| dbpprop:abstract
|
- Bolko II the Small, was the last independent Duke of the Piast dynasty in Silesia. He was Duke of Świdnica from 1326, Duke of Jawor and Lwówek from 1346, Duke of Lusatia from 1364, Duke over half of Brzeg and Oława from 1358, Duke of Siewierz from 1359, and Duke over half of Głogów and Ścinawa from 1361. He was the oldest son of Bernard, Duke of Świdnica, by his wife Kunigunde, daughter of Władysław I the Elbow-high, Duke of Kuyavia and since 1320 King of Poland. Like his grandfather, King Elbow-high, Bolko II was of small stature; his nickname, "the Small" (Mały), reflects this and was used in contemporary sources.
- Bolko II. war Herzog von Schweidnitz-Jauer.
- Bolko II. Malý byl svídnicko-javorský kníže piastovské krve, manžel Anežky, dcery Leopolda I. Bolko II. byl nejstarším synem Bernarda Svídnického a Kunhuty Lokýtkovny, dcery polského krále Vladislava Lokýtka. Stejně jako jeho královský děd Vladislav, také Bolko byl vzrůstem nevysoký - jako už naznačuje jeho přezdívka užitá v několika zdrojích. Knížetem se Bolko stal v roce 1326 po smrti svého otce. Protože mu bylo teprve čtrnáct let, zpočátku se o vládu dělil se svými dvěma strýci Bolkem Ziębickým a Jindřichem Javorským, stejně jako se svou matkou. Během několika let se díky majetkovým ziskům dostal mezi nejmocnější šlechtu v kraji a jeho knížectví se stalo nejbohatším v celém Slezsku. V roce 1338 se oženil s výše zmíněnou Anežkou Habsburskou, dcerou rakouského vévody Leopolda I. Bolek vzdoroval Janu Lucemburskému, s českými králi Lucemburky se ale sblížil formou provdání své neteře Anny, čímž ve svůj prospěch opět rozšířil své knížectví. Annu provdal za Karla IV. poté, co začalo být jasné, že mu jeho habsburská manželka neporodí syna. Bolkovi se podařilo do konce svého života zůstat suverénním panovníkem. Roku 1356 se i polský král Kazimír III. Veliký zřekl práv na świdnicko-jaworské knížectví. Vzrůstem malý kníže zřejmě zemřel bez dědice, zemřel 28. července 1368, pochován je v cisterciáckém klášteře v Krzeszowě, nedaleko českých hranic. Správkyní knížectví se stala jeho manželka Anežka.
- Bolko II le Petit (en polonais Bolko II Mały), connu aussi sous le nom de Bolko II de Świdnica (Bolko II Świdnicki), de la dynastie des Piasts, est né entre 1309 et 1312, et décédé le 28 juillet 1368. Il règne sur le duché de Świdnica (à partir de 1326), sur le duché de Jawor (à partir de 1346), sur la moitié du duché de Brzeg et d’Oława (à partir de 1358), sur le duché de Siewierz (à partir de 1359), sur la moitié du duché de Głogów et Ścinawa (à partir de 1361), sur la Lusace (à partir de 1364). Il est le dernier duc Piast de Silésie à avoir été indépendant.
- ファイル:Bolko II Mały tomb effigy. PNG ボルコ2世の墓石の彫像、中世の彩色の復元を試みたもの ボルコ2世マウィ（Bolko II Mały、1312年頃 - 1368年7月28日）は、シロンスクにおけるピャスト家最後の独立諸公。シフィドニツァ公（在位1326年 - 1368年）、ヤヴォル＝ルヴヴェク公（在位1346年 - 1368年）、ルサティア公（在位1364年 - 1368年）、ブジェク半国およびオウァヴァの公（在位1358年 - 1368年）、シェヴィエシュ公（在位1359年 - 1368年）、グウォグフ半国およびシチナヴァ半国の公（在位1361年 - 1368年）。シフィドニツァ公ベルナルトの長男、母はポーランド王ヴワディスワフ1世の娘クネグンダ。マウィ（Mały）は「小さい」を意味する異称。
- Bolesław II van Schweidnitz-Jauer, ook Bolko II, bijgenaamd de Kleine was de oudste zoon van Bernard II van Schweidnitz en Cunegonde van Polen. Na het overlijden van zijn vader in 1326 werd hij hertog van Schweidnitz, maar regeerde de eerste jaren onder de voogdij van zijn moeder en zijn ooms. Kort na zijn aantreden probeerde hij de onafhankelijkheid van zijn hertogdom te verzekeren tegenover zijn machtige buren, zoals Jan de Blinde, koning van Bohemen. In 1329 vond een eerste krachtmeting plaats. Bolko zocht steun bij de koningen van Hongarije en Polen. Jan de Blinde sloeg terug en nam Niemcza in. Daarna lijfde hij Glogau (dat hertog Przemko had nagelaten aan zijn weduwe, Constance, de zuster van Bolko) in bij Bohemen. Vanaf 1336 verzwakte de positie van Bolko II. Zijn oom Bolko II van Ziębice legde de eed van trouw af jegens Bohemen en kreeg het vruchtgebruik over de streek van Kłodzko. Tenslotte deed ook Casimir III van Polen afstand van zijn rechten op Silezië ten voordele van Jan de Blinde. Om zijn positie te versterken trouwde Bolko in 1338 met Agnes van Habsburg (1315-1392), een dochter van Leopold VII van Oostenrijk en slaagde