| dbpedia-owl:abstract
|
- A castrato is a man with a singing voice equivalent to that of a soprano, mezzo-soprano, or contralto voice produced either by castration of the singer before puberty or one who, because of an endocrinological condition, never reaches sexual maturity. Castration before puberty (or in its early stages) prevents a boy's larynx from being transformed by the normal physiological events of puberty. As a result, the vocal range of prepubescence (shared by both sexes) is largely retained, and the voice develops into adulthood in a unique way. Prepubescent castration for this purpose diminished greatly in the late 18th century and was made illegal in Italy in 1870. As the castrato's body grew, his lack of testosterone meant that his epiphyses (bone-joints) did not harden in the normal manner. Thus the limbs of the castrati often grew unusually long, as did the bones of their ribs. This, combined with intensive training, gave them unrivalled lung-power and breath capacity. Operating through small, child-sized vocal cords, their voices were also extraordinarily flexible, and quite different from the equivalent adult female voice, as well as higher vocal ranges of the uncastrated adult male. Listening to the only surviving recordings of a castrato (see below), one can hear that the lower part of the voice sounds like a "super-high" tenor, with a more falsetto-like upper register above that. Castrati were rarely referred to as such: in the 18th century, the euphemism musico (pl musici) was much more generally used, although it usually carried derogatory implications; another synonym was evirato (literally meaning "emasculated"). Eunuch is a more general term, since historically many eunuchs were castrated after puberty, castration thus having no effect on their voices.
- Als Kastraten bezeichnete man einen Sänger, der vor der Pubertät der Kastration unterzogen worden war, um den Stimmwechsel zu unterbinden und seine Knabenstimme zu erhalten. So erlangte der junge Mensch die Größe eines Erwachsenen, behielt aber die hohe Stimme und konnte mit ihr so kräftig singen wie ein Mann.
- Castrato (del italiano castrato, castrado) es la denominación que se utiliza para referirse al cantante sometido de niño a una castración para conservar su voz aguda. El término tradicional español (hoy en desuso) referido a estos cantantes era capón. Actualmente se emplea la palabra italiana. La castración consistía en la destrucción del tejido testicular sin que, por lo general, se llegara a cortar el pene. Mediante esta intervención traumática, se conseguía que los niños que ya habían demostrado tener especiales dotes para el canto mantuvieran, de adultos, una tesitura aguda capaz de interpretar voces características de papeles femeninos.
- Kastraatti on nimitys mieslaulajalle, jolta on tämän altto- tai sopraanoäänen säilyttämiseksi poistettu molemmat kivekset. Leikkaamattomilla miehillä kivesten tuottamat sukupuolihormonit aiheuttavat normaalisti murrosiässä äänenmurroksen. Kastraatti kasvaa normaalisti aikuisen mittoihin, mutta hänellä on ikuisesti pojan ääni. Kastraatit ovat siis eunukkeja. Kastraatit olivat 1600- ja 1700-luvun eurooppalaisessa musiikkielämässä hyvin yleisiä, ja nauttivat usein suurta arvostusta. 1700-luvun kuuluisimpiin kastraatteihin lukeutuvat Senesino, Farinelli, Caffarelli ja Antonio Bernacchi. Käytäntö kiellettiin myöhemmin, ja vuonna 1922 kuoli viimeinen kastraattilaulaja, Alessandro Moreschi. Kastraatioperinteen kieltämisen jälkeen vanhaa musiikkia esittäessä on tullut ongelmaksi se, miten alun perin sopraano- tai alttoäänille kirjoitetut miesroolit tulisi miehittää. 1900-luvulla oli pitkään tyypillistä, että kastraattiosat transponoitiin tavallisille miesten äänialoille. Myöhemmin on tullut vallalle näkemys, että äänialan muuttaminen rikkoo kappaleen rakenteen. Tämä on tärkeää esimerkiksi barokin oopperoiden rakkausduetoissa, jotka usein oli kirjoitettu samalle äänialalle. Siksi nykyään kastraattiosissa käytetään mieluummin naislaulajaa tai kontratenoria, tosin välttämätön falsetin käyttäminen tuottaa erilaisen soinnin kuin alkuperäinen kastraattiääni.
