| dbpedia-owl:abstract
|
- Una catedral o seu episcopal és una església cristiana que té la funció de ser l'església principal d'una diòcesi. Aquest nom no s'aplica, però, a les seus episcopals ortodoxes. La catedral sol ser una de les construccions religioses més importants del territori, sovint més importants que les construccions civils, i el seu apogeu coincideix amb el de l'art gòtic europeu. Una de les primeres esglésies que rebé el nom d'església catedral, al Concili de Tarragona de l'any 516 va ser la de Tarragona. A les catedrals hi ha un capítol de canonges que hi celebren els oficis. Com que a les col·legiates també hi ha capítol de canonges que celebren els oficis, però no són seus episcopals, sovint també reben el nom de "seus" però no de catedrals. En són exemples als Països Catalans la col·legiata de Gandia, la Col·legiata Basílica de Santa Maria de Manresa o la Seu Col·legiata Basília de Santa Maria de Xàtiva. Per aquesta presència d'una comunitat de canonges, a Estrasburg i molts de llocs d'Alemanya, com a moltes esglésies grans d'Anglaterra, la catedral s'anomena münster en alemany o minster en anglès, derivades del llatí monasterium. El mot catedral prové del grec (καθέδρα, kathédra), a través del llatí eclesiàstic cathedralis ecclesia, on cathedralis és un adjectiu derivat de cathedra o "seient", el qual simbolitza la mena de trona per exercir el magisteri. A més, cathedra significa també "dignitat pontifícia o episcopal", la qual és representada físicament pel lloc en el qual s'asseu el bisbe davant la comunitat que presideix, dins l'església catedral, que en rep el nom. El mot seu, del llatí sedis, "seient" significa "principal església d'una diòcesi" pel mateix motiu semàntic que Cathedra. Seu també s'aplica a la principal església cristiana, la Santa Seu. Té el mateix origen i significat l'anglès see (episcopal see, seu; Holy See, la Santa Seu), mai aplicat, però, a l'edifici de l'església; en aquest sentit, té el mateix ús que soli "tron, sitial" i "dignitat" (soli pontifici, per exemple), donat que aquesta paraula no s'aplica a l'edifici. En italià el mot llatí Domus (casa), en l'expressió domus Dei (la casa del Senyor), ha derivat en duomo, equivalent a la nostra seu. A l'alemany i altres llengües germàniques, el mateix procediment ha originat la paraula Dom, sinònim de catedral, sovint complementada amb l'equivalent del mot església. L'espanyol seo és un catalanisme, aplicat primer a les catedrals d'Aragó i Navarra. El portuguès sé prové, però, directament del llatí. En la majoria de llengües occidentals el nom procedeix del llatí cathedralis.
- Katedrála (též katedrální kostel) je termín označující hlavní kostel diecéze, resp. sídelní kostel biskupa. Používá se v rámci katolické církve, anglikánské církve a některých protestantských. Má-li biskup dva sídelní kostely, označuje se druhý jako konkatedrála. V architektuře se ovšem termín používá poněkud odlišně. Jako katedrála se zde označuje zcela konkrétní typ velkého gotického kostela, viz gotická katedrála. Může přitom jít nejen o biskupský kostel, ale například také o klášterní kostel některých mnišských řádů, často benediktinů či cisterciáků.
- Eine Kathedrale, genauer Kathedralkirche (von griechisch καθεδρικός „Ruhesitz, Lehrstuhl“ und ναός „Kirche“ > lateinisch ecclesia cathedralis „zum Bischofssitz gehörende Kirche, Domkirche“), ist das Kirchengebäude eines katholischen, anglikanischen, altkatholischen, evangelischen oder orthodoxen Bischofssitzes.
