Capitulation (Latin: capitulum, a little head or division; capitulare, to treat upon terms), an agreement in time of war for the surrender to a hostile armed force of a particular body of troops, a town or a territory. It is an ordinary incident of war, and therefore no previous instructions from the captors' government are required before finally settling the conditions of capitulation. The most usual of such conditions are freedom of religion and security of private property on one hand, and a promise not to bear arms within a certain period on the other.

Property Value
dbo:abstract
  • Eine Kapitulation ist völkerrechtlich eine einseitige Unterwerfungserklärung und ist in der Haager Landkriegsordnung festgehalten. Militärisch erklärt zum Beispiel der Befehlshaber einer Festung oder eines Schiffes durch das Hissen einer weißen Fahne oder das Streichen der Flagge die Bereitschaft, keinen Widerstand mehr leisten zu wollen. (de)
  • La capitulación conlleva la rendición de las fuerzas derrotadas y la entrega del territorio y sus posesiones a los vencedores a cambio de una serie de términos. Las condiciones son acordadas por los líderes y diplomáticos de ambos bandos y afectan a todos sus subordinados. Los términos pueden ser de carácter religioso, civil o militar. Las capitulaciones siempre suelen ser más beneficiosas que la captura y conquista de los asentamientos en disputa ya que evitan pérdidas en las facciones enfrentadas. Sin embargo, la rendición significa normalmente una falta de honor y valentía a los líderes del bando perjudicado por las condiciones y por ello solo se emplea como último recurso o por miedo a la destrucción total de una de las partes. (es)
  • Capitulation (Latin: capitulum, a little head or division; capitulare, to treat upon terms), an agreement in time of war for the surrender to a hostile armed force of a particular body of troops, a town or a territory. It is an ordinary incident of war, and therefore no previous instructions from the captors' government are required before finally settling the conditions of capitulation. The most usual of such conditions are freedom of religion and security of private property on one hand, and a promise not to bear arms within a certain period on the other. Such agreements may be rashly concluded with an inferior officer, on whose authority the enemy are not in the actual position of the war entitled to place reliance. When an agreement is made by an officer who has not the proper authority or who has exceeded the limits of his authority, it is termed a "sponsion", and, to be binding, must be confirmed by express or tacit ratification. The Hague Convention (1899) on the laws and the customs of war lays down that capitulations agreed on between the contracting parties must be in accordance with the rules of military honor. When once settled they must be observed by both the parties. (en)
  • Capitulatie, ook wel overgave, is tegenwoordig internationaalrechtelijk een verklaring dat een partij de strijd staakt tijdens een oorlog. De partij die zich overgeeft kan variëren van enkele troepen tot een totale overgave van een groep van landen. Een bekende manier van overgave gedurende een oorlog is het hijsen van een witte vlag. Historisch gezien verwijst het naar een regel die, na het sluiten van een verdrag hierover, in het Ottomaanse Rijk (vanuit het islamitisch recht) werd gehanteerd voor onderdanen uit een overwonnen christelijk land (Capitulatiën van het Ottomaanse Rijk); zij werden vrijgesteld van een aantal heersende wetten en regels (vooral op het gebied van het civiele recht en strafrecht) en mochten onder het recht van de staat waartoe ze daarvoor behoorden worden berecht. Daarbij kregen ze niet de privileges die reguliere inwoners van het overheersende land wel hadden, zoals het burgerschap. Een bekend verdrag