| dbpprop:abstract
|
- Carmina Burana, Latin for "Songs from Beuern", is the name given to a manuscript of 254 poems and dramatic texts from the 11th or 12th century, although some are from the 13th century. The pieces were written almost entirely in Medieval Latin; a few in Middle High German, and some with traces of Old French or Provençal. Many are macaronic, a mixture of Latin and German or French vernacular. They were written by students and clergy when the Latin idiom was the lingua franca across Italy and western Europe for travelling scholars, universities and theologians. Most of the poems and songs appear to be the work of Goliards, clergy (mostly students) who set up and satirized the Church. The collection preserves the works of a number of poets, including Peter of Blois, Walter of Châtillon and the anonymous one, referred to as the Archpoet. The collection was found in 1803 in the Benedictine monastery of Benediktbeuern, Bavaria, and is now housed in the Bayerische Staatsbibliothek in Munich. Along with the Carmina Cantabrigiensia, the Carmina Burana is the most important collection of Goliard and vagabond songs. The manuscripts reflect an 'international' European movement, with songs originating from the following countries, Occitanie, France, England, Scotland, Switzerland, Aragon, Castille, Germany. .
- Carmina Burana ist der Name einer Anthologie von 254 mittellateinischen, seltener mittelhochdeutschen, altfranzösischen oder provenzalischen Lied- und Dramentexten zumeist anonymer Dichter, die im 11. und 12. Jahrhundert verfasst wurden; einige auch erst im 13. Jahrhundert. Die Carmina Burana gelten neben den älteren Carmina Cantabrigiensia als wichtigste Sammlung der Vagantendichtung.
- El nom Carmina burana fa referència a: Una col·lecció de cants goliards dels segles XII i XIII. Cantata escènica del segle XX composta per Carl Orff, utilizant com a text alguns d'aquells cants.
- Carmina Burana je soubor středověkých náboženských, satirických, moralistických, milostných, pijáckých aj. básní a písní, pocházející z 11.-13. století, sepsaný kolem roku 1230. Básně známe z rukopisu nalezeného v benediktinském klášteře v Benediktbeuern, v malé vesnici, ležící na úpatí bavorských Alp. Rukopis je nyní uložen ve Státní bavorské knihovně.
- Carmina burana es el nombre dado a la colección de cantos goliardos de los siglos XII y XIII reunidos en el manuscrito encontrado en Benediktbeuern en el siglo XIX.
- Carmina Burana eli Burana Codex on yli tuhannen runon ja laulun käsikirjoituskokoelma 1200-luvulta. Teos on kirjoitettu enimmäkseen latinaksi. Nimen Carmina Burana kokelmalle antoi Johann Andreas Schmeller vuonna 1847. Teos voidaan jakaa seuraaviin osiin: Carmina ecclesiastica (uskonnollisia lauluja) Carmina moralia et satirica (moraalisia/satiirisia lauluja) Carmina amatoria (rakkauslauluja) Carmina potoria (juomalauluja) Ludi (uskonnollisia näytelmiä) Supplementum (aiempien laulujen versiointia)
- « Les Carmina Burana » ou « Poèmes de Beuren » (traduction littérale du latin) ou « Chants de Beuern » est le titre qu’on a donné à un manuscrit découvert en 1803 dans l’abbaye de Benediktbeuern (et dont la première édition date de 1847). Il s’agit de la compilation, partiellement notée en neumes et réalisée entre 1225 et 1250, de chants profanes ou religieux composés en allemand, en français ou en latin, par les goliards, c’est-à-dire des ecclésiastiques défroqués ou des étudiants vagabonds; le manuscrit comporte des chansons d’amour, des chansons à boire et à danser ainsi que des pièces religieuses. Les 315 différentes pièces se répartissent en : Carmina ecclesiastica; (chansons religieuses) Carmina moralia et satirica; (chansons morales et satiriques) Carmina amatoria; (chansons d’amour) Carmina potoria; (chansons à boire) Ludi; Supplementum (supplément) Un grand nombre de ces pièces ont été enregistrées par des ensembles de musique médiévale .
