| dbpedia-owl:abstract
|
- Kazuistyka
- In applied ethics, casuistry is case-based reasoning. Casuistry is used in juridical and ethical discussions of law and ethics, and often is a critique of principle- or rule-based reasoning. The term "casuistry" originates from the Latin casus ("case"). Casuistry is reasoning used to resolve moral problems by applying theoretical rules to particular instances, and by extracting or extending theoretical rules from (novel) particular instances. The term is also commonly used as a pejorative to criticize the use of clever but unsound reasoning (alleging implicitly the inconsistent— or outright specious— misapplication of rule to instance), especially in relation to moral questions.
- Kasuistik bezeichnet allgemein die Betrachtung von Einzelfällen in einem bestimmten Fachgebiet. In der Rechtslehre etwa ist mit Kasuistik die Betrachtung eines einzelnen Falles gemeint, der vor Gericht entschieden wurde und bei neueren Fällen zu berücksichtigen ist, gerade dann, wenn allgemeine Rechtssätze zur Definition eines Straftatbestandes nicht ausreichen. In Theologie und Philosophie ist die Betrachtung eines Einzelfalls etwa in Ethik oder Morallehre gemeint. Auch die spitzfindige Theologie der Jesuiten wird als Kasuistik bezeichnet. In der Medizin nennt man die oft paradigmatische und propädeutisch wichtige Fallbeschreibung, aus der allgemeine Lehrsätze abgeleitet werden können, eine Kasuistik. Die hermeneutisch orientierte Soziologie wendet kasuistische Methoden an, wenn einzelne Fälle analysiert und interpretiert werden.
- Casuística en ética aplicada refiere al razonamiento basado en casos. Se utiliza en cuestiones éticas y jurídicas, y a menudo representa una crítica del razonamiento basado en principios o reglas. Los críticos usan el término peyorativamente refiriendo al uso limitado de la inteligencia sin suficiente razón, especialmente en relación a cuestiones morales. La casuística es utilizar la razón para resolver problemas morales aplicando reglas teóricas a instancias específicas.
- Kasuistiikka eli tapauskohtainen etiikka on yksi soveltavan etiikan muoto. Termiä käytetään usein laeista ja etiikasta keskustellessa, ja se voidaan nähdä tiukkoihin periaatteisiin perustuvan järkeilyn kritiikkinä. Tiukkoihin periaatteisiin nojautuvan etiikan perusteella voitaisiin esimerkiksi sanoa, että valehtelu on aina moraalisesti väärin, kun taas kasuisti voisi sanoa, että valehtelu voi olla tai voi olla olematta väärin, riippuen tilanteesta. Kasuisti voi esimerkiksi katsoa, että valehtelu on moraalisesti väärin annettaessa valallista todistusta oikeudessa. Toisaalta hän voi katsoa, että valehtelu on paras moraalinen valinta jos se pelastaa jonkun hengen. Länsimaisen kasuistiikan juuret ovat jo Aristoteleen ajattelussa, mutta sen huippuvaihe ajoittuu noin vuosiin 1550–1650, jolloin jesuiitat hyödynsivät kasuistiikkaa laajalti. Blaise Pascal hyökkäsi voimakkaasti kasuistiikka vastaan. Moderni kasuistiikka pyrkii tarjoamaan ratkaisun velvollisuusetiikan ja utilitaristisen etiikan väliseen ristiriitaa. Kasuistit, kuten Albert R. Jonsen ja Stephen Toulmin (The Abuse of Casuistry, 1988), ovat haastaneet perinteiset sovelletun etiikan paradigmat. Kasuistiikka ei ota lähtökohdakseen ideologioita ja teoriaa, vaan kuhunkin yksittäistapaukseen liittyvät tosiseikat — sen sijaan, että soveltaisi teoriaa yksittäistapaukseen, kasuistit aloittavat yksittäistapauksesta ja kysyvät, mitä moraalisesti merkityksellisiä seikkoja (mukaan lukien sekä teoriat että käytäntö) tapauksessa tulisi ottaa huomioon. Jonsenin ja Toulminin mukaan tällainen lähestymistapa johtaa helpommin konsensuksen saavuttamiseen. Näin rabbi, katolinen pappi ja agnostikko voisivat jossakin yksitäistapauksessa päätyä samaan ratkaisuun, vaikkakin olisivat erimielisiä niistä syistä, jotka ovat saaneet heidät päätymään tähän ratkaisuun.