- A cathedral (French cathédrale from Lat. cathedra, "seat" from the Greek kathedra, seat, bench, from kata "down" + hedra seat, base, chair) is a Christian church which contains the seat of a bishop, thus serving as the central church of a diocese, conference, or episcopate. Although the word "cathedral" is sometimes loosely applied, churches with the function of "cathedral" occur specifically and only in those denomination with an episcopal hierarchy, such as the Roman Catholic, Anglican, Orthodox, and some Lutheran and Methodist churches. In the Greek Orthodox Church, the terms kathedrikos naos is sometimes used for the church at which an archbishop or "metropolitan" presides. The term "metropolis" (literally "mother city") is used more commonly than "diocese" to signify an area of governance within the church. There are certain variations on the use of the term "cathedral"; for example, some pre-Reformation cathedrals in Scotland now within the Church of Scotland still retain the term cathedral, despite that church's Presbyterian polity that does not have bishops. The same occurs in Germany, where Protestant churches co-operate under an umbrella organisation, the Evangelical Church in Germany, with some retaining cathedrals or using the term as a merely honorary title and function, void of any hierarchical supremacy. As cathedrals are often particularly impressive edifices, the term "cathedral" is often applied colloquially to any large and impressive church, regardless of whether it functions as a cathedral, such as the Crystal Cathedral in California or figuratively to imply that a church is of outstanding beauty such as St John the Baptist, Tideswell, known as the "Cathedral of the Peak". Several cathedrals in Europe, such as that of Strasbourg, Essen, Freiburg i.B. , and in England at York, Lincoln and Southwell, are referred to as "Minster" churches, from Latin monasterium, because the establishments were served by canons living in community or may have been an abbey, prior to the Reformation. The other kind of great church in Western Europe is the abbey.
- Una catedral es un templo cristiano, donde tiene sede o cátedra el obispo, siendo así la iglesia principal de cada diócesis o Iglesia Particular. La sede o cátedra episcopal es el lugar desde donde cada obispo preside y guía a su grey, enseñando, desde el servicio a la comunidad, la vida de fe y la doctrina de la Iglesia. La Iglesia ortodoxa se refiere a sus catedrales como gran iglesia, aunque suele traducirse como catedral.
- Katedraali eli tuomiokirkko on kristillisessä kirkossa hiippakunnan pääkirkko. Katedraali-sanaa käytettiin Turun tuomiokirkosta keskiajalla. Luterilaisia pääkirkkoja kutsutaan suomeksi nimellä tuomiokirkko, muita pääkirkkoja kutsutaan yleensä nimellä katedraali tai basilika, joskaan jako ei ole ehdoton. Esimerkiksi Kölnin tuomiokirkko on katolinen keskuskirkko. Englanniksi hiippakunnan keskuskirkosta käytetään kirkkokunnasta riippumatta nimeä cathedral. Ranskalaiset keskuskirkot ovat nimeltään dôme, italialaiset duomo ja ruotsalaiset domkyrka. Katedraaliksi voidaan joskus kutsua olemukseltaan vaikuttavia kirkkoja, vaikkeivät ne olisikaan hiippakunnan pääkirkkoja. Katedraali-sana on tullut piispanistuimesta (cathedra), joka sijaitsi hiippakunnan pääkirkon kuorissa. Tuomiokirkko-sanan alkuosa ei viittaa oikeudelliseen tai uskonnolliseen tuomitsemiseen, vaan on eräänlainen vanha käännösvirhe: ruotsin, saksan ynnä muiden kielien dom-tyyppiset alut tulevat latinan sanasta domus, ja tuomiokirkko tarkoittaa siis piispan ”kotikirkkoa”. Tuomiokirkkoseurakunnan kirkkoherrasta käytetään Suomen evankelis-luterilaisessa kirkossa nimitystä tuomiorovasti.
- Une cathédrale est, à l'origine, une église où se trouve le siège de l'évêque ayant en charge un diocèse. Toutefois, il existe aujourd'hui des cathédrales sans évêque, le terme « cathédrale » étant alors conservé même si le siège épiscopal est transféré ailleurs ou supprimé.
- A székesegyház vagy katedrális a katolikus és anglikán egyházban (valamint néhány észak-európai evangélikus egyházban is) egy egyházmegye azon temploma, ahol a püspök vagy érsek trónja (görög καθέδρα, kathedra, azaz „trónszék”) található. Az ilyen templom általában a püspök vagy érsek rezidenciájához közel áll. A középkorban a székesegyház nem feltétlenül a város legnagyobb temploma volt. A 18. századtól vált jellemzővé monumentalitásra törekvés: az a szándék, hogy a székesegyházak emelkedjenek ki környezetükből.
- Una cattedrale è la chiesa cristiana più importante di una diocesi, di cui costituisce il centro liturgico e spirituale, e che generalmente contiene la cattedra del vescovo diocesano.
