Infante Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirin Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Austria-Este, Duke of Madrid was the senior member of the House of Bourbon from 1887 until his death. He was the Carlist claimant to the throne of Spain under the name Carlos VII from 1868 (his father's Spanish abdication), and the Legitimist claimant to the throne of France under the name Charles XI after the death of his father in 1887.

PropertyValue
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:_1
  • 1. Carlos, Duke of Madrid
dbpprop:_10
dbpprop:_11
dbpprop:_12
dbpprop:_13
dbpprop:_14
dbpprop:_15
dbpprop:_16
dbpprop:_17
dbpprop:_18
dbpprop:_19
dbpprop:_2
dbpprop:_20
dbpprop:_21
dbpprop:_22
dbpprop:_23
dbpprop:_24
dbpprop:_25
dbpprop:_26
dbpprop:_27
dbpprop:_28
dbpprop:_29
dbpprop:_3
dbpprop:_30
dbpprop:_31
  • 31. Maria Beatrice Ricciarda d'Este (= 13)
dbpprop:_4
dbpprop:_5
dbpprop:_6
dbpprop:_7
dbpprop:_8
dbpprop:_9
dbpprop:abstract
  • Infante Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirin Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Austria-Este, Duke of Madrid was the senior member of the House of Bourbon from 1887 until his death. He was the Carlist claimant to the throne of Spain under the name Carlos VII from 1868 (his father's Spanish abdication), and the Legitimist claimant to the throne of France under the name Charles XI after the death of his father in 1887. Carlos was born in Ljubljana, the capital of Carniola in what is now Slovenia, the elder son of Juan, Count of Montizón and of his wife Archduchess Maria Beatrix of Austria-Este. As an infant the family lived briefly in London where Carlos' younger brother Alfonso was born. After their father, known too liberal for Carlist tastes, left their mother, the boys lived with their mother in Modena. Their mother's brother Duke Francis V of Modena was largely responsible for the education of the boys and was the chief influence in their early lives. Carlos was known for his traditionalist views, much different from those of his father. On February 4, 1867, at Frohsdorf in Austria, Carlos married Princess Margherita of Bourbon-Parma, daughter of Duke Charles III of Parma and of his wife, Louise Marie Thérèse of France. The couple had five children: Infanta Blanca of Spain (1868-1949) m in 1889 at Frohsdorf Archduke Leopold Salvator of Austria, Prince of Tuscany and had issue. Jaime, Duke of Madrid (1870-1931) Infanta Elvira of Spain (1871-1929) died unmarried but with issue. Infanta Beatriz of Spain (1874-1961) married in 1892 Fabrizio Massimo, Principe di Roviano at Venice Infanta Alicia of Spain (1876-1975) married (1) in 1897 Friedrich, Prince von Schönburg-Waldenburg at Venice and had issue, divorced 1903; (2) in 1906 at Viareggio, Lino del Prete and had issue. Carlos organized and lead the Third Carlist War. Between 1872 and 1876 he effectively ruled much of Peninsular Spain. In January 1893 Carlos' wife, Margarita, died. The following year he decided to remarry. He consulted his mother who suggested two ladies: Princess Theresia of Liechtenstein (daughter of Prince Alfred of Liechtenstein) and Princess Berthe of Rohan (daughter of Prince Arthur of Rohan). Having met both ladies, Carlos decided on the latter and asked for her hand in marriage. On April 28, 1894, Carlos and Berthe were married by Cardinal Schönborn in his private chapel in Prague. Berthe had a dominant personality, making the marriage very unpopular among Carlists. "All writers agree that this second marriage was disastrous, not only for the family of Don Carlos and for [Carlos] himself, but also for the [Carlist] party. " Carlos died in Varese in 1909. He is buried in the Basilica di San Giusto in Trieste. He was succeeded in his Spanish and French claims by his son Jaime.
  • Infant Carlos (VII. ) María de los Dolores de Borbón y Österreich-Este, vollständiger Name Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirín Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Österreich-Este war Herzog von Madrid und Prätendent von 1868 bis 1909, sowie der Anführer der Bewegung während des Dritten Carlistenkrieges. Unter den spanischen Karlisten wurde er als rechtmäßige Erbe auf den spanischen (Carlos VII. ) und französischen Thron (Carlos XI. ) gesehen.
