| dbpprop:abstract
|
- Bulería (interchangeable with the plural, bulerías) is a fast flamenco rhythm in 12 beats with emphasis in two general forms as follows: or It may also be broken down into a measure of 6/8 followed by a measure of 3/4 counted as such: [12] - - [3] - - [6] - [8] - [10] - When performed, the bulería usually starts on beat twelve of the compas, so the accented beat is heard first. It is played at about 240 beats per minute, most commonly in an A-phrygian mode, with a sharpened third to make A major the root chord. A typical rasgueado (a strumming pattern that sets the rhythm) involves only the A and B-flat chords as follows: A A [Bb] - - [Bb] A [A] A [A] - [A] It originated in Jerez during the 19th century, originally as a fast, upbeat ending to soleares or alegrias (which share the same rhythm and are still often ended this way) . It is among the most popular and dramatic of the flamenco forms and often ends any flamenco gathering. The name bulerías comes from the Spanish word burlar, meaning "to mock" or bullería, "racket, shouting, din". It is the style which permits the greatest freedom for improvisation, the metre playing a crucial role in this. Speed and agility are required and total control of rhythm as well as strength in the feet which are used in intricate tapping with toe, heel and the ball of the foot. It is the only flamenco dance style which permits leaping by the male dancer. by Luis Maravilla (sample rate 32kbit/s,31 seconds,133Kb)
- Bulería ist ein Flamenco-Tanz, der zu den cante chico (kleiner, also leichter, fröhlicher Gesang) gezählt wird. Die Herkunft des Namens ist umstritten. Man vermutet, dass es etwas mit dem spanischen Wort burlarse also „narren, spotten“ zu tun hat. Entsprechend ist die Bulería ein frecher, meist schneller und schwungvoller Tanz im 12/4-Takt, der aufgrund seiner Vielseitigkeit vor allem unter Tänzerinnen im Flamenco sehr beliebt ist.
- De bullería, y este de bulla, griterío y Jaleo, o de burlería, burla. La bulería es un palo flamenco más típico de Jerez de la Frontera, generalmente de tres o cuatro versos octosílabos. La bulería deriva de la Soleá ya que el "Loco Mateo", su primer intérprete, remataba de esta manera sus solerares (o soleás). Se caracteriza por su cante bullicioso, generalmente para bailar, cuyo origen data de finales del siglo XIX. Se distingue por su ritmo rápido y redoblado compás, que admite mejor que ningún otro estilo, gritos de alegría y expresivas voces de jaleo. Su tonalidad puede ser Mayor o menor. Sin embargo las más flamencas (con más pellizco) se encuentran en modo dórico
- La bulería est un des compás du flamenco. La bulería est née avec l'accélération du compás de la Soleá, elle est apparue vers le milieu du XIX siècle. Le compas de la bulería est donc identique à celui de la Soleá et se décompose donc ainsi: deux groupes de trois temps et trois groupes de deux temps. La particularité du compás de bulería est que le premier temps du compás est le 12 et non le 1. Ce qui nous donne La seconde grande particularité est que la conclusion des phrases rythmiques ou musicales se fera toujours sur le 10 (ou le 4 du "medio-compas"). Comme pour la Soleá, les temps forts sont les 3, 6, 8, 10, 12. Une variante, très répandue, et faire glisser le temps fort du 6 vers le 7. En effet, tous les temps forts ne sont pas égaux, et marquer le 7, c'est accentuer la montée vers le 10. Une autre particularité du compás de bulería est qu'il peut se marquer en 6 (et plus rarement en 3) Le compas en 6 : Ce type de subdivision du compas en "medio-compas" est typique du style de Jerez de la Frontera. Il est souvent préféré au compas à 12 temps précédemment expliqué, pour sa grande souplesse. Ainsi, en accentuant fortement le 6 par un son sourd (pied), on obtiendra un "swing" permettant de chanter tout type de textes, sur tout type d'harmonie. Toutes les chansons sont transposables "por bulerias" en prenant un système rythmique à deux accents par compas: 6 (sourd) et 3 (clair), ce qui ressemble fortement à une mesure à 2 temps utilisée pour la plupart des chansons. Attention, ce qui caractérise l'aspect "flamenco" d'une phrase musicale, c'est avant tout sa fin. On doit donc toujours terminer sur le 4 temps de la mesure de 6. Le passage à une mesure à 3 accents (6, 2 et 4) indique en général l'imminence d'une fermeture (remate). Si la fermeture est différente, votre morceau ressemblera plus à de la valse qu'à de la buleria! Les passages en 6 ou en 12 varient en fonction de ce qui est chanté ou ce qui est dansé. C'est le chanteur (cantaor) ou le danseur (bailaor) qui est maître du compás, le guitariste ne fait que marquer et souligner les accents du compas, et jouer les accords correspondant à la phrase de chant ou au cycle de danse. Voici quelques exemples de rythmes utilisés pour jouer la Bulería (les deux premières lignes représentent le compás seul pour expliquer la notation): La notation n'est qu'une suggestion, et la liste est à completer.
