Bruno Kreisky served as Chancellor of Austria from 1970 to 1983. Aged 72 at the end of his chancellorship, he was the oldest acting Chancellor after the Second World War.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:Person/birthDate
| |
| dbpedia-owl:Person/birthPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/deathDate
| |
| dbpedia-owl:Person/deathPlace
| |
| dbpedia-owl:Person/individualisedPnd
| |
| dbpedia-owl:Person/party
| |
| dbpedia-owl:Person/religion
| |
| dbpedia-owl:birthDate
| |
| dbpedia-owl:birthPlace
| |
| dbpedia-owl:deathDate
| |
| dbpedia-owl:deathPlace
| |
| dbpedia-owl:party
| |
| dbpedia-owl:religion
| |
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpprop:abstract
|
- Bruno Kreisky served as Chancellor of Austria from 1970 to 1983. Aged 72 at the end of his chancellorship, he was the oldest acting Chancellor after the Second World War.
- Bruno Kreisky war ein österreichischer Politiker, Bundeskanzler der Republik Österreich von 1970 bis 1983 und damit der am längsten amtierende Bundeskanzler in der Geschichte Österreichs.
- Bruno Kreisky byl rakouský právník a politik židovského původu. Byl ministrem zahraničí, předsedou SPÖ a kancléřem. Rodina Bruno Kreiského pocházela z židovské komunity v jihomoravských Dolních Kounicích, on sám se ale narodil už ve Vídni, kam se přestěhovala. Vystudoval práva a vstoupil do SPÖ. Druhou světovou válku přežil ve švédském exilu. Po válce se vrátil do Rakouska a obnovil svou politickou kariéru. V roce 1967 se stal prvním kancléřem židovského původu v historii Rakouska. Jako ministr zahraničí i jako kancléř se snažil hrát úlohu zprostředkovatele mezi Izraelem a arabskými vůdci, jako byl Jásir Arafat, Anwar Sadat či Muammar Kaddáfí. Jakožto velký odpůrce sionismu a hlasitý kritik Izraele však narazil na nedůvěru tohoto státu a příliš ve svém snažení neuspěl. Jeho důvěryhodnost v očí Izraelců také velice poškodil skandál, který se rozpoutal okolo některých členů jeho vlády, kteří se za druhé světové války zapletli s nacismem. Ten nakonec vyústil v ostrý střet mezi Kreiskym a „lovcem nacistů“ Simonem Wiesenthalem.
- Bruno Kreisky fue un político austriaco, Canciller de Austria de 1970 a 1983. Hijo de un judío fabricante de prendas de vestir, a los 15 años se unió a la organización juvenil del Partido Socialdemócrata de Austria, y se mantuvo políticamente activo mientras estudió Derecho en la Universidad de Viena. En 1934, cuando el Partido Socialista fue prohibido por la dictadura de Engelbert Dollfuß, desarrolló su labor en la clandestinidad. Fue detenido en enero de 1935 y condenado por alta traición, pero en junio de 1936 fue puesto en libertad. En marzo de 1938 el Estado austriaco fue anexionado por la Alemania Nazi, y Kreisky emigró a Suecia en septiembre, donde permaneció hasta el final de la Segunda Guerra Mundial en 1945. En 1942 se casó con Vera Fürth. Volvió a Austria en mayo de 1946, pero regresó a Estocolmo destinado en la legación de Austria. En 1951 se estableció en Viena, donde el Presidente Federal, Theodor Körner, lo nombró Asistente del Jefe del Estado y asesor político. En 1953 fue nombrado subsecretario en el Departamento de Asuntos Exteriores de la Cancillería austríaca. Desde su puesto participó en 1955 en la negociación Tratado de Independencia de Austria, que puso fin a la situación transitoria de administración por las naciones vencedoras de la Guerra Mundial y estableció la neutralidad del país. Kreisky fue elegido para la Asamblea Federal (Parlamento), en 1956 como candidato del Partido Socialdemócrata. Al mismo tiempo se incorporó a la ejecutiva de la formación socialista junto con Bruno Pittermann, Felix Slavik y Franz Olah. Después de las elecciones de 1959, fue nombrado Ministro de Relaciones Exteriores en el gabinete de coalición del canciller Julius Raab. Desempeñó un papel destacado en la creación de la Asociación Europea de Libre Comercio, ayudando a resolver el conflicto con Italia por la zona tirolesa de Bolzano y propuso un "Plan Marshall" para los países del Tercer Mundo. Kreisky dejó el puesto de Ministro en 1966, cuando Josef Klaus ganó por mayoría absoluta las elecciones. En febrero de 1967 fue elegido Presidente del Partido Socialista y en las elecciones de marzo de 1970 los socialistas ganaron por mayoría relativa, siendo elegido Kreisky Canciller del país. En octubre de 1971, renovó su mandato, pero en esta ocasión por mayoría absoluta, situación que se repitió en 1975 y 1979. Kreisky fue un gran orador, demostrándolo en los debates electorales televisados que ganó con facilidad a sus opositores. En abril de 1983 los socialistas perdieron la mayoría absoluta en el parlamento y Kreisky se negó a formar un gobierno minoritario, renunciando. Fred Sinowatz, Ministro de Educación entonces, fue su sucesor. Enfermó en 1984 y se retiró de la política activa, falleciendo en Viena en julio de 1990.