  • Carles Maria dels Dolors de Borbó i d'Àustria-Este fou pretendent carlí a la corona d'Espanya i Rei de la branca dinàstica carlina amb el nom de Carles VII. Duc de Madrid. Nét de Carles V, nebot de Carles VI i fill de Joan III, comte de Montizón. El 1866 es casà amb Margarida de Borbó-Parma, filla del duc de Parma, i reorganitzà el carlisme. Gràcies al manifest Carta a los españoles de la seva àvia la princesa de Beira, va ser reconegut legítim pretendent del carlisme (20 de juny del 1868). En el seu primer manifest polític (1869) prometé la defensa de la unitat religiosa, la descentralització política i foral i el proteccionisme econòmic. El 1869 féu un intent militar a favor de la causa carlina i disposà de la col·laboració de Ramon Cabrera. El 1872 impulsà la lluita carlina que s'estenia a Catalunya -on prometé derogar el decret de Nova Planta i retornar els furs-, al País Basc i a Navarra i la continuà després de la proclamació d'Alfons XII el 1874, fins a la derrota final el 1876. Durant tota la guerra exercí de cap suprem de l'exèrcit carlí juntament amb el seu germà Alfons Carles de Borbó i Austria-Este. Després de lluitar contra la Regència de Serrano, el regnat d'Amadeu I d'Espanya, la Primera República Espanyola, el Govern Provisional també de Serrano, i el nou rei liberal Alfons XII, va perdre la guerra. Un any després reorganitzà de nou el partit. Instal·lat a Pau (França), passà a Londres i finalment a Venècia, fixant la residència oficial de la cort carlina al palau del Loredà de la ciutat adriàtica. Durant els any 1877 i 1881 va fer viatges propagandístics i personals pels EUA, les corts europees i l'Amèrica del Sud. El 1900 tingué lloc un nou petit intent militar a Badalona en defensa de la seva causa, però fracassà ràpidament. Casat amb Berta de Rohan-Guemenée en segones núpcies, les relacions amb els seus 5 fills del primer matrimoni van empitjorar per culpa de la madrastra. El succeí com a pretendent el seu fill Jaume de Borbó i Borbó Parma (Jaume III).
  • Carlos María de Borbón y Austria-Este, autotitulado "duque de Madrid" y "conde de la Alcarria" fue pretendiente carlista al trono de España con el nombre de Carlos VII y pretendiente legitimista al trono francés con el nombre de Carlos XI de Francia y Navarra (1887-1909).
  • Charles de Bourbon, prince espagnol qui portait les titres de courtoisie de « duc de Madrid » et « comte de l'Alcarria », aîné des Capétiens et chef de la maison de France pour certains légitimistes sous le nom de « Charles XI », est né à Ljubljana le 30 mars 1848, et décédé à l'hôtel Excelsior à Varèse le 18 juillet 1909. Il était le fils aîné de Jean de Bourbon (1822-1887), infant d'Espagne puis comte de Montizón, et de son épouse la princesse Marie-Béatrice de Habsbourg-Lorraine-Este (1824-1906), fille de François IV, duc souverain de Modène. Le 4 février 1867 dans la chapelle du château de Frohsdorf, Charles de Bourbon épousa la princesse Marguerite de Parme (1847-1893), fille aînée de Charles III (1823-1854), duc souverain de Parme, et de son épouse la princesse Louise Marie Thérèse d'Artois (1819-1864). Devenu veuf Charles de Bourbon se remaria le 28 avril 1894 à Prague, dans la chapelle du primat de Bohême, avec la princesse Marie Berthe de Rohan (1860-1945), seule fille du prince Arthur de Rohan (1826-1885) (de la branche de Guémené) et de son épouse la comtesse Gabrielle de Waldstein (1827-1890). Du premier mariage naquirent cinq enfants : Blanche (1868-1949), qui épousa le prince Léopold Salvator de Habsbourg-Toscane (1863-1931), de la maison de Lorraine Jacques (1870-1931), « duc d'Anjou et de Madrid » Elvire (1871-1929), qui aura trois enfants de sa relation avec le peintre Filippo Folchi (portent le nom de Bourbon) Béatrice (1874-1961), qui épousa Fabrizio Massimo (1868-1944), prince de Roviano. Alice (1876-1975), qui épousa le prince Frédéric de Schönburg Waldenburg, chef de la maison de Schönburg Waldenburg (1872-1910), puis se remaria avec le général Lino del Prete (1877-1956) Au décès de son père le 18 novembre 1887, Charles de Bourbon devint l'aîné des descendants d'Hugues Capet, de saint Louis, d'Henri IV et de Louis XIV. Les légitimistes français le reconnurent alors comme roi de France et de Navarre sous le nom de « Charles XI ». [à développer] Il est inhumé à Trieste, dans la cathédrale Saint-Just.