- Fájl:Meister der Carmina Burana 001. jpg Erdei kép a Carmina Buranaból, 1230 körül Carmina Burana néven ismeretes az a XIII. századi latin és alnémet szövegű versgyűjtemény-kódex, amelyet a bajorországi Benediktbeuren kolostorában találtak meg. Carl Orff zenésítette meg; 1937-ben, Frankfurtban adták elő. A gyűjtemény igen fontos a középkori irodalomtörténetben. Ezek a versek, melyeket vándordiákok és szerzetesek írtak – hol középkori latin, hol alnémet, néhány esetben pedig ófrancia nyelven –, egytől-egyig világi témájúak. Megtalálhatók bennük a középkor hol gyengéd, hol a trágárságig vaskos, hol lírikus, hol humoros népies költészetének legjellegzetesebb képviselői. Ezek a vágánsdalok azonban nemcsak a nemzeti nyelv szempontjából fontosak: a latin költészet itt érkezik el a ritmikus és rímes verseléshez.
- I carmina burana sono testi poetici contenuti in un importante manoscritto del XIII secolo, il Codex Latinus Monacensis, proveniente dal convento di Benediktbeuern (l'antica Bura Sancti Benedicti fondata attorno il 740 da San Bonifacio nei pressi di Bad Tölz in Baviera) e attualmente custodito nella Biblioteca Nazionale di Monaco di Baviera. Il termine Carmina Burana è stato introdotto dallo studioso Johann Andreas Schmeller nel 1847 in occasione della prima pubblicazione del manoscritto. Tale codice comprende 315 componimenti poetici su 112 fogli di pergamena decorati con miniature. Sembra che tutte le liriche dovessero essere destinate al canto, ma gli amanuensi autori di questo manoscritto non riportarono la musica di tutti i carmi, cosicché possiamo ricostruire l'andamento melodico solo di 47 di essi. Il codice è suddiviso in sezioni: Carmina moralia (1-55), argomento satirico e morale; Carmina veris et amoris (56-186), argomento amoroso; Carmina lusorum et potatorum (187-228), canti bacchici e conviviali; Carmina divina, argomento moralistico sacrale (questa parte fu probabilmente aggiunta all'inizio del secolo XIV). I testi (tutti in latino eccetto 47, scritti in alto tedesco) hanno argomento evidentemente molto diverso tra loro, e dimostrano la poliedricità della produzione goliardica. Se da un lato troviamo i ben noti inni bacchici, le canzoni d'amore ad alto contenuto erotico e le parodie blasfeme della liturgia, dall'altro emergono un moralistico rifiuto della ricchezza e la sferzante condanna alla curia romana, nella quale molti membri erano sempre e solo dediti alla ricerca del potere. Così recita il carme n. 10: La morte ormai regna sui prelati che non vogliono amministrare i sacramenti senza ottenere ricompense [... ] sono ladri e non apostoli, e distruggono la legge del Signore. Ancora il carme 11: Sulla terra in questi tempi il denaro è re assoluto. [... ] La venale curia papale ne è quanto mai golosa. Esso impera nelle celle degli abati e la folla dei priori, nelle loro cappe nere, inneggia solo a lui. Queste parole dimostrano chiaramente come gli autori di questi versi non fossero unicamente dediti al vizio, ma che si inserissero anche loro in quella corrente contraria alla mondanizzazione degli uomini di Chiesa. D'altra parte la varietà di contenuti di questo manoscritto è anche indiscutibilmente ascrivibile al fatto che i vari carmina hanno autori differenti, ognuno con un proprio carattere, proprie inclinazioni e probabilmente propria ideologia, non trattandosi di un "movimento letterario" compatto ed omogeneo nel senso moderno del termine. I testi originali sono inframmezzati da notazioni morali e didattiche, come si usava nel primo Medioevo, e la varietà degli argomenti (specialmente religioso e amoroso ma anche profano e licenzioso) e delle lingue adottate, riassume le vicende degli autori, i clerici vagantes altrimenti detti goliardi (dal nome del mitico vescovo Golia) che usavano spostarsi tra le varie nascenti università europee assimilandone lo spirito più concreto e terreno. Molti dei canti dei Carmina Burana sono scritti in "campo aperto", ovvero con neumi senza pentagramma, per cui se la melodia è ricondicibile al canto gregoriano il problema è quello armonico e ritmico, in quanto manca qualunque indicazione. Per quanto un'interpretazione certa ed oggettiva sia oggi molto diffficile e varie soluzioni possano essere valide, tra i pochi tentativi di una corretta interpretazione filologico-musicale si possono citare lo studio e le incisioni realizzate dal Clemencic Consort e da I Madrigalisti di Genova.
