A castrato is a man with a singing voice equivalent to that of a soprano, mezzo-soprano, or contralto voice produced either by castration of the singer before puberty or one who, because of an endocrinological condition, never reaches sexual maturity. Castration before puberty (or in its early stages) prevents a boy's larynx from being transformed by the normal physiological events of puberty.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • A castrato is a man with a singing voice equivalent to that of a soprano, mezzo-soprano, or contralto voice produced either by castration of the singer before puberty or one who, because of an endocrinological condition, never reaches sexual maturity. Castration before puberty (or in its early stages) prevents a boy's larynx from being transformed by the normal physiological events of puberty. As a result, the vocal range of prepubescence (shared by both sexes) is largely retained, and the voice develops into adulthood in a unique way. As the castrato's body grew, his lack of testosterone meant that his epiphyses (bone-joints) did not harden in the normal manner. Thus the limbs of the castrati often grew unusually long, as did the bones of their ribs. This, combined with intensive training, gave them unrivalled lung-power and breath capacity. Operating through small, child-sized vocal cords, their voices were also extraordinarily flexible, and quite different from the equivalent adult female voice, as well as higher vocal ranges of the uncastrated adult male. Listening to the only surviving recordings of a castrato (see below), one can hear that the lower part of the voice sounds like a "super-high" tenor, with a more falsetto-like upper register above that. Castrati were rarely referred to as such: in the 18th century, the euphemism musico (pl musici) was much more generally used, although it usually carried derogatory implications; another synonym was evirato (literally meaning "emasculated"). Eunuch is a more general term, since historically many eunuchs were created after puberty, castration thus having no effect on their voices.
  • Als Kastraten bezeichnete man einen Sänger, der vor der Pubertät der Kastration unterzogen worden war, um den Stimmwechsel zu unterbinden und seine Knabenstimme zu erhalten. So erlangte der junge Mensch die Größe eines Erwachsenen, behielt aber die hohe Stimme und konnte mit ihr so kräftig singen wie ein Mann.
  • Un castrat és un cantant masculí emasculat des de la infància per tal de conservar la veu aguda en què li permetria continuar interpretant les parts de soprano i de contralt. Es creu que la incorporació dels cantants eunucs a la litúrgia catòlica s'esdevingué al segle XII en el context de la geografia ibèrica a causa de la convivència amb la cultura mossàrab. Els primers documents que fan referència de la presència dels cantants castrats diuen que provenen de la Península i daten els primers anys del segle XVI. La institució eclesiàstica aconsellava la pràctica de la castració d'aquells escolans cantants que tenien destacades aptituds musicals i les famílies sacrificaven els atributs dels seus fills a canvi de seva estabilitat laboral. A la nòmina dels cantors de la capella papal de 1602-03, al costat dels cèlebres cantors castrats Rossini i Grisardo, s'hi trobaven consignats diversos cantors hispànics sota l'epígraf de spagnuolo eunuco.
