| dbpprop:abstract
|
- Canonical hours are divisions of time, developed by the Christian Church, serving as increments between the prescribed prayers of the daily round. A Book of Hours contains such a set of prayers. In the West, canonical hours may also be called offices, since they refer to the official set of prayer of the Roman Catholic Church that is known variously as the Divine Office (from the Latin officium divinum meaning "divine service" or "divine duty"), and the Opus Dei (meaning in Latin, "Work of God"). The current official version of the hours in the Latin Rite of the Roman Catholic Church is called the Liturgy of the Hours in North America or Divine Office in the British Isles. In the Anglican tradition, they are often known as the Daily Office or Divine Office, to distinguish them from the other Offices of the Church. In the Eastern Orthodox Church, and among Eastern Catholics, the canonical hours may be referred to as the "Divine Services", and the Book of Hours is called the Horologion. There may be numerous small differences in practice according to jurisdiction; but the overall order is the same among eastern Christians who follow the Byzantine style of services (the usage among the Oriental Orthodox Churches will differ from the Byzantine in a number of ways). The practice of daily prayers grew from the Jewish practice of reciting prayers at set times of the day: for example, in the Book of Acts, Peter and John visit the Temple for the afternoon prayers. Psalm 119:164 states: "Seven times a day I praise you for your righteous laws. " This practice is believed to have been passed down through the centuries from the Apostles, with different practices developing in different places. As monasticism spread, the practice of specified hours and liturgical formats began to develop and become standardized. Around the year 484, Saint Sabbas began the process of recording the liturgical practices around Jerusalem. In 525, St. Benedict of Nursia wrote the first official western manual for praying the Hours. With the Cluniac reforms of the 11th century there was a new emphasis on liturgy and the canonical hours in the reformed Benedictine priories with the Abbey of Cluny at their head. The Holy See did not issue an official Roman breviary until the 11th century, as part of the reforms that were designed to bring all the variant usages of Christian churches in the West into conformity. Already well-established by the ninth century, these canonical offices consisted of eight daily prayer events and three (or four) nightly divisions. Building on the recitation of psalms and canticles from scripture, the Church has added (and, at times, subtracted) hymns, hagiographical readings, and other prayers. The practice of observing canonical hours is maintained by many Churches, including the Roman Catholic and Orthodox Churches, and the Anglican Communion. The main part of this article is divided into four sections: the Roman Catholic usage, the Eastern Orthodox usage, the Oriental Orthodox usage, and the Anglican usage.
- Pour le catholicisme, les heures canoniales sont des offices liturgiques qui sont consacrés à la prière, en plus de la messe quotidienne, au sein des ordres religieux aussi bien que pour le clergé séculier. Traditionnellement, la journée comporte sept heures canoniales et la nuit une : Matines ou vigiles : dans la nuit Laudes : à l'aurore Prime : première heure du jour Tierce : troisième heure du jour Sexte : sixième heure du jour None : neuvième heure du jour Vêpres : le soir Complies : avant le coucher
- File:Question book-4. svg Questa voce o sezione di religione non riporta fonti o riferimenti. Commento: neanche un libro come riferimento (e ce ne sono) Puoi migliorare questa voce aggiungendo citazioni da fonti attendibili, secondo le linee guida sull'uso delle fonti. Le ore canoniche sono un'antica suddivisione della giornata sviluppata nella chiesa cristiana per la preghiera in comune, detta anche "ufficio". Questa pratica liturgica deriva dall'uso ebraico di recitare preghiere, in modo particolare i salmi del salterio ad ore prestabilite: ad esempio nel libro degli Atti si riporta che Pietro e Giovanni andavano al tempio per la preghiera pomeridiana. Il salmo 119 dice: Sette volte al giorno ti lodo per la tua giusta legge. La pratica delle ore canoniche è osservata da molte chiese, fra cui la Chiesa cattolica, le chiese ortodosse e la