- 大聖堂（だいせいどう）とはキリスト教の宗教建築の種別のひとつ。語義には教派によって差がある。日本のカトリック教会では「カテドラル」との片仮名表記も頻繁に用いられるが、日本の他教派ではこれはあまり用いられない。
- 주교좌 성당은 교구의 관리자인 교구장주교의 주교좌가 있는 기독교의 성당이다. 이곳은 예배를 목적으로 한 종교 건물인데, 보다 엄밀히 말하면 로마 가톨릭 교회, 정교회, 성공회와 같이 주교 제도가 있는 기독교 종파들의 성당 가운데 주교가 상주하며, 주교가 실질 본당 주임이어서 주교전담의자(주교좌)가 성당 안에 있고 주교의 주요 의전이 대부분 이곳에서 이루어진다. 즉, 교구 전체의 중심이 되는 성당을 일컫는 말이다. 대성당(大聖堂)이라고도 부른다.
- Een kathedraal of dom is de kerk waar een bisschop zetelt. De benaming valt te herleiden tot ecclesia cathedralis, kerk van de zetel. Die zetel is letterlijk de zetel van de bisschop, die aan de zijkant van het priesterkoor van de kerk staat opgesteld, in de vroegchristelijke kerk in de exedra of de koorapsis. Deze zetel heet in het Latijn cathedra.
- En katedral er den kirken hvor en biskop har sitt sete, og dermed hovedkirken i et bispedømme. På norsk brukes helst ordet domkirke om slike kirker, men også dom, bispestol, bispesete og katedralkirke er dekkende uttrykk. Ordet katedral kommer fra gresk καθέδρα via latin cathedra, som betyr «trone» eller «stol». Den tidligste bruk av ordet er kjent fra Tarragona i 516, der biskopens kirke omtales som ecclesia cathedralis (kirken der biskopen har sin stol). Stolen eller setet det refereres til har sammenheng med at biskopen hadde en egen stol stående i koret. Dette må sees i sammenheng med at visse kirkelige handlinger bare kan utføres av en biskop i en katedral/domkirke. Ordet katedral brukes også ofte om store og prestisjefylte kirker, noe som ikke er korrekt. I bispedømmet Roma er det Laterankirken som er pavens katedral, men det pavelige kapellet Peterskirken blir ofte oppfattet som byens hovedkirke. Opprinnelig ble en katedral betjent av biskopen, men utover i middelalderen vokste de andre oppgavene biskopene måtte ta seg av, og ansvaret måtte overlates til andre. De liturgiske tjenester i katedralen ble derfor mer og mer overlatt til prester. Der det var mange prester involvert ble disse ofte skilt ut i et kapittel (eller domkapittel), med egne plikter og rettigheter (kanniker eller domkapitularer).
- Katedra, kościół katedralny, kościół biskupi (łac. ecclesia cathedralis, z gr. καθέδρα, kathedra - krzesło, siedziba) – główny kościół biskupa diecezjalnego, arcybiskupa (archikatedra) lub patriarchy (kościół patriarchalny), w którym głosi on doktrynę katolicką. Termin stosuje się także do konkatedr i prokatedr. Niekiedy swobodnie jako określenie głównego kościoła miejskiego – nie zawsze jednak największy i najpiękniejszy kościół danej diecezji jest zarazem jej kościołem katedralnym, choćby w przypadku diecezji rzymskiej Bazylika św. Piotra znacznie przewyższa rozmiarami Bazylikę Laterańską. W historii sztuki i kultury utarło się, by ogólnie nazywać katedrami wielkie kościoły romańskie i gotyckie, niekoniecznie stanowiące katedry we właściwym sensie. W katedrze znajduje się tron biskupi, z którego biskup zwraca się do wiernych. Katedrą nazywa się także podwyższenie, na którym ten tron się znajduje. Od greckiej nazwy krzesła biskupiego pochodzi sam termin "katedra", podobnie jak nazwa pulpitu wykładowcy czy też jednostki administracyjnej uczelni. Nazwa "katedra" w odniesieniu do kościoła biskupiego rozpowszechniła się w X wieku – przedtem stosowano terminy ecclesia matrix i ecclesia mater. Dopiero w konsekwencji przyjęto termin "tron" na określenie katedry w dawniejszym znaczeniu. Kościół katedralny i tron biskupi od początków dziejów Kościoła stanowią symbol autorytetu biskupa, co widoczne jest także w zwrocie nauczanie ex cathedra. Funkcje katedry jako symbolu władzy biskupiej rozpatrywali już Ojcowie Kościoła: św. Cyprian [De Unitate 4; 6] widział w katedrze symbol autorytetu biskupiego i jedności Kościoła lokalnego. Św. Augustyn