- 決疑論(けつぎろん、casuistry) は、一般的な宗教ないし道徳上の規範を特殊・個別の事例に適用するに際し、類推によって一定の結論を得るための実践的な判定法である。 もともとはローマ・カトリック教会の教父に告解の際の指針を与えるためのもので、中世のスコラ学で重視されたが、近代に至って16世紀から17世紀にかけて個人の道徳的な判断に指針を与えるものとして発達した。イギリスの新聞では、人生相談欄において、自分の娘と知らずに結婚してしまった男性の場合、父親としての道徳的義務と夫としての道徳的義務が相反するが，今度どのように行動すればよいかとの質問に対し、回答者が道徳的な見地から複数の選択肢を挙げて指針を示すというような形でなされていたこともある。 小説の誕生を促したとも言われる。
- In de moraalwetenschap betekent casuïstiek in het algemeen de behandeling van individuele gevallen in een specifiek gebied.
- Casuística é um termo usado para denotar raciocínios morais desviantes construídos para justificar acções que são moralmente duvidosas. É um conceito que tem origem no século XVII, muito usado pelos jesuítas confessores de pessoas com muito prestígio. Recorriam a este estratagema para se referirem à falta de escrúpulos morais e religiosos. Consta de muitos textos jesuíticos para abordar a suposta falta de rigor moral, o que acabou por merecer a crítica dos seus opositores, sobretudo dos jansenistas. O mais famoso ataque foi o de Pascal. Em contextos religiosos, a teoria da casuística é conhecida como teologia moral. Entra nos casos de conflito entre deveres de consciência, deveres morais, e deveres religiosos.
- Kasuistik (av latin casus "fall") kan syfta på: 1. Inom Medicin - en sammanställning av beskrivningar över sjukdomsfall, vilken tjänar till belysning av sjukdomen natur i ett eller annat avseende. 2. Inom Teologi - en etisk framställng som vill befria från självständigt avgörande i samvetsfrågor genom att uppställa avgörande i samvetsfrågor genom att uppställa auktoritativa handlingsregler för alla tänkbara fall. En utvecklad kasuistik finns hos de judiska rabbinerna och når sin höjdpunkt i Talmud. Även om kasuistiken främst är av judiskt ursprung, märks inom katolska kyrkan en tydligt kasuistisk påverkan. A. vv. Liguoris Teologia moralis ses som en av kasuistikens främsta arbeten. Reformationen bröt med kasuistiken i det att den tydligt hänvisar till människans personliga moraliska ställningstagande.
- Казуи́стика (от лат. casus — «случай», «казус») — в общеупотребительном бытовом значении под этим термином понимают изворотливость в аргументах при доказательстве сомнительных или ложных идей; крючкотворство. У средневековых схоластов (богословов и юристов) казуистика представляла собой особый диалектический приём, при помощи которого какой-либо религиозный, моральный или юридический вопрос разбивается на бесчисленное множество мелких деталей и случаев и вместо решения вопроса в принципе, стараются войти в тончайший и исчерпывающий анализ всех возможных и мысленно представимых случаев. В диалектической казуистике особенно отличались иезуиты. С тех пор в теологии под казуистикой стали понимать и учение о степени греха применительно к различным обстоятельствам. Казуистика стала теорией «казусов совести», регулирующей конфликты между различными нравственными обязательствами человека, когда необходимо определить приоритет одного из них перед другим в конкретных сложных обстоятельствах. В юриспруденции под казуистикой понимают анализ данного дела, случая и выведение из него путём логической и юридической интерпретации некоторых общих принципов, дополняющих недостающие в законодательстве нормы. В судебной практике большинства стран нередко приходится прибегать к казуальному творчеству из-за выдвигаемых усложняющейся жизнью новых вопросов, ещё не отражённых в законе.