- Nella storia della musica, furono detti castrati i cantanti maschi adulti che avevano subito la castrazione prima della pubertà, con lo scopo di mantenere la voce acuta. Con la maturità sessuale infatti, sia gli uomini che le donne mutano la voce, ma nei primi la modificazione è molto più evidente e comporta un cambiamento notevole del timbro e dell'estensione. Vere e proprie "macchine per cantare", furono impiegati da molti operisti e compositori fino all'inizio del XX secolo, dopodiché tale pratica cadde in disuso e fu dichiarata illegale (a dire il vero era già prevista la scomunica ecclesiale per chi la praticasse). Tra i più celebri si ricorda Carlo Broschi, in arte Farinelli. I castrati venivano raramente chiamati con questo termine: più frequentemente si usavano i sinonimi musici o evirati cantori. Venivano anche definiti "quarta voce" dopo le voci bianche, le voci maschili e le voci femminili.
- カストラート（castrato）は、近代以前のヨーロッパに普及した去勢された男性歌手（同じ語源の英語の動詞'castrate'は「去勢する」という意味）。
- Castraten waren in Europa volwassen mannelijke zangers die in hun jeugd (voordat ze 10 jaar oud waren) gecastreerd werden om hun hoge (sopraan-)stem te kunnen behouden. Het verwijderen van de testikels hield de stembanden klein, maar liet het lichaam en vooral de longen doorgroeien, waardoor goede castraten hun ’kinderstem’ met grote kracht konden laten klinken. In de periode van de barok werd castraatzang hogelijk gewaardeerd, onder meer in kerkkoren en opera's. Maar reeds veel vroeger werden castraten in Europa gesignaleerd. Reeds voor 1600 werkte Orlandus Lassus in München met castraten. De traditie is vooral gekend als Zuid-Europees en meer in het bijzonder Italiaans. Vermoedelijk is ze echter afkomstig uit het nabije Oosten en kwam ze Europa binnen via Spanje. Ze waren nodig omdat vrouwen niet in het openbaar mochten optreden. Hun rol werd dan ingenomen door castraten. In het protestantse Noord-Europa was castratie van jongens verboden en in de protestantse kerkmuziek speelden castraten geen rol. Veel jongens overleden als gevolg van de castratie door het destijds ontbreken van hygiëne of antibiotica. Ook kreeg niet iedere castraat als volwassene een fraaie stem. De als zanger mislukte castraten waren dubbel te beklagen. Lichamelijke ongemakken als gevolg van de castratie zijn een onevenwichtig temperament, uitzonderlijk lange holle beenderen en urologische klachten. Op 18e-eeuwse karikaturen staan castraten met uit hun krachten gegroeide en mismaakte lichamen. Op de portretten hebben de schilders deze misvorming gecamoufleerd. Van de luister van de stem van de beste castraten kan men zich nu moeilijk een voorstelling maken. Tegenwoordig wordt de rol van de castraat vervangen door de contratenor. Contratenoren zingen met een falsetstem. Er zijn wel opnames bewaard van de bejaarde laatste castraat in het koor van de Sixtijnse Kapel: Alessandro Moreschi (opnames uit 1902 en 1904 - zie link onderaan). De praktijk van het castreren was toen reeds lang verboden, maar bleef in de 19de eeuw soms nog illegaal doorgaan. De wasrol registreerde slechts een ijl gekras. Deze opname kan geen juist beeld geven van de castraten die met hun vertolking van razend moeilijke aria's het verwende operapubliek van de 18e eeuw aan hun voeten kregen. Men kan het bereik van hun stemmen wel beschrijven maar een lyrische beschrijving zegt misschien meer. De Belg E. Michotte legde een gesprek vast tussen de componist Gioacchino Rossini, in 1792 in Italië geboren als zoon van zangers en van jongs af aan bekend met castraten, en Richard Wagner. Rossini vertelde Wagner "te zijn gestopt met componeren omdat het theater in volle neergang was". Dat kwam, zo vervolgde Rossini desgevraagd, door "het verdwijnen van de castrati. Men kan zich geen idee vormen van de bekoring van de stem en de volleerde virtuositeit die deze besten der besten, bij gebrek aan iets anders en uit gelukkige compensatie, bezaten". Rossini roemde hun gaven als leraar en zei toen dat "nu de castrati zijn uitgestorven en het in onbruik is geraakt om nieuwe te snijden de neergang van de zangkunst onomkeerbaar is. Zonder de castraten is de opera buffa in neergang en de opera seria is voor het grote publiek te moeilijk. " Een geromantiseerd beeld van een beroemde castraat is te vinden in de film Farinelli. De film handelt over de castraat Carlo Broschi, bekend als Farinelli. Onder meer Händel schreef bekende werken voor castraten. Castratie werd aan de hoven van een aantal monarchieën ook om 'politieke' redenen - de machthebber wilde er zeker van zijn dat hij de vader was van kinderen van zijn vrouw(en) - wel toegepast, bijvoorbeeld in het Perzische Rijk van de Achaemeniden, het Byzantijnse Rijk en het Chinese Keizerrijk. Men spreekt dan eerder van een eunuch.