tłumaczył usytuowanie katedry w absydzie potrzebą rozpoznawalności biskupa wśród wiernych oraz obowiązkiem czuwania, który nad nim ciąży [Enarratio in Ps. 126; Sermo 91,5]. Tron biskupi może być umieszczony czasowo w dowolnym kościele danej diecezji, katedrą w ścisłym sensie jest jednak jedynie ten kościół, w którym jest on umieszczony na stałe. Niemal zawsze kościół taki znajduje się w tym samym mieście, w którym rezyduje biskup. Początkowo tron biskupi znajdował się w absydzie po wschodniej stronie budynku, przed ołtarzem. Obecnie umieszcza się go zazwyczaj po stronie północnej. Tradycyjny tron biskupi znajduje się na trzech stopniach i okryty jest baldachimem, w nowszych katedrach zwyczaj ten nie jest już jednak praktykowany. Status prawnokanoniczny katedry nie zależy od jej wielkości ani formy architektonicznej. Podniesiony do godności katedry może zostać bez żadnych zmian w wyglądzie dowolny kościół w danej diecezji, co dzieje się często przy erygowaniu nowej. Tylko biskup miejsca może ustanowić katedrę, nie mogą tego uczynić biskupi tytularni. Przeważnie erygowanie katedry wraz z utworzeniem diecezji zatwierdza Stolica Apostolska za pomocą wydanego specjalnie w tym celu Listu Apostolskiego. Są jednak wyjątki od tej zasady, w Stanach Zjednoczonych na mocy postanowień III Synodu w Baltimore biskupi wybierają swoje katedry samodzielnie. Mimo że do godności katedry może zostać podniesiony dowolny kościół w obrębie danej diecezji, zazwyczaj w każdej jest tylko jedna katedra. Dwie katedry w jednej diecezji mogą istnieć, gdy dwie starsze diecezje zostały połączone aeque principaliter – nazywają się wtedy konkatedrami. Niekiedy konkatedry powstają też na skutek jakichś innych, specyficznych uwarunkowań. Kościół pełniący funkcje katedry jedynie czasowo nazywa się natomiast prokatedrą. Początkowo, na wzór Bazyliki Laterańskiej (IV w. ), kościoły biskupie nosiły wezwanie Salwatora. W 896 r. sama katedra laterańska otrzymała wezwanie św. Jana, dopiero później zaczęto nadawać im wezwania maryjne i świętych. Według zwyczaju w swojej katedrze chowany jest biskup. Datę ustanowienia katedry obchodzi się jako święto danej diecezji.
- Catedral é o templo principal onde um bispo católico, anglicano, metodista, ortodoxo, luterano e protestante com seu cabido, tem sua cátedra ou sede (daí a palavra sé). Usualmente, mas não necessariamente, é o maior e mais imponente templo de uma diocese. O termo também é usado pelos Protestantes para nomear alguns de seus templos. Em algumas denominações, como a Igreja do Evangelho Quadrangular, o termo "Catedral" é usado para denominar a igreja sede no município, onde forma-se assim Catedral da Paz, Catedral do Amor, Catedral da Fé e outros nomes, liderada pelo pastor titular na cidade.
- Собо́р — особый статус христианского храма, присваиваемый обычно по причине какого-то особенного его положения. Так, собором называют кафедральный храм, т. е. храм, в котором имеется епископская кафедра и где обычно служит епископ. В европейских языках сам соответствующий термин происходит от слова кафедра.
- En katedral (av grekiskans cathedra, "lärostol") eller domkyrka (av latinets Domus Dei, "Guds hus") är den kyrka i ett stift där biskopen residerar.
- Собор — особливий статус християнського храму, який надають зазвичай через якесь його особливе становище. Тобто, собором називають кафедральний храм (храм, в якому є єпископська кафедра і де зазвичай служить єпископ). В європейських мовах відповідний термін походить від слова «кафедра».
- Nhà thờ chính tòa là nhà thờ chính của một giáo phận hay tổng giáo phận trong các Giáo hội Kitô giáo, tại một thành phố, nơi có tòa giám mục hoặc tòa tổng giám mục cai quản giáo phận đó.
