The Canaanite languages or Hebraic languages are a subfamily of the Semitic languages, which were spoken by the ancient peoples of the Canaan region, including Canaanites, Israelites and Phoenicians. All of them became extinct as native languages in the early 1st millennium CE, although Hebrew remained in continuous literary and religious use among Jews, and was revived as a spoken, everyday language in the 19th century by Eliezer Ben Yehuda.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The Canaanite languages or Hebraic languages are a subfamily of the Semitic languages, which were spoken by the ancient peoples of the Canaan region, including Canaanites, Israelites and Phoenicians. All of them became extinct as native languages in the early 1st millennium CE, although Hebrew remained in continuous literary and religious use among Jews, and was revived as a spoken, everyday language in the 19th century by Eliezer Ben Yehuda. The Phoenician expansion spread their Canaanite language to the Western Mediterranean for a time, but there too it died out, although it seems to have survived slightly longer than in Phoenicia itself. Phoenician languages - extinct Punic language - extinct Ammonite language - extinct Moabite language - extinct Edomite language - extinct Hebrew languages Biblical Hebrew language - Israelites, literary, poetical, liturgical. It has different pronunciations in different diasporas Samaritan Hebrew language - liturgical Tiberian Hebrew language - liturgical Mizrahi Hebrew language - liturgical Yemenite Hebrew language - liturgical Sephardi Hebrew language - liturgical Ashkenazi Hebrew language - liturgical Mishnaic Hebrew Or Rabbinical Hebrew - Jews, liturgical, rabbinical, Medieval Hebrew language - Jews, liturgical, poetical,rabbinical, scientific, literary, lingua franca based on Bible, Mishna and neologisms forms created by translators and commentators/ Haskala Hebrew language - Jews, scientific, literary and journalistic language based on Biblical but enriched with neologisms created by writers and journalists, a transition to the later Modern Hebrew language - The transformation and enlargement of the former into a spoken language which in turn emerged as the new Contemporary Israeli Hebrew the main language of the State of Israel, revived The main sources for study of Canaanite languages are the Hebrew Bible, and inscriptions such as: in the Moabite language: Mesha Stele, El-Kerak Stela in the Biblical Hebrew language: Gezer calendar in the Phoenician languages: Ahiram inscription, sarcophagus of Eshmunazar, Kilamuwa inscription, the Byblos inscription in the later Punic language: in Poenulus - by Plautus - beginning of 5th-Act. The extra-biblical Canaanite inscriptions are gathered along with Aramaic inscriptions in editions of the book "Kanaanäische und Aramäische Inschriften", from which they may be referenced as KAI n (for a number n); for example, the Mesha Stele is "KAI 181". The Canaanite languages, together with the Aramaic languages and Ugaritic, form the Northwest Semitic subgroup. Some distinctive features of Canaanite in relation to Aramaic are: The prefix 'h-' used as the definite article (whereas Aramaic has a postfixed -a). This seems to be an innovation of Canaanite. The first person pronoun being 'ʼnk' (אנכ - anok) (versus Aramaic - ʼnʼ/ʼny) - which is similar to Akkadian, Ancient Egyptian and Berber. The *ā > ō vowel shift.
  • Die Kanaanäischen Sprachen (auch Kanaanitisch) sind eine Untergruppe der Semitischen Sprachen, die von den antiken Bewohnern Kanaans bzw. der Levante gesprochen wurde. Die meisten kanaanäischen Sprachen waren schon zu Ende des 1. Jahrtausends v. Chr. ausgestorben, nur die Hebräische Sprache wurde durch die religiösen Schriften des Judentums überliefert und im 20. Jahrhundert wiederbelebt. Kanaanäische Sprachen sind: Sprachen des 2. Jahrtausends v. Chr. kanaanäische Wörter und Wortformen in den Amarnabriefen die Sprache einiger alphabetischer Inschriften aus dem bronzezeitlichen Palästina Sprachen des 1. Jahrtausends v. Chr. Ammonitische Sprache (ausgestorben) Moabitische Sprache (ausgestorben) Edomitische Sprache (ausgestorben) Hebräische Sprache Iwrith Samaritanische Sprache (ausgestorben) Phönizisch-punische Sprache (ausgestorben) Die wichtigsten Quellen zur Beschäftigung mit den Kanaanäischen Sprachen sind die hebräische Bibel und einige Inschriften, wie z.B. : auf Moabitisch: Mescha-Stele, El-Kerak-Stele auf Althebräisch: Gezer-Kalender auf Phönizisch: Ahiram-Inschrift, Sarkophag des Eshmunazar auf (Neo-)Punisch: Poenulus von Plautus (Anfang des 5. Akts) Die kanaanäischen Sprachen bilden zusammen mit dem Aramäischen und dem Ugaritischen die nordwestsemitischen Sprachen. Merkmale der kanaanäischen Sprachen sind u.a. : Das als bestimmter Artikel benutzte Präfix h- (im aramäischen stattdessen das Suffix -a) Das Pronomen der 1. Person Singular ʾnk (אנכ - anok) (dagegen Aramäisch ʾnʾ/ʾny) Die kanaanäische Form ist im Gegensatz zur entsprechenden aramäischen Form ʾnʾ/ʾny die alte Proto-Afro-Asiatische Form Der Lautwechsel ā > ō
  • Kanaanské jazyky jsou jednou ze podskupin severozápadních semitských jazyků. Kromě hebrejštiny se jedná o mrtvé jazyky: féničtina, punština, amonitština, moabština a edomština, jimiž se mluvilo na území Palestiny a Foinikie.