  • Castrato es la denominación que se utiliza para referirse al cantante sometido de niño a una castración para conservar su voz aguda. El término tradicional español (hoy en desuso referido a estos cantantes) era capón. Actualmente se emplea la palabra italiana. La castración consistía en la destrucción del tejido testicular sin que, por lo general, se llegara a cortar el pene. Mediante esta intervención traumática, se conseguía que los niños que ya habían demostrado tener especiales dotes para el canto mantuvieran, de adultos, una tesitura aguda capaz de interpretar voces características de papeles femeninos. Su origen se sitúa en torno al año 1550 en que se conservan los primeros documentos referentes a cantantes castrados en Roma y Ferrara. De hecho, la castración con fines musicales se practicaba casi exclusivamente en Italia, aunque pudo originarse en España y se realizaba raramente en los estados más meridionales de Alemania. En España se realizaba en un pueblo llamado Castalla. Los castrati tuvieron una gran popularidad y llegaron a cobrar enormes cantidades de dinero por sus actuaciones. Según la leyenda, acrecentada en la actualidad por la película Farinelli y considerada sin ninguna base científica por la mayoría de las opiniones médicas actuales, gozaban de gran predicamento entre algunas damas de la época, ya que, si mantenían relaciones sexuales con ellos, no corrían el riesgo de quedarse embarazadas. Los castrati aunaban en su voz la ternura de un niño y la potencia y fuerza de un adulto. Fueron voces muy codiciadas y aplaudidas. Unos de los más famosos castrati fue Carlo Broschi más conocido como Farinelli. Algunos de los castrati más famosos fueron (en orden cronológico): Baldassare Ferri Giovanni Francesco Grossi Siface Matteo Sassano Matteuccio Nicolo Grimaldi Nicolini Antonio Maria Bernacchi Francesco Bernardi Senesino Carlo Broschi Farinelli Giovanni Carestini (1705–1760) Gaetano Majorano Caffarelli Gioacchino Conti Gizziello (1714–1761) Giovanni Manzuoli (1720–1782) Gaetano Guadagni Gasparo Pacchiarotti Luigi Marchesi Girolamo Crescentini Giambattista Stracciavelutti Velluti Domenico Mustafà (1829–1912) Domenico Salvatori (1855–1909) Alessandro Moreschi
  • Kastraatti on nimitys mieslaulajalle, jolta on tämän altto- tai sopraanoäänen säilyttämiseksi poistettu molemmat kivekset. Leikkaamattomilla miehillä kivesten tuottamat sukupuolihormonit aiheuttavat normaalisti murrosiässä äänenmurroksen. Kastraatti kasvaa normaalisti aikuisen mittoihin, mutta hänellä on ikuisesti pojan ääni. Kastraatit ovat siis eunukkeja. Kastraatit olivat 1600- ja 1700-luvun eurooppalaisessa musiikkielämässä hyvin yleisiä, ja nauttivat usein suurta arvostusta. 1700-luvun kuuluisimpiin kastraatteihin lukeutuvat Senesino, Farinelli, Caffarelli ja Antonio Bernacchi. Käytäntö kiellettiin myöhemmin, ja vuonna 1922 kuoli viimeinen kastraattilaulaja, Alessandro Moreschi. Kastraatioperinteen kieltämisen jälkeen vanhaa musiikkia esittäessä on tullut ongelmaksi se, miten alun perin sopraano- tai alttoäänille kirjoitetut miesroolit tulisi miehittää. 1900-luvulla oli pitkään tyypillistä, että kastraattiosat transponoitiin tavallisille miesten äänialoille. Myöhemmin on tullut vallalle näkemys, että äänialan muuttaminen rikkoo kappaleen rakenteen. Tämä on tärkeää esimerkiksi barokin oopperoiden rakkausduetoissa, jotka usein oli kirjoitettu samalle äänialalle. Siksi nykyään kastraattiosissa käytetään mieluummin naislaulajaa tai kontratenoria, tosin välttämätön falsetin käyttäminen tuottaa erilaisen soinnin kuin alkuperäinen kastraattiääni.
  • Un castrat est un chanteur de sexe masculin ayant subi la castration avant sa puberté, dans le but de conserver le registre aigu de sa voix enfantine, tout en bénéficiant du volume sonore produit par la capacité thoracique d'un adulte. On dit que les meilleurs castrats pouvaient rivaliser en puissance, technique et hauteur avec une petite trompette. Cette pratique nous serait venue des Maures et elle a été employée à cause de l'interdiction donnée aux femmes de se produire sur scène ou à l'église.
  • Fájl:Farinelli engraving. jpg Farinelli, a 18. század világhírű énekese A kasztráltak vagy castrati (a latin castratusból ered, jelentése herélt) azoknak az énekeseknek a neve, akiket gyemekkorukban megfosztottak férfiasságuktól és így felnőtt korukban is megőrizték hangjuk gyermekien szép csengését miközben a hangképző apparátus erősödésével annak terjedelme, ereje és mozgékonysága növekedett.