- Kastratsanger er en mannlig vokalist som i ung alder ble kastrert for å hindre at han kom i stemmeskifte. Kastratsangeren hadde en manns lungevolum og en guttestemmes alt- eller sopran, noe som i kombinasjon med den strenge sangtreningen, som startet tidlig i barndommen, skapte en til da ukjent virtuositet. Denne praksisen med å kastrere særlig talentfulle unge gutter startet på 1400-tallet og varte fram til 1700-tallet. Det oppsto i Spania og Italia ved at man ønsket høye stemmer innen kirkemusikken og hvor kvinnestemmer på den tiden ikke var tillatte. Kastratsangernes egentlige glanstid begynte med operasjangerens oppsving. Under barokken var de fremste sangerne kastrater, og særlig Farinelli (egentlig Carlo Broschi) ble den mest berømte. Men i Frankrike var publikum negative til kastratstemmene. Kastratsangernes gullalder av over mot slutten av 1700-tallet, da et nytt og enklere musikalsk uttrykk oppstod. Kastratsangere forekom imidlertid fortsatt utover 1800-tallet, fram til denne type operasjoner ble forbudt i 1870. En av de siste kastratene, Alessandro Moreschi, var solist i Det sixtinske kapellets kor helt fram til 1913 og hans stemme er bevart på en rekke grammofoninnspillinger fra årene 1902-03. Etter kastratene tid blir disse stemmene som oftest sunget av kvinnelige sangere, men i den senere tiden har det blitt vanligere at disse stemmene synges av mannlige alter. Kastratsangernes register og tessitura var som regel større enn hos ikke kastrerte sangere. En bivirkning av kastreringen var at sangerne fikk en særpreget kroppsform:: høyden var over gjennomsnittet, med lange fingre og tær, smale armer og overkropp og noe bredere hofter enn normalt hos menn. Hvor fremstredende disse særpregene var, avhengig av hvor langt de var kommet i utviklingen da de ble kastrert. I 1870 ble denne typer operasjoner forbudt i Italia, som det siste landet som innførte slikt forbud.
- Kastrat – Rodzaj wysokiego głosu męskiego zbliżonego do sopranu lub altu, jednak donośniejszy, o znacznie mocniejszym brzmieniu. Dawniej, głównie w epoce baroku, terminem "kastrat" określano mężczyznę z chirurgicznie usuniętymi jądrami, który to takim głosem dysponował. Praktyka stosowana była między XVI a XVIII wiekiem. Nie należy łączyć terminu "kastrat" z pojęciem eunucha. Eunuch to mężczyzna lub chłopiec pozbawiony wszystkich narządów płciowych, w tym prącia, służący w haremie. Mianem kastrata powinno się zaś określać specyficzny rodzaj głosu męskiego lub mężczyznę takim głosem dysponującego. Dawniej jedyną metodą osiągnięcia takiej wysokości głosu u mężczyzny było chirurgiczne usunięcie jąder, stąd mężczyzn chirurgicznie pozbawionych jąder zaczęto nazywać kastratami. Współcześnie pojęcie "kastrat" może odnosić się także do mężczyzny poddanemu zabiegowi tzw. kastracji farmakologicznej, który z wyboru lub pod przymusem prawnym przyjmuje specjalistyczne środki chemiczne obniżające poziom testosteronu w ustroju. Na skutek takiego postępowania nie odczuwa on popędu seksualnego. Mężczyźni wykastrowani przed okresem dojrzewania posiadali małą, zbliżoną wielkością do dziecięcej krtań i dzięki temu mogli rozwijać umiejętności wokalne w zakresie soprananu i innych głosów typowych dla kobiet. Jednak głos kastrata nie był (nie jest) głosem typowo kobiecym- odznaczał się (odznacza się) o wiele potężniejszym brzmieniem i specyficzną, łączącą siłę z delikatnością barwą. W okresie największego rozkwitu opery kastraci byli obsadzani w rolach, gdzie były potrzebne tzw. "głosy anielskie". Szczególne zapotrzebowanie na kastratów w operze wiąże się z zakazem papieskim, obowiązującym w latach 1588-1793, który zabraniał kobietom publicznych występów (niemniej jednak papież Sykstus V surowo zabronił kastracji młodych chłopców w konstytucji Cum frequenter z 1587). Wielu kompozytorów, np. Georg Friedrich Haendel, pisało role specjalnie dla konkretnych kastratów. Niektórzy z nich zdobyli wielką sławę, odpowiadającą dzisiejszym