| dbpedia-owl:abstract
|
- Bona Dea ("The Good Goddess") was a divinity in ancient Roman religion. She was associated with chastity and fertility in women, healing, and the protection of the Roman state and people. According to Roman literary sources, she was brought from Magna Graecia at some time during the early or middle Republic, and was given her own state cult on the Aventine Hill. Her rites allowed women the use of strong wine and blood-sacrifice, things otherwise forbidden them by Roman tradition. Men were barred from her mysteries and the possession of her true name. Given that male authors had limited knowledge of her rites and attributes, ancient speculations about her identity abound, among them that she was an aspect of Terra, Ops, the Magna Mater, or Ceres, or a Latin form of Damia. Most often, she was identified as the wife, sister or daughter of the god Faunus, thus an equivalent or aspect of the nature-goddess Fauna, who could prophesy the fates of women. The goddess had two annual festivals. One was held at her Aventine temple; the other was hosted by the wife of Rome's senior annual magistrate, for an invited group of elite matrons and female attendants. The latter festival came to scandalous prominence in 62 BC, when the politician Clodius Pulcher was tried for his intrusion on the rites, allegedly bent on the seduction of Julius Caesar's wife, whom Caesar later divorced because "Caesar's wife must be above suspicion". The rites remained a subject of male curiosity and speculation, both religious and prurient. Bona Dea's Roman cults were led by the Vestal Virgins, and her provincial cults by virgin or matron priestesses. She is depicted as a sedate Roman matron with a cornucopia and a snake. Personal dedications to her are attested among all classes, especially plebeians, freedmen and women, and slaves. Approximately one third of her dedications are from men, some of whom may have been lawfully involved in her cult.
- Datei:Plan Rome- Tempel van Bona Dea. png Karte des antiken Rom. Der Tempel der guten Göttin ist hervorgehoben. In der Römischen Religion war Bona Dea („die gute Göttin“) die Göttin der Fruchtbarkeit, Heilung, Jungfräulichkeit und Frauen. Ihr wahrer Name wurde von den Priesterinnen geheim gehalten. Sie war die Tochter von Faunus und wurde manchmal auch Fauna genannt. Sie hatte in Rom einen Tempel auf dem Aventin. Ihr Kult bestand in Rom wahrscheinlich seit dem 3. Jahrhundert v. Chr.
- Bona Dea, en la mitología de la Antigua Roma, es la diosa de la fertilidad, la castidad y la salud. También se la conocía como Maia y como Fauna, por ser hija de Fauno, la divinidad romana cuyo equivalente griego es Pan. Se representa normalmente sentada en un trono y sosteniendo una cornucopia. Su atributo es la serpiente, símbolo de curación, por lo que en su templo en Roma se conservaban serpientes consagradas. Su imagen se encontraba frecuentemente en las monedas romanas antiguas.
- Bona Dea eli hyvä jumalatar oli roomalainen jumala ja edusti neitsyitä ja prostituoituja. Hän on jumala Faunan tytär. Bona Dea ei ollut kovin tunnettu, mutta hänelle rakennettiin muiden tavoin temppeleitä, joissa suoritettiin erilaisia palvonta- ja uhrimenoja, joihin vain naiset saivat osallistua. Miehiltä oli siis pääsy kielletty. Bona Dea kuvattiin kauniiksi ja sopusuhtaiseksi naiseksi, joka kuitenkin vihasi ihmismiehiä näiden petollisuuden tähden.