- カルミナ・ブラーナ（Carmina Burana）は19世紀初めにドイツ南部、バイエルン州にあるベネディクト会のボイレン修道院（ベネディクトボイエルン；Benediktbeuern）で発見された詩歌集。カール・オルフがこれに基づいて作曲した同名の世俗カンタータがある。
- De Carmina Burana is een middeleeuws manuscript dat gevonden werd in de abdij van Benediktbeuern in Beieren. Carmina Burana betekent letterlijk liederen van Beuren (naar de naam van de abdij). De collectie bestaat uit meer dan 200 liederen over zeer uiteenlopende onderwerpen. Belangrijkste thema's van de liederen zijn de ontluikende natuur, kritiek op de wereldlijke en kerkelijke overheid en verheerlijking van het vrije leven vol drank, gokspelen, seks en liefde. De liederen zijn in de 12e en 13e eeuw geschreven door verschillende, onbekend gebleven dichters. De dichters waren voornamelijk studenten, de zogeheten vaganten, die al dan niet nog op school of de universiteit zaten en losbandige paters. In 1803 vond Christoph von Aretin het handschrift in de benedictijnerabdij van Benediktbeuren. Ze zijn later overgebracht naar München (Bayerische Staatsbibliothek, Clm 4660 en 4660a). De liederen zijn voor een deel voorzien van eenstemmige muziek, voor een deel van meerstemmige muziek. In 1847 werden de liederen voor het eerst uitgegeven. Verscheidene ensembles maakten opnamen van reconstructies van de originele melodieën, op basis van de overgeleverde neumen, waaronder het Clemencic Consort, Ensemble Unicorn/Ensemble Oni Wytars en de Boston Camerata. De Carmina Burana zijn vooral bekend geworden in de bewerking door Carl Orff. De liederen van de Carmina Burana komen voor een deel ook voor in andere liederencollecties, zoals de Carmina Cantabrigiensia en de Cantigas de Santa Maria van Alfonso el Sabío. Carl Orff is vooral bekend door het lied "O Fortuna" uit de Carmina Burana dat gaat over hoe het lot en geluk niet beïnvloedbaar zijn.
- Carmina Burana (latin, «sanger fra beuren», uttales «kármina borána») er den mest omfattende samlingen av middelaldersk ikke-kirkelig lyrikk. Samlingen er oppkalt etter klosteret i Benediktbeuern i Bayern, der den ble oppbevart og gjenoppdaget i 1803. Den består av omlag 320 sanger som ble samlet inn på 1200-tallet, sannsynligvis i Kärnten eller i Tirol. Manuskriptet er datert til ca. 1225, og samlingen omfatter stort sett middelalderlatinsk diktning fra 1000- til 1200-tallet. Carmina Burana er den største samlingen av såkalte vagantviser. Kjærlighetsvisene er flest i antall, fulgt av moralsk-satiriske tekster (til dels med samfunnskritikk), drikkeviser, lekeviser m.m. Like variert er den dikteriske kvaliteten, som veksler mellom strenge antikke heksametere, gjennomførte lyriske kunstverker og ubehjelpelige folkelige rimerier. Stort sett inneholder samlingen bare sangenes tekster, men noen få melodier er også bevart.