- La Bulerías è un Palos de Flamenco, cioè uno de generi di cui è formato il Flamenco- il cante por buleria è di solito formato da tre o quattro versi di otto sillabe. Il termine bulería può derivare da "burlería" ossia burla, canzonatura. Si dice che sia il risultato di un errore di interpretazione da parte dei gitani di Jerez de la Frontera che applicarono il compas dell'alegria al tango, anche se più verosimilmente si tratta di una velocizzazione della soleà, di cui condivide il medesimo compas. La sua nascita è datata intorno al XIX secolo. La bulería è una delle forme più complesse e più difficili da eseguire. Quanto al compas (tempo) si sviluppa in cicli di 12 battute con accenti sulla 3, 6, 8, 10 e 12 battuta. La progressione armonica tipica è quella andalusa in Re minore/Do/Si bemolle/La. Si distinguono 2 variazioni: buleria per il ballo e buleria al golpe, creata più per l'ascolto. Si hanno poi una gran varietà di stili come quella di Cadice in tonalità maggiore, quella da Jerez ecc.
- Bulería is flamencoritme, een twaalftels compás met nadruk op de 3, 6, 8, 10 en 12. Omdat er zo weinig gedocumenteerd is over flamenco wordt er over de herkomst van de naam "bulerias" ook weer veel gespeculeerd, net als bij alle andere flamencostijlen. Gezien het karakter van deze stijl, vrolijk, uitbundig en speels, lijkt de verklaring dat het woord bulerias hoogstwaarschijnlijk samen hangt met het woord "burla", wat spot, plagerij betekent, het meest logisch. Over het ontstaan van deze stijl bestaat ook weer onduidelijkheid en er gelden ook hierbij weer verschillende opvattingen. Een van de meningen is dat de bulerias zich ontwikkeld zou hebben uit de alegrias, deze hebben hetzelfde twaalftels compás en geleidelijk aan zouden de liederen van deze bulerias de drieregelige coupletten van de soleá corta overgenomen hebben. Een andere mening is dat, voordat de bulerias als geheel op zichzelf staande stijl bestond, het een onderdeel van de soleares geweest zou zijn, namelijk het afsluitstuk, de remate, van deze stijl. Er bestond behoefte om de soleares, die smartelijk van aard is, op een vrolijke toon af te sluiten zodat er een soort bevrijding, opluchting ontstond na de dramatische soleá. Onder de verschillende flamencostijlen nemen de bulerias de plaats in van de meest feestelijke. In deze stijl vormen gitaar, zang en dans een perfect samengaan, waarbij geleidelijk aan en keer op keer naar een hoogtepunt toegewerkt wordt. Het is de feeststijl bij uitstek en iedereen in de dans en zang is vrij om zijn eigen interpretatie uit te voeren; kalm, beheerst, nauwelijks met voetenwerk, heftig ritmisch of met veel gecompliceerd voetenwerk, alles kan en mag maar je moet je wel houden aan de regels van het compás. Omdat iedereen om de uitvoerende artiest heen ook een rol speelt, zijn palmas en jaleo heel belangrijk bij het uitvoeren van bulerias; dit alles verhoogt de beleving van deze bijzondere vorm van flamenco. Hoewel de teksten van de liederen van de bulerias in het algemeen de vrolijkste en luchtigste zijn kan men toch een onderscheid maken tussen twee verschillende vormen: de meest feestelijke variant, de bulerias para el baile (voor de dans), zijn het snelst en het meest uitgelaten, en de bulerias om te luisteren, deze zijn langzamer gezongen en hebben wat meer inhoud. Ondanks dat er verschillende stijlen binnen de zang van de bulerias bestaan, ingedeeld naar plaats van herkomst worden de bulerias de Jerez toch als de meest toonaangevende beschouwd.