  • Las Lenguas cananeas son una subfamilia de las Lenguas semíticas, que fueron habladas por los antiguos pueblos de la región de Canaán, incluyendo Cananeos, Hebreos, Fenicios y Filisteos. Todas ellas se extinguieron como lenguas nativas al principio del primer milenio de nuestra era, aunque el hebreo permaneció en el uso literario y religioso entre los judíos, y fue revivida como lengua habitual hablada en el siglo XIX por Eliezer Ben Yehuda. Los fenicios (y especialmente la expansión cartaginesa) difundieron su lengua cananea hacia el Mediterráneo occidental durante un tiempo, pero allí también desapareció, aunque parece haber sobrevivido algo más que en Fenicia misma. Lenguas fenicias - extintas Púnico - extinta Filisteo (?) extinta (p. ej, el dialecto de Ekron) Amonita - extinta Moabita - extinta Edomita - extinta Lenguas hebreas Hebreo bíblico - litúrgica Hebreo samaritano - litúrgica Hebreo misnaico - litúrgica Hebreo tiberiano - litúrgica Hebreo mizrahi - litúrgica Hebreo yemenita - litúrgica Hebreo sefadita - litúrgica Hebreo ashkenazi - litúrgica Hebreo moderno - En uso en Israel. Las principales fuentes para el estudio de las lenguas canaaneas son la Biblia hebrea, e inscripciones tales como: en moabita: la estela de Mesha, la estela de El-Kerak en hebreo bíblico: el calendario de Gezer en lenguas fenicias: la incripción de Ahiram, el sarcofago de Eshmunazar, la inscripción de Kilamuwa, the Byblos inscription en púnico tardío: en Poenulus - de Plauto - al comienzo del quinto acto. Las inscripciones cananeas extrabíblicas están recogidas junto con las arameas en las ediciones del libro "Kanaanäische und Aramäische Inschriften", del cual pueden ser referenciadas como KAI n (para un número n); por ejemplo, la Estela de Mesha es "KAI 181". Las lenguas cananeas, junto con las arameas y el ugarítico, forman el subgrupo de las lenguas semíticas noroccidentales. Algunos rasgos distintivos del cananeo en relación con el arameo son: El prefijo 'h-' usado como artículo definido (mientras que el arameo tiene una -a final). Esto parece ser una innovación del cananeo. El pronombre de primera persona es 'ʼnk' (אנכ - anok) (frente al arameo - ʼnʼ/ʼny) - que es similar al acadio y al antiguo egipcio.
  • Kanaanittiske språk er en undergruppe av semittiske språk. De ble snakka av folk i Kanaan-regionen, for eksempel kanaanere, hebreere, fønikere og filistinere. Alle de kanaanittiiske språka forsvant som førstespråk i det første århundret e. Kr, men hebraisk levde videre som litterært og religiøst språk blant jøder, og ble gjenoppliva som talespråk på 1800-tallet av Eliezer Ben-Yehuda.
  • Języki kananejskie - grupa językowa w obrębie języków semickich, obejmująca języki używane niegdyś na terytorium Syrii, Fenicji, Palestyny i Transjordanii. Wszystkie języki z tej grupy wymarły w pierwszym tysiącleciu p.n.e. i tylko język hebrajski przetrwał dłużej jako język literacki i język religijny wśród Żydów. W XIX wieku rozpoczęto proces rewitalizacji hebrajskiego, zakończony sukcesem: dziś hebrajski jest językiem urzędowym państwa Izrael. Języki kananejskie obejmują: język starokananejski moabicki amonicki fenicki wraz z punickim hebrajski Niektórzy badacze zaliczają do tej grupy także język ugarycki.