  • カルロス・マリア・デ・ボルボーン・イ・アウストリア＝エステ（Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirin Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Austria-Este, 1848年3月30日 - 1909年7月18日）は、ブルボン家のスペイン王位およびフランス王位請求者。カルリスタの王としてはスペイン王カルロス7世、フランス王としてシャルル11世（Charles XI）を自称した。 カルロスは、モンティソン伯フアンと妻ベアトリーチェ（モデナ公女）の長男としてライバッハ（現リュブリャナ）で生まれた。幼年時代に一家でロンドンへ移住し、そこで弟アルフォンソが生まれた。カルリスタの信望する保守主義からかけ離れた自由主義者の父カルロスは家族を捨て、子供たちは母親とモデナで暮らした。母方の伯父であるフランチェスコ5世が子供たちの教育のため心を砕き、子供たちの幼年時代に影響を与えた。 1867年2月、オーストリアでマルゲリータ・ディ・ボルボーネ＝パルマ（パルマ公カルロ3世とルイーズ・ダルトワの娘）と結婚し、5子をもうけた。 ブランカ（1868年 - 1949年） - トスカーナ公子レオポルト・ザルヴァトール・フォン・エスターライヒ＝トスカーナと結婚 ハイメ（1870年 - 1931年） エルビラ（1871年 - 1929年） マリア・ベアトリス（1874年 - 1961年） マリア・アリシア（1876年 - 1975年） カルロスは第3次カルリスタ戦争を指揮した。1872年から1876年にかけて、彼はスペイン支配に影響を及ぼした。 1893年、妻マルゲリータが亡くなった。再婚相手についてカルロスは母ベアトリーチェに相談した。実際に候補の2人と面会し、彼はフランス、旧ローアン公爵家のベルトを選んだ。 1894年4月28日、カルロスとベルトはプラハで結婚した。ベルトの高慢な性格のせいで、この結婚はカルリスタの間で非常に不人気であり、カルロスの一族とカルロス自身も2度目の結婚は悲惨だと感じていた。 1909年、カルロスはヴァレーゼで亡くなった。棺はトリエステへ送られ、トリエステ大聖堂に埋葬された。
  • Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirín Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Austria-Este, Hertog van Madrid, was van 1868 tot 1909 als Karel VII de vierde Carlistische pretendent naar de troon van Spanje en van 1887 tot 1909 als Karel XI Legitimistisch pretendent naar de troon van Frankrijk. Carlos was de zoon van de pretendent Juan de Borbón en diens echtgenote Maria Beatrix van Oostenrijk-Este, een dochter van Frans IV van Modena. Hij groeide op bij zijn moeder in Venetië, terwijl zijn vader overwegend in Engeland verbleef. In 1867 huwde hij met Margaretha van Bourbon-Parma (1847-1893), een dochter van Karel III van Parma en Louise Maria van Frankrijk. Uit het huwelijk werden vijf kinderen geboren: Blanca (1868-1849), Jaime (1870-1931), Elvira (1871-1929), Beatriz (1874-1961) en Alicia (1876-1975). Blanca werd de moeder van de latere pretendent Karel Pius van Oostenrijk. In 1868, het jaar dat koningin Isabella II door een opstand haar troon verloor, droeg Juan zijn aanspraken op de Spaanse troon over aan Carlos. Kort daarop ontmoette Carlos de gevluchte Isabella in Parijs, waar ze vergeefs probeerden tot een oplossing van hun rivaliteit te komen. Hij trainde in Frankrijk een leger en begon in 1872, gesteund door pro-Carlistische onrust in Catalonië, Navarra en Baskenland, de Derde Carlistenoorlog tegen Isabella's gekozen opvolger Amadeus van Savoye, ter plaatse geleid door zijn broer Alfonso Carlos. Na Amadeus' aftreden in 1873 werd de Eerste Spaanse Republiek uitgeroepen, die de strijd tegen de Carlisten voortzette, maar leidde tot complete anarchie. Carlos verscheen in 1873 andermaal in Spanje en vestigde zich in Estella, waar hij meer dan twee jaar verbleef. Hij kreeg geheel Noord-Spanje in zijn macht en gaf zelfs munten en postzegels met zijn beeldenaar uit. Door hun wreedheid jegens krijgsgevangenen joegen Carlos en Alfonso Carlos echter de internationale politiek tegen zich in het harnas. Aan de Carlistische zegetocht kwam een einde na de installatie van Isabella's zoon Alfons XII op de troon in 1874. Het nieuwe regime maakte ernst met het bestrijden van de Carlisten. Door Carlos' onvermogen overwinningen uit te buiten en de oproep van de Carlistische generaal Ramón