- 主教座堂，又稱座堂，是指在主教制的基督教派（天主教、聖公宗、部份信義宗等）中，設有主教座位的教堂。此名稱是由拉丁語「cathedra」衍生出來的，意為「座位」，亦代表著那主教座位的存在；而此詞又來自於希臘語「kathedra」（「καθέδρα」），是由「kata」（向下、監視）和「hedra」（座位、椅子）兩字組合而成。座位在古代世界象徵老師（所以主教亦扮演著老師的角色），以及象徵一個地方行政官（所以主教的工作是管理一個教區）。 主教座堂是教區主教的正式駐地，因而被視為教區的中心，其建築亦因此比堂區的教堂宏美。在蘇格蘭，有一些蘇格蘭國教會的教堂，在宗教改革後仍然被叫作座堂，儘管蘇格蘭國教會是一個沒有主教的長老教會。東正教實行主教制，東正教的主教座堂多稱為the great church，縱使英文仍然經常被翻譯為cathedral。由於大部分座堂都是特別予人深刻印象的大型建築物，在華人社會中，座堂（cathedral）一詞亦常被誤譯為「大教堂」。例如著名的「科隆大教堂」，正確全名應是「科隆教區聖伯多祿暨聖母主教座堂」。
|
| rdfs:comment
|
- Una catedral o seu episcopal és una església cristiana que té la funció de ser l'església principal d'una diòcesi. Aquest nom no s'aplica, però, a les seus episcopals ortodoxes. La catedral sol ser una de les construccions religioses més importants del territori, sovint més importants que les construccions civils, i el seu apogeu coincideix amb el de l'art gòtic europeu.
- Katedrála (též katedrální kostel) je termín označující hlavní kostel diecéze, resp. sídelní kostel biskupa. Používá se v rámci katolické církve, anglikánské církve a některých protestantských. Má-li biskup dva sídelní kostely, označuje se druhý jako konkatedrála. V architektuře se ovšem termín používá poněkud odlišně. Jako katedrála se zde označuje zcela konkrétní typ velkého gotického kostela, viz gotická katedrála.
- Eine Kathedrale, genauer Kathedralkirche (von griechisch καθεδρικός „Ruhesitz, Lehrstuhl“ und ναός „Kirche“ > lateinisch ecclesia cathedralis „zum Bischofssitz gehörende Kirche, Domkirche“), ist das Kirchengebäude eines katholischen, anglikanischen, altkatholischen, evangelischen oder orthodoxen Bischofssitzes.
- A cathedral (French cathédrale from Lat. cathedra, "seat" from the Greek kathedra, seat, bench, from kata "down" + hedra seat, base, chair) is a Christian church which contains the seat of a bishop, thus serving as the central church of a diocese, conference, or episcopate.
- Una catedral es un templo cristiano, donde tiene sede o cátedra el obispo, siendo así la iglesia principal de cada diócesis o Iglesia Particular. La sede o cátedra episcopal es el lugar desde donde cada obispo preside y guía a su grey, enseñando, desde el servicio a la comunidad, la vida de fe y la doctrina de la Iglesia. La Iglesia ortodoxa se refiere a sus catedrales como gran iglesia, aunque suele traducirse como catedral.
- Katedraali eli tuomiokirkko on kristillisessä kirkossa hiippakunnan pääkirkko. Katedraali-sanaa käytettiin Turun tuomiokirkosta keskiajalla. Luterilaisia pääkirkkoja kutsutaan suomeksi nimellä tuomiokirkko, muita pääkirkkoja kutsutaan yleensä nimellä katedraali tai basilika, joskaan jako ei ole ehdoton. Esimerkiksi Kölnin tuomiokirkko on katolinen keskuskirkko. Englanniksi hiippakunnan keskuskirkosta käytetään kirkkokunnasta riippumatta nimeä cathedral.
- Une cathédrale est, à l'origine, une église où se trouve le siège de l'évêque ayant en charge un diocèse. Toutefois, il existe aujourd'hui des cathédrales sans évêque, le terme « cathédrale » étant alors conservé même si le siège épiscopal est transféré ailleurs ou supprimé.
- A székesegyház vagy katedrális a katolikus és anglikán egyházban (valamint néhány észak-európai evangélikus egyházban is) egy egyházmegye azon temploma, ahol a püspök vagy érsek trónja (görög καθέδρα, kathedra, azaz „trónszék”) található. Az ilyen templom általában a püspök vagy érsek rezidenciájához közel áll. A középkorban a székesegyház nem feltétlenül a város legnagyobb temploma volt. A 18.
- Una cattedrale è la chiesa cristiana più importante di una diocesi, di cui costituisce il centro liturgico e spirituale, e che generalmente contiene la cattedra del vescovo diocesano.