- Bruno Kreisky oli itävaltalainen poliitikko, toimi Itävallan kanslerina 1970–1983.
- Bruno Kreisky fut un homme politique autrichien, Chancelier fédéral de 1970 à 1983.
- Ha ricoperto la carica di Cancelliere dal 1970 al 1983. Ha fatto parte del SPÖ. Kreisky ha partecipato alle trattative per la liberazione degli alleati stazionati in Austria fino al 1955. Quando fu eletto Cancelliere era inizialmente scettico sulla bontà della scelta: lui, socialista ebreo, alla guida dell'Austria.
- ブルーノ・クライスキー（クライスキ、Bruno Kreisky, 1911年1月22日 - 1990年7月29日）は、オーストリアの政治家。初のユダヤ人のオーストリア首相(1970年 - 1983年)。オーストリア社会党（現在のオーストリア社会民主党）党首。 クライスキーの一家は祖父の代にモラヴィアから移住した。彼はウィーンで衣類製造業者の息子として生まれた。15歳でオーストリア社会民主労働党の青年組織に参加し、ウィーンの大学で法律を学びながら政治活動を行った。1934年の二月事件の後社会民主労働党がエンゲルベルト・ドルフースの独裁政治によって禁止され、彼は非合法の反ファシスト活動に参加した。彼は1935年1月に逮捕され大逆罪の有罪判決を受けた。しかし1936年6月に釈放される。1938年3月にナチス・ドイツはオーストリアを併合し、クライスキーは9月にスウェーデンへ亡命、ストックホルム協同組合協会に勤務、同地で社会福祉・中立外交を学ぶ。この時にドイツから逃れてきていたヴィリー・ブラントと知り合う。後に二人は、ほぼ同じ時期にドイツ語圏で社会民主主義政権を担う事になる。1942年には、ヴェアラ・フースと結婚した。 クライスキーは1946年5月にオーストリアへ帰国した。しかし、すぐに彼は駐スウェーデン・オーストリア公使館員に任命され、ストックホルムに戻り北欧諸国との関係改善に努めた。1951年に帰国しテオドール・ケルナー大統領は彼を首席補佐官および政治顧問に任命した。1953年にはオーストリアの外務次官に任命される。同職在任中1955年の条約調印に参加しオーストリアの戦勝四ヶ国による占領が終了、オーストリアは永世中立国として独立を回復した。 クライスキーは1956年に社会党（上述の社会民主労働党の後身）から連邦議会の下院議員に選出された。彼はブルーノ・ピッターマン、フェリックス・スラヴィクおよびフランツ・オレーアと共に党代表に選任され、党中央指導部の主要メンバーとなった。1959年7月に彼はユリウス・ラーブ首相の連立内閣に於いて外務大臣に任命される。彼は欧州自由貿易連合の結成に指導的な役割を果たし、イタリアとの南部チロル問題解決を支援し、第三世界の国々のための「マーシャル・プラン」を提案した。 ヨセフ・クラウスのオーストリア国民党 (ÖVP) が下院において絶対多数を勝ち取り、クライスキーは1966年に辞任した。1967年2月、彼は社会党党首に選出される。1970年4月の選挙で社会党は多くの議席を勝ち取り、クライスキーは社会党初の首相に就任した。彼はまたオーストリア初のユダヤ人首相であった。1971年10月に彼は総選挙を実施し、社会党は絶対多数を勝ち取った。彼は1975年と1979年の選挙においても勝利を獲得した。 クライスキー内閣では、彼は親密な同盟者である法務大臣のクリスチャン・ブローダと共に保守的カトリックの伝統を持つオーストリアで自由主義改革の政策を追求した。彼はオーストリアの家族法と刑務所を改正し、中絶と同性愛を合法化した。しかしながら、彼はカトリック教会とオーストリア社会主義運動の間の溝を埋めるように努力し、ウィーンの当時の大司教、フランツ・カルディナル・ケーニヒと協力した。更に彼は兵役義務期間を9か月から6か月へ短縮した。雇用者の利点は拡大され週労働時間は40時間まで短縮された。また、女性の機会均等に関する法律が可決された。クライスキーの政府は国内のスロベニア人およびクロアチア人といった少数派の言論の自由を保証した。