- Sotto l'appellativo Bona Dea, che ha un significato generale di Grande Madre, si venerava un'antica divinità laziale, il cui nome non poteva essere pronunciato. La vera identità della dea traspare attraverso i vari miti che circondano la sua storia, così come ci vengono tramandati dagli autori antichi, oppure attraverso la tipologia del culto che veniva celebrato. La Bona Dea non trova una chiara caratterizzazione nemmeno esaminando le fonti antiche; in linea generale la versione più accreditata del mito la vuole moglie o figlia di Fauno, secondo la versione riportata da Lattanzio la dea è la moglie di Fauno, una moglie molto abile in tutte le arti domestiche e molto pudica, al punto di non uscire dalla propria camera e di non vedere altro uomo che suo marito. Un giorno però trovò una brocca di vino, la bevve e si ubriacò. Suo marito la castigò a tal punto con verghe di mirto che ne morì. Questo spiega l'esclusione del mirto dal suo tempio. Ella viene collocata quindi in quella che è la storia antica del Latium da cui proviene la genealogia degli eroi e dei principi, su cui si fonderà, in seguito, gran parte della propaganda imperiale romana, in particolare quella Giulio Claudia. Un'altra maniera per conoscere la dea è riscontrabile nella tipologia del culto a lei dedicato. La descrizione del culto ci mostra una divinità che opera pro populo, quindi, per la salute di tutta Roma. Quali rappresentanti al femminile dello stato, le donne dell’aristocrazia sono preposte alla celebrazione del culto, un culto che veniva svolto strettamente in privato escludendo qualunque figura maschile, compresi gli animali. Infatti, quando nel 62 a.C. Publio Clodio si travestì da donna, per partecipare segretamente al culto che si celebrava nella casa di Giulio Cesare, seguì una grave crisi politica, dovuta a questa profanazione. Il tempio della Bona Dea si trovava sotto l'Aventino e qui in un Bosco sacro le donne e le ragazze celebravano ogni anno i misteri della Bona Dea nei primi di dicembre. In essi, come sopra detto, gli uomini erano esclusi. Ercole, escluso egli stesso, aveva istituito, per vendetta, presso il suo Altare, posto poco lontano da quello della dea, cerimonie dove le donne non potevano partecipare.
- ボナ・デア （ラテン語：Bona Dea） は、ローマ神話に登場する豊穣、治癒そして処女性の女神である。ボナ・デアは、予言の神ファウヌスの娘（妻とも）であり、ファウナと同一視された。ギリシア神話ではギュナイケイア（Gynaecea）に該当する。ボナ・デアはアヴェンティーノの丘の上にあった神殿に祀られ、その属性から低階級の人物や奴隷、女性から深い信仰を集めていた。
- Bona Dea was een godin van de vruchtbare aardbodem, een godin van de natuur, die de zegen die de aarde schenkt vermeerdert en vergroot. Door de latere Romeinen werd zij geïdentificeerd met Fauna d. i. "de goedgunstige" en met Maia d. i. "die de groei bevordert" en ook met Ops. Tevens was zij echter een godin die aan de vrouwen vruchtbaarheid schonk en door haar, zonder dat hierbij mannen werden toegelaten, werd vereerd. Tegelijk met Maia had zij een feest, dat op 1 mei, bij de aanvang van de maand waarin de plantengroei tot haar schoonste wasdom komt, werd gevierd. De Romeinen zelf wisten niet echt hoe ze zich deze godin zouden verklaren en vanwaar ze haar oorsprong zouden afleiden. Daarom werd zij ook met de meest verschillende godheden en personen in verband gebracht. Het algemeen volksgeloof hield haar voor de dochter van Faunus, en de sage verhaalde dat deze, in misdadige liefde voor zijn dochter ontstoken, haar had willen dwingen hem ter wille te zijn, dat hij, toen zij weigerde, haar met mirtentakken had gegeseld, waarom ook de mirte uit haar tempel werd geweerd, dat zij echter standvastig was gebleven en zelfs niet aan zijn boze bedoelingen