  • Nella storia della musica, sono detti castrati i cantanti maschi adulti con voce di soprano, mezzosoprano e contralto (registri tipicamente femminili), ottenuta mediante castrazione durante l'infanzia e prima della pubertà, o perché, a causa di disfunzioni endocrinologiche, non hanno mai raggiunto la maturità sessuale. Vere e proprie "macchine per cantare", furono impiegati da molti operisti e compositori fino all'inizio del XX secolo, dopodiché tale pratica cadde in disuso e fu dichiarata illegale. Tra i più celebri si ricorda Carlo Broschi, in arte Farinelli. I castrati venivano raramente chiamati con questo termine: più frequentemente si usavano i sinonimi musici o evirati cantori. Venivano anche definiti "quarta voce" dopo le voci bianche, le voci maschili e le voci femminili.
  • カストラート（castrato）は、中世ヨーロッパに普及した去勢された男性歌手（同じ語源の英語の動詞'castrate'は「去勢する」という意味）。
  • Castraten waren in Europa volwassen mannelijke zangers die in hun jeugd (voordat ze 10 jaar oud waren) gecastreerd werden om hun hoge (sopraan-)stem te kunnen behouden. In de periode van de barok werd castraatzang hogelijk gewaardeerd, onder meer in kerkkoren en opera's. De traditie is Zuid-Europees en meer in het bijzonder Italiaans. In het protestantse Noord-Europa was castratie van jongens verboden en in de protestantse kerkmuziek speelden castraten geen rol. Veel jongens overleden als gevolg van de castratie door het destijds ontbreken van hygiëne of antibiotica. Ook kreeg niet iedere castraat als volwassene een fraaie stem. De als zanger mislukte castraten waren dubbel te betreuren. Lichamelijk ongemakken als gevolg van de castratie zijn een onevenwichtig temperament, uitzonderlijk lange holle beenderen en urologische klachten. Op 18e-eeuwse karikaturen staan castraten met uit hun krachten gegroeide en mismaakte lichamen. Op de portretten hebben de schilders deze misvorming gecamoufleerd. Van de luister van de stem van de beste castraten kan men zich nu moeilijk een voorstelling maken. Er is een opname bewaard van de bejaarde laatste castraat in het koor van de Sixtijnse Kapel. De wasrol registreerde slechts een ijl gekras. Deze opname kan geen juist beeld geven van de castraten die met hun vertolking van razend moeilijke aria's het verwende operapubliek van de 18e eeuw aan hun voeten kregen. Men kan het bereik van hun stemmen wel beschrijven maar een lyrische beschrijving zegt misschien meer. De Belg E. Michotte legde een gesprek tussen de componist Gioacchino Rossini, in 1792 in Italië geboren als zoon van zangers en van jongs af aan bekend met castraten, en Richard Wagner vast. Rossini vertelde Wagner "te zijn gestopt met componeren omdat het theater in volle neergang was". Dat kwam, zo vervolgde Rossini desgevraagd, door "het verdwijnen van de castrati. Men kan zich geen idee vormen van de bekoring van de stem en de volleerde virtuositeit die deze besten der besten, bij gebrek aan iets anders en uit gelukkige compensatie, bezaten". Rossini roemde hun gaven als leraar en zei toen dat "nu de castrati zijn uitgestorven en het in onbruik is geraakt om nieuwe te snijden de neergang van de zangkunst onomkeerbaar is. Zonder de castraten is de opera buffa in neergang en de opera seria is voor het grote publiek te moeilijk. " Een geromantiseerd beeld van een beroemde castraat is te vinden in de film Farinelli. De film handelt over de castraat Carlo Broschi, bekend als Farinelli. Castratie werd aan de hoven van een aantal monarchieën ook om 'politieke' redenen - de machthebber wilde er zeker van zijn dat hij de vader was van kinderen van zijn vrouw(en) - wel toegepast, bijvoorbeeld in het Perzische Rijk van de Achaemeniden, het Byzantijnse Rijk en het Chinese Keizerrijk. Men spreekt dan eerder van een eunuch.