gwiazdom estrady. W połowie XVIII wieku w Europie opinia publiczna uznała kastrację za barbarzyństwo i praktyka kastrowania młodzieńców została oficjalnie potępiona. Stała się ukrywanym procederem. W połowie XIX wieku ostatecznie została uznana za bezprawną i karalną. Do czasu zakazu papieskiego w 1903, kastraci śpiewali w chórach kościelnych, między innymi w słynnym chórze Kaplicy Sykstyńskiej, w Watykanie. Ostatni znany kastrat - Alessandro Moreschi, znany jako Rzymski Anioł, zmarł w 1922 roku. Zachowały się mechaniczne nagrania jego głosu dokonane w latach 1902 i 1904. Dziś partie kastratów śpiewane są przez mezzosoprany i kontralty (kontralt jest głosem niezwykle wszechstronnym, odpowiadającym parametrom typowym dla kastratów), także przez soprany. Oddzielną grupę w wykonywaniu muzyki pisanej dla kastratów stanowią kontratenorzy, odznaczają się większymi możliwościami wokalnymi w sklali altu, ale zdecydowanie ustępujący kobietom w górnym zakresie sopranu. Bardzo rzadko zdarza się, że chłopcy przed mutacją (o ile przechodzą ją w późniejszym okresie) śpiewają głosem wyróżniającym się wśród głosów chłopięcych potężną siłą i bogatą barwą, będącym namiastką głosu kastrata.
- Castrato (plural castrati) é um cantor masculino cuja extensão vocal corresponde em pleno à das vozes femininas, seja de soprano, mezzo-soprano, ou contralto. Esta faculdade numa voz masculina só é verificável na sequência de uma operação de corte dos canais provenientes dos testículos, ou então por um problema endocrinológico que impeça a maturidade sexual. Consequentemente, a chamada "mudança de voz" não ocorre. A castração antes da puberdade (ou na sua fase inicial) impede então a libertação para a corrente sanguínea das hormonas sexuais produzidas pelos testículos, as quais provocariam o crescimento normal da laringe masculina (para o dobro do comprimento) entre outras características sexuais secundárias, como o crescimento da barba. Quando o jovem castrato chega à idade adulta, o seu corpo desenvolve-se, nomeadamente em termos de capacidade pulmonar e força muscular, mas a sua laringe não. A sua voz adquire assim uma tessitura única, com um poder e uma flexibilidade muito diferentes, tanto da voz da mulher adulta, como da voz mais aguda do homem não castrado. Por outro lado, a maturidade e a crescente experiência musical do castrato tornavam a sua voz marcadamente diferente da de um jovem. O termo castrato designa não só o cantor mas também o próprio registo da sua voz.
- En kastratsångare är en manlig sångare, vilken som barn kastrerats för att förhindra målbrottets inträde. Kastratsångaren hade en mans lungvolym och en gosses alt- eller sopranröst, vilket i kombination med den rigorösa sångträningen, som inleddes redan i barndomen, skapade en dittills oanad vokal virtuositet. Kastreringsbruket, som förekom främst från cirka 1400- till 1700-talet, uppstod i Spanien och i Italien eftersom man ville ha tillgång till höga röster även inom kyrkomusiken, där kvinnoröster inte var tillåtna. Kastratsångarnas egentliga glanstid började med operagenrens uppsving. Under barocktiden var de främsta sångarna kastrater, av vilka Farinelli (egentligen Carlo Broschi) blev den mest berömde. Endast i Frankrike ställde sig publiken avvisande till kastratrösterna. Kastratsångarnas guldålder upphörde mot slutet av 1700-talet, då ett nytt, enklare och naturligare musikideal uppstod. Kastratsångare fortsatte dock att förekomma under 1800-talet, till dess att operationen förbjöds 1870 i Italien, som var det sista landet där det tillämpades. Kastratsångarnas register och tessitura var oftast avsevärt större än icke-kastrerade sångares. En sidoeffekt av kastreringen var att sångarna fick en säregen kroppsform: kroppslängd över medel, långa fingrar och tår, smala armar och överkropp samt att höfterna var något bredare än normalt. Hur framträdande detta var berodde på var i barnens utveckling själva kastreringen utfördes.