had toegegeven, toen hij haar door wijn had dronken gemaakt, totdat hij eindelijk zijn doel bereikte door zich in een slang te veranderen. Het schijnt dat we hier te doen hebben met een symbolische voorstelling van de bevruchting van de aarde door de natuurgod, die de plantengroei in het leven roept. Volgens een andere legende was Bona Dea de vrouw van Faunus en een bosnimf, die door haar gemaal met een mirtenstok was getuchtigd en doodgeslagen, omdat zij zich heimelijk aan wijn te buiten was gegaan. Na haar dood kreeg Faunus echter berouw en bewees hij haar goddelijke eer; daarbij werd de wijnkruik echter altijd met een omhulsel bedekt. Ook waren er in de Tempel van Bona Dea op de Aventijn tamme slangen en allerlei helende kruiden, die door de priesteressen aan zieken werden gegeven. Zij kende de heelkunde en ook tovermiddelen; alle verborgen wetenschappen waren haar geöpenbaard en zij deed voorspellingen aan de vrouwen, evenals Faunus aan de mannen en heette daarom Fatua evenals Faunus Fatuus. Haar eredienst had een onstuimig, opgewonden karakter. Echter was daarvan alle onkuisheid uitgesloten. Zij was juist de godin van die vrouwen, matronae, op wier zedelijkheid geen smet rustte. Ja, men verhaalde zelfs van haar, dat zij zó kuis was geweest, dat zij nooit het vrouwenvertrek had verlaten, nooit een man had gezien, nooit door een man was aanschouwd en dat haar naam nooit in het openbaar was genoemd. Geen man mocht dan ook haar heiligdom, dat aan de voet van de Aventijnse berg lag, betreden. Haar voornaamste feest werd echter elke jaar gevierd in het huis van diegene die de hoogste overheidspersoon was. De daar verrichte plechtigheden golden voor het gehele volk. Het werd in het begin van december 's nachts gevierd door de voornaamste vrouwen van de stad onder medewerking van de Vestaalse maagden. Door allerlei onthouding hadden zij die aan het feest deelnamen zich daartoe voorbereid. Een drachtig zwijn, volgens anderen hoenderen, maakten het offer uit, dat aan de godin werd gebracht. Na het offer begon onder het gebruik van wijn en onder opgewonden muziek, dans en allerlei zinnebeeldige gebruiken een luidruchtig feest. De tegenwoordigheid van een man was ten strengste verboden en zelfs beelden van mannen en mannelijke dieren, die zich in het huis bevonden, werden omhuld. De man die de plechtigheden van Bona Dea aanschouwde, werd, zo beweerde men, blind. Daarom werd de overmoed van Publius Clodius Pulcher, die bij de viering van het feest, als vrouw verkleed, in het huis van Gaius Iulius Caesar wist door te dringen om diens vrouw Pompeia Sulla ongestoord te kunnen bezoeken als een zware misdaad beschouwd. Het schijnt dat de dienst van Bona Dea door Griekse invloed in Rome en in Italië ingang heeft gevonden, voornamelijk door de invoering van de geheimzinnige Demeter-dienst. Ook buiten Rome werd de Bona Dea in geheel Italië vereerd. Tussen Aricia en Bovillae had zij een heiligdom, in welks nabijheid de bovengenoemde Clodius later zijn dood vond. Men meende hierin de straffende hand van de godin te zien. Dit belette evenwel niet dat zijn voorbeeld vooral in de keizertijd vele navolgers vond. Immers de feesten van de Bona Dea boezemden de mannen angst in, want op die dag kwamen hun vrouwen zonder mannelijke begeleiding samen.
- Bona Dea – rzymskie bóstwo kobiece, związana z płodnością bogini-matka. Rzymianie identyfikowali ją z postacią Fauny, żony Faunusa. Co roku na początku grudnia u stóp Awentynu obchodzono poświęcone jej święto. Miało ono charakter tajemnych misteriów, w których mogły uczestniczyć wyłącznie kobiety.