- Carmina Burana - trzynastowieczny zbiór utworów poetyckich. Carmina Burana jest zbiorem rękopisów, zawierającym ponad 1000 wierszy i pieśni napisanych przed początkiem XIII wieku. W roku 1847 zbiór ten został odnaleziony w opactwie benedyktynów w Benediktbeuern. Prawdopodobnym miejscem pochodzenia jest jednak Seckau. Od czasów sekularyzacji opactwa przechowywanym w bibliotece krajowej w Monachium. Tytuł (łac. Carmina Burana - "Pieśni z Beuern") został nadany przez Johanna Andreasa Schmellera w 1847, który przygotował je do wydania. Utwory, głównie w łacinie średniowiecznej, ale częściowo także w języku starodolnoniemieckim i starofrancuskim, zostały spisane przez uczniów i zakonników około 1230 roku. Większość z nich jest prawdopodobnie wierszami i pieśniami goliardów (wagantów, czyli wędrujących żaków, a także duchownych). Pieśni te mają różny charakter, począwszy od moralitetów, aż po pieśni do tańca oraz biesiadne (w średniowiecznej Europie klęski nieurodzaju i wojny były tak częstą przyczyną głodu, że jedzenie i picie należało do częstych tematów popularnych pieśni). Najbardziej znanym utworem jest tzw. Spowiedź Archipoety, anonimowego poety z Kolonii zwanego Archipoetą, wśród autorów znajdują się również Piotr z Blois i Walter z Châtillon. Zbiór jest podzielony na 6 części: Carmina ecclesiastica, Carmina moralia et satirica, Carmina amatoria, Carmina potoria, Ludi, Supplementum. W XX wieku Carl Orff skomponował opartą o zbiór kantatę sceniczną Carmina Burana.
- Os carmina burana (do latim carmen,ìnis 'canto, cantiga; e bura, em latim vulgar 'pano grosseiro de lã', geralmente escura; por metonímia, designa o hábito de frade ou freira feito com esse tecido) são textos poéticos contidos em um importante manuscrito do século XIII, o Codex Latinus Monacensis, encontrados durante a secularização de 1803, no convento de Benediktbeuern - a antiga Bura Sancti Benedicti, fundada por volta de 740 por São Bonifácio, nas proximidades de Bad Tölz, na Alta Baviera. O códex compreende 315 composições poéticas, em 112 folhas de pergaminho, decoradas com miniaturas. Atualmente o manuscrito encontra-se na Biblioteca Nacional de Munique. Carl Orff, descendente de uma antiga família de eruditos e militares de Munique, teve acesso a esse códex de poesia medieval e arranjou alguns dos poemas em canções seculares para solistas e coro, "acompanhados de instrumentos e imagens mágicas”.
- Файл:Carmina Burana - Wheel of Fortune. JPG «Колесо фортуны» — одна из миниатюр рукописи Carmina Burana О кантате Карла Орфа см. Carmina Burana (Орф) Carmina Burana (Ка́рмина Бура́на) — рукописный поэтический сборник, известный также как Кодекс Буранус, Codex Buranus, сейчас хранится в Мюнхене. Само название означает по-латыни «Песни Бойерна» (средневековый монастырь Beuern, ныне в Бенедиктбойерне, Бавария, где рукопись была найдена в 1803 г.). Это крупнейший известный сейчас сборник поэзии вагантов, или голиардов, — средневековых странствующих поэтов, в основном из среды духовенства или студенчества. Составлен в Южной Германии в XIII веке, насчитывает свыше 200 стихотворений. Большинство стихотворений — на латинском языке, некоторые на диалекте средненемецкого, со вставками старофранцузского. В то время латинский был языком общения для путешествующих школяров, университетов и теологов во всей Западной Европе, однако распространение успели получить уже и аналогичные стихи на национальных языках, а также макароническая поэзия, где чередуются латинские и немецкие (старофранцузские) строчки. В сборник входят сочинения нескольких поэтов, таких, как Петер из Блуа, Вальтер Шатильонский, а также неизвестный по имени поэт-вагант, вошедший в историю как Архипиита. Коллекция разделена на шесть частей: Песни (carmina) церковные (на религиозные темы) Песни моральные и сатирические Песни любовные (любовная лирика) Песни пьяные (застольные песни, песни азартных игр и пародии) Луди (ludi, букв. «игры»; религиозные пьесы) Дополнения (вариации песен с другими текстами) Тексты первой части, религиозной, считаются утерянными. В 1935 году немецкий композитор Карл Орф положил 24 стихотворения на музыку, также названную Carmina Burana. Самый известный отрывок «О, Фортуна» исполнялся и исполняется до сих пор различными музыкантами.