  • Kastratsanger er en mannlig vokalist som i ung alder ble kastrert for å hindre at han kom i stemmeskifte. Kastratsangeren hadde en manns lungevolum og en guttestemmes alt- eller sopran, noe som i kombinasjon med den strenge sangtreningen, som startet tidlig i barndommen, skapte en til da ukjent virtuositet. Denne praksisen med å kastrere særlig talentfulle unge gutter startet på 1400-tallet og varte fram til 1700-tallet. Det oppsto i Spania og Italia ved at man ønsket høye stemmer innen kirkemusikken og hvor kvinnestemmer på den tiden ikke var tillatte. Kastratsangernes egentlige glanstid begynte med operasjangerens oppsving. Under barokken var de fremste sangerne kastrater, og særlig Farinelli (egentlig Carlo Broschi) ble den mest berømte. Men i Frankrike var publikum negative til kastratstemmene. Kastratsangernes gullalder av over mot slutten av 1700-tallet, da et nytt og enklere musikalsk uttrykk oppstod. Kastratsangere forekom imidlertid fortsatt utover 1800-tallet, fram til denne type operasjoner ble forbudt i 1870. En av de siste kastratene, Alessandro Moreschi, var solist i Det sixtinske kapellets kor helt fram til 1913 og hans stemme er bevart på en rekke grammofoninnspillinger fra årene 1902-03. Etter kastratene tid blir disse stemmene som oftest sunget av kvinnelige sangere, men i den senere tiden har det blitt vanligere at disse stemmene synges av mannlige alter. Kastratsangernes register og tessitura var som regel større enn hos ikke kastrerte sangere. En bivirkning av kastreringen var at sangerne fikk en særpreget kroppsform:: høyden var over gjennomsnittet, med lange fingre og tær, smale armer og overkropp og noe bredere hofter enn normalt hos menn. Hvor fremstredende disse særpregene var, avhengig av hvor langt de var kommet i utviklingen da de ble kastrert. I 1870 ble denne typer operasjoner forbudt i Italia, som det siste landet som innførte slikt forbud.
  • Kastrat – mężczyzna z chirurgicznie usuniętymi narządami płciowymi. Praktyka stosowana między XVI a XVIII wiekiem. Mówi się o kastratach z małą pieczęcią, gdy usunięto tylko jądra oraz o kastratach z wielką pieczęcią, gdy usunięto cały organ wraz z członkiem . Kastraci z "wielką pieczęcią" służyli w haremach. Kastraci z "małą pieczęcią", wykastrowani przed okresem dojrzewania, charakteryzowali się pięknymi głosami, sopranami lub altami, typowymi dla kobiet, lecz o wiele potężniejszym brzmieniu i dramatycznej barwie. W okresie największego rozkwitu opery kastraci byli obsadzani w rolach, gdzie były potrzebne tzw. "głosy anielskie". Szczególne zapotrzebowanie na kastratów w operze wiąże się z zakazem papieskim, obowiązującym w latach 1588-1793, który zabraniał kobietom publicznych występów. Chociaż papież Sykstus V surowo zabronił kastracji młodych chłopców w konstytucji Cum frequenter z 1587. Wielu kompozytorów, np. Georg Friedrich Haendel, pisało role specjalnie dla konkretnych kastratów. Niektórzy z nich zdobyli wielką sławę, odpowiadającą dzisiejszym gwiazdom estrady. W połowie XVIII wieku w Europie opinia publiczna uznała kastrację za barbarzyństwo i praktyka kastrowania młodzieńców została oficjalnie potępiona. Stała się ukrywanym procederem. W połowie XIX wieku ostatecznie została uznana za bezprawną i karalną. Do czasu zakazu papieskiego w 1903, kastraci śpiewali w chórach kościelnych, między innymi w słynnym chórze Kaplicy Sykstyńskiej, w Watykanie. Ostatni znany kastrat - Alessandro Moreschi, znany jako Rzymski Anioł, zmarł w 1922 roku. Zachowały się mechaniczne nagrania jego głosu dokonane w 1893. Dziś partie kastratów śpiewane są przez soprany dramatyczne, kontratenory lub alty.
