è una sfera immaginaria di raggio arbitrario sulla cui superficie sono proiettati tutti gli astri. La sfera celeste si dice geocentrica, se ha per centro il centro della terra, locale, se ha per centro l'occhio dell'osservatore, eliocentrica, se ha per centro il Sole. L'origine di tale arbitrarietà del raggio sta nel fatto che oltre una certa distanza non siamo più in grado di valutare visivamente la lontananza dei corpi, per cui gli astri ci sembrano tutti alla stessa distanza. (it)
  • 天球(てんきゅう、celestial sphere)とは、惑星や恒星がその上に張り付き運動すると考えられた地球を中心として取り巻く球体のこと。また、位置天文学において地球から見える天体の方向を表すために無限遠の距離にある仮想の球面上の点も天球と呼ぶ。 (ja)
  • 天球(英語:Celestial sphere),是在天文學和導航上想出的一個與地球同圓心,並有相同的自轉軸,半徑無限大的球。天空中所有的物體都可以當成投影在天球上的物件。地球的赤道和地理極點投射到天球上,就是天球赤道和天極。天球是位置天文學上很實用的工具。 在亞里斯多德和托勒密的模型,天球想像成實際的物體,而不僅僅是一個幾何的投影(參見天球模型)。 (zh)
  • القبة السماوية أو الكرة السماوية في علم الفلك وعلم الفلك الكروي هي كرة تخيلها الإنسان بنصف قطر لا متناهٍ ومتحدة المركز مع الأرض ويدوران حول نفس المحور.فلو تخيلت نفسك واقفا على الأرض على خط طول ٤٥° وداخل هذه القبة فما فوقك هو سمت الرأس وما تحتك هو النظير.وكلاهما نقاط وهمية على القبة السماوية.بينهما توجد دائرة عظمى تدعى دائرة خط الأفق.حيث يمكنك رؤية كل ما هو فوق هذا الخط.أما ما تحته فلا يمكن رؤيته.وعلى هذه القبة يوجد كذلك القطب السماوي الجنوبي والقطب السماوي الشمالي وبين القطبين يكون المستوى الاستوائي.على نحو مشابه الأرض حيث القطب الشمالي والقطب الجنوبي وبينهما خط الاستواء.والقطب السماوي الشمالي يقع في كوكبة الدب الأصغر ليس ببعيد عن نجم الشمال.أما القطب السماوي الجنوبي فيقع ضمن كوكية الثمن.والدائرة التي تصل بين النقاط الأربعة سمت الرأس والنظير والقطب السماوي الشمالي والقطب السماوي الجنوبي تس (ar)
  • Die scheinbare Himmelskugel ist eine gedachte Hohlkugel mit sehr großem Durchmesser, die als geozentrische Himmelskugel die Erde, als topozentrische den Beobachter umgibt. Mathematisch entspricht sie einer Einheitskugel und dient als Rechenfläche für Koordinaten in der Astronomie und Geodäsie. (de)
  • La esfera celeste o bóveda celeste es una esfera ideal, sin radio definido, concéntrica con el globo terrestre, en la cual aparentemente se mueven los astros. Permite representar las direcciones en que se hallan los objetos celestes; así es como el ángulo formado por dos direcciones será representado por un arco de círculo mayor sobre esa esfera. (es)
  • La sphère céleste est la notion d'astronomie sphérique telle qu'elle se présente immédiatement aux yeux d'un observateur isolé. Incapable de déterminer les distances qui le séparent des astres, il imagine qu'ils sont situés sur la surface d'une sphère. C'est une sphère imaginaire, de rayon arbitraire et dont le centre est l'origine du système de coordonnées célestes de référence considéré. Les positions des objets célestes ainsi que, le cas échéant, leurs trajectoires apparentes dans le ciel, sont marquées sur la surface interne (concave) de la sphère. (fr)
  • In de astronomie en de navigatie is de hemelbol of hemelsfeer een denkbeeldige roterende bol met een gigantische straal die concentrisch is met de Aarde en tegen de achtergrond waarvan de hemellichamen worden waargenomen. Van alle voorwerpen in het heelal kan worden gedacht dat zij liggen op deze bol. Men spreekt over de hemelevenaar, de noordelijke hemelpool en zuidelijke hemelpool als respectievelijk de evenaar, de noordpool en de zuidpool van de hemelbol. Dit zijn de projecties van de evenaar, noordpool en zuidpool van de Aarde op de hemelbol. (nl)
  • Sfera niebieska (firmament, sklepienie niebieskie) – abstrakcyjna sfera o nieokreślonym promieniu otaczająca obserwatora znajdującego się na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem. Dawniej wierzono, że sfera niebieska jest rzeczywistą kopułą, dziś wiadomo, że jest to tylko złudzenie optyczne, a sformułowanie to jest używane jedynie w zwrotach językowych, jak np.: * widoczny na sferze niebieskiej = widoczny na niebie * ruch na sferze niebieskiej = zmiana kąta pod jakim widzimy dany obiekt (pl)
  • Em astronomia e navegação, a esfera celeste, incluindo a meia esfera do dia e da noite, é a própria abóbada celeste que vemos no céu. Visto de qualquer posição, forma-se uma esfera de raio indefinido e concêntrico com as coordenadas da Terra. Todos os objetos visíveis no céu podem ser então representados como projeções na abóbada celeste. Do mesmo modo, são projetados na esfera celeste o Polo Norte, o Polo Sul e o Equador terrestres, formando respetivamente os polos celestiais e o equador celeste. (pt)
  • Небе́сная сфе́ра — воображаемая сфера произвольного радиуса, на которую проецируются небесные тела: служит для решения различных астрометрических задач. За центр небесной сферы принимают глаз наблюдателя; при этом наблюдатель может находиться как на поверхности Земли, так и в других точках пространства (например, он может быть отнесён к центру Земли). Для наземного наблюдателя вращение небесной сферы воспроизводит суточное движение светил на небе. (ru)
rdfs:label
  • Celestial sphere (en)
  • قبة سماوية (ar)
  • Himmelskugel (de)
  • Esfera celeste (es)
  • Sphère céleste (fr)
  • Sfera celeste (it)
  • 天球 (ja)
  • Hemelbol (nl)
  • Sfera niebieska (pl)
  • Esfera celeste (pt)
  • Небесная сфера (ru)
  • 天球 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:differentFrom
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of