- Carmina Burana (latin för "sånger från Beuern"), är en samling på mer än 240 profana dikter och sånger i en medeltida handskrift. Carmina Burana kallas även Codex Buranus.
- Carmina Burana, Burana el yazıtları olarak da bilinir. Münih'teki Bayern Kütüphanesinde bulunan 1000'in üzerinde şarkı ve şiirlerden oluşur. Müzisyen kökenli bir aileden gelen Alman Carl Orff tarafından oluşturulmuş sahne kantatıdır.1935 yılında oluşturmuş ve 1937'de ilk defa gösterime koymuştur. Sahne müziğine olan ilgisi Orff'u Orta Çağ ve Rönesans dönemi sahne müziklerini incelemeye yöneltmiştir. 1803'de Münih yakınlarındaki bir manastırda bulunmuş olan 200 kadar şiir ve şarkının Carmina Burana'nın esin kaynağı olduğu düşünülmektedir. Carmino Burana, Carl Orff'un Tironfi (Zaferler) üçlemesinin ilk eseridir ve oldukça müstehcen Latince metinlere dayanır. İlk bölüm doğa ve aşkı dile getirir. İkinci bölüm meyhanede geçer. Üçüncü bölümün teması yine sevgidir.
- 《布兰诗歌》（Carmina Burana），亦譯為《博伊伦之歌》，是德国古典音乐家卡尔·奥尔夫（Carl Orff）的音乐作品中最受现代人接受且产生共鸣的合唱作品，在电视、电影、广告及万维网中经常出现。奥夫在创作的技法上，运用最简单的旋律素材、强烈吃重的节奏，将没有任何发展与变样的乐句大量的反反复复，在看似单调乏味的手法上，营造出源源不断的能量，挑动现代听众的情绪。德國的電子音樂團體「謎」曾在Gravity of Love這首歌之中混音了《布兰诗歌》。 《布兰诗歌》由写于11和12世纪的超过240首歌和戏剧组成，部分配有旋律，大部分为情歌、祝酒歌以及宗教歌剧。
|
| rdfs:comment
|
- Carmina Burana, Latin for "Songs from Beuern", is the name given to a manuscript of 254 poems and dramatic texts from the 11th or 12th century, although some are from the 13th century. The pieces were written almost entirely in Medieval Latin; a few in Middle High German, and some with traces of Old French or Provençal. Many are macaronic, a mixture of Latin and German or French vernacular.
- Carmina Burana ist der Name einer Anthologie von 254 mittellateinischen, seltener mittelhochdeutschen, altfranzösischen oder provenzalischen Lied- und Dramentexten zumeist anonymer Dichter, die im 11. und 12. Jahrhundert verfasst wurden; einige auch erst im 13. Jahrhundert. Die Carmina Burana gelten neben den älteren Carmina Cantabrigiensia als wichtigste Sammlung der Vagantendichtung.
- El nom Carmina burana fa referència a: Una col·lecció de cants goliards dels segles XII i XIII. Cantata escènica del segle XX composta per Carl Orff, utilizant com a text alguns d'aquells cants.
- Carmina Burana je soubor středověkých náboženských, satirických, moralistických, milostných, pijáckých aj. básní a písní, pocházející z 11.-13. století, sepsaný kolem roku 1230. Básně známe z rukopisu nalezeného v benediktinském klášteře v Benediktbeuern, v malé vesnici, ležící na úpatí bavorských Alp. Rukopis je nyní uložen ve Státní bavorské knihovně.
- Carmina burana es el nombre dado a la colección de cantos goliardos de los siglos XII y XIII reunidos en el manuscrito encontrado en Benediktbeuern en el siglo XIX.
- Carmina Burana eli Burana Codex on yli tuhannen runon ja laulun käsikirjoituskokoelma 1200-luvulta. Teos on kirjoitettu enimmäkseen latinaksi. Nimen Carmina Burana kokelmalle antoi Johann Andreas Schmeller vuonna 1847.
- « Les Carmina Burana » ou « Poèmes de Beuren » (traduction littérale du latin) ou « Chants de Beuern » est le titre qu’on a donné à un manuscrit découvert en 1803 dans l’abbaye de Benediktbeuern (et dont la première édition date de 1847).