1974年のオイルショックに続いて、クライスキーは石油依存の割合を縮小させるため原子力開発を承認したが、この政策は1978年に行われた国民投票で廃案となった。 クライスキーは国際関係改善に大きな役割を果たした。南北の対話を促進し、旧知のヴィリー・ブラントやオロフ・パルメのようなヨーロッパにおける「社会民主主義」の代表的リーダーと共に平和と開発を推し進めた。1955年の条約はオーストリアの欧州連合加盟を妨げたが、彼はヨーロッパの統合を支援した。オーストリアは東西の架け橋となり、ウィーンは米ソの戦略軍備制限交渉の初期の舞台となった。彼はウィーンをスイスのジュネーヴに次ぐ国連都市として充実させる計画を推進するなど、中立外交政策を展開し、注目された。 クライスキーは、ユダヤ人が直面した問題の解決策としてのシオニズムに反対した。彼はアンワル・サダトやムアンマル・カダフィのようなアラブのリーダーとの友好関係を築いた。また、1980年にオーストリアはパレスチナ解放機構との関係を確立した。クライスキーはイスラエルとアラブ間の仲裁の役割を果たすため、ヨーロッパのユダヤ人社会主義者としての彼の地位を利用しようとした。しかし、多くのユダヤ人およびイスラエル人は彼を反逆者と見なした。彼はイスラエル首相ゴルダ・メイアと論争的な関係にあった。彼は自身を「ヨーロッパに於いてゴルダ・メイアが脅迫できないただ一人の政治家」であると以前語った。結局彼の仲裁の努力はほとんど達成できなかった。 クライスキーはもう一人の著名なオーストリアのユダヤ人、ナチハンターのサイモン・ヴィーゼンタールと緊張した関係にあった。1970年のクライスキー内閣で4人の閣僚が「ナチ党員」の過去を持っているとヴィーゼンタールが主張した時、クライスキーはヴィーゼンタールが「オーストリアが反ユダヤであると世界に伝えるために生きていた。他に彼は何をした?」と言った。ヴィーゼンタールは「クライスキーはナチズムとユダヤ主義とのノイローゼ的関係を持っている」と反論した。クライスキーのユダヤ人の問題に対する曖昧な姿勢にもかかわらず、1970年代全体にわたってオーストリアはイスラエルおよび西ヨーロッパに向けてソ連を脱出するユダヤ人のための通過点だった。 1976年に、人権分野の顕著な業績のためのブルーノ・クライスキー財団がクライスキーの65歳の誕生日に設立された。ブルーノ・クライスキー人権賞は二年ごとに、人権分野で国際的に大きな業績を挙げた人物に与えられる。 弁論家として、そしてメディアに現れるときの外観まで、クライスキーは自然体であった。1970年代にオーストリア国営テレビは総選挙前にテレビ討論を放送し、クライスキーは高度に知的で当意即妙の返答を即座に行い、討論相手の保守党首脳陣に容易に勝利したと見なされた。彼はインタビューに於いて事前に用意された原稿ではなく自身の機知を頼り、言葉に迷うことはなかった。 クライスキーは1981年に70歳になり、有権者はクライスキーの自己満足および国際問題への没頭に反発していた。1983年4月の選挙で社会党は下院における絶対多数を失う。クライスキーは少数派内閣の組閣を断わり、後継者に文部大臣のフレート・ジノヴァツを指名して辞職した。彼は健康を害し1984年に緊急の腎臓移植を受けた。晩年彼は社会党の名誉会長として時折党に於いて苦言を述べた。彼は1990年7月にウィーンで死去した。 今日、クライスキーの首相職は論争の主題となっている。彼の以前の支持者の多くは、クライスキーを古い最後の社会主義者と見なし、生活水準が著しく上昇し、国家の福祉政策が最高潮に達し、国家基金プログラムが機会を均等に与え、労働者階級の子弟が高等教育を受けることができるようになった彼の施策を郷愁に誘われて振り返る。これらの施策の全ては未来に対する反映および楽観論に帰結する。 他方では、保守主義者がクライスキーの赤字財政支出の政策を批判する。その政策の問題点は1979年の選挙運動中に彼が行った「人々が解雇されるのを見るより国が大きな負債を負う方が良い」というコメントに端的に表れている。彼らは、オーストリアの後の経済危機にクライスキーが責任を負うと考えている。
- Bruno Kreisky was van 1970 tot 1983 bondskanselier van Oostenrijk. Hij was met zijn 72 jaar op het moment van aftreden de oudste Oostenrijkse bondskanselier van na de Tweede Wereldoorlog.