hij er in een bondgenootschap af te sluiten met Polen, Hongarije en het Heilige Roomse Rijk. Daarop ontbrandde de eerste Silezische Oorlog (1341-1345) uit, die werd beëindigd met de vrede van Namysłów van 1348. Na de vrede van Namysłów had Bolko geen belang meer bij een politiek tegen de Luxemburgers. De hertog van Schweidnitz zocht langzamerhand toenadering met Karel IV, zonder de goede relaties met Polen en Hongarije in het gedrang te brengen. Omdat hij zelf geen zoon had, huwelijkte hij zijn nicht Anna uit aan de zoon van Karel IV. Hij besliste dat na zijn dood het jonge koppel al zijn bezittingen zou erven. De zoon van de keizer overleed echter kort na zijn huwelijk. De keizer wilde echter het hertogdom Schweidnitz niet te verliezen en trouwde, na goedkeuring van Bolko II, met de jonge weduwe, die keizerin en koningin van Bohemen werd. Bolko II haalde zijn voordeel uit de toenadering tot Karel IV en uit de economische ontwikkeling van zijn hertogdom (o.a. de exploitatie van een goudmijn). Hij erfde in 1346 het hertogdom Jauer na de dood van zijn broer Hendrik. In 1358 kocht hij de helft van het hertogdom Wacław van Brzeg. Dankzij de tussenkomst van Karel IV verwierf hij in 1359 een aantal vestingen op de grens tussen Bohemen en Silezië. In datzelfde jaar kocht hij nog het hertogdom Siewierz ven de hertog van Cieszyn. In 1360 erkende Karel IV dat de weduwe van Przemko, de zuster van Bolko, rechten had op het hertogdom Głogów. Toen zij in 1361 overleed, schonk de keizer het vruchtgebruik van de helft van Głogów en Ścinawa aan Bolko II. In 1364 kocht Bolko het bestuursrecht op Lusace. Door zijn rijkdom en zijn verwervingen werd Bolko II een invloedrijk en geacht vorst in het toenmalige politieke landschap. Samen met Casimir III van Polen zou hij in 1363 een conflict oplossen tussen de koningen van Hongarije en van Bohemen. In 1364 nam hij met acht andere hertogen en vijf koningen deel aan het congres van Krakau.
- Bolko (Bolesław) II Mały (Świdnicki) – książę świdnicki od 1326 r. , jaworski od 1346 r. , Łużyce od 1364 r. , książę na połowie Brzegu i Oławy od 1358 r. , książę siewierski od 1359 r. , książę na połowie Głogowa i Ścinawy od 1361 r. Ostatni niezależny książę piastowski na Śląsku.
|
| rdfs:comment
|
- Bolko II the Small, was the last independent Duke of the Piast dynasty in Silesia. He was Duke of Świdnica from 1326, Duke of Jawor and Lwówek from 1346, Duke of Lusatia from 1364, Duke over half of Brzeg and Oława from 1358, Duke of Siewierz from 1359, and Duke over half of Głogów and Ścinawa from 1361. He was the oldest son of Bernard, Duke of Świdnica, by his wife Kunigunde, daughter of Władysław I the Elbow-high, Duke of Kuyavia and since 1320 King of Poland.
- Bolko II. war Herzog von Schweidnitz-Jauer.
- Bolko II. Malý byl svídnicko-javorský kníže piastovské krve, manžel Anežky, dcery Leopolda I. Bolko II. byl nejstarším synem Bernarda Svídnického a Kunhuty Lokýtkovny, dcery polského krále Vladislava Lokýtka. Stejně jako jeho královský děd Vladislav, také Bolko byl vzrůstem nevysoký - jako už naznačuje jeho přezdívka užitá v několika zdrojích. Knížetem se Bolko stal v roce 1326 po smrti svého otce.
- Bolko II le Petit (en polonais Bolko II Mały), connu aussi sous le nom de Bolko II de Świdnica (Bolko II Świdnicki), de la dynastie des Piasts, est né entre 1309 et 1312, et décédé le 28 juillet 1368.
- ファイル:Bolko II Mały tomb effigy.
- Bolesław II van Schweidnitz-Jauer, ook Bolko II, bijgenaamd de Kleine was de oudste zoon van Bernard II van Schweidnitz en Cunegonde van Polen. Na het overlijden van zijn vader in 1326 werd hij hertog van Schweidnitz, maar regeerde de eerste jaren onder de voogdij van zijn moeder en zijn ooms. Kort na zijn aantreden probeerde hij de onafhankelijkheid van zijn hertogdom te verzekeren tegenover zijn machtige buren, zoals Jan de Blinde, koning van Bohemen.
- Bolko (Bolesław) II Mały (Świdnicki) – książę świdnicki od 1326 r. , jaworski od 1346 r. , Łużyce od 1364 r. , książę na połowie Brzegu i Oławy od 1358 r. , książę siewierski od 1359 r. , książę na połowie Głogowa i Ścinawy od 1361 r. Ostatni niezależny książę piastowski na Śląsku.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