- 阉伶，也叫去勢男高音、閹人歌手等，是16世紀至18世紀期間，欧洲的一種獨特的藝人。他們都是一些在童年時接受過阉割手術的男性歌手，去勢的目的是為了保持童聲，以便成為男性女高音或男性女低音歌唱者。 在16世纪的欧洲，由于婦女被禁止在教堂唱詩班和舞台上演唱，於是由男性替代女姓唱某些音域的歌曲。這些歌剧演唱者和教堂唱诗班的男性歌手为了不受青春期变声影响，使自己的嗓音永远保持清冽，而在青春期到来之前施行阉割手术。这类阉割过的歌手在整个17、18世纪非常盛行。在歌剧的发源地意大利，每年都有超过5000个男性歌者加入这一行列。阉伶的音域寬廣、靈活、有力，其獨特音色與高度歌唱技巧相結合，能演唱極困難的聲樂段落，大受當時觀眾歡迎。这些阉伶即使进入中年，仍可保持如女性般甜美、高亢的声音。18世纪之后，阉伶逐渐消失。其中著名的阉伶法里內利。
- Певцы-кастраты — исполнители вокальных партий, в раннем возрасте подвергнутые кастрации и в силу этого обладавшие высоким женоподобным голосом. Обычно голоса кастратов — это сопрано и альт.
- Un castrat est un chanteur de sexe masculin ayant subi la castration avant sa puberté, dans le but de conserver le registre aigu de sa voix enfantine, tout en bénéficiant du volume sonore produit par la capacité thoracique d'un adulte. Le phénomène musical des castrats apparaît dans la deuxième moitié du Modèle:XVIe siècle en Occident. Il se développe principalement en Italie et disparaît entre la fin du Modèle:Sp. Les historiens rapportent que les meilleurs castrats pouvaient rivaliser en puissance, technique et hauteur avec une petite trompette. Le mot désigne également le type de voix obtenu au moyen de cette opération.
|
| rdfs:comment
|
- Als Kastraten bezeichnete man einen Sänger, der vor der Pubertät der Kastration unterzogen worden war, um den Stimmwechsel zu unterbinden und seine Knabenstimme zu erhalten. So erlangte der junge Mensch die Größe eines Erwachsenen, behielt aber die hohe Stimme und konnte mit ihr so kräftig singen wie ein Mann.
- カストラート（castrato）は、近代以前のヨーロッパに普及した去勢された男性歌手（同じ語源の英語の動詞'castrate'は「去勢する」という意味）。
- 阉伶，也叫去勢男高音、閹人歌手等，是16世紀至18世紀期間，欧洲的一種獨特的藝人。他們都是一些在童年時接受過阉割手術的男性歌手，去勢的目的是為了保持童聲，以便成為男性女高音或男性女低音歌唱者。 在16世纪的欧洲，由于婦女被禁止在教堂唱詩班和舞台上演唱，於是由男性替代女姓唱某些音域的歌曲。這些歌剧演唱者和教堂唱诗班的男性歌手为了不受青春期变声影响，使自己的嗓音永远保持清冽，而在青春期到来之前施行阉割手术。这类阉割过的歌手在整个17、18世纪非常盛行。在歌剧的发源地意大利，每年都有超过5000个男性歌者加入这一行列。阉伶的音域寬廣、靈活、有力，其獨特音色與高度歌唱技巧相結合，能演唱極困難的聲樂段落，大受當時觀眾歡迎。这些阉伶即使进入中年，仍可保持如女性般甜美、高亢的声音。18世纪之后，阉伶逐渐消失。其中著名的阉伶法里內利。
- Певцы-кастраты — исполнители вокальных партий, в раннем возрасте подвергнутые кастрации и в силу этого обладавшие высоким женоподобным голосом. Обычно голоса кастратов — это сопрано и альт.