  • Castrato (plural castrati) é um cantor masculino cuja extensão vocal corresponde em pleno à das vozes femininas, seja de. Esta faculdade numa voz masculina só é verificável na sequência de uma operação de corte dos canais provenientes dos testículos, ou então por um problema endocrinológico que impeça a maturidade sexual. Consequentemente, a chamada "mudança de voz" não ocorre. A castração antes da puberdade (ou na sua fase inicial) impede então a libertação para a corrente sanguínea das hormonas sexuais produzidas pelos testículos, as quais provocariam o crescimento normal da laringe masculina (para o dobro do comprimento) entre outras características sexuais secundárias, como o crescimento da barba. Quando o jovem castrato chega à idade adulta, o seu corpo desenvolve-se, nomeadamente em termos de capacidade pulmonar e força muscular, mas a sua laringe não. A sua voz adquire assim uma tessitura única, com um poder e uma flexibilidade muito diferentes, tanto da voz da mulher adulta, como da voz mais aguda do homem não castrado. Por outro lado, a maturidade e a crescente experiência musical do castrato tornavam a sua voz marcadamente diferente da de um jovem. O termo castrato designa não só o cantor mas também o próprio registo da sua voz.
  • Файл:Carlo Broschi. jpg Фаринелли (Farinelli) Известный певец-кастрат фрагмент картины Коррадо Джакинто (Corrado Giaquinto) Кастрат — мужчина, подвергнутый кастрации в возрасте, предшествующем половому созреванию. Обычно голоса кастратов это сопрано, меццо-сопрано и альт. У кастратов голосовые связки не испытывали изменения, характерные для периода полового созревания, благодаря чему у кастратов частично сохранялся вокальный диапазон голосов несозревших мальчиков, развиваясь отлично от голосов некастрированных мужчин. По мере роста подростка, при выполнении особых тренировок, его голос получал особую гибкость, широкий диапазон (включая недостижимое для обычных мужчин сопрано). Узкая голосовая щель, как у мальчика, позволяла кастрату очень экономно расходовать певческое дыхание и выпевать на одном дыхании фрагменты такой длины, которая недоступна ни одному взрослому половозрелому певцу с обыкновенным певческим аппаратом. Кроме того, кастрат продолжал петь в той же позиции, в которой и начинал в раннем детстве, ему не приходилось переучиваться на новый голосовой аппарат «с нуля», который получает всякий повзрослевший юноша. Укрепившийся голос кастрата приобретал особый резкий металлический оттенок, несвойственный детским голосам с неполным смыканием голосовых складок. Всё это делало кастратов несравненными певцами. Кастрации, как правило, подвергались мальчики высочайшей музыкальной одарённости, которая была заметна уже в 4-5 лет. Последние в истории музыки кастраты пели в начале ХХ века, и сохранившиеся граммофонные записи, к сожалению, скверного качества. Современный слушатель может судить о таком искусстве только по описаниям. Кастрация как форма угнетения, порабощeния и наказания достигает глубокой истории человечества — вплоть до древних шумер. Вместе с этим кастраты-певцы известны со времен ранней Византии. Так в Константинополе около 400 г. в при дворе императрицы Евдокии (Eudoxia) евнух Брисон (Brison) был хормейстером, что является свидетельством участия кастратов в византийском хоре. Однако, точно не известно был ли сам Брисон певцом и были ли его коллеги евнухами. Однако слова «кастрат» и «евнух» — не синонимы. Кастратам только вылущивали яички из мошонки, а евнухам отрезали как мошонку, так и половой член. Разумеется, евнухов оскопляли совсем не в музыкальных целях. Кастраты же могли жениться и вести половую жизнь, хотя, конечно, были бесплодными. Певцы-кастраты становятся известными в IX веке. (хор собора Св. Софии в Константинополе) и были популярными вплоть до 1204 года, когда в ходе четвёртого крестового похода Константинополь ограбили крестоносцы. Позже, почти через триста лет, традиция пения кастратов возрождается и совершенствуется в Италии, появившись там в середине XVI века. Однако вероятно, что в испанской традиции пения фальцетом были скрыты кастраты. Ведь Испания долгое время находилась во владении арабов с их традицией евнухов — охранников гарема, которые, как правило, были покоренными иностранцами. Потому, возможно, кто-то из них был и певцом. Однако, это больше предположение, чем доказанный факт.