Cabrera de strijd te staken moesten de Carlisten uiteindelijk het onderspit delven. Carlos week in 1876 uit naar Frankrijk en bereisde van daaruit onder meer de Verenigde Staten, Mexico, Brits-Indië en Egypte. Bij het uitbreken van de Russisch-Turkse Oorlog van 1877-1878 trad hij in contact met de Russische opperbevelhebber grootvorst Nicolaas Nikolajevitsj en maakte hij in Russisch gevolg de Balkanveldtocht mee. Na de dood van Alfons XII (1885) en na de Spaans-Amerikaanse Oorlog (1898) trachtte hij in Spanje nieuwe opstanden te ontketenen, die echter mislukten door gebrek aan leiderschap. Met de dood van Juan werd hij in 1883 ook pretendent naar de Franse troon. Hij maakte hierop expliciet aanspraak, maar zegde toe dat van een personele unie tussen Spanje en Frankrijk geen sprake zou zijn. Een jaar na de dood van zijn eerste vrouw (1893) hertrouwde hij met Berthe de Rohan (1860-1945). Bij zijn dood in 1909 liet hij de Carlisten gedesillusioneerd en onderling verdeeld achter. Zijn opvolger was zijn zoon Jaime.
  • Infant Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirin Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Austria-Este, książę Madrytu, karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako Karol VII i legitymistyczny pretendent do tronu Francji jako Karol XI, syn Don Juana, hrabiego Montizón, i Marii Bertycze Habsburg-Este, córki Franciszka IV Habsburg-Este. Karol urodził się w Ljubljanie, stolicy Krainy, w obecnej Słowenii. Był pierwszym synem pretendenta Jana (III) Burbona i jego żony arcyksiężniczki Marii Beatrycza Habsburg-Este. Jako dziecko mieszkał krótko w Londynie, gdzie też urodził się jego młodszy brat - Alfons Karol. Cała rodzina Karola od strony ojca oraz jego matka mieli poglądy konserwatywne; jedynie Jan (III) był liberałem i zostawił Marię Beatrycze. Matka Karola wróciła do rodzinnej Modeny i tam sama wychowywała dwóch synów. Za ich edukację odpowiadał jej brat - Franciszek V, książę Modeny, który miał również ogromny wpływ na całe wychowanie siostrzeńców. Karol w dorosłym życiu zasłynął jako konserwatysta, co odróżniało go od ojca. 3 października 1868 w Paryżu Jan (III) podpisał akt abdykacji, a Karol został pretendentem do tronu Hiszpanii. Jan (III) pozostał aktywnym zwolennikiem swojego syna i nieustannie zabiegał o "odzyskanie" tronu Hiszpanii. Kiedy zmarł w 1887, Karol został też pretendentem do tronu Francji. Karol zorganizował i poprowadził trzecią wojnę karlistowską. W latach 1872-1876 jego władza rozciągał się na prawie cały Półwysep Iberyjski.
  • Don Carlos, hertig av Madrid, Maria de los Dolores Juan Isidro Francisco Quirino Antonio Miguel Gabriel Rafael, infant av Spanien, född 30 mars 1848, död 18 juli 1909, var tronpretendent till spanska tronen som son till Don Juan, hertig av Montizon. Med sin första maka prinsessan Margherita av Bourbon-Parma (1847-1893) fick han bl a sonen som fick överta tronpretendentskapet: Jaime, hertig av Madrid, Jaime Pio Juan Carlos Benvenudo Samsón Pelayo Hermenegildo Recared Alvaro Fernando Gonzalo Alfonso Maria de los Dolores Enrique Luís Roberto Francisco Ramiro José Joaquin Isidro Leandro Miguel Gabriel Rafael Pedro Benito Felipe, infant av Spanien, född 27 juni 1870, död 9 oktober 1931.