- A castrato is a man with a singing voice equivalent to that of a soprano, mezzo-soprano, or contralto voice produced either by castration of the singer before puberty or one who, because of an endocrinological condition, never reaches sexual maturity. Castration before puberty (or in its early stages) prevents a boy's larynx from being transformed by the normal physiological events of puberty.
- Castrato (del italiano castrato, castrado) es la denominación que se utiliza para referirse al cantante sometido de niño a una castración para conservar su voz aguda. El término tradicional español (hoy en desuso) referido a estos cantantes era capón. Actualmente se emplea la palabra italiana. La castración consistía en la destrucción del tejido testicular sin que, por lo general, se llegara a cortar el pene.
- Kastraatti on nimitys mieslaulajalle, jolta on tämän altto- tai sopraanoäänen säilyttämiseksi poistettu molemmat kivekset. Leikkaamattomilla miehillä kivesten tuottamat sukupuolihormonit aiheuttavat normaalisti murrosiässä äänenmurroksen. Kastraatti kasvaa normaalisti aikuisen mittoihin, mutta hänellä on ikuisesti pojan ääni. Kastraatit ovat siis eunukkeja. Kastraatit olivat 1600- ja 1700-luvun eurooppalaisessa musiikkielämässä hyvin yleisiä, ja nauttivat usein suurta arvostusta.
- Nella storia della musica, furono detti castrati i cantanti maschi adulti che avevano subito la castrazione prima della pubertà, con lo scopo di mantenere la voce acuta. Con la maturità sessuale infatti, sia gli uomini che le donne mutano la voce, ma nei primi la modificazione è molto più evidente e comporta un cambiamento notevole del timbro e dell'estensione.
- Castraten waren in Europa volwassen mannelijke zangers die in hun jeugd (voordat ze 10 jaar oud waren) gecastreerd werden om hun hoge (sopraan-)stem te kunnen behouden. Het verwijderen van de testikels hield de stembanden klein, maar liet het lichaam en vooral de longen doorgroeien, waardoor goede castraten hun ’kinderstem’ met grote kracht konden laten klinken. In de periode van de barok werd castraatzang hogelijk gewaardeerd, onder meer in kerkkoren en opera's.
- Kastrat – Rodzaj wysokiego głosu męskiego zbliżonego do sopranu lub altu, jednak donośniejszy, o znacznie mocniejszym brzmieniu. Dawniej, głównie w epoce baroku, terminem "kastrat" określano mężczyznę z chirurgicznie usuniętymi jądrami, który to takim głosem dysponował. Praktyka stosowana była między XVI a XVIII wiekiem. Nie należy łączyć terminu "kastrat" z pojęciem eunucha. Eunuch to mężczyzna lub chłopiec pozbawiony wszystkich narządów płciowych, w tym prącia, służący w haremie.
- Kastratsanger er en mannlig vokalist som i ung alder ble kastrert for å hindre at han kom i stemmeskifte. Kastratsangeren hadde en manns lungevolum og en guttestemmes alt- eller sopran, noe som i kombinasjon med den strenge sangtreningen, som startet tidlig i barndommen, skapte en til da ukjent virtuositet. Denne praksisen med å kastrere særlig talentfulle unge gutter startet på 1400-tallet og varte fram til 1700-tallet.
- Castrato (plural castrati) é um cantor masculino cuja extensão vocal corresponde em pleno à das vozes femininas, seja de soprano, mezzo-soprano, ou contralto. Esta faculdade numa voz masculina só é verificável na sequência de uma operação de corte dos canais provenientes dos testículos, ou então por um problema endocrinológico que impeça a maturidade sexual. Consequentemente, a chamada "mudança de voz" não ocorre.
- En kastratsångare är en manlig sångare, vilken som barn kastrerats för att förhindra målbrottets inträde. Kastratsångaren hade en mans lungvolym och en gosses alt- eller sopranröst, vilket i kombination med den rigorösa sångträningen, som inleddes redan i barndomen, skapade en dittills oanad vokal virtuositet.
- Un castrat est un chanteur de sexe masculin ayant subi la castration avant sa puberté, dans le but de conserver le registre aigu de sa voix enfantine, tout en bénéficiant du volume sonore produit par la capacité thoracique d'un adulte. Le phénomène musical des castrats apparaît dans la deuxième moitié du Modèle:XVIe siècle en Occident. Il se développe principalement en Italie et disparaît entre la fin du Modèle:Sp.
|