- Bona Dea ("a Boa Deusa") é uma deusa romana da fertilidade e virgindade, especialmente venerada pelas matronas romanas. Filha do deus Faunus, é muitas vezes chamada de Fauna. Ela tinha um templo no Monte Aventino, mas os seus rituais secretos, realizados a 4 de dezembro, eram feitos na casa de um proeminente magistrado romano. Os ritos eram conduzidos pela mulher do magistrado, que era assistida pelas virgens vestais. Só as mulheres eram admitidas e até representações de homens e animais eram removidos, e as estátuas de homens, não podendo ser removidas, eram cobertas. Nessas reuniões secretas, era proibido falar nas palavras "vinho" e "murta" porque Faunos, no passado, a tinha deixado bêbada e espancado-a com um pau de murta. Um episódio famoso na história romana ocorreu em 62 a.C. quando Clódio, às escondidas, se introduziu na cerimónia que estava a ser realizada na casa do pontifex maximus da altura, Júlio César. No julgamento, Cícero destruiu o álibi de Clódio, deteriorando a sua reputação para sempre. Ela também era uma deusa da cura e era retratada sentada num trono, segurando uma cornucópia. A cobra é seu atributo, um símbolo de cura, e serpentes foram mantidas em seu templo em Roma, indicando a sua natureza fálica. Sua imagem podia ser frequentemente encontrada em moedas.
- Благая Богиня, часто Добрая богиня, иногда Фавна (Фауна) или Фавния — в римской мифологии богиня плодородия, здоровья и невинности, богиня женщин.
- Bona Dea (latin "Den goda gudinnan"), är i romersk mytologi binamn på flera gudomligheter, av romarna förklarad identisk med Ops, Fauna med flera gudinnor. Hon är kyskhetens beskyddarinna och dyrkades uteslutande av kvinnor. Hon anges som syster, hustru och dotter till Faunus. Bona Dea var till den grad ärbar att hon aldrig visade sig för någon man. Hon firades i Rom vid en årlig nattlig fest av ett antal aristokratiska kvinnor. Därvid förekom offer, musik, dans och egendomliga ceremonier. Männen var förbjudna att närvara och kvinnorna såg till att alla maskulina statyer i grannskapet noggrant sveptes in i slöjor innan ceremonierna började. Dessa fester urartade dock slutligen till tygellösa utsvävningar. Bonadea är även den nymfomaniska älskarinna som huvudpersonen Ulrich har i Mannen utan egenskaper, av Robert Musil. Namnet är där använt ironiskt.
- Bona Dea (la Bonne Déesse) est une divinité romaine de la chasteté à la personnalité assez floue, qui fut importée à Rome dans la première moitié du Modèle:S- avant JC, après la prise de Tarente en -272. On trouve des traces de sa pratique dans plusieurs cités de l'Italie centrale, dont Ostie et Bovillae, près de Rome.
|
| rdfs:comment
|
- Datei:Plan Rome- Tempel van Bona Dea. png Karte des antiken Rom. Der Tempel der guten Göttin ist hervorgehoben. In der Römischen Religion war Bona Dea („die gute Göttin“) die Göttin der Fruchtbarkeit, Heilung, Jungfräulichkeit und Frauen. Ihr wahrer Name wurde von den Priesterinnen geheim gehalten. Sie war die Tochter von Faunus und wurde manchmal auch Fauna genannt. Sie hatte in Rom einen Tempel auf dem Aventin. Ihr Kult bestand in Rom wahrscheinlich seit dem 3. Jahrhundert v. Chr.
- Bona Dea, en la mitología de la Antigua Roma, es la diosa de la fertilidad, la castidad y la salud. También se la conocía como Maia y como Fauna, por ser hija de Fauno, la divinidad romana cuyo equivalente griego es Pan. Se representa normalmente sentada en un trono y sosteniendo una cornucopia. Su atributo es la serpiente, símbolo de curación, por lo que en su templo en Roma se conservaban serpientes consagradas. Su imagen se encontraba frecuentemente en las monedas romanas antiguas.
- Bona Dea eli hyvä jumalatar oli roomalainen jumala ja edusti neitsyitä ja prostituoituja. Hän on jumala Faunan tytär. Bona Dea ei ollut kovin tunnettu, mutta hänelle rakennettiin muiden tavoin temppeleitä, joissa suoritettiin erilaisia palvonta- ja uhrimenoja, joihin vain naiset saivat osallistua. Miehiltä oli siis pääsy kielletty. Bona Dea kuvattiin kauniiksi ja sopusuhtaiseksi naiseksi, joka kuitenkin vihasi ihmismiehiä näiden petollisuuden tähden.