- La casuistique est une forme d'argumentation utilisée en théologie morale, en droit, en médecine et en psychologie. Elle consiste à résoudre les problèmes posés par l'action concrète au moyen de principes généraux et de l'étude des cas similaires. Le mot « casuistique » vient du latin casus qui signifie : un événement fortuit, imprévu.
|
| rdfs:comment
|
- Kazuistyka
- Casuística en ética aplicada refiere al razonamiento basado en casos. Se utiliza en cuestiones éticas y jurídicas, y a menudo representa una crítica del razonamiento basado en principios o reglas. Los críticos usan el término peyorativamente refiriendo al uso limitado de la inteligencia sin suficiente razón, especialmente en relación a cuestiones morales. La casuística es utilizar la razón para resolver problemas morales aplicando reglas teóricas a instancias específicas.
- 決疑論(けつぎろん、casuistry) は、一般的な宗教ないし道徳上の規範を特殊・個別の事例に適用するに際し、類推によって一定の結論を得るための実践的な判定法である。 もともとはローマ・カトリック教会の教父に告解の際の指針を与えるためのもので、中世のスコラ学で重視されたが、近代に至って16世紀から17世紀にかけて個人の道徳的な判断に指針を与えるものとして発達した。イギリスの新聞では、人生相談欄において、自分の娘と知らずに結婚してしまった男性の場合、父親としての道徳的義務と夫としての道徳的義務が相反するが，今度どのように行動すればよいかとの質問に対し、回答者が道徳的な見地から複数の選択肢を挙げて指針を示すというような形でなされていたこともある。 小説の誕生を促したとも言われる。
- In de moraalwetenschap betekent casuïstiek in het algemeen de behandeling van individuele gevallen in een specifiek gebied.
- Kasuistik bezeichnet allgemein die Betrachtung von Einzelfällen in einem bestimmten Fachgebiet. In der Rechtslehre etwa ist mit Kasuistik die Betrachtung eines einzelnen Falles gemeint, der vor Gericht entschieden wurde und bei neueren Fällen zu berücksichtigen ist, gerade dann, wenn allgemeine Rechtssätze zur Definition eines Straftatbestandes nicht ausreichen. In Theologie und Philosophie ist die Betrachtung eines Einzelfalls etwa in Ethik oder Morallehre gemeint.
- In applied ethics, casuistry is case-based reasoning. Casuistry is used in juridical and ethical discussions of law and ethics, and often is a critique of principle- or rule-based reasoning. The term "casuistry" originates from the Latin casus ("case"). Casuistry is reasoning used to resolve moral problems by applying theoretical rules to particular instances, and by extracting or extending theoretical rules from (novel) particular instances.
- Kasuistiikka eli tapauskohtainen etiikka on yksi soveltavan etiikan muoto. Termiä käytetään usein laeista ja etiikasta keskustellessa, ja se voidaan nähdä tiukkoihin periaatteisiin perustuvan järkeilyn kritiikkinä. Tiukkoihin periaatteisiin nojautuvan etiikan perusteella voitaisiin esimerkiksi sanoa, että valehtelu on aina moraalisesti väärin, kun taas kasuisti voisi sanoa, että valehtelu voi olla tai voi olla olematta väärin, riippuen tilanteesta.
- Casuística é um termo usado para denotar raciocínios morais desviantes construídos para justificar acções que são moralmente duvidosas. É um conceito que tem origem no século XVII, muito usado pelos jesuítas confessores de pessoas com muito prestígio. Recorriam a este estratagema para se referirem à falta de escrúpulos morais e religiosos.
- Казуи́стика (от лат. casus — «случай», «казус») — в общеупотребительном бытовом значении под этим термином понимают изворотливость в аргументах при доказательстве сомнительных или ложных идей; крючкотворство.
- Kasuistik (av latin casus "fall") kan syfta på: 1. Inom Medicin - en sammanställning av beskrivningar över sjukdomsfall, vilken tjänar till belysning av sjukdomen natur i ett eller annat avseende. 2. Inom Teologi - en etisk framställng som vill befria från självständigt avgörande i samvetsfrågor genom att uppställa avgörande i samvetsfrågor genom att uppställa auktoritativa handlingsregler för alla tänkbara fall.
- La casuistique est une forme d'argumentation utilisée en théologie morale, en droit, en médecine et en psychologie. Elle consiste à résoudre les problèmes posés par l'action concrète au moyen de principes généraux et de l'étude des cas similaires. Le mot « casuistique » vient du latin casus qui signifie : un événement fortuit, imprévu.
|