comunione anglicana. In particolare nella Chiesa cattolica di rito latino si riferisce anche ad un ordine di preghiere chiamato anche liturgia delle ore (liturgia horarum), ufficio divino (divinum officium), opus Dei (opera di Dio). Questo ordine di preghiere è contenuto nel "libro delle ore". La suddivisione oraria è approssimativa, variando in antico la lunghezza delle ore del giorno secondo le stagioni. All'alba: Mattutino o vigilie in diverse comunità religiose - chiamato "Orthros" nelle chiese orientali All'alba: Lodi, in occidente separato dal mattutino; detto anche "preghiera del mattino" Alle 6.00: Prima Alle 9.00: Terza Alle 12.00: Sesta Alle 15.00: Nona Al tramonto: Vespri Alla notte: Compieta
- 時課（じか）とは、キリスト教（正教会・カトリック教会）における特定の奉神礼・典礼を指す用語。 狭義 - 「時課」の名を持つ奉事である一時課・三時課・六時課・九時課（1時課・3時課・6時課・9時課） 広義- 時を定めて行われる日々の祈りの全て 本記事では広義の時課全体について詳述する。
- De getijden van de Kerk zijn de gebeden die over de dag verspreid op een vast uur gezegd of gezongen worden door monniken, priesters en tegenwoordig soms ook door leken. Ze zijn een invulling van de bijbelse woorden: "Middernacht - tot úw lof wil ik opstaan, denkend aan uw rechtvaardig bestel. " (Psalm 119, 62), "Dagelijks spreek ik uw lof - zeven malen. " (Psalm 119, 164) en "Bidt zonder ophouden" Omdat de getijden vaak gebeden worden op het priesterkoor, worden ze ook wel koorgebed of koorofficie genoemd. Andere namen ervoor zijn ook wel Heilig Officie en Uren. Het koorgebed van priesters noemt men breviergebed. Het brevier is het boek waaruit priesters de getijden bidden. Het middeleeuwse getijdenboek was bestemd voor de persoonlijke devotie van leken. De acht getijden zijn: De metten (ook wel vigilie genoemd) rond 5 uur De lauden rond 6 uur De priem rond 7 uur (tegenwoordig voor de priesters en ook in de meeste kloosters afgeschaft) De terts rond 9 uur De sext rond 12 uur De none rond 15 uur De vespers rond 17 uur De completen rond 20 uur Het hart van het officie vormen de honderdvijftig psalmen uit de Bijbel, die verspreid over de week worden gebeden. Dit zijn geen berijmde psalmen zoals ze in het protestantisme gebruikelijk zijn. In sommige kloosters bidt men elke week alle 150 psalmen, in andere bidt men ze verspreid over twee weken. De priesters bidden ze tegenwoordig verspreid over vier weken. Verder kennen alle getijden een lezing uit de Bijbel en smeekgebeden. De getijden worden traditioneel ingedeeld in grote en kleine getijden. De metten, lauden en vespers zijn grote getijden, de priem, de terts, de sext en de noon zijn kleine getijden. Ook de completen horen bij de kleine getijden. De taal van de getijden is van oudsher het Latijn, maar tegenwoordig wordt ze ook in de volkstaal gebeden en gezongen. De muziek van de getijden is het Gregoriaans. Sinds het Tweede Vaticaanse Concilie wacht men in de Katholieke Kerk op de publicatie van een nieuw "Antiphonale Romanum", aangepast aan de nieuwe organisatie van de getijden gezongen in de parochies. De Antiphonale Monasticum (2007) uitgebracht door de Abdij van Solesmes en de "Liturgia Horarum" (2000) van het Vaticaan werden door de Communauté Saint-Martin samengevoegd in "les Heures Grégoriennes" ("De Gregoriaanse Getijden", uitgegeven in 2008), een tweetalig quasi-officieel Antiphonale Romanum goedgekeurd door de Heilige Stoel in Rome. Waar Nederlands wordt gezongen, heeft men nieuwe muziek gecomponeerd die vaak sterk aan het Gregoriaans doet denken. In Vlaanderen was dit grotendeels het werk van het Lemmensinstituut. In Nederland wordt de psalmvertaling van pater Ad Bronkhorst, O.P. uit 1969 gebruikt in de officiële vertaling van het getijdengebed. In de meeste kloosters wordt de vertaling van Ida Gerhardt en Marie van der Zeyde (de Dames) gebruikt. Deze vertaling kenmerkt zich door haar archaïsch woordgebruik en eigenzinnige woordvolgorde. Voor deze vertaling zijn in het Abdijboek bijbehorende melodieën geschreven door verschillende monniken en zusters, zowel voor de antifonen als voor het zingen van de verzen. Deze muziek wordt in parochies ook wel uitgevoerd, maar is berucht vanwege haar moeilijkheidsgraad. Voor de officiële vertaling van pater Bronkhorst zijn een veelvoud aan gemakkelijke psalmmelodieën verkrijgbaar. Ter bevordering van het bidden van de getijden door leken heeft de Nationale Raad voor Liturgie in 2005 voor de Nederlandse kerkprovincie een Klein Getijdenboek gepubliceerd. In 2007 publiceerde dezelfde instantie een Getijdenboekje voor kinderen.