- Bruno Kreisky var en østerriksk politiker. Han var Østerrikes kansler fra 1970 til 1983. Kreisky ble født i Wien i en velhavende familie av jødisk avstamning. Faren var klesfabrikant. Som 15-åring ble han medlem av ungdomsorganisasjonen til Østerrikes sosialdemokratiske parti, og forble politisk aktiv mens han studerte jus ved Universität Wien. I 1934 ble det sosialdemokratiske partiet forbudt av Engelbert Dolfuss' diktatur, men Kreisky fortsatte sine politiske aktiviter. Han ble arrestert i 1935 og dømt for forræderi, men ble løslatt i 1936. Fra 1938 til 1945 levet han i Sverige, hvor han i 1942 giftet seg med Vera Fürth. Kreisky kom tilbake til Østerrike i mai 1946, men ble snart sendt til tilbake til Stockholm som medlem av den østerrikske legasjonen. I 1951 flyttet han igjen til Wien, hvor han ble politisk rådgiver for president Theodor Körner. To år senere ble han statssekretær i utenriksministeriet. Han deltok dermed i forhandlingene som endte okkupasjonen av Østerrike i 1955. Kreisky ble innvalgt i det østerrikske nasjonalrådet (parlamentets underhus) som sosialist i 1956. Han ble samtidig medlem av partiets sentralstyre sammen med Bruno Pittermann, Felix Slavik og Franz Olah. I 1959 ble han Østerrikes utenriksminister i konservative Julius Raabs koalisjonsregjering. Han spilte en ledende rolle i grunnleggelsen av EFTA, hjalp til å løse Syd-Tirol-problemet med Italia, og foreslo en hjelpeplan for den tredje verden. Kreisky forlot posten som utenriksminister i 1966, da det konservative Østerrikske Folkepartiet vant en absolutt majoritet av plassene i Nasjonalrådet. I februar 1967 ble han formann for det sosialistiske partiet. Ved valget i april 1970 ble sosialistene det største partiet, og Kreisky ble kansler. Han var den første jødiske kansleren i Østerrike. I oktober 1971 skrev han ut nyvalg og vant en absolutt majoritet. Han gjorde gode valg også i 1975 og 1979. Kreisky og hans nære allierte, justisminister Christian Broda, førte en politikk med flere liberale reformer, i et land hvor konservative, katolske verdier sto sterkt. Han reformerte Østerrikes familielover, fengslene, avkriminaliserte abort og homoseksuelle aktiviteter. Han forsøkte imidlertid også å bygge broer mellom den katolske kirken og sosialistpartiet og fant en samarbeidspartner i Wiens erkebiskop, kardinal Franz König. Han reduserte også verneplikten fra ni til seks måneder, og styrket arbeidstageres rettigheter, reduserte arbeidsuken til 40 timer og lovfestet like rettigheter for kvinner. Kreiskys regjering etablerte også rettigheter for landets slovenske og kroatiske språklige minoriteter. Som følge av oljekrisen i 1974 satte han igang utvikling av atomkraftverk for å redusere landets avhengighet av olje, selv om denne politikken ble forlatt etter en folkeavstemning i 1978. Kreisky spilte en prominent rolle i internasjonale spørsmål, fremmet nord-syd-dialog og arbeidet med likesinnede europeiske ledere som Tysklands kansler Willy Brandt og Sveriges statsminister Olof Palme. Selv om Østerrikes grunnlov forhindret landet i å bli medlem av EU, var han en sterk tilhenger av europeisk integrasjon. Østerrike så seg selv som en bro mellom øst og vest, og var vertskap for viktige internasjonale samtaler. Kreisky avviste zionismen. Han pleiet vennlige forbindelser med arabiske ledere som Anwar Sadat og Gadaffi, og i 1980 etablerte Østerrike også kontakt med Palestinas Frigjøringsorganisasjon. Han forsøkte å bruke sin posisjon som en europeiske jødisk sosialist til å megle mellom Israel og araberne, men mange israelere så på ham som en forræder. Han hadde et svært dårlig forhold til Israels statsminister Golda Meir, og sa en gang at han var «den eneste politikeren i Europa Golda Meir ikke kan utpresse». Kreisky hadde også et dårlig forhold til en annen østerriksk jøde, Simon Wiesenthal. Da Wiesenthal påsto at medlemmer av Kreiskys regjering hadde «nazi-bakgrunn», sa Kreisky at Wiesenthal «lever av