dat hiervoor werd afgesloten was dat tussen koning Frans I van Frankrijk en de Ottomaanse sultan Süleyman I in 1536. In 1914 werd dit recht afgeschaft, hetgeen in 1923 (toen Turkije al was opgericht) werd erkend. Dergelijke ongelijke rechtsbepalingen werden in navolging hiervan ook afgesloten tussen Europese kolonisatiemachten en Oost-Aziatische staten. Blanke buitenlanders uit bijvoorbeeld Japan en China kregen hierbij privileges. In Japan werd dit door middel van een verdrag afgeschaft in 1899 en in China na de Tweede Wereldoorlog. Daarnaast kan het ook verwijzen naar een contract waarbij soldaten door de ene staat werden verhuurd van een andere staat. Deze vorm kwam in Nederland voor het laatst voor in 1814. Enkele Zwitserse regimenten werden toen door koning Willem I ingehuurd en in 1829 weer ontslagen. Een vierde betekenis is die van verkiezingscapitulatie, waarbij in de middeleeuwen een gekozen bestuurder als een abt, bisschop of zelfs een paus in ruil voor zijn verkiezing beloofde enkele zaken te regelen voor degenen die hem kozen. Na keizer Karel V werden ook alle Rooms-Duitse keizers aan deze maatregel blootgesteld en in Polen werd deze maatregel vanaf de 16e eeuw gebruikt om de macht van de koning in te perken. (nl)
  • 降伏(こうふく、降服とも)とは、戦争において軍隊、あるいは個々の戦闘員が敵に対する戦闘行為をやめて、その支配下にある地点・兵員・戦闘手段を敵の権力内に置く事。投降とも。広義には抵抗を止めて相手に服従する事。 (ja)
  • Kapitulacja (z łac. capitulatio od capitulum "nagłówek" zdrobnienie od caput "głowa") - umowa poddania się przeciwnikowi bezwarunkowo lub pod pewnymi warunkami. Regulamin haski z 1907 w rozdziale 4 (art. 35):  W kapitulacjach, zdecydowanych między układającymi się stronami, należy brać pod uwagę przepisy o honorze wojskowym.  Zawarte kapitulacje mają być ściśle przestrzegane przez obie strony. Kapitulacja może dotyczyć części lub całości sił zbrojnych; kapitulacja wszystkich sił zbrojnych kończy działania wojenne, na przykład działania wojenne z Niemcami w II wojnie światowej zostały zakończone na podstawie aktu bezwarunkowej kapitulacji, podpisanej 8 V 1945 przez przedstawicieli naczelnego dowództwa niemieckiego. (pl)
  • Капитуляция — договор о прекращении вооружённой борьбы между противостоящими силами в международном праве — прекращение вооружённой борьбы и сдача вооружённых сил одного из воюющих государств. Сдающаяся сторона пытается выговорить возможно выгодные условия, что прямо обязывает сделать закон. Гаагская конвенция о законах и обычаях сухопутной войны 1907 года регулирует порядок переговорного процесса предшествующего капитуляции. О желании капитулировать противник сообщает путём направления своего переговорщика с белым флагом. Согласно статье 32 Конвенции «Парламентером считается лицо, уполномоченное одной из воюющих сторон вступить в переговоры с другою и являющееся с белым флагом». Физическое его уничтожение, а также издевательство над ним недопустимо. Безоговорочная капитуляция (англ. unconditional surrender, US) — повсеместное прекращение военных действий, разоружение и сдача всех вооруженных сил капитулирующего государства без каких бы то ни было условий. Государство лишается суверенитета, его территория оккупируется (при этом границы и территория государства могут быть изменены волей победителя), верховная власть осуществляется специально назначенными лицами от имени победившего государства (или коалиции государств). При этом победители (победитель) определяют будущее политическое урегулирование, вырабатывают конкретные санкции, виды и формы политической и материальной ответственности побежденного государства, решают вопрос о привлечении к уголовной ответственности главных военных преступников. Побежденное государство не имеет права отклонять или не выполнять условия безоговорочной капитуляции ни в момент капитуляции, ни после неё. Концепция, не существовавшая в международном праве до 1943 года. Капитуляция (договор) — договор между государствами по которому одно из них в одностороннем порядке отказывается от юрисдикции в своих границах над подданными другого. (ru)