- Fájl:Meister der Carmina Burana 001. jpg Erdei kép a Carmina Buranaból, 1230 körül Carmina Burana néven ismeretes az a XIII. századi latin és alnémet szövegű versgyűjtemény-kódex, amelyet a bajorországi Benediktbeuren kolostorában találtak meg. Carl Orff zenésítette meg; 1937-ben, Frankfurtban adták elő. A gyűjtemény igen fontos a középkori irodalomtörténetben.
- I carmina burana sono testi poetici contenuti in un importante manoscritto del XIII secolo, il Codex Latinus Monacensis, proveniente dal convento di Benediktbeuern (l'antica Bura Sancti Benedicti fondata attorno il 740 da San Bonifacio nei pressi di Bad Tölz in Baviera) e attualmente custodito nella Biblioteca Nazionale di Monaco di Baviera. Il termine Carmina Burana è stato introdotto dallo studioso Johann Andreas Schmeller nel 1847 in occasione della prima pubblicazione del manoscritto.
- カルミナ・ブラーナ（Carmina Burana）は19世紀初めにドイツ南部、バイエルン州にあるベネディクト会のボイレン修道院（ベネディクトボイエルン；Benediktbeuern）で発見された詩歌集。カール・オルフがこれに基づいて作曲した同名の世俗カンタータがある。
- De Carmina Burana is een middeleeuws manuscript dat gevonden werd in de abdij van Benediktbeuern in Beieren. Carmina Burana betekent letterlijk liederen van Beuren (naar de naam van de abdij). De collectie bestaat uit meer dan 200 liederen over zeer uiteenlopende onderwerpen. Belangrijkste thema's van de liederen zijn de ontluikende natuur, kritiek op de wereldlijke en kerkelijke overheid en verheerlijking van het vrije leven vol drank, gokspelen, seks en liefde.
- Carmina Burana (latin, «sanger fra beuren», uttales «kármina borána») er den mest omfattende samlingen av middelaldersk ikke-kirkelig lyrikk. Samlingen er oppkalt etter klosteret i Benediktbeuern i Bayern, der den ble oppbevart og gjenoppdaget i 1803. Den består av omlag 320 sanger som ble samlet inn på 1200-tallet, sannsynligvis i Kärnten eller i Tirol. Manuskriptet er datert til ca. 1225, og samlingen omfatter stort sett middelalderlatinsk diktning fra 1000- til 1200-tallet.
- Carmina Burana - trzynastowieczny zbiór utworów poetyckich. Carmina Burana jest zbiorem rękopisów, zawierającym ponad 1000 wierszy i pieśni napisanych przed początkiem XIII wieku. W roku 1847 zbiór ten został odnaleziony w opactwie benedyktynów w Benediktbeuern. Prawdopodobnym miejscem pochodzenia jest jednak Seckau. Od czasów sekularyzacji opactwa przechowywanym w bibliotece krajowej w Monachium. Tytuł (łac.
- Файл:Carmina Burana - Wheel of Fortune. JPG «Колесо фортуны» — одна из миниатюр рукописи Carmina Burana О кантате Карла Орфа см. Carmina Burana (Орф) Carmina Burana (Ка́рмина Бура́на) — рукописный поэтический сборник, известный также как Кодекс Буранус, Codex Buranus, сейчас хранится в Мюнхене.
- Carmina Burana (latin för "sånger från Beuern"), är en samling på mer än 240 profana dikter och sånger i en medeltida handskrift. Carmina Burana kallas även Codex Buranus.
- Carmina Burana, Burana el yazıtları olarak da bilinir. Münih'teki Bayern Kütüphanesinde bulunan 1000'in üzerinde şarkı ve şiirlerden oluşur. Müzisyen kökenli bir aileden gelen Alman Carl Orff tarafından oluşturulmuş sahne kantatıdır.1935 yılında oluşturmuş ve 1937'de ilk defa gösterime koymuştur. Sahne müziğine olan ilgisi Orff'u Orta Çağ ve Rönesans dönemi sahne müziklerini incelemeye yöneltmiştir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