å fortelle verden at Østerrike er anti-semittisk», hvortil Wiesenthal svarte av Kreisky hadde «et forstyrret forhold til nazisme og jødedom». I 1976 ble Bruno Kreisky Menschenrechtsstiftung grunnlagt for å markere Kreiskys 65-årsdag. Hvert annet år utdeler stiftelsen Bruno Kreiskys menneskerettspris til en internasjonal personlighet som har fremmet menneskerettigheter. Som taler var Kreisky et naturtalent. Han hadde en karismatisk fremtoning, vant lett debatter mot de konservative og baserte seg heller på sitt eget intellektuelle vidd enn på taler ferdigskrevet av rådgivere. Kreisky fylte 70 i 1981, og på denne tiden reagerte velgerne mot hva de så som Kreiskys for store opptatthet av internasjonale spørsmål. I april 1983 tapte sosialistene deres absolutte flertall i Nasjonalrådet, og Kreisky avviste å danne en mindretallsregjering. Han gikk av og anbefalte sin utdannelsesminister Fred Sinowatz som sin etterfølger. Hans helse var sviktende, og i 1984 måtte han foreta en akutt nyretransplantasjon. I sine siste år kom han av og til med bitre kommentarer rettet mot sitt parti, som dog hadde gjort ham til æresformann. Han døde i Wien i juli 1990. Idag er Kreiskys regjeringstid fremdeles kontroversiell. Mange av hans tidligere støttespillere ser i Kreisky den siste sosialist av den gamle skolen og ser nostalgisk tilbake på en æra da levestandarden var økende, velferdsstaten var i full sving og da arbeiderklassebarn ble oppmuntret til å fortsette på skolen og ta høyere utdannelse, som ledd i et statlig program (Chancengleichheit), som alt sammen resulterte i et tiår av velstand og fremtidsoptimisme. På den annen side blir Kreisky kritisert av konservative for overforbruk, som uttalt i hans berømte kommentar fra valget i 1979, da Kreisky sa at han foretrakk av staten endte opp gjeldstynget fremfor at folk ble arbeidsløse. De konservative holder Kreisky ansvarlig for Østerrikes fortsatte økonomiske problemer.
- Bruno Kreisky – austriacki polityk, w latach 1970-1983 kanclerz Republiki Austrii. Urodzony w zamożnej rodzinie pochodzenia żydowskiego. Już w czasie pobierania nauki wszedł w kontakt z ruchem robotniczym i w 1926 roku wstąpił do organizacji młodzieży socjalistycznej (SAJ). Poświęcił się całkowicie tej organizacji i piastował w niej różne ważne stanowiska. Od 1933 roku kierował działem oświaty i kultury. W 1929 rozpoczął studia na kierunku prawa gospodarczego chociaż właściwie zamierzał studiować medycynę. Jednak dał się przekonać, że partia potrzebuje prawników. Od 1934 roku wypowiada się przeciwko rosnącemu faszyzmowi w Austrii. Podobnie jak wielu innych socjaldemokratów musiał opuścić Austrię i znalazł się w Czechosłowacji, gdyż ówczesny kanclerz Engelbert Dollfuss (powołując się na prawo z 1918 roku) wprowadził rządy twardej ręki i po zamieszkach w lutym 1934 roku zdelegalizował Partię Socjalistyczną, organizacje robotnicze i związki zawodowe oraz zlikwidował wydawnictwa związkowe. Pod przewodnictwem Kreiskiego organizacja SAJ została przemianowana na Rewolucyjną Młodzież Socjalistyczną i zaczęła działać nielegalnie. W Czechosłowacji uciekinierzy socjaldemokratyczni zakładają też organizację Rewolucyjnych Socjalistów Austrii, która wspiera macierzystą organizację w kraju drukując Gazetę Robotniczą i szmuglując ją pociągami do Austrii. Również Socjalistyczna Partia Niemiec od 1933 roku musiała szukać schronienia na wygnaniu w Pradze. Rok później został Kreisky aresztowany i w 1936 roku skazany za zdradę na rok więzienia. Wprawdzie krótko potem wyszedł wolny, ale stracił prawo studiowania w Austrii. Rzucił się więc w wir nielegalnej działalności. Wprawdzie dwa dni po aneksji Austrii przez Trzecią Rzeszę zdołał ukończyć studia, ale dzień potem został ponownie aresztowany i po kilku miesiącach aresztu stanął przed wyborem: albo zostaje w więzieniu, albo opuści kraj (który w międzyczasie stał się częścią Rzeszy). Kreisky wyemigrował do Szwecji i pełnił tam funkcję