  • Kenan dilleri (veya Kenanca) Sami dil ailesine ait Kenanlılar'ı, İsrailoğulları'nı, Fenikeliler'i ve Filistiler'i kapsayan Kenan topraklarındaki insanların konuştukları dillerdir. Anadil olarak bu dillerin hepsi birinci milenyumda nesli tükenmesine rağmen İbranice yazınsal ve dini bir dil olarak Yahudiler arasında hayatta kalmayı başardı ve 19. yy'da Eliezer Ben Yehuda'nın çabalarıyla tekrar günlük hayatta konuşulan bir dil haline getirildi. Fenike dili Batı Akdeniz'e kadar yayıldı; bu dilin de nesli tükenmiş olmasına rağmen varlığı Fenike'nin varlığından daha uzun sürdü. Fenike dili Punca Ammon dili Moav dili Edom dili İbranice - Çoğunlukla Yahudiler'in konuştuğu dil. Tora İbranicesi - İsrailoğulları tarafından kullanılan dil. Farklı diasporalarda farklı telafuzları vardır. Samarit İbranicesi Tiberya İbranicesi Mizrahi İbranicesi Temani İbranicesi Sefarad İbranicesi Aşkenaz İbranicesi Mişna İbranicesi Orta Çağ İbranicesi Haskala İbranicesi Modern İbranice - Haskala İbranicesi'nden türemiştir. Güncel İsrail İbranicesi - İsrail'de konuşulan dildir.
dbpprop:child
dbpprop:fam
dbpprop:familycolor
  • Afro-Asiatic
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:name
  • Canaanite
dbpprop:reference
dbpprop:region
dbpprop:script
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • The Canaanite languages or Hebraic languages are a subfamily of the Semitic languages, which were spoken by the ancient peoples of the Canaan region, including Canaanites, Israelites and Phoenicians. All of them became extinct as native languages in the early 1st millennium CE, although Hebrew remained in continuous literary and religious use among Jews, and was revived as a spoken, everyday language in the 19th century by Eliezer Ben Yehuda.
  • Die Kanaanäischen Sprachen (auch Kanaanitisch) sind eine Untergruppe der Semitischen Sprachen, die von den antiken Bewohnern Kanaans bzw. der Levante gesprochen wurde. Die meisten kanaanäischen Sprachen waren schon zu Ende des 1. Jahrtausends v. Chr. ausgestorben, nur die Hebräische Sprache wurde durch die religiösen Schriften des Judentums überliefert und im 20. Jahrhundert wiederbelebt. Kanaanäische Sprachen sind: Sprachen des 2. Jahrtausends v. Chr.
  • Kanaanské jazyky jsou jednou ze podskupin severozápadních semitských jazyků. Kromě hebrejštiny se jedná o mrtvé jazyky: féničtina, punština, amonitština, moabština a edomština, jimiž se mluvilo na území Palestiny a Foinikie.
  • Las Lenguas cananeas son una subfamilia de las Lenguas semíticas, que fueron habladas por los antiguos pueblos de la región de Canaán, incluyendo Cananeos, Hebreos, Fenicios y Filisteos. Todas ellas se extinguieron como lenguas nativas al principio del primer milenio de nuestra era, aunque el hebreo permaneció en el uso literario y religioso entre los judíos, y fue revivida como lengua habitual hablada en el siglo XIX por Eliezer Ben Yehuda.
  • Kanaanittiske språk er en undergruppe av semittiske språk. De ble snakka av folk i Kanaan-regionen, for eksempel kanaanere, hebreere, fønikere og filistinere. Alle de kanaanittiiske språka forsvant som førstespråk i det første århundret e. Kr, men hebraisk levde videre som litterært og religiøst språk blant jøder, og ble gjenoppliva som talespråk på 1800-tallet av Eliezer Ben-Yehuda.
  • Języki kananejskie - grupa językowa w obrębie języków semickich, obejmująca języki używane niegdyś na terytorium Syrii, Fenicji, Palestyny i Transjordanii. Wszystkie języki z tej grupy wymarły w pierwszym tysiącleciu p.n.e. i tylko język hebrajski przetrwał dłużej jako język literacki i język religijny wśród Żydów. W XIX wieku rozpoczęto proces rewitalizacji hebrajskiego, zakończony sukcesem: dziś hebrajski jest językiem urzędowym państwa Izrael.
  • Kenan dilleri (veya Kenanca) Sami dil ailesine ait Kenanlılar'ı, İsrailoğulları'nı, Fenikeliler'i ve Filistiler'i kapsayan Kenan topraklarındaki insanların konuştukları dillerdir. Anadil olarak bu dillerin hepsi birinci milenyumda nesli tükenmesine rağmen İbranice yazınsal ve dini bir dil olarak Yahudiler arasında hayatta kalmayı başardı ve 19. yy'da Eliezer Ben Yehuda'nın çabalarıyla tekrar günlük hayatta konuşulan bir dil haline getirildi.
rdfs:label
  • Canaanite languages
  • Kanaanäische Sprachen
  • Kenaanské jazyky
  • Lenguas cananeas
  • Kanaanittiske språk
  • Języki kananejskie
  • Kenan dilleri
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:child of
is dbpprop:fam of
is dbpprop:languages of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of