  • En kastratsångare är en manlig sångare, vilken som barn kastrerats för att förhindra målbrottets inträde. Kastratsångaren hade en mans lungvolym och en gosses alt- eller sopranröst, vilket i kombination med den rigorösa sångträningen, som inleddes redan i barndomen, skapade en dittills oanad vokal virtuositet. Kastreringsbruket, som förekom främst från ca. 1400- till 1700-talet, uppstod i Spanien och i Italien eftersom man ville ha tillgång till höga röster även inom kyrkomusiken, där kvinnoröster inte var tillåtna. Kastratsångarnas egentliga glanstid började med operagenrens uppsving. Under barocktiden var de främsta sångarna kastrater, av vilka Farinelli (egentligen Carlo Broschi) blev den mest berömde. Endast i Frankrike ställde sig publiken avvisande till kastratrösterna. Kastratsångarnas guldålder upphörde mot slutet av 1700-talet, då ett nytt, enklare och naturligare musikideal uppstod. Kastratsångare fortsatte dock att förekomma under 1800-talet, till dess att operationen förbjöds 1870 i Italien, som var det sista landet där det tillämpades. Kastratsångarnas register och tessitura var oftast avsevärt större än icke-kastrerade sångare. En sidoeffekt av kastreringen var att sångarna fick en säregen kroppsform: kroppslängd över medel, långa fingrar och tår, smala armar och överkropp samt att höfterna var något bredare än normalt. Hur framträdande detta var berodde på var i barnens utvecking själva kastreringen utfördes.
  • Kastrato; soprano, mezzo-soprano ya da kontralto seslerine küçük yaşta sahip olan yoksul ve yetenekli erkek çocukların, bu seslerini kaybetmemeleri için kendilerinin ve ailelerinin rızası alınarak ergenlik çağına gelmeden hadım edilmeleri sonucu tiz ve çocuksu sese sahip olan erkek soprano. 16. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar süregelen bir dönemde Roma Katolik Kiliseleri, aldıkları bu çocuklara iyi bir müzik eğitimi verirdi. Ne var ki, bu işlem çocukların %5'inden az bir kısmında başarılı oluyordu.
  • Кастрат (від лат. castrao, лат. castratus - ослаблювати, викрадати, відбирати, обезсилити) той, хто внаслідок кастрації втратив здатність до розмноження. Вживається як правило у відношенні до чоловіків. Природніми кастратами вважають чоловіків котрі не здатні до розмноження внаслідок вроджених гормональних аномалій, наприклад синдром Кальмана (Hypopituitarismus). Історично кастратами називали співаків, котрим для збереження голосу до статтевої зрілості вилучали яєчки. Внаслідок нестачі гормонів у період статевого визрівання голос не змінювався. Хлопець виростав, зберігаючи свій дитячий голос, котрим міг співати сильніше — як дорослий. Існувала також відповідна назва такого голосу — кастрато. Завдяки тренуванню та дорослим легеням голос співаків - кастратів мав широкий діапазон і тому вони дуже цінувались в давнину. У сучасній мові слово кастрат вживають як синонім слова євнух.