sekretarza związków zawodowych. W międzyczasie pisał do różnych gazet krajowych i zagranicznych. W 1940 roku poznał na jednym z kongresów Willego Brandta i zawiązała się między nimi nić przyjaźni, która przetrwała całe życie. W 1943 ożenił się z Verą Fürth i z tego małżeństwa urodziło się dwoje dzieci: syn Peter (ur. 1944) i córka Susanne (ur. 1948). W tym czasie Kreisky pracował nad koncepcją Austrii po wojnie. Lata powojenne spędził jako dyplomata ponownie w Szwecji. W 1951 roku powrócił do Wiednia i został urzędnikiem administracji resortu do spraw zewnętrznych okoliczności w urzędzie kanclerskim (obecnie resort ten jest Ministerstwem Spraw Zagranicznych). Prezydent Austrii Theodor Körner powołał go jako doradcę politycznego i postawił na stanowisku wicedyrektora gabinetu. W 1953 roku objął stanowisko sekretarza państwa i rozpoczął działalność w SPÖ. Z racji swego stanowiska miał duży udział w pertraktacjach układu państwowego. W wyborach w 1956 roku zdobył miejsce w Parlamencie. W 1959 r. został Ministrem Spraw Zagranicznych w rządzie kanclerza Juliusza Raaba. Potem aż do roku 1966 rządy i większość parlamentarną uzyskuje Partia Ludowa (ÖVP). W 1967 roku Kreisky został wybrany przewodniczącym partii socjalistycznej (SPÖ) i uczynił ją w 1970 roku najsilniejszą austriacką partią. W wyniku tego sam został kanclerzem, ale udało mu się stworzyć jedynie rząd mniejszościowy. Rok później, w roku 1971 zdobył dla swej partii absolutną większość i udało mu się to jeszcze powtórzyć dwa razy. Kiedy w 1983 roku SPÖ straciło absolutną większość, odrzucił możliwość następnej kadencji na urzędzie kanclerza. Zrezygnował z przewodnictwa partii i wycofał się z życia publicznego. SPÖ przyznało mu tytuł honorowego przewodniczącego. W 1984 roku, po kilku latach dializ, Kreisky przeszedł operację transplantacji nerki. W 1987 roku zarzucił kierownictwu swojej partii, że oddała Partii Ludowej (ÖVP) (w międzyczasie uczestnika koalicji) urząd Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Nieporozumienia istniały już od lat i Kreisky w wyniku tego zrzekł się honorowego przewodnictwa partii i poświęcił się pisaniu własnej biografii. W 1989 roku zrezygnował z przewodnictwa Międzynarodówki Socjalistycznej, której przewodniczył od roku 1976. Zmarł 29 lipca 1990 i został pochowany z honorami, a na pogrzeb przybyło wiele delegacji z kraju i zagranicy. Efektem działania Kreiskiego jako kanclerza były długofalowe reformy w systemie prawnym i socjalnym jak również w demokratyzacja szkolnictwa wyższego. Reformy tego typu nie mają sobie podobnych w nowej historii Austrii i dlatego Kreisky jak żaden inny polityk cieszył się powszechnym uznaniem. W polityce zagranicznej z sukcesem pośredniczył w konflikcie na Bliskim Wschodzie. Otrzymał liczne doktoraty Honoris Causa. Był najbardziej znanym i najbardziej znaczącym politykiem austriackiej socjaldemokracji.
- Bruno Kreisky foi Chanceler da Áustria de 1970 a 1983. Como tinha 72 anos no fim do seu mandato, ele é tido como o mais velho Chanceler da Áustria em atividade.
- Файл:Kreisky-Koechler-Vienna-1980 Crop. jpg Бруно Крайский Бруно Крайский — австрийский государственный деятель. Окончил юридический факультет Венского университета. До 1938 г. принимал участие в работе Союза социалистической молодёжи. После аншлюса Австрии (март 1938 г. ) эмигрировал в Швецию. После освобождения Австрии (1945 г. ) вернулся в Вену. В 1953—1959 гг. статс-секретарь МИД Австрии, в 1959—1966 гг. министр иностранных дел Австрии. В 1959—1967 гг. заместитель председателя Социалистической партии Австрии, а с февраля 1967 г. её председатель. С 21.04.1970 г. по 24.05.1983 г. федеральный канцлер, а с 14.04 по 06.07.1974 г. и. о. федерального президента Австрии. С 1983 г. по 1990 г. почетный председатель Социнтерна. В частности Крайский ходатайстовал об освобождении советского диссидента Юрия Орлова, но Андропов (тогда — шеф КГБ) получил специальное указание не отвечать на это письмо .