dbpprop:after
dbpprop:as
  • Jaime III of Spain and Jacques I of France
  • Juan III of Spain and Jean III of France
dbpprop:before
dbpprop:border
  • 1 (xsd:integer)
dbpprop:boxstyle
  • background-color: 9fe;
  • background-color: bfc;
  • background-color: fcc;
  • background-color: fb9;
  • background-color: ffc;
  • padding-top: 0; padding-bottom: 0;
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:rows
  • 2 (xsd:integer)
dbpprop:sHouProperty
dbpprop:style
  • font-size: 90%; line-height: 110%;
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • Infante Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirin Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Austria-Este, Duke of Madrid was the senior member of the House of Bourbon from 1887 until his death. He was the Carlist claimant to the throne of Spain under the name Carlos VII from 1868 (his father's Spanish abdication), and the Legitimist claimant to the throne of France under the name Charles XI after the death of his father in 1887.
  • Infant Carlos (VII. ) María de los Dolores de Borbón y Österreich-Este, vollständiger Name Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirín Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Österreich-Este war Herzog von Madrid und Prätendent von 1868 bis 1909, sowie der Anführer der Bewegung während des Dritten Carlistenkrieges. Unter den spanischen Karlisten wurde er als rechtmäßige Erbe auf den spanischen (Carlos VII. ) und französischen Thron (Carlos XI. ) gesehen.
  • Carles Maria dels Dolors de Borbó i d'Àustria-Este fou pretendent carlí a la corona d'Espanya i Rei de la branca dinàstica carlina amb el nom de Carles VII. Duc de Madrid. Nét de Carles V, nebot de Carles VI i fill de Joan III, comte de Montizón. El 1866 es casà amb Margarida de Borbó-Parma, filla del duc de Parma, i reorganitzà el carlisme.
  • Carlos María de Borbón y Austria-Este, autotitulado "duque de Madrid" y "conde de la Alcarria" fue pretendiente carlista al trono de España con el nombre de Carlos VII y pretendiente legitimista al trono francés con el nombre de Carlos XI de Francia y Navarra (1887-1909).
  • Charles de Bourbon, prince espagnol qui portait les titres de courtoisie de « duc de Madrid » et « comte de l'Alcarria », aîné des Capétiens et chef de la maison de France pour certains légitimistes sous le nom de « Charles XI », est né à Ljubljana le 30 mars 1848, et décédé à l'hôtel Excelsior à Varèse le 18 juillet 1909.
  • Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirín Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Austria-Este, Hertog van Madrid, was van 1868 tot 1909 als Karel VII de vierde Carlistische pretendent naar de troon van Spanje en van 1887 tot 1909 als Karel XI Legitimistisch pretendent naar de troon van Frankrijk. Carlos was de zoon van de pretendent Juan de Borbón en diens echtgenote Maria Beatrix van Oostenrijk-Este, een dochter van Frans IV van Modena.
  • Infant Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirin Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Austria-Este, książę Madrytu, karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako Karol VII i legitymistyczny pretendent do tronu Francji jako Karol XI, syn Don Juana, hrabiego Montizón, i Marii Bertycze Habsburg-Este, córki Franciszka IV Habsburg-Este. Karol urodził się w Ljubljanie, stolicy Krainy, w obecnej Słowenii.
  • Don Carlos, hertig av Madrid, Maria de los Dolores Juan Isidro Francisco Quirino Antonio Miguel Gabriel Rafael, infant av Spanien, född 30 mars 1848, död 18 juli 1909, var tronpretendent till spanska tronen som son till Don Juan, hertig av Montizon.
rdfs:label
  • Carlos, Duke of Madrid
  • Carlos María de los Dolores de Borbón
  • Carles de Borbó i Àustria-Este
  • Carlos María de Borbón y Austria-Este
  • Charles de Bourbon (1848-1909)
  • Carlo Maria di Borbone-Spagna
  • カルロス・マリア・デ・ボルボーン (マドリード公)
  • Carlos María de los Dolores de Borbón
  • Karol (VII) Burbon
  • Don Carlos, hertig av Madrid
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:page
is dbpprop:_10 of
is dbpprop:_2 of
is dbpprop:_6 of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:father of
is dbpprop:issue of
is dbpprop:reason of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:spouse of