- ボナ・デア （ラテン語：Bona Dea） は、ローマ神話に登場する豊穣、治癒そして処女性の女神である。ボナ・デアは、予言の神ファウヌスの娘（妻とも）であり、ファウナと同一視された。ギリシア神話ではギュナイケイア（Gynaecea）に該当する。ボナ・デアはアヴェンティーノの丘の上にあった神殿に祀られ、その属性から低階級の人物や奴隷、女性から深い信仰を集めていた。
- Bona Dea – rzymskie bóstwo kobiece, związana z płodnością bogini-matka. Rzymianie identyfikowali ją z postacią Fauny, żony Faunusa. Co roku na początku grudnia u stóp Awentynu obchodzono poświęcone jej święto. Miało ono charakter tajemnych misteriów, w których mogły uczestniczyć wyłącznie kobiety.
- Благая Богиня, часто Добрая богиня, иногда Фавна (Фауна) или Фавния — в римской мифологии богиня плодородия, здоровья и невинности, богиня женщин.
- Bona Dea ("The Good Goddess") was a divinity in ancient Roman religion. She was associated with chastity and fertility in women, healing, and the protection of the Roman state and people. According to Roman literary sources, she was brought from Magna Graecia at some time during the early or middle Republic, and was given her own state cult on the Aventine Hill. Her rites allowed women the use of strong wine and blood-sacrifice, things otherwise forbidden them by Roman tradition.
- Sotto l'appellativo Bona Dea, che ha un significato generale di Grande Madre, si venerava un'antica divinità laziale, il cui nome non poteva essere pronunciato. La vera identità della dea traspare attraverso i vari miti che circondano la sua storia, così come ci vengono tramandati dagli autori antichi, oppure attraverso la tipologia del culto che veniva celebrato.
- Bona Dea was een godin van de vruchtbare aardbodem, een godin van de natuur, die de zegen die de aarde schenkt vermeerdert en vergroot. Door de latere Romeinen werd zij geïdentificeerd met Fauna d. i. "de goedgunstige" en met Maia d. i. "die de groei bevordert" en ook met Ops. Tevens was zij echter een godin die aan de vrouwen vruchtbaarheid schonk en door haar, zonder dat hierbij mannen werden toegelaten, werd vereerd.
- Bona Dea ("a Boa Deusa") é uma deusa romana da fertilidade e virgindade, especialmente venerada pelas matronas romanas. Filha do deus Faunus, é muitas vezes chamada de Fauna. Ela tinha um templo no Monte Aventino, mas os seus rituais secretos, realizados a 4 de dezembro, eram feitos na casa de um proeminente magistrado romano. Os ritos eram conduzidos pela mulher do magistrado, que era assistida pelas virgens vestais.
- Bona Dea (latin "Den goda gudinnan"), är i romersk mytologi binamn på flera gudomligheter, av romarna förklarad identisk med Ops, Fauna med flera gudinnor. Hon är kyskhetens beskyddarinna och dyrkades uteslutande av kvinnor. Hon anges som syster, hustru och dotter till Faunus. Bona Dea var till den grad ärbar att hon aldrig visade sig för någon man. Hon firades i Rom vid en årlig nattlig fest av ett antal aristokratiska kvinnor. Därvid förekom offer, musik, dans och egendomliga ceremonier.
- Bona Dea (la Bonne Déesse) est une divinité romaine de la chasteté à la personnalité assez floue, qui fut importée à Rome dans la première moitié du Modèle:S- avant JC, après la prise de Tarente en -272. On trouve des traces de sa pratique dans plusieurs cités de l'Italie centrale, dont Ostie et Bovillae, près de Rome.
|