- Bruno Kreisky, född 1911, död 29 juli 1990; österrikisk politiker, förbundskansler 1970-1983. Han var aktiv socialdemokrat från 1934 och satt i fängelse 1935 och 1938. Levde som politisk flykting i Sverige 1939 - 1946. Från 1956 satt han i österrikiska parlamentet och var utrikesminister 1959 - 1966. Blev ordförande för Österrikes socialdemokratiska parti 1967.
- Bruno Kreisky, Avusturya Sosyalist Partisi'nin (SPÖ) başkanı ve Avusturya şansölyesi. Hukukî ve siyâsî iktisat öğrenimi gördü. Doktora çalışmasını Viyana Üniversitesi'nde tamamladı. Öğrenciliği sırasında sosyalist harekete katıldı. 1936'da siyasi etkinliklerinden dolayı tutuklanarak kısa bir süre hapis yattı.1938'de siyasi görüşleri ve Yahudi olması nedeniyle Gestapo tarafından tutuklandıysa da İsveç'e kaçmayı başardı. İsveç'te kaldığı yıllarda gazetecilik ve ticaretle uğraştı. Savaştan sonra 1946-1950 arasında Stokholm'deki Avusturya elçiliğinde çalıştı. Daha sonra Viyana'ya dönerek Dışişleri Bakanlığı'nda görev aldı. 1956'da ilk kez parlamentoya seçildi. 1959'da SPÖ'nün başkan yardımcılığına getirildi ve dışişleri bakanı oldu.1966 genel seçimlerinde SPÖ'nün uğradığı başarısızlığın ardından parti içindeki reformcu hizbe önderlik etti. 1967'de küçük bir farkla parti başkanı seçildi. SPÖ'nün 1970 seçimlerinden en güçlü parti olarak çıkması üzerine Avusturya şansölyesi oldu. Ertesi yıl yapılan erken seçimlerde SPÖ mutlak çoğunluğu elde etti. Şansölyeliği sırasında tarafsız bir politika izleyen Kreisky komşu Çekoslovakya ve Yugoslavya ile ilişkilerde yumuşama sağladı ve bağlantısız ülkelerle işbirliğini geliştirmeye çalıştı. Ortadoğu sorununda Filistinlilerden yana tavır aldı. 1983 seçimlerinde partisinin mecliste mutlak çoğunluğu kaybetmesi üzerine, önceden yapmış olduğu açıklamaya uyarak görevinden istifa etti. 1987'ye değin SPÖ'nün onursal başkanlığını sürdürdü.
|
| dbpprop:birthDate
| |
| dbpprop:birthPlace
| |
| dbpprop:caption
| |
| dbpprop:dateOfBirth
| |
| dbpprop:dateOfDeath
| |
| dbpprop:deathDate
| |
| dbpprop:deathPlace
| |
| dbpprop:deputy
|
- Rudolf Häuser (1970–1976)
Hannes Androsch (1976–1981)
Fred Sinowatz (1981–1983)
|
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:languagesspoken
| |
| dbpprop:name
|
- Bruno Kreisky
- Kreisky, Bruno
|
| dbpprop:order
| |
| dbpprop:party
| |
| dbpprop:predecessor
| |
| dbpprop:reference
| |
| dbpprop:relatedInstance
| |
| dbpprop:religion
|
- Agnostic, ''New York Times'': "Bruno Kreisky was born in Vienna on Jan. 22, 1911, to Irene Felix and Max Kreisky, a textile industrialist. The family was of Jewish descent, but the son later described himself as a religious agnostic."
|
| dbpprop:shortDescription
| |
| dbpprop:successor
| |
| dbpprop:termEnd
| |
| dbpprop:termStart
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| dbpprop:wordnet_type
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- Bruno Kreisky served as Chancellor of Austria from 1970 to 1983. Aged 72 at the end of his chancellorship, he was the oldest acting Chancellor after the Second World War.
- Bruno Kreisky war ein österreichischer Politiker, Bundeskanzler der Republik Österreich von 1970 bis 1983 und damit der am längsten amtierende Bundeskanzler in der Geschichte Österreichs.
- Bruno Kreisky byl rakouský právník a politik židovského původu. Byl ministrem zahraničí, předsedou SPÖ a kancléřem. Rodina Bruno Kreiského pocházela z židovské komunity v jihomoravských Dolních Kounicích, on sám se ale narodil už ve Vídni, kam se přestěhovala. Vystudoval práva a vstoupil do SPÖ. Druhou světovou válku přežil ve švédském exilu. Po válce se vrátil do Rakouska a obnovil svou politickou kariéru.