- Liturgia orelor (lat. Liturgia horarum) este o denumire generală a serviciului divin a Bisericii Catolice, care este petrecut în timpul zilei (cu excepţia timpului Liturgiei, adică missei). Această denumire s-a întocmit la Conciliul al II-lea din Vatican, noţiunea veche fiind de "orele canonice", iar cartea "breviarium". Conform motu proprio a lui Benedict al XVI-lea(din 07 iulie 2007) poate fi iarăşi folosit şi breviariul aprobat de Papa Ioan al XXIII-lea şi elaborat de Conciliul Tridentin. Astfel există două versiuni a orelor canonice. Aşa-numita "formă ordinară" aprobată de Conciliul al II-lea din Vatican şi "forma extraordinară" aprobată de Conciliul Tridentin. Practica recitării a rugăciunilor zilnice a derivat din tradiţia iudaică de a spune laude Domnului la ore anumite pe parcursul zilei şi nopţii: e. g. in Faptele Apostolilor, Ioan merge la Templu la rugăciunea de amiază . În Psalmul 119, David spune: "De şapte ori pe zi te laud, pentru judecăţile tale drepte. " Această practică vine din timpurile apostolice, fiind modificată în dependenţă de loc şi de tradiţie. Cu răspîndirea monasticismului, recitarea orelor şi formatul liturgiei au fost standardizate. În anul 484, sfântul Sabbas a început notarea practicilor liturgice din Ierusalim. În 525, sfîntul Benedict din Nursia a scris primul Liturghier al orelor. Cu reformele cluniace din secolul al XI-lea s-a impus o formă nouă a liturgiei şi abenedectine. Sfântul Scaun a elaborat doar în secolul al XI-lea un Breviar Roman oficial pentru a conformiza varietăţile de practici pentru Biserica de Apus.
- Файл:Catholic-Book-of-the-Hours 2005-10-29. jpg Литурги́я часо́в (лат. Liturgia horarum) — в Римско-католической церкви общее наименование богослужений, должных совершаться ежедневно в течение дня (за исключением Мессы); также книга, содержащая эти богослужения. Название «Литургия часов» утвердилось в ходе литургической реформы после II Ватиканского собора, до этого использовался термин «канонические часы», книга же именовалась «Бревиарий». Также для текстов Литургии часов используются названия «богослужебные часы», или просто «часы», отдельные часы могут именоваться также по их собственным названиям, напр. «вечерня», «утреня». Согласно motu proprio Папы Бенедикта XVI Summorum Pontificum (от 07 июля 2007 года) вновь может использоваться Бревиарий, изданный по решению Тридентского Собора и последний раз переизданный (с определёнными изменениями) бл. Иоанном XXIII. Таким образом, существует две формы для канонических часов: так называемая «ординарная форма», если богослужения совершаются по книгам, изданным по решению II Ватиканского Собора, и т. н. «экстраординарная» — если те же богослужения совершаются по книгам изданным по решению Тридентского Собора. Далее речь пойдет в основном об «ординарной форме».
- Tidegärd (tideböner) är bönestunder för dagens olika tider. Judendomen har som tradition att böner läses vid vissa tidpunkter under dagen. Denna tradition med speciella bönetider fördes vidare till kristendomen och islam. Korbön kallas tidegärd, då den förrättas gemensamt i koret, till exempel i ett kloster.
|
| rdfs:comment
|
- Canonical hours are divisions of time, developed by the Christian Church, serving as increments between the prescribed prayers of the daily round. A Book of Hours contains such a set of prayers.
- Pour le catholicisme, les heures canoniales sont des offices liturgiques qui sont consacrés à la prière, en plus de la messe quotidienne, au sein des ordres religieux aussi bien que pour le clergé séculier.
- File:Question book-4. svg Questa voce o sezione di religione non riporta fonti o riferimenti. Commento: neanche un libro come riferimento (e ce ne sono) Puoi migliorare questa voce aggiungendo citazioni da fonti attendibili, secondo le linee guida sull'uso delle fonti. Le ore canoniche sono un'antica suddivisione della giornata sviluppata nella chiesa cristiana per la preghiera in comune, detta anche "ufficio".
- 時課（じか）とは、キリスト教（正教会・カトリック教会）における特定の奉神礼・典礼を指す用語。 狭義 - 「時課」の名を持つ奉事である一時課・三時課・六時課・九時課（1時課・3時課・6時課・9時課） 広義- 時を定めて行われる日々の祈りの全て 本記事では広義の時課全体について詳述する。
- De getijden van de Kerk zijn de gebeden die over de dag verspreid op een vast uur gezegd of gezongen worden door monniken, priesters en tegenwoordig soms ook door leken. Ze zijn een invulling van de bijbelse woorden: "Middernacht - tot úw lof wil ik opstaan, denkend aan uw rechtvaardig bestel. " (Psalm 119, 62), "Dagelijks spreek ik uw lof - zeven malen.
- Liturgia orelor (lat. Liturgia horarum) este o denumire generală a serviciului divin a Bisericii Catolice, care este petrecut în timpul zilei (cu excepţia timpului Liturgiei, adică missei). Această denumire s-a întocmit la Conciliul al II-lea din Vatican, noţiunea veche fiind de "orele canonice", iar cartea "breviarium".
- Файл:Catholic-Book-of-the-Hours 2005-10-29. jpg Литурги́я часо́в (лат. Liturgia horarum) — в Римско-католической церкви общее наименование богослужений, должных совершаться ежедневно в течение дня (за исключением Мессы); также книга, содержащая эти богослужения.
- Tidegärd (tideböner) är bönestunder för dagens olika tider. Judendomen har som tradition att böner läses vid vissa tidpunkter under dagen. Denna tradition med speciella bönetider fördes vidare till kristendomen och islam. Korbön kallas tidegärd, då den förrättas gemensamt i koret, till exempel i ett kloster.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