- Um dos palos flamencos mais festivos, e um dos mais rápidos, próprio para o baile. Seu compasso é por 12, e geralmente é tocado na escala dórica flamenca de A (o que se chama toque "por médio" tradicionalmente no flamenco). Apresenta uma sonoridade de caracter bastante misterioso. Os tempos fortes do compasso são 12, 3, 6, 8, e 10 (é costume considerar que o compasso da bulería se inicie no 12), porém, dentre os palos mais famosos, é provavelmente o mais rico em contra-tempos. Harmonicamente utiliza muito a cadência andaluza, principalmente nas falsetas, enquanto no toque básico, o mais freqüente é encontrar a progressão I-II-I da escala dórica flamenca (são bem comuns compassos que começam no acorde I no tempo 12, entram no acorde II geralmente no tempo 3 - produzindo a sensação de aumento de tensão -, carregando esta pelo 6 e 8, e descarregando a tensão geralmente no tempo 10, ao retornar para o acorde I). O baile é igualmente virtuoso. Diz-se que é na bulería que os artistas têm a oportunidade de expor toda sua habilidade, tanto para o tocaor, quanto para o bailaor. Do famoso cantor flamenco Camarón de la Isla podem ser citados alguns exemplos de bulería: Gitana te quiero, Viejo Mundo, Samara, Luna Llena, etc.
|
| rdfs:comment
|
- Bulería (interchangeable with the plural, bulerías) is a fast flamenco rhythm in 12 beats with emphasis in two general forms as follows: or It may also be broken down into a measure of 6/8 followed by a measure of 3/4 counted as such: [12] - - [3] - - [6] - [8] - [10] - When performed, the bulería usually starts on beat twelve of the compas, so the accented beat is heard first.
- Bulería ist ein Flamenco-Tanz, der zu den cante chico (kleiner, also leichter, fröhlicher Gesang) gezählt wird. Die Herkunft des Namens ist umstritten. Man vermutet, dass es etwas mit dem spanischen Wort burlarse also „narren, spotten“ zu tun hat. Entsprechend ist die Bulería ein frecher, meist schneller und schwungvoller Tanz im 12/4-Takt, der aufgrund seiner Vielseitigkeit vor allem unter Tänzerinnen im Flamenco sehr beliebt ist.
- De bullería, y este de bulla, griterío y Jaleo, o de burlería, burla. La bulería es un palo flamenco más típico de Jerez de la Frontera, generalmente de tres o cuatro versos octosílabos. La bulería deriva de la Soleá ya que el "Loco Mateo", su primer intérprete, remataba de esta manera sus solerares (o soleás). Se caracteriza por su cante bullicioso, generalmente para bailar, cuyo origen data de finales del siglo XIX.
- La bulería est un des compás du flamenco. La bulería est née avec l'accélération du compás de la Soleá, elle est apparue vers le milieu du XIX siècle. Le compas de la bulería est donc identique à celui de la Soleá et se décompose donc ainsi: deux groupes de trois temps et trois groupes de deux temps. La particularité du compás de bulería est que le premier temps du compás est le 12 et non le 1.
- La Bulerías è un Palos de Flamenco, cioè uno de generi di cui è formato il Flamenco- il cante por buleria è di solito formato da tre o quattro versi di otto sillabe. Il termine bulería può derivare da "burlería" ossia burla, canzonatura.
- Bulería is flamencoritme, een twaalftels compás met nadruk op de 3, 6, 8, 10 en 12. Omdat er zo weinig gedocumenteerd is over flamenco wordt er over de herkomst van de naam "bulerias" ook weer veel gespeculeerd, net als bij alle andere flamencostijlen. Gezien het karakter van deze stijl, vrolijk, uitbundig en speels, lijkt de verklaring dat het woord bulerias hoogstwaarschijnlijk samen hangt met het woord "burla", wat spot, plagerij betekent, het meest logisch.
- Um dos palos flamencos mais festivos, e um dos mais rápidos, próprio para o baile. Seu compasso é por 12, e geralmente é tocado na escala dórica flamenca de A (o que se chama toque "por médio" tradicionalmente no flamenco). Apresenta uma sonoridade de caracter bastante misterioso. Os tempos fortes do compasso são 12, 3, 6, 8, e 10 (é costume considerar que o compasso da bulería se inicie no 12), porém, dentre os palos mais famosos, é provavelmente o mais rico em contra-tempos.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