- Bruno Kreisky fue un político austriaco, Canciller de Austria de 1970 a 1983. Hijo de un judío fabricante de prendas de vestir, a los 15 años se unió a la organización juvenil del Partido Socialdemócrata de Austria, y se mantuvo políticamente activo mientras estudió Derecho en la Universidad de Viena. En 1934, cuando el Partido Socialista fue prohibido por la dictadura de Engelbert Dollfuß, desarrolló su labor en la clandestinidad.
- Bruno Kreisky oli itävaltalainen poliitikko, toimi Itävallan kanslerina 1970–1983.
- Bruno Kreisky fut un homme politique autrichien, Chancelier fédéral de 1970 à 1983.
- Ha ricoperto la carica di Cancelliere dal 1970 al 1983. Ha fatto parte del SPÖ. Kreisky ha partecipato alle trattative per la liberazione degli alleati stazionati in Austria fino al 1955. Quando fu eletto Cancelliere era inizialmente scettico sulla bontà della scelta: lui, socialista ebreo, alla guida dell'Austria.
- Bruno Kreisky was van 1970 tot 1983 bondskanselier van Oostenrijk. Hij was met zijn 72 jaar op het moment van aftreden de oudste Oostenrijkse bondskanselier van na de Tweede Wereldoorlog.
- Bruno Kreisky var en østerriksk politiker. Han var Østerrikes kansler fra 1970 til 1983. Kreisky ble født i Wien i en velhavende familie av jødisk avstamning. Faren var klesfabrikant. Som 15-åring ble han medlem av ungdomsorganisasjonen til Østerrikes sosialdemokratiske parti, og forble politisk aktiv mens han studerte jus ved Universität Wien. I 1934 ble det sosialdemokratiske partiet forbudt av Engelbert Dolfuss' diktatur, men Kreisky fortsatte sine politiske aktiviter.
- Bruno Kreisky – austriacki polityk, w latach 1970-1983 kanclerz Republiki Austrii. Urodzony w zamożnej rodzinie pochodzenia żydowskiego. Już w czasie pobierania nauki wszedł w kontakt z ruchem robotniczym i w 1926 roku wstąpił do organizacji młodzieży socjalistycznej (SAJ). Poświęcił się całkowicie tej organizacji i piastował w niej różne ważne stanowiska. Od 1933 roku kierował działem oświaty i kultury.
- Bruno Kreisky foi Chanceler da Áustria de 1970 a 1983. Como tinha 72 anos no fim do seu mandato, ele é tido como o mais velho Chanceler da Áustria em atividade.
- Файл:Kreisky-Koechler-Vienna-1980 Crop. jpg Бруно Крайский Бруно Крайский — австрийский государственный деятель. Окончил юридический факультет Венского университета. До 1938 г. принимал участие в работе Союза социалистической молодёжи. После аншлюса Австрии (март 1938 г.
- Bruno Kreisky, född 1911, död 29 juli 1990; österrikisk politiker, förbundskansler 1970-1983. Han var aktiv socialdemokrat från 1934 och satt i fängelse 1935 och 1938. Levde som politisk flykting i Sverige 1939 - 1946. Från 1956 satt han i österrikiska parlamentet och var utrikesminister 1959 - 1966. Blev ordförande för Österrikes socialdemokratiska parti 1967.
- Bruno Kreisky, Avusturya Sosyalist Partisi'nin (SPÖ) başkanı ve Avusturya şansölyesi. Hukukî ve siyâsî iktisat öğrenimi gördü. Doktora çalışmasını Viyana Üniversitesi'nde tamamladı. Öğrenciliği sırasında sosyalist harekete katıldı. 1936'da siyasi etkinliklerinden dolayı tutuklanarak kısa bir süre hapis yattı.1938'de siyasi görüşleri ve Yahudi olması nedeniyle Gestapo tarafından tutuklandıysa da İsveç'e kaçmayı başardı.
|
| rdfs:label
|
- Bruno Kreisky
- Bruno Kreisky
- Bruno Kreisky
- Bruno Kreisky
- Nousty
- Bruno Kreisky
- Bruno Kreisky
- Bruno Kreisky
- ブルーノ・クライスキー
- Bruno Kreisky
- Bruno Kreisky
- Bruno Kreisky
- Bruno Kreisky
- Крайский, Бруно
- Bruno Kreisky
- Bruno Kreisky
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:name
| |
| foaf:page
| |
| is dbpprop:after
of | |
| is dbpprop:predecessor
of | |
| is dbpprop:redirect
of | |
| is dbpprop:successor
of | |
| is owl:sameAs
of | |
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