  • 投降,受降方或可称作投诚,定義為軍人在自願或長官的命令下,停止對敵人的戰鬥並成為戰俘的行動。戰鬥人員投降時多會豎起白旗或高舉、張開雙手。 國家、政權或政府亦可能選擇投降以停止戰爭或軍事衝突。投降包括簽訂停火令、和約或降書。 (zh)
dbo:wikiPageID
  • 3764656 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 678163511 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Eine Kapitulation ist völkerrechtlich eine einseitige Unterwerfungserklärung und ist in der Haager Landkriegsordnung festgehalten. Militärisch erklärt zum Beispiel der Befehlshaber einer Festung oder eines Schiffes durch das Hissen einer weißen Fahne oder das Streichen der Flagge die Bereitschaft, keinen Widerstand mehr leisten zu wollen. (de)
  • La capitulación conlleva la rendición de las fuerzas derrotadas y la entrega del territorio y sus posesiones a los vencedores a cambio de una serie de términos. Las condiciones son acordadas por los líderes y diplomáticos de ambos bandos y afectan a todos sus subordinados. Los términos pueden ser de carácter religioso, civil o militar. Las capitulaciones siempre suelen ser más beneficiosas que la captura y conquista de los asentamientos en disputa ya que evitan pérdidas en las facciones enfrentadas. Sin embargo, la rendición significa normalmente una falta de honor y valentía a los líderes del bando perjudicado por las condiciones y por ello solo se emplea como último recurso o por miedo a la destrucción total de una de las partes. (es)
  • 降伏(こうふく、降服とも)とは、戦争において軍隊、あるいは個々の戦闘員が敵に対する戦闘行為をやめて、その支配下にある地点・兵員・戦闘手段を敵の権力内に置く事。投降とも。広義には抵抗を止めて相手に服従する事。 (ja)
  • 投降,受降方或可称作投诚,定義為軍人在自願或長官的命令下,停止對敵人的戰鬥並成為戰俘的行動。戰鬥人員投降時多會豎起白旗或高舉、張開雙手。 國家、政權或政府亦可能選擇投降以停止戰爭或軍事衝突。投降包括簽訂停火令、和約或降書。 (zh)
  • Capitulation (Latin: capitulum, a little head or division; capitulare, to treat upon terms), an agreement in time of war for the surrender to a hostile armed force of a particular body of troops, a town or a territory. It is an ordinary incident of war, and therefore no previous instructions from the captors' government are required before finally settling the conditions of capitulation. The most usual of such conditions are freedom of religion and security of private property on one hand, and a promise not to bear arms within a certain period on the other. (en)
  • Capitulatie, ook wel overgave, is tegenwoordig internationaalrechtelijk een verklaring dat een partij de strijd staakt tijdens een oorlog. De partij die zich overgeeft kan variëren van enkele troepen tot een totale overgave van een groep van landen. Een bekende manier van overgave gedurende een oorlog is het hijsen van een witte vlag. (nl)
  • Kapitulacja (z łac. capitulatio od capitulum "nagłówek" zdrobnienie od caput "głowa") - umowa poddania się przeciwnikowi bezwarunkowo lub pod pewnymi warunkami. Regulamin haski z 1907 w rozdziale 4 (art. 35):  W kapitulacjach, zdecydowanych między układającymi się stronami, należy brać pod uwagę przepisy o honorze wojskowym.  Zawarte kapitulacje mają być ściśle przestrzegane przez obie strony. (pl)
  • Капитуляция — договор о прекращении вооружённой борьбы между противостоящими силами в международном праве — прекращение вооружённой борьбы и сдача вооружённых сил одного из воюющих государств. Сдающаяся сторона пытается выговорить возможно выгодные условия, что прямо обязывает сделать закон. Концепция, не существовавшая в международном праве до 1943 года. Капитуляция (договор) — договор между государствами по которому одно из них в одностороннем порядке отказывается от юрисдикции в своих границах над подданными другого. (ru)
rdfs:label
  • Kapitulation (de)
  • Capitulation (surrender) (en)
  • Capitulación (rendición) (es)
  • Capitulatie (nl)
  • 降伏 (ja)
  • Kapitulacja (pl)
  • Капитуляция (ru)
  • 投降 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of