  • 阉伶，也叫去勢男高音、閹人歌手等，是16世紀至18世紀期間，欧洲的一種獨特的藝人。他們都是一些在童年時接受過阉割手術的男性歌手，去勢的目的是為了保持童聲，以便成為男性女高音或男性女低音歌唱者。 在16世纪的欧洲，由于婦女被禁止在教堂唱詩班和舞台上演唱，於是由男性替代女姓唱某些音域的歌曲。這些歌剧演唱者和教堂唱诗班的男性歌手为了不受青春期变声影响，使自己的嗓音永远保持清冽，而在青春期到来之前施行阉割手术。这类阉割过的歌手在整个17、18世纪非常盛行。在歌剧的发源地意大利，每年都有超过5000个男性歌者加入这一行列。阉伶的音域寬廣、靈活、有力，其獨特音色與高度歌唱技巧相結合，能演唱極困難的聲樂段落，大受當時觀眾歡迎。这些阉伶即使进入中年，仍可保持如女性般甜美、高亢的声音。18世纪之后，阉伶逐渐消失。其中著名的阉伶法里內利。
dbpprop:description
  • Alessandro Moreschi performs part of Eugenio Terziani's ''Hostias et preces''
dbpprop:filename
  • Alessandro_Moreschi.ogg
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:title
  • A castrato singing
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • A castrato is a man with a singing voice equivalent to that of a soprano, mezzo-soprano, or contralto voice produced either by castration of the singer before puberty or one who, because of an endocrinological condition, never reaches sexual maturity. Castration before puberty (or in its early stages) prevents a boy's larynx from being transformed by the normal physiological events of puberty.
  • Als Kastraten bezeichnete man einen Sänger, der vor der Pubertät der Kastration unterzogen worden war, um den Stimmwechsel zu unterbinden und seine Knabenstimme zu erhalten. So erlangte der junge Mensch die Größe eines Erwachsenen, behielt aber die hohe Stimme und konnte mit ihr so kräftig singen wie ein Mann.
  • Un castrat és un cantant masculí emasculat des de la infància per tal de conservar la veu aguda en què li permetria continuar interpretant les parts de soprano i de contralt. Es creu que la incorporació dels cantants eunucs a la litúrgia catòlica s'esdevingué al segle XII en el context de la geografia ibèrica a causa de la convivència amb la cultura mossàrab.
  • Castrato es la denominación que se utiliza para referirse al cantante sometido de niño a una castración para conservar su voz aguda. El término tradicional español (hoy en desuso referido a estos cantantes) era capón. Actualmente se emplea la palabra italiana. La castración consistía en la destrucción del tejido testicular sin que, por lo general, se llegara a cortar el pene.
  • Kastraatti on nimitys mieslaulajalle, jolta on tämän altto- tai sopraanoäänen säilyttämiseksi poistettu molemmat kivekset. Leikkaamattomilla miehillä kivesten tuottamat sukupuolihormonit aiheuttavat normaalisti murrosiässä äänenmurroksen. Kastraatti kasvaa normaalisti aikuisen mittoihin, mutta hänellä on ikuisesti pojan ääni. Kastraatit ovat siis eunukkeja.
  • Un castrat est un chanteur de sexe masculin ayant subi la castration avant sa puberté, dans le but de conserver le registre aigu de sa voix enfantine, tout en bénéficiant du volume sonore produit par la capacité thoracique d'un adulte. On dit que les meilleurs castrats pouvaient rivaliser en puissance, technique et hauteur avec une petite trompette.
  • Fájl:Farinelli engraving. jpg Farinelli, a 18. század világhírű énekese A kasztráltak vagy castrati (a latin castratusból ered, jelentése herélt) azoknak az énekeseknek a neve, akiket gyemekkorukban megfosztottak férfiasságuktól és így felnőtt korukban is megőrizték hangjuk gyermekien szép csengését miközben a hangképző apparátus erősödésével annak terjedelme, ereje és mozgékonysága növekedett.
  • Nella storia della musica, sono detti castrati i cantanti maschi adulti con voce di soprano, mezzosoprano e contralto (registri tipicamente femminili), ottenuta mediante castrazione durante l'infanzia e prima della pubertà, o perché, a causa di disfunzioni endocrinologiche, non hanno mai raggiunto la maturità sessuale.