- 大聖堂（だいせいどう）とはキリスト教の宗教建築の種別のひとつ。語義には教派によって差がある。日本のカトリック教会では「カテドラル」との片仮名表記も頻繁に用いられるが、日本の他教派ではこれはあまり用いられない。
- 주교좌 성당은 교구의 관리자인 교구장주교의 주교좌가 있는 기독교의 성당이다. 이곳은 예배를 목적으로 한 종교 건물인데, 보다 엄밀히 말하면 로마 가톨릭 교회, 정교회, 성공회와 같이 주교 제도가 있는 기독교 종파들의 성당 가운데 주교가 상주하며, 주교가 실질 본당 주임이어서 주교전담의자(주교좌)가 성당 안에 있고 주교의 주요 의전이 대부분 이곳에서 이루어진다. 즉, 교구 전체의 중심이 되는 성당을 일컫는 말이다. 대성당(大聖堂)이라고도 부른다.
- Een kathedraal of dom is de kerk waar een bisschop zetelt. De benaming valt te herleiden tot ecclesia cathedralis, kerk van de zetel. Die zetel is letterlijk de zetel van de bisschop, die aan de zijkant van het priesterkoor van de kerk staat opgesteld, in de vroegchristelijke kerk in de exedra of de koorapsis. Deze zetel heet in het Latijn cathedra.
- En katedral er den kirken hvor en biskop har sitt sete, og dermed hovedkirken i et bispedømme. På norsk brukes helst ordet domkirke om slike kirker, men også dom, bispestol, bispesete og katedralkirke er dekkende uttrykk. Ordet katedral kommer fra gresk καθέδρα via latin cathedra, som betyr «trone» eller «stol». Den tidligste bruk av ordet er kjent fra Tarragona i 516, der biskopens kirke omtales som ecclesia cathedralis (kirken der biskopen har sin stol).
- Katedra, kościół katedralny, kościół biskupi (łac. ecclesia cathedralis, z gr. καθέδρα, kathedra - krzesło, siedziba) – główny kościół biskupa diecezjalnego, arcybiskupa (archikatedra) lub patriarchy (kościół patriarchalny), w którym głosi on doktrynę katolicką. Termin stosuje się także do konkatedr i prokatedr.
- Catedral é o templo principal onde um bispo católico, anglicano, metodista, ortodoxo, luterano e protestante com seu cabido, tem sua cátedra ou sede (daí a palavra sé). Usualmente, mas não necessariamente, é o maior e mais imponente templo de uma diocese. O termo também é usado pelos Protestantes para nomear alguns de seus templos.
- Собо́р — особый статус христианского храма, присваиваемый обычно по причине какого-то особенного его положения. Так, собором называют кафедральный храм, т. е. храм, в котором имеется епископская кафедра и где обычно служит епископ. В европейских языках сам соответствующий термин происходит от слова кафедра.
- En katedral (av grekiskans cathedra, "lärostol") eller domkyrka (av latinets Domus Dei, "Guds hus") är den kyrka i ett stift där biskopen residerar.
- Собор — особливий статус християнського храму, який надають зазвичай через якесь його особливе становище. Тобто, собором називають кафедральний храм (храм, в якому є єпископська кафедра і де зазвичай служить єпископ). В європейських мовах відповідний термін походить від слова «кафедра».
- Nhà thờ chính tòa là nhà thờ chính của một giáo phận hay tổng giáo phận trong các Giáo hội Kitô giáo, tại một thành phố, nơi có tòa giám mục hoặc tòa tổng giám mục cai quản giáo phận đó.
- 主教座堂，又稱座堂，是指在主教制的基督教派（天主教、聖公宗、部份信義宗等）中，設有主教座位的教堂。此名稱是由拉丁語「cathedra」衍生出來的，意為「座位」，亦代表著那主教座位的存在；而此詞又來自於希臘語「kathedra」（「καθέδρα」），是由「kata」（向下、監視）和「hedra」（座位、椅子）兩字組合而成。座位在古代世界象徵老師（所以主教亦扮演著老師的角色），以及象徵一個地方行政官（所以主教的工作是管理一個教區）。 主教座堂是教區主教的正式駐地，因而被視為教區的中心，其建築亦因此比堂區的教堂宏美。在蘇格蘭，有一些蘇格蘭國教會的教堂，在宗教改革後仍然被叫作座堂，儘管蘇格蘭國教會是一個沒有主教的長老教會。東正教實行主教制，東正教的主教座堂多稱為the great church，縱使英文仍然經常被翻譯為cathedral。由於大部分座堂都是特別予人深刻印象的大型建築物，在華人社會中，座堂（cathedral）一詞亦常被誤譯為「大教堂」。例如著名的「科隆大教堂」，正確全名應是「科隆教區聖伯多祿暨聖母主教座堂」。
|