  • カストラート（castrato）は、中世ヨーロッパに普及した去勢された男性歌手（同じ語源の英語の動詞'castrate'は「去勢する」という意味）。
  • Castraten waren in Europa volwassen mannelijke zangers die in hun jeugd (voordat ze 10 jaar oud waren) gecastreerd werden om hun hoge (sopraan-)stem te kunnen behouden. In de periode van de barok werd castraatzang hogelijk gewaardeerd, onder meer in kerkkoren en opera's. De traditie is Zuid-Europees en meer in het bijzonder Italiaans. In het protestantse Noord-Europa was castratie van jongens verboden en in de protestantse kerkmuziek speelden castraten geen rol.
  • Kastratsanger er en mannlig vokalist som i ung alder ble kastrert for å hindre at han kom i stemmeskifte. Kastratsangeren hadde en manns lungevolum og en guttestemmes alt- eller sopran, noe som i kombinasjon med den strenge sangtreningen, som startet tidlig i barndommen, skapte en til da ukjent virtuositet. Denne praksisen med å kastrere særlig talentfulle unge gutter startet på 1400-tallet og varte fram til 1700-tallet.
  • Kastrat – mężczyzna z chirurgicznie usuniętymi narządami płciowymi. Praktyka stosowana między XVI a XVIII wiekiem. Mówi się o kastratach z małą pieczęcią, gdy usunięto tylko jądra oraz o kastratach z wielką pieczęcią, gdy usunięto cały organ wraz z członkiem . Kastraci z "wielką pieczęcią" służyli w haremach.
  • Castrato (plural castrati) é um cantor masculino cuja extensão vocal corresponde em pleno à das vozes femininas, seja de. Esta faculdade numa voz masculina só é verificável na sequência de uma operação de corte dos canais provenientes dos testículos, ou então por um problema endocrinológico que impeça a maturidade sexual. Consequentemente, a chamada "mudança de voz" não ocorre.
  • Файл:Carlo Broschi. jpg Фаринелли (Farinelli) Известный певец-кастрат фрагмент картины Коррадо Джакинто (Corrado Giaquinto) Кастрат — мужчина, подвергнутый кастрации в возрасте, предшествующем половому созреванию. Обычно голоса кастратов это сопрано, меццо-сопрано и альт.
  • En kastratsångare är en manlig sångare, vilken som barn kastrerats för att förhindra målbrottets inträde. Kastratsångaren hade en mans lungvolym och en gosses alt- eller sopranröst, vilket i kombination med den rigorösa sångträningen, som inleddes redan i barndomen, skapade en dittills oanad vokal virtuositet. Kastreringsbruket, som förekom främst från ca.
  • Kastrato; soprano, mezzo-soprano ya da kontralto seslerine küçük yaşta sahip olan yoksul ve yetenekli erkek çocukların, bu seslerini kaybetmemeleri için kendilerinin ve ailelerinin rızası alınarak ergenlik çağına gelmeden hadım edilmeleri sonucu tiz ve çocuksu sese sahip olan erkek soprano. 16. yüzyıldan 20. yüzyıla kadar süregelen bir dönemde Roma Katolik Kiliseleri, aldıkları bu çocuklara iyi bir müzik eğitimi verirdi.
  • Кастрат (від лат. castrao, лат. castratus - ослаблювати, викрадати, відбирати, обезсилити) той, хто внаслідок кастрації втратив здатність до розмноження. Вживається як правило у відношенні до чоловіків.
rdfs:label
  • Castrato
  • Kastrat
  • Castrato
  • Castrato
  • Kastraatti
  • Castrat
  • Kasztráltak
  • Castrato
  • カストラート
  • Castraat
  • Kastratsanger
  • Kastrat
  • Castrato
  • Кастрат
  • Kastratsångare
  • Kastrato
  • Кастрат